240914-520 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก.txt

ต่อจากนี้ไปเป็นธรรมมะปัจจะเวกก่อนฉันประจำวันที่ 14 กันยายนพุทธศักราช 2524 ที่พุทธสถานปฐมอโศกบวชที่ออกบิณฑบาตซะก่อนว่าขอให้จำสภาพที่เราจะสังวรสภาพที่เราจะต้องพยายามดึงกลับขึ้นมาคืนให้ได้ในส่วนที่เราเคยได้เคยเป็นแล้วจริงๆคือจะต้องพยายามเดินมีแต่บาตรกันให้ดีคนหนึ่งสงบสำรวมข้อ 2 ต้องพร้อมเพรียงเป็นระเบียบ 3 ค่อนข้างช้าก็มี 4 สำนึก ดูสำเนียงในความมักน้อยสันโดษพยายามปรับปรุงให้มันได้รูปได้ร่างรักษาเราไม่มีกิจอะไรมากเราฝึกตนแล้วเราก็จะทำอะไรต่ออะไรที่ให้มันเกิดความเลื่อมใสศรัทธาเกิดสิ่งที่ดีงามขึ้นมันก็อยากจะยกกลับมาถึงความสงบสำรวมที่เรามีกันในนี้แต่ก่อนนี้ตั้งแต่แดนอโศกเราได้พยายามหาตั้งขึ้นถ้าเราควบคุมการแม้แต่การเดินการซักสายอะไรต่ออะไรไปมาเราก็พยายามที่สุดที่จะระมัดระวังมีการเดินมีมือไม้ก็เก็บการเดินก็ดูก้าวขาก้าวเท้าอะไรต่างๆนาก็ไม่ให้มันลุกลี้ลุกลนทำอะไร เป็นระเบียบเรียบร้อยพร้อมเพรียงอยู่ในรูปในทรงมันเป็นการกำหนดที่จริงมันก็ได้ฝึกจิตคือเราฝึกกายก็ตามบอกแล้วว่ามันก็มาพิจิตรฝึกวิธีก็ตามมันก็มาที่จิตเพราะว่าจิตเป็นตัวประธานทุกแห่งทุกหนทุกอย่างเพราะการฝึกให้สุขุมประณีตขึ้นไม่ใช่ว่าฝึกให้ช้าอย่างเดียวให้สุขุมประณีตในรูปเหมาะสมควรบางครั้งบางคราวบางคนเร็วแล้วแล้วก็ช้าเอื่อยๆอยู่อย่างนั้นมันไม่ใช่เรื่องมันไม่ถูกกาลเทศะเราก็ต้องเร็วขึ้นแต่ก็ให้ปราณีตแม้จะเร็วขึ้นก็ให้สุขุมสำรวมพอเป็นไปได้ในรูปที่มันจะทรงอยู่ได้ก็ให้ทรงอยู่พอเป็นไปได้ในส่วนที่มันจะดูเรียบร้อยอยู่ดี ยังไงก็พยายามจะทำขึ้นขอให้เราได้พยายามพิจารณากันในเรื่องนี้ทั้งผู้ปฏิบัติทั้งพระทั้งผู้ที่มาอยู่มาพักมาอะไรก็แล้วแต่ที่จะมาศึกษาเล่าเรียนขอให้ได้ฝึกปรือขึ้นเพิ่มระบบระดับอะไรๆขึ้นให้มันมีสภาพที่ได้เป็นนักปฏิบัติสำรวมสังวรทำอ