240901-513 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก.txt
เนื้อหาในไฟล์
ต่อไปเป็นธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันเป็นพ่อท่านใดแสดงในเช้าวันที่ 1 กันยายนพุทธศักราช 2524 ที่พุทธสถานปฐมอโศกอาการพิจารณาพระพุทธเจ้าท่านสอนให้พิจารณาถ้วนทั่วหมดและเรื่องพิจารณานี่แหละเป็นเรื่องที่จะเกิดการรู้แจ้งแทงทะลุการบรรลุธรรมก็คือการรู้แจ้งแทงทะลุมีการพิจารณาเสมอๆมีธรรมะวิจัยสมโภชน์ชงซึ่งเป็นหลักในการวิจัยวิเคราะห์รู้เหตุรู้ผลรู้ถึงสภาพที่มีการสังขารหรือผสมส่วนกันแล้วมันก็เป็นดีหรือเป็นชั่วหรือว่าสัง ร้านแล้วมันเกิดเป็นบุญหรือว่าเป็นเป็นสิ่งที่ขาดทุนเป็นบาปแต่ว่าถ้าเผื่อว่าสังขารในส่วนที่สังขารนั้นเป็นบุญก็คือเราไม่มีจิตร้ายไม่มีจิตเลวของเราเองไม่ได้เป็นมาเพื่อตัวเพื่อตนไม่ได้เป็นเป็นการเอาเปรียบเอารัฐแต่เป็นการเสียสละสังขารไปเป็นปุญญาภิสังขารปรุงไปแล้วสังขารร่วมไปแล้วกลับได้ละกิเลสด้วยบุญญาภิสมภาร กลับเป็นการสร้างสรรค์ที่เสียสละเป็นทานเป็นที่นั่งหรือเป็นการทานการอุทิศการให้มุ่งหมายให้ผู้อื่นได้รับประโยชน์ได้รับผลไม่ได้เป็นไปเพื่อตัวเพื่อตนเพื่อจะได้รับเป็นลาภเป็นยศเป็นสรรเสริญหรือเป็นโลกียสุขอะไรเลยไม่เคยยิ่งเป็นสภาพสังขารที่เป็นความสูงเป็นอดีตชาติที่สังขารคือสังขารปรุงโดยไม่มีบาปไม่มีบุญมาชำระกิเลสแล้วก็แล้วก็แถมมันเป็นบุญแล้วเราก็ไม่ติดบุญอีกแล้วก็ไม่มีบุญที่จะเป็นกุศลเป็นความดีงามแต่ว่าเราไม่ได้ยึดในกุศลเป็นการสร้างสรรค์ให้แก่ผู้อื่นเป็นคุณค่าเป็นประโยชน์แต่เราไม่ได้ติดบุญจึงเรียกว่าไม่มีบุญเราไม่ได้เยอะ ติดบุญมาเป็นของเราไม่ได้ห่วงหาไม่ได้นับมาเป็นของของเรามันจะเป็นการสละสิ้น 1 ไม่มีบาป 2 เมตรเป็นบุญเราก็ไม่ได้ยึดบุญเป็นของเราจึงหมดแต่เป็นสังขารเป็นการสร้างเป็นการปรุงเป็นการแต่งเป็นการทำเราจะต้องรู้ละเอียดละออถึงกิเลสเป็นสำคัญจึงจะสังขารได้ละเอียดก่อนจะสังขารได้เราก็จะต้อ
อ่านต่อ
งรู้ว่าเรามีอะไรร่วมสังขารทั้งกายวจีมโนทั้งวัตถุรูปธรรมนามธรรมมันสมส่วนอยู่จึงต้องศึกษากันละเอียดละออและพิจารณาเห็นความจริงแท้พวกนี้การที่จะรักษาชีวิตเอาตัวรอดนั้นไม่ยากเลยสัตว์ทั้งหลายก็เป็นอยู่ได้ชั่วชีวิตหนึ่งชีวิตหนึ่งเยอะไปโทรมาค้าขายปูปลาเต่าแม้กระทั่งเสียงเสือช้างม้า ไปได้คนเราจะเอาได้แค่ชีวิตรอดน่ะมันไม่เลวกับสัตว์เป็นไปได้ขยันหมั่นเพียรรู้อะไรก็ได้พอสมควรสามารถทำได้เดี๋ยวนี้คนมันโง่กว่าสัตว์มีหลายประเทศที่คนโง่จนกระทั่งปล่อยให้ตัวเองอดจากอดอยากอดจากไม่มีการดิ้นรนการงานทำอะไรโดยอื่นๆอะไรต่ออะไรต่างๆนานาสามารถที่จะสร้างสรรค์นู้นมีอะไรพอสมควรหรือทำการทำงานแลกเปลี่ยนมีชีวิตอยู่ไม่มีความรู้โง่เง่าจริงๆแล้วก็ตัวเองอดอยากแล้วก็ตายวันตายคืนตายวันตายคืนไปเรื่อยๆค่อยๆเป็นโรคอดโรคอยากขาดนู่นขาดนี่แล้วก็เป็นโรคในตัวเหมือนกับหมาโซๆเนี่ยหมาอดๆอยากๆหมาสดๆมาโง่ๆเสร็จแล้วก็ตายตายจริงๆตายเป็นเบือบางประเทศตายมันโง่หรือโง่ลงทุกปานนั้นคนเราถ้าเผื่อว่าเราขยัน เรียนรู้จักใช้แรงงานแลกเปลี่ยนอยู่ในโลกสุจริตและก็รู้ตัวเองว่าเราไม่ต้องกินต้องใช้อะไรต้องเปลืองต้องพร่าพรานทำลายเมื่อเรารู้แล้วชีวิตที่อยู่ง่ายๆอยู่ไม่ยากเลยนอกนั้นก็มีแต่สร้างสรรค์ประโยชน์เรานอกจากจะเลี้ยงตัวเองได้แล้วซึ่งมันไม่ยากอะไรเราทำไมคุณงามความดีอยู่ในโลกอยู่ในสังคมในมนุษย์และชาติต่างๆอยู่ในหมู่กลุ่มของผู้ที่ท่านมีระเบียบมีวินัยมีอะไรต่ออะไรที่เป็นไปด้วยดีแล้วเราก็อยู่กันอย่างนั้นสร้างสรรค์ร่วมกันท่านผาทำพลาซ่าก็เป็นอาชีพที่พอเป็นไปชีวิตหนึ่งง่ายแสนง่ายจริงๆแล้วเราจะมีบุญมีคุณหรือมีค่ามีประโยชน์อะไรมากมายก็อยู่ที่ความขยันหมั่นเพียรทางสมองรู้จักอะไรก็ได้เท่าทันโลกแล้วก็พยายาม สร้างสรรค์ให้แก่โลกได้เยอะแยะทั้งแรงกายแรงงานทางกายพวกนี้เป็นเรื่องประโยชน์คุณค่าเพราะเราทำให้คนไม่เดือดร้อนในชีวิตรักษาตัวรอดได้แล้วแล้วก็ยังทำให้คนนั้นมีคุณค่าให้แก่สังคมให้แก่โลกเขาอีกนี่ก็เป็นความประเสริฐลัทธิศาสนาพุทธนั้นสามารถทำให้คนมีชีวิตอยู่ได้โดยไม่ต้องโง่เง่าจนอดจากอยู่รักษาตัวไม่รอดสามารถอยู่รอดอยู่สบายและยังมีพลังงานเหลือมีอะไรต่ออะไรที่เป็นเมตตาเกื้อกูลอยู่อย่างพรหมจึงเรียกว่าพรหมจรรย์เป็นผู้อยู่จบพรหมจรรย์สร้างสรรค์อะไรต่ออะไรตามที่เรามีแรงมีฤทธิ์มีความสามารถช่วยเหลือเกื้อกูลโลกเขาอยู่พาหมู่พาคณะทำพา คนต่างๆทั้งที่ฝึกตนและทั้งได้ช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่นผู้อื่นไปอีกมีคณะยิ่งโตประโยชน์ก็ยิ่งแก่สังคมมากๆๆขึ้นนี่เป็นลัทธิพุทธพยายามฟังพยายามเข้าใจทำความเข้าใจให้ดีจะเห็นว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้านี้เป็นผู้ที่เห็นอกเห็นใจโลกมากแล้วก็มีวิธีการที่จะสร้างมนุษย์ให้เป็นประโยชน์ต่อโลกไม่ให้เผาผลาญโลกไม่ทำลายโลกผู้ที่มีพระจิตวิญญาณที่สูงส่งมีความเมตตาเกื้อกูลสูงเหลือเกินแล้วก็พยายามที่จะทำงานนั้นผู้ใดที่รู้ทิศทางเป็นบุตรพระพุทธเจ้าแท้เข้าใจทิศทางจริงก็มาช่วยเหลือ Profile ชีวิตนี้มันก็เดินไปสู่หลุมฝังศพฤดูเดินไปสู่ความตายวันแล้ววันเล่าก็เดินไปก็แก่ไป ไปอ่าวก็ทำงานได้เท่าที่เรายังมีช่วงชีวิตที่มันเดินทางอยู่แล้วเราได้สร้างสรรค์ไปเราเอาอะไรไปไม่ได้เราไม่มีอะไรไปถ้าเราทำมันก็เป็นความดีความดีกับคนอื่นเขาเขาเป็นผู้ยกให้เขาเป็นผู้ที่จะนับเนื่องมาเป็นความดีเขาก็ยกเอาเราทำดีจริงๆก็ยกย่องชูเชิดสรรเสริญนับถือกราบเคารพไปตามเรื่องตามราวมันเป็นความจริงของความจริงเราเป็นคนที่ทำดีมันก็เอ๊ะเท่านั้นเท่านั้นเราไม่ได้อยากได้ดีอะไรแต่เราก็ควรจะเป็นคนที่เกิดมาแล้วมีดีมากๆทำดีให้แก่โลกมีคุณมีค่าแก่โลกไปชีวิตหนึ่งแล้วเราก็ตายไปเรามีชีวิตอยู่ก็ไอ้แถวนั้นเท่านั้นถ้าเข้าใจอย่างนี้แล้วนะมันจบชีวิตมันจบแล้วเราก็ทำได้จริงด้วยจบเลยไม่มีปัญหาจริงๆเศษเหลืออะไรยิ่งเรามีหลักการในการจะสติปัฏฐานเรียนรู้ที่จะเก็บส่วนละเอียดในจิตแล้ว สบายมากทำงานไปก็ยิ่งจะพบตัวจริงของจิตแล้วเราก็ปรับๆจบอยู่ในตัวเลยกิจกรรมหรือส่วนที่เราสบายก็มีเยอะแล้วเปอร์เซ็นต์สูงความทุกข์นั้นเหลือน้อยที่สุดจนไม่เหลือทุกข์เลยหรือจะเห็นว่าความเกิดของชีวิตก็เป็นธรรมดาอยู่อย่างชัดแจ้งแล้วเราก็สร้างสรรค์วันคืนมีการพักการเพียรไม่รู้พักไม่รู้เพียรตามหลักของท่านแล้วก็ทำงานทำการมีสมาธิมากองค์ 8 อันเป็นของสูงสุดเป็นสัมมารีมักองค์ 8 ที่พอเหมาะพอดีมีญาณทัศนะมีวิมุติแล้วจริงเราก็มีประโยชน์อยู่ในโลกจนกว่ามันจะตายใครจะเลี้ยงไว้ก็เลี้ยงให้แม่เลี้ยงก็ตายได้แต่ว่าไม่มีทำเวรแล้วก็ติดธรรมอาจารย์ธรรมย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรมอย่างแท้จริงให้พิจารณาฝึกอบรมพิสูจน์ไป สิ่งที่กล่าวนี้เป็นสัจธรรมที่พิสูจน์ได้ขอให้ทุกคนได้พิสูจน์พบความจริงนี้ถึงที่สุดได้เร็วไวเถิด