240601-481 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันจันทร์ที่ 1 มิถุนายนพุทธศักราช 2524 พ่อท่านพระโพธิรักษ์นำพิจารณาธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกพระธรรมะนั้นเป็นทุกสิ่งทุกอย่างธรรมะนั่นคือกฎของศาสดาหรือกฎของผู้รู้ธรรมะนั้นก็คือหน้าที่ที่จะทำตามกฎหรือตามศีลตามหลักเกณฑ์ทฤษฎีของพระศาสดาตามฐานะของแต่ละบุคคลที่จะพึงทำได้ธรรมะ รักคือผลที่จะเกิดเพราะเราทำถูกตามหน้าที่ถูกตามรกฏตามหลักทฤษฎีของศาสดาและเราก็มาคั้นมาเลือกมากระทำให้เหมาะสมกับตนและตนก็จะปรากฏผลขึ้นมาผลที่ได้จึงจะเป็นผลธรรมะอันสะอาดเกลี้ยงเกลาแม้แต่ชาติก็ไม่เหลือจึงจะเป็นการพ้นธรรมชาติเหนือธรรมชาติชื่อว่าธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเรียกว่าโลกุตตรธรรมโรคอุจจาระธรรมนั้นจะทำให้คนเป็นผู้ที่มีประโยชน์ต่อโลกอื่นๆเขาได้เพราะเราอยู่เหนือมันอยู่เหนือจริงๆ แม้กระทั่งจิตใจที่เคยเป็นทาสนั้นอิสระเสรีสมบูรณ์และเราก็รู้ขั้นตอนของสิ่งที่เราอยู่เหนือนั้นๆด้วยว่าบางอันบางอย่างนั้นเมื่อเหนือแล้วเราก็จะบอกให้ผู้คนเขาให้เขาพ้นอย่างเราบ้างบางอย่างต้องเกี่ยวข้องกันบ้างไอ้สัตว์เป็นส่วนแต่เราจะมีแนวโน้มไปในทางที่เป็นผู้ที่กล้าไม่มีหรือกล้าจนหรือกล้ามีน้อยๆไม่ว่าจะเป็นอันนั้นสิ่งสำคัญปานใดขนาดเป็นปัจจัยแห่งชีวิตเช่นข่าวอาหารส่วนหนึ่งของที่อยู่อาศัยยารักษาโรคเป็นต้นเราก็กล้าที่จะจนในสิ่งเหล่านี้กล้าที่จะมีน้อยในสิ่งเหล่า กล้าที่จะไม่สะสมกักตุนในสิ่งเหล่านี้แม้มันเป็นปัจจัยของชีวิตของปานฉะนี้เพราะฉะนั้นแม้สิ่งอื่นที่ไม่ใช่ปัจจัยนั้นป่วยการกล่าวไปไยเราจะไม่ติดไม่ยึดเราจะทิ้งได้อย่างเด็ดขาดยิ่งกว่าปัจจัย 4 ด้วยซ้ำเพราะฉะนั้นถ้าเรารู้ขั้นตอนในสิ่งที่ไม่จำเป็นในชีวิตเราก็พยายามทิ้งมาให้หมดหลาดทิ้งปลาเลิกราแล้วเราก็ทำจริงๆล้างจิตล้างใจจนจิตเกิดปัญญาอันยิ่งจิตสามารถตัดสามารถปล่อยสามารถเด็ดได้ขา
อ่านต่อ
ดหมดทุกข์หมดสุขอยู่เหนือเป็นโลกุตตรจิตโลกุตตรธรรมที่แท้เราได้ เรียนรู้เป็นขั้นเป็นตอนเป็นลำดับมาแล้วก็สามารถที่จะมีธรรมะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆจนกระทั่งครบครันในตัวเราเราหลงผิดอะไรอยู่ทั้งหมดเราเอามาเรียนรู้ให้หมดแล้วเราก็ครบครันอยู่เหนือธรรมะทุกสิ่งทุกอย่างที่เราเองเป็นในตัวเราในชีวิตในจิตใจในวิญญาณของเราทั้งหมดเราอยู่เหนือทั้งหมดก็เรียกว่าครบทุกสิ่งทุกอย่างโรคลูกที่เราอาศัยกายารามคือกว้างศอกพร้อมสัญญาในใจเราอยู่เหนือโลกนี้มีอำนาจควบคุมมีอำนาจบังคับมีอำนาจจัดแจงมันให้มันอยู่อย่างผู้ที่กล้าจนกล้ามีน้อยให้ผู้ที่อยู่ยังกล้าที่จะอยู่อย่างแม้ไม่มีขนาดปัจจัยไม่มีเราก็จะ สู้อยู่ได้เพราะฉะนั้นยิ่งไม่ใช่ของจำเป็นไม่ใช่ปัจจัยที่สำคัญของชีวิตไม่มีเลยก็อยู่ได้แน่นอนแล้วพลาดจนอย่างนั้นเราจะได้ทุกสิ่งทุกอย่างเรียกว่าทรงธรรมเป็นพูดถึงทุกสิ่งทุกอย่างก็คือโรคลูกที่เราอาศัยอันคือกายานั้นคือกว้างศอกพร้อมสัญญาและจ่ายนี้แหละและเราก็จะอยู่กับทฤษฎีของศาสดาอยู่กับกฎของศาสดาบางอย่างเราเองไม่เกี่ยวไม่คล่องเลยเราละได้พ้นได้หรือเราจะเป็นอย่างที่กฎหลักของศาสดาว่าไว้เราจะเป็นได้เพราะฉะนั้นเราจึงเป็นผู้ทรงธรรมและเราจึงเป็นผู้ทรงวินัยหรือทรงกลดทรงหลักของศาสดาของผู้รู้และเราก็ทำหน้าที่สอนคน ให้รู้ตามกฎตามหลักตามขั้นตอนตามฐานะให้ทำหน้าที่อยู่ในขอบเขตขอบข่ายตามฐานะหน้าที่ผู้ใดทำได้แค่ใดเลือกเอาทำได้ตามกฎตามหลักที่ทำไปแล้วเหนือได้แล้วพ้นได้แล้วก็เพิ่มกดเพิ่มหลักที่มันยังจะต้องล้างสิ่งที่เรายังไม่อิสระในตัวเราออกไปเรื่อยๆเรายังจะมีกฎมีหลักหรือมีศีลมีวินัยสูงขึ้นสูงขึ้นจริงๆจนเราหมดสิ้นเราก็อยู่ตามกฎตามหลักหรือตามทฤษฎีตามแบบของพระพุทธเจ้าท่านสอนไว้บอกไว้ได้ครบถ้วนแล้วเราก็จะมีผลยืนยันผลแสดงผลอย่างสบายอย่างไม่มีเดือดร้อนอะไรจริงๆแล้วเราก็เหลือแต่การทำงานเพื่อ เซ็นทรัลส่วนตัวเรานั้นเราไม่มีความจำเป็นอะไรเลยที่เราจะไปเที่ยวนอกสีนอกกดนอกหลักนอกวินัยเพราะเราสบายทุกอย่างกฎหลักเหล่านั้นก็รักษาไว้ให้พระพุทธเจ้าบางอย่างเราเองเราไม่ต้องหรอกเพราะว่าเราเองเราไม่สบายแล้วกฎหลักเหล่านั้นมันไม่มีวุ่นวายอะไรกับสำหรับเราเราก็ไม่เคยฝึกด้วยซ้ำแต่เราก็ทำตามได้เพราะเพื่อคนอื่นที่เขายังติดยึดเขายังเป็นอะไรอะไรอยู่ตามกฎหลักนั้นเราก็ต้องทำตามเขาเพราะว่าหลักกฎทฤษฎีต่างๆสีต่างๆของพระพุทธเจ้านั้นเพื่อสังคมเพื่อมนุษย์ในสังคมถ้าเราไม่เป็นเจ้าที่เจ้าการเราไม่นำพาในกฎในหลักในวินัยของพระพุทธเจ้าศาสนานี้ก็สั่นคนด่วนเราอาจจะตามอำเภอใจของเรามันก็ได้แต่แค่อย่างเราคนที่มี อย่างเราติดเท่าๆเราติดเหมือนกับเราก็จึงจะช่วยเขาได้มันก็ช่วยได้คับแคบแต่ถ้าเรารู้ว่าพระพุทธเจ้าที่ท่านเป็นสัพพัญญูท่านกว้างขวางคนปิดมีมากกว่านั้นท่านได้ใช้หลักกฎเพื่อให้คนนี้ละล้านตามกฎตามธรรมวินัยที่คนอื่นเขาผิดด้วยเราก็อนุเคราะห์ตามของพระพุทธเจ้านั้นเราไม่ติดเราจะไปมีปัญหาอะไรกับหลักกฎทฤษฎีเหล่านั้นเราก็ต้องยืนยันหลักของทฤษฎีที่ไม่ใช่ของเราด้วยของคนอื่นเขาแต่ก็เป็นหลักกฎที่เขาศาสดาหรือพระพุทธเจ้าจะออกไว้เป็นธรรมเป็นวินัยแล้วก็ทำตามกันไปมันก็จะเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นเขาสูงสุดกว้างขวางมากหลายไม่ใช่จะได้ทุจริตเดียวของเราเท่านั้นติดอย่างเดียวกันกับของเราเคยติดเท่านั้นมันไม่แคบอย่างนั้น มันจะกว้างขวางไปเกื้อกูลช่วยเหลือผู้อื่นที่จะมีจริตอื่นยังติดยังยึดอยู่แบบอื่นซึ่งเราเองเราไม่เคยติดเราก็สบายแล้วคนอื่นเขาติดเราก็เรียนรู้กฎหลักอันนั้นวิธีการอันนั้นช่วยนำพาเขาไปอย่างนั้นเราจะเข้าใจง่ายหลักกฎเหล่านั้นวิธีการเหล่านั้นเรื่องราวเหล่านั้นแม้แต่สิ่งที่เป็นอิทัปปัจจยตาเป็นความสืบต่อสืบสานมีเหตุมีผลของสิ่งเหล่านั้นเหล่านั้นเราก็จะเข้าใจได้ง่ายเราก็จะได้ชวนคนอื่นได้อีกดังนี้เป็นต้นศาสนาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถ้าจะเรียกว่าเป็นธรรมะอันคือทุกสิ่งทุกอย่างก็คือธรรมะคือทุกสิ่งทุกอย่างดังในที่กล่าวมีคือกฎก็คือกฎที่เราจะปฏิบัติตามพระศาสดาหลักของศาสนาไม่ใช่คนที่เราคิดว่าตามอำเภอใจ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] หยุดชำระอะไรอะไรที่มันไม่ดีไม่งามลงไปเป็นผลพยาธิจึงเป็นผลของการปฏิบัติตนตามหน้าที่ตามหลักเกณฑ์ตามแบบยึดแบบที่เราได้รู้ว่าเป็นหลักเป็นกรรมฐานของพระศาสดาเราทำตามจริงมันจะเกิดผลจริงๆเกิดผลขึ้นไปที่สุดๆแล้วเราก็เพิ่มหน้าที่ที่จะทำตามหลักกฎหมายเพิ่มกฎหมายลาไปอีกจนหมดสิ้นดังกล่าวแล้วอันนี้เป็นความรู้อันนี้เป็นความอธิบายเป็นเครื่องขยายเป็นความหมายที่ขยายให้พวกเราได้เข้าใจมีความเชื่อมโยงสืบต่อกันมีบทบาทและเราก็ดำเนินรอยตามที่ว่านี้อันนี้ขอยืนยันว่าเป็นหลัก สมาธิปัญญาหรือเป็นหลักที่เรียนตามของพระพุทธเจ้าเรียนตามสัมมารีนักปรุง 8 เมื่อเรามีศีลและก็ปฏิบัติทุกเวลามีสมาธิย่อมองค์ 8 มีการพยายามเราจะทำตามศีลข้อนี้เพราะเราเห็นดีแล้วเราจะดีแล้วเราก็พยายามแล้วก็มีสติป้องกันและรู้ทั่วตัวพยายามทำให้ทั้งการนึกคิดทั้งวาจาทั้งการกระทำทำให้มากเป็นอาชีวะมันจะสั่งสมลงทำให้จิตใจของเราตั้งมั่นทำให้จิตใจของเราแข็งแรงทำให้จิตใจของเราเกิดปัญญาเกิดเห็นจริงว่าได้ดีขึ้นหนอได้พ้นทุกข์ขึ้นหนอได้เจออริยสัจพ้นไปเหตุก็ดับไปความดับแห่งทุกข์ความดับแห่งเหตุความดับแห่งกิเลสตัณหาอุปทานทั้งปวงมีจริงอนัตตา มีจริงเพราะเราประสบกับความสูงแห่งกิเลสความชื้นในสิ่งที่เป็นอกุศลธรรมทั้งหลายมันมีจริงแล้วมันก็หมดไปจริงมันแกล้งเราได้จริงเราก็พ้นทุกข์สบายจริงเราจะเห็นถึงความดีที่ได้และฉันนั้นความสบายที่ได้อย่างครบครันขอพิสูจน์ไปตามฐานานุกรมฐานะแต่ละบุคคลและเราจะได้เป็นผู้ที่เป็นประโยชน์ทั้งตนและเป็นประโยชน์ทั้งท่านช่วยสร้างสรรค์พหุชนช่วยสร้างสรรค์พระพุทธศาสนาประดิษฐานมนุษยโลกนี้ให้เจริญงอกงามขึ้นไปเท่าที่เราจะมีอายุขัยยืนนานและมีสมรรถภาพที่จะทำได้ทุกๆคนเทอญ