240828-511 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2524 อภิณหปัจจเวกขณ์ (96 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นตัวหนังสือ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์22 KB
วันที่แก้ไข19 กรกฎาคม 2569

เนื้อหาในไฟล์

วันศุกร์ที่ 28 สิงหาคมพุทธศักราช 2524 พ่อท่านพระโพธิรักษ์นำพิจารณาธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกหากพวกเราเหล่านักศึกษาถึงแม้ว่าจะเป็นกลุ่มบุคคลกลุ่มน้อยๆเป็นหมวดหมู่ที่ยังมีคณะมีพรรคพวกมีมวลยังไม่มากมายแต่เราก็ได้พยายามและมันจะต้องพยายามอุตสาหกรรมวิริยะอย่างมากเพราะทุกอย่างในโลกนี้เป็นแรงดูด ในวัตถุแท่งก้อนก็เป็นแรงดูดในสิ่งที่ยิ่งมีพลังงานเพิ่มขึ้นยิ่งเป็นแรงดูดที่จริงจิตวิญญาณเป็นพลังงานเพราะฉะนั้นในบุคคลมีจิตวิญญาณอยู่ทุกตัวบุคคลถ้าเราจัดเรียงพลังงานในตัวบุคคลนั้นให้มีทิศทางอันสอดร้อยกันเหมือนกับเราเรียงอานุภาพแม่เหล็กเรียงโมเลกุลในเหล็กอ่อนให้มีโมเลกุลให้มีทิศทางของมันไปในทิศเดียวกันสอดร้อยไปเสริมสร้างกันมันจะมีอำนาจเป็นแรงดูดแท่งแม่เหล็กที่ได้เรียนโมเลกุลแล้วเป็นทิศทางเหนือใต้ให้มันเข้าที่ แม่เหล็กนั้นจะเป็นแท่งเหล็กนั้นจะเป็นแม่เหล็กชั้นใดมนุษย์ที่มีพลังงานอยู่ในตัวเองถ้าได้จัดสรรระบบระเบียบความเห็นเป็นสัมมาทิฏฐิตรงกันกรรมกิริยาเป็นสภาพไปด้วยกันมาด้วยกันสอดคล้องกันแรงดูดนั้นจะเกิดอย่างมหาศาลแรงดูนี่จะเกิดอย่างจริงๆเป็นแรงดูดที่คนดูไม่ออกแต่มันก็จะเห็นเห็นปฏิกิริยาเห็นอำนาจเห็นฤทธิ์มันจะเกิดได้ดังที่เราได้รับพิษกันมาเรื่อยๆแม้จะเป็นช่างเหล็กน้อยแม้จะเป็นกลุ่มบุคคลเล็กก็สามารถที่จะกระทำให้ดูฮอร์โมนอื่นดูดอะไรอื่นเข้า สู่วงโคจรสุดท้ายก็เข้ามาเป็นมวลเข้าไปเป็นเนื้อเป็นแก่นในที่สุดได้มันจะเป็นการสะสมเป็นการก่อร่างสร้างจักรวาลตั้งแต่เริ่มต้นตั้งแต่มีจุดเล็กๆแล้วก็จะขยายออกไปอันตรายแต่มีพระอาทิตย์เป็นจุดเริ่มต้นแล้วก็จะกวาดมีอำนาจขยายดูดดึงมีบริวารและก็มีวงโคจรเติมเข้าไปเป็นกลุ่มกลุ่มกลุ่มกลุ่มของกลุ่มดาวกลุ่มกาแล็กซี่เมื่อเราสามารถผลิตดวงอาทิตย์เพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นได้

อ่านต่อ

เป็นตัวจริงเราสามารถผลิตด้วยกรรมวิธีอย่างไรก็แล้วแต่ เราสามารถผลิตแม่ดวงอาทิตย์ขึ้นอีกได้หลายดวงด้วยซึ่งมีอำนาจดูดดึงและสอดร้อยเสริมสารกันอยู่จักรวาลนั้นเกิดแน่นี่เป็นสภาพธรรมดาธรรมชาติที่เราศึกษาได้มีเหตุผลและก็มีบทบาทอย่างแท้จริงเพราะพวกเราที่พยายามกระทำกันอยู่พยายามสั่งสมกันอยู่ตัวเราทุกๆคนพยายามปฏิบัติให้เป็นตัวเองมีฤทธิ์แรงในตัวเองเป็นดาวฤกษ์หรือเป็นดวงอาทิตย์เป็นผู้ที่มีการช่วยตัวเองได้พึ่งพาตัวเองได้จนกระทั่งขยายแรงพลังงานของตัวเองให้แก่ผู้อื่นได้รับสามารถดูดดึงเอาผู้อื่นไม่ได้เป็นพี่เลี้ยงใหญ่ของบริวารดาวให้พี่เลี้ยงใหญ่ของ ที่จะมาเป็นไปตามทิศทางอย่างเราคุ้มครองร่มเย็นทำได้อย่างนั้นเราก็จะสามารถจะสร้างจักรวาลหรืออาณาจักรนี้ออกไปได้เยอะแยะนี่เป็นเรื่องธรรมดาด้วยเหตุผลด้วยรูปการที่ถูกต้องฉันใดพวกเราก็มาทำสิ่งนั้นฉันนั้นทุกๆคนรับผิดชอบตนเองพยายามที่จะพิจารณาพยายามที่จะขัดเกลาพยายามที่จะทำให้ตัวเราเองนี้มีพลังพึ่งตนเองอย่างดีรู้จักชีวิตที่แท้จริงอาศัยตนเองได้จนมีพลังเหลือสามารถมีพลังงานมีความสามารถมีฤทธิ์มีแรงที่จะสร้างสรรค์ตัวเองนั้นเป็นตัวเปลืองน้อยที่มีสภาพซ้อนย้อนเข้ามาในแรง ของเราแล้วก็อาศัยน้อยแต่เราก็มีพลังงานเหลือที่จะสร้างสรรค์เผื่อแผ่โอบอุ้มผู้อื่นก็ออกไปได้อีกสามารถดูดดึงหรือสามารถแผ่พลังเย็นหรือพลังไปทำให้คนอื่นสุขเย็นได้ทวีขึ้นทวีขึ้นเมื่อเรามีกลุ่มดาวฤกษ์หรือว่ามีตัวผู้เป็นดาวฤกษ์แล้วก็ขยายบริวารและก็สร้างในดาวบริวารให้เป็นดาวฤกษ์ขึ้นใหม่ใหม่ใหม่ใหม่ใหม่ใหม่ขยายจักรวาลที่สอนร้อยกันกว้างไกลขึ้นไปเราจะสามารถกระทำกลุ่มเล็กนี้ให้เป็นกลุ่มใหญ่ได้ขอให้ทุกคนได้พยายามมาศึกษาเล่าเรียนและก็ใช้ปัญญาอย่างดีก็คงจะเป็นความจริงของแต่ละบุคคลเองที่เห็นที่รู้สึก นึกน้องมานำพามาเข้ามาสู่ขอบข่ายของการปฏิบัติธรรมละรถที่โลกเขามองออกยากเหลือเกินมาเป็นประดุจจะดังกาคนที่สิ่งร้ายเป็นคนแสนยากเป็นคนแสนลำบากเป็นคนอดๆอยากๆเป็นการอยู่อย่างทรมานซึ่งเราจะมาพิสูจน์ว่ามันไปก่อนการทรมานจริงหรือว่ามันเป็นการปลดปล่อยมันเป็นการเบาง่ายมันเป็นการได้อยู่ดีสุขสงบสันติและแถมมีพลังเหลือที่จะเป็นดวงดาวฤกษ์หรือเป็นพลังอาทิตย์ที่จะแผ่ออกไปมีฤทธิ์แรงสามารถที่จะทำให้ดาวบริวารอื่นหรือดาวดวงอื่นๆที่โคจร ดอกนอกนั้นเข้ามาในกระแสของวงโคจรกลับมาเป็นดาวบริวารและก็กลับมาเป็นดาวคู่เคียงจนกระทั่งเข้ามาเป็นมวลจนกระทั่งเข้ามาเป็นแก่นดังกล่าวแล้วได้เราจะดำเนินบทบาทอย่างนั้นแล้วถ้าเข้าใจรูปหล่ออย่างนี้แล้วทุกคนก็จะขยันหมั่นเพียรสร้างสรรค์ทำให้ตนเองสบายแล้วก็ไม่หยุดยั้งในการที่จะทำตนเองมีประโยชน์ต่อผู้อื่นโอบอุ้มเกื้อกูลมีบทบาทมีกิจกรรมเสริมสารกันอยู่อย่างสอดร้อยกันร่วมกันคิดอ่านร่วมกันประชุมร่วมกันตกลงไม่เอาอำนาจของตนเองเป็นใหญ่แต่พยายามที่จะทำให้สิ่งที่เราได้กระทำกันนั้นเป็นสิ่งที่เสริม รออยู่อย่างสุขเย็นเราเป็นไปด้วยดีเราไม่เร่งร้อนแต่เราก็ไม่อึดอัดเราจะขวนขวายอยู่กับมีขมันปรารภความเพียรอะไรที่มันพอเป็นไปได้อะไรที่ดีกว่านี้อยู่ในกายกรรมวจีกรรมที่ดีเสมอเวลากำลังผ่านไปผ่านไปบัดนี้เรากำลังทำอะไรอยู่เราก็จะทำเราจะสร้างให้จิตใจที่รักในความสงบสันติมีปัญญารู้ความสันติที่แท้และก็มีปัญญาในการประมาณที่จะประมาณคำกิริยาทุกอย่างงานการทุกอย่างผสมส่วนของโลกจะสร้างสรรค์อย่างมีศีลอย่างเป็นผู้ที่จะผลิตอะไรต่ออะไรออกไปก็ให้เป็นประโยชน์สารัตถะอย่างแท้จริงได้เสมอเราก็จะเป็นผู้ที่มีประโยชน์คุณค่าแก่โลกและเราจะเห็นว่าไอ้เรื่อง ชุดสรรเสริญโลกธรรมต่างๆเป็นอามิตล่อคนที่ตกอยู่ใต้ทาสอยู่ใต้ความเป็นสิ่งล่อเหล่านี้เท่านั้นเขาจะทำงานเพราะเพื่อสิ่งเหล่านั้นแต่เมื่อเราก็ทำงานแล้วก็เป็นคุณงามความดีที่เราไม่จำเป็นจะต้องเอาสิ่งนั้นมาเป็นอำนาจหรือว่ามาเป็นเครื่องล่อมาเป็นสิ่งที่จะบังคับให้เราต้องทำแต่เราจะทำเพราะไม่ต้องมีอะไรมาบังคับเราทำเพราะความเห็นเราทำเพราะความเข้าใจอย่างแจ่มแจ้งว่าเราจะทำงานไม่จำเป็นจะต้องเป็นลาภยศสรรเสริญและไม่ได้ทำเพื่อหลงว่ามันเป็นการทำเพื่อบำบัดสนองอารมณ์สนองตัณหาที่ความชอบของเราในใจเราจะไม่เอาความชอบของเราในใจมาเป็นตัวตัดสินในการกระทำงาน ความชอบใจพอใจติดใจตรึงใจตายใจอะไรที่มันเป็นรถส่วนตัวเราจะไม่เอาสิ่งนั้นมาเป็นเครื่องทำงานแล้วจะพยายามปลดปล่อยออกแล้วรู้องค์ประกอบความประชุมความประสงค์ของสังคมของโลกของผู้อื่นมาเป็นอำนาจในการปรุงในการสร้างในการทำงานงานนั้นจึงจะไม่ใช้งานเพื่อที่จะเอามาให้เสร็จแก่ตัวชอบแต่เป็นงานที่ปรุงไปด้วยเหตุปัจจัยปรุงขึ้นเพราะองค์ประกอบของสังคมองค์ประกอบของมนุษย์ผู้อื่นไม่ใช่เราร่วมเสพร่วมชอบแต่เราใช้ปัญญาความเห็นจริงความชาญฉลาดที่จะรู้ความพอดีของความประกอบขององค์ประกอบของสิ่งที่จะผสมขึ้นจะสร้างสรรค์ขึ้นและเราก็จะได้ทำงาน แต่เพื่อความเห็นแก่ตัวแม้แต่อารมณ์เสพการแลกลาภไม่มีปัญหาการแลกยศไม่มีปัญหาการแลกสรรเสริญไม่มีปัญหาแม้ที่สุดการแลกอารมณ์เสพดังกล่าวสุดท้ายนี้เราจะสิ้นความเสพไม่ได้เราจะต้องพิจารณาอ่านจิตอย่างแยกขายเห็นอารมณ์เสพอารมณ์ติดพวกนี้ได้มันเป็นการยึดถือทิฐิมันเป็นการยึดถือความเห็นของตนความชอบของตนซึ่งเป็นเศษเชื้อที่ยังมีอาการมีบทบาทสำคัญหรือเป็นอำนาจกุลมีฤทธิ์เป็นตัวฤทธิ์ตัวแรงที่ผลักเบนให้ตัวเองได้กระทำตามใจเรามันยังเป็นอำนาจตัณหาชนิดหนึ่งที่ซ่อนแฝงอยู่ในจิตขอให้พวกเราได้อ่านอย่างแยบคายแล้วก็กระทำงานเพื่อหลักของสังคมเพื่อหลักของมวลมนุษย์ชาติข้างนอก ให้ชัดเจนแล้วเราก็จะได้ปลดปล่อยตัวเองไปอย่างสิ้นซากโดยไม่เอาตัวเองเข้าไปเป็นตัวตัดสินแต่เอาความมีความเป็นอยู่ในโลกประกอบกันส่วนใกล้ออกไปหาส่วนไกลเป็นสิ่งตัดสินเป็นสิ่งประกอบได้อย่างแท้จริงอะไรจึงจะมีคุณค่ามีประโยชน์แก่มนุษย์ชาติได้มากขึ้นมากขึ้นอย่างแท้จริงแต่การพิจารณาดังที่เด่นและเชิงต่างๆออกมานี้ขอให้พวกเราได้พิจารณาจริงๆเรียนรู้ตัวเราเองก็สบายขึ้นแม้จะทำงานอยู่อย่างหนักเหน็ดเหนื่อยแต่เราก็สบายใจเหลือเกินสบายใจจริงๆที่เราไม่ต้องห่วงหาอาวรณ์อะไรมีแต่จะเรียนรู้ถึงสัจจะถึงประโยชน์ถึงคุณค่าที่มีอย่างยิ่งยิ่งจริงๆไม่ใช่หลงใหลเพ้อพบแต่มีประโยชน์ต่อ เรียนชาติอย่างแท้จริงเราจะมีความรู้อันยิ่งจะมีปัญญายิ่งรู้ว่ามันขาดแคลนอะไรอะไรมันเป็นตัวทำลายอะไรเป็นตัวสร้างสรรค์เราจะเรียนรู้และเราก็จะได้ปรับให้เกิดการตัวสร้างสรรค์นั้นเยอะขึ้นตัวทำลายนั้นให้มันลดลงได้ให้มันเหี่ยวแห้งแล้วก็ตายสูญไปมันถึงจะเป็นสัจจะหรือจะเป็นคุณงามความดีของโลกเกิดมาก็ดื่มเดินไปสู่ลมฝังศพเพราะฉะนั้นช่วงระยะเวลาที่เรายังไม่ถึงลุงฝังศพหรือถึงการตายนั้นเราก็มีชีวิตอยู่โดยตัวเราเองเราก็ไม่ได้เป็นทาสโรคกระทำไม่ได้เป็นทาสสิ่งหลอกล่ออามิสทั้งมวลแม้แต่เราจะว่างเปล่าโลกมาได้แล้วก็มาเสพติดสุขอยู่สงบหลบลี้เราก็เข้า อย่างแท้จริงมีประสิทธิภาพสลัดคืนได้และเราก็สร้างสรรค์ทำงานเหน็ดเหนื่อยก็พักไม่เหน็ดเหนื่อยก็เพียรปรารภความเพียรรู้กาลเวลารู้กิจรู้การที่ควรจะขวนขวายเป็นผู้มีบุญเป็นผู้สร้างบุญเป็นพูดถึงบุญกิริยาวัตถุอย่างแท้จริงเราจึงจะเป็นผู้ที่อยู่ของตนเองก็สบายและช่วยให้ผู้อื่นได้สบายสร้างสรรค์สิ่งทุกสิ่งให้แก่โลกไปอยู่ยิ่งมีความชำนาญมากยิ่งมีความเกี่ยวข้องมีประสิทธิภาพสมรรถภาพมากขึ้นเราก็ยิ่งจะสร้างสรรค์ให้แก่โลกได้มากยิ่งยิ่งขึ้นชีวิตของเราไม่อยากได้ความดีหรอกแต่ว่าเราจะเป็นคนดีอย่างแท้จริงโลก เป็นคนตั้งให้เราเองเท่านั้น

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน