240910-518 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก.txt

ฑบาตของเราเดี๋ยวนี้เราไม่ค่อยมีผลดีนักอย่างบิณฑบาตลดหย่อนคุณค่าหรือลดหย่อนสิ่งที่สมควรไปหาได้คิดว่าจะตั้งข้อสังเกตข้อควรจำให้พวกเราได้เอาไปสำรวจเพื่อประพฤติ ทำตนลงไป 14 ข้อ 1 เราจะต้องสำนึกเราจะต้องพยายามระลึกเสมอว่าเราจะต้องสงบสำรวมและข้อที่ 1 ในการบิณฑบาตนี้ถ้ามีลักษณะสงบสำรวมอยู่แล้วใครเห็นใครก็ต้องศรัทธาเลื่อมใสแน่นอน 2 พร้อมเป็นระเบียบความพร้อมเป็นระเบียบให้เป็นการจัดแจงเป็นความสำนึกของเราเองที่เราเองเรามีความรู้มีปัญญาแล้วก็มีกฎมีหลักอะไรที่เราจะกระทำให้มันเกิดผลดีผลงามไม่ใช่เราไปทำแสดงเอาดีเอาเด่นอะไรหรอกแต่ว่ามันถ้าคนมาศรัทธาอย่างน้อยมันศรัทธาพระนี่มันก็ถือว่าเราทำให้ ศาสนากระเตื้องขึ้นแล้วเดี๋ยวนี้คนไม่ศรัทธาพระแค่นี้ความหมายแค่นี้คนมันก็ทำให้ศาสนามันเสื่อมไปแล้วคนมันไม่ศรัทธาพระอย่างนี้เป็นต้นแล้วก็หนึ่งสงบสำรวมข้อ 2 พร้อมเป็นระเบียบและข้อ 3 ค่อนข้างช้าเป็นหนี้ค่อนข้างช้าเป็นหนี้เจตนาให้ช้าลงไว้หน่อยอย่าพยายามให้มันเร็วขึ้นถ้ามันจำเป็นมากค่อยๆเร็วขึ้นถ้ามันไม่จำเป็นมากแล้วก็ควรจะให้มันเป็นไปด้วยประณีตสุขุมช้าค่อนข้างลงไปหาช้าได้เท่าที่พอเป็นไปแกก็อย่าช้าเกินการเป็นเสียงานเสียการเสียอะไรต่ออะไรก็แล้วกัน ถ้าเราต้องกลับประมาณพอเหมาะพอเป็นเพราะไปไม่ใช่ว่าเราเองเราจะรีบร้อนไปจนกระทั่งไม่เข้าเรื่องราวอันนี้ก็ 3 ค่อนข้างช้าต้องการช้าแบบนี้จะมีตัวเสมอแม้จะเร็วก็ให้ประณีตแต่ค่อนข้างช้าน่ะดีทำให้มันจะเร็วขึ้นก็ต้องระมัดระวังให้ดีทีเดียวให้สุขุมให้ประณีตอยู่ในตัวของมันเองแล้วก็ติด 4 สำนึกมักน้อยสันโดษอันนี้คลุมรอบหมดแม้แต่ทางด้านจิตใจปัญญาสำนึกกันสูงส่งภูมิธรรมจะต้องเป็นผู้มักน้อยสำนึกมักน้อยสันโดษคือเราจะต้องระวังรู้น้อยรู้มากรูปพอไอ้ที่พอแล้วควรพออย่าไปทำให้มันดูเป็นการโรค สันเป็นเรื่องที่เสียไม่เหมาะไม่ควรเพราะเราไปบิณฑบาตนี่หลักสำคัญเลยมักน้อยสันโดษนี้เป็นหลักสำคัญในการเป็นบิณฑบาตเราไม่ได้เป็นโรค Moto สารอะไรมาเข้ามาให้เราจะต้องพิจารณาเลือกเฟ้นดูให้ฟังให้สมอะไรไม่สมควรเอาไม้หอมไปหาเมื่อไหร่ใครจะเอาอะไรไปใส่บาตรเราไม่ใช่ว่าอะไรก็รับมาหมดเป็นหลักการที่แกเราไม่เอาไม่ต้องเป็นหลักการที่ดีแต่ไม่ได้หมายความว่าใครเอาสิ่งที่ชอบใส่มาถึงรับไอ้สิ่งไม่ชอบไม่เอาใส่บาตรมาเลยอย่างนี้ไม่ได้อย่างนั้นยิ่งพังใหญ่เลยในทางซ้อนด้วยอะไรอย่างเสียหายหนักหนักกว่าอะไรอะไรใส่บาตรแล้วจะต้องปฏิเสธไม่ได้หลักการที่เขาว่าไม่ขัดศรัทธานี่ก็เพราะเหตุนี้แต่ก่อนนั้นก็สอนกันให้เลือกเป็นบิณฑบาตรสิ่งที่ควรรับสิ่งที่เป็นกับปิยะจึงรับสิ่งใดไม่ใช่ อย่ารับมาเริ่มต้นเริ่มแรกในเขาสั่งสอนกันอย่างนี้หนักเขาก็เลือกเอาแต่ของชอบเขาใส่บาตรมามีมากมีมายเอาของชอบเท่านั้นของไม่ชอบไม่รับเลยกลายเป็นเรื่องดีลองดีลงคนอื่นเขาไม่เลือกหรือคนอื่นเขาจะรักไอ้ชอบก็เลยไปเอาแต่ของแพงเอาแต่ของดีก็เลยมีกิเลสสูงขึ้นสูงขึ้นคนก็เลยเอือมระอาอาการใส่บาตรก็น้อยลงคนก็ไม่ค่อยช่วยเหลือเพราะว่าช่างเลือกช่างแฟนมันคนเรามันฉลาดมันรู้ว่ามันกิเลสมันก็ต้องทำให้พังไปก็เลยต้องมันมีหลักเกณฑ์ใหม่มีแนวโน้มว่าปฏิเสธไม่ได้ใครใส่บาตรให้อะไรๆก็มาก็ต้องรับมาหมดปฏิเสธไม่ได้หลักการนี้ก็เลยมาใช้กันจนกระทั่งเดี๋ยวนี้ไม่แก่ แล้วกลายเป็นปฏิเสธไม่ได้ใครเอาอะไรแล้วใส่บาตรขัดเท้าไม่ได้ก็เลยกลายเป็นเพื่อนไปอีกนะเพราะฉะนั้นก็ขอให้เข้าใจให้ดีแล้วก็แก้กลับไม่ใช่ปฏิเสธไม่ได้เราปฏิเสธได้แต่เราก็จะต้องอย่าทำให้ศรัทธาเสื่อมอย่าทำให้ศรัทธาตกเราพยายามพูดให้มีเหตุมีผลให้รู้เรื่องพูดให้เป็นไปด้วยดีนะมันจะแข็งกระด้างถึงแม้เราจะรู้ว่าสิ่งนี้ไม่ดีไม่งามไม่ควรยังไงเราก็เอาละเขาบางทีเขาจะแกล้งเอาด้วยซ้ำว่าสิ่งไม่ควรใส่บาตรก็เอาเถอะใจดีเราต้องแสดงถึงผู้ที่มั่นคงไม่โกรธไม่วู่วามไม่เอาแต่อำนาจบาดใจอะไรต่างๆนานาและแสดงให้เห็นว่าเราไม่ได้เลือกเอาสิ่งที่เป็นกิเลสแต่เราเลือกเฟ้นสิ่งที่เหมาะควรหรือไม่เหมาะควรที่แท้จริงเป็นลักษณะธรรมที่ถูก ไม่ใช่ว่าเราเลือกแฟนอย่างกิเลสจริงๆนะเราจะต้องเข้าใจเป็นผู้มักน้อยเป็นผู้สันโดษเป็นผู้กระทำให้มันเหมาะมันสมอย่างดีแล้วก็ขอทบทวนอีก 4 หลักที่เราจะพยายามจดจำ 1 สงบสำรวม 2 พร้อมเป็นระเบียบ 3 ค่อนข้างช้าเป็นหนี้ 4 สำนึกมักน้อยสันโดษจำไว้แล้วก็ใช้พิจารณาเพื่อที่จะปรับปรุงพวกเราเองมันจะได้ประโยชน์ทั้งตนและผู้อื่นไปในตัว 1 สงบสำรวม 2 พร้อมเป็นระเบียบ 3 ค่อนข้างช้า ประณีตสมนึกมักน้อยสันโดษให้พวกเราได้เจริญเจริญในสิ่งที่ควรจะเป็นหนี้ให้ได้ถ้วนทั่วกันเถิด