240924-524 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-บ019.txt
เนื้อหาในไฟล์
พ่อท่านปัจจะเวกปัจจัยประจำเช้าวันที่ 24 กันยายนพ.ศ 2524 ที่พุทธสถานปฐมอโศกพิจารณาเราพิจารณาทั้งกิเลสนอกกิเลสในการพิจารณากิเลสในนี้เราจะต้องเข้าใจเป้าหมายให้ชัดเจนการพิจารณากิเลสในนั้นก็คือตัวจิตจิตของเรากำลังมาปฏิบัติธรรมนี้มาเอาอะไรเรากำลังมาปฏิบัติธรรมเอาจิตสงบเมื่อเราจะอยู่ในสถานที่ก็สงบก็ต้องสงบเมื่อจิตสงบแล้วเราจะเกิดเบื่อเกิดเซ็งเกิดจะต้อง ดิ้นรนจะต้องจากเฮฮาอึกทึกนั้นเป็นจิตผิดแล้วจิตของเราเองเป็นตัวผีร้ายเองแสดงว่าเราเองเราสงบไม่ได้แล้วไม่ยินดีในความสงบความอยู่เฉยอยู่ว่างอยู่นิ่งเมื่อจิตเราเป็นอย่างนั้นเราก็จะต้องพยายามปรามและตรวจตราดูจิตใจของเราที่มันกระทบที่มันแส่หาในเรื่องที่จะต้องดีดดิ้นเพราะเมื่อจิตมันได้ความสงบแล้วดีแล้วมันก็อยู่สบายอยู่ก็ได้แล้วมันก็จะยินดีด้วยซ้ำมันก็เป็นไปง่ายๆจิตมันสงบอะไรๆก็สงบเรียบๆง่ายๆน้อยๆมันเรียบร้อยสบายเบาว่ามันเป็นของลงตัวแล้ว อยากกลับเข้าใจผิดทีนี้จิตเมื่อได้ความสงบยินดีในความสงบเป็นไปได้ดีจะให้อยู่ไปก็ได้ไม่มีเบื่อไม่มีเซ็งเพราะว่าความสงบเป็นของดีความเรียบร้อยความน้อยเป็นของดีที่นี่จิตมันก็จะติดสงบตอนนี้แหละตอนนี้แหละเป็นเรื่องที่จะต้องพิจารณาให้มากจิตจิตสงบเราก็ไม่ควรเมื่อเรารู้ว่าจิตจะเสพกันนะเนี่ยติดชอบถ้าเผื่อว่าออกมาอะไรนิดนึงก็หงุดหงิดกระทบสัมผัสอะไรๆก็หงุดหงิดทำอะไรๆก็วู่วามวายบอกแบบวัยเกิดอาการป่วยต้องการจะนิ่งๆไม่ต้องกระทบไม่ต้องสัมผัสไม่ต้องมีอะไรให้น้อยๆน้อยๆนั่นแหละจิตติดละติดๆดับจิตใช้ไม่ได้แล้วเพราะฉะนั้น เราก็จะต้องไม่ติดสงบอีกไม่เป็นคณิตศาสตร์ไม่หลงสวรรค์เงียบเราจะต้องเป็นผู้ที่จะต้องรู้ว่าเรากระทบสัมผัสได้แม้แรงแม้อยู่ในปกติอยู่ที่นี่ไม่มีอะไรสัมผัสแรงนักรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสไม่ยิ่งไม่ใหญ่อะไรเราก็ควรจะอยู่ให้ได้เป
อ่านต่อ
็นปกติเมื่อเวลาถึงเวลาสงบแล้วมันมีมากอยู่แล้วเพราะฉะนั้นเราจึงไม่ควรปล่อยให้เราตกสงบมากเกินไปเพราะองค์ประกอบของสถานที่องค์ประกอบของสิ่งที่มีอยู่ในที่นี้ที่เรียกว่าปัจจัยต่างๆปัจจัยต่างๆมันไม่ได้ชวนให้เราต้องวุ่นวายอะไรมากอยู่แล้วเพราะฉะนั้นเราเองเราจึงจะต้องพยายามพิจารณาและหาจิตให้เราเองเป็นผู้ตื่นอยู่ธรรมะความเป็นผู้ตื่นชาวสุริยา โยคะนั้นเป็นตัวแท้ของพุทธะเพราะเราพอใจแล้วล่ะจิตสงบแต่เราก็จะต้องเป็นผู้ที่ไม่ปล่อยให้ดีหรือดีเจจะโสจะดีนะตังค์ไม่ให้จิตดึงรีเพราะว่าเป็นความเสื่อมเราจะต้องตื่นเมื่อทำให้ตื่นก็ได้และเราเองเราอยู่ในสภาพที่เราอยู่สงบแล้วก็พอใจสบายไม่เดือดร้อนไม่เป็นอะไรเลยได้สบายทั้ง 2 ส่วนแม้ได้อยู่ในสถานที่อย่างนี้ความสงบเราก็อยู่ได้สบายและพร้อมกันนั้นเราก็ไม่ตกไม่ดิ้นไม่รีอยู่ได้อย่างถูกคิดถูกทางให้อยู่ได้อย่างสมบูรณ์มีทั้งสภาพตื่นในที่เงียบมีทั้งสภาพที่สงบได้ในกระทึกนี่ ฟังดีๆนะปรัชญาของศาสนาและปรัชญาของธรรมะไม่ใช่เรื่องจริงตื่นเขินๆเราเป็นไปได้อย่างจริงเพราะฉะนั้นเราจึงกลายเป็นผู้ที่อยู่ได้ทุกสิ่งทุกที่ไม่ว่าองค์ประกอบอย่างไรเราก็อยู่ได้ไม่ได้ขึ้นด้วยสภาพแวดล้อมอื่นมันเป็นที่ใจของเราเองใจของเราสงบได้ใจของเราปล่อยได้วางได้ทุกถิ่นทุกที่เมื่อเราวางได้อย่างแน่นอนสุดยอดแล้วทีนี้จะสงบเมื่อไหร่อย่างไรนั้นไม่ต้องห่วงเราจะได้สงบมากที่สุดจะได้พักมากที่สุดที่หลุมฝังศพหรือตอนตายนั้นได้สงบแน่ๆเลยไม่ต้องกลัวไม่มีใครไปกวนตอนตายเพราะฉะนั้นก่อนตายจึงต้องปฏิเสธครั้งเมื่อเรานิโรธได้สนิทใจแจ้งใจแล้วเราก็ขยันหมั่นเพียรเป็นผู้ที่มีกิจ เป็นผู้ที่สามารถที่จะกระทบสัมผัสกับอะไรก็ได้มันถึงเวลาพักผ่อนตั้งเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าลำบากลำบนนะมันจะต้องพักผ่อนหมุนเวียนบ้างเหมือนอย่างพระพุทธเจ้าท่านออกปฏิสนธินะบ้างพักผ่อนบ้างแล้วก็ทำตามการตามควรมันก็หมุนเวียนกันอยู่อย่างพอดิบพอดีแต่ต้องแน่ใจอย่างจริงๆว่าจิตของเรานั้นสามารถควบคุมได้สามารถระงับได้สามารถปล่อยวางได้เห็นอยู่รู้อยู่เห็นจิตใจของเราวางปล่อยได้จริงๆแม้กระทบสัมผัสอย่างแรงกระทบสัมผัสอย่างจัดจ้านก็สามารถนิ่งผู้นั้นจะบอกตัวเองได้เองว่าเราจะเป็นผู้มีประโยชน์ในคุณค่าจะสามารถมีตัวที่เหมาะได้ลงตัวเป็นสัมมากรใดๆก็สามารถที่จะ นาวายามะสัมมาสติที่จะนำนำพาให้ตัวเราเองมีพฤติกรรมเหล่านั้นเป็นกิจการช่วยเหลือเฟือฝ่ายเป็นธรรมะทายาทแก่ศาสนาสร้างสรรค์ศาสนาต่อไปได้อย่างไม่ย่นย่อและเราก็จะมีความสามารถมากขึ้นมากขึ้นเพราะเมื่อได้ฝึกด้วยการทำงานศาสนามันมีนัยยะมากหลายเราก็จะเป็นผู้ที่ทำงานศาสนาอย่างชาญฉลาดได้ประโยชน์มากหลายทำประโยชน์มากให้แก่ศาสนาได้ศาสนาก็มีหวังที่จะยั่งยืนถาวรช่วยมนุษย์โลกไปได้อีกยืนนานอันนี้เป็นเรื่องที่พูดปฏิบัติธรรมแล้วจะรู้ดีเองจะเข้าใจเองแล้วจะเห็นและจะพยายามปฏิบัติให้ถึงที่ให้เป็นที่สุดได้ ผู้ใดอยู่ในฐานไหนก็ต้องพยายามรักษาตนพยายามให้รู้ตัวเราอยู่ในที่สงบอย่างนี้แล้วเรายังดิ้นรนเราก็แย่แล้วนะเราไม่เข้าใจในความสงบนั้นต้องปรามตัวเองอย่าหลงผิดอย่าเข้าใจผิดถ้าเราเองสงบได้แล้วเราก็ยังจะไปติดสงบอีกเราก็จะต้องปรับปรุงตนให้มีการเคลื่อนไหวให้มีการตื่นตื่นแม้จะอยู่ในที่นี้มีกิจมีการมีงานอะไรให้เป็นสัมมารีมักองค์ 8 อยู่ให้เป็นไปด้วยดีที่นี่มันจะดีขึ้นเองก็กระทึกครึกโครมอะไรขนาดนี้ก็อยู่ให้ได้และตื่นให้ได้แค่นี้ก็หลบก็เลี่ยงก็ดีคนนี้มันเกินไปเพราะว่าในอรัญญาราศีอย่างนี้หรือสถานที่สงบสงัดทุกอย่างนี้เรายังช่วยเหลือด้วยว่าเราแช่อิ่มเกินไปมันก็นับวันแต่เราจะต้อง ลำบากตำบลกูไปทุกทีเพราะเราจะต้องวันหนึ่งคืนหนึ่งบัดนี้เราทำอะไรอยู่เราควรจะทำอะไรคิดดีกว่านี้กายกรรมวจีกรรมก็ดีเพื่อที่จะแก้ไขให้จิตของเรานี้เป็นไปด้วยความเจริญขอพวกเราได้พิจารณากันให้ดีมันไม่กำหนดลงไปตายตัวไม่ได้แต่ของใครของใครต้องรู้ในจิตรู้ในการรู้ในสิ่งที่จะเกิดผลดีแต่ละตัวจริตของตัวเองมันไม่เหมือนกันเพราะฉะนั้นเราก็จะต้องพยายามหากรรมฐานหรือหากินทางการอะไรให้แก่ตัวเองและเราก็จะได้สั่งสมควรให้แก่ตัวเองได้สูงขึ้นสูงขึ้น