590714_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ สำนึกสัมมาสิกขา.docx

งเอาตามอันนี้เป็นความน่าสมเพชเวทนามากเป็นเรื่องที่น่าสงสารประชาชนพุทธศาสนิกชนชาวพุทธ อาตมาพยายามอบรมสั่งสอนตั้งแต่เด็กนักเรียนให้ได้รับความรู้ทางธรรมรับความรู้ทางศาสนาพุทธ เขาตอนนี้ได้ยินไปแต่อาจไม่เข้าใจ แต่ว่าก็ได้บันทึกไว้ในความจำไว้แล้ว ต่อไปถ้าถึงเวลาต้องใช้ก็จะได้เอาออกมาใช้ได้ ก็ขอเอา sms มาอ่านเสียก่อน

Sms 13 ก.ค. 59 _ 0833208xxx ไฉนจะต้องรีบเร่งจะให้มีการแต่งตั้งองค์สังฆราชกันนัก(ลองถามใจตัวเองก่อนว่าบริสุทธิ์ดีแล้วหรือ)ครั้งนี้ดูไม่ปกติมากๆ เหมือนมีอะไรซ่อนเร้นแอบแฝงลับลมคมนัยเพื่อให้ทันการเรื่องใหญ่บางอย่างในขณะนี้และการใหญ่ข้างหน้าอาจใช่กระมัง ตอบ...อาตมาไม่รู้จริงๆ ว่าทำไม ก็ขอผ่านไป ไปถามคนที่เขาน่าจะรู้นะ ก็พอรู้อย่างประมาณ ปริยายเอาว่า มันมีคดี มีปัญหา ถ้าเขาได้รับอำนาจก็จะได้จัดการได้ ก็เข้าใจได้แค่นี้ ก็เลยรีบเร่งกัน จะผิดหรือถูกอาตมาก็เห็นเช่นนี้นะ _0893867xxx พ่อครูสอนตรงใจ!ใครทำอะไรก็ตามมีการกระทำดีชั่วต้องรับผลวิบากเป็นของตน!คนก่อกรรมก็เป็นทายาท รับมรดกกรรมทั้งหมดเมื่อนั้น!แบ่งใครไม่ได้จริง! ตอบ...อาตมาเอามาจากพระพุทธเจ้า

_0893867xxx งานศิลป์หน้าไร่ผู้น้อยถูกมือดีทุบจนแตกร้าว!ถ้าเป็นเมื่อก่อนจะโกรธ!แต่ขณะนี้เพราะพ่อครูสอนให้ทำใจในใจ!กรรมชั่วอยู่ที่คนทุบ!กรรมดีอยู่ที่คนระงับโกรธ! อโหสินะพ่อมรึง! ตอบ...อย่างเรานี่คนมารังแกเราเรื่องที่ดิน เราซื้อที่ดินจากกองบังคับคดี เราก็ซื้อมาแล้วใช้ แล้วก็มีคนท้วงว่าเราบุกรุกที่สาธารณะ ก็เลยมีการวัดที่กัน วัดแล้วเราก็ไม่ได้บุกรุกอะไร จริงๆ ตัวผู้อื่นด้วยซ้ำที่รุกที่สาธารณะ แล้วฟ้องร้องกันก็เป็นเรื่องยาวนาน ขึ้นศาลกัน แต่วันนี้แล้วก็ศาลก็ตัดสินให้จบแล้ว เขาจะฟ้องร้องไม่ได้อีกแล้ว ถึงขั้นฏีกาไม่ได้แล้วก็จบ หมดสิทธิ์ก็นานปีเลยทีเดียว เราก็ถือเป็นวิบากของเรา ใครทำกรรมอะไรก็เป็นกรรมของเขา คนมาบุกรุกก็คนต่างศาสนาของเรา เราก็ไม่รู้จะทำอย่างไร ก็ยอมไป เราทำเท่าที่ถูกต้องได้ ก็เป็นเรื่องรังแกกันคุณที่ถูกรังแกก็เป็นวิบาก หากอดทนไม่ได้ก็ฟ้องร้องไป หากอดทนได้ก็ได้ใช้หนี้วิบากไป

_0893867xxx กราบขออภัยสณ.ที่ใช้คำ ไม่สุภาพแบบสมัยพ่อขุนรามคำแหง! _0893867xxx กราบขอบคุณพ่อครูกับธ.หุตังสมานจิตไม่ให้แตกร้าวตามวัตถุที่ถูกทุบ!ด้วยการปฏิบัติในภาวะเป็นจริงที่มีจริงด้วยพลังมนสิการทำลายอกุศลจิตให้หมดสิ้นไปได้สาธุ! _0811203xxx เวลาที่พ่อครูอธิบายธรรมแล้ว Action ยกมือยกไม้มีท่าทางประกอบ ไม่เห็น จะแปลกตรงไหนเลยค่ะ เป็นอวัจนะภาษาเมื่อชมและฟังทำให้รู้สึกเพลิดเพลิน และสนุกในการฟังธรรม ที่สำคัญเป็นการออกกำลังกายที่มีสาระไปในตัวด้วยค่ะ ตอบ...ถ้าเข้าใจบริบทความหมายต่างกันก็เข้าใจไม่ตรงกัน การสงบนั้นถ้าเขากำหนดว่า การแสดงธรรม

_0833208xxx โอ้ละหนอ! ทำบุญหมดตัวเพราะใจเจ้าหลงรูปงามภายนอกหน้าหยกขาวผ่องดั่งไข่มุกสุดเวรมหาบรรลัยจริงหนอ (คำจริงไม่หวาน คำหวานไม่จริง) _0893867xxx ขอบคุณบุญนิยมกับธ.พพจ .สุกตทุกฎานังกัมมานังผลังวิปาโกโดยพ่อครูฯจรธ. มีคนส่งข่าวเชิญร่วมกิจกรรมค่ายสัมมาอาริยมรรค เพื่อชีวิตที่ดีกว่าเก่า และฟังวิถีอาริยธรรมจากพ่อครู ครั้งที่ 12 ณ หมู่บ้านชุมชนราชธานีอโศก ศุกร์ที่ 15 - อาทิตย์ที่ 17 กรกฏาคม 2559 รับสมัครผู้สนใจเข้าค่ายโดยไม่เก็บค่าใช้จ่ายใดๆ (จะมาเต็มค่ายหรือไม่ก็ได้) สมัครได้ที่ อุทยานบุญนิยม อ.เมือง จ.อุบลราชธานี หรือโทรฯ คุณชญาดา 087-4437865 ดีแทค หรือเบอร์แคท 085 0155390 ดาวโหลดใบสมัครส่งใบสมัคร onlineได้ที่เฟซบุ๊ก กองทัพธรรมFP คนมาไม่มากแต่เราไม่ประโคมอะไร เราต้องการคนเข้าใจดีที่จะมาร่วมกัน เราทำงานมา 40 กว่าปีแล้ว ชาวอโศกไม่กรูเกรียว ไปฝืดๆ ช้าๆ แต่แน่น อาตมามีเจตนาเลยว่า เน้นเนื้อให้เหนือกว่ามาก เน้นลากแม้ยากกว่าแล่น (ไม่เร็วไม่ว่าลากกันไปไม่ว่า) เน้นจริงให้ยิ่งกว่าแค่น (เราต้องการความจริงไม่ทำอย่างหลวมๆแค่นๆ) เน้นแก่นให้แน่นกว่ากว้าง (เราเน้นแก่นกันชัดๆ) ทุกวันนี้ได้ผลที่น่าพอใจ ได้ผลของจริง รวมตัวกันปึกแผ่น เป็นแก่นแกนได้ ได้ปลูกฝังแก่นแกนนี้แล้ว จะดำเนินไปได้ จะไม่หลวมไม่เปลือกไม่เลอะอะไร นี่คือจุดประสงค์ ใครจะไปหว่านกว้างๆ เยอะเละๆ อาตมาไม่เอา คนละเป้าประสงค์วิธีการ ใครมาเข้าค่ายจะได้คบคุ้นกับวิถีชุมชน ไม่ใช่เอาเข้าห้องนั่งสมาธิไม่รู้เรื่องรอบตัวเลยไม่ใช่ ของเรามี อาชีวะ กัมมันตะ วาจา สังกัปปะ มีหมด ก็คงจะบรรยายมาตั้งแต่เมื่อวานนี้ ไม่ได้ลึกต่อเพราะวันนี้มีเด็กมาฟัง ก็มาบรรยายเรื่อง ทาน เด็กๆ เข้าใจเรื่องทาน คืออะไร...เด็กตอบว่า ทานคือการให้ สำคัญนะการให้ เป็นเรื่องยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติ คนทุกคน ถ้าผู้ใดมีจิตใจให้หรือสละออกเป็นความยิ่งใหญ่ใจที่ไม่ยึดถือหวงแหนเป็นของตัวของตนเกินไปมีจิตใจเสียสละให้แก่คนอื่นได้สังคมที่มีคนชนิดนี้อย่างจริงใจสังคมนั้นจะสบายไม่แก่งแย่งไม่พร้อมจะอยู่กันอย่างสงบสบายดีอย่างไร สังคมอโศกเป็นสังคมแห่งการให้แม้แต่แรงงานเราทำได้แล้วเราก็เอาให้แก่กองกลางหมดเลย เป็นสิ่งที่น่าภูมิใจอย่างยิ่งที่สามารถเอาธรรมะของพระพุทธเจ้ามาสอนพวกเราให้ปฏิบัติมีจิตใจลดละไม่ยึดถือหวงแหน เป็นผู้ให้สามารถทานเอาออกจากตัวเองได้ ให้แก่ผู้อื่นได้ เราทำได้มา กว่าสี่สิบปี แล้วดีขึ้นอย่างชนิดเนียนใน เป็นความประสพผลสำเร็จของธรรมะพระพุทธเจ้าอย่างจริงใจ สามารถทำสาธารณโภคีได้ถึงฆราวาส ถือว่าเป็นผลสำเร็จที่ยิ่งใหญ่สมัยพระพุทธเจ้ายังทำไม่ได้ถึงในวงการของฆราวาสเพราะไม่ใช่ยุคประชาธิปไตยคนไม่เข้าใจสิทธิมนุษยชน และเป็นยุคของทาสเป็นยุคสมบูรณาญาสิทธิราชย์ แต่ยุคนี้เป็นยุคอิสระเสรีภาพเป็นยุคของประชาธิปไตยให้สิทธิมนุษยชนทำได้ ผ่านมา 20 กว่าปีแล้วที่เราเอาเด็กมาอบรมฝึกฝนเป็นโรงเรียนเป็นโรงเรียนโดยนิตินัยออกใบรับรองสากลได้ เราเลี้ยงกันอย่างให้ ไม่ใช่เลี้ยงหรือทำโรงเรียนเพื่อหารายได้จากนักเรียนจากผู้ปกครองนักเรียนเป็นรายได้เลี้ยงชีพเป็นอาชีพเป็นโรงเรียนอาชีพเราไม่ได้ทำเช่นนั้น แต่เราเปิดโรงเรียนนี้เพื่อสร้างเยาวชนให้แก่ประเทศชาติ ท่านได้รับความรู้ตามหน้าที่ของรัฐบาลที่ควรจะทำ ที่จะต้องให้การศึกษาแก่ประชาชนในประเทศเราก็แบ่งเบาจากรัฐบาลมาเราเป็นโรงเรียนเอกชน ที่ช่วยรัฐบาลในการให้การศึกษาแก่เด็กตามปรัชญาของเรา เป็นโรงเรียนเอกชนที่ไม่ได้เก็บค่าเรียนหรือค่ากินค่าอยู่ มีเครื่องใช้ไม้สอยอะไรก็เอาให้ใช้ไม่ให้มีเงินมีทองมาใช้ในนี้ เราสร้างเด็กอย่างนี้ลักษณะอย่างนี้เป็นจิตวิญญาณของผู้ให้ เคยเข้าใจเนื้อหาเป้าหมายว่าให้อะไรให้ความเจริญเป็นประชาชนคนไทยที่มีความดีงามมีความรู้ความสามารถและมีหลักเกณฑ์ในการศึกษาใช้ศัพท์ว่าศีลเด่นเป็นงานชาญวิชา ศีลเด่นก็คือคุณงามความดี สอนให้เป็นงานแต่เด็กนักเรียนทุกวันนี้ไม่ได้รับการสอนให้ปัดกวาดเช็ดถูซักเสื้อผ้าทำอาหารช่วยเหลือตัวเองพื้นฐานเป็น แต่เราสอนให้เขาทำเป็น แม้แต่การงานที่เลี้ยงชีพได้ที่เรามีฐานงานอยู่ในหมู่บ้านชุมชนแต่ละแห่งเด็กคนไหนจะสนใจด้านไหนเราก็พาให้ศึกษาเรียนรู้ให้ร่วมรับรู้ได้ให้มีความเป็นงานต่างๆ ที่เป็นสัมมากัมมันตะ ส่วนวิชาการเราก็ให้ตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการไม่ได้บกพร่อง เราช่วยให้การศึกษาแก่เยาวชนและรัฐบาลรอทำอย่างนั้นจริงๆ ด้วยเจตนาอย่างนั้นว่าเปิดทำไมตั้งแต่ต้นเพราะอาตมาเห็นว่าการศึกษาของส่วนใหญ่ทั้งหมดมันบกพร่องมันล้มเหลว เพราะว่าเป็นการศึกษาที่คนให้ได้รับการศึกษาแล้ว ไม่ดีเท่าให้เขาศึกษาตามธรรมชาติ พ่อแม่พี่น้องเขาให้การศึกษาตามธรรมชาติอย่างนั้นดีกว่า ด้วยซ้ำไป ประวัติเขาจะเข้าใจสังคมมีศีลมีธรรมมีความเป็นบ้านวัดโรงเรียนเช่นเรียนโรงเรียนโฮมสคูลเป็นต้น ในสังคมโลกเห็นว่าวิชาการไม่พอก็เลยเอาไปหาทางอัดความรู้วิชาการให้ แต่เรื่องของสังคมเรื่องของกิจการงานสังคมของพ่อแม่สังคมที่เขาอยู่ร่วมด้วยเขาไม่ชำนาญ ไม่ค่อยจะได้สัมพันธ์เขาก็เอาเวลาไปอยู่ในกล่องในห้องเรียน บางทีก็ให้ไปห้องเรียนที่ไกลออกไปมากแต่ตอนนี้เขาก็พยายามปรับให้เรียนในท้องถิ่น ซึ่งมันก็ไม่พอหรอก อาตมาเห็นความบกพร่องอันนี้จึงพยายามปรับมาให้เด็กมาเรียนก็ให้รู้จักพื้นภูมิของสังคมที่ตนเองอยู่แล้วร่วมเรียนรู้ร่วมงานร่วมการร่วมกิจการอย่างเป็นธรรมชาติ การศึกษาวิชาการตามหลักสูตรเขาก็ไม่ให้บกพร่อง เด็กของเราจบจากเราไปแล้วไปสอบเข้าเรียนมหาวิทยาลัยที่อื่นข้างนอกก็สามารถเข้าเรียนต่อได้ แต่เขาได้แถมศีลธรรมความเป็นงานต่างๆ จากสัมมาสิกกขาไปด้วย จะได้มากเลยได้น้อยก็ตาม แล้วเราไม่รับกลางทางเรารับมาตั้งแต่เข้ามอหนึ่งใหม่ใกล้จะจบม. อื่นมาจะมาเข้าก็เริ่มที่ม.1 ใหม่ ไม่เช่นนั้น จะศีลไม่เสมอสมานกัน ผู้ใดจะมาเข้าที่นี่ก็ต้องเริ่มม.1 แต่ประถมก็อนุโลมบ้างแต่มัธยมต้องมาเริ่มม.1 เท่านั้น การศึกษาใดถ้าขาดธรรมะการศึกษานั้นเป็นการศึกษาที่พิการ เพราะถ้าได้เพียงแค่ความรู้แต่ขาดศีลธรรมความรู้นั้นจะกลายเป็นศาสตราวุธเป็นอาวุธที่เอาความรู้นั้นไปกดขี่ข่มเหงไม่มีศีลธรรมจะใช้ความรู้ที่ขาดศีลธรรมนั้นเพราะไม่มีเครื่องกำกับอะไร แม่จะเก่งกว่าเขาฉลาดกว่าเขาแต่ก็ขาดคุณธรรมขาดศีลธรรมก็คือเห็นแก่ตัวเห็นแก่ได้หนักหนามากขึ้น ไม่ได้เรียนรู้ที่จะลดละความโลภความโกรธความหลง ถึงมีจิตใจที่หลงแต่ความรู้ใช้ความรู้เป็นอาวุธเอาชนะคะคานคนอื่นสังคมจึงล้มเหลว ภาคการศึกษาขาดศีลธรรมขาดธรรมะโดยเฉพาะศาสนาพุทธก็จะบรรลัย ประเทศชาติจะบรรลัย อย่างศาสนาอิสลามเขาเรียนไปพร้อมเลยหนักไปทางศาสนาด้วยซ้ำไป ของศาสนาคริสต์ก็ยังพอมี แต่ของไทยนั้นทิ้งศาสนาเลยนี่คือความเสื่อมความสูญเสียของสังคมศาสนาพุทธของเมืองไทย แล้วจะมาเรียกร้องว่าทำไมประเทศมีแต่ความคอร์รัปชั่นความขี้โกงก็คือผู้บริหารประเทศทำกันมานั่นแหละเพราะขาดศีลธรรมจึงทุจริตขี้โกงโกหกอย่างที่เห็นกันอยู่นี้จะไปโทษใครก็ต้องโทษความสืบเนื่องมาจากความผิดพลาดที่เอาธรรมะออกจากการศึกษา ไปหลงการศึกษาแต่ศาสตร์อย่างเดียว เราทำมา 20 กว่าปีแล้วก็ไม่ช้ามากทีเดียว แต่ก็มีคนได้รับการศึกษาของเราไปน้อย เราเป็นรร.เล็ก รร.คนจน นร.ไม่มาก บางรร.มีนร.ไม่กี่สิบคน แต่รร.ที่มีนร.เป็นร้อยคนก็มีไม่กี่โรงเราก็ทำไปตามประสาเรา ของเรานั้นต่างจากเขาหมด เราให้การศึกษาจริงๆ ไม่ได้เอามาหารายได้เลย เป็นการแสดงการให้พื้นฐาน ไม่ต้องบอกเด็กเขาก็รู้ว่าเราให้เขาจะมีไหวพริบหรือไม่ก็ตามโตขึ้นเขาก็จะรู้ว่าเขาได้รับการให้ให้การศึกษาสัมมาสิกขาเป็นพื้นฐานถ้าถึงขั้นอุดมศึกษาเราให้ได้เราก็จะให้ แต่นี่เขาก็ให้เราทำแค่นั้น เราก็ทำเท่านั้น คนไทยก็ได้รับการศึกษาเช่นนี้ ทำให้แก่ประเทศเท่านี้ อาตมาภูมิใจว่าเราไม่ได้เป็นคนไร้ประโยชน์ต่อประเทศ (ไม่ได้ทวงบุญคุณ แต่พูดถึงความจริงให้ฟัง เด็กที่มาศึกษาที่นี้ขอให้ตั้งใจศึกษาเอา หลวงปู่ตั้งอกตั้งใจจะให้พวกเราได้รับความรู้ได้รับธรรมะใส่ตนเองไปเอาไว้ต่อสู้ชีวิตจนกว่าชีวิตจะหาไม่ ก็อยากจะเตือนว่าให้พยายามศึกษาปฏิบัติให้ดีถ้าหลวงปู่จะบอกว่าการที่ได้ศึกษาเล่าเรียนจากที่นี่หลวงปู่ขอยืนยันว่าที่นี่ตั้งใจให้ความรู้ให้ศีลธรรมให้ธรรมะแค่ชีวิตของพวกเราเพราะเราจะตั้งใจเอาตั้งใจรับได้เท่าไรก็ทำก็รับไปเถอะ ที่นี่ตั้งใจให้จริงๆ ไม่ได้มีอะไรแอบแฝงซับซ้อนเชิงซ้อนที่จะเห็นแก่อย่างใด สอนมาก็ไม่ได้เรียกร้องว่าเด็กจบไปแล้วจะต้องมาชดใช้บุญคุณต้องมาช่วยเหลือสังคมชาวอโศกทดแทนบ้างก็ไม่เคยไปกล่าวอย่างนั้น เกรงใจเต็มทีแต่จริงๆ เราก็ต้องการนะ เราต้องการเด็กๆ ที่จบออกไปแล้วจะอยู่ที่นี่เราก็ยินดี เดี๋ยวนี้สังคมชาวอโศกเราก็พอที่จะเกื้อกูลกันได้ เรียนจบมอหกแล้วจะเรียนอุดมศึกษาเราก็ยังไม่มี ผู้ที่เรียนจบมอหกสัมมาสิกขาแล้วจะเรียนต่อมหาวิทยาลัยภายนอก เป็นมหาวิทยาลัยเปิด ปริญญาตรีหรือจะต่อปริญญาโทถ้าคณะกรรมการชุมชนเห็นควรให้เรียนต่อปริญญาโทปริญญาเอกที่นี่ก็พอมีทุนให้เรียนต่อได้ แต่ต้องอยู่ที่นี่นะไม่ใช่อยู่ที่บ้านแล้วส่งให้เรียนไม่เอาอยู่ที่นี่ถ้าใครจะเรียนก็เรียนไปช่วยกันทำมาหากินช่วยกันไป เมื่อเรียนจบปริญญาตรีแล้วจะไปไหนอีกก็ไม่มีปัญหาอะไรเดี๋ยวนี้เราก็พอได้อยู่ก็บอกให้ทราบ อาตมาว่าพอเป็นไปได้ เด็กๆ ถ้าสนใจไม่อยากจะออกจากที่นี่ จะเรียนวิทยาลัย มหาวิทยาลัยต่อก็ได้ อยากให้เป็นเช่นนี้ อโศกเราก็พอหมุนเวียนมีทุนรอนพอส่งเสียได้ แม้เราไม่มีมหาวิทยาลัยเอง นี่ก็บอกให้ทราบ นี่เป็นเจตนารมย์ พวกเราอยู่ในสังคมไทย มีจุดมุ่งหมาย ประพฤติเช่นไรในสังคม ชาวอโศกต้องการอยู่กับสังคมไทยอย่างเป็นประโยชน์ต่อกันและกันในคนไทยในสังคมไทย สร้างสรรค์เสียสละ นอกนั้นเราก็อยู่มีชีวิตทำงานการทำอาชีพร่วมกันเป็นกลุ่มหมู่เป็นสังคม เราทำได้สำเร็จแล้วอยู่ในสังคมไทย ที่จะมีหลักการให้คนเป็นแบบนี้ได้เอาทฤษฎีหลักของพระพุทธเจ้ามาเป็นต้นทาง

_เด็กถามมาว่าทำไมเวลาของคนเราถึงมีไม่เท่ากันค่ะ บางคนอายุแค่ 10 ปีหรือ 30 ปีก็ตาย ในเวลาคืออะไรคะ? ทำไมคนเกิดมาย่อมไม่เท่ากันตายไม่เท่ากันเวลาของอายุไม่ใช่เวลาในแต่ละวัน ตอบ...เวลาคือสิ่งที่ยืนยาวต่อไปของโลกของสิ่งที่เคลื่อนไหวอยู่แล้วคนเกิดมาในโลกก็เลยมาอยู่ในการละเวลาเพราะคนเกิดมาพบคนนี้ก็เริ่มต้นมีชีวิตในเวลาเพราะเกิดมาแล้วไม่ตายก็เลยมีอายุ คนเกิดมาก็มีอายุไม่ใช่เวลาแต่จะไปนับตามเวลาของอายุ คนเกิดมาทุกคนก็ไปเจอเวลาเพราะเราเกิดมาพบชีวิตก็นับ 1 โรงเรียน 1 วินาที 1 นาที 1 ชั่วโมง 1 เดือน 1 ปี หลายปี ถ้าเราไม่เกิดมาเราก็ไม่เกี่ยวกับเวลา แต่พอเกิดมาแล้วก็เกี่ยวกับเวลาแล้วเป็นอายุ ที่สำคัญคือแต่ละอายุของเราเราก็เจริญเติบโตขึ้นได้เรื่อยๆ ชีวิตของเรามีประโยชน์หรือไม่ ในเวลาอายุที่ยาวขึ้นเราเกิดมาแล้วเรามีประโยชน์แก่ตนประโยชน์แก่ผู้อื่นแก่สังคมหรือไม่ อันนี้แหละเป็นสิ่งสำคัญ สังคมไหนที่เจริญและมีปัญญาแล้วจะต้องคำนึงถึงจุดนี้ต้องมีประโยชน์อย่างน้อยที่สุดก็ไม่เป็นคนที่ถ่วงสังคมเป็นภาระแก่สังคม การถ่วงและเป็นภาระแก่สังคมคือทำอะไรไม่เป็นไม่สร้างสรรค์อะไร เลี้ยงตนเองไม่รอดนั่นแหละคือความถ่วงสังคมหากินเองทำกินเองไม่คุ้มกับตัว หนังสือถ่วงสังคมมากกว่านั้นนอกจากหากินเองไม่คุ้มตัวเองแล้วมีพฤติกรรมทำลายมีพฤติกรรมผลาญ ทำความเสียหายให้แก่สังคมประเทศชาติอีกด้วยคนอย่างนั้นคือคนเลวคนชั่วเลี้ยงตนเองไม่รอดเป็นภาระสังคมก็ถือว่าไม่เจริญหรือชั่วอยู่บ้างแล้วแต่ยิ่งทำลายสังคมก็ยิ่งชั่วหนัก เราต้องเป็นคนที่ 1 เลี้ยงตนเองคุ้มสัตว์เดรัจฉานทุกตัวมันไม่มีใครเลี้ยงใครเมื่อโตขึ้นมาจะมีพ่อแม่ของสัตว์เดรัจฉานที่เลี้ยงตอนเด็กจนโต พอโตแล้วพ่อแม่ก็ไม่เลี้ยงไม่ว่าจะเป็นเดรัจฉานชนิดไหน คนก็เช่นกันเมื่อตอนเด็กก็ให้พ่อแม่เลี้ยงก่อนแต่พอโตแล้วก็ต้องเลี้ยงตัวเองได้พึ่งตัวเองได้ถ้าไม่เช่นนั้นก็จะแพ้สัตว์เดรัจฉาน เลี้ยงตัวเองไม่รอดแพ้ให้แก่สัตว์เดรัจฉานเลวยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน ชาวอโศกจึงพยายามสอนสิ่งที่เลี้ยงตัวเองให้รอดเป็นอาชีพเป็นการงาน แต่ถ้ามีแต่ความรู้แล้วทำอะไรไม่เป็นมันไม่ไหวหรอกเดี๋ยวนี้ก็คงจะได้ยินว่าจบสิ้นยามออกมาแล้วเป็นไงตกงานหางานไม่ได้จบปริญญามาแล้วหางานไม่ได้เพราะทำงานไม่เป็นคนไม่อยากรับ โดยเฉพาะทำงานเองของตัวเองไม่เป็นต้องไปพึ่งพาบริษัทต้องไปพึ่งพาห้างร้านหรือรัฐบาลเป็นมนุษย์เงินเดือน อย่างนี้เป็นความล้มเหลวของการศึกษาอย่างหนึ่ง การศึกษาเด็กจบไปแล้วต้องเลี้ยงตัวเองรอดจริง เด็กๆ ของชาวอโศกขอยืนยันว่าเขาไปรอด แล้วเก่งกว่าเด็กที่เรียนตามที่เขาเรียนกันข้างนอกเขายืนยัน อันนี้เราคำนึงมากกว่าเด็กจบจากที่นี่จะต้องทำงานเป็นเลี้ยงตัวเองรอดให้ได้ถ้าจบมอหกแล้ว ทำกินทำใช้เป็น สอนให้เลยจริงๆ นอกจากเด็กที่ไม่เอาถ่านแต่ถึงจะไม่เอาถ่านอย่างไรก็ได้พวกเราสอนจริงๆ การศึกษาทุกวันนี้จึงบอกต้องจบมอหกจบปริญญาตรีแท้แท้ก็ไม่รู้จะทำอะไรหางานทำไม่ได้ตกงานเลี้ยงตัวเองไม่รอด มีเยอะเลย แต่เด็กของชาวอโศกไม่เห็นจะเดือดร้อนอะไรมากมาย ช่างเด็กมา 20 กว่าปีแล้วไม่เห็นจะเป็นเด็กที่เดือดร้อนไม่มีงานทำ มีงานของตนเองหรือที่อื่นอยากจะได้เขาหาเลยนะเด็กอโศก การศึกษาของรัฐบาลอาตมาอยากจะให้คำนึงถึงจุดนี้ว่าทำอย่างไรให้เด็กทำงานเป็นเด็กจบมอหกอายุตั้งเกือบ 20 ปีแล้วหรือจบปริญญาตรีกลับทำงานไม่เป็นพึ่งพาตัวเองไม่รอดต้องอาศัยไปทำงานกับที่อื่นเป็นลูกน้องเขา ก็ไม่เกิดงานไม่เกิดการสร้างสรรค์ หรือไปเป็นข้าราชการก็ไม่ได้สร้างสรรค์อะไรมากไปช่วยการบริหารสังคมก็จะมีประโยชน์บ้าง แต่ควรจะมาสร้างสรรค์มาผลิตมากกว่า ถ้าจบออกมาแล้วมีความฉลาดเฉลียวแกมโกงแล้วอยู่เหนือพวกที่ทำงานเป็นกรรมกรที่เป็นผู้ทำจริงอย่างนี้ไปไม่รอด

_กราบนมัสการค่ะท่าน ฝากคำถามนะคะ กราบนมัสการพ่อครูค่ะ ลูกเห็นความทุ่มโถมเอาใจใส่ในการดูแลเด็กนักเรียนของท่านส.ฟ้าไท ส.มือมั่น และท่านอื่นๆ(เห็น 2 ท่านนี้บ่อยกว่า)รู้สึกว่าเด็กๆที่นี่มีวาสนา บารมีมากนัก มีคุณครูผู้สอนเป็นถึงระดับพระอาริยะ ซึ่งคงหาได้ยากในสังคมปัจจุบัน แต่อยากทราบว่าเด็กๆจะรู้สึกซาบซึ้งเหมือนลูกไหม? เพราะถึงเวลาเรียน ยังต้องให้สมณะมาตามไปเรียนถึงที่พัก ซึ่งลูกเห็นแล้วก็สะท้อนใจ ถ้าเป็นลูกคงจะมีผิด บาปติดตัว ชดใช้ท่านไม่หมดแน่ๆ เสมือนท่านมารับภาระในเรื่องที่เราเผิน ปล่อยปละ ละเลย ลืมหน้าที่ของการเป็นนักเรียน ลองคิดเล่นๆว่าถ้าเป็นเราจะทำหน้าที่ได้ขนาดนี้ไหมหนอ? กราบขอบพระคุณพ่อครู ท่านสมณะ ท่านสิกขมาตุ และคุรุทุกท่านที่เสียสละอย่างสูงค่ะ กราบขอบพระคุณค่ะ ตอบ...ไม่ได้เป็นเรื่องจ้างมานะสมณะก็ไม่ได้เป็นลูกจ้างมาเป็นครูที่มาเอาภาระ แม้แต่ฆราวาสที่จะบรรจุหรือไม่ก็มาเอาภาระยังไม่ได้จ้างด้วยเงินทองอะไรเลยไม่มีเบี้ยเลี้ยงให้มีเงินเก็บ สอนฟรีช่วยเลี้ยงดูเด็กฟรี อาตมาภูมิใจที่เอาธรรมะของพระพุทธเจ้ามาให้พวกเราได้เรียนรู้ประพฤติแล้วก็ได้มาเป็นคนที่ช่วยสังคมแบบนี้มาร่วมมือกับอาตมาแล้วก็ช่วยกันทำไปไม่ได้เคี่ยวเข็ญนะเรื่องของการศึกษาพบครูก็ไม่ได้เคี่ยวเข็ญพวกเขาอาตมาได้แต่ขอบคุณ มาช่วยกันมาจนถึง 20 กว่าปีแล้วสิ่งเหล่านี้เด็กๆ ฟังแล้วเข้าใจแล้วรู้สึกอย่างไรบ้าง ฟังดีๆ นะถ้าพวกเราพ่อแม่ได้จ่ายเงินแล้วให้เปิดเรียนโรงเรียนอื่นๆ โรงเรียนเขาก็ต้องสอนเพราะเขามีเงินได้นั่นก็ต้องสอนก็เป็นการได้การศึกษาตามข้างนอก แต่ที่นี่ไม่ใช่มันต่างกันในแนวละเอียดลึกซึ้งๆ อย่างนี้เด็กๆ ควรจะต้องคิดให้ดีๆ ว่านี่เป็นสิ่งประเสริฐของน้ำใจ เพราะฉะนั้นเด็กๆเองก็ควรจะรู้ว่าผู้ใหญ่ท่านมีน้ำใจแก่เรา เราก็ควรจะตอบแทนมีน้ำใจกับท่านบ้าง นี่ไม่ได้หมายความว่ามานั่งทวงบุญทวงคุณอะไร แต่พูดถึงสัจจะให้ฟังเด็กๆ พยายามสำนักงานนี้บ้างว่า ที่นี่เจตนาอย่างไม่มีอะไรแอบแฝงเจตนาจะสร้างสรรค์ให้พวกเราได้รับความรู้ได้รับธรรมะเป็นคนดีในสังคมไม่เป็นภาระแก่สังคมเป็นคนมีประโยชน์ต่อสังคมประเทศชาติ

_ถ้าเด็กๆสัมมาสิกขาสอบติดเรียนวิทยาลัยข้างนอกที่นี่จะส่งเสียเรียนไหม ตอบ...ถ้าสอบติดมหาวิทยาลัยที่แพงแพงเราก็ไม่สามารถส่งได้แต่ถ้าเป็นมหาวิทยาลัยเปิดที่ไม่แพงก็ส่งเสียได้

_ถ้าเราเบื่อเหนื่อยและท้อใจอยากทราบว่าจะทำอย่างไรถึงไม่ต้องเบื่อไม่ต้องเหนื่อยไม่ต้องท้อใจ ตอบ...การเบื่อการเหนื่อยหรือการท้อใจเกิดจากความเห็นแก่ตัว ถ้าไม่มีความเห็นแก่ตัวแล้วจะเบื่อจะเหนื่อยจะท้อใจยาก มันอยากจะทำอะไรตามใจตัวเองถ้าอยากจะช่วยฉันก็ช่วยถ้าไม่อยากช่วยจะให้ทำสิ่งที่ไม่อยากทำก็เกิดความเบื่อเกิดความเหนื่อย เหนื่อยใจก่อนเลยท้อใจก่อนเลยไม่อยาก จะทำเกิดจากความเห็นแก่ตัวกับสิ่งที่ไม่ชอบ ไม่ชอบก็จะเหนื่อยง่ายท้อง่ายเบื่อง่าย คิดให้ดี อยู่ที่นี่ สอนให้คนไม่เห็นแก่ตัว สอนให้เข้าใจว่าที่นี่พาทำสิ่งที่ดี ควรจะยินดี แม้ไม่ถึงขั้นชอบ พอใจติดใจทีเดียวก็ควรจะต้องเข้าใจยินดีว่าเราอยู่ในรร.นี้ที่นี้มันดีหนอ ยินดีที่จะอยู่หนอ ไม่เบื่อง่ายไม่ท้อง่าย แต่ถ้าไม่ยินดีก็อยากออก วันละหลายร้อยหน ไม่ชอบไม่พอใจยิ่งเห็นแก่ตัวแถมก็อยากออกอย่างเร็วแน่ อ่านใจตัวเองถ้าอยากอยู่ที่นี่ก็ต้องลดความเห็นแก่ตัวแล้วให้เห็นว่าที่นี่เป็นที่ที่น่ายินดีนะถ้าแก้ไขตรงนี้ได้ก็จะลดความเหนื่อยความเบื่อความท้อได้

_ทำไมทั้งที่รู้ว่าผีไม่มีจริงก็ยังกลัวผีอยู่ ตอบ...เพราะเราฝังไว้ในสัญญา ในความจำหลายชาติแล้ว พอมาเกิดชาตินี้ก็ยังติดตัวมาอยู่ หลวงปู่บอกว่าผีหลอกนั้นไม่มี ผีจะหลอกคนไม่ได้ ผีที่หลอกกันว่ามีตัวตนจะมาหลอกนั้นโกหกทั้งเพที่ยังนั้นไม่มีถูกหลอกมาจากคนที่ไม่รู้ไม่เข้าใจความจริง

_คำถามจาก นร. ....รักษ์น้ำรักษ์ป่า รักษ์สัตว์ รักษ์พลังงาน แค่คนเดียวไม่คุยกับเรา ทำไม รู้สึก “เหงา” เหมือนคนทั้งโลกไม่ยอมคุยกับเราด้วยล่ะครับ ตอบ...โอ้โหไปหลงใหลได้ปลื้มกับคนคนเดียว แล้วคนคนเดียวคนนี้ผู้หญิงหรือเปล่าชักจะยังไงแล้ว ดูยังไงยังไงอยู่นะ ถ้าเป็นผู้หญิงแล้วโรคเกิดแล้ว โลกแห่งความปฏิบัติสัมพันธ์ทางเพศ ทางมีความรักทางเชิงผู้ชายผู้หญิงเกิดขึ้นแล้ว อาการอย่างนี้มีได้สารพัด แม้แค่คนเดียวไม่พูดกับเราทำไมรู้สึกเหงาเหมือนคนทั้งโลกไม่พูดกับเราเลยดูยิ่งใหญ่เหลือเกิน ฟังแล้ว อย่าบ้าหน่อยเลย อะไรกันนักกันหนา จะไปรู้สึกคลั่งไคล้อะไรนักหนา แล้วเราอยู่ในวัยเรียนด้วย ก็ให้ถอนตัวออกมานี่แหละกำลังพวกผีกิเลสราคะครอบงำแล้ว ไม่เอา ตั้งใจใส่ใจให้ดีอย่าเพิ่งไปวุ่นวายเรื่องเหล่านี้มันก็เกิดได้กับเราเราก็รู้มันแล้วก็แก้ไขอย่าไปทำเช่นนั้นพักไว้ก่อน อย่าไปเสียเวลากับสิ่งเหล่านั้น กลายเป็นคนอารมณ์เสียเสียงานเสียการเสียอะไรไปหมดเลย เหลวไหล ไปถามผู้ใหญ่กว่าจะแก้ไขอย่างไรดี

_ความรักมีหลายมิติแต่คนส่วนใหญ่อยู่ติดที่มิติกามารมณ์เพราะอะไร ตอบ ...มาแนวเดียวกันเลยพวกเราอยู่ในวัยรุ่นกำลังมีฮอร์โมนเพศเป็นธรรมดาของสัตว์โลกว่าจะเกิดอาการอารมณ์พวกนี้ พระพุทธเจ้าสอนพวกเราว่าเราอย่าไปหลงใหลจะไปตกเป็นทาสพวกนี้นะ พระพุทธเจ้าสอนว่าผู้ตั้งตนเป็นคนโสดที่ไม่ต้องไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ผู้นั้นได้รับการยกย่องว่าเป็นบัณฑิตเป็นผู้รู้เป็นผู้มีความรู้ที่ดีผู้ใดไปวุ่นวายใส่ใจในเรื่องของคู่เรื่องของเพศเรื่องเศร้าหมอง จะเหงาจะโศกเศร้าจะเสียใจมีความทุกข์ร้อน อย่าตกในลมพวกนั้นพยายามตื่นขึ้นและสำนึกให้ดีว่ายังไม่ใช่เวลายังไม่ใช่ธุระยังไม่ใช่เรื่องฝึกฝนกิเลสเลย กิเลสพวกนี้มันไม่จริงหรอก ถ้ามันเป็นจริงแล้วมาบวชไม่ได้เลยนะ นักบวชหญิงนักบวชชายแม้แต่พี่ป้าน้าอาหลายคนก็ไม่ยุ่งกับเรื่องพวกนี้ ก็เคยผ่านวัยแบบพวกเราได้เคยมีอารมณ์แบบพวกเราแล้วก็ผ่านมาได้ ต้องศึกษาให้จริงเลยว่ามันไม่จริง ถ้าทำไม่จริงแล้วจิตของเราจะสูงกว่าอำนาจกิเลสพวกนี้ ผู้ที่มาบวชนี่ยิ่งจะชัดๆ ว่าไม่ต้องมีคู่ไม่ต้องมีอารมณ์พรุ่งนี้ก็จบจบได้ถ้าจบไม่ได้พระพุทธเจ้า