220119-2-009 ทางเอกภาค2-ตอน009(หน้า011)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt

ตัวจริงอะไรมันมันจะมีหรือไม่มีช่างมันเถอะถ้าเราพูดได้รู้ธรรมะที่ทำในธรรมไม่ได้ไปเอาแต่มี จนไม่มีปัญญารู้ไม่จนกระทั่งถึงสภาพธรรมในธรรมถ้าไม่รู้อย่างนี้แล้วก็จะยิ่งปฏิเสธเลยไม่ใช่หรอกไม่ใช่ทำอธิษฐานอย่างนี้จะเอาอย่างนี้ไม่ได้เกิดอย่างนี้ไม่ได้คิดเป็นมหาโพธิสัตว์ก็จะต้องมีลูกไม่ได้เป็นพันๆจำนวนพันเป็นหมื่นลูกแต่ละคนก็จะให้เป็นทหารเกณฑ์เจ้ากล้าอาถรรพ์แย่เลยกลายเป็นมหาโพธิสัตว์ได้ จะไปเอาเป็นตัวส่วนบุคคลดาวเขาเนี่ยเอาคนนั้นเวรตะไลแน่เพราะไม่เข้าใจคำอธิษฐานไม่เข้าใจธรรมะไม่ทิ้งธรรมในธรรมเป็นแต่เพียงผู้ที่ 47 ที่ยังเปลือกผิวเผินก็เลยใช้ไม่ได้แต่เราก็จะต้องรู้บางอย่างมันเป็นไปได้ทั้งรูปทั้งนามตรงกันบางอย่างเนี่ยก็เป็นแค่เพียงอุทาหรณ์เป็นเด็กเล็ก เข้าไปเป็นพันดังนี้ซึ่งสภาวะที่ 3 หรือสิ่งที่จะเกิดเพราะสิ่งสองสิ่งเป็นเหตุเป็นปัจจัยนั้นยังจะมีให้เพิ่มภูมิคุ้มกันให้ตายในเวทนาในธรรมอันลึกล้ำกว่านั้นสำหรับผู้ปฏิบัติธรรมที่แท้จริงสามีก็เมื่อวานนี้เรามาถึงจุดนี้เพื่ออธิบายถึงเรื่องการปลูกภาคเหนือภาค 2 แล้วก็เป็นทรงขึ้นมาเป็นอันนึงขึ้นมาทันทีมันก็เกิดทำให้เกิดขึ้นมาแล้วมันก็ไม่ตรงอยู่แล้วเราก็มาลงความทรงอยู่ แม่มันเสื่อมไปก็จะไม่รู้จะเสื่อมจะต้องให้เธอคิดมากเกิดใหม่ตั้งอยู่ขึ้นมาใหม่มันก็เลยมีการดับสิ้นตั้งแต่ของอยากไปจนกระทั่งถึงของละเอียดทุกๆของเราถ้าแน่ๆให้พยายามดูดูสิ่งที่มันดับสูญดับสนิทกับคุณอะไรที่มันดับได้ก็คืออารมณ์จิตของเรานี่แหละจิตของเรามันคงเป็นดีเป็นชั่วมนุษย์เป็นถ้าเราแบ่งได้ถ้าเรารู้จักปัจจัยอย่างชัดเจนการ สิ่งหนึ่งสิ่งเดียวคือจิตของเราลูกคนอื่นมันก็อยู่ของมันไม่เกี่ยวไม่คล่องกันมันก็ไม่เกี่ยวไม่คล่องที่จริงคำว่านิพพานแปลว่าไม่เกี่ยวไม่คล่องพาณิชย์เกี่ยวข้องมันไม่เกี่ยวมันไม่เกาะไม่คล่องซะแล้วไม่ยุ่งกันแล้วต่างคนต่างอยู่ทุกอย่างมันก็มีอยู่ในโลกจิตของเราก็มีสิ่งอื่นก็มีมันก็ต่างคนต่างอยู่ในโลกมันไม่ใช่ปรุงกันมันไม่ไปแม้มันจะทำงานร่วมกันมันก็จะรวมกันเป็นสิ่งอะไรที่จะเกิดใหม่ก็เป็นโดยเฉพาะสิ่งที่เกิดในโลกเรารู้แล้ว ภูมิพลสร้างคนสร้างขึ้นมาจิตของเราต้องไปจุดเขียวก็เป็นเราไม่เกิดอะไรของตัวเราแต่มันก็เกิดได้ความสวยคือสภาพไตรลักษณ์ทั้งนั้นมาร่วมทรพีเราทำให้เกิดก็ได้แต่เราไม่มีเรานั้นถึงเรียกว่านิพพานเราไม่ได้จะโยงใยเกี่ยวข้องออกมาเป็นของของเรามันเป็นส่วนหนึ่งของเราหรือเป็นเราเราไม่ได้เกี่ยวข้องว่าไอ้นี่เป็นของพวกเราแม้เราจะสร้างรายละเอียดทำด้วยตัวเราสามารถเดินไม่มีใครมาช่วยเหลือเราทำเองแท้ๆสร้างขึ้นมาแล้วมันก็เราก็จะต้องมีสิทธิ์รู้ว่าเราเกิดมันก็เป็นเจ้าของความเกิด ซื้อรถตู้เอามาเป็นของๆเรายิ่งใจของเราไปผูกพันที่เกี่ยวข้องแต่นับเนื่องมาเป็นของของเราหรือยิ่งไปผูกพันสนิทแน่นเลยว่าเหนือก็ส่วนหนึ่งของตัวเราเหมือนกับส่วนใดส่วนสำคัญยิ่งสำคัญเท่าไหร่ยิ่งเหมือนกันแหมมึงยังตามจับหัวใจของเราเลยมันก็ยิ่งเท่ากับใครมาแตะมันต้องใครมาทำร้ายใครมาทำไม่ชอบมาพากลซึ่งเจ็บที่ปวดไม่มีทุกข์หนักหัวใจของเราตามดวงใจมันก็ยิ่งเจ็บยิ่งปวดถ้าใครมาทำร้ายทำลายถ้าใครมาทำให้ดวงใจนี่มันสมใจชื่นใจชอบอย่างนี้มันก็ดีใจมันก็ชื่นใจ มันก็เป็นอย่างนั้นก็บอกว่าไม่มีใจของเราก็ไปเที่ยวไปเกาะประยุทธ์ไปผูกเข้ามาอย่างที่ว่านี้เราก็ไม่ใช่ทุกข์เพราะอะไรหาในการรู้ด้วยพยัญชนะในการรู้โดยบัญญัติในการรู้ด้วยคำอธิบายคำพูดคิดว่าทุกคนที่ฟังในสิ่งนี้ก็คงจะไม่อยากรู้ไม่ยากหรอกรู้ไม่ยากก็คงจะคิดว่าเข้าใจฉันหรอกไม่เกี่ยวข้องกับธุรกิจชุมชน เป็นอัตตาเป็นมานะมาถึงกายถึงจุดถือตัวถือตนถือเป็นของของเราให้มันแตกมันต้องใครมารบกวนลุงไม่ต้องอะไรมากมาข้ามหุงข้าวหัวทำท่าแม่งเราถือว่าหัวมันสูงแม้จะไม่เหยียบเท้าก็ไม่ได้ก็ถือกันนะซื้อหัวแม่เท้าก็ถือนะถ้าเพลงนี้เหยียบเท้ากันตกหน้าเลยครับ สุนิสาก็ทุกข์กันไปถ้าเราไม่ถือสาไม่มีอะไรมันก็ไม่มีอะไรแต่มันก็มีในโลกซ้อนไม่มีสัมมาคารวะไม่มีสมุดชั้นตอนที่ผู้มีคุณมีผู้มีระดับผู้เป็นที่น่าเคารพน่านับถือผู้นั้นผู้นี้เป็นสมมติตามชั้นตามเชิงตามควรมันก็ควรจะมีระเบียบมีวินัยกฎมีหลักมีชั้นเชิงตามสมมติที่จะจัดก็มีมาแต่ไหนแต่ไหนไม่ได้หมายความว่าศักดินาคำว่าตักมีนานี่หมายความว่ามันชักจะเหลือที่จริงมันจะมีนามันก็เป็นของตามปัจจัย วันนี้มีคุณงามความดีมากสูงจริงด้วยทำด้วยคุณธรรมข้อนี้ดีน้อยก็ลดต่ำลงมาคนนี้มีน้อยกว่าก็ลดต่ำลงมาคนนี้เกิดก่อนคนนี้รู้ก่อนคนนี้ทำได้ดีก่อนนำไปไว้เป็นหลักเป็นฐานก็เป็นผู้ที่ถือว่าเป็นผู้ใหญ่กว่ามันก็มีแม้อยู่ในทางไหนก็มีอยู่ในศาสนาก็มีแต่คุ้มค่าออกไปทีเดียวมันไม่ออกหรอกในสมุดที่จะจับมันต้องมีถึงขั้นตอนอย่างที่เราเหมือนกับความเป็นคนคอมันก็บอกว่าไม่เนียนก็เป็นแต่มันก็มีการให้เป็นสัจจะหรือเป็นสัจจะแดง อาวุธใหญ่ด้วยวัยวุฒิผู้นี้เกิดก่อนผลเป็นก่อนตามหลักตามเกณฑ์ก็ว่าไปตามวัยรุ่นคนนี้เป็นใหญ่ด้วยคุณวุฒิคุณความดีคุณค่าของความเป็นจริงที่ต้องมีความสามารถมีจิตใจมีด้านคุณธรรมที่แท้จริงก็ให้รู้ว่าด้วยวัยวุฒิเกิดคุณวุฒิรูปภาพจิ๋วถือโอกาสที่เขาถือก็ไม่รู้เรื่องไปถือว่าอะไรมันยิ่งยุ่งมันเยอะมันยิ่งมากนักก็เกิดพระพุทธเจ้าสอนการเกิดทางธรรมผู้ใดมาบวชก่อนถือว่า ก่อนจะถือเอาเป็นผู้ที่มีอายุการเกิดของพระพุทธเจ้าก็ถือเหมือนกันแต่ว่าไม่ถือไม่ได้มาเกิดเป็นพระแล้วมาเกิดเป็นนักบวชแล้วก็ถือว่านี่มันเกิดในชาติชีวิตสูงผู้ที่ยังไม่เกิดเป็นนักบวชเป็นรูปอยู่ในฆราวาสก็ถือว่าเป็นชาติที่ต่ำก็เป็นจริงเพราะงั้นนักบวชได้รับการคารวะจากฆราวาสและพ่อแม่ก็คารวะลูกก็ถือว่าชาติที่เกิดแล้วคุณธรรมจริงต้องเคารพนับถือเป็นอวัยวะเพศสูงขึ้นตามลำดับ เอาเวลาที่เกิดในการบวชสั่งพร้อมที่รับสมมติเขาเป็นพุทธบุตรจะอายุมากอายุน้อยด้วยร่างกายถูกขังมาอย่างไรก็ตามต้องการเกิดในทางนี้ก็มีอยู่ถ้าว่าไปแล้วไม่ใช่ว่าไม่มีในศาสนาพุทธของพี่บอกว่าศาสนาพุทธไม่ถึงยึดถือจากถ้าเป็นยศเป็นสัตว์ทางโลกมันตั้งท้องตั้งอะไรต่ออะไรใหม่ขึ้นทุกๆสิ่งที่พระพุทธเจ้าทรงบัญญัติไว้ตามขั้นตอนตามลักษณะนี้แล้วแล้วทำไมลำดับสิ่งที่ไม่บัญญัติก็ถือว่าสิ่งนี้มันไม่ใช่ศาสนาพุทธมีการเกิดรากเกิดอะไรต่ออะไรใหม่ๆฟุ้งขึ้นมาก็ถือว่าสิ่งนี้จริงๆ โทรศัพท์รุ่น Now จึงหมายความว่าชินที่เกิดเธอเกิดปลอมเกิดผิดเพี้ยนไปแล้วไม่มีชั้นตอนที่จึงเป็นขั้นตอนของอะไรต่ออะไรซึ่งกลายเป็นหนักเท่ากันคอรัปชั่นหนักเข้ากลายเป็นสิ่งที่โกงมีตัวแต่เราจะมีจริงมันสลับซับซ้อนแล้วมันก็ขี้โกงไปถ้าจะถือกันไปอยู่ตามขั้นตอนพระพุทธเจ้าท่านใดส่วนคุณสมบัติคุณวุฒิ ประสบภัยสวดมนต์มันไม่แปลกอะไรกูรู้ดีย่อมรู้ดีพูดที่จะไม่รู้จะลบหลู่คุณด้วยซ้ำไปมันก็เป็นเรื่องของผู้ที่ไม่รู้เราปลูกคุณท่านจะเป็นที่เดินของเขาคือความไม่รู้จริงมันยังไม่ถึงของเขาถ้าพูดได้อย่างถึงกับมีผู้นั้นมีคุณวุฒิจริงแล้วคุณจะต้องเคารพธงแต่คนนี้มีปัญญารู้จริงเขาก็เคารพสิ่งที่ยังไม่เคารพแต่ถ้าไม่รู้ไม่เข้าใจมันจะไม่รู้เพราะเหตุอะไรก็ตามเพราะความกระด้างกระเดื่องเพราะความคิดตัวความหลงมันก็เป็นจริงเป็นลักษณะแพ้เกิดได้ในตัวบุคคลถ้าผู้ใดมีคุณธรรมและเรียบ ไม่ถือดีไม่ถือตัวไม่ถือมานะมันก็สบายเราก็อยู่ที่เคารพไม่เคารพไม่สบายเราอยู่นั่นเองคนอื่นก็สบายที่เรายิ่งเราไม่ทิ้งตัวคนอื่นไม่สบายไม่เบียดเบียนเขาบางคนก็ไม่เคารพไม่นับถือและเราก็เป็นเด็กพักผ่อนก็ลำบากลำบนใจก็ยิ่งลำบากลำบนใจเขาเองสำหรับใครก็หมดเรื่องการยิ่งปล่อยนั่นแหละการยิ่งแสดงธรรมว่าเราไม่มีมานะทิฐิไม่มีมานะสังโยชน์มันก็ยิ่งจะเพราะมันก็ยิ่งจะทำให้เขาไม่เจ็บเพราะเราให้เจ็บเพราะเขาทำเองต่อไปเขาก็รู้ว่าเราไม่ได้เป็นธรรมเราไม่ได้เป็นคนแสดงเราไม่ได้เป็นเด็กเราไม่ได้ไปเบียดเบียน เขาเบียดเบียนตนเองขอรายละเอียดที่เขารู้อย่างนี้ในอนาคตเขาก็จะอายตัวเองเขาก็จะรับกลับไปเองแหละแต่เขาไม่ลดก็ไม่รักเขาไม่กล่าวไม่ปล่อยเพราะเรื่องของเขาเขาติดเขายึดกระดูกของเขาก็ทุกข์กับเขาก็หยุดเรียนตัวเขาเองแต่ผู้ใดจะปล่อยได้คนนั้นก็หมดทุกข์ของตัวเองไปซึ่งทุกคนตัวเองไปก็เป็นกำไรที่ตนแต่ความละเอียดละออตั้งแต่ชั้นอยากไปจนกระทั่งฉันจิตใจผู้ประสบภัยธรรมชาติ มานะชักว่าวอินเดียพ่อละเอียดข้าวหรือตัวยึดตนยึดถืออะไรต่ออะไรก็ยิ่งรู้ยากเมื่อมันรู้ยากตัวเองไม่ประไม่ปล่อยไม่ว่างไม่ว่างจริงๆกูก็ทุกข์จริงๆใครปล่อยใครวางคนนั้นก่อนพ้นทุกข์ไม่เสียหายอะไรตัวเราจะค้นทุกข์เราก็พ้นทุกข์ของเราเอาเพราะกูฉลาดเท่านั้นแหละที่จะสู้แล้วก็ปล่อยรถแล้วก็ทำลายง่าย ท่านสูงท่านใหญ่ท่านไม่คารวะไม่เคารพใครใครจะถูกใครจะทวงเบียดเบียนน้ำใจเขาเขาก็ถือของเขาว่าเราต้องมาเคารพฉันฉันเกิดก่อนมีไว้อันแก่กว่าเกิดก่อนบวชนานต่างๆนานาก็มีอยู่ผู้จัดการถูกตัวเพราะว่าทำไมไม่คารวะผู้อื่นผู้ที่เข้าไว้แก่กว่าเกิดก่อนแถมบวชนานเนียนมากรู้มากด้วยทำไมไม่คารวะเขาพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าท่านเป็นเหมือนไก่ตัวพิมพ์ใส่ตัวขี้ใส่ตัวเลข ใครหมดท่านเหมือนไก่ตัวผู้ชายตัวเองแล้วท่านจะเป็นคารวะใครทำไมอันนี้มันเป็นการแสดงสัจจะที่พูดจริงไม่เข้าใจก็หาว่าพระพุทธเจ้าเนี่ยเดินใหญ่ทีนี้เราเองเรานับถือท่านแล้วเรายกให้ท่านเป็นการโกงจริงๆเราก็ไม่มีอารมณ์นั้นเราก็ไม่มีความยึดถือและไม่ถูกแต่คนถือคนที่เขาเป็นจริงก็เกิดก่อนพระพุทธเจ้าเขามีอายุพรรษา เขาก็ยิ่งถือเขาก็ยิ่งเจ็บปวดไม่ยอมแต่ถ้าผู้นั้นก็ไม่ถือตัวว่าคนนี้ใหญ่ไม่เคารพไม่ยอมให้ก็ปล่อยให้ช่างเขาเป็นไรเขาก็จะถือตัวของเขาเขาจะบอกเขาดีเขาจะว่าเขาไม่เคารพเขาจะว่าเขาได้เราเองเราเห็นจริงเลยแหละถ้าเราเห็นจริงเราก็มีจริงๆเราก็ชอบน้องเขาไปกราบคารวะเขาก็ได้แต่ก็มีจริงแม้เราจะเกิดก่อนแม้เราจะใหญ่แม้เราเองเราจะเดินกินเราจะมีคุณธรรมเหนือ ทำไมนมน้องก็ดูแตกร้าวก็ดูไม่ได้ประโยชน์อะไรเท่าที่ควรแล้วก็โน้มน้าวกราบเขาก็กลับคารวะเขาก็คารวะซึ่งเราพวกเราก็ได้ทำกันอยู่แล้วพอสมควรทำเราไม่ถืออย่างพระพุทธเจ้าเรายกไว้พระพุทธเจ้าท่านจะทำควรแล้วเพราะท่านเป็นผู้ใหญ่กินหรือแม้แต่ผมเนี่ยผมก็ต้องถือในลักษณะของก็ต้องดูพิจารณาอันใดไม่น่าไม่น่าถือผมก็จะต้องไม่ถืออันใดที่น่าถือไว้บ้างผมจะถือในฐานะผมเหมือนเรายกให้พระพุทธเจ้าในฐานะทางเราต้องเห็นดีเห็นผลกระทบนั้นแต่ตัวเราเองเราไม่ควรทำทุกท่านครับ ก็ลดหลั่นลงมาคุณเองพวกคุณเองคุณก็ต้องลดต่ำลงไปอีกจะมาทำอย่างผมแข็งกระด้างไม่แข็งกระด้างของคุณต้องรู้ว่าผมก็ต้องมีฉันตอนที่แท้จริงโดยเฉพาะบางอย่างผมไม่ทำคุณก็จะมาตามผมทีเดียวก็ไม่ได้คุณก็ต้องพิจารณาตามควรบางอย่างก็ทำตามแต่ผมทำบางอย่างแล้วคุณก็ควรทำสัญญาผมไม่ทำแต่คุณก็ยังควรทำผมกราบคนนี้บางทีนี้คุณก็ต้องทำตามแต่ถ้าเผื่อว่าผมไม่กราบคนนี้แต่คุณก็ควรกล่าวถึงบุคคลมันก็จะพิจารณาเป็นคำสอนพิจารณาให้ดี ฉันเตือนฉันตอนจะไปถือตามกันดูๆโดยไม่ใช้ปัญญาไม่ได้ไม่เป็นต้นถ้าเราเข้าใจโดยจริงโดยผิดแล้วแม้เราจะกลับไปจะเคารพนอกนั้นเป็นฆราวาสที่เราทำยังไงก็ทำได้จิตใจของเราก็ไม่ทุกข์อย่างผมจะไปกราบผมก็ไม่ทุกข์ผมจะไปปราบคนที่เขาคนที่ไม่มีทำทำอะไรแต่ว่ามนุษย์ทั้งโลกมีส่วนอะไรก็ได้ทั้งโลกแล้วก็เอาเป็นเปรตกินได้ทุกทีเพื่อเป็นอะไรคือไปบ้างแล้วก็ทำทุกปีแล้วก็ทำได้เห็นควรรู้เพื่อไม่ให้เกิดผลสิ่งที่ควรตาม สมควรเกิดเบียดเบียนซึ่งเกิดเป็นชุดเป็นภัยขึ้นเราก็ทำอย่างนี้เป็นต้นเมื่อเรามีใจวางใจปล่อยจริงมันไม่ยึดไม่ถือมันก็ไม่ทุกข์เราจะทำยังไงมันก็ไม่ถูกทำแล้วก็ทำไปตามที่เห็นหน้าที่รู้ตามที่ประมาณทำโทรศัพท์ไม่ลบหลู่เขาด้วยมันก็กลัวไม่ทำแบบนี้ทำแดกดันอะไรไม่มีหรอกถ้าจิตมันไม่มีอะไรที่เหลือไม่มีอะไรเหลืออยู่ในจิตแล้วมันไม่มีรสชาติก็ยังสบายอยู่มันก็จะดูราบรื่นเรียบร้อยแล้วเรื่องราวไม่มีอุปสรรค สวยๆสะทกสะท้านสะดุดสะดุดอะไรไม่มีสะดุดก็กลายเป็นฉันตายสันติเทียบรุ่นง่ายงามพร้อมไม่ถูกค่ะไม่ดูประดับประเดิมเป็นไปโดยดีก็หมดพร้อมทั้งนอกพร้อมทั้งในทุกอย่างที่เราควรจะต้องรู้ฉันตอนที่กล่าวอธิบายเสริมอธิบาย ชัดในวัตถุกามแห่งวงเล็บรูปและกามันตัณหาให้ละเอียดแทงทะลุให้แท้จริงแต่สำหรับผู้ปกครองลูกประคบนั้นมันเป็นชั้นละเอียดซึ่งก็ไปเป็นภรรยาหรือรูปราคะพระครูกราบพระชั้นในซึ่งเป็นพุทธธรรมภาคคือสังโยชน์ระดับ ตามปัญหาตามมาคบก็ดีกำลังจะแย่กำลังจะแบ่งลูกกระทบคือเข้าไปเรียกว่าตัณหาหรือวิศวะตัณหาคือจะใช้ภาษาอังกฤษซับซ้อนกันอยู่แล้วมันก็ยังแบ่งแยกกันได้ละเอียดละออไปอะไรหมายอะไรมันพร้อมเสมอวิญญาณที่เศรษฐกิจควรรู้ระดับเบื้องต้นท่ามกลางบั้นปลายให้ดีต้องตรวจตนรู้จักกายะของตนก็ให้กินฉันต้องรู้ระดับกิเลสตัณหาก็ให้แชร์อย่าไปยึดเอาฐานมาเพื่อทำในวงเล็บทำ แต่เรายังไม่มีเพื่อนเรายังเต็มไปด้วยกามตัณหาวงเล็บเปิดคือยังหลงรูปหลงรถหลงถิ่นหลงเสียงหลงสัมผัสหนาอยู่ตรงกลางมันตัณหาหนักหนาอยู่ก็ต้องมาฝึกรู้ตามแล้วรถตามกันจริงๆก่อนเพื่อการพัฒนาเราเบาบางหรืออ่อนลงจนสามารถรู้ละเอียดเข้าไปถึงถ้าไปถึงรูปเศรษฐกิจพอเพียงก็ค่อยตามเข้าไปลดเป็นหลักฐานมันก็จะไม่โมโหให้เมียอธิบาย คนถ้าเราไม่รู้จริงของเราว่าเราเองยังหยาบคายอยู่ข้างนอกเนี่ยสัมผัสไม่ได้ก็ไม่สัมผัสมันก็ยังพาตัวทั้งตัวของเราเนี่ยวิ่งไปหานี่เรียกว่าเป็นการจะต้องไปปรุงไปจนไปเกี่ยวไปข้องเช่นเรายังติดเหล้าเราก็จะพาตัวเราไปดื่มเหล้าอย่าว่าแต่จริงใจมันล่องลอยไปหาเหล้าข้างนอกไม่แก่ไม่ต้องแล้วเป็นครูบาราคะคืออยู่ข้างในมันอารมณ์อะไรอาวรณ์อะไรอยู่มันเกิดหิวโหยมันเกิดตรงนะเอาไปฝันเอาไปสร้างภพสร้างชาติในเขตสะพานเป็นรูปไม่ได้กินนอกกินในฝันเอาก็ได้มีทางอารมณ์ข้างในครบ ข้างนอกเลยไม่เกี่ยวข้องจริงๆมันก็ยังมีสภาพที่ต่างกันตรงนั้นถ้ามันยังดึงตัวเราเองไปทีเดียวที่เกี่ยวข้องให้มันเป็นเอาตัวไปเล่นพนันเอาตัวไปสัมผัสสิ่งเสพติดเอาตัวเองไปดูไปดูหนังดูละครถ้าตัวเองไปเกี่ยวข้องกับอบายมุขเอาตัวทั้งตัวเป็นกรุงทุกคนเป็นตัวรูปหยาบอยู่ก็ยังวันนั้นเรายังหนักยิ่งทำบ่อยๆมากๆอดวันอดทนไม่ได้มันก็ยิ่งใหญ่เลยจริงๆยังมีโรคกลัวพันธุ์มากเกี่ยวข้องมากทั้งโยกถูกตัว สูบบุหรี่ติดมวลต่อมวลก็ยังไม่รู้ถึงสักกายะใหญ่เลยถูกมวลต่อมวลอยู่เลยนัดธรรมะหลายคนผูกพันปรมัตถ์ทั้งนั้นแต่บุหรี่มีมวลต่อมวลก็เรียกว่าเราไม่เข้าใจกับกายะไม่เข้าใจว่าคิดผิดคิดถูกมันเป็นอย่างไรเราต้องคลายจิตถูกทุกคนใช้สุดท้ายปล่อยมันไปเกี่ยวกับอะไร รับปลดปล่อยก็ปล่อยทุกข์ปล่อยอย่าให้เขามานั่งจับนั่งรู้นั่งเอานั่งเอามาถือสาเอามาโชว์ตีเอามาแข้งเอามาเป็นหูดเป็นเลขๆไม่ใช่เลขแม่และเป็นเรื่องจริงเลยมันก็เผลอผู้ใดมีสรรพคุณเป็นปัจจัยในการดูดควงได้แล้วเราก็เขียนไม่ออกเราก็เป็นผู้ที่ยังไม่จริงไม่หลุดไม่พ้นจริงมันยังเต็มแต่ยังมีตัวที่มันยังไม่จ่ายได้ขาดความเป็นจริงเราพูดแต่เราไม่เป็นแล้วพูดได้ครับ ถ้าผู้ใดที่ฉันรักได้แล้วทำ สาวสวยงามเลิกอันนี้ไปงานนี้ก็ขาดตอนที่เรากำลังทำกับข้าวอยู่แล้วอนุโลมมามาเกี่ยวข้องกับกลุ่มบุคคลด้วยแต่ว่าเรากำลังจะเก็บกวาดเขาขึ้นมาพยายามช่วยเหลือคนระดับนี้ขึ้นมามีคนมานั่งเฝ้าจะกินไม่ต้องเกี่ยวข้องจริงไม่ต้องวุ่นวายนี่เลิกไปที่เราก็เลิกได้จริงๆเรามีของสิ่งที่จะเลิกได้แต่ว่าถ้าคุณเสียเวลาในที่สุดผู้ที่ควรได้เนี่ยมันก็ต้องหยุดใจแล้วก็ถ้าเป็นเพียงเพื่อจะเอาชนะเพื่อพิสูจน์คนหนึ่งคนถ้าคนหนึ่งคนนั้นถ้าจะพิสูจน์และมีความสำคัญเป็นหัวหน้าเป็นหัวหน้าคณะ พอสมควรเราจะพิสูจน์เราก็จะต้องยอมยอมไปพิสูจน์เพื่อที่จะพ้นจะสูงแต่ถ้าผลไม่สูงเราพิสูจน์ให้คนนี้ก็ได้คนนี้คนเดียวแล้วคนอื่นเขาเสียประโยชน์ไปตั้งเยอะตั้งแยะประโยชน์ไม่ได้สูงเลยเขาก็ไม่แรงไม่กล้าทำเขาจะถูกจะว่ายังไงก็แล้วไปเราก็ไม่ต้องพิสูจน์ก็ได้อันนี้เราเอาความจริงเอาสาระที่ตกลงมาประเมินค่าความดันต่ำประมาณให้ดีจริงใจเราเห็นจริงเรารู้ว่าเราควรทำหรือไม่ควรทำอย่างนี้ก็เป็นเลิศๆของคนรู้มากเอามันจบเรียนพูดเพื่อความบริสุทธิ์ของตัว เธอรู้เข้าใจในมุมเงื่อนของกลุ่มนี้ก็เอาไปกลบเกลื่อนจริงๆนะเอ้ยเย็ดแม่ฉันไม่ฉันสลักคืนฉันอยู่บนมันกินบนมันอยู่เหนือมันเจ็บอยู่บนตามเขตอยู่บนฉันบ้างฉันจะมาโกรธกูเล่นไพ่กินเหล้าได้กินข้าวแกงขี้เหล้าฉันมีงานที่ 19 มันเป็นเรื่องของตัวเองผู้ใดมีผู้ใดบริสุทธิ์ไม่ได้ผู้ใดจำเป็นผู้ใดยัง ขวัญใจมันเก้อๆเขินๆก็ต้องพูดกับพูดเรื่องพูดครับพูดกับแกควยแก้เขินให้แก่ตัวเองพูดแก้ตัวให้กับตัวเองอันนี้ก็เป็นลักษณะสำคัญของตัวเองอยู่เสมอๆพูดก็พูดอะไรอยู่อย่างเงี้ยก็คนนั้นเขาก็พูดความจริงเพราะเขายังมีสิทธิ์นะคุณจะเป็นตัวสวยๆๆเป็นสิ่งที่มนุษย์รู้สึกน่าอายมากมันรู้สึก มันจะต้องเอาชนะคะทานเป็นมานะขึ้นมามันก็พูดทั้งๆที่บางทีสติสัมปชัญญะตรงๆเราพูดกับเขาเขาก็ยอมพระเจ้าคนนี้ยอมสำหรับคนนี้ไม่ใช่โอกาสฉันจะพูดจบเลยจะหลับเพราะว่าเราพูดขึ้นมาเขาก็แจกไว้แจกฟื้นขึ้นมาก็จะทำอะไรก็เกิดขึ้นมาก็ตัวนั้นเองเป็นการแก้ตัวมันก็เป็นเรื่องจริงไม่ใช่เรื่องไม่จริงแต่เราจะจับได้รู้ได้ถ้าเราคบหากันโดยทั่วไปเพราะสิ่งนี้มันเป็นอยู่ในช่วงสั้นช่วงยาวในระยะสั้นระยะยาวเพราะบางทีเราต้องอาศัยการควบคุมพฤติกรรมได้ต้องอาศัยการ ขอบคุณภาษาเวลาอะไรต่างๆเหล่านี้ด้วยจริงๆแล้วเราก็จะพิสูจน์ได้แต่ไม่ใช่ว่าจะไปตามที่สูตรหรอกมันจะเห็นได้ว่าจะรู้ความจริงได้แล้วจึงทรงนี้ก็เป็นจริงผู้ใดไม่พยายามรู้ของตนนั่นแหละสำคัญแต่พยายามรู้ของตนผู้นั้นก็ไม่ได้แก่ใครคนนั้นก็จะมีการเลื่อนการแก้ตัวก็แก้ตัวไปแล้วก็เป็นการเรียกว่าทำลายทำผิดหาว่าไม่ใช่มันก็เกินไป เพราะพวกนั้นเองไม่บริสุทธิ์ไม่สะอาดเขาก็ทำตามฝันเพราะเมื่อเขาเห็นว่าควรทำเขาก็ทำผู้ที่เป็นผู้ชั้นสูงแล้วก็รู้ว่าเอออันนี้เขาเองเขายังควรทำแล้วเขาก็กล้าทำเราไม่กล้าไม่ใช่เราไม่กล้าหรอกเราจะทำก็ได้แต่เราเห็นว่าอยากแล้วใครจะไปทำความอยากนี้ทำไมเราก็ปล่อยกู้ไม่ฉลาดเขาก็ย่อมทำความสะอาดกันจะเห็นว่าควรในการไปถ้าไม่เห็นว่าน่ารักน่ารักน่ารักๆยกตัวอย่างง่ายๆเช่นผู้ที่ยังทำงานว่ากันถึงว่า แม้แต่มีดไม้ไม้โครงไม้พลองไม้กระบองไม้อะไรต่างๆเราก็เลิกระวังกินแล้วเราก็ไม่ดีไม่ตกไม่ใช่สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่จะมาทำร้ายทำลายมนุษย์เราก็ไม่ทำเมื่อเราไม่ทำคนอื่นเขาจะทำก็ปล่อยให้คนดูก็ทำให้กินก็ยังอยากอยู่ก็ยังจะต้องจากการใช้อันนี้เป็นสิ่งที่จะต้องเป็นอำนาจเค้าใช้ธรรมะที่ละเอียดที่คุ้มกว่านี้ห้ามกันเป็นอำนาจเป็นดาวและเราก็ต้องรู้ความจริง แต่ถ้าทำส่วนใหญ่เราก็พยายามให้คนอื่นรู้เยาวชนหยาบเป็นอย่างนั้นจะอธิบายส่วนอยากคนก็เข้าใจคนก็เห็นกินในระดับหนึ่งคนเข้าใจได้แต่ปัญญาก็จะรู้ว่าอ๋อเป็นอย่างนี้คนนี้เขาทำเราไม่ทำแล้วมันก็แบ่งชั้นเองเพราะบางอย่างเราจะอนุโลมลงมาเราก็บอกกันโดยแม้เราลงมาทำหยาบเราก็ต้องยอมรับปริญญามีหลายอารมณ์ ถ้าไม่มีใครรับเราจำเป็นจะต้องทำอยู่ถ้าเป็นประโยชน์พอเพียงแล้วก็เอาถ้าไม่มีประโยชน์พอเพียงเราก็ไม่เอาถ้าเลิกเลยเอาแค่นี้ก็พอแล้วแค่นี้ก็มีเนื้อมีสาระพอเพียงแต่ทำไว้แค่นี้แหละแล้วก็กระจายกันเองพูดอยู่ตามมาเขาก็จะมาทำฉันอยากไล่เรียงมาเองก็เป็นระดับๆไปมีแต่ภาวะตอนสภาวะอะไรต่ออะไรที่มันเป็นชั้นเชิงเยอะแยะก็พิจารณาจากอนุโลมปัจจุบันทำยังไงแค่ไหนเราจะให้เป็นไปได้ทันใดตอนใดเราก็จะต้องเรียนรู้เรื่องการมันก็เชื่อมโยงมาจนกระทั่งถึงตาหูจมูก แตะก็ต้องมันยากที่เราจะไม่แตะต้องนึกตาหูจมูกลิ้นกายมันจะต้องแตะต้องให้ตาหูจมูกลิ้นกายอยู่จริงๆแต่เราเองเนี่ยเรามีอาการที่ปลดปล่อยได้จริงไหมถ้าเราจะวางสภาพเลยจริงๆว่าสภาพอย่างนี้มันเป็นการสังขารของว่าเป็นการเสพเป็นการสมเป็นการสื่อถึงการปรุงกันอยู่ถึงขนาดและคนเห็นรูปรอยยิ้มก็รู้สึกในเลยเชียวทางด้านในจิตก็เกิดรถเกิดชาติเกิดการโครงการอะไรกันมากถ้าไม่จำเป็นเราจะไม่ให้มีเกิดทำกิริยานี้แล้วก็ทำมา แว่นตาหูจมูกลิ้นกายจะไม่ต้องแตะไม่ต้องซ่อมไม่ต้องสัมผัสไม่ต้องเกี่ยวข้องกับอันใดอันใดท่านไหนเราก็เห็นจริงรถลากมาตามความจริงที่เราควรเลือกคนฟังมันก็จะแนบเนียนด้วยลูกดื่มน้ำเข้ามาร่วมใจระหว่างได้ยินก็วางถึงแม้ว่าเราเองจะต้องใช้เป็นแบบฝึกหัดที่ปากซอยจริงๆเราก็ต้องลดลงละดูจริงๆตัดขาดจริงๆไม่เกี่ยวไม่คล่องจริงว่าเราจะทนได้ไหมเราจะมีสิทธิ์ที่มันอาลัยอาวรณ์จุดหนึ่งโหยหามันจะออกมันเลียอยู่ในเรื่องของมันไหม้แล้วดับสนิทเราก็จะดูด้วยว่าใครที่สนับสนุนได้ทั้งหมดจะไปเกี่ยวข้องจิตใจว่าเราไม่ต้องเกี่ยวข้องได้ก็เฉยไม่ต้องเกี่ยว ฉันจะจัดการให้คุณถ้าเราไม่จำเป็นที่จะไปเกี่ยวมันมาทำไมให้มันยุ่งมันเป็นภาระให้มันหนักให้มันหนาเพราะคนที่มาเกี่ยวมันต้องมาทำเกี่ยวข้องไม่ต้องมาเป็นงานเป็นการนั้นน่ะเพราะว่าเราเห็นควรเราเห็นมันดีแต่เห็นว่าดีเราเห็นว่าเป็นประโยชน์ก็เห็นว่าเออก็ควรทำมันก็เป็นประโยชน์จริงมันก็ควรส่งถ้ายิ่งมันเกี่ยวแล้วเขาไม่ถือสาเช่นเรามาทำงานไม่มีใครถือสาไม่มีใครหรอกเขาก็ยังไม่ถือสาแล้วเราไปนั่งเพลงเองเราไปนั่งตั้ง ดูหนังผีอยู่คนเดียวคนอื่นก็ไม่ถือแล้วนะไม่มีโลกก็วัชชะไม่มีใครเขาว่าอะไรแล้วแล้วจะไปนั่งถืออยู่ทำไมไปยิ่งสูงก็หาเรื่องหาเรื่องของเราเองเช่นไรจะต้องทำงานส่วนนั้นส่วนนี้ตามฐานะตามขั้นตอนให้เราไม่เอาเราจะอยู่ให้ว่างให้สงบเฉยๆอะไรเงี้ยนักแสดงว่าไม่รู้ในฐานะมันควรไม่รู้ในกรรมกิริยาอันควรไม่รู้ถึงสัมมากัมมันตะไม่รู้การงานพอควรไม่รู้ว่าสิ่งที่ควรเป็นฝ่ายรักษาให้มันบางครั้งเราก็ยิ่งไม่รู้เรื่องใหญ่มันไม่รู้ความควรในโลกแล้วแต่จะอธิบายกัน ศาสนาอธิบายด้วยปัญญาเฉโกมานานนักหนาและจนกลายเป็นผู้ที่อาศัยซ่อมแซมความมืดเอาคำว่ายุทธเอาคำว่าสงบประเภทเฉโปยึดไปจนกระทั่งแม้กระทั่งมือปืนจุดกายกรรมหยุดเลยเถิดไปอยู่เป็นจุดส่งอีกฝั่งหนึ่งไม่ดูความเหมาะความสมของคนที่ประเสริฐสุดมันอยู่ในระดับไหนดีจริงอยู่ในระดับไหนเลยเถิดไปจนกระทั่งกลายเป็นฤาษีเดียวกับผีไม่เอาภาระการงานไม่ช่วยมนุษย์ชาติไม่ทำงานทำการอะไรเลยใครจะหยุดอาจจะยิ่งเฉยมันก็อธิบายได้อธิบายความหยุดมันก็ชัดมันเป็นความผิดพลาดเลยหยุดคิดมาก ไม่เข้าใจมันก็ใช่อยู่จะไม่เอาอะไรกินเท่านั้นเองกินแล้วก็นอนนอนถือว่าท่านหยุดนะฉันนั่งหลับตาปี๋เฉยๆวันทั้งวันเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็แล้วแต่ท่านบรรลุแล้วก็เลยเถิดเกินไปจะหยุดกันกลายเป็นแท่งหนักเข้าเป็นฟอสซิล Thank You [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ความเข้าใจให้กลับเข้ามาติดต่อความสงบให้กับชาติมาไม่ถึงความสงบก็ไม่หยุดเรารู้เราเข้าใจไปยินดีรู้ว่าสิ่งที่สุดแห่งที่สุดก็ตายเลยจะตายด้วยความสงบแล้วพักสักพักในความสงบพรรคขนาดมากขนาดน้อยอะไรเราจะรู้อยู่แล้วก็ใจเรายินดีในความหยุดความสงบเราเข้าใจปันใจเย็นๆมีความสงบนั้นอยู่ตกลงเราเข้าใจแต่เราไม่คิดความสงบไม่ติดจนกระทั่งกลายเป็นเยาวชนกลายเป็นคนร้ายสภาพกลายเป็นคนเฉื่อยชากลายเป็นคนไม่เอาไหนเลยเดินๆด้านๆไม่มีความ ปกครองอื่นๆอาจๆไม่รู้โลกไม่รู้อะ