220115-2-005 ทางเอกภาค2-ตอน005(หน้า004)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt

โฟลเดอร์2522-23-24 MP3 ทางเอก-ภาค2- 323 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์203 KB
วันที่แก้ไข26 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

25 มกราคมพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์บรรยายทางเอกภาค 2 บทที่ 10 ที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าเรามาต่อนะแต่ในหน้าที่ของทางเอกภาค 2 นี้เรายังไม่ได้ต่อโดยความของในหนังสือแต่ว่าเราได้อธิบายต่อไปจนกระทั่งมากมายโดยเราก็พยายามที่จะให้มันทำการในช่วงที่กำลังสำคัญอย่าพยายามสำคัญ อีกนิดนึงว่าในหนังสือตอนนี้เรามาเข้าตามหนังสือในหนังสือเรียนอธิบายไปบรรยายไปแค่เพียงว่าขณะนี้ว่าผู้ปฏิบัติธรรมเนี่ยเบอเริ่มจะสัญญาจะมาทำพิธีสัญญาบวชเป็นพระสัญญากับประชาคมว่าเราจะเป็นพระอยู่ในสมุดที่จะเป็นพระก็จะต้องเป็นผู้ที่ระมัดระวังในเรื่องของพวกพรรคการพาญาติปฏิวัติตังลาภจะต้องไม่มา อาบอบนวดมากับพ่อหายะสำหรับสมบัติวัตถุสมบัติญาติมิตรอะไรก็ไม่มีลงโตงเตงอะไรแม้แต่กุมาราทาสีทาสาก็ต้องไม่มีแต่ยิ่งเรื่องศีลก็จะต้องไม่สำคัญขึ้นศีล 5 ศีล 8 ที่จะต้องดูให้ชัดศึกษาให้จริงศีล 5 ศีล 8 โดยเฉพาะเป็นหลักเกณฑ์เมื่อมาเป็นพระแล้วไม่ใช่ไปคำนึงถึงวินัย 227 เป็น 5 ไม่รู้เรื่องศีล 8 ไม่รู้เรื่องง่ายๆทั่วไปใครเขาก็รู้ชาวบ้านก็รู้ความหมายยังไงเขาก็เข้าใจแต่เราไม่รู้พระเจ้าก็เล่น วุ่นวายดอกไม้ดอกไร่บางองค์เย็บปักถักร้อยพวงมาลัยเลยนะอย่างนี้เป็นต้นไม่เข้าใจยกตัวอย่างง่ายๆยิ่งเรื่องเมถุนธรรมอันเป็นกามตัณหาอย่างหยาบอย่างใหญ่ก็จะยิ่งเจ็บต้องหยุดเลิกกันทันทีนี่พูดเป็นพระแล้วก็ยิ่งต้องระวังเคร่งครัดข้อนี้ให้มากขึ้นและเมื่อแม่ครั้งเดียวก็จะต้องปราชิกขาดความเป็นผู้มีโอกาสจะได้เป็นเผ่าพันธุ์ของพุทธกันเอาเลยทีเดียวเพราะปาราชิกนั้นเท่ากับตัดขาดจากความเป็นพุทธบวชอีกไม่ได้เลยตลอดชีวิตเรามาถึงตรงนี้อาจทีนี้ก็ต่อ ตั้งหลักดีๆและความหมายจะอธิบายเป็นหลายวันนั่นน่ะมันไม่ใช่ความหมายมาจับตั้งระดับตรงนี้มีความหมายที่อัลเลาะห์อธิบายเลยไปลึกซึ้งไปจนกระทั่

อ่านต่อ

งสุดแห่งที่สุดแล้วก็อธิบายไปแล้วทีนี้ก็มาตั้งต้นตรงนี้ใหม่ถ้าพูดที่ประพฤติอยู่แค่ขั้นที่ได้กล่าวถึงมาแล้วคือทันทีถือว่าพวกข้าก็หายากสาธิตปฏิหาริย์และทำได้บริสุทธิ์บริบูรณ์แค่เพียงปล่อยโลกามิสได้เปลืองสมบัติวัตถุขาดวางยากนิดบริวารได้สนิทในวงเล็บเพียงทางกายยังไม่ถึงทางใจแท้ๆ คอร์ดเพลงแค่นี้ก่อนมีความหมายอธิบายให้เป็นเกราะเป็นชั้นถ้าพูดได้วางสมบัติวัตถุเป็นกายเศรษฐีเลยเห็นได้ของผู้นี้ไม่หอบไม่หิวไม่มาสะสมแล้วสมบัติวัตถุอยากมิตรบริวารก็ไม่แล้วไม่วายลาภยศโลกามิสต่างๆก็ไม่ๆๆผมจะชัดโดยทางกายสัมผัสรู้ได้ว่าท่านผู้นี้ไม่มานั่งสะสมให้มันนั่งโลกและมอบโล่เป็นเรื่องพวกนี้อยู่ชัดๆแสดงเป็นทางการได้เห็นเท่านี้ไม่ถึงทางใจยังไม่นับทางใจแม้ทางใจจะยังมีจิตละมอบคิดโรคคือโกรธยังมีโลภะโทสะเนื่องด้วยลาภยศหนึ่งด้วยสมบัติวัตถุจากมีบริวารอะไร บ้าแต่ก็โกรธผมหรือว่าสามารถควบคุมได้ไม่ออกมาวุ่นวายทั้งนอกทั้งสัมผัสได้หยาบๆเอาแค่นี้ก่อนเท่านี้ก็เป็นได้เพียงกัลยาณชนเท่านั้นเองนะถ้าเป็นพระเขาเป็นพระได้เพียงภรรยาในชนมีธรรมะแค่กายจะทำถ้าเป็นพระก็ยังเป็นได้เพียงสมมุติแท้ๆอย่างนี้เรียกว่าสมมุติ 12 ถ้ายิ่งกลายจากผีก็ไม่เป็นพระไม่ใช่เป็นพระกับลุงคมเฉยๆปวดหัวโล้นนุ่งห่มจีวรเฉยๆแม้แต่สมมติจิตสงบกัลยาณชนที่จะเรียกว่าเป็นพระเป็นโค้ดจรภูมิบุคคลก็ยังไม่ใช่ไม่ใช่เอาเลยคนเอาต่อไปหรือ โสดาอย่างสมมุติจะเป็นก็เป็นอริยะโสดาอย่างสมมุติแต่มีคุณนั้นหมายความว่าข้างนอกเป็นนะข้างนอกเนี่ยไม่วุ่นวายเรื่องทรัพย์สมบัติพ่อค้าขายยาผิดปริวัตรตังก็หายากต่างๆไม่วุ่นวายนะไม่เป็นอริยะโสดาอย่างสมมุติเป็นเอาเลยจะบุคคลเป็นได้บุคคลบอกว่าเป็นคนแต่ละคู่พยายามฟังดูดีๆเราจะรู้ขั้นตอนเราจะมองพระออกพระที่เป็นอาวุธบุคคลหรือไม่ไปฝึกปฏิบัติตนสาระกับสังคม หาที่ขึ้นบนสังฆังพึงบทสังฆคุณเนี่ยบอกคุณนะคุณธรรมของพระพุทธเจ้าเป็นสุปฏิปันโนหรือเป็นพระสาวกของพระพุทธเจ้านี่ก็ต้องมีขีดคั่นอย่างนี้อย่างน้อยเป็นคนตลกคนได้มีอย่างน้อยก็ต้องมีลูกนอกมีกายสิทธิ์รักษารูปเป็นสมณะถ้าไม่เป็นไม่มีไม่พร้อมมันนั่งแบกหามลาภยศมันหลงมันไร้สะสมมาอะไรก็ได้อยู่แม้แต่แขกกัลยาณชนหรืออริยะโสดาก็ยังเป็นอย่างสมมุติก็ยังเป็นไม่ได้เมียไม่ถึงจิตเลยยังไม่อ่านถึงจิตถ้าจิตท่านว่างแล้วก็อีกเรื่องนึงแต่ถ้าคิดว่างก็ต้องรู้สถานที่ต่อ ตอนนี้เรียกว่าถ้าเกิดว่าผู้ใดละได้วางได้แค่ขั้นตอนนี้เมื่อไม่หอบไม่หามขนาดนี้แม้กายนอกทำใจยังไม่ได้แท้ก็ตามก็เป็นบุคคลคือผู้ควรเคารพบูชาขั้นต้นยังหาได้ชื่อว่าเป็นอริยะที่แท้จริงไม่แต่ว่ายังไม่ได้เป็นอริยะอย่างแท้จริงเป็นอย่างสมมุติเท่านั้นดังนั้นถ้าผู้ใดเป็นพระแล้วในวงเล็บหมายถึงผู้ผ่านพิธีบวชและกลับมาลดละปล่อยวางหรือเคลื่อนสิ่งดังกล่าวแล้วยังไม่ได้เลยวงเล็บเปิดคือจำพวกโลกสมบัติวัตถุเครือ วงเล็บปิดก็แสดงว่ายังไม่เข้ารูปเข้ารอยแห่งการประพฤติเพื่อละศักยะอย่างถูกทางเอาเลยจริงๆซึ่งการวางขาดเว้นขาดอีกหรือละเรื่องโลกามิตรก็ดีสมบัติวัตถุก็ดีหรือแม่ญาติมิตรบริวารก็ดีก็เป็นข้อควรทำทั้งเป็นเรื่องที่จะต้องทำก่อนของผู้บวชมาเป็นพระแล้วอันเป็นที่รู้ๆกันอย่างดีถ้วนทั่วอยู่แล้วในหมู่พุทธศาสนิกชนทั้งปวงหรือแม้ผู้ไม่ได้บวชเป็นพระก็จะต้องเว้นให้ขาดรักเลิกในรถยังไม่ได้ไปทานใจให้แท้ให้จริงอยู่เช่นกันนั่นเอง จึงจะได้ชื่อว่าสูงขึ้นหรือมีธรรมหรือผู้เจริญแท้ในวงเล็บอารยะเขาก็แยกอีกทีนึงมันมีอยู่ขณะนี้มันมีอยู่ 2 ขยัก 2 อย่างคือ 1 ถ้าเป็นนักปฏิบัติที่เป็นฆราวาสไม่ได้มาสมมุติไม่ได้มาเข้าพิธีบวชจะเป็นฆราวาสปฏิบัติธรรมอยู่เนี่ยก็จะให้เพ่งในซึ่งมันยากจริงๆยากกว่ามันมันจะต้องทำธุรกิจและความตายเรายังคลุกคลีทุกทีทั้งญาติมิตรทุกทีทั้งทรัพย์สมบัติอะไรอยู่ต่างๆเนี่ย ทำไมมันถึงไม่บริสุทธิ์หลุดสัมผัสโดยส่วนเดียวเหมือนอย่างพระพุทธเจ้าท่านว่าถ้าผู้มาบวชนี่มาเข้าผ่านพิธีบวชเข้ามาปฏิบัติธรรมนี่มันดีมันเบามันง่ายมันบริสุทธิ์บุตรสังขละโดยส่วนเดียวยาผิดปริวาสวัดต่างๆหายากเป็นสภาพนอกมามันง่ายนะผู้ที่จะมาบวชมาปฏิบัติเนี่ยมันเป็นเจ้าภาพที่ช่วยเหลือเพื่อฝ่ายผู้ปฏิบัติอย่างดีเพราะฉะนั้นผู้ใดมีจิตใจแพ้เข้ามาทำแล้วมันมันก็ไม่ยากไม่เย็นแล้วก็ทำได้ง่ายดีส่วนผู้โดยปฏิบัติธรรมอยู่อย่างเป็นฆราวาสเป็นขั้นตอนก็ให้ก็พยายามเอาทางด้านจิตใจทาง ติดใจต้องปล่อยจะต้องเว้นขาดดุลละเรื่องให้หลุดให้วิมุตเหมือนกันต้องอ่านจิตใจสำคัญในจิตใจของเราโลภอยู่หรือในวัตถุทรัพย์โลกอยู่ในโลกามิตรต่างๆญาติที่ปริวาสกรรมเดือนสิบพัวพันมือเท่าไหร่ตัดขาดตัดวางหรือว่าทำสภาพจิตใจให้เข้าใจถึงหน้าที่ทำผิดแต่เพียงหน้าที่ว่าเราเองเป็นพ่อเป็นแม่เป็นลูกเป็นเป้าเป็นอะไรก็แล้วแต่เราก็ต้องทำหน้าที่อันสมควรสมส่วนมาเป็นพ่อแม่มีหน้าที่อย่างไรเป็นลูกเป็นหลานหน้าที่อย่างไรเป็นญาติมิตรบริวารมีหน้าที่อย่างไรทำไม่ถูกต้อง จิตใจไม่ต้องไปรับไปหวงไปเป็นอารมณ์ไม่ต้องเป็นอารมณ์ถ้าผู้ใดทำถูกก็จะลงตัวจะเป็นการเว้นขาดจะเป็นกาลเวรมณีอยู่ในตัวซึ่งจะต้องรู้ความหมายของเวรมณีจะต้องรู้สภาวะที่กระทำออกมีมิตรเจริญนะอย่างไรหรือมีจะทำให้มันจางคลายให้มันปลดปล่อยให้มันเปลี่ยนสภาพจิตที่มันเป็นอารมณ์เป็นอาการอย่างที่มันเป็นอย่างฆราวาสหรือยังมันเป็นอย่างผู้ที่ยังไม่ปฏิบัติเราจะไม่ต้องปฏิบัติปฏิบัติอย่างไรจะเปลี่ยนอย่างไรจะตอบอย่างไรก็จะต้องเรียนรู้และกระทำในฆราวาสปัจจุบัน ก็ต้องปฏิบัติอยู่ต้องให้ผู้ใดมีวิบากก็ดีก็จำเป็นแม้คนนั้นจะมาถึงขั้นอยากปวดมันมาไม่ได้มันยังจะต้องอยู่ในเพศฆราวาสก็พึงปฏิบัติเอามันเป็นวิบากวิบากของใครไปบาปของมันถ้าพูดสิ่งที่บาปไม่มีมันก็ดีก็มาบวชได้ง่ายแต่ผู้มีบาปอย่างนั้นก็จำเป็นก็ต้องอยู่ในสภาพอย่างนั้นแหละแต่ว่าดีนะมันว่ากันไปแล้วมองมันก็มีทางดีมีทางไม่ดีนะมันดีก็จงระบุว่าเราเอามาบวชได้ไม่มีวิบากนี้มันก็ง่ายดีมันก็ไปได้บริสุทธิ์โดยส่วนเดียวลองลองไปเลยมีเหตุการณ์ล้อมรอบในอะไรช่วยเหลือ แต่ถ้าเผื่อว่าวิบากมันยังจะต้องคลุกคลียังจะต้องเป็นฆราวาสยังจะต้องมีภาระอันนั้นโตงเตงอยู่แล้วก็ปฏิบัติผิดจริงๆคล้ายๆกับปฏิบัติเย็นอยู่กลางความร้อนอย่างนี้ถ้าทำได้มันก็เก่งมันทนทานนึกว่ามันเด่นชัดทำเสร็จก็เสร็จในตัวเลยไม่ต้องขยับเขยื้อนไปไหนบรรลุก็บรรลุอยู่กับที่เลยมันแน่นอนเลยมันเป็นของจริงไม่ต้องไปขยับออกขยับเข้าไปโน่นมานี่ยังมาบวชเป็นพระแล้วเนี่ยพอไปเป็นพระแล้วมาคลุกเคล้าสมบัติอะไรต่างๆเนี่ยมันก็ยากขึ้นอย่างพวกคุณบัวแล้วไปออกป่าออกเขาออกถ้ำแล้วกลับเข้ามาในกรุงอะไรเนี่ยแค่กลับเข้ามาในกรุง บรรยากาศกลุ่มก็แย่แล้วแย่แล้วลำบากนะถ้าเกิดตัวเราเองได้ทุกคนน่ะไปอยู่ในที่สงัดนานมากๆแล้วออกมาเนี่ยมาวุ่นวายในกลุ่มในบรรยากาศโดยไม่ต้องถึงคลุกคลีด้วยลาภยศสมทรัพย์สมบัติอะไรหรอกยาจิตเวชสังข์มากๆที่มีอารมณ์อย่างชาวโลกเจามากๆก็ไม่ต้องถึงทุกทีอย่างนั้นหรอกแค่เข้ามาในอากาศรับอากาศบรรยากาศทั้งเสียงทั้งกลิ่นทั้งรถทั้งสัมผัสต่างๆแค่ในกลุ่มหรือมีอะไรวุ่นวายมากๆแค่เนี้ยไม่ต้องอะไรมากกว่าเดี๋ยวเดี๋ยวปวดหัวสุขภาพ พวกเราปฏิบัติมาแล้วนี่ดูรู้เราเคยทุกคนน่ะที่ผ่านมาปฏิบัติมาหลายปีแล้วเข้าๆออกๆอะไรอย่างนี้รู้ดีเพราะว่าเราก็จะต้องหัดวางหัดปล่อยอะไรต่ออะไรจนกระทั่งแม้แต่ความสัมพันธ์ทางบรรยากาศอย่างที่ว่านี้จะว่าจะไปวุ่นวายเรื่องยุ่งยุ่งยากๆเลยดังนั้นจิตใจเราไม่มันไม่เอานะมันถึงเป็นถ้ามันเอามันไม่เป็นน่ะถ้ามันชอบมันไม่เป็นถ้ามันเข้ามาชอบบรรยากาศวุ่นๆแบบพวกโลกียะเป็นการเป็นอะไรเนี่ยมันไม่แต่ถ้ามันปล่อยมันวาวมันชัดเห็นดีมันจะมีจิตนมน้อมแล้วก็มันจะต่อต้านท่านผู้ที่อยู่นานๆอยู่ในชีวิตด้วยอยู่ในป่าในเขาในถ้ำในอะไรก็ได้เนี่ยถ้า รู้อย่างจริงแต่จิตใจเป็นปัญญาเป็นเจโตที่ชัดแจ้งแล้วเราก็เวียนกลับไม่ได้ปฏิวัติคืนด้วยกับคำนี้ไม่ใช่ว่าเวียนมาในรูปออกไปเป็นอย่างนั้นแต่ว่ามันต้องปรับสลับคืนมาสัมผัสมาเกี่ยวข้องมาอยู่มีสิ่งเหล่านี้จะตัดสิ่งเหล่านี้แล้วก็อยู่โดยที่ไม่เกิดการปั่นไหวไม่เกิดการสั่งสะเทือนในจิตยากเพราะเงินยังอาจารย์ วัดต้นไม้ยังไม่ได้ท่านเข้าไปไม่ได้ฉันไม่สบายฉันขออยู่ใช้เฟืองอยู่ชายต่างจังหวัดก่อนไอ้นี่จริงเพราะว่าจิตมันยังไม่ได้มันจะสลัดคืนไม่ได้ถ้ามาแล้วไม่สบายแน่ๆขณะที่เข้ามาในจังหวะพอสมควรนี่ท่านก็ยังต้องพยายามฝึกพยายามไอ้นั่นอยู่ถ้าเขาไปปาไปเขาไปถ้ำท่านก็สบายไปเลยก็ออกมาจังหวัดมาเกี่ยวกับคนอะไรมากมายท่านก็ยังขนาดนั้นแหละเพราะท่านต้องช้าต้องค่อยๆขยับนะอาจารย์ยิ่งศักดิ์ชายหนุ่มเล่าให้ฟังเมื่อวานนี้เป็นต้นหรือว่าเป็นพวกเราเองก็ต้องเคยก็ต้องรู้ไม่เห็นสังเกตการณ์เสมอถ้าเราจะเข้าใจเพราะการเป็นอร ราศีเป็นคำว่าสีเนี่ยถ้ามันแบ่งเป็นแบ่งแม้แต่รูปเลยพวกผ้าป่าติดตามเข้าบ้านไม่ได้เพราะบ้านเราออกป่าไม่เป็นออกป่าไม่ได้ว้าเหว่เหงาลำบากใจไม่ได้เรื่องเหมือนกันน่ะเค้าก็กลายเป็นแม้แต่ลูกก็แบ่งกันแล้วผ้าป่าก็เพราะปากเพราะบ้านก็เพราะบ้านอย่างที่พระพุทธเจ้าจึงตัดไว้นี่คือรัฐมนตรีแล้วก็ซื้อจนซื้อตัวไปตามเรื่องพระบ้างก็ครองการปกครองบริหารพระป่าก็ปล่อยช่างไม่เอาเรื่องที่มีคนเคารพพระป่าไม่เคารพพระบาทสมเด็จพระบารมีธรรมก็ยิ่งเลอะเขาก็ยิ่งเห็นเห็นตับเห็นไปเห็นใจเห็นพุงมากขึ้นสมณะสารูปก็ยิ่งไม่มีอย่างหลาบอย่าง มันก็ยิ่งหมดท่าแล้วก็มายึดครองอำนาจเป็นผู้ปกครองหรือว่าเป็นผู้ที่ดำเนินวงการศาสนาบรรลุขัดขืนที่สุดส่วนพระป่าก็ไม่มีสุ่มไม่มีเสียงต่อยจะไปนู้นเลยแม้แต่เป็นผ้าป่าจริงก็ไม่เรียนปริยัติปล่อยปริยัติไม่รู้หลับไม่รู้เกณฑ์ไม่รู้การที่จะต้องดูแลควบคุมไม่รู้การที่จะต้องช่วยกันรักษาแวดวงของศาสนาหารักษาธรรมไม่ใช่ให้ทำยึดครองไม่ใช่อธรรมยึดครองก็ไม่เข้าใจมึงไม่ขัดใจไม่เข้าใจจริงๆก็ไม่รู้เรื่องนำเข้าแม้เข้าป่าเองก็ไม่รู้เรื่องเป็นเดือนละทีไปเลยเหมือน ศาสนาสมัยเดิมมีแต่ดาบสฤาษีก็กลายเป็นอย่างดาวบทฤาษีความเข้าใจอันสุขุมประณีตลึกซึ้งใช้ปัญญาอันยิ่งที่จะรู้เนื้อหาสารัตถะของศาสนาพุทธก็ไม่เข้าใจตกลงเราไม่เข้าใจกันทั้งสองส่วนผ้าป่าก็ไม่เข้าใจไม่รู้เรื่องพระบ้านก็ไม่รู้เรื่องเอากิเลสตัณหามาว่ากันด้วยไปทำผ้าป่าก็เป็นกิเลสตัณหาแบบเดิมเดียรถีย์แบบป่าทั้งเก่งไปเลยไปทางแบบผ้าป่าเล่นคิดเป็นอำนาจจิตเป็นอะไรก็ได้ไปกลับเป็นไสยศาสตร์เป็นอะไรต่ออะไรไปอย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้เขาบอกว่าพระกรรมฐานวิปัสสนาคุณลงไปอ่านหนังสือพระเครื่องหนังสืออะไรที่เขาออกโฆษณาทุกวันนี้ก็เขียนประวัติโอ้นี่มันเป็น ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานมาอย่างเก่งทั้งนั้นน่ะองค์ที่มันเป็นปัจจัยที่อาจารย์ประจุเครื่องรางของขลังทำพระเครื่องทำอะไรต่ออะไรทุกเล่มยอดพระวิปัสสนาพระอะไรใดๆทั้งนั้นในหนังสือพวกบรรยายตรงนี้แล้วเขาก็เข้าใจอย่างนี้จริงๆนะหัวหน้าเห็นมันรู้ไม่ใช่หัวหน้าเห็นมันไม่น่าเห็นใจหรอกจริงๆมันก็เห็นมันก็รู้ใจของเขาว่าเขาไม่ไม่ได้มีอะไรผิดพลาดอะไรนะเค้าพูดอย่างยินดีปรีดาเขาพูดอย่างชื่นชมไม่ได้มีความรู้สึกว่ามันน่าเกลียดน่าอายหรือว่ามันอะไรไม่นะเพราะภาคภูมิด้วยซ้ำไปพร้อมที่อยากจะโชว์จะอวดนี่มันของยอดนะไม่ใช่ของเล็กน้อยก็เป็นอย่างนั้นจริงๆนะ ดูเรื่องจริงๆแล้วมันมันมันมันพูดกันตั้งหลายตลบสลบที่จะต้องให้มันรู้สัมมาทิฏฐิก็ยังไม่เข้าใจเลยแล้วนึกว่านี่เป็นสัมมาทิฏฐิเอาด้วยในสิ่งถูกแล้วเขาทำการสนับสนุนศาสนาไม่มีวิปัสสนากรรมฐานไม่ขลังอย่างเขาในครั้งนี้พระป่าที่พระอะไรคืออาจารย์เกจิอาจารย์ที่มันนั่งเสกนั่งปากเขาว่าอย่างนั้นนะแต่เนี่ยมันเป็นหลายทรัพย์หลายซ้อนที่เราจะต้องพึงรู้คุณเข้าใจมันมีแง่มีเงินมีอะไรละเอียดละออแบ่งแยกเป็นเกราะเป็นชั้นทานความเสื่อมก็มีอยู่หลายระดับหลายชั้นและมันก็เสื่อมเห็นๆเนี่ย ขอให้แม่จะเป็นพระป่ามันก็เสื่อมเป็นเพราะบ้านมันก็เสื่อมโดยผู้เสื่อมนั้นไม่รู้จุดเสื่อมไม่รู้จุดที่ไม่เป็นนะสภาพบ้านหลงโลกามิสหลงลาภหลงยศเรียนปริยัติมาเพื่อเพิ่มยศเพิ่มตำแหน่งจบประเด็น 9 เสร็จก็เป็นเจ้าคุณได้เลยชาร์จไม่ต้องไปเป็นพระครูแล้วก็กระทำกันตั้งนานตั้งแต่เรียนก้าวไม่ได้จะได้เพราะรับตำแหน่งก็เป็นเพราะคุณเลยทันทีอะไรเนี่ยเหมือนกับระบบทางโลกจบปริญญามาไม่ต้องไปตัดต้องทดลองงานอะไรมารับท่านสัญญาบัตรเลยอะไรอย่างนี้เป็นต้นเขาใช้ระบบโลกทำแบบระบบโลกเลยเป็นตำแหน่งเป็นยศ โอกามิพระก็ตามก็พัฒนากันเป็นเรื่องๆโลกามิสเด่นชัดกันเป็นโลกาวิทย์ในเรื่องพระบ้านมีวังมีกุฏิมีข้าวของสมบัติทั้งโภคทรัพย์ฉันทามียาติดปฏิวัติปังมากมายมีดังกล่าวซึ่งมันไม่ใช่สมรรถนะสารรูปโดยไม่เป็นพระแล้วฟังอยู่ดีๆแม้แต่อริยะโสดาบันอย่างสมมุติว่าพระศุภกิจปัญญา คาราโอเกะสะภะคะวะโตสาวะกะสังโฆนี้จึงชื่อว่าภะคะวะโตสาวะกะสังโฆถึงจะเป็นสาวกของพระพุทธเจ้าสังโฆภะคะวะโตหมายถึงพระพุทธเจ้าสาวกกับสังโฆและสาวะกะสังโฆคือสาวกพระพุทธเจ้ามีคุณอย่างน้อยต้องคุณอย่างอรรถพรถ้าไม่เป็นโสดาปฏิมรรคตั้งแต่โสดาปัตติมรรคไปโสดาปฏิปทาคือต้องรู้ต้องเข้าใจโสดาปฏิมากรรมเข้าใจนะว่าแค่โสดาคุณหมายถึงอย่างไรเข้าใจแล้วก็ต้องปฏิบัติพึงปฏิบัติพึงเป็นให้ได้อย่างน้อยโดยรูป สารรูปก็คงจะเป็นองุ่นเนยบุคคลโดยรู้เฉยๆไม่ทำเลยสมณะสารูปก็ไม่มีกายสักทีก็ไม่มีปัญญาหรือไม่รู้เลยพูดก็ไม่รู้เรื่องแบ่งกันไม่รู้เรื่องอธิบายกันวิเคราะห์กันวิจัยกันมีธรรมะวิจัยยังไงก็ไม่รู้เรื่องเขียนด้วยกลับด้วยก็ไม่ต้องรู้กันไม่ต้องได้อะไรกันนี่วิเคราะห์ให้ฟังว่าพระบ้านเดี๋ยวนี้ก็ไม่ใช่พระแล้วเพราะว่าท่านต้นแค่อริยะโสดาสมุดอริยสัจโสดาบันโดยสมมติก็หมดใจของเรามันยังมีหลงรักหลงเวลาจะอะไรอยู่หลงยาที่ปฏิวัติตามมีกิเลสตัณหาได้อยู่ก็เถอะแล้วก็ต้องมีศีลไม่รู้เลยว่าศีลนะที่อธิบาย ศีล 5 ศีล 8 ก็เพราะมีทั้งนั้นแหละศีล 5 ศีล 8 ศีล 10 อะไรมีพระต้องผ่านทั้งนั้นน่ะพระต้องรักษาทั้งนั้นไม่ใช่ไม่รักษาส่งศีลสุนัย 227 ก็ด้วยศีลอื่นอีกจุลินทรีย์ไม่ใช่ภาษีต้องศึกษาใครจะทำได้แค่ไหนจริงก็เป็นวรรณะของคุณนั้นว่าเป็นพระศักดิ์สูงตามหลักของศีลนะก็ศึกษาและก็ทำเป็นไม่แม้แต่จะตื่นตอนต้นไม่ทำเพราะจึงหาโคจรบุคคลหรือหาเอาเลยบุคคลได้ยากมากไม่ว่ากันเป็นพระบ้านก่อนนะก็ยังเป็นไปได้ยากที่พูดขณะนี้ไม่ใช่ผู้คนเกิดวันเกิดเราไม่ดำเกียรติเราไม่พังหรอกแต่เรารู้จักจะรู้ จริงถ้าเราจะอนุโลมประนีประนอมเค้าก็หมู่ใหญ่พุทธศาสนิกชนเขาก็ยังไม่รู้เขาก็ยังไม่เข้าใจเขายังไม่ถือสาเขารับเราก็ต้องรับพุทธศาสนิกชนเขารับพระอย่างนี้เพราะเขายังไม่มีปัญญาโทษเขาไม่ได้ผู้โดยสารคนนี้ไปชนก็จะต้องได้รับความรู้จักพระแต่พระภาไม่มีปัญญาโง่ไปด้วยกันทั้งหมดก็ต้องโทษพระเมื่อพระรุ่นเก่าก็ทำอย่างนี้ก็เรียกว่าเขาทำอย่างนี้เรามีหน้าที่ที่จะต้องมาช่วยเหลือพระเนี่ยให้มีความรู้และก็มาเข็นพระก่อนแล้วเดี๋ยวค่อยไปทำความเข้าใจกับประชาชนเพื่อให้ประชาชนเกิดปัญญาอีกเพื่อบัญชาเพื่อประชาชนพุทธศาสนิกชนเกิดปัญญารู้ฐานะเขาก็จะไม่ต้อนรับเอง เขาจะไม่เคารพพระจะไม่มีแม้แต่แค่สมณะสารูปไม่มีแม้แค่ความเป็นอ่าวในบุคคลอย่างที่กำลังอธิบายนี้เขาก็จะไม่รับเองเมื่อวานนี้คุยกับญาติโยมไงเดี๋ยวนี้มันฉันไม่มันไม่เอาแล้วนะมันพระอื่นยังไม่เอาก็ไม่ก็ยังบอกด้วยซ้ำไปว่ากันจริงเมื่อคืนนั่งคุยกับญาติโยมอยู่เมื่อวานนี้ตั้งหลายชั่วโมงก็ยังพยายามบอกว่าอย่าทำใจอย่างนั้นพี่ก็ฟังบ้างครับที่จะไม่เอาพระอื่นเลยอะไรเนี่ยมาเอาแต่พระอโศกไม่ได้ต้องพระอื่นก็ต้องเอาต้องดูเอาส่วนไหนทำดีก็ว่ากันดีส่วนไหนท่านยังไม่ดีก็เราสอนทำไม่ได้ก็ปล่อยไปสอนท่านได้ก็สอนแล้วจะไม่เอาไม้เขาว่าจะคล้ายๆกับว่าเราจะ เราจะลงทัณฑ์คือไว้แต่ว่าไม่เอาไม่เอาภาระด้วยแล้วไม่ยุ่งแล้วไม่เกี่ยวข้องและเพื่อจะให้ฉันรู้ตัวมึงเอ๊ะทำไมเราเคยได้รับสิ่งควรได้รับเราเคยได้รับการต้อนรับเราเคยได้รับของทานเราเคยได้รับการเคารพเราไม่ได้รับของทานไม่ได้รับการเคารพไม่ได้รับการต้อนรับเพราะเหตุอะไรเราตกต่ำอะไรพระท่านก็จะได้รู้สึกตัวบ้างถ้าเผื่อว่าอันนั้นมันเป็นสิ่งที่เรารู้อยู่ว่าเราจะทำด้วยเหตุนี้เราแน่ใจว่าเนี่ยถูกดีแล้วเพราะเราจะเกิดจิตในหลักจิตเราไม่เกิดหรอกเพราะว่ากิเลสครั้งหนึ่งไม่ชอบเพราะกระทบสัมผัสเกี่ยวข้องเขาแล้วเรามันไม่สบายแล้วเราก็บอก พยายามปฏิบัติตนเพื่อพ้นทุกข์นี่เป็นเหตุแห่งทุกข์ได้ชัดๆแล้วเราจะไปเอาทำไมเรารู้ไม่ดีก็เข้าใจส่วนไม่ดีแล้วเราก็อภัยอัจฉริยะอภัยลดลงวางไม่ถือโทษไม่ยึดไม่ถือแต่รู้ว่าเราเองก็ไม่เป็นอย่างเขาไม่ทำอย่างเขาเป็นแต่เพียงจะต้องเกี่ยวข้องกันในฐานะของมนุษย์ต่อมนุษย์ก็เกี่ยวข้องถ้าเราอยู่ในฐานะที่จะสอนเขาบอกเขาชี้นำชี้ขาวชี้ดีชี้ชั่วชี้ถูกชี้ผิดให้แก่เขาได้ก็ชี้ซื้อไม่ได้โดยตรงก็ต้องฉลาดมีปฏิภาณชี้โดยอ้อมทำเป็นสัญญาณเป็นอะไรต่ออะไรที่จะทำให้เขาปรับปรุงแก้ไขก็ทำ ศรัทธาเลื่อมใสสอนเลยบอกเลยแล้วเราแบ่งหรือว่าเราพยายามวิเคราะห์ออกให้ฟังนี่ก็ต้องพยายามมองพยายามอ่านพยายามเห็นเมื่อเห็นแล้วก็เข้าใจและรู้จริงเชื่ออยู่ในฐานะไหนทีนี้เราก็มายืดหยุ่นตามสมมติสัจจะถ้าสมมุติที่สัจจะเป็นไปอย่างขนาดนี้อย่างนี้เราก็จะอนุโลมบ้างต้องอนุโลมถ้าไม่งั้นแตกแยกหรือว่าลำบากแต่ถ้าเราจะแข็งเราก็ต้องเข้าใจในนโยบายว่าเราจะแข็งเราจะตัดจะพรหมธรรมจะสอนด้วยวิธีนี้ก่อนก็ไม่รับไม่ให้สิ่งที่ควรให้คนไม่ให้การเคารพไม่ให้การนับถือเราไม่นับด้วยคู่นี้ต่ำเหลือเกินไม่นับเข้าอยู่ในวงในแวดวง ในระดับแม้แต่พระอย่างพวกเราเคยทำเราไม่รับหมู่นี้เราไม่รับเราไม่นับนะไม่ถือด้วยไม่ยึดด้วยไม่เอาด้วยไม่นับกันไม่เรียนกันไม่จัดอยู่ในแวดวงไม่จัดอยู่ในหมู่ด้วยอะไรจะทำแข็งเงินก็เป็นการแข็งและแม่ไหมล่ะเราแข็งได้ไหมอยู่รอดไหมถ้ารู้ว่าทำอย่างนั้นเขาจะต้องมีผลสะท้อนตอบเหมือนกันนะเค้าตอบเรามาแล้วเขาก็เอาเราแบนเลยก็ดันเป็นหน้ากลองไปเลยแล้วก็ตายเหมือนกันนะเราจะแบนไม่ได้ถ้าเราไม่มันถ้าเราแน่ใจว่าเราเป็นได้ถ้าเราเป็นไม่ได้ก็อย่าแอ๊บแอ๊บไปกดดันที่เปล่าๆอะไรอย่างนี้เราต้องรู้ในฐานะรู้อัตโนมัติหรือบริษัทยึดตาให้ดีๆ ถ้าเราก็ต้องประมาณจำนวนเมื่อทำได้แล้วก็ทำพอทำแล้วเราก็มาจัดการกับเราเหมือนเราออกป่าไงแล้วเอาตาหูจมูกลิ้นกายของเรามาด้วยหมดเลยจะออกปากเพราะว่าเราเองตามันเห็นรูปมันก็ทนไม่ได้ตาเราเห็นรูปเราก็ทนไม่ได้สัมผัสแล้วมันก็อดใจไม่ได้กำลังใจเราอ่อนจมูกหูจมูกลิ้นกายสัมผัสสิ่งพวกที่มันยังอยู่ที่เรายังติดยังยึดอยู่พัวพันอยู่มากเราก็ยังทนไม่ได้เพราะฉะนั้นเราก็พรหมธรรมจมูกลิ้นกายดูหน่อยซิพรหมประสิทธิ์จัดการซากมันเลยไม่เอาไม่เอาคราวนี้ต้องไม่เอาแบบลูกเลยออกไปอยู่ป่า นี่คือเราผมกรมธรรม์ตาหูจมูกลิ้นกายกรมธรรม์ทวารทวารนอกของเราสิให้มันเฉยให้มันตัดขาดเพราะว่าธรรมดามันสัมผัสมันเฉยไม่ได้เพราะฉะนั้นเฉยด้วยใจไม่ได้ก็ต้องตัดมันทั้งลูกให้มันออกไปอยู่ป่าอยู่เขาอยู่ถ้ำห่างจากสิ่งเหล่านี้แล้วเราก็จะมาเจียนจะตาหูจมูกลิ้นกายซึ่งเทียนวิญญาณที่เกี่ยวกับวิญญาณตามมันจะต้องดินมันจะต้องเป็นอย่างนู้นอย่างนี้ก็บ่เจียนมันจัดการกับมันปรับมันจนให้มันทนได้ให้มันฟังอยู่มันพอเป็นไปแล้วเราก็ค่อยเปิดทางสลัดคืนกลับมาแตะต้องทางตาดูซิกลับมาแตะต้องทั้งหูทางจมูกทางลิ้นทางกายดูซิพอกลับ แตะต้องแล้วฐานที่เราสั่งสมที่เราประพฤติให้แก่ตนเองเปลี่ยนมันจัดการกับมันได้พอสมควรมันก็จะมีบทบาทได้ดีขึ้นชั้นเดียวกันกับพวกเรานี่พอปรับแวดวงเราก็จะพรหมธรรมเราไม่รับไม่รับไม่ถือกันในช่วงหนึ่งอย่างที่เราได้ทำมาแล้วตั้งแต่เราตั้งกลุ่มอโศกจะตัดไม่เอาไม่เกี่ยวข้องเราจึงถือดีของเราจนกระทั่งเราได้พอสมควรแล้วเรามาจีนในของเราจะแน่นดีเหมือนกับพระออกป่าอย่างที่ว่าแล้วก็มาทำต่างหูจมูกลิ้นกายทางทวารวิญญาณวิญญาณตามวิญญาณงูวิญญาณจมูกวิญญาณกายของเราให้ดีตั้งมั่นพอสมควรที่แล้วเราก็ค่อยมันสัมผัสรับตอนนี้เมื่อเราตั้งเหมือนกันนะครับได้เนื้อใน ไม่ต้องให้เขามากวนนะไม่งั้นปล่อยไปงั้นเดี๋ยวก็ล้าๆวุ่นวายพอเราจับกลุ่มในทำเนื้อทำตัวพวกเรานี่พอมาทำข้างนอกก่อนไม่เอาตอนนี้เราปิดปิดประตูไม่เกี่ยวไม่คล่องหรอกมันจะเข้ามายุ่งเข้ามายุ่งเราและเราวุ่นวายแล้วก็ทำของเราจนกระทั่งพอแล้วเราก็ค่อยเปิดอนุโลมมาเป็นขั้นเป็นตอนอนุโลมกับพระหมู่ใหญ่ก็อนุโลมไม่ค่อยอนุโลมไม่ค่อยปล่อยมาเป็นชั้นๆชั้นๆจนกระทั่งเดี๋ยวนี้เราก็อนุโลมลงมาถึงขั้นนี้แล้วชั้นนี้แล้วขณะนี้ใครเข้าใจก็จะเห็นบทบาทที่เราก็ได้ปรับปรุงเราได้อนุโลมเราได้เปิดเปิดทางเพราะว่าเรามีแล้วเรามีฐานเรามีแกนและมีแกนและมีจังหวะที่จะรับมีจังหวะ จะประสานในจังหวัดที่จะทำไม่ต้องล้มไม่ต้องละลายไม่ต้องถูกหุ้นถูกควายถูกกวนได้ง่ายๆแล้วก็กำลังจะทำอยู่แล้วถ้าพบว่าผู้ใดยังไม่รู้ก็ฟังแล้วก็เข้าใจเสียว่าไอ้สิ่งที่ได้ทำมาเนี่ยมาทำไร่ระดับใต้ฐานได้ขั้นในตอนอะไรต่ออะไรมายังไงลองทบทวนดูเผื่อจะเข้าใจที่ทำตามระบบทำตามฐานะที่ควรเป็นไปก็เป็นการประพฤติตามกรรมฐานตามชั้นตามตอนก็เปลี่ยนแปลงไปโดยกระทำอย่างแบบอรัญญาราศีธรรมวาสีการอยู่บ้านถ้าเข้าใจด้วยปัญญาอันมากก็แล้วก็มีอินทรีย์พอเพียงมีเจโตกำลังพอเพียงก็ไม่ต้องออก ป่าเลยได้แต่ถ้าผู้ใดยังไม่ไหวกิเลสมันยังเยอะก็ต้องออกป่าหรือว่าเขาต้องทำกรมธรรม์หรือว่าต้องมีกรรมฐานมีข้อกฎอะไรรอบครับมากพอที่จะต้องกระทำคือศีลให้แรงมีศีลนี่แรงพ่อแม่เป็นพระบาทก็ต้องมีศีลให้จัดถ้าเราไม่ออกป่าซึ่งมันภาคด้วยรูปแล้วเมื่อมันไม่พรากด้วยรูปเราก็ต้องศีลนี้จัดเพราะฉะนั้นฆราวาสปฏิบัติธรรมศีล 5 ศีล 8 ต้องเคร่งแม้จะเอาความหมายเป็นแค่หยาบๆไม่ฆ่าสัตว์อย่างเดียวก็ต้องระวังที่สุดไม่ต้องเป็นอาทิตย์ศีลก่อนก็ต้องระวังไม่ลักทรัพย์ต้องไม่ให้มันเป็นการลักขโมยให้เคร่งไม่เคร่งไม่ได้มันมากอ่ะมันยั่วย มันต้องเกี่ยวข้องสัมพันธ์กันอยู่ถ้าเราไม่เคร่งถ้าเราไม่แรงมันจะไปสู้ได้เลยกำลังที่มันดึงดูดมันเยอะกำลังที่มันพยายามที่จะยั่วยวนมอมเมามันเยอะถ้ากำลังใจกำลังแห่งศีลของเราไม่ตั้งมั่นมันสู้ไม่ได้ชั้นเดียวกับพระบาทพระบ้านต้องศีลก็ต้องศึกษาให้ดีทางปัญญาให้แจ้งทำกันงามไม่เคร่งให้ดีเพราะว่ามันยิ่งบ่นยิ่งคลุกคลีฆราวาสก็เห็นถ้ายังพระป่าท่านไม่แล้วนี่ต้องแบกหาเองท่านก็แย่แล้วเพราะว่าถ้าจะไปตะลอนตะลอนนี้แน่นอนมันต้องไม่สะสมมันจำเป็นต้องไม่สะสมแม้จะสะสมมาเป็นของเราใจของเรายังห่วงเอาไปฝากบ้านโน้นฝากบ้านนี้ไว้แล้วตัวเองเดินออกป่าลูกมันก็ไม่ได้มีสะสม แต่อยู่บ้านพระบ้านมีกุดก็ทำกุดใหญ่มีข้าวของกองไว้หอบเต็มเนื้อเต็มตัวเหมือนกับของของเราอยู่ชัดอยู่แล้วมันยิ่งแย่ใหญ่เพราะฉะนั้นต้องกลับกันเราทำศีลในเกมแล้วก็ต้องทำมันสมณะสารูปให้จริงโดยจริงดูพระผู้ปฏิบัติเองก็จะต้องสังวรให้มากจริงๆด้วยแล้วต้องทำให้มันตรงศีลตรงธรรมมันจึงจะสามารถลดละปล่อยได้ถ้าไปทำเหยื่อเหยาะแหยะไม่ได้หรอกถ้าไม่ได้รู้เรื่องของพระบาทเป็นอย่างนี้ทีนี้ลองผ้าป่าบ้างว่าเป็นพระป่าแล้วเพราะโอกาสที่จะเรี

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน