220112-2-002 ทางเอกภาค2-ตอน002(หน้า002)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt

โฟลเดอร์2522-23-24 MP3 ทางเอก-ภาค2- 323 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์167 KB
วันที่แก้ไข26 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันศุกร์ที่ 12 มกราคมพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์บรรยายทางเอกภาค 2 บทที่ 10 ที่พุทธสถานสันติอโศกหากเรามาทำวัดกันต่อแล้วสภาพสภาพอากาศที่เราไปผูกพันโดยอัตราที่เราเข้าใจคำว่าอัตราให้ดีอัตรา ที่เราไปคิดว่าเป็นตัวเป็นตนเป็นของตัวของตนและจะได้ได้ขยายคราวที่แล้วเราขยายถึงวัตถุนอกเป็นโภคทรัพย์คันตาเป็นยาที่ปฏิวัติตังทั้งหมดสมบัติในโลกอะไรที่เราเองเราเป็นจิตเป็นมุ่งหมายไปดูดนมเราจะต้องได้ต้องเป็นต้องมีต้องเป็นของของเราไม่เกี่ยวกับยังไม่ปลดปล่อยมันยังรับคนชอบยังจะต้องเห็นเป็นค่าที่จะต้องมีมาไว้เป็นของของเราพยายามคิดดีๆพยายามนึกถึง อารมณ์จิตของเราเนี่ยมันเป็นมุขอย่างนั้นจริงๆมันจะมีอย่างนั้นจริงๆมันไปสัมผัสสัมพันธ์อย่างนั้นนะมันอยู่ไกลมันก็ยังจะเอาจะเกิดจะสร้างให้เป็นให้มีขึ้นมาให้เป็นของของเราถ้าเราได้ทำขึ้นมาแล้วเราก็จะเกิดความตื่นเต้นดีใจภาคภูมิเป็นความสำเร็จของชีวิตเป็นผลสำเร็จของชีวิตมีอารมณ์เฉพาะแต่ตัวอัตตาว่ามันชื่นใจตัวอัตลักษณ์ ไปรษณีย์ตัวอะไรที่มันเกี่ยวเป็นภายนอกเป็นสมบัตินอกดีมากยิ่งใหญ่ยิ่งกว้างยิ่งไม่มีอารมณ์ผูกพันเขามากยิ่งหนักมากยิ่งอยากได้อยากมีอยากเป็นอยากจะสร้างขึ้นมาให้สมใจอะไรก็ได้ใหญ่ๆมากๆมันหนักก็ยิ่งหนักใหญ่แม้แต่เกี่ยวกับบุคคลจะต้องเป็นคนของเราจะต้องเป็นผู้ที่เราจะต้องทราบหาอะไรจะต้องช่วยเหลือเกิน จะทำจิตใจเนี่ยไปเกี่ยวกับอาลัยอาวรณ์ผูกพันอยู่สมบูรณ์ด้วยรสชาติที่จัดการแบบก่อความสุขให้แก่ใจสัมพันธ์ใกล้ชิดจนกระทั่งทางก็ตามแต่เราก็ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องมีส่วนที่จะผูกพันแต่มันก็ไม่ปลดปล่อยไม่อิสระในเสรีก็มีจริงแต่ว่ารู้ว่ารู้ว่าผู้ที่จะอ่านรู้ละเอียดละออเข้าใจจริงโดยต้องใช้ปัญญาจะต้องตรวจสอบสิทธิ์พร้อมกันนั้นมัน อีกอันนึงที่เป็นสัจธรรมที่สูงแต่ขั้นตอนไม่มีขั้นต

อ่านต่อ

อนที่เรากำลังเรียนที่กำลังพูดถึงระดับโฆษกบุคคลหรือว่าบุคคลผู้จะตัดวัตถุนอกแล้วก็จะขึ้นมาเป็นอริยะตามลำดับลำดับไปช่วยเขาใหม่กลับไปทำอะไรต่ออะไรจะเข้ามาเกี่ยวข้องจะผูกพันกับเขาใหม่ก็ยังไม่ต้องคิดถึงขนาดนั้นเพราะว่า ตัวจริงมันยังไม่เคยสัมผัสรถในการที่จะปลดปล่อยอย่างแห้งเสด็จยางหลุดขาดยังไม่รู้วิทย์ที่รถยังไม่เข้าใจการสลับหลุดแล้วมันผิดบอกว่าง่ายอิสระสมมุติสมมุติสบายมันจะยังไม่ได้สัมผัส มันก็จะยังเกี่ยวข้องมันก็อยากจะวนกลับไปผูกพันใหม่เพราะเมื่อไหร่จะกลับมาเกี่ยวข้องกันจะเอาจิตมาเกื้อกูลกันจะเอามาช่วยเหลือ Profile กันอีกมันก็จะมาผูกพันเป็นของเราขึ้นอีกไหมหากฉันยกตัวอย่างถ้าผมผิดไม่ขาดผมถูกต้องเกี่ยวพันคุณจะไม่รู้สัจจะอันแท้จริงว่าแม้แต่คนแม้แต่ผู้ที่เป็นบริวารผู้เป็นญาติเป็นญาติเราจะต้องช่วยเหลือเกินตั้งแต่ใกล้ชิดไปจนถึงห่างๆก็ตามถ้าเราจะช่วยโดยที่เราเองไม่มี ไม่มีอุณหภูมิไม่รู้จักโคตรเหง้าจุดขาดจุดโทษที่หมดเชื้อครูในแต่ละเชื้อภูหรือพูดแต่ว่าวิญญาณโดยจิตจะไปเชื่อถ้าเราไม่ได้ตัดโค้ดเธอจะพูดไม่ตัดเชือกมันยังไม่ขาดมันก็ยังจะยังจะต้องผูกพันมันก็จะต้องเกี่ยวกับมันก็จะต้องช่วยเหลืออยู่ผู้ใดที่เป็นจุดชั้นสูงยิ่งสูงก็ยิ่งจะช่วยเหลือมึงจะเสียสละให้มีแต่คุณธรรม ปล่อยแต่เราช่วยให้เขาได้ดีมีอะไรเราให้เป็นสัญชาตญาณของพระเจ้าเป็นชาติสัญชาตญาณของจิตวิญญาณใหญ่เป็นพรมจะบรรยายเป็นพ่อก็สมบัติมีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาใน Google ไม่ใช่พูดปากเปล่าการไม่มีคือความไม่เป็นจริงไม่ใช่ความเจริญจริงของจิตวิญญาณคือวิญญาณเจริญจึงต้องเกิดจิตจึงมีพระเมตตามีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาแต่มันเมตตาอย่างอุเบกขานี่เป็นตัวตลกศาลมันเห็นใจใครช่วยเหลือ แต่มันก็ไม่ยึดมั่นถือมั่นมันวางเฉยเมื่อเรารู้เรามีสติสัมปชัญญะเราก็ใช้ความรู้นี้สร้างสรรค์กระทํา เข้าใจแล้วจะรู้ความหมายแล้วมันสำคัญมันไม่ใช่การขี้เกียจไม่ใช่การปล่อยวางแบบวางเฉยไม่เอาถ่านไม่รู้ใครจะใช้ไม่เกี่ยวอ่ะไอ้อย่างนั้นไม่ใช่สัญชาติความเจริญแห่งจิตวิญญาณไม่ใช่อัปปมัญญาเป็นคนไร้โภคเป็นคนกลุ่มไร้ไม้ตอกทุกคนจนอย่างที่ตนทำมาหาสมบัติทางวัตถุและเป็นสิ่งที่รักมีค่าสูงสุดวิญญาณคุณสมบัติตามจนแม้กระทั่งจิตวิญญาณที่เป็นคุณธรรม กำหนดวัตถุนั้นไม่ประหลาดในชั้นของโลกุตตระแต่คนหมดที่เป็นพวกสมบัติเป็นอัปปมัญญาไม่ใช่สมรรถนะบอกแล้วว่าพวกคุณสมบัติของสมุนไพรคุณเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขานี่เป็นหลักเศรษฐกิจ สุทธาวาสหมายความว่าเราเป็นอยู่อย่างบริสุทธิ์อาวาสก็ไม่รู้เพราะงั้นผมสุทธาวาสชั้น 5 ชั้นตั้งแต่เอาวิหารอัตตาสุทัสสาสิทธัตถะสีอัตถาในสภาพของจิตที่จะต้องเรียนรู้พรหมวิหาร 4 แต่ว่าก็ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ปรารถนาตัวอย่างหนึ่งอัสนีก็อยากจะถึงต่อไปได้อธิบายแตกหมดเลยผมแจกอธิบายละเอียดผมจะต้องเป็นสภาพนั้นจริงๆแล้วเราก็จะต้องมาเรียนรู้ว่าถึงแม้เราจะมีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขามันก็เป็นสภาพที่จะต้องมีภูมิธรรมที่ว่างอยู่ไม่นานไม่หนักตอนนั้นเมตตาอย่างชาวโลกเมตตาที่นับตามที่ลำบากเป็นภาระไม่รู้จักปลงไม่รู้จักวางไม่รู้จักว่าจะใช้ชั้นไหนเชิงไหนแล้วเราก็จะรู้แล้วจะมีเมตตาช่วยคุณช่วยเหลือ ไม่ใช่ว่าเป็นคนเห็นแก่ตัวเป็นอัตตาเอาตัวรอดไม่รู้จักสร้างสรรค์ไม่รู้จักขยันหมั่นเพียรไม่รู้จะพูดจัดการไม่รู้จักเวลาไม่รู้จักแรงคนคนนี้เป็นเครื่องกลที่สูงสุดในโลกเริ่มต้นที่เขาจะประดิษฐ์ขึ้นอย่างไรเพื่อเขากำลังทำคอมพิวเตอร์ทำมนุษย์จนทำหุ่นยนต์ทำอะไรขึ้นมามันก็มาหลอกลวงคนนี่แหละคนมันมีเป็นสมบัติของโลกอยู่แล้วเก่งสุดเก่งคำนวณได้สุดยอดคำนวณแล้วมันมีประโยชน์ต่อโลกมากแต่มันก็ทำลายโลกที่สุดเพราะว่ามันเห็นแก่ตัวที่สุดไม่มีสัตว์โลกชนิดไหนที่เห็นแก่ตัว ศูนย์ส่งสูงสุดเท่าสัตว์โลกคนไม่มีสัตว์โลกคนนี่แหละมันทำมันเห็นแก่ตัวสูงสุดและสัตว์โลกคนนี้เป็นผู้ที่ละความเห็นแก่ตัวได้สูงสุดกี่สูงสุดกว่าสัตว์โลกได้อีกต่อไปหมดแรงดูเหมือนกับวัตถุโลกวัตถุโลกนี้มันหมดแรงดูดไม่ได้เพราะมันถูกแรงผลักมาฟังดีๆคือมันเองตัวมันเองมันไม่มีอำนาจอยู่ในตัวสิ่งหนึ่งพอมันมันเบามันเบามันว่างมันก็หมดแรงดูดมันหมดแรงดูดมันก็จะถูกอำนาจโลกเป็นแรงผลักแล้วมันก็จะไปตามอำนาจโลกไหนก็ตามมันไม่มี ของของตัวเองส่วนคนนี้หมดแรงดูดแล้วมีอำนาจต่อต้านแรงผลักฟังดีๆมนุษย์เนี่ยหมดแรงหรือไม่ดูอะไรไม่ติดอะไรได้วัตถุโลกมันก็ไม่ผิดอะไรมันไม่ไปรับอะไรวัตถุมงคลแต่มันก็ถูกแรงผลักในโลกนี้ไปตามอำนาจของคนอื่นที่แวดล้อมปลูกผักใช้ไปตามแล้วแต่อะไรมันจะมีเหตุปัจจัยทิศทางกลับเดินไปมันไปหมดมันไปตามวันนั้นไม่มีแรงของตัวเองมันสูงกระแสโลกไม่ได้เพราะผมก็แสนวัตถุมงคล ส่วนคนไม่ดูดแต่มีแรงที่จะสร้างกระแสสร้างกระแสโลกไม่ว่าจะเป็นดินน้ำไฟลมหรือแม้แต่จิตวิญญาณจึงเรียกว่าเนื้อโลกเหนือกว่าอะไรหมดดื่มน้ำไฟลมหรืออะไรก็ได้หมดในโลกมันมีอยู่ในตัวเราไม่เป็นอะไรไม่เอาอะไรไม่ติดอะไรได้ไม่ติดจริงๆเหมือนกับว่าถูกต้องแต่มันก็มีนะบางอย่างมันติดมันดูดเลยมันมีมันมีมันมีแรงประจุในตัวด้วยส่วนที่มันเป็นสภาวะอย่างน้ำอย่างอะไรมันดูดกันมันมีของมันมันเป็นตัว กูเป็นธรรมชาติธรรมดาแต่บางอย่างมันลอยตัวเหมือนกันมันไม่ดูมันยิ่งเล็กมันก็ไม่ดูดมันยิ่งไม่เป็นไอ้สิ่งที่มันเป็นแบบหยาบมันก็กลับไปเป็นสิ่งที่แบบที่มันจะไม่อยู่ในระยะยาวมันจะไม่ดูว่ามันปล่อยมันไม่ดูดแต่มันก็ไม่มีแรงที่จะต่อต้านพลังโลกคือมันหมุนเวียนดูเครื่องอยู่ตลอดมันเครื่องอยู่ตลอดในระบบมหาจักรวาลแล้วมันไม่มีแรงอะไรที่จะสร้างภาพวาดจะรู้ จะเป็นได้เยอะกว่าทั้งหมดไม่ดูดและไม่ผลักไม่มีอะไรมาผลักได้ด้วยสุดท้ายเราไม่ผลักเขาและเขาก็มาผลักเราก็ไม่ได้เราไม่มีเขาเราไม่ดูดเขาแล้วเขาก็ไม่ดูเราไปได้แต่มันเป็นตัวสุดยอดมันเป็นอย่างนั้นเป็นคุณลักษณะที่เป็นผู้ที่จะปฏิบัติตนจนกระทั่งไม่เกี่ยวก็แม้แต่ว่าถูกแม้แต่ความเป็นญาติแม้แต่คนถ้าผมเองบอกแล้วเมื่อกี้ยกตัวอย่างว่าผมเองยังไม่มีสิทธิ์ ผมอยู่กับพวกคุณพวกคุณก็คงจะไม่มีปัญหาก็คงจะเห็นว่าผมไม่ได้ติดสมบัติอะไรโดยเฉพาะสมบัติใหญ่ๆของมีค่ามีราคาของที่จะต้องหวงแหนอะไรก็ได้ตามที่บางคนก็อาจจะหวงแหนผมก็ไม่ได้ผมว่าผมไม่มีผมจะมีสมบัติก็จะเพียงของเครื่องใช้ทุกคนก็มองยัดเยียดก็แค่เขาเองก็ไม่มีอะไรเยอะแยะผมก็จะใช้ไม่ใช่ว่าผมจะบอกว่าเป็นของตัวแม้จะดูจะใช้จะเป็นทุกอย่างเข้าไปจนกระทั่งเป็นสมบัติสถานที่สิ่งก่อสร้างไปจนกระทั่งวัตถุที่เป็นประโยชน์นั่นนี่แน่ใจผมเองผมไม่มีปัญหา หวงแหนสมบัติอะไรรู้จริงๆเข้าใจจริงๆรู้ตัวเองแต่คนดูแลพอสมควรว่าดูแลแกว่าหวงแหนเป็นขนาดนั้นขนาดนี้เรารู้ตามขั้นตอนแต่ไม่ต้องห่วงปล่อยแล้วก็ไม่เคยทุกข์ไปที่ทุกอย่างอะไรจริงๆไปดูสมบัติวัตถุต่างๆพวกคุณก็จะสังเกตได้ว่ามันต้องเท่าที่ว่าให้มันถ้าจะวาดตามรูปที่มันเกิดจากไปจากมันง่ายที่จะเข้าใจนะทุกคนก็คงจะรู้ว่าไม่ได้ผมไม่ได้ติดสมบัติอะไรมากมายแต่ผู้คนเลือกว่ายากตอนนี้ญาติเป็นญาติที่ทำแล้วผู้คนแม้แต่พวกคุณเองพวกเราเราเยอะแยะอะไรก็ได้ ถึงฆราวาสผมก็เป็นผู้ที่จะต้องสอดส่องมองเป็นญาติที่ทำบางคนต้องถามถึงบางคนก็จะต้องเกี่ยวโยงอย่างนู้นอย่างนี้อะไรต่างๆนานามันจะดูยากกว่าว่าผมยังมีจิตใจเป็นยาผิดปริวัตรตามเรื่องยากจริงๆญาติเป็นพี่เป็นน้องและพวกคุณคงแน่ใจว่าผมเองผมไม่ได้ปิดแน่ๆเพราะวันปีอะไรผมก็ไม่ได้เคยเกี่ยวข้องเขาก็ไม่ได้มาเกี่ยวข้องผมก็พยายามไม่เข้ามาพูดบอกจนกระทั่งผมไม่บอกแล้วมาต้องสู้อย่างนี้เอง จัดการมันจะ ถ้าเป็นความเป็นญาติแท้ๆตอนนี้ไม่ใช่ญาติที่อยากจะเจอโยธิกาอะไรอย่างลูกโลกแล้วก็ยังโลกียะผมจะมีพูดถึงจะเกี่ยวโยงคนนั้นคนนี้อะไรก็ได้ในวงวัดพวกเราเนี่ยวงเกี่ยวกับญาติติธรรมคนนั้นคนนี้คนนู้นคนนี้มันดูเหมือนผมยังเกี่ยวข้องแล้วก็ไม่ต้องมาเกี่ยวข้องการตัดสินใจแล้วเราก็จะต้องรู้ว่าเราเกี่ยวได้ผมจะกลับไปเกี่ยวกับญาติผมก็ไม่ได้ลงยากแม้แต่ญาติจริงๆมันจะกลับไปช่วยเหลือเกิน นึกถึงแม่ก็ไม่ได้หมายความว่าท่านห่วงแม่ก็ไม่ห่วงไม่ใช่ห่วงแต่รู้ว่ามันเป็นหน้าที่มันควรจะกระทำบ้าทุกอย่างนั้นก็จะตายแล้วเป็นสาระอันนึงก็ทำให้แม่บ้างเถอะไม่ต้องไปเชื่อมือท่านด้วยว่าจะเป็นโจรแล้วท่านก็แม่ก็จะต้องมายุ่งมากไม่รู้ผลตามควรล่ะท่านก็ปล่อยคุณแม่มันลูกโซดาตามฐานะสำหรับเราจะทำแค่ไหนอย่างไรมันก็ควรพ่อแม่ได้ก็มีฝีมือก็ควรทำไม่ประมาทจะทำก่อนก่อนวันตายไม่เหมือนกันทำได้แค่ไหนก็ทำ เมื่อจิตของเราปล่อยวางถึงช่วยไม่ได้มันก็ไม่ได้หดหู่อะไรเป็นทุกข์ช่วยได้ก็ไม่ได้ภูมิใจอะไรช่วยไม่ได้ก็ไม่ได้จริงใจอะไรเพราะฉะนั้นคุณผู้ใดเป็นผู้ที่ไม่ใช่ผู้มีฐานะสูงเรายกเว้นพระสารีบุตรเป็นฐานะผู้สูงอายุท่านยังทำได้แค่นั้นโปรดพ่อแม่ได้แค่โสดาบันถ้าเราเองเราไม่ใช่หรือเปล่ามันก็ไม่เห็นจะกลัวอะไร ตัวอย่างขนาดนั้นแต่ถ้าเกิดว่าเราจะทำได้ยิ่งกว่านั้นโกรธแม่ได้เป็นพระอรหันต์ด้วยซ้ำก็ไม่เห็นจะเสียหายได้ 20 ถ้าทำได้แต่เราก็ต้องมียึดมั่นถือมั่นไม่คิดว่าไม่ต้องทำไม่ได้เป็นสิ่งที่จะต้องจำเป็นต้องทรมานมันก็มีนายจะมีความมุ่งหมายอย่างนั้นคือการนั้นถ้าเราจะทำประโยชน์ให้คนทุกคนในขณะที่เรียกว่าเรามีความรักแบบธุรกิจชั้นสูงถึง 8 มิถุนายนเป็นพุทธภูมินิยมหรือว่าเป็นธรรมมันนิยมมัน เป็นความรักที่มันไม่เรียกความรักหรอกมันเป็นความรู้มันเป็นความเผื่อแผ่มันเป็นพรหมวิหารมันเป็นอัปปมัญญาชั้นสะอาดบริสุทธิ์ที่เด็กชอบเด็กเรายิ่งกว่าอะไรเข้าใจในภูมิฐานว่าแล้วลักษณะคุณลักษณะสัญลักษณ์อย่างนี้มีแต่เพียงสัญลักษณ์สักแต่ว่าสัญลักษณ์แต่ว่าผมอยากแต่ไม่ได้ติดสัญญามีลักษณะของสัญญาสัญลักษณ์ของการรู้การกำหนดการรู้การหมายการกระทำที่ถูกต้องตามความสำคัญและควรจะทำวันนี้เราควรจะเป็นอย่างนี้แล้วก็เสร็จแล้วก็ รู้จักในตัวแล้วก็ปล่อยแล้วก็วางไม่มีสิทธิ์ที่จะไปผูกพันอะไรพูดไปก็เป็นความหมายที่มีความหมายที่ยิ่งบางเบายิ่งสุขุมพันนี้เราก็พูดติดตามติดก็ให้ฟังถึงขั้นตอนเพราะว่าเราฟังธรรมในขณะนี้กำลังอยู่ในหมู่กลุ่มนี้มีทั้งหมู่ที่จะต้องไปเรื่อยๆสูงละเอียดต้องใช้ความรู้ตรงนี้จริงๆทุกท่านที่จะตัดสินเป็นขั้นที่จะดูรูปแต่สำหรับผู้ที่ยังอยู่ในขั้นตอนที่จะคอยรายเดือนไปกับความมันสูงไปมันจับผิดก็ฟังภาษาไปก่อนถ้ามันจะติดก็เอาแล้วก็จะวกวนลงมาหายาก ฟังดีๆรอให้ท่านที่จะสูงละเอียดที่จะสลับกลับมาทำคืนได้โดยก็ไม่เกี่ยวข้องแล้วก็ไม่มีอัตตาไม่มีตัวตนไม่ติดจะมีญาติใหญ่มันมีญาติมีค่าน่ารักนะบูชาได้น่าภูมิใจเรามีลูกถ้าลูกของเราเป็นใหญ่เป็นโตลูกของเราเป็นคนมีค่าคนก็จะหลงลูกฉันใดฉันนั้นถ้าผมมาสร้างพวกคุณเนี่ยให้พวกคุณเป็นคนที่มีค่าเป็นคนที่เป็นพุทธบุตรชั้นสูงเป็นพระอริยะชั้นสูงผมก็น่าภาคภูมิใจแต่ผมรู้แล้วผมรู้เท่าทันแล้วมันเป็นสมบัติโลกไม่ใช่สมบัติ ผมไม่ใช่สมบัติของใครใครดีก็ดีมุทิตาจบในตัวสร้างดีแล้วก็รู้ดีแล้วก็อยู่ในโลกไม่ใช่ของผมผมจะต้องรู้จริงแล้วผมจะต้องมีอารมณ์จิตผูกพันหรือไม่นี่เป็นของของเรามานั่งภาคภูมิศาสตร์ของเราหรือไม่ผมจะต้องมีจิตคนนั้นจริงๆของผมถ้าผมไม่มีจุดตรงนี้ผมจะลงถูก 2,000 ผมก็จะต้องเป็นอย่างนั้นผมจะมีอุบัติเหตุหมายความว่ามันมันดีใจความดีเป็นภูมิปัญญา รู้แล้วก็ติดทำไมต้องถือว่าเราไปรู้ไปติดอยู่เรียกว่าภาคภูมิก็หมายความว่าส่วนของจิตภาพแปลว่าส่วนภูมิภาคภูมิแล้วก็วิญญาณนะภูมิศาสตร์แปลว่าวิญญาณไม่ใช่ภูมิไม่ใช่พื้นที่ของแผ่นดินไอ้นั่นมาแปลความอยากเรามีพื้นที่เรามีแผ่นดินเราเป็นเจ้าของแผ่นดินหรือว่าเรามีภูมิภูมิแผ่นประเทศดินอันแต่ของของเราอันนี้เป็นอัตราวิญญาณนะรูปภาพปรมัตถธรรมพื้น เราไปจัดสวนเป็นหลงส่วนยังมีส่วนที่เกี่ยวก็ยังมีตัวตนและอัตราภูมิภาคภูมิความภาคภูมิที่เป็นอัตตาอย่างหนึ่งอย่างแท้จริงแต่ส่วนหลงของมนุษย์ผู้นั้นผู้นั้นดีใจภาคภูมิใจมันก็เป็นมานะเป็นจิตเป็นตัวยึดเข้าถึงเข้าก็เป็นของเราเราเองเราก็ติดเข้ามาเราก็มีตัวตนอยู่ถ้าเราไม่มีความลับภาคภูมิที่เป็นแต่เพียงสัญลักษณ์ของโลกที่จะรู้ดีและที่จริงไม่ถึงภาพภูมิหรอกแต่เป็นมุทิตาจิตจิตเรารู้ดีแล้วอันนี้เออเราทำดีแล้วก็ดีที่เกิดสมส่วนแล้วจบปล่อยมันก็ปล่อยสิ่งนั้นไปก็จบ ครับผมสลัดปรับผมมานำทำงานทุกวันนี้ผมยังมีตัวยาปฏิวัติฟังโดยญาติอย่างโลกไม่แล้วล่ะแต่ญาติยังทำก็ยังมาติดบริวารมาติดลูกศิษย์มาติดผู้ที่เราสร้างสรรค์เราก็ทำคุณธรรมทำความดีอะไรไว้ให้เราก็ยังไม่ใช่อริยะชั้นสูงอะไรเราก็ยังล้มก็ยังเป็นนู่นเป็นนี่แม้แต่บุคคลอย่างคุณผมสร้างขึ้นมาแล้วคุณเป็นคนดีมีค่าคุณจะล้มหายตายจากก็ล้มหายตายจากไปก็ไม่เสียดายถ้าในโลกผู้ใดมีลูกสร้างลูกขึ้นมาแม่กำลังเจริญหรือเจริญสุดที่ยังไม่น่าจะตายเลยแต่กำลัง อธิบดีกำลังจะเป็นปลัดกระทรวงเมื่อภาคภูมิตายบางทีอาจจะตายโหงตายอย่างกับสัตว์ตายยังไม่น่าตายมีอุปคตประจำมาฆ่าตายคนที่ดูที่พ่อที่ผูกพันแม่ที่ผูกพันจะเสียใจเท่าไหร่เสียดายเสียใจแทบจะตายตามอะไรนั่นแหละแต่ถ้าอย่างที่เรียกว่าผู้ที่ไม่ติดไม่ห่วงนะก็ไม่เสียดายก็ไม่ต้องร้องไห้ถึงตายก็ตายน่ะหมายความว่ารู้สัจธรรมรู้ธรรมะเป็นสิ่งที่ความเกิดแก่เจ็บตายเป็นได้แม้กระทั่งอุบัติภัยมีอุปกรณ์ประจำอะไรก็เข้าใจไม่มีปัญหาไม่มีโศกเศร้าไม่มีทุกข์ทุกข์ความพรากเป็นความพราก ที่นี่มายิ่งคั่นโลกุตระและถ้าเกิดว่ายิ่งทำให้ดีให้สูงไปสร้างคนเป็นพระอริยะมีประโยชน์ต่อโลกมีค่ายิ่งกว่าเป็นอธิบดีมีค่ายิ่งกว่าเป็นปลัดกระทรวงมีค่ายิ่งกว่าเป็นผู้สร้างลาภยศสรรเสริญให้แก่ตนเองเพราะเป็นค่าที่มันยาวแท้เป็นค่าที่หาค่าไม่ได้เป็นมนุษย์ที่สร้างสรรค์เป็นมนุษย์ที่เกื้อกูลช่วยเหลือพวกโปรไฟล์ผู้อื่นเป็นผู้ที่ให้ประโยชน์แก่มนุษย์ในสังคมแท้จริงผู้ที่มีค่ายิ่งกว่ามนุษย์ทั้งโลกสูงกว่าคนทั้งโลกมีสูงกว่ามหาเศรษฐีในโลกสูงกว่าถ้าเป็นทางโลกจะยิ่งกว่านายกว่ากันจริงและยิ่งกว่าพระเจ้าแผ่นดินอีกก็ว่ากันไป พ่อเป็นคนที่มีค่าก็ไปสัจจะพระเจ้าแผ่นดินก็ต้องไหว้ไหว้พระอริยะไม่จำเป็นจะต้องถึงพระอริยะชั้นสูงสุดอะไรโดยสมมุติโลกแล้วก็เขายอมรับเป็นความจริงแล้วจะแผ่นดินก็ต้องการเคารพคารวะตามคุณเนยอย่าบุคคลมีอายุบุคคลที่จริงถ้าพระเจ้าแผ่นดินที่มีตาทำจริงๆก็ยิ่งจะต้องกราบเคารพอย่างศรัทธาเลื่อมใสจริงจริงท่านองค์นี้เป็นพระเป็นเอาเลยบุคคลอย่างในหลวงเป็นต้นท่านก็ประทานโดยบุคคลท่านก็พยายามที่จะต้องเป็นตัวอย่างให้บุคคลอื่นเพราะต้องทำอะไรเป็นตัวอย่าง บุคคลท่านพี่น้องไปในทางไหนเพราะไม่มีพิษมากเพราะพระองค์ไหนที่ท่านเองท่านไปเคารพคนก็จะเฮลโลของเราเรียนไปเคารพมันเป็นของจริงเป็นแรงดูดเป็นแนวโน้มที่สูงมากพุทธศาสนาต้องทำท่านต้องซื่อตรงถนนใช้พระปัญญาเหมือนกันแม้แต่พระเจ้าแผ่นดินหรือในหลวงก็ต้องใช้ทรัพยากรส่งเสริมคนที่ไม่น่าส่งเสริมเคารพคนที่ไม่น่าเคารพมันก็ไม่เข้าท่าแล้วคนก็ไปเฮโรกรณีจุดเป้าหมายที่เองเอียงที่ไม่เข้าตาเพราะฉะนั้นก็จะต้องใช้ทรัพยากรที่จะต้องตัดสินที่จะต้องกระทำมีแนวโน้มที่ดีเพื่อที่จะให้บุคคลในโลกโน้มตามมนุษย์ไปหาพระอริยะจริงมันก็จะไป สารัตถะที่เป็นอริยะคนก็จะได้สิ่งดีสิ่งถูกต้องเพราะถ้าโน้มน้าวไปหาพระอานนท์นิติบุคคลบางองค์ที่ท่านไม่ติดโภคพระธรรมฐานะอย่างยกตัวอย่างหลวงปู่แหวนอย่างนี้เจ้าก็พอมีประโยชน์มากตั้งแต่อาจารย์ฝั้นไปเอาโดยเฉพาะบุคคลพอสมควรที่ควรเคารพคนก็โน้มน้าวไปในจุดนั้นน่าจะมีเพราะปัญญาเห็นเด่นในจุดนี้จริงก็ดีเออก็เป็นส่วนที่ดีกว่าเป็นนมนอนไปหาไปเคารพพระบางองค์ที่ไม่เข้าเรื่องขอรับไปส่งเสริมพระบางองค์ที่ไม่ได้เรื่องได้ราวคนก็สับสน บางคนก็มองพระองค์นั้นตรงนี้ก็ใช้ปัญญามองใช้ปัญญาที่จะตัดสินดูถ้ามันขัดกันก็สับสนเมื่อสับสนว่าเอ๊ะทำไมท่านสนับสนุนองค์นั้นองค์นี้องค์นี้ไม่น่าสนับสนุนโดยตามความเห็นถ้ามันขัดกันคนก็วุ่นนอกจากบุญแล้วคนก็จะพาจะตกในพระเจ้าแผ่นดินอีกเหมือนกันจะเห็นว่าเอ๊ะภูมิก็จะเป็นดินจะไม่ตัดสินไม่ถูกเลยเราสงสัยนะความเสื่อมความเลื่อมใสก็ลดลงอีกได้เหมือนกันมันก็เสียเป็นสัจจะมันมีส่วนเสื่อมส่วนเสียอย่างนี้ในตัวเมืองกันเพราะท่านก็จะต้องใช้ทรัพยากรของท่านเหมือนกัน แล้วก็จะทำไปตามความจริงใจทุกคนก็ต้องทำตามความจริงตามหน้าที่ตามความสามารถที่สูงสุดก็ต้องพยายามกระทำอันนี้ก็อธิบายประกอบให้เห็นนะถ้าเผื่อว่าผู้ที่มีฤทธิ์มีเดชทางโลกเป็นผู้ใหญ่เป็นนายกเป็นรัฐมนตรีไปขึ้นไปนอกน้อมยกย่องจุดที่ดีมันก็จะต้องโน้มน้อมตามกันคนละโลตามกันแม้เดี๋ยวนี้มีแต่กระทั่งแม่แค่เป็นดาราดาราดาราไปเหอะกับส่วนนั้นส่วนนี้เป็นนิยมอันนั้นอันนี้คนที่หลงแค่ดาราก็คือไปตามผู้ใหญ่เศรษฐีไปเห่ออันนี้คนก็เฮโลไป ตามผู้ที่มีน้ำหนักอะไรก็ตามแต่ที่โน้มเป็นที่เป็นดัชนีชี้ทางชี้ทิศน้องไปในทางใดอะไรจึงถูกมีฤทธิ์มีเดชชี้ไปมันก็ไปตามนั่นมันคนที่ต้องมอบความนับถือมอบความเชื่อถือเห็นด้วยเขาเป็นคนสูงได้เขาเป็นคนรวยได้เขาเป็นคนดีได้เด่นได้ใหญ่ได้เขาย่อมมีวิจารณญาณที่สูงเพราะฉะนั้นเราตามเขาดีกว่าการที่จะไปทำอะไรใช้คนอื่นโน้นตามถ้าโน้มน้าวไปในทางที่ผิดเราพาเขาลงปุ๊บลงเหวแต่สิ่งที่ไม่น่าไปเลื่อมใสเป็นเรื่องใส ดีกว่าดีไม่ดีก็ไม่ดีคำว่าไม่ดีหมายความว่าบาปคำว่าดีก็หมายความว่าบุญถนอมน้องไปในทางดีก็เป็นบุญมหาศาลถ้าน้องๆไปในทางบาปก็เป็นบาปมหาศาลเพราะเขามาในมวลของมหาศาลมาในมวลของความเป็นจำนวนมากเพราะผู้ยิ่งผู้ใหญ่ผู้ใดที่เป็นผู้ใหญ่จึงต้องระมัดระวังตัวจึงจะต้องพยายามกระทำตนเองตรงสัจธรรมจะทำตนให้เทียบกับทำให้ทำตนให้ถูกจริงความดีต้องดีจริงจะนิยมสิ่งดีต่อสิ่งดีจริงสิ่งไม่ดีอย่าไปนิยมอย่าไปทำแนวโน้มไม่เช่นนั้น พังเสียถ้าพูดได้คำนึงถ้าผู้ใดมีปัญญาอย่างก็จะคำนึงอย่างนี้มีสัญชาตญาณมีจิตปัญญาจะต้องกระทำด้วยสติสัมปชัญญะแล้วก็ทำด้วยความรู้ดังกล่าวนี้แทนพระพวกเรานี่จะเป็นผู้ที่จะต้องเป็นตัวอย่างดังกล่าวนี้ด้วยตนเองไปในทิศทางที่ดีจะเป็นหลักคิดจะเป็นตัวอย่างแม้เราจะไม่ดังทางโลกแต่เราก็เพื่อเลื่อนฐานะเข้ามาเป็นพระนักบวชบอกแล้วว่าโดยรูปของโลกโดยสมมุติจะแม้แต่ในหลวงก็ให้ความคารวะเคารพแล้วโดยจริงแม้พระวิญญาณพระจิตของท่านเพราะปัญญาที่คุณ เคารพนับถือด้วยรูปเท่านั้นตามสมุดหรือตามจารีตตามธรรมเนียมหน้าที่ประเพณีหรือท่านจะเคารพจริงไม่เคารพจริงมันก็อยู่ที่ท่านจริงๆถ้าเรามีลักษณะจริงแล้วท่านก็มีพระปัญญาจะมองเห็นจริงท่านก็มาเคารพจริงไม่ใช่สักแต่ว่าเคารพตามจารีตประเพณียกไว้ท่านจะต้องไหว้พระพระบางองค์ท่านก็ว่าอย่างนั้นแหละไวๆไปตามธรรมเนียมท่านก็ต้องรู้ความอนุโลมแท้จริงภูมิธรรมท่านสูงกว่าเขาสูงกว่าพระก็เลวร้ายพระบางองค์ไม่ได้มีภูมิอะไรหรอกผมขั้นสูงกว่าจริงๆด้วยถ้าเป็นพระยิ่งกว่าจริงๆด้วยมันมีจริงแต่ถ้าบางองค์ถูกกระทำท่านก็เคารพนับ ยอมให้จริงๆมันก็มีจริงเหมือนกับเรานี่แหละเราบอกว่าพระองค์นี้เราดีกว่าเราไม่เคารพพระองค์นี้เราสู้ไม่ได้เราต้องเคารพนับถือพระองค์นี้ต้องให้ความเลื่อมใสศรัทธามันก็เป็นจริงแต่พูดแบบนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะให้พวกคุณไปยิงผยองก็ต้องตื่นมาอีกเรื่องมานะสังโยชน์นึกว่าเราปฏิบัติธรรมมีเงินอย่างนี้แม้จะเป็นฆราวาสแม้จะเป็นอะไรอย่าไปถือตัวถือตนเองต้องรู้ในรูปสมมติบอกแล้วว่าพระเจ้าแผ่นดินแท้ๆก็ยังกล่าวไหว้พระบางองค์ที่ท่านก็รู้ว่าท่านเองท่านมีภูมิยิ่งกว่าสำเร็จนับถืออะไรแต่ถ้าต้องไหว้ต้องกลับไปเท่านั้นเองตามธรรมเนียมตามสมมุติเราได้ท่านก็ไม่ทุกข์ก็ได้ถ้าเราเองที่เราควรอนุโลมในฐานะที่ควรด้วยซ้ำไปเราทำไม่ได้มัน อยู่พิจิตรมันก็ทุกข์อยู่ที่จิตเราแต่รูปแบบสมมติที่สัจจะเราต้องทำซะด้วยนะทำทีไรก็ทุกข์ทุกทีทำทีไรก็ขับอยู่ทุกทีเพราะความเปิดไม่ลงปลงไม่ได้วางไม่ขาดแล้วพวกเราเนี่ยมีแต่ชั้นของพวกเราในพวกปัจจุบันนี้มันขาดอยู่นี่ต้องรู้จิตตัวนี้ของเรานะเพราะไม่หลุดสักทีปล่อยมันออกสักทีนึงจะทำก็ฝึกอยู่นั่นแต่ตอนที่ฐานะสมมุติก็ต้องเป็นอย่างนี้แต่เราก็ทำไม่ลงทำแล้วมันก็ทุกข์ก็เป็นจริงคุณเองคุณปลอดไม่ได้มันก็จริงมันก็เป็นอัตตาของเราเป็นจริงแต่ถ้าเรารู้แล้วขอบเขตของขนาดสมมติฐานก็คือตัวเราเองปลดปล่อยได้สูงสุดก็คือ ปลดได้วางได้อัตราไม่มีอะไรขัดไม่มีอะไรข้องไม่มีอะไรทุกข์ไม่มีอะไรวางสบายแล้วอยู่ที่จิตเราถ้าเราทำไม่ได้แล้วก็ทุกข์อยู่สังเกตการณ์ทุกระดับพวกเราวิ่งไปที่อื่นอีกก็ส่งรูปฐานะอันเราจำเป็นที่จะต้องเป็นไปตามสมมติเราขัดต่อความไม่ได้เราจะขัดเขาไว้เราจะฝืนเข้าไว้คุณก็ขัดบางอันบางอย่างควรจะใช้เป็นนโยบายในการที่จะขัดเขาก็ขัดแต่ขัดแล้วคุณก็ระวังแล้วกันนะพวกนั้นมันมีฤทธิ์นะพวกนั้นเหมือนม้าดีดหางเก่งดีดขาก็ดีมาคุณมีฤทธิ์พอที่จะรับแรงดีก็ได้ไหมถ้ารับแรงดีดก็ได้บีบมาปั๊บจับขาหักเลยได้คุณก็ทำแต่คุณมีมาและถูกนางเงือก จับขาก็หักไม่ได้จบเรื่องของคุณเองนะไม่รับรู้ด้วยนะระวังก็แล้วกันผ่านเยอะพูดไม่รู้ก็เยอะเพราะบางทีเราก็ต้องกลับผ่านไม่ต้องไหว้ผ่านเพราะว่าเราเองไม่มีอะไรดีกันมันไม่รู้ของดีของเสียอะไรหรอกในโลกมันไม่รู้ของต่ำของสูงจะใช้หรือใช้เด็กเพื่อที่จะวายก็วายไปทำสักแต่ว่าสมมุติไปเพราะตามสมมติมันต้องเป็นอย่างนั้นนะแล้วก็เอาตามสมมุติแล้วคนอื่นๆก็รอบด้านด้วยเป็นพรรคเป็นพวกด้วยเป็นหมู่ซะด้วยก็ต้องทำตามผมบอกกล่าวพระบางรูปที่ไม่เจ็บไม่จำเป็นเลยที่จริงไม่น่าจะกลับเลยแต่ผมก็ต้องกราบแล้วผมก็ไม่ทุกข์อะไรในใจรู้อยู่ว่าเป็นเหมือน เรารู้ตัวเราด้วยว่าเราตอนนั้นอยู่ในแวดวงอย่างนั้นเราไม่มีทิศอะไรพอที่จะแหวกวงล้อมออกมาได้เราไม่จำเป็นที่จะต้องไปแข่งคืนอะไรให้มันบุบสลายต้องใช้เหยื่อใช้เบี้ยวใช้แรงอะไรไม่จำเป็นเพราะทำแล้วมันก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรเสียเหงื่อเสียแรงกว่าเปล่าไม่ต้องทำตามรูปเราก็รู้ว่าสักแต่ว่าลูกเรามีตัวรู้เป็นตัวสำคัญสำหรับเราก็ทำไปอันใดที่พอเป็นไปได้เราจะขัดเอออันนี้มีปัญญาพอสมควรครับพอเขารู้รู้เรทดูแลดูถ้ารู้ทีแล้วก็ทำตามพอสมควร ไม่ต้องยอมก็ต้องยอมอันใดขัดได้เลยจับมาขัดเลยเพราะเขาศรัทธาเลื่อมใสเอาเลยจากนั้นก็เอานี่ขัดใจเขาไปเลยถ้ามันจะมีประโยชน์มีผลเป็นอย่างนั้นตอนนี้เรื่องของการเกี่ยวกับในเรื่องของการที่จะตัดสินทรัพย์ในการที่จะทำงานในการที่จะสลัดกลับที่พูดนี้มีนัยยะที่จับสับสนกับผู้ที่จะเรียบเรียงไม่ถูกมีภาวะแทรกซ้อนในสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนที่มาชั้นมาเชิญแล้วก็เข้าใจได้แต่ทีนี้ก็จะย้อนกลับมาที่สภาพของผู้ที่แค่คน คนผู้ที่เป็นอาณาจักรบุคคลระดับแรกยังไม่เป็นแค่โสดาโดยรูปทีนี้โดยรูปคือโดยเมื่อมาฟันบวชเป็นพระแล้วบอกแล้วว่าเป็นพระอนาคามีโดยสมมุติเพราะฉะนั้นโดยกายสักขีก็ทำให้สมส่วนเราจะต้องเป็นผู้ที่ยาปิดปริวาสกรรมไม่ดีพอแล้วเราไม่มีพี่ไม่มีน้องมาบวกกับเพลงกล่าวแล้วตัดปล่อยกันมาเป็นพุทธบุตรไม่ใช่ไปเป็นลูกชาวบ้านอยู่ไม่ใช่พ่อพระขันผ่าตัดมหาสมบัติอะไรก็บอกหมดแล้วปล่อยวางไม่มาสะสมอะไรอยู่หาไม่มีสม [ข้อผิดพลาด: recognition connection fail

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน