210918-1-007 ทางเอกภาค1-ตอน007(หน้า026)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

โฟลเดอร์2521 MP3 ทางเอก-ภาค1 107 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์133 KB
วันที่แก้ไข20 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันจันทร์ที่ 18 กันยายนพุทธศักราช 2521 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระปฏิวัติด้วยนะโมทำวัตรเช้าซึ่งเป็นการเรียนทั้ง a ครั้งที่ 7 ที่พุทธสถานสันติอโศกถ้าเรามาสอบถามเรื่องของธรรมะท่านชื่อว่าพุทธธรรมแท้ๆซึ่งเราจะเรียนการเดินทาง ไปที่ให้มายุ่งเกี่ยวกับจิตเกี่ยวกับอัตราเกี่ยวกับปรมาตมันของเราเองแต่อย่าไปทำหรือทำใจของเราให้มันออกไปสู่นอกเรียนรู้ก็เรียนในนี้จะเป็นโรคขนาดไหนๆจะแยกโลกแยก 16 แยกวิญญาณใหญ่วิญญาณน้อยอะไรที่ไหนก็แยกเขาอยู่ในร่างกายยาวนานให้เสียเวลากันเลยนั่นมันยังไม่ใช่ปรมัตถสัจจะมันยังเป็น สมมุติติดสัจจะเท่านั้นจริงๆผู้ปฏิบัติธรรมทั้งหลายจะต้องจับปรมัตถสัจจะให้ถูกเนื้อถูกตัวแท้ๆให้ได้มิฉะนั้นจะไม่ใช่สติปัฏฐานและจะไม่มีวันถึงสิ้นโลกุตระเป็นอันขาดเพราะเราต้องรู้จักสมมุติแล้วจงเลิกยุ่งวางซะก่อนสำหรับผู้จัดทำให้ตนหลุดพ้นอย่าไปเอามันเป็นอารมณ์หรือยึดไว้ว่าเป็นสัจจะวงเล็บความจริงยิ่งกว่าเศรษฐกิจในตัวเราเป็นหลักฐานถึงวันนั้นแม้แต่จิต เอาแท้ๆยังมีปรมัตถ์ที่สูงที่สุดยิ่งกว่า 10 ปีคือถ้าทำให้มันเป็นนิพพานกับญาณทัศนะพิเศษหรือวิมุตยังไม่รู้ยิ่งให้ได้เป็นขั้นปลายให้ได้อันนี้ก็เน้นเป็น 2 2 วรรค 2 อันนี้คือการเน้นให้กับปรมัตถสัจจะยามลงไปให้ถูกเนื้อถูกตัวการปฏิบัติสติปัฏฐานใด อยู่นอกตัวนอกตนอันนั้นไม่ใช่สภาพของสติปัฏฐานไม่ใช่ทางเอกไม่ใช่หลักของการประพฤติเราจะไปรู้จะบอกว่าไปรู้สึกคนอื่นจิตใดจิตใดที่เป็นปรมัตถ์ได้ที่เป็นอภิญญาอะไรที่ว่าก็ไม่ใช่ผู้อื่นอะไรรู้อื่นก็คือรู้สึกของเราเองอันไหนรู้แล้วก็คือรู้แล้วอันอื่นๆที่ยังไม่รู้นั่นคือจิตของเราเองนั้นเรียกว่าปรมัตถะเป็นการเกิดอภิญญาแต่การดูยิ่งขึ้นเราจะต้องรู้อภิญญาด้วยการที่ยิ่งขึ้นแม้แต่การอธิบายกันในนัยยะที่ออกนอกกับอธิบายในระยะที่อยู่ในนั้นที่อยู่

อ่านต่อ

ในสิ่งที่ผ่านของเราเป็น ไม่ใช่บุคคลตัวตนคนอื่นคนเขาเราของเขาเขาอยู่ที่ไหนเราเป็นปรมัตถ์ต้องจับให้แน่นทำให้แม้แต่บุคลากรสัตตะอ่าสารสาสน์ปานังปรัตถะทรัพย์อื่นบุคคลอื่นอะไรอย่างงี้สารังสารัตถะคือบุคคลอื่นก็ไม่ได้หมายความว่าคือในตัวเราคือต่างหากแต่ละคนต่างหากต่างจากอันที่เรารู้แล้วสัตว์อันนี้เป็นอบายบริษัทเราก็รู้แล้วอาการอย่างนี้ลักษณะอย่างนี้นี่คือจิตวิญญาณที่เป็นสัตว์แบบนี้อันนี้เป็นบุคลากร เป็นบุคลากรหรือว่าเป็นบุคคลที่เป็นโสดาบันบุคคลที่เป็นสันติธรรมมีบุคคลอะไรขนาดไหนเราก็รู้อาการรู้สภาวะของจิตที่เป็นอย่างนี้และต่างจากนี้ล่ะเป็นอย่างไรต่างหากจากความเป็นอันเดิมนี้อันที่เรารู้แล้วว่าสัตว์ตัวนี้เป็นอย่างนี้ลักษณะอย่างนี้ในตัวเราเนี่ยเราเรียนรู้จักเราเรียนรู้บุคคลเราเรียนรู้โลกอยู่ในตัวเรานี้อยู่ในตัวเราไม่มีอารมณ์กว้างศอกพร้อมสัญญาและจ่ายทั้งการกำหนดรู้ในใจทำสัญญาและจ่ายของเรานี่บอลโลกศึกษา จากกันอีกก็ให้เรียนรู้ในต่างๆเยอะแยะอยู่ในนี้เลยสัตว์เทวดามารถนาฬิกาอัตโนมัติเราจะต้องจับปรมัตถ์ขนาดที่รู้ในจิตใจอะไรต่ออะไรได้ชัดๆแล้วอย่างอื่นให้วางแล้วมันก็ยังมีสิ่งที่จะต้องดูในจิตของเราเนี่ยสูงขึ้นไปเรื่อยๆจนกระทั่งถึงผ่านเนี่ยเป็นญาณทัศนะวิเศษเป็นวิมุตเราจะต้องทำให้ได้ผู้รู้รูปนามของอนันตังแท้ๆได้ดังได้อธิบายมาแล้วนั้นก็ย่อมจะแจ้งในอนาคตได้ทันทีเพราะ เป็นผู้หมดยึดหมดเกาะไม่มีตัวไม่มีตนวงเล็บเปิดคณะบวกอัตราเท่ากับอนัตตาอันแปลว่าไม่มีตัวไม่มีตนมีแต่รู้อย่างไม่ยึดไม่เกาะอะไรมีแต่รู้และทำแต่สิ่งที่ดีที่สุดไปตามเหตุตามปัจจัยโดยอนุโลมปฏิโลมให้เหมาะสมแก่กาลเทศะนั้นๆด้วยปัญญาอันรู้เหมาะรู้ควรยิ่งไม่มีเชื้อของความโลภและความโกรธอันเกิดจากตนเลยจริงๆไม่ว่าโลกและโกรธฉันอยากๆๆเห็นกันง่ายๆรู้กันแจ้งๆ รูปและโกรธชนิดละเอียดแอบแฝงซับซ้อนซ่อนเงื่อนปิดปนอยู่ในรูปรอยใดๆหรือย้อนรูปย้อนรอยเพื่อให้ได้มาซึ่งลาภยศสรรเสริญสุขกามคุณและการเสพในอัตราขั้นละเอียดสุดคุ้มลึกซ้อนอย่างไรอย่างไรก็ไม่มีคำพูดที่เด็กศึกษาอธิบายไปแล้วอันนั้นมันเป็นสภาพที่มันไม่มีจดไม่มีสิ้นไม่มีเจริญอยู่มันมีไฟอยู่เรื่อยๆอธิบายไปแล้วมันมีสภาพแม้แต่พระอรหันต์แล้วท่านก็ยัง ขันธ์ 5 แต่ยังมีสภาพที่จะเป็นไปน่าจะมีสิทธิ์ที่จะสืบต่ออยู่ผู้ใดที่ทราบอนันต์หมายความว่ารู้สภาวะของอนันตังผู้นั้นจะแจ้งในอนัตตาได้ทันทีวันนี้สภาพอากาศเราเป็นทหารเรือศูนย์มันเป็นธรรมดาเราเองเราถือระบบเรา พยากรณ์อากาศไม่มีตัวตนของผีแต่ผีมีนะลูกเลยมันก็เป็นไปอย่างนี้เรารู้อยู่ว่ามีแต่ไม่หมดไม่มีเราหมดแล้วไม่มีแต่เรารู้ว่าความมีเป็นยังไงเราเกี่ยวข้องกับผีได้ไหมเกี่ยวข้องเรามีความเกี่ยวข้องเราไม่มีตัวตนอะไรคือความไม่มีชีวิตเราไม่มีตัวตนคือจิต 70 รูปเราไม่มีอะไรถึงจะตาย กิเลสบทสวดพระโทสะโมหะและไม่มีแต่เราก็จะต้องเกี่ยวข้องกันเลยเพราะโทรศัพท์มองหาในโลกในโลกนี้มีรูปภาพโทรศัพท์เองเราบอกว่าเราเป็นพระอรหันต์เราไม่มีไม่มีอะไรหรอกแต่เราก็มีลูกขันน้ำขันรูปนามขันธ์ 5 เรารู้จักส่วนเหลือส่วนที่มียังเป็นไปเราจะต้องให้ข่าวมันกินมันจะต้องหาอาหารก่อนมันมีอาการมันมีการกระทำแต่ว่าอยากไหมเขาก็ว่าอย่าแต่เรารู้ว่าเราไม่อยากก็มีส่วนสอนเราเป็นผู้รู้ตัวนี้มันเป็นตัวรู้ที่อยู่ที่เราต่อมันต่อแต่เราก็รู้เจตนาสุดท้ายเท่านั้น อนันต์ตรังขอบเขตของอาจารย์ปังคือความที่ยังเป็นต่ออยู่กับการที่มีต่อสู้ต่อไปนั้นแล้วเราเกี่ยวข้องหรือไม่เกี่ยวข้องขนาดไหนสำหรับเราเรารู้คนนั้นจะรู้อนัตตาจะรู้รอยต่อมันทุกอย่างมันมีอยู่มันไม่หมดสูบน้ำมันจะมีทั้งสองสุภาพอยู่ตลอดเวลาเหมือนกับมันเป็นรูปแต่ที่จริงมันไม่ใช่รูปนะมันเป็นนามธรรมเป็นรูปมันเป็นตัวที่อยู่ของมันเองแล้วมันผ่านแต่มันก็มีตัวต่อไปมิตรภาพที่ดีตั้งนาน เราก็ต้องเข้าใจเราจะไม่ให้รู้มันไม่ได้ที่มีสภาพที่เข้าใจสภาพอนันตังได้ชัดแท้โดยความความเป็นจริงของมันพยายามอธิบายนี้ก็ยังไม่หมดความหมายของมันก็ไม่รู้จะว่าไงก็อธิบายไปเรื่อยๆเท่าที่จะอธิบายได้อยู่เขาเกี่ยวข้องรู้จักการจะเกี่ยวข้องกับสิ่งนั้นสิ่งนั้นตามปัญญาของเราเขาเรียกว่าเป็นผู้มีอำนาจบาตรจริงโดยทันทีไม่รู้ว่าฉันเป็นพวกเราและเราก็ไม่ อาจจะยากเพราะว่าเป็นตัวตัดสินเป็นตัวจดเป็นตัวที่สำคัญไม่มีตัวไม่มีตนเป็นผู้หมวดที่สุดก็จริงๆไม่ได้เกาะไปยึดอันนั้นแต่สำคัญด้วยได้กินด้วยได้ทำงานด้วยได้อยู่ห้องด้วยได้แต่ว่าตัวจิตของเราเองเรารู้เลยว่าเราไม่ได้ยึดเราไม่ได้เกาะมีแต่รู้อย่างไม่มีเกาะอะไรมีแต่รู้และทำ กูอยากรู้และทำแต่สิ่งที่ดีที่สุดไปตามเหตุตามปัจจัยโดยอนุโลมปฏิโลมให้เหมาะสมแก่กาลเทศะนั้นๆด้วยปัญญาอันที่เหมาะสมยิ่งแล้วมันก็ต้องมีมันไม่มีตัวเชื้อที่สำคัญที่สุดก็คือไม่มีเชื้อของโลกความโลภความโกรธไม่มีอยู่ในนั้นเลยทำตัวมีตนมันจะเกิดความโลภความโกรธมันไม่มีความโลภความโกรธอะไรไม่สบายลงทำก็ทำไปเป็นยังไงก็ได้ได้ก็ได้เดี๋ยวก็เสียมันอยู่ในนั้นเองอันเกิดจากตนเลยจริงๆไม่ว่าโลกอธิบายความโลภความโกรธจากชนิดต่างๆไม่ว่าโลกและโจทก์ชนิดหยาบๆด้านๆเห็นกันง่ายๆรู้กันจึงแจ้งหรือแม้โรค ชนิดละเอียดแอบแฝงซับซ้อนซ่อนเงื่อนผูกปมอยู่ในรูปรอยใดๆไม่มีทุกขนาดยาก็ไม่มีละเอียดซ่อนเงื่อนก็ไม่มีหรือย้อนรูปย้อนรอยความความโลภความโกรธมันนอกจากมันมีอย่างหยาบอย่างละเอียดแล้วมันมีอย่างย้อนรูปย้อนรอยด้วยนะอ่านดูความโลภความโกรธของเราที่อยู่ในตัวเรามันชนิดย้อนรูปย้อนรอยเป็นยังไงย้อนดูย้อนรอยเพื่อให้ได้มาซึ่งลาภยศสรรเสริญสุขกามคุณและการเสพในอัตราไม่ใช่ว่าไม่ใช่ยศไม่ใช่สรรเสริญไม่ใช่สุขที่เป็นโลกียสุขแล้วก็ตามไม่ได้ตามมาคุณไม่สะดวกรบกวนแล้วก็ตามมันก็อาจจะเป็นการเสพในอัตรา ในที่สุดยึดความกว้างเป็นอัตราแล้วก็ไปสืบในความว่างก็ได้มันย้อนรอยมันพยายามจ่ายคนละเม็ดกลวิธีอะไรยอกย้อนไว้ทิ้งไว้ทิ้งหางไม่ให้แก่เราเองระวังมันชั้นละเอียดสุขุมวิทซ้อนอย่างไรอย่างไรก็ไม่มีงานไม่มีญาติทั้งทุกระดับเพราะแม้แต่เราก็ไม่ให้เราหลงเหลือเศษส่วนวงเล็บเปิดนอกจากรู้ธรรมรู้ทันเขาเข้าใจการรู้ทันเนื่องจากว่าถ้าเกิดมันก็คือเรา นั่นแหละกำลังฮิตกำลังเป็นต้นหากลงสุขมากเลยเถิดก็จะกอดตนโดยยิ่งขึ้นดังนั้นจึงจะต้องศึกษาความรู้พระความรู้เพียงถ้าได้พักก็หายเหนื่อยก็เป็นอันตรายทุกข์ทนทุกข์ได้ในวงเล็บค้นหาแล้วก็ยังจะแล้วก็จะยังตนถือว่าทำตนให้เป็นประโยชน์แก่โลกแก่สังคมแก่ผู้อื่นต่อไปเหตุการณ์พักอยู่ในตอนที่หลับนอนทำให้นอนหลับนอนแล้วก็รู้กับเรามันไม่ใช่ตอนหลับ ไม่ใช่ตอนพักไม่ได้จัดการพรรคก็คือการเพียรในความเพียรนี่เราก็มีความพักผ่อนมันมีขั้นกลางขั้นเชื่อมโยงระหว่างกลางคือท่านพักผ่อนหรือจะพักทีเดียวนะไม่ใช่ไม่ใช่หยุดไม่ต้องนอนเพราะเวลานอนเราก็ต้องรู้เวลานอนเวลาหลับเวลานอนก็คือเวลาหลับเวลานอนเราต้องรู้สำคัญเป็นกลางวันกลางวันกลางคืนเป็นกลางคืนเราต้องรู้ว่าสิ่งที่แย่อยู่ที่เปลี่ยนแล้วมันก็เป็นกลางวันกลางวันกลางคืนกลางคืนหลับคือหลับพักคือพักเที่ยงคืนผมก็จะมีสภาพเชื่อมต่อแต่ว่าพักผ่อนแล้วพักผ่อนมาพักผ่อนผ่อนเพียง การผ่อนน้ำมันหน่อยมันยืดหยุ่นในตัวมึงบ้างที่เราก็ใช้เมื่อเวลามันเคร่งเครียดเรื่องมันหนักเกินไปแรงเกินไปแล้วก็ผ่อนเพียงพอของเราเองกำลังทำงานอยู่หนักแรงแล้วเราก็เบาลงมาเล็กน้อยมันก็มีในตัวของมันทั้งสภาพของนามธรรมในด้านความคิดกำลังทำงานอยู่นิ่งๆอยู่ทีเดียวแล้วเราก็คลายก่อนออกมาบ้างอะไรมันก็เป็นการผ่อนคลายแม้แต่นามธรรมที่เราจะต้องออกมาข้างนอกแรงเลยอย่างนู้นอย่างนี้เราจะผ่อน ไปในรูปของการเคลื่อนไหวอิทธิพลนอกแล้วจะผ่อนลงบ้างก็ได้ในตัวมีการผ่อนแต่ถ้าจะพักคนเดียวพักโดยไม่ได้ใช้คำพูดแบบผ่อนเป็นการพักเจตนาพรรคให้หยุดให้มากอะไรต้องรู้ความรักและรู้ความเพียรถ้าได้พักก็หายเหนื่อยก็เป็นอันคลายทุกข์พ้นทุกข์ได้แต่ไม่มีทุกแทรกทุกข์น้อยทุกข์เล็กทุกละเอียดงานอะไรคือมัน รองเท้าแตะเจ็บมันก็ออกตอนนี้มันยังมีเหตุการณ์จนต้องไปอยู่ปทุมธานีต้องพักในตัวสักพักจะได้เอาใหม่อีกแล้วก็เดินต่อไปหาผู้ที่ได้ผ่านมาแล้วจะรู้ไหมว่าเราทำงานนี่แหละเรารู้อยู่ว่าเราทำงานเอาออกไปขุดดินขุดทำอะไรหนักเพราะมันหนักมากโอ้โหไม่ไหวพักหน่อยก็หายภายในทดสอบอะไรก็ทุกข์โดยเฉพาะการที่จะทุกข์มันไม่ใช่ตัวทุกข์แพ้อะไรหรอกปัญญาที่จะรู้ว่าอันนี้มันถ้าเกินแรงนี่ไปแล้วก็ขาหรือว่าแรงก็หมดหรือว่าสิ่งที่จะต้องใช้ ติดต่อไม่ได้แล้วแต่เช้ามันพองมันแตกมันระเบิดมันมากแล้วถ้าต่อไปนี้แล้วก็มันใช้เดินไม่ได้เลยนะเพราะเราจะรู้ของเราเองถามว่าเป็นตัวรู้น่ะผ่อนกายทุกข์ก็คือผ่อนชะลอให้มันอย่าให้มันถึงขั้นพังสลายระเบิดอะไรอย่างนี้แล้วเราก็จะยังตนว่าทำตนให้เป็นประโยชน์แก่โลกแก่สังคมแก่ผู้อื่นต่อไปเพื่อผู้ที่มีปัญญาละตัวละคนละในจิตได้แล้วก็ยังเหลือแต่ในโลกที่เราจะเป็นประโยชน์แก่ผู้อื่นบางคนหรือว่าทำตนเพื่อประโยชน์แก่โลกแก่สังคมอะไรก็เป็นการกระทำเพื่อผู้อื่นสภาพอากาศ พิธีกรรมมีการงานมีอะไรต่ออะไรอยู่ทั้งนั้นเป็นเรื่องไม่มีที่สุดในวงเล็บอนันตังอยู่นั่นเองเมื่อผ่านจุดรัฐบาลว่าอรหันต์แล้วก็ยังมีอนันตังเป็นสิ่งที่เรียกว่าที่สุดเป็นที่คิดถึงไม่ได้ด้วยไม่อาจรู้ด้วยไม่อาจเห็นได้ด้วยยิ่งจะให้ถึงให้รู้ให้เห็นด้วยการไปในวงเล็บ สูตรปฐมวัยบ้านประดับประถมอำนาจสุขสันนิบาตอังคุตตรนิกายข้อ 4 16 แห่งที่บอกว่าไม่ถึงที่สุดในการไปได้หรอกพระพุทธเจ้าจึงจัดอยู่ในโรงจัดสูตรมีประโยชน์ที่สุดในการไปเพราะว่าทุกสิ่งอย่างดำเนินไปอยู่นี่มันก็ไปถ้าเรามีจิตวิญญาณรู้ว่ามันยังมีตัวไฟอยู่เนี่ยมันก็ไม่ใช่มีตัวตนเราเคยอธิบายไปแล้วเคยผ่านมาแล้วถ้าใครจำได้ วันนี้ฝนจะตกเท่านั้นไม่รู้จักอยู่ที่ 10 เท่านั้นส่วนอื่นๆทุกอย่างมันดำเนินไปอยู่โลกิยะหรือโลกดีหรือความเป็นไปในโลกนี้มันดำเนินไปอยู่แล้วถ้าเจอง่ายๆแม้แต่ตัวเราจะถูกคนพระอรหันต์สมมุติว่าพระอรหันต์ตายและพระอรหันต์ตายดินน้ำไฟลมมันก็ต่อของมันไปบอกว่าจิตของท่านสุดอาจจะเพราะอรหันต์ มีทุกอย่างเพราะในเมื่อเรารู้ส่วนที่ไปอะไรมันจะเป็นไปจะไปสุดทีเดียวโดยที่เราไม่เอาภาระเป็นพระอรหันต์แล้วทั้งหมดแล้วตัวตนไม่ทำไม่มีอะไรเหลือแล้วโดยไม่รู้ว่าแม้แต่ร่างกายเราก็ยังไม่ตายยังเป็นไปอยู่เป็นไปอย่างไม่ตายด้วยนะต้องคอยประคบสมุนไพรช่วยเหลือเกินไปอะไรให้มันอยู่อย่างน้อยต้องหาอาหารให้มันจะบอกว่ามันไม่ไปมันต้องเป็นควายสิ่งที่เราจะตายเราทำพวกเราตายได้เรา เราแน่ไม่มีเลยโลภะโทรศัพท์ของเราไม่มีจริงๆมันก็ตายแต่ไม่รู้ความหมายตายแต่มันก็คือในความที่ยังไม่ตายเราก็ต้องรู้เพราะฉะนั้นเราก็จะต้องสงเคราะห์หรือเอื้อเฟื้อต่อความที่ยังเป็นความที่ยังไปความที่ยังไม่ตายโดยเอื้อเฟื้อให้มันดีที่สุดให้มันเป็นไปเพื่อประโยชน์โลกเลยทีนี้แล้วเราก็รู้ความเป็นเราไม่มีมีแต่ความเป็นของคนอื่นในโลกแล้วเราก็ทำเพื่อชีวิตโดยไม่มีตัวหรือเราไม่มีเราเห็นแก่ตัวเราไม่ได้มีอะไรแก่ตัวเรามันมีลักษณะชัดเจนว่าเราจะต้องรู้ในการไปจริงๆไม่ได้มันต้องมีส่วนไปแค่นี้แหละ เรียกว่าอรหันต์แท้ที่เป็นผู้มีแต่ภาพรู้ในวงเล็บวิญญาณังอันไม่ใช่จะรู้และเห็นกันได้ง่ายๆในเว็บไซต์เป็นหนังและแต่เมื่อได้รู้ได้เห็นแล้วมันโล่งมันทะลุอย่างไม่มีที่กั้นไม่มีที่สุดในโลกอนาคตและมันก็จะสว่างไสวสะสมอธิปัญญาหรือสะสมธาตุรู้ที่ยิ่งๆขึ้นทั้งหลายทั้งปวงแต่ต่อไปเองสอบผ่านเลือกคนเช่นนี้ว่า พระโพธิสัตว์แท้ๆซึ่งเป็นที่มีคุณประโยชน์ต่อโลกมากผู้แจ้งในอนันตังหรือความไม่มีที่สุดดังนี้จึงคืออรหันต์แท้เพราะไม่เห็นแก่ตัวไม่กลัวจริงๆไม่ยึดแม้แต่อรหันต์ของตัวนั่นเองซึ่งทางมหายานเขาใช้คำพูดว่าพระโพธิสัตว์นั้นไม่เอาเป็นไม่เอาความเป็นอรหันต์ไม่ใช่คำพูดว่าบริษัทนั้นไม่เอาความเป็นพระอรหันต์ก็คือไม่ยึดอรหันต์นั่นเองมันก็ถูกที่สุดแล้วแต่ไม่ได้หมายความว่าพระโพธิสัตว์คือ ไม่มีโพธิหรือยังไม่มีปัญญาตรัสรู้ความเป็นอรหันต์โพธิสัตว์คือผู้ที่มีโพธิหรือพระโพธิก็คือปัญญาตรัสรู้และตรัสรู้ก็คือรู้ในอรหัตผลหรือรู้ในสัมมาญาณสัมมาสัมพุทธเจ้าสุดท้ายตัวที่ดีที่สุดสมบูรณ์ที่สุดเศรษฐกิจเศรษฐกิจ ความหมายของคำว่าอ๋อนี่อรหัตผลเป็นอย่างนี้ลักษณะอย่างนี้รูปร่างความสูงความเจ็บความสิ้นความเกมและฆ่ามันได้ลงล่องรูปนี้รอยนี้อย่างนี้แหละนี่คือสัญลักษณ์นี่คือเครื่องหมายนี่คือรูปเรื่องตัวดูสภาพของความทรงตัวเพราะตรงนี้แล้วก็อย่างนี้นั่นแหละเป็นความสุขนั่นน่ะเป็นสัญลักษณ์นั่นแหละเป็นสภาพความหวังความปลอดภัยความสิ้นความหยุดความสบายไม่มีอะไรเลยระหว่างตรงนั้นต่อจากนั้นไม่มีแต่มันมีเรายังมีความรู้สึกว่ามันเป็นอะไรก็เป็นคนธรรมดา ทำได้แล้วมันเป็นอะไรไม่มีอารมณ์จะลงภาพโทรศัพท์ทำงานไปธรรมดานะเราเข้าใจความหมายเครื่องหมายเรียกจิตที่ทำเป็นอย่างนี้ได้มันต้องทำที่เราเองเป็นที่เราเองแล้วเราจะรู้เราจะมั่นใจว่าจริงๆนี่เองเข้าใจชัดและทำได้นั่นมั่นใจเราจะรู้ของเรามันไม่ใช่ความตายดับดิ้นอะไร อันนั้นนอกจากจะเป็นโสดานาคาก็จะมีรูปลอยของอรหัตกับธุรกิจแต่ละอันสมมุติเราหมดแล้วไอ้เรื่องของเกี่ยวกับเรื่องปัจจัยอย่างอบายมุขเราก็ไม่มีความสุขกับมันอีกเลยไอ้เรื่องนั้นก็สำคัญสำคัญที่เกี่ยวข้องอีกเมื่อไหร่อย่างนั้นมันก็ยังไม่แต่ทีนี้ไอ้สิ่งที่ยังมีอยู่เยอะมันก็เลยดูยากดูตัวจบตัวนี้ยากดูไอ้เครื่องหมายสัญลักษณ์อรหันต์ตัวนี้ของเรายากบริษัทสุดท้ายก็สะสมสภาพจิตใจต่างๆที่จะเกี่ยวข้องกับอะไรในโลกที่เรายังติดยังมีโยคะโทรศัพท์กับมันตั้งเยอะเราก็ทำไปศึกษาไปลดลงเพราะโทรศัพท์ไปจนรู้สึกเจ็บตัวอะไรก็มีเครื่องหมายที่จะทำให้เรารู้ว่ามันขึ้นมากยิ่งขึ้น โทรศัพท์เป็นอนาคามีกับชั้นลอยชั้นจะชัดเจนและสหกรณ์เป็นอย่างนี้ผมว่ามันด่ามันโปร่งมันสบายมันดีผมว่าอย่างนี้นะมันไม่มีเลยถ้าไม่มีโทรศัพท์ในจิตนี่มันสะอาดจากโรงพักโทรศัพท์โดยเฉพาะโรคจากหยาบกามราคะหยาบๆแต่เป็นแบบนี้เมามันง่ายชีวิตมันไม่รู้จะใช้ภาษาอะไรเหนือกว่าคำว่าเบาว่าง่ายๆแม้เราจะอยู่บนโลกก็สบายยิ่งมีปัญญาดีแล้วก็ทำงานทำการโดยไม่ต้องหนักต้องเหนื่อยอะไรไม่ใช่ไม่หนักไม่เหนื่อยหรือไม่หนักหนาไม่หนักใจไม่วุ่นไม่ยุ่งยากอะไรเลยทำก็ทำไปอย่างเดียวสังเคราะห์ สงเคราะห์และอนุเคราะห์เราสังขารโดยไม่ได้เป็นสังขารใส่จิตเราเป็นการสังขารโดยกรรมโดยการกระทำธรรมดามันไม่สบายมันโปร่งถ้าเรายังมีเศษของอะไรที่เหลือเราก็จัดการกับมันต่อไปมีเศษที่ยังทนได้โดยไม่ยากจนได้โดยไม่ลำบากไปดูราคาแล้วเราก็ต้องรู้ตัวกิเลสแทนของธนาคารอะไรครับผมแท้ๆตัวของอรหันต์เลยเกษตรกร ตัวเองจะเป็นอรหันต์สุดท้ายตั้งแต่ตัวดำเนินโสดาสกิทานาคาธิบดีไม่ได้มันไม่มีตัวจริงตัวจริงยังทำอยู่ในอาสวะอนุสัยคุณคุณจะบอกว่าโลกหมดมันไม่หมดนะมันอยู่มันยังมีอยู่คุณมีน้ำหนักส่วนสูงไม่มีพวกคุณเองคุณมองไม่เห็นมันเป็นห่วงอยู่ลึกแค่ไหนซ่อนอยู่แค่ไหนยังไงแล้วคุณบอกคุณหมดมันโกหกทั้งสิ้นไม่จริงแต่พอถึงวาระเป็นอนาคามันขึ้นจริงๆแล้วทีนี้เราจะฝึกตนเพื่อเป็นอาหาร ตอนแรกๆใหม่ๆก็อาจจะยังจับไม่ติดได้แล้วบ้างแล้วก็หลุดไปแล้วก็ทำใหม่จนกระทั่งแน่ใจชัดเจนมันมีรูปลอยที่เราเคยทำมาแต่รูปเดิมๆขาวๆชัดๆคันเล็กๆพอถึงขั้นนี้มันก็จะทำได้ชัดแล้วมันจะรู้ตัวจบตัวสุดตัวตรัสรู้ตัวอรหันต์ตัวปลายแล้วมันก็โล่งว่าเป็นวิญญาณนางอนิจจังอนันตังสรรพคุณว่ามันแจ่มใสมันโกงมันลูกมันสบายไม่ใช่เหรอแล้วมันก็รู้ตัวแรกที่รู้ตัวต่อไปก็สบายอย่างที่เราทำอีกก็ทำไปทำไปก็จะชัดขึ้นเรื่อยๆเสมอๆ จะออกจะมีเกิดมานะตามอยู่ก็จะล้างมานะมานะมานะออกรู้เลยทีนี้มีวีดีโอขึ้นไปแต่เรายังนับว่าถ้าจะเป็นตัวปลาตัวสุดท่านยอดสุดท้ายแล้วนี่ท่านดอกเตอร์ก็ยังไม่ให้สอบ 50% เลยเขาจะต้องให้ 85 เปอร์เซ็นต์ ไม่ถือว่าจัดทัพไม่เอาเราจะต้องเป็นผู้ที่แน่ใจว่าเราได้เนื้อของอรหันต์ไปเกินกว่า 85% แล้วเข้าเขต 90% ถ้าถึงจะควรบอกว่าเรานี่เป็นอรหันต์มันแน่ๆแต่เราก็รู้แล้วว่าเรามีขนาดเรามีอะไรก็ได้แค่ไหนมั่นใจแค่ไหนเราจะรู้เพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นแล้วมันจะไม่ประมาทไม่อยากอวดอะไรหรอกถ้าเราถูกต้องถ้ามานะยิ่งรถมันก็ยิ่งไม่อยากตรวจถ้ามานะมันไม่ลดมันก็อยากบวชแหละมันเป็นเรื่องธรรมดาแหละเพราะกิเลสตัวจริงเป็นจิตสาธารณะไม่มีพอมันหมดมันก็มันก็เป็นจริง หมดมันก็เป็นจริงมันเป็นของจริงแต่ปัญญาตรัสรู้นี้ไม่ใช่สภาพป่าพูดไม่ใช่การกล่าวไม่ใช่การคิดคำนวณให้มันเกิดเองเป็นเองเป็นสัมมากรเข้าใจว่าเราได้สั่งสมจิตรที่ได้กระทำเข้ามาตลอดเวลาและเข้าใจสัมมาอะระหังที่อธิบายมาของพระ มันจะมีการคิดอยู่เฉยๆไม่ใช่จิตใจตกตะกอนนะสวิตช์ตกมันจะไปฟังภาษาง่ายๆแล้วแปลให้ว่าไปตกตะกอนไม่ใช่ตกตะกอนมันจะมีบทบาทนะแต่เราไม่รู้มันได้ง่ายๆถ้าเรารู้มันจับมันได้นั่นแหละเป็นตัววิตกและจับผิดตัวเราได้เมื่อไหร่นั่นแหละคือตัวตนรู้อาการที่ฟุ้งซ่านเป็นกิเลสอยู่ไม่ใช่ทานแล้วถ้ารู้ตัวที่มันโอ้โหนี่แกยังคิดวุ่นเลยแต่ยังวุ่นในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัส คิดเรื่องมีความคิดมีการหาเหตุผลมีตัวปัญญามีตัวรู้มีตัวอะไรๆอยู่ของมันเช่นเดียวแต่มันต่างจากอารมณ์มีวอนนั่นน่ะสิตอนนั้นมันทำงานอยู่ด้วยว่าตัวจะไม่มีรู้ถ้ามันไปรู้เลยว่ามีวิจารณ์มันทำงานอยู่ด้วยกับตัวมันเป็นความคิดเป็นความทำงานบทบาทของจิตนี่แหละนั่นแหละว่าตัวเองพอเรามีตัวรู้เข้าไปด้วยว่าผมนะอ้อพฤติกรรมและ ลูกไม่ใช่ของนิ่งและลูกของงามลูกของจริงเป็นเรื่องจริงหรือเป็นกิจจะใช้รูปจงวิจารณ์เนี่ยเป็นตัวนำวิตกวิจารณ์จึงควบคู่กันอยู่เสมอแต่ตัวนึงตัวรู้ตัวตนเองถูกรู้และตนจะรู้เข้าไปทำงานร่วมกันหรือตกใจเราต้องรู้อาการของจิตของเราจับผิดของเราได้อย่างมั่นคงอย่างมั่นคงแม่นๆแล้วก็รู้ด้วยว่าจิตของเรานี้เป็นสิ่งสำคัญ หนูเสร็จแล้วมันก็ยังมีวนเวียนที่ยังไม่หมดทีเดียวธนาคารยังไม่เหลือเชื้อเวียนกลับเปลี่ยนไปอยู่มันยังต้องทำกันอีกก็อนาถาก็จะสั่งเสริมตัวจิตลักษณะนี้มันมีเวลาที่มันหมดเกลี้ยงคุณยังเป็นโสดากับอีทาคุณยังมีอายุสายของอนาคตอยู่แล้วคุณจะไปได้ความสะอาดบริสุทธิ์ทั้งหมดไม่ได้จนกว่าคุณจะหมดเชื้อของโสดาสกิทาแล้วเสร็จคือมันเป็นอนาคามีคนล้างเชื้ออัศวินสายเป็นคราวๆเอาคันนี้มันหมดได้จริงๆมันไม่มีเศษไอ้ของหวานอีกเลยมันจึงมีโอกาสพังมีโอกาสที่จะใสสะอาดหมดแต่ครั้งเดียวคุณทำได้มันก็เกิดครั้งหนึ่งรู้แล้วรู้เข้าใจแล้วต่อไปผมก็สะสมทรัพย์ให้ได้บ่อยๆให้เป็น ให้เป็นสมาบัติถ้าเป็นสมาบัติให้เป็นผีติดไปเรื่อยๆๆๆๆบ่อยขึ้นมากขึ้นมากขึ้นมากขึ้นมากขึ้นอย่างที่ว่าเนี่ยต้องให้เกิน 85 เปอร์เซ็นต์ขึ้นไปแล้วเราถึงจะตัดสินก็ต้องครบร้อยครบร้อยหมายความว่าแน่นอกจากมีจอห์นมีขาดตกบกพร่องมี Error มีไออุ่นใจดำธรรมดาก็ปกติก็อยู่สบายเพลงนานนาน มันๆๆมันยังไม่แข็งอ่ะชาญยังไม่แข็งเหมือนพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าแต่มีนิสัยมีพุทธพิสัยที่เราต้องยกให้เป็นพิเศษหรือพระอรหันต์ที่เหนือกว่าก็มีคุณธรรมและมีคุณภาพที่แข็งแน่นยิ่งเป็นระดับๆอยู่ก็แจ้งแล้วเราก็จะเป็นจริงเมื่อเราเองเราเป็นจริงเราเองเราฝึกฝนเราเองเราไม่ได้ประมาทแล้วก็อาหารชั้นก็ไม่ประมาทแล้วถ้าเข้าใจแล้วว่าอะไรที่ควรจะส่งไว้มีสติสัมปชัญญะมีความรับรู้อะไรทั้งวอนอะไรท่านก็รู้ความสงบสะอาดไม่ใช่ถ้ามีทั้งหมดอายุมีความเป็นพระอันยิ่งใหญ่ๆนี่คือพระมีความเป็นพระมีทรงพระยอด พระอรหันต์นึกว่าพระอาหารพระยอดเลยนะ 30 แปลว่ามีหรือว่าตัวประกอบพร้อมจะประกอบเป็นองค์พระที่เป็นพระยอดน่ะฉันมีสังวรมีตัวสังวรจริงๆเป็นตัวตรัสรู้แล้วก็บริษัทก็ตามเวลาเราจะมาเป็นพระโพธิสัตว์เราต้องมารู้นี่แหละแล้วก็พยายามทำมากขึ้นเราก็ยิ่งจะมีบทเรียนมากขึ้นเป็นมันก็เก่งตามจริงเจริญแล้วก็เจริญตามจริงมีประโยชน์มันก็ไม่มีประโยชน์ตามจริงมันรู้ความจริงของความจริงถ้าเป็นประโยชน์ประโยชน์ถ้าเราเป็นตัวเป็นประโยชน์ถ้าคุณทำตัวไม่เป็นประโยชน์ลองๆๆ เชื่อมต่อจอปั้นจะไปแจ้งว่าคุณเป็นตัวประโยชน์จริงพยายามจับตัวสัจจะให้ได้ของจึงต้องเป็นของจริงกรรมคือกรรมการกระทำอันใดคือการกระทำอันนั้นการกระทํา ตัวที่มันเกิดอยู่นั่นน่ะมันเป็นลักษณะอย่างนั้นแหละก็เป็นตัวของมันเองนั่นแหละเป็นตัวของอันนั้นมันไม่มีอันอื่นอันอื่นๆแม้มันจะเป็นนักมวยอากาศที่สำคัญขึ้นในโลกคือมันต้องเป็นไปคุณพูดที่นี่ทำเสียงพูดเป็นภาษาอังกฤษทายาท เชื่อมโยงไปถ้าจะมีตัวปิดตาวันนั้นไปรับรู้ไปรับผสมมันก็เป็นตัวทายาทกันแท้ๆจึงเป็นตัวเกิดกัมมะโยนิการเกิดก็คือของถูกทำนั่นแหละใครรู้จักกันแล้วก็รู้การเกิดในโลกเพราะอะไรที่มันจะเป็นผู้กระทำก็คือตัวจริงเป็นผู้สั่งกระทำนอกนั้นในโลกนี้มีวิญญาณนั้นไม่มีส่วนใดสั่งกระทำมันเป็นไปตามแรงที่มันจะสัมพันธ์กันอยู่เองที่มันเป็นของมันตามลักษณะของมันอยู่มันก็กำหนดของมันเองไม่ได้มันจะบังคับให้มันเองไม่ได้เป็นไฟแรงก่อนก็อ่อนลงแรงๆขึ้นเป็นแรงขึ้นไปเองตามลำดับ สามารถถ่ายเทสมุนไพรเป็นสิ่งที่แน่นทางนี้เป็นทางเบาไอ้นั่นมันก็จะค่อยๆลายจางไปหาทางบริษัททิศทางที่มันเป็นเลือดไหลไปตามสภาวะของธาตุต่างๆไม่ใช่หมายความว่ามันไปเพราะมันมีการบังคับให้เป็นตามลักษณะของธรรมดาธรรมดาของสภาพมันเป็นของภาคทั้งหลาย เปลี่ยนทิศสามารถที่จะเปลี่ยนทุกอย่างแม้แต่น้ำมันไหลไปทางด้านนี้โดยมีวิญญาณทางนั้นทำเป็นวิญญาณทั้งนั้นน่ะทำให้มันเห็นน้ำมันไหลตรงนี้ดีๆหลายแบบไม่ต้องถนนต่ำยังไงฉันจะให้หัวใจไปหลายที่ส่วนสูงแล้วก็หาวิธีการใช้น้ำมันไหลขึ้นสูงยาในตัวร้ายแรงกว่าเดิมเปลี่ยนได้นอกจากนั้นมันเป็นไปตามธรรมดาของมันในโลก 13 มันจะสืบต่อไปก็ตามที่เราสร้างทางไว้ถ้าเราทำให้น้ำมันไหลมาทางนี้มันก็ต่อไปเองมันก็เป็นชนเผ่าเหล่ากองมันไปอะไรเกิดตาก็เกิดตามการปฏิบัติตนเป็นที่พึ่งที่อาศัยและจะเป็นยังไงมันก็เป็นทีมที่มันอยู่ที่มันอยู่ที่ที่มันอาศัยที่จริงมันเป็นคนบอกว่าดีก็ดีจะบอกว่าชั่วก็ชั่วหากเดินไปทำดีมันก็ดีผลักเดินไปทางชั่วมันก็ชั่วผลักดันให้มันไปผูกขาดเธออันนี้ขยายความให้เข้าใจเพิ่มเติมคือลักษณะเป้าหมาย แต่ทีนี้ก็ขึ้นในวงการธรรมะเดี๋ยวนี้หลงเลอะเทอะกันจนไปสู่อวัยวะโพธิสัตว์คือนักก่อสร้างวัตถุของรัฐเสียสละอะไรนิดอะไรหน่อยก็เป็นนับเนื่องมาเป็นโพธิสัตว์ก็เยอะแยะบาดมือท่านเลยเถิดไปถึงว่าคนสัตว์คือชนอันเป็นไปไม่ได้เลยเพราะคำว่าคนที่ตัดกับประชาชนมันก็ผลัดกันเองอยู่แล้วเนี่ย เขาก็เรียกว่าปุถุชนโพธิสัตว์เพราะคำพูดนะคือของเปล่าเลยนะแล้วเอามาชนกันถ้าเอาความดำกับความขาวมาปนกันเขาก็บอกว่านี่แหละคือความขาวมันจะขาวยังไงในเมื่อเอาดำมันมาปนกับไอ้ขาวนี่มีชัดๆอยู่แล้วก็บอกว่าความขาวมันเป็นความเปล่าเป็นปากเปล่าโพธิแปลว่าตรัสรู้ปุถุชนแปลว่าผู้ที่ไม่ได้เข้าท่าเลยแม้แต่รู้อะไรงี้มันยังไม่รู้เลยประชาชนมันยังไม่มียานยนต์ชนกันคือตัวธาตุรู้สึกตัวลงตัวนั้นเป็นตัวเอารหัสกับผลงานตัวนึงเป็นตัวเริ่มต้นยังไม่เข้าตาเลยจะหลุดออก ถ้าเป็นโรครูปนี้มาตัวนึงยังไม่ทันเข้ามาหาโลกนี้เลยแต่ตอนนี้กำลังจะหล

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน