210927-1-015 ทางเอกภาค1-ตอน015(หน้า069)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

โฟลเดอร์2521 MP3 ทางเอก-ภาค1 107 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์112 KB
วันที่แก้ไข20 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันพุธที่ 27 กันยายนพุทธศักราช 2521 ต่อจากนี้ไปเพราะท่านพระโพธิรักษ์ด้วยนะโมทำวัตรเช้าซึ่งเป็นการเดินทางเองภาค 1 บทที่ 3 ครั้งที่ 15 ที่พุทธสถาน [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ปั่นมาเป็นอะไรจะได้ขึ้นมาเขียนขึ้นมาอะไรก็ได้และในแท้จริงแล้วรูปก็หมายถึงสิ่งที่ถูกรู้เพราะงั้นถ้าเกิดว่าเข้าใจคำว่าพุทธเราก็จะต้องรู้ไม่ต้องเห็นด้วยต้องสัมผัสสภาพอันนั้นมันไปหาทางกลับขอนแก่นไม่ใช่เวลาที่ตายก่อนไง กระดาษเป็นรูปคนตายและมาจากจมน้ำเป็นผู้สั่งเป็นมาเป็นผู้ประกอบพุทธคุณจึงเกิดจากนามธรรมมาเป็นใหญ่แต่มันมีการเป็นมโนกรรมก็ได้สั่งให้ก็คือเกิดเหตุการณ์เกิดกลายเป็นการกระทำอะไรอะไรอะไรอะไรอะไรอะไรก็เป็นวิธีการการดำเนินชีวิตนามธรรมตัวมโนสุขภัณฑ์ออกมาจะเป็นเรา เขาจะเป็นใครก็เหมือนเดิมของแต่ละบุคคลสั่งทั้งนั้นเป็นประธานไม่เข้าใจสุจริตเข้าใจกุศลมันก็ออกมาเป็นสุจริตกายสุจริตวิธีจุดเด่นด้านเศรษฐกิจพอเพียงคุณหมายถึงนามหมายถึงตัวสำคัญและเราก็จะต้องรู้ชัดเจนแล้วก็สั่งได้ปรับปรุงได้กำลังให้จิตมีความรู้แม้กระทั่งเข้าใจมาถึงนอกมาถึงตายแล้วเราก็จะต้องรู้รูปแบบของกายของมนุษย์ น้อยประเทศไทยจะเข้าใจว่าน้อยไปนี่ก็เป็นสุจริตนะอย่างน้อยใจอ่อนแอไม่ใช่อ่อนโยนไม่ใช่สุภาพน้อยใจอ่อนแออ่อนแอ่นกวนๆช้าเกินไปหรือเปล่าถ้ามันแรงไปมันก็แข็งเหมือนกันจัดไปเกินไปก็แข็งมากๆไปก็แข็ง แรงจัดสร้างกล้าไม่ค่อยได้ลืมไม่ได้บทที่ดีไม่ได้สัมภาษณ์สักพักที่นี่เรียกว่าทุจริตเราก็จะต้องสมาธิไม่ว่าการกระทำอิทธิพลทางกายประกอบสิ่งที่ประกอบไปถึงขั้นกระทำของวัตถุก็ตามหรือแม้แต่การไม่ต้องสวดมนต์เป็นของเราเองก็ตามเราจะต้องใช้ปัญญาสังเกตทำไม่ดีเรียบร้อยกลายเป็นเรื่องแบบเป็นคุณธรรมพระพุทธเจ้า อะไรก็ไม่เข้าใจสภาพธรรมะให้เธอได้เห็นธรรมะแล้วเข้าใจธรรมะนั่นแหละเราเ

อ่านต่อ

ห็นพระพุทธศาสนาเรียนภาษาอะไรต่ออะไรมากมายแต่พวกที่เรียนภาษามากๆใหม่ๆเข้าพออธิบายธรรมชาติ ที่จริงก็ได้ถ้าจะว่าไปแล้วก็ได้แต่สภาพที่มันไม่วุ่นวายเป็นสภาพที่มนุษย์ปรุงแต่งกันมากคนเนี่ยมันตัวร้ายตัวประดิษฐ์ตัวทำอะไรฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยรุ่มร่ามมากมายเพลงขอบคุณธรรมชาติของเขาเนี่ยเขาก็ไปในทางของเขาตามที่มันเป็นเหมือนกันแล้วก็มีการพัฒนาตัวตนเหมือนกันแต่มันก็ไปไม่มากเพราะมันไม่มีความสุข หลอกกันไม่ชวนยั่วยวนกันมากไปไวเค้าก็เห็นความผูกพันแต่ถ้าไปเทียบกับธรรมชาติของดินน้ำไฟลมของต้นหมากรากไม้ทองผ่านภูเขาแบบฟ้าลมฝนอะไรต่างไปเที่ยวกับพวกนั้นมันก็ไปตามธรรมดามันไปไม่เรียบร้อยเพราะฉะนั้นเราไปเอาแบบอย่างพวกธรรมชาติธรรมดาเอาแบบ สัตว์ต่างๆมันก็เปลี่ยนเปลี่ยนรูปเปลี่ยนเสียงเปลี่ยนอะไรเป็นไรไปตามสิ่งแวดล้อมเหมือนกันแต่น้ำลมฝนอะไรก็เปลี่ยนไปเหมือนกันแต่มันควบคุมมันก็ทำสภาพสังขารและลูกขึ้นมาเหมือนกันเราก็เป็นตัวแทนสำคัญ อุณหภูมิมากกว่าโดยทำโดยธรรมโดยจริงแล้วยังไม่พอไม่ให้แทงออกความคิดเนี่ยคนเนี่ยมันยอดกิเลสเนี่ยเอาเปรียบเป็นกลุ่มเพิ่มเกินกว่าที่มันจริงมากแล้วยังมากเกินอีกมันยิ่งเห็นชัดแล้วไปเทียบกับธรรมชาติเมื่อไหร่ก็ไม่รู้สภาพสงบสงัดเห็นสภาพพี่น้อยกว่าก่อนเสมอเป็นสิ่งที่ทำให้ได้ทำให้เห็นว่าเออคนเนี่ยถ้าเราไปเปรียบเทียบกับธรรมชาติมองธรรมชาติเป็นธรรมชาติ เขาก็เข้าใจได้ก็เอาอันนั้นไปตัดสินมาเพื่อที่จะทำให้จิตใจของเราเกิดจะเรียกว่าสภาพอันนู้นเป็นพุทธมณฑลพุทธศาสนาและพุทธคุณเนี่ยมันอยู่ที่คนแต่อันนั้นเป็นเพื่อนเป็นสิ่งที่เตือนสติให้สมนึกมันก็เป็นสภาวะจริงของเขาเป็นอย่างมากมายมีน้ำใจเป็นของเขาแต่คนที่ไม่เคยมีปัญญาเป็นความเครียดเขาก็เลยเกิดประโยชน์ แต่ถ้าผู้ใดไปเห็นธรรมชาติเข้าโอ้ธรรมชาตินี่มันไม่วุ่นวายมันก็มีความรู้สึกสำนึกอันหนึ่งสัญชาตญาณภูเขาต้นไม้อะไรไม่ใช่คุณค่าแล้วนะอาจารย์ติดเนี่ยมันก็เลยไปติดต่อพวกลำธารต้นไม้ภูเขาป่าถ้ำอะไรเข้าไปติดสิ่งเหล่านี้เข้าเป็นรถเป็นชาตินี้ก็เป็นความอร่อยจริงๆก็มีความสุข ปากมากดอกเบี้ยที่เป็นบทบาทมากแล้วก็ไปติดข้าวติดตรงนั้นน่ะเขาก็เหมือนกันอยู่สงบอยู่กับพวกสิ่งนั้นคนนั้นน่ะเหมือนกับพวกสงบสุขกับสิ่งนั้นแต่ก็ไม่ได้สงบเพราะว่าเคารพกิเลสนะเท่ากับแปลว่าไปเอาอันนั้นน่ะเป็นเครื่องอาศัยอันนั้นอยู่อาศัยสิ่งนั้นอยู่และสภาพนั้นถ้าเกิดว่าเขาเกิดเบื่อเมื่อใดเขาก็จะเรียนกลับมาสู่สภาพใหม่เขาก็ยังไม่เบื่อเขาก็จะเสียไม่เบื่อได้เหมือนกันไม่เบื่อได้นานๆเหมือนกันอาจจะเบื่อและไม่เบื่อได้แล้วก็ไปติดอยู่นึกคิดว่ามันเป็นการเรียนรู้ ไปคนเดียวก็ไม่ใช่มันมีซ้อนแขวนก่อนพุทธศาสนาเอาจริงแล้วจะต้องเกิดปัญญารู้ความจริงตามความเป็นจริงและความไม่วุ่นวายความไม่เดือดร้อนความไม่ก่อสร้างเกินขอบเขตหรือแม้จะประกอบสร้างก็รู้ซ้อนว่าเราจะกอดจะสร้างจะมีอากาศสุริยามีสัมมากัมมันตะมีสัมมาวาจามีสัมมาอาชีวะอากิโมโตะมันก็เป็นเรื่องธรรมดาจะมีการงานการกระทำมีอะไรแสดงบทบาทขึ้นมามันก็เป็นเรื่องมาเป็นเรื่องคนดีเป็นเรื่องเป็นพุทธคุณเป็นเรื่องที่ว่าไม่มีกิเลสเข้าไปเกี่ยวข้องเห็นแก่ตัวแก่ตนอะไรสร้าง มันเป็นพุทธที่แท้ด้วยซ้ำไปไม่ใช่ว่าไปหยุดไม่ทำอะไรกลายเป็นคนนิ่งคนสวยคนเหนื่อยและสุดท้ายไปนั่งเอาเปรียบต้นหมากรากไม้ไปกินลูกหมากลูกไม้แล้วเราก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลยจะมีประโยชน์ก็เช้าๆก็มาเที่ยวให้มันหน่อยนึกว่าถือว่ารถปุ๋ยที่แท้ไม่ใช่ตัวเองทำตัวเองถ่ายทุกวันแล้วก็เออเราให้ปุ๋ยมันหน่อยรถมันแล้วค่อยกินอาหารในมันอะไรอย่างเงี้ยจะบอกว่าเนี่ยเราเป็นประโยชน์แก่ต้นไม้ไม่ได้เป็นประโยชน์อะไรนะเสร็จแล้วเราก็ไปเอาเปรียบขึ้นมามากมายมันก็ไม่เข้าทีแล้วนี่ก็ไปปล่อยหรือว่าอธิบายอะไรผสมกับสีให้ฟังบ้างเป็นเรื่องเปรียบเทียบเป็นเรื่องที่จะเห็นคนต่างๆก็สำคัญ บางทีก็คิดได้บางทีก็คิดเกินบางทีก็คิดถึงอยากกินแนะนำบางทีก็คิดได้บางทีก็ได้ประโยชน์บางทีก็เกินเลยไปเลยผิดไปเลยทีเดียวและคำว่าพุทธะเนี่ยก็คือสิ่งที่ทำให้เจริญสิ่งที่ทำให้เป็นประโยชน์สิ่งที่ทำให้เป็นผู้สบายเป็นผู้ที่ดีที่สุดเป็นผู้ที่ทำให้เป็นผู้ที่ไม่ไปทำร้ายทำลายอะไรเป็นผู้ที่สร้างสรรค์เป็นผู้ที่สบายทุกอย่างสบายโดยเฉพาะอาการของจิตอาการของจิตไม่เป็นทุกข์อาการของจิตสงบจากกิเลสไม่ได้หมายความว่าสงบสุข ประวัติศาสตร์กระด้างหรือว่าจิตแข็งธุรกิจเสื่อมจิตไม่ค่อยมีแรงงานไม่ค่อยติดดับติดดับติดดับติดไม่ติดใช้พลังงานลงไปเรื่อยๆอย่างนั้นไม่ใช่อย่างนั้นเป็นอัมพาตงั้นเรียกว่าจิตเป็นอัมพาตยึดไม่คิดจิตไม่นึกคิดไม่รู้เรื่องจิตไม่เอาใจใส่อะไรจิตไม่ได้ฝึกปรือจิตไม่ได้สร้างสรรค์จิตไม่ได้ทำงานไม่ใช่คือเป็นคนทำงานอยู่และจิตเนี่ยเราเองจะมีอำนาจเหนือจิตใต้เราจะให้จิตอ่อนให้เป็นพักผ่อนก็ให้พักได้เหมือนเดิมกำลังแรงงานแรงคนเราเป็นผู้ขับรถยนต์เราจะให้เครื่องมันเร่งเบาเราก็เบาได้มันจะให้เครื่องมันเร่งได้และเราก็ไม่มีแรง ที่เป็นแรงกิเลสราคะโทสะเข้าไปผสมกับอีกด้วยนั่นเป็นสำคัญนอกจากจะไม่มีกิเลสไม่มีสภาพของราคะโทสะโมหะเข้าไปผสมอยู่ในจิตแล้วเรายังจะมีอำนาจเหนือจิตสามารถที่จะบังคับจิตให้ทำงานเต็มที่เมื่อเปิดให้เต็มที่จะให้จิตมันไม่ทำงานเร่งเครื่องไม่คุ้มมากในขณะที่เราจะให้มันทำงานกลุ่มเต็มที่เราให้มันผ่อนได้ให้มันดีลงให้มันต้องใช้กำลังน้อยลงในการสร้างสรรค์ต่างกันจะมีราคาโทรศัพท์เวลาค่าโทรศัพท์ตัวเองเอาตัวเองเข้าไป เป็นตัวกูของกูอย่างนี้ท่านพุทธทาสใช้นั้นเป็นอัตราเอาแรงยึดตนยึดตัวตัวตนนี่เอาอำนาจเอาอะไรต่ออะไรยุ่งกันไปมากแล้วก็เพื่อตัวตนด้วยแต่ว่าการผ่อนลงด้วยการที่จะสามารถเร่งเครื่องขึ้นเพื่อประโยชน์เบาแรงลงหน่อยเพราะว่าตอนนี้มันเครื่องร้อนมากแล้วเราจะต้องผ่อนออกไปบ้างเราก็ทำเพื่อประโยชน์ไม่ใช่เพื่อเห็นแก่ตัวบางอย่างถ้ามันหยาบก็เลยผ่อนเครื่องลงทุกอย่างจริงๆทุกอย่างมันชวนไปแล้วนะมันไม่ใช่ตัวเองมีอำนาจมันไม่อยากทำงานมันก็ทำให้เราผ่อนแล้วไม่ใช่นะ ฟังดูดีๆอะไรเกิดก่อนอะไรเกิดหลังภาพตัวไปทำงานอยู่ดีๆแล้วก็ผ่อนเครื่องลงผ่อนเครื่องลงไปไม่มีสติสัมปชัญญะไม่มีเจตนาไม่เข้าใจมันอยากหยุดนั่นน่ะเป็นการขี้เกียจหรือว่าเป็นตัวนำตัวที่มันอยากกินทั้งๆที่เครื่องก็ยังไม่ร้อนยังทำได้ดีอยู่แต่ยังไม่มีเหตุการณ์อะไรที่พอจะผ่อนแทนที่จะเดินเครื่องเต็มที่ให้ดีงามขึ้นมาปรับปรุงและแสดงว่ากิเลสนำไม่ใช่ว่าตัวเองมีอำนาจนำไม่ใช่ตัวรู้มันเจ็บตัวที่ทำความเหมาะสมแต่กิเลสมันอยากไปเป็นอย่างนั้นมันติดมันชอบแต่ถ้าตัวที่เป็นมีอำนาจเหนือจิตที่เรารู้ว่าตอนนี้คนเต้น แล้วเราก็ผ่อนตามจริงมันแรงมากไปแล้วมันมันร้อนแล้วติดศาสนาจะให้มากด้วยซ้ำไปเพราะนี่งานไม่ทันนะนี่จะต้องทำแต่ไม่ได้อันนี้ร้อนมากและต้องมีตำรวจลงนะถ้าว่าจริงก็ใจอยากจะตามใจตามอัตราแล้วมันจับจะทำแรงๆอยากจะทำเร็วๆอยากจะทำมากทำใจไม่ได้จะรู้ความเหมาะสมมีร้อนไปแล้วต้องอยู่ตรงรถนะต้องเบาเครื่องต้องทำน้อยลงหน่อยนึงใช้เศรษฐกิจพอเพียงน้อยลงกายกรรมก็น้อยลงหน่อยนึงตอนนี้พักผ่อนก่อนลงไปในตัวเรายังไม่หยุดทีเดียวพักผ่อนถ้าจะหยุดก็หยุดเลยอะไรพวกนี้ต้องดูดีๆจะเห็นมีเจตนาติดกันเจตนาเจอเป็น 10 คนละตัวตัวรู้คนละตัว อธิบายช่วงแรกนั้นไม่ใช่ตัวรู้เป็นตัวกิเลสเข้ามาร่วมทำงานเลยแต่ช่วงหลังเนี่ยจะรู้แล้วก็ตัดสินแล้วก็ทำตามหมอตามควรแต่ถ้ามีสติแล้วก็มีตัวปัญญาเข้าประกบเข้าทำงานในจิตเสมอแต่เราจะต้องรู้เพราะงั้นถ้าเราเองเราเข้าใจเรามีอกุศลมีหลายตัวนี้กำลังอกุศลก็ครอบงำแล้วก็กลับเราจะต้องผ่านจิตให้ลึกซึ้งรู้ตัวไหนก่อนหลังตัวไหนที่ทำร้ายทำลายเราเราต้องปรับให้มันมาหาตัวที่มันเป็นกุศลเสมอปรับปรุงเสมอจะเข้าใจตัวกิเลสตัณหาอุปทานอยู่ใน ถ้าเราเข้าใจอันนี้ได้มาเราจะรู้เลยว่าสัมมนาเนี่ยมันเป็นอย่างนี้ไอ้ที่มีตัวตนไม่มีอัตราและมีความเห็นแก่ตัวไม่ได้ทำไปเพราะว่าด้วยความพอดีผมเหมาะแต่เราทำไปเพราะว่าอำนาจกิเลสกูไปด้วยเราจะเห็นชัดเจนว่ามีกิเลสกับไม่มีกิเลสต่างกันอย่างไรอย่างที่อธิบาย อธิบายมาแล้วไปพัฒนาเปลือกเข้าไปใหญ่แล้วทีนี้พระพุทธคุณนามธรรมความนึกคิดความนึกคิดจะมีเท่าที่ของเจและของจริงมีทั้งของสมุดกับของจริงนามธรรมที่เป็นของจริงก็เป็นความคิดแม้แต่เมื่อกี้อธิบายถึงจิตที่มันจะทำงานถ้าจิตที่มันเป็นของปลอมอยู่มันก็เป็นของปลอมของสมมุติถ้าจิตที่เป็นของจริงมันก็เข้าหาพุทธคุณที่จริงเป็นสุจริตทำเป็นกุศลธรรมในสิ่งที่เป็นไปด้วยดีด้วยความเหมาะสมเข้าไปเรื่อยๆเค้าเรียกว่าพุทธะอย่าเป็นยึดมั่นผูกพันกับใจมั่นคงมีแต่คำว่าพระพุทธโดยไม่รู้ไม่เข้าใจงานของพระพุทธแท้ๆให้ได้อยู่นะ จะไปที่หลวงพ่อพุธที่ไม่รู้ก็ไม่รู้ไม่เข้าใจนามของพระพุทธเจ้านักเลยมิฉะนั้นเราจะไม่ได้สรณะในวงเล็บที่พึ่งที่ถูกต้องและแท้จริงแล้วเราก็จะได้จะหลงกราบหลงไหว้หลงระลึกถึงพระพุทธที่เป็นเพียงรูปไม่มีนามก็เลยไม่มีคุณภาพไม่มีฤทธิ์อันแท้จริงถูกต้องหรือไม่ก็หลงได้แต่กราบไหว้พระพุทธศาสนาที่เป็นเดรัจฉานคุณรู้นิสัยคุณอันนอกเป้าหมายของผู้ป่วยทุกๆคนแล้วมันก็จะได้ไปกราบแต่ว่าพระพุทธเจ้าโดยจิตวิญญาณของผู้กราบไหว้อ้อนวอนจะไม่ได้พระพุทธมาก ถ้าไม่เข้าใจนะไม่เข้าใจลูกมันก็จะไปกราบเอาของที่ไม่ได้อะไรหรือยังไปกราบไหว้บนบานขอลาภยศสรรเสริญสุขแบบลูกๆหรือขอคนรักคนไข้ขอกามคุณความสวยงามความสนใจในเรื่องลูกกินเพื่อลดกลิ่นเสียงสัมผัสต่างๆก็ยิ่งถูกจุดมุ่งหมายของผู้ใหญ่เลยนั่นมันกลายเป็นว่าพระพุทธคือเทพเจ้าแบบศาสนาและคิดถึงเป็นพระเจ้าผู้บันดาลประพฤติไม่รู้ดีรู้ชั่วคราว ไม่รู้ว่ากามตัณหาคือของควรแจกควรจ่ายกันระลึกเพราะว่าปัญหาคือของควรส่งเสริมก่อสร้างให้หลงมัวเมาให้หลงเมามัวหรือควรรักควรคลายกลายเป็นนักสร้างขาเดียวนักบรรดาทุกๆสิ่งทุกอย่างเป็นผู้สร้างสรรค์อะไรต่ออะไรอย่างไม่มีประมาณไม่มีขอบเขตกระทั่งใครจะมีปัญหาอย่างไรก็บรรดานี่สนใจเป็นมดเลยถามมาถึงตรงนี้ก่อนนี่ถ้าไม่เข้าใจตอนแรกเราพูดเรื่องเดียวกันตอนนี้เรามาพูดถึงนามธรรมหลายเรื่องจบไปอีกรูปธรรมและอธิบาย มาแล้วตอนก่อนถึงขนาดจะหลงสนิมลงเนื้อลงรูปตัวปั้นตัวแท่งอะไรจนกระทั่งเป็นองค์พระพุทธรูปเลยแล้วก็ไปเอาลงไปหาสนิมพระพุทธรูปเลยมันออกนอกเรื่องมากแล้วก็หลงศิลปะไปหลงอะไรมันไปออกนอกเรื่องกรุงปลอมไปอีกอย่างที่เคยสอนศิลปะของพระพุทธรูปหลวงปู่ปั้นมันหลงศิลปะมันลงของของสร้างของสมมุตินั่นแหละไปหารูปทีนี้เข้ามาหานามธรรมเมื่อกี้เราพูดถึงนามธรรมแค่คันนึงไว้ว่าแค่เดชาโดยมีฤทธิ์มีเดชมีสภาพที่มีกำลังทางด้านในกำลังที่ไม่ใช้ทางด้านเนื้อตัววัตถุเป็นเรื่องลึกลับเป็นเรื่องอะไรต่ออะไรต่างๆนานาชนิดหนึ่งพูดแล้วทีนี้เข้ามาหาแก หน่อยนึงเก็บปลายทางกับพี่มันก็ยังใกล้เข้ามานิดนึงมาถึงนามธรรมว่าบนบานขอในสิ่งที่ชีวิตมนุษย์ต้องการอีกลาภยศสรรเสริญแบบโล่งๆมาขอความซื้อความมามันขอรูปรถติดเสียงสัมผัสอะไรต่างๆคำว่าขอสิ่งเหล่านี้จะเป็นการพัฒนาและแม้ในนั้นมีภาวะตัณหาอยู่ก็ไปอ้อนวอนขอถ้าไปขออะไรลูกเลยสมมุติพระพุทธศาสนาพระพุทธเจ้าจะขอที่ไหนก็ตามไม่มีแท่งก่อนลูกขึ้นสมมุติด้วย อ้อนวอนร้องขออีกอย่างนึงแล้วก็จะให้พระพุทธหรือพระพุทธเจ้านั่นน่ะบันดาลการอ้อนวอนร้องขอในกลุ่มเหมือนกับท่านเป็นก้อนเป็นเทพเจ้าเป็นวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่จะคอยบรรดามันโดนสร้างท่าเดียวโดยพระพุทธเจ้านั้นน่ะท่านมีปัญญาท่านรู้ว่าคุณควรจะประทานอะไรที่ยังไม่ปัญหาหรอกพระพุทธเจ้าไม่มีปัญหาไม่เคยสอนไม่ใช่หน้าที่พระเจ้าอยู่หัวและก็บันดาลให้มีงานไม่ใช่เพราะเราไปขอนี่ก็เป็นปลายเป็นลัทธิแปรเปลี่ยนสภาพการเปลี่ยนศาสนาพุทธอุดมคติของพุทธหรือว่าสภาพรถเป็นกรรมพันธุ์นิยมไม่ใช่เทวนิยมพุทธประวัติ ไม่ใช่เทวนิยมแต่เป็นอเทวนิยมญี่ปุ่นไม่ใช่สภาพที่ไม่ใช่ไอ้อ่อนขอให้คนอื่นบันดาลเราต้องทำเองเราต้องพยายามช่วยตนแล้วก็ช่วยคนอื่นด้วยนั่นแหละที่ผมพูดเนี่ยไปอ้อนวอนแล้วก็ให้สิ่งนั้นบันดาลสร้างสรรค์โดยกษไหนก็ตามที่จะยึดถือตัวเองเข้าแล้วก็เป็นนักสร้างเป็นนักบรรดาบรรดาทุกสิ่งทุกอย่างแม้แต่บันดาลให้สมปรารถนาด้วยไปงั้นแหละตั้งแต่มีพระพุทธเจ้าของเราไม่เจออย่างนี้นะถ้าสมมุติว่าท่านจะเป็นนักบาดาลก็ไม่รู้เรื่องรู้ราวไม่ เหตุปัญหาอยากได้หวยออกตัวเองเอาแฟนสวยไปแต่หลงหลงไหลกันเกี่ยวกับพระพุทธเจ้ามีแนวโน้มในการที่จะให้รถบัญญัติในเรื่องที่ไม่เข้าเรื่องแต่หลงหลงเสียงหลงลาบสรรเสริญบางคนก็มีมากแล้วยังไม่พอมาขอกับใครเลยไปไม่ใช่เลยนะถ้าอย่างนี้นั้นน่ะไม่ใช่พระพุทธเจ้าหรือไม่ใช่พุทธคุณอย่างแน่ๆเพราะท่านคือบรรดาอย่างนี้ไม่รู้แม้แต่กินเลยแม้แค่ปัญหาที่เป็นการเป็นภพเอาที่ดินพระพุทธเจ้า วิญญาณเหลือพุทธคุณอยู่ในโลกนี้พุทธคุณนั้นก็ต้องเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับที่พระพุทธเจ้าองค์สมณโคดมของเจ้าชายสิทธัตถะที่ท่านสอนให้ละกามตัณหาภวตัณหาและก็อย่าไปสนใจคนมีกามตัณหามีภวตัณหาใส่ตัวใส่จิตใส่ใจไม่ได้ไม่ได้ท่านจะไม่บันดาลท่านจะไม่สร้างฉันจะไม่ยุแหย่ท่านจะไม่ให้คนมักง่ายของการนั้นมันของเด็กอย่างนี้เราจะเห็นได้ชัดเจนว่ามันไม่ใช่ลักษณะของคุณที่ทำให้คุณจะเห็นชัดแต่อ้อนวอนเปล่าการขออ้อนวอนขอเดือนเวียนรอบขออะไรมาฝากในสำนวนให้กล่าวการขอ อ้อนวอนขอเดินเวียนรอบขอไม่รู้จะ 6 คะแนนตีลังกาขอยังไงก็ตามแต่เถอะแต่นี่เอาสำนวนในสำนวนพระไตรปิฎกแล้วก็มีแต่แค่ปราบปรามขออ้อนวอนขอเดินเวียนรอบขอหนีมาจากเดิมมันเป็นเรื่องศาสนาเดิมๆถ้าไม่ได้สอนให้เป็นอย่างนี้ศาสนาพุทธไม่ใช่ศาสนาที่ขอศาสนาสร้างสรรค์ด้วยซ้ำไปมันก็จะอยู่อย่างงมงายของคนอื่นแต่เราจะเป็นผู้ให้เป็นตัวพระเจ้าตัวเองด้วยซ้ำไปไม่ได้ไปเป็นตัวที่จะไปขอถ้าเราไปขอคนอื่นเขาคนอื่นให้เราคนอื่นเป็นพระเจ้าเราเป็นผู้ขอเราต้องเป็นพระเจ้าตัวเองเป็นผู้ให้จะให้ได้เราต้องสร้างสรรค์ไม่ใช่ไปเอาของคนอื่นเขามาให้ด้วย ลักษณะเป็นลักษณะสร้างบลูทูธสร้างคนให้ยิ่งใหญ่นะศาสนาพุทธไม่ใช่ศาสนาที่เจเจดังนั้นเด็กๆฤทธิ์เดชที่บันดาลให้คนสนใจเจริญในลาภยศสรรเสริญ Nokia สุขและรูปลบกลิ่นเสียงสัมผัสทั้งปวงที่ชุมชนฝ่ายโลกอยู่หรือแม่ฤทธิ์เดชที่บรรดาให้คนชื่นชอบหรือน้ำใจที่เป็นหนังเหนียวยิงไม่ออกฟันไม่เข้าแล้วก็ทำให้คนหลงรักคุณนั้นเกิดห้าวหาญเป็นบุคคลประมาทอาจบอกว่าได้โดยง่ายแต่โทรศัพท์ได้อย่างลงตัวว่าตนมีของดีอย่างจะไม่เรียกว่าพุทธคุณหรือคุณธรรมของพระพุทธเจ้าเลย อันขาดอยากจะไหม้เลยทั้งแง่ราคะทั้งแง่โทรศัพท์เนี่ยราคาก็ให้ลงในล่าสุดแหมจนได้จะบรรดานี่สมใจมีมหานิยมทางด้านต่อโทรศัพท์กับตนหนังเหนียวยิงไม่เข้าฟันไม่ออกยิงไม่ออกฟันไม่เข้าอะไรทำให้ตนเองมีเดชอะไรห่ามเหิมจนกระทั่งการคนประมาทที่จะไปท้าทายที่ว่าได้ง่ายๆกรอบโทรศัพท์ดีๆก็หลงก็ต้องมีของดีอย่างนี้ถ้าเกิดพุทธคุณหรือทำบุญคุณหรือคุณธรรมของพระพุทธเจ้าในฐานะที่ปรึกษาเป็นพุทธศาสนิกชนก็ควรจะได้สิ่งที่เรียกว่าพุทธคุณพระหรือพุทธแท้ๆกันเถอะอย่าไปหลงยุคพระพุทธเป็นแค่พระเจ้าผู้จัดการไม่เลือกไม่ว่าอะไร หรือเป็นแค่เทพเจ้าผู้มีฤทธิ์ในฉายาคุณอย่างนั้นอยู่นักเลยงานนี้ก็ตีรวมไปเลยให้เห็นชัดว่าสิ่งที่มันจะแจกจะจ่ายกันเป็นสายของคุณโดยไม่รู้เรื่องก็ตามไม่รู้ว่าเราได้อะไรเข้าใจเป็นปัญญาอยู่ว่าถ้าจะบันดาลให้มาตามเราต้องการก็แล้วกันต้องการอย่างไรก็ให้มาได้แล้วก็นึกว่าเป็นยอดสิ่งที่บูชาเป็นสิ่งที่มีฤทธิ์มีเดชแล้วก็บูชาหลงใหลสิ่งนั้นแล้วก็บูชาเป็นสิ่งที่ศักดิ์สิทธิ์ยอดเจ้าบันดาลกรุงเทพฯพระเจ้าเป็นอะไรอำนาจอะไรอันนึงที่ใหญ่ยิ่งไม่มีศาสนาพุทธไม่เกี่ยวและยิ่งเป็นหลงพุทธคุณกันอย่างไม่ถูกสาระผมกราบหลวงพ่อปัญญา มันก็งมงายเปล่าดายสมัยหินอยู่อย่างนั้นเองวันนี้ไปหลงพระพุทธรูปไปกราบไปหามันยังไม่ถูกสาระไม่ถูกเรื่องถูกราวไม่มีปัญญาก็ไม่รู้ใดๆสักทีไม่ได้อีกก็ตามเพราะงมงายเหมือนคนสมัยนี้ถ้าแม่นเราเห็นคนอื่นเขายกมือไหว้เคารพบูชากราบพระพุทธรูปอันปัจจุบันถือว่าถือกันสนิทว่าเป็นกุศลเราก็ไม่ใช่ว่าเราจะเข้าใจตามเขาไม่ได้เรารู้ย่อมเข้าใจในสมมติฐานเมื่อเราอยู่ในสภาพที่จะต้องกราบไหว้บูชาด้วยเราก็เคารพกราบไหว้บูชาตามเข้าไปได้ไม่เป็นไรหรอก เหมือนจะไหว้ครูนกรูปถ่ายรูปปั้นของพ่อของแม่เราก็ไหว้เคารพในพระคุณหรือในคุณงามความดีของท่านแต่ไม่ใช่ว่าเราไหว้พระท่านมีฤทธิ์มีอภินิหารอยู่ในรูปถ่ายรูปปั้นนั้นเป็นอันขาดพระพุทธรูปก็เช่นเดียวกันเราก็กราบเราก็ไหว้ได้อย่างสนิทใจโดยไม่ไร้ปัญญาและยิ่งและจะยิ่งกว่าด้วยเพราะพระพุทธเจ้าเราบูชาได้เหนือกว่าพ่อแม่ก็ยังได้เราจะต้องอ่อนน้อมอ่อนโยนแต่ไม่ใช่อ่อนแอและเราจะต้องแข็งแรงแต่อย่าแข็งกระด้างโลกต้องมีพระพุทธรูปหรือพระเครื่องนั่น เพราะได้บอกมาแต่แรกแล้วว่านัดก็นัดสร้างและกิเลสอันเป็นเหตุให้เกิดของสมมุติมันจะก้าวหน้าปรุงแต่งไปอย่างนั้นแหละหยุดยั้งยากซึ่งจะหยุดได้ก็ต้องช่วยกันร่มไม้ร่วมมือกันจริงๆนี่ก็ขยายความพระพุทธรูปแล้วก็ตามกันในเรื่องที่ว่าถ้าไม่ยึดมั่นถือมั่นเข้าไม่มีปัญญาหลงใหลแม้กระทั่งว่าเราไม่เราไม่หลงพระพุทธรูปและเราก็เลยกลายเป็นผู้ดีแข็งกระด้างเห็นพระพุทธรูปเก่าเพราะว่าเขานับถือกันเป็นปูชนีวัตถุระเบิด หลงใหลกันไปก็ตามมันมีจริงแล้วเราจะถือเป็นเครื่องแทนเป็นปูชนียวัตถุเคารพเพราะว่าเป็นสิ่งแทนให้ระลึกถึงคุณงามความดีพระพุทธเจ้าเราก็เข้าใจให้ได้จะให้กราบเคารพก็เหมือนกันเรากราบไหว้รูปพ่อแม่แล้วก็ไม่ได้กล่าวว่าลูกพ่อแม่แล้วนี่มีฤทธิ์มีเดชมีอำนาจลึกลับอะไรอยู่ในรูปพ่อแม่เราหรอกแต่ถ้าคนจะไปเข้าใจอย่างนั้นน่ะไปฝากลูกพ่อแม่มีอำนาจลึกลับเหมือนเทวดาเทพเจ้าเหมือนกันหลงไหลหลงไหลเพราะพ่อแม่ตายแล้ววิญญาณพ่อแม่ปู่ย่า อยากมีกำลังเป็นวิญญาณก็ตายไปแล้วก็เป็นกองๆเป็นกำลังงานแล้วก็เลยขอกำลังงานพ่อแม่ในวิญญาณที่เป็นกองกองเอามาช่วยเราเขาก็คิดเอาง่ายๆงั้นน่ะแต่พ่อแม่ของเราต้องไปเป็นของคนอื่นมันเป็นอัตตาไปหมดทำไมแม้แต่ตายแล้วก็ต้องเป็นคนกองปู่ย่าตาทวดตายแล้วก็ง่ายเหมือนกับวิญญาณนี้เป็นรองกองกองเพราะฉะนั้นอยากกระนั้นเลยยืนยันกำลังกายของวิญญาณมาช่วยเราอ้อนวอนขอเอามันก็คิดง่ายๆอย่างงั้นแหละเราก็ต้องเข้าใจเราไม่ใช่เราไม่ได้บูชาแม่ลูกพ่อแม่แล้วก็ไม่ได้กราบไหว้อ้อนวอนอย่างนั้นเราบูชาเปล่าว่าหยุดถึงคุณงามความดีที่มีบุญคุณที่มีกตัญญูกตเวที สวัสดีอะไรของท่านเราจะเอาส่วนนี้เหล่านั้นแหละมายืนยันปฏิบัติตามรักษาไว้ซึ่งสกุลนี้สกุลนี้เคยทำดีอย่างนี้พ่อแม่ทำมานี่เป็นความดีนะตระกูลนี้ไม่เคยโกหกเลยแจ๋วรักษาสกุลไว้แต่กูนี่ไม่เคยรักขโมยเลยรักษาไว้สกุลนี้ไม่เคยสกุลนี้ไม่เคยที่จะไปผิดผัวเขาเมียใครเลยไม่มีเรื่องราวนี้เลยรักษาไว้มีเป็นอย่างดีแต่คนนี้ไม่เคยโกหกแต่กูนี้ไม่เคยเสพติดสิ่งเสพติดเลยแจ๋วรักษาสกุลนี้ไว้อย่างนี้เป็นต้นอะไรจะจัดการกระทำเพื่อที่จะกระทำตามสกุลตามพ่อตามแม่ตามปู่ตามย่าตามยายตามตรวจตามบรรพบุรุษต่างๆ ถูกสาวดูแล้วโอ๊ยฉันทำดีมาด้วยเวลาเราจะไปทำให้มันเป็นคนนอกแถวนอกสกุลคนทำให้เสื่อมต่ำเราจะต้องเป็นผู้ที่ไม่ทำความเลวให้เพิ่มขึ้นนอกจากนั้นจะทำให้ดียิ่งขึ้นเป็นอภิชาตบุตรเป็นบุตรที่ดีกว่าตระกูลอภิชาติเสมอบนที่ดีกว่าคุณเจริญกว่าถูกต้องเป็นสัจธรรมมีคุณธรรมมีพุทธคุณอยู่ในตัวเองยิ่งกว่าไม่ว่าใครที่จะเกิดมาในสกุลนี้ยังไม่มีพุทธคุณเท่าเราเราจะเป็นพระอริยะเราจะเป็นสาวกที่เราจะเป็นผู้ที่มีความประเสริฐมีความสูงยิ่งกว่าพ่อแม่พี่น้องปู่ย่าตาทวดไหล่คุณมาเราได้เป็น พระอริยเจ้ายิ่งกว่าสกุลอื่นๆยิ่งกว่าคุณอยู่ในสกุลเพื่อศึกษาทางด้านเนื้อหนังมังสาสื่อสารแล้วเรายิ่งกว่าในเรื่องของเศรษฐกิจอย่างนั้นเรียกว่าเป็นผู้ที่รักษาสกุลถ้าเราจะเคารพพ่อแม่ก็ต้องเคารพลูกระลึกถึงสิ่งดีแล้วเราจะทำสิ่งนี้ให้ยิ่งขึ้นเรียกว่าพัฒนาและให้เจริญเจริญก้าวหน้าอย่างนี้ถ้าเราเอาจะลบพ่อแม่ก็สามารถไปอย่างนั้นจริงๆแม้เราจะเคารพลูกพระพุทธเจ้า ทานอะไรงี้สั้นๆพูดกันมามากแล้วก็เข้าใจว่าคุณงามความดีเป็นทริปนี้เรื่องนี้อย่างนี้เราจะเอาตามเราจะพยายามปฏิบัติฝึกปรือแล้วกราบเคารพและระลึกถึงคุณงามความดีอันนี้เสมอมีเวลาเมื่อไหร่จะถึงกันแล้วก็เอาอย่างออกแบบและทำได้กราบพระพุทธรูปแล้วก็ปราบได้ไหว้ได้แล้วจะต้องอ่อนน้อมได้แต่ไม่ใช่หลงผิดเราทำอย่างนั้นก็เป็นการอ่อนน้อมอ่อนโยนเป็นไปด้วยธรรมดาแล้วก็เข้าใจถูกด้วยอะไรเกินไปมากแล้วพาเราหลงไม่ได้ใครที่จะมาพาเราหลงสาวไปแล้วอ้อนวอนแล้วทำโน่นทำนี่อะไรเกินขอบเขตไม่ได้เราต้องเป็นผู้อ่อนโยนแต่ไม่ใช่เป็นผู้อ่อน ไปหน่อยนึงแล้วจะต้องไปแข็งแรงแต่อยากแข็งกระด้างนี่เหมือนกับเป็นอะไรอันนึงที่จะเป็นคำเตือนคำสอนเราจะต้องอ่อนน้อมอ่อนโยนแต่มันจะอ่อนแอและจะต้องแข็งแรงแต่จะแข็งคุณภาพอันนี้มีรักก็มีอันตรายต่อสุขภาพขอให้เราชาวพุทธทั้งหลายจึงได้วิชาได้ อาทิตย์เป็นพ่วงแพจะพาตนไปสู่จุดหมายปลายทางของพุทธไปสู่ความพ้นทุกข์ที่แท้คือนิพพานและเป็นอรหันต์ให้ถูกตัวถูกๆอันนี้ก็ปรามธรรมดาปัจจุบันนี้พระพุทธรูปพระเครื่องเด็กกลายเป็นพระเจ้าเป็นเทพเจ้าเหมือนที่พึ่งที่ยึดถือของศาสนาอื่นอย่างสนิทแล้วผิดกันแต่ว่าของพวกนั้นรูปสมมุติมีรูปร่างหน้าตาอย่างหนึ่งส่วนของศาสนาอื่นลัทธิอื่นเขาก็มีลูกสมมุติเป็นรูปคนรูปพระรูปกับรูปสิ่งของต่างๆไปจนกระทั่งถึง แผ่นโลหะแผ่นผ้าลงยันต์กระทั่งรูปอวัยวะสืบพันธุ์ทั้งคนธุรกิจกูมากมายและแม้บางศาสนาบางลัทธิจะไม่มีรูปสมมติเลยก็ตามแต่เนื้อหาแก่นสาระหรือนามธรรมที่เป็นคว้าเอาถือเอายึดเป็นที่พึ่งนั้นล้วนเป็นคุณภาพเป็นทิศเดียวกันเหมือนกันไม่มีผิดกันเลยคือไม่ได้ยึดไว้เพื่อเป็นเครื่องเตือนตนให้ละโลภะคลายโทสะผลโมหะแต่ยึดไว้บูชาไว้เพื่อเป็นเครื่องส่งเสริมให้ตนสมใจแล้วก็ทวีความโลภมันยิ่งยิ่งขึ้นบูชาไว้เพื่อเป็นเครื่อง ให้เป็นก่อนโทรศัพท์แล้วก็หลงจนเบียดเบียนผู้อื่นยิ่งยิ่งขึ้นจึงได้มีโอกาสค้นหาหรือมนุษย์ยานมีโลกุตระปัญญาได้เลยนี่ก็เทียบเคียงเข้าไปหาสิ่งอื่นของเขาว่าเดี๋ยวนี้พระพุทธรูปที่มันสร้างมาก่อนสมัยพระพุทธเจ้าไม่มีพอมีทีหลังแล้วก็เลยกลายเป็นพระพุทธรูปเงินพระเครื่องเป็นอะไรแล้วสิ่งนี้ก็กลายเป็นเหมือนสิ่งสมมุติเป็นของสมมุติของศาสนาอื่นตั้งแต่ครั้งโบร่ำโบราณศาสนาพราหมณ์ศาสนาพระพรหมศาสนาอะไรที่มีมาก่อนอิสลามก็เป็นศาสนาที่เขามีอัตรามีปริมาตรน้ำมันมีการระลึกถึงสมมุติ รูปศิวะมีรูปพระนารายณ์มีรูปพระอะไรอะไรต่างๆนานาชนิดเคารพกราบไหว้อ้อนวอนเขาก็สร้างกันแม้ศาสนาอื่นที่ไม่ได้ห้ามเรื่องการสร้างรูปเคารพจากศาสนาคริสต์เค้าก็มีบางเจ้าเขาก็ไม่ให้สร้างเหมือนกันแต่ศาสนาคริสต์สร้างรูปเคารพนับถือศาสนาอิสลามไม่ให้สร้างรูปเคารพเลยเพราะไอ้เหมือนกันอีกแหละแม้จะไม่สร้างรูปเคารพแต่ก็ยังเข้าใจสภาพของคุณธรรมเห็นปัญหาของศาสนาว่าคืออะไรไม่ได้เขาเข้าใจไม่ได้ มันก็เหมือนกันกับพระเจ้าพระยาพระศิวะเหมือนกันแม้จะไม่สร้างรูปเคารพมันก็เหมือนกันเพราะว่าสิ่งนั้นยึดไว้บูชาไว้เพื่อส่งเสริมให้คนสนใจในโลภะในโ

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน