210917-1-006 ทางเอกภาค1-ตอน006(หน้า023)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

โฟลเดอร์2521 MP3 ทางเอก-ภาค1 107 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์140 KB
วันที่แก้ไข20 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันอาทิตย์ที่ 17 กันยายนพุทธศักราช 2521 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านเจ้าคุณที่รักด้วยนะโมทำวัตรเช้าซึ่งเป็นการเรียนทางเอกครั้งที่ 6 ที่พุทธสถานสันติอโศกเอง เพลงบอกลักษณะของอรหันต์อรหัตผลก็คือสิ่งที่ได้จัดเดือนลงตัวจนได้สภาพเหมาะสมและเหมาะสมจะถึงเมื่อได้เหมาะสมแล้วก็จะต้องได้สภาพที่เหมาะสมนั้นให้แก่ตัวเองที่ต้องรู้ว่าเราจัดอะไรต่ออะไรแค่ไหนมีสภาพแวดล้อมอยู่ในโลกโลกิยะกี่อย่างกี่อย่างกี่อย่างอะไรก็ได้เราได้จัดความเหมาะสมลงสบายดีถูกต้องได้จุดสำคัญ บายไม่ใช่สบายแบบโลกมีแต่รถเราขี่รถถ้าต้องรู้ลักษณะของความสงบระงับความหมดความสูงความกว้างกลับจากอารมณ์กิเลสต่างๆด้วยและเมื่อเราได้แล้วก็ได้เสมอเสมอต่อวันต่อวันต่อวันในวันในเวลาในขณะต่างๆเราก็จะรู้ทั้งคุณภาพทั้งเวลาเป็นจำนวนของคุณภาพที่เราได้ทั้งเวลาด้วยมันยาวนานมันติดต่อสืบเนื่องเสมอวันหนึ่งคืนหนึ่งเราก็ไม่มีอะไรที่จะส่งของลำบากไม่มีเรื่องอะไรที่จะต้องจิตใจเป็นสภาพเรียบร้อยปลอดโปร่งแม้แต่จะอยู่กับโลกเขาแม้แต่จะกระทบ เรื่องราวที่จะมาเกี่ยวข้องกับชีวิตจะนำเสนอจะเลือก 10 เดือนจะแย่จะกระแทกกระทั้นจะประชดประชันจะกระทบกระเทียบกระแทกแล้วก็รับอารมณ์นั้นอยู่ก็เป็นการสนิทนิ่งสบายไม่ได้หวั่นไหวไม่ได้ปูไม่ได้เปลืองไม่ได้จับไม่ได้หลายจิตใจไม่มีอดทนไม่มีน้อยไม่มีน้ำไม่มีแรงหวังอะไรธรรมดามันเป็นจิตใจที่ดีสุขภาพดีมากจิตใจที่มีสุขภาพดีมากจนจิตใจที่มีอาหารเต็ม อาหารเต็มไม่บกพร่องเนื้อหาคือสิ่งที่เป็นสภาพเป็นอยู่อาศัยเครื่องยังอยู่หรือว่าสิ่งที่เป็นอยู่หารถติดหรือหารถติดแต่ว่าเครื่องยังอยู่ทำให้อยู่ได้และเป็นสิ่งที่ทำให้ดีได้อย่างดีที่สุดแล้วไม่อาจไม่บกพร่องไม่เอาพลาดคำว่าอาพาสทางใจมีอะไรจะต้องรู้ด้วยว่าเป็นการป่วยทางใจมันเจ็บใจน้อยใจอะไรพวกนี้มันเสียใจมันหมด แม้แต

อ่านต่อ

่ที่สุดในทางธรรมแล้วดีใจก็ถือว่าอาฆาตงานดีใจมากๆเรียกว่าทางทางด้านคือใจเกินไปเพราะฉะนั้นเมื่อไปเอาถึงขั้นที่เรียกว่าชาญถึงขั้นทานขั้นสูงแล้วเราก็จะต้องรู้อาการกิริยาของจิตที่มันเกินขอบเขตไปแม้แต่ว่ายังมีสภาพยังไม่สงบระงับไปจนกระทั่งถึงจัดเป็นรายละเอียดของท่านทาน 8 อะไรเนี่ยเป็นสภาพสังคม ในขณะนี้ตกวิจารณ์มีปิติเราถือว่าเป็นจิตและอรหันต์ย่อมมีฌานอรหันต์ย่อมมีสมาธิและย่อมมีพิรุธย่อมมีอนุโลมปฏิโลมอยู่ในแวดวงขนาดนี้เป็นคณิตศาสตร์ของพระอริยเจ้าชั้นสูงมีอำนาจเหนือจิตและจิตนั้นไม่มีนิวรณ์ทั้ง 5 อยู่เสมอนะเรียกว่าหมดกิเลสแต่มีลูกบอลผ่านมือรู้จักวิจารณ์ความรู้ในความเป็นพฤติกรรมของจิตจิตและสามารถที่จะมีพฤติกรรมมีกรรมมโนกรรมได้เนื่องจากที่จะมีอะไรไม่มีอะไรจะสั่งกระบวนการจะทำงานนู่นมีอะไรมีได้แต่ไม่มีอาการของนิวรณ์ทั้ง 5 กิเลส เราจะต้องสร้างให้รู้นะกิเลสระดับต่างๆอะไรก็ได้นี่มันไม่มีมันเกลี้ยงมันสะอาดอยู่เป็นจุดที่มีอาภาพรไม่มีบกพร่องเข้าคล่องว่องไวอยู่ไม่นานไม่อืดอาจแล้วสุดท้ายนางคือพลังจิตพลังอำนาจอาหาร ไว้ว่าเป็นอาหารตามตัวหลักฐานจังหวัดฉันมื้อเดียวฉันหนเดียวฉันเอกชั้นเอกกาเอกาสะนิงกะอยู่ในที่มืดแล้วเหตุหนึ่งที่หยุดแล้วมันเป็นสูงสุดแล้วก็หมายความว่าก็จะได้คุณธรรมคุณภาพอย่างที่ว่านี้ถ้ามันได้จริงๆถ้าบุคลากรพื้นฐานต้องทำอธิษฐานด้วยกันไม่รู้ว่าได้อาหารเพราะเราเองเราทำจิตของเราด้วยเราทำตัวของเราเนี่ยปรับปรุงตัวเรานี่มันได้จนกระทั่งคืนหนึ่งแล้วก็มีอาการอย่างนี้สบายไม่เปอร์เซ็นต์ที่มันลดหย่อนอะไร ไปวันทั้งวันวันทั้งวันก็ลืมซึ่งเมื่อผู้อื่นมาปฏิบัติมาประพฤติมาจนกระทั่งมาทำอย่างนี้แล้วเราจะตรวจสอบได้เลยจะอ่านตัวเราเองได้เราจะรู้ได้ว่าเราหมดอย่างนี้บอกรายละเอียดได้ว่าก็จะสร้างความเป็นอรหันต์ให้แก่ตนท้ายสุดของนาย 23 ให้รู้จักหมดรู้จักจบกันให้มากที่สุด ผลสลากสิ้นในตนเองได้ก็จะเป็นผู้ไม่ต้องเวียนกลับเป็นอันจบจิตแห่งตนจริงๆแต่เป็นผู้มีความรู้แจ้งจบเรียกว่าผลตอบวิชาชีวะ กามภพเกิดพบชนิดพบที่มันเข้าไปในจิตเลยจะต้องเป็นรูปนิ้วนางของจิตหรืออาการของจิตมีลูกเป็นจิตและยังมีละเอียดลงไปถึงอะรูปอนิเมะไม่เป็นรูปและเป็นสิ่งที่สิ่งนี้ยากเพราะว่าเป็นสภาพของจิตในจิตเราจะเรียนรู้ได้ยากเพราะมันสุขุมวิทไม่ใช่สิ่งที่เป็นธาตุน้ำดินธาตุดินธาตุน้ำธาตุไฟธาตุลมอะไรเป็นแท่งเป็นก้อนเป็นวัตถุธาตุจะบอกว่า ต้นมันจะมีอารมณ์หยาบเหมือนกันอารมณ์ที่แรงร้ายเป็นเรื่องของจิตเราก็จะต้องจับรู้ได้เหมือนกันแม้มันไม่ใช่ทาสของดินน้ำไฟลมแต่เป็นวิญญาณธาตุที่มีความหยาบกร้านมีความรุนแรงเราก็จะต้องรู้ได้เหมือนกันถ้าเราหมดกามาตัวตามระบบอาสวะและภาวะนี้ก็เพราะว่าพบนี่เองบวกอาสวะสิ้นสิ่งที่มันยังเหลือเชื้อนอนก้นอาสวะมันยังเหลือเกินมันเหลือตกตะกอนเนื้อเศษเหลืออะไรที่มันจะเหลืออีกเป็นละอองธุลี เป็นส่วนย่อยส่วนน้อยส่วนเล็กยังไงก็ตามแต่เราจะต้องตรวจให้เกลี้ยงอาสวะนี่ถือว่าสิ่งที่เป็นเศษเหลือสุดท้ายไม่ให้เหลือเศษเลยอยู่ในจิตก็บึ้งในส่วนละเอียดละอออะไรก็ต้องรู้ให้ได้หมดเพราะฉะนั้นได้ลักษณะของการเลือกทางด้านยาครับพูดแล้วก็ไม้เอาทางด้านนอกทวารถ้าเรียกตามคุณค่าในการทวาร 5 กรัม 5 ทวารตาหูจมูกลิ้นกายสัมผัสได้สัมผัสแล้วมันก็เข้าไปที่ใจนั่นแหละมันก็เข้าไปรู้แต่ว่ามันหยาบเกี่ยวข้องกับส่วนมากเลยตาหูจมูกลิ้นกายเพราะเรากระทบอยู่ ใจตั้งแต่คุณภาพของของที่อยู่ในโลกอีกที่มันเราจะต้องเกี่ยวข้องที่เราได้บรรยายกันมาอยู่ถามว่าเกี่ยวข้องกับสิ่งเหล่านั้นแล้วเราไม่มีกิเลสตัณหาอุปทานเราไม่มีกิเลสตัณหาอาสวะไม่มีขยับๆแรงๆที่เราไปติดไปยึดเป็นอารมณ์ที่จะต้องเป็นทาสมันอยู่จะต้องเกี่ยวข้องจะต้องมีต้องเป็นต้องได้ใครอยากจะต้องเอาเราไม่ต้องห่วงหาอาวรณ์ไม่ต้องอยากได้อะไรมาแล้วแม้แต่สิ่งต่างๆหูจมูกลิ้นกายเพราะสมุดกันว่าจะต้องสวยต้องงามต้องชื่นใจดีใจชอบใจเป็นสุขเป็นสุขอะไรแล้วไม่มีสุขอะไรที่จะเป็นเรื่องที่ทำให้เราลำบากพ้นทุกข์มาทางทวาร 5 แล้วในด้านธุรกิจร่วม เอารูปไปติดตั้งที่เจ้าต้องมีอธิบายไปอีกเยอะตอนนี้ก็ผ่านๆไปซะก่อนทำเป็นเรื่องของอารมณ์ของจิตเองเข้าไปในจิตขอให้แม้แต่ว่ากามจักรวาล 5 แล้วไปอยู่ในจิตแล้วก็เรียกลูกไปติดกับรูปไปติดเหมือนกันถือเป็นรูปราคะอรูปราคะด้วยก็ได้ถ้าเราจะบรรยายถ้าเราจะอธิบายกันให้เข้าใจเป็นขั้นตอนทั้งหมดตอนนี้ก็ถือว่าอธิบายทักผ่านไปก่อนถือว่าไม่มีอารมณ์มีแต่อารมณ์รับรู้เมื่อเรารู้ว่าการคืออะไรภพคืออะไรเพราะฉะนั้นเรียกลูกว่าเรียก 3 โลกตามมาพบหรือตามโลกดูบอลโลก ภาวะแบ่งออกเป็น 2 แล้วก็อาสวะเป็นรูมาพบอรูปภพกามาสก็คือทางด้านนอกเลยกามภพคือกามโรคไม่มีอาสวะทั้งสองด้าน 2 ส่วนแล้วก็เรียกว่าคนอวิชชาสวะอวิชชาแปลว่ามันไม่รู้ความไม่รู้หรือความที่โง่ทีนี้เมื่อเรารู้แล้วพ้นจากความไม่รู้กลับกันเป็นรู้เป็นแต่ก่อนมันไม่มีความรู้แต่ก่อนมันโง่อันนี้เป็นความรู้เป็นความไม่โง่เป็นความฉลาด จนกระทั่งละเอียดลออเหมือนกันอาชีวะส่วนใดที่มันยังเหลือก็ต้องเก็บเก็บให้ฉลาดให้หมดส่วนใดมันยังเหลือเศษโง่เศษไม่รู้โดยเฉพาะไม่รู้ในความเป็นกิเลสตัณหาอาสวะต่างๆในจิตของเราไม่ใช่ไม่รู้เรื่องอะไรโล่งๆไม่รู้เรื่องเค้าแต่งระบำไม่รู้เขารู้เรื่องอะไรที่เขาเคยเป็นเขามีเขาเป็นกันอยู่ในโลกต่างๆไม่ใช่อย่างนั้นต้นไม้เอากิเลสในใจเราคนอาจจะเอาวิชาชีวะไม่รู้กิเลสของเราจะต้องรู้กิเลสของเราทั้งหมดให้ได้หมายเอาอันนี้ความไม่รู้กิเลสของเรานี่แหละอันใดยังเหลืออยู่อันนั้น [ไม่สามารถถอดข้อความได้] มีบริสุทธิคุณเป็นพุทธคุณ 2 ส่วนปัญญาที่คุณก็คือมันตรงข้ามกันกับอภิชานั่นแหละมันมีความรู้มันมีปัญญาบวกอิทธิคุณเข้าอธิคุณนี่หมายความว่าเป็นคุณอันยิ่งมีบริสุทธิ์ที่คุณจิตมันสะอาดเราจะมีปัญญารู้แล้วก็ทำให้กิเลสมันออกหายไปจากจิตเป็นบริสุทธิ์สะอาดได้ความเป็นจริงที่รู้ว่ากิเลสคืออะไรแล้วก็เอาออกจากจิตได้เป็นความสะอาดสะอ้านพุทธคุณแท้จริงที่คุณมีความเก่ง ผักที่คุณทั้งสองนี้เป็นความเป็นความเก่ง 2 อย่างที่จริงพุทธคุณไม่ใช่มี 2 มี 3 น่ะลองว่าต่อไปแต่มันก็ยังมีอรหันต์บวกอันตะหรือความสูงเป็นปลายต่อไปอีกคือเรื่องประโยชน์ท่านแต่ไม่ได้ประโยชน์เพื่อผู้อื่นอันยังมีอีกมากมายเป็นอนันตังในวงเล็บคืออะนะบวกอันตรายซึ่งหมายความว่าไม่มีที่สุดไม่มีที่จบจริงๆณที่ไหนหรอกในโลกนอกจากความจบหรือที่สุดแห่งตนเฉพาะตนเท่านั้นจึงจบลงได้จริงและมีจริง ดังนั้นจึงอย่ายึดแม้ความเป็นผู้มีความรู้ผู้มีวิชาหรืออย่ายึดว่าตัวเรานั้นมีที่สุดหรือสูงสุดแล้วเลยอย่ายึดในความเป็นอรหันต์บวกอันตะหรืออรหันต์ของตนอยู่เลยจึงจะเรียกว่าผู้มีประโยชน์ตนประโยชน์ท่านอันถึงพร้อมแท้จริงมีกรุณาธิคุณอย่างแท้จริงส่วนหนึ่งในพุทธคุณแท้ๆทั้ง 3 สาวกพระสมณโคดมบรมศาสดาแน่ๆแท้ๆเพราะติดปัญหาคนที่แทน ต้องเกื้อกูลตนเพื่อคุณท่านให้เป็นประโยชน์ 2 ส่วนนี้เสมอไปจึงจะเป็นผู้เข้าถึงอมตะธรรมหรือแจ้งแทงทะลุอนันตังได้ผู้หมวดตนแล้วจบจิตแห่งตนสิ้นตามแบบฉบับของพระสมณโคดมนั้นยังไม่ได้คือประโยชน์ตนเมื่อยังไม่ตายเน่าเข้าโรงก็จะมีจิตเพื่อท่านหรือประโยชน์แก่ผู้อื่นเพื่อโลกในวงเล็บอันเป็นกรุณาธิคุณนั่นแหละที่จะทำอยู่อย่างยิ่งจนกว่าจะตายเป็นปรมัตถ์หรือเปิดเนื้อ แพ้ที่สูงสุดทางรูปขันพลาสติกไปพร้อมกับความไม่มีตนไม่เห็นแก่ตัวจริงๆวงเล็บเปิดอันเป็นบริสุทธิ์ที่คุณและปัญญาที่คุณทางนามขันอันมีจริงเป็นจริงมาก่อนแล้วคราวนี้ก็อธิบายความเพิ่มขึ้นมาอีกคนนึงคือกรุณาธิคุณอันเราทำตนเองจนจบคือเราก็บอกอยู่แล้วในวงเล็บว่าอันเป็นบริสุทธิ์ที่คุณและปัญญาที่คุณทำงานฉันอยู่ในจิตของเราเราได้ปฏิบัติผิดไปจนสะอาดบริสุทธิ์แล้วมีปัญญารู้กิเลสตัณหาปัญหาต่างๆอาสวะต่างๆหมดได้ทั้งนำขันแล้วมีจริงมาแล้ว เมื่อได้มา 2 คุณแล้วเราเป็นผู้บรรลุเราก็ยังมีรูปขันนามขันอยู่เรามีรากมีกายไม่ตายเน่าเข้าโลงแล้วก็ทำประโยชน์เพื่อผู้อื่นเรียกว่ากรุณาเป็นการกระทำกรุณานี่เป็นการช่วยเหลือการกระทำเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาเนี่ยมันมีลักษณะเราจะต้องเข้าใจไล่เรียงให้ฟังอยู่เรื่อยเมตตาจึงเกิดสิ่งที่สงสารปรารถนาจะช่วยผู้อื่นเห็นผู้ใดที่น่าช่วยก็เมตตาเขาแล้วน่าจะได้ช่วยเหลือมีปัญหาเศรษฐกิจการช่วยเหลือถ้าเป็นแค่ จะทำก็ทำจิตเอากำลังจิตเพื่อช่วยเท่านั้นแหละแต่แท้จริงแล้วกรุณานั้นเป็นกิจเลยกรุณามาจากรากสามัคคีนะแปลว่ากระทำแต่ว่าการงานมีทั้งกายกรรมวจีกรรมเข้าร่วมเลยก็เป็นจิตเป็นกรุณากระทำผสมช่วยมุทิตาก็แปลว่ายินดีตามที่เขามีเขาได้แล้วเห็นแล้วก็ได้ดีแล้วก็ยินดีตามจิตใจก็เราก็ดีแล้วแล้วก็ปล่อยก็พอก็จบไม่ยึดไม่ติดไม่สั่งสมเป็นอุเบกขามันเป็นสภาพที่บริสุทธิ์สุขภาพพฤติกรรมที่สูงเรียกว่าพรหมจรรย์แต่ก่อน น้าพรก็เรียนพรหมจรรย์อย่างนี้ให้มีกรรมอันนี้เป็นสภาพที่เป็นอยู่ในโลกมีสภาพจิตใจก็อย่างนี้มีกรรมกิริยาก็อย่างนี้เป็นพรหมจรรย์ 4 มีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาถึงเรียกว่าสุดยอดอันนี้กรุณาเราก็เอามากระทํา หมดสิทธิ์แล้วก็ไม่มีจิตฟังแล้วก็ยอกย้อนมันก็ทำประโยชน์นี้ไปเรื่อยๆหมดจนหมดตัวภาษาว่าอย่างนั้นมันก็จะต้องส่งคล้อยกันแล้วหมดตัวหมดตนก็คือไม่เห็นแก่ตัวไปทำอะไรมาเพื่อตัวเพื่อตนเพื่อไปทำอะไรมาเพื่อตัวเพื่อตนเราก็เป็นผู้ที่ทำให้ผู้อื่นแค่นั้นเองถ้าเรายังไม่ทำเพื่อคนอื่นเรายังมีชีวิตอยู่ยังกินยังอยู่ยังมีอะไรก็ได้อยู่ยังอยู่ในโลกของเราแรงๆไปเฉยๆมันก็ยังรู้ตัวตนเป็นพลเมืองกรรมกิริยาอะไรต่างๆมันไม่มีประโยชน์อะไรเพื่ออะไร จะบอกว่าได้ประโยชน์ตนตรงที่ไปตัดกิเลสตัณหาของตัวเองหมดไปแล้วก็ได้ประโยชน์ตนแต่ได้แก่ตนแล้วเราก็มีอะไรอีกล่ะมันไม่มีที่มันไม่มีที่ต่ออีกอันนั้นสั่งมันไม่มีที่สุดมันมีตัวต่อมันตัวต่อนี่ก็คือทำประโยชน์ท่านแม้ถ้าเผื่อว่าเราเองเราคิดถึงความเป็นจริงอีกถ้าเราทำประโยชน์ท่านทำงานอย่างโน้นอย่างนี้ช่วยเหลือเกินความจำเป็นให้แก่เขาโดยเฉพาะเราเอาแต่แค่ว่าเอาสอนคนอื่นแนะนำคนอื่นเนี่ยเราก็จะได้ประโยชน์บนแผนอีกเราจะเก่งกว่าจะเชี่ยวชาญนะเราจะมีความสามารถในการที่จะบอกจะสอนเขาจะรู้จะจำได้ความรู้ก็จะมี เพิ่มขึ้นจะจำแม่นขึ้นจะมีความเฉลียวฉลาดมีปฏิภาณรู้ภาษารู้คารมรู้โวหารรู้สิ่งที่จะเอามาใช้มากระทำประโยชน์อะไรขึ้นไปอีกมันก็มีกิจกรรมมีอะไรต่ออะไรที่เป็นประโยชน์เป็นการงานขึ้นมาพิจารณาซื้อเป็นกรุณาอันนี้จึงเรียกว่าเป็นประโยชน์เกื้อกูลผู้อื่นหรือเกิดคุณท่านเติมเข้ามานี่เป็นปรมัตถ์บทอัตถะเป็นยอดแห่งสาระถึงเรียกว่าปรมัตถ์เป็นเนื้อแท้ที่สูงสุดทางลูกข่างของเราก็ได้ในรูปขันธ์มีนามว่าขันธ์อยู่เสมอในกายมีจิตอยู่ด้วย ผู้ชนะในเมื่อเราเองเป็นแท่งทันทีเหมือนคนตายแล้วเพราะอาหารนี้ท่านมีสำนวนโวหารเรียกว่าเป็นคนที่ตายแล้วตั้งแต่ยังไม่ตายมันเหลือแผ่นก่อนนี้ก็เป็นประโยชน์กับผู้อื่นก็ในรูปแท่งนี้เหมือนคนตายแล้วแต่มันไม่ตายหรอกที่จริงมันมีประโยชน์เหลือเกินลูกขันธ์แท่งนี้เป็นเครื่องกลที่เป็นประโยชน์ให้แก่เขาได้อย่างดีเป็นแรงงานที่ดีเพราะว่าเป็นเครื่องกลที่หมดความเห็นแก่ตัวแล้วมันไม่ยึดถือตัวตนตัวเองอะไรเลยจะหนักจะหนาจะยากจะลำบากจะเป็นอะไรก็เป็นได้โดยไม่มีทุกข์แล้วเหมือนรถยนต์อย่างที่เราผ่านมาแล้วเหมือนรถยนต์ที่มันไม่รู้เรื่องอะไรเหมือนรถยนต์คันหนึ่งเหมือนเครื่องจักรกลชั้นยอดเครื่องหนึ่งเท่านั้น ที่มันไม่ยุบตัวยึดตนของมันแต่อย่างใดเลยต้นรักของนาย 23 นอกจากให้ประโยชน์ให้แรงงานแก่โลกแก่ปวงชนแก่สังคมเพราะว่าแรงงานของรถยนต์หรือเครื่องจักรก็เป็นแต่แรงงานเชิงกลขนาดเท่านั้นเท่านั้นเองส่วนแรงงานที่เกิดจากพระอริยะพระอรหันต์นี้มันเป็นแรงงานเชิงกลขั้นวิกฤตพิสดารมีค่ามีคุณแก่มนุษย์สูงสุดยอดสุดที่เราเรียกว่าแรงปัญญาหรือพลังปัญญาอันนี้เป็นต้นนั้นมันเป็นความเก่งเป็นความรู้ว่าเราจะให้แรงอะไรรู้ว่าเราจะให้เรื่องอะไรแต่มนุษย์ก็คือถ้าเรารู้แล้วว่าความเป็นมนุษย์ตัวเราเองเรารู้แล้ววันนี้เป็นค่ามันไม่มีอะไร ดีกว่านะอันนี้คือความสุขที่สูงที่สุดหมดเกลี้ยงสุดเหนือเรียกว่าเป็นความสุขแต่ก็ยังมีความไม่มีที่สุดวงเล็บอนันตังที่ท่านพึงรู้แจ้งเป็นส่วนตนอยู่นั่นเองหรือแม้อย่างน้อยก็ยังมีตนอันต้องเห็นแก่ตัวอยู่อย่างสมมุติเนื้อหาที่คนทั่วไปเขาจะพึงรู้คุณเห็นเอาได้ตามภูมิภาคนั้นโดยแท้ที่สุดซึ่งความสุจริตเรื่องราวมันอยู่ที่พระอรหันต์เท่านั้นและเป็นแท้ด้วยจริงๆพูดเป็นอาหารจีน 7 ทราบจริงเพราะท่าน อันนี้พูดมันพูดคนเดียววรรคนี้ฟังดูดีๆเหมือนจะพูดอยู่คนเดียวถ้าเผื่อว่าผู้อื่นผู้ใดไม่รู้หรือผู้ใดนั้นผู้นั้นรู้ด้วยกันก็จะรู้ว่าอันนี้เป็นการพูดตรงกันที่มันไม่มีภาษาคนพูดแล้วว่าพระอรหันต์ย่อมรู้จักไอ้สิ่งที่พูดนี้ด้วยกันคือมีความสุขที่สูงสุดหมดเกลี้ยงสุดแต่มันก็ยังมีความไม่มีที่สุดอันนั้นฟังนี่เป็นพระอรหันต์ต้องรู้อันนั้นไปธาตุอาหารนี่รู้อนันตารู้ความไม่มีที่สุดสุดแล้วสำหรับเรามันมีความสุขและมันก็ไม่มีความสุขอยู่ในตัวอันนี้เป็นประชาชนหรือเป็นภาษาปลายเป็นภาษาอังกฤษและสุดแล้วมันก็มีอย่างนั้นแหละตามสมมติมันจะต้องมี 2 แต่มันจบ สลบกันอยู่ในตัวมันเป็นปฏิทินแล้วเราก็มีความต่ออะไรที่เราต่อเรารู้โดยสภาวะของจิตเป็นวิญญาณวิญญาณนางก็คือความเป็นฝ่ายที่ยังต่อเนื่องอยู่มันยังไม่ถึงขั้นอนุบาลภาคหมายความว่าไม่เหลืออะไรจริงๆอนุบาลอนุบาลว่ามันสูงสุดโดยไม่มีอะไรเหลืออีก หมายความว่ามันหมดจริงๆนี่ๆมันยังไม่หมดจริงๆมันมีสมมุติอยู่มันยังมีส่วนที่เหลืออยู่เป็นสัจจะที่ท่านพึงรู้ท่านก็จะรู้ส่วนที่เหลือคืออย่างน้อยกลางกายของเราก็ยังอยู่ยังกินยังอยู่ยังมีอริยบทส่วนเหลือยังมีกิริยาจะมีอาการยังมีความรับรู้นี่มันนี่มันส่วนรวมทั้งนั้นแหละจะบอกว่ามันจบมันสุดมันสูงเป็นถึงชะตาศักยภาพว่าอรหันต์และมีศัลยกรรมมันก็ไม่ได้สูญจริงๆอันนี้ยังมียังมีส่วนตนแม้อย่างน้อยก็ยังมีตนอันต้องเห็นแก่ตัวอยู่อย่างสมมุติที่ต้องเห็นแก่ตัวอยู่อย่างสมบูรณ์ก็คือว่าเมื่อมีตนมีร่างกายเราจะต้องอย่างน้อยก็จะต้องเห็นแก่ร่างกายนี้ให้มันตั้งอยู่ต้องอาหาร ตามสมุดตามควรตามความเหมาะอย่างอะระหะโตอย่างสมมติอยู่จะบอกว่าไม่เห็นแก่ตัวมนุษย์เขาไม่รู้ว่าเป็นเนื้อหาที่คนทั่วไปเขาจะพึงรู้คุณเห็นเขาได้ตามกลุ่มของเขาแล้วเราจะไปบอกว่าพระอรหันต์ต้องไม่เห็นแก่ตัวเห็นแก่ตัวก็ไม่กินข้าวทีนี้คนที่มันถ้ามีความนึกคิดแสดงๆความเห็นแก่ตัวกินข้าวนี่ถ้าไม่เห็นแก่ตัวก็ต้องไปกินข้าว อุณหภูมิคนนี้ก็มีพิษได้เพราะฉะนั้นแล้วแต่เนื้อหาที่คนทั่วไปเขาจะพึงรู้ถึงคิดเอาเห็นเอาตามผมเข้ากะจะคิดแค่ไหนแต่ถ้าคนเข้าใจแล้วไอ้นี่ท่านถึงจะเห็นเห็นแก่ตัวอะไรท่านก็เป็นตามเรื่องต้องให้มันสิตามหมอตามควรนี่คืออรหันต์ของคนส่วนนั้นเหมือนกันแต่ความเหมาะสมของปัญญาของคนคนไหนก็ตามเห็นว่าพระอรหันต์ท่านกินข้าวเนี่ยเลี้ยงขันไว้นี่ไม่ถือว่าท่านเห็นแก่ตัวหรอกต้องถือว่าท่านเหมาะสมแล้วตามสมมติตามสมควรพอแล้วคนนั้นก็เกือบคนนั้นมีอรหันต์เหมือนกันมีอาหารคนนั้นก็ไม่ยึดถือแต่คนตาแดงจะต่อไปแล้วแต่มันก็ต้อง แต่ก็ไม่รู้สมมติสัจจะอันนี้นะใครจะไปนั่งเพลงนั่งอะไรต่ออะไรอยู่คนนั้นก็ตะแบงแล้วก็ไม่มีที่สุดนั่นคือไม่มีที่สุดจริงๆเลยเธอไปจนกระทั่งไม่มีความพอเหมาะพอสมควรแบบนี้มาศึกษาธรรมะอรหันต์ไม่รู้เรื่องหรอกนักศึกษานิพพานไม่รู้เรื่องเป็นยังไงคนบ้าคนเลอะเทอะคนไม่รู้จักที่จบคนไม่รู้จักที่ลงตัวเพราะจะมาใช้ปัญญาจะมารู้ด้วยปัญญาอันยิ่งนั้นไม่รู้เลอะเทอะแม้แต่แค่ว่าคนมันต้องกินข้าวยังไงเรามันไม่มีปัญญารู้ว่าคนไม่กินข้าวแล้วมันอยู่ยังไงจะเป็นความลงตัวกับชีวิตก็ยังอยู่คนฆ่าตัวตายมันก็ไม่ควรจะไม่ควรรับประทานอาหารที่มีประโยชน์ต่อโลกไหมมันมีแน่ๆ เรื่องอะไรเดินรถหรือยังหาน้ำมันให้มันกินสิ่งอะไรที่บางสิ่งบางอย่างจะให้มันอยู่เรายังหาอาหารให้มันได้มันมีประโยชน์อยู่บ้างได้มันมีคนแท้ๆก็ให้อาหารพอเหมาะสมเป็นต้นนี่คือเรื่องของส่วนเหนือเรื่องของตนหรือกันนะส่วนที่เหลือมันตามสมมติแล้วก็ท่านก็จะมีตามสมมติเท่านั้นโดยแท้ที่สุดจึงเป็นผู้ที่ประหยัดเป็นผู้รู้ประโยชน์ที่พอเหมาะสมซึ่งความสุจริตเกลี้ยงเกลามันอยู่ที่พระอรหันต์เท่านั้นพระอรหันต์จึงมีความจริงใจความบริสุทธิ์และเป็นแท้ด้วยจริงๆท่านจะรู้ความบริสุทธิ์รู้ความเหมาะสมความควรที่สุดความมักน้อยของท่านก็มีในตัวความสันโดษของท่านมีในตัวความวิเวกความสูงสุดพฤติกรรมบริบูรณ์ สุดแล้วมีอยู่ในตัวของท่านท่านไม่ได้ลงสวรรค์ไม่ได้เกี่ยวไปข้องไม่ได้ไปทุกพิธีหรือว่าไม่ได้ไปวุ่นวายไปติดอะไรมาอีกแม้แต่สิ่งที่ท่านรับอาหารที่ท่านเอามาเลี้ยงฉันฉันไม่ได้ติดอาหารถ้าจะไม่ได้กินท่านก็จะไม่ทุกข์ร้อนสักวันหนึ่งถ้าเหตุปัจจัยไปเออวันนี้ไม่มีอาหารเลยนะไม่มีไม่มีไม่มีใครสงเคราะห์ไม่ได้ทานอาหารสักวันหนึ่งฉันก็จะไม่ดิ้นรนกับสายเดือดร้อนทุกข์ทรมานอาภาพหรือว่าบอกช่องอะไรเค้าก็จะรู้ว่ามันติดเชื้อมันธรรมดามันไม่เที่ยงได้ไม่ธรรมดาวันอื่นมันก็คงจะไม่เป็นอย่างนี้หรอกมันก็ไม่เที่ยงวันนี้ไม่มีกินมันพรุ่งนี้ก็คงจะมีกินได้มันก็เป็นไปได้ถ้าจะอยู่ยังไม่เดือดร้อน ไม่ได้กินเลยจนกระทั่งมันอดอยากปากแห้งไม่มีใครเห็นดีเห็นงานท่านก็จะรู้ว่าเออนั่นแหละฟังอะไรเธอถือเป็นความเร็วตามยังไงท่านไม่ได้กินอาหารเลยแล้วก็จะรู้เองไม่เดือดร้อนนะอย่างนั้นถ้าเกิดจะไม่ทุกข์จริงๆนี่เป็นความแท้ที่มันไม่หวั่นไม่ไหวมันแน่ใจมันเห็นชัดแจ้งเลยพูดเป็นอรหันต์จึงจะทราบจริงเพราะท่านมีจริงไอ้ตัวคำว่ามีจริงคือมันมีความรู้มันมีความเข้าใจมันมีความสูงสุดอยู่ที่จิตสัมผัสใจมันไม่หวั่นไหว มันจะเป็นยังไงมันไม่หวั่นไหวเลยแม้แต่จะยกตัวอย่างว่าเออแล้วฉันจะมีข้าวกินหรือเปล่าอะไรแล้วทำไมจะต้องกินข้าวแล้วก็รู้ว่ากินข้าวนะไม่ได้กินเพราะว่าเราจะไปเสพไปสุขไปเดือดร้อนหรือว่าไปเป็นสิ่งที่จะต้องแสวงหาได้จะต้องได้ตรงนี้ต้องเป็นแม้ไม่ได้แล้วก็จะต้องเดือดร้อนต้องทำลายไปอีกอะไรต่ออะไรไม่ก็พอสมควรตามที่ควรเป็นความเหมาะสมตามสมมุติถ้าจะไปแสวงหาจะไปบิณฑบาตรเสมอไปหามันแสวงหาเหมือนดิ้นรนอยู่บ้างถ้ามันจะรู้ความเหมาะสมเป็นที่สุดมันน้อยที่สุดแล้วตามรูปเรื่องตามลักษณะตามระบบจะแสดงความอยากอะไรต่ออะไรก็ออกก่อนที่สุดแล้วแต่มันมีที่สุดของมันที่สุดแต่มันก็ยังมีส่วนที่ ฟังคนถูกประหารอะไรต้องออกไปบิณฑบาตอยู่เลยไม่เห็นแก่ตัวอยู่เนี่ยก็ต้องไปหาข้าวมากินด้วยนะเริ่มต้นแต่แท้ที่จริงแล้วในระบบของพระพุทธเจ้าเนี่ยกลายเป็นบิณฑบาตเนี่ยกับการที่จะไม่ติดดินทำบาปนะให้คนอื่นก็เอามาประเคนให้ตัวกินอันไหนเห็นแก่ตัวมากกว่ากันเพราะบาปกับพระไม่ออกไปบิณฑบาตหรอกแล้วคนมันก็ดูดายกันไม่ได้มันก็ต้องหาข้าวมาให้กินที่นั่นจนออกไปดูไม่ออกไปหรอกอยู่ที่ไหนคนมันก็ต้องดิ้นรน ให้จนได้แล้วคนก็มาหามาประเคนวันต่อวันวันต่อวันต้องเลี้ยงพระอรหันต์ไว้อ่ะเอาที่สุดกันการออกแผ่นดินฉบับของท่านกับการที่มันนั่งชิวๆอยู่ที่นี่คนก็หามาปลุกเสกอันไหนเป็นการเห็นแก่ตัวประกันสังคมเองการนั่งรอให้คนอื่นเขาเอามาให้เนี่ยเป็นการเห็นแก่ตัวต่างหากเราเห็นแก่ตัวและเราก็มีความดีเท่ากันสมมุติว่าเอาคนที่มีความดีถ้านั่งอยู่ที่มีคนอื่นเอามาให้กินเพราะว่าจะมีความดีแต่ก็อรหันต์องค์เดียวกันนี่แหละท่านก็มีความดีอย่างนี้แล้วก็ภาคอีสานเดินบิณฑบาตรไปทั่วไป โปรดไปเรื่อยๆแล้วมีกรรมมีระบบที่กระทำอย่างนั้นไม่ต้องมีใครเอาไม่ต้องไปหามาให้หรอกแชร์ไปมีอะไรต่ออะไรเล็กๆน้อยๆเป็นระบบที่แชร์ใครมีค่าก็ตัดคนละช้อนคนละอะไรใส่มาไม่ต้องไปเอาคนเดียวหนักหนาอยู่คนเดียวเป็นระบบที่เกิดเศรษฐกิจระบบเศรษฐกิจและตรวจระบบสัมผัสระบบสัมผัสการกระทำการงานระบบโดยเฉพาะทางการกิริยาของการเกื้อกูลให้ทานแดงแจกให้เกิดปฏิกิริยานี้แก่มนุษย์วันวันหนึ่งไม่มีบทกิริยาคือการให้แต่มันเป็นความรู้สึกยอดเยี่ยมสอนให้คนรู้จักให้คนที่ควรให้คน ดีแล้วไม่ใช่มันไม่ให้คนผิดคนเสียอะไรไม่ใช่เลี้ยงคนที่เป็นไอ้โจ้ไอ้โจรอะไรเอาไว้กับชาวเลี้ยงคนดีเลี้ยงคนที่ควรจะให้มีชีวิตอยู่ในโลกไม่ใช่คนหนักแผ่นดินเลี้ยงด้วยข้าวด้วยน้ำแล้วก็ไม่ต้องเป็นที่ดินเดือดร้อนเอามากมายคนละสักทีคนละช้อนคนละนิดคนละหน่อยแชร์เป็นระบบเกื้อกูลและทุกคนก็มีการกิริยาจะได้จิตใจจะได้รู้จักการแจกจ่ายคืออาจารย์เผื่อแผ่ให้ออกมาเออมันเป็นความรู้มาหายอดอะไรก็ไม่รู้ที่พระพุทธเจ้าท่านยืนยันว่านี่เป็นพุทธประเพณีทำกิริยาของนักบวชอย่างศาสนาพุทธมาจากต่างประเทศในประเพณีต้องทำระบบนี้ต้องออกมี เลือกเครื่องบิณฑบาตเป็นเรื่องสูงเป็นเรื่องเป็นกิจกรรมที่มีประสิทธิภาพเศรษฐกิจทั้งด้านนามธรรมและรูปธรรมที่สูงสุดไม่ใช่เป็นตัวอย่างได้ไม่ใช่ฉันเป็นเด็กร้องขอไม่ได้ท่านเป็นที่ดินอ้อนวอนแม้แต่กิริยาก็จะต้องทำกิริยาที่ไม่ผิดขไข่กระทำการที่จะต้องแสดงออกถึงเรื่องที่เป็นอยากได้อะไรของใครแม้แต่สภาพที่ควรได้และบางทีเรายังไม่เอาด้วยซ้ำไปทั้งหมดกันแล้วว่าควรได้แล้วท่านก็ยังไม่เอาถ้าไม่สมหวัง ร้านอะไรอย่างชัดเจนมันย้อนแย้งที่สุดอย่างนี้เป็นต้นซึ่งเป็นลักษณะที่สูงสุดแล้วก็บิณฑบาตรนี่ถ้าเข้าใจอย่างดีและเห็นแจ้งถึงธรรมในธรรมอย่างสูงสุดแล้วนะมันเป็นกิจกรรมที่ประเสริฐสำหรับความเป็นมนุษย์ชาติสร้างธุรกิจวิญญาณถูกฝังให้มีสิ่งนี้อย่าให้สูญหายไปในธรรมชาติมนุษย์พฤติกรรมอย่างนี้ยากจนช่วยเหลือไม่เห็นแก่ตัวจะเกิดระบบที่จะประสานจะเปิดระบบช่วยเหลือแม้จะเกิดระบบอื่นก็ไม่แน่เนียนไม่เจ็บละเนาะ มันเบาบางมันละเอียดสุขุมมันเป็นระบบที่จะเกิดผลสูงเหลือเกินในโลกที่จะต่อถึงจิตวิญญาณของมนุษย์ในโลกมันเป็นระบบที่มีสัมผัสมีระบบที่ถูก 100 ยากจึงจะรู้ได้ง่ายๆผมก็ไม่รู้จะพูดยังไงมันอธิบายมันไม่ออกหมดมันซาบซึ้งแล้วมันก็รู้เรื่องสาระของมันสูงคนที่ไม่สนใจเท่านั้นถึงปล่อยปละละเลยในการบิณฑบาตรขี้เกียจหลังยาวนั่งกินนั่งนอนนั้นคนเห็นแก่ตัวมากกว่าคนอื่นไม่ใช่คนเห็นแก่ตัวเลยไม่เห็นกลับกันเมื่อเห็นชัดเจนนะเพราะเราเองเราก็รู้ว่าเราไปบิณฑบาตรคือไปทำอย่างไร เราไม่ได้ไปขอเราไม่ได้ไปที่นี่เรี่ยไรไม่ได้เป็นที่ได้ทำอะไรที่มันอย่างที่เขาหมายเลยเพราะทุกวันนี้มันไม่เป็นจริงหลายๆอย่างมันจึงดูคัดค้านแต่ถ้าเป็นจริงอย่างที่มันเป็นจริงกันขึ้นมาแล้วมันถูกต้องถูกเรื่องมันไม่ดูผิดคนพิการมันดูเรียบร้อยเหมาะสมกับอากับกริยาทั้งส่วนที่ดีไปแสดงธรรมจริงๆเออมันประเสริฐสุดละถ้าเกิดว่าทำได้นะปราบสมมุติว่าตอนนี้ถึงจะบาดหมดแล้วมาสร้างกรรมบิณฑบาตรใหม่กริยาบิณฑบาตใหม่ตั้งแต่ศึกษาใครมีกิเลสห้ามของรัฐบาลไทยมันยังไม่เรียบร้อยแม้แต่จับลูกมันก็ไม่เหมาะสมไปแสดงอาการอะไรที่น่าเกลียด สมณศักดิ์ไม่มีในบิณฑบาตลองทำดูสิทุกวันนี้ถ้าทำขึ้นใหม่คนจะเห็นชัดเจนทันทีเลยเดี๋ยวนี้คนเห็นชัดเจนไม่ได้เพราะมันมีจริงฟ้องพวกนี้ก็ซื้อไปบิณฑบาตทุกวันนี้มันฟ้องไม่ใช่บิณฑบาตรไปขอทานไม่ใช่บิณฑบาตไปขอทานกันแล้วมันน่าเกลียดเพรา

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน