210929-1-017 ทางเอกภาค1-ตอน017(หน้า078)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันศุกร์ที่ 29 กันยายนพุทธศักราช 2521 แต่อยู่นี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์และเนื้อหมูทำวัตรเช้าซึ่งเป็นการเรียนทางเอกภาค 1 บทที่ 3 ครั้งที่ 17 ที่พุทธสถานสันติอโศกมหาราช พยายามเข้าใจนโยบายหรือว่าการเรียนนั้นก็คือการเวียนบนแต่เวียนวนอย่างเป็นผู้มีปัญญามีตัวรู้ที่รู้การตัดสินธุรกิจการแล้วรู้ความจริงที่มีที่เป็นเพราะเราได้รู้ว่าอย่างนี้ดีจริงอย่างนี้ไม่ดีจริงถ้าเราได้ทำสิ่งนี้จริงเป็นสำเร็จลงจะได้ทำอยู่ยังไม่สำเร็จก็รู้เราได้ทำแล้วจนสำเร็จแล้วก็รู้นั่นแหละเรียกว่าเราเสร็จแล้วก็รู้ความจริง แยกความจริงของแท้แล้วก็ทำอยู่ที่ว่าทำผิดนั้นเสร็จหรือว่าจะตัดเสร็จแล้วก็รู้แล้วแต่เราก็ยังเรียนอยู่ในโลกโดยสัจจะเรายังมีตัวเวียนวนเรายังมีตัวรูปนามขันธ์ 5 แม้เราจะบรรลุเป็นอรหันต์แล้วก็ตามรวบรวมแล้วพระพุทธเจ้าหมายถึงสิ่งที่เราจะต้องเข้าใจว่าเอาอะไรหมายถึงอะไรไม่ได้สิ่งนั้นหมายถึงสิ่งนั้นเราก็เป็นทุกข์เริ่มต้นตั้งแต่ความดีจริงที่เราได้เริ่มรู้กันไปเรื่อยๆ ตัวเองเข้าแล้วจะใส่ใจรู้เข้าไปให้ตัวเองแล้วแต่เราจะเลือกคุณธรรมน้อยๆไม่ว่าโสดาคุณโสดาบันนะโสดาบันเป็นคุณของโสดาบันแต่น้อยๆก่อนยังไม่เต็มองค์ยังไม่ถึงจะเป็นโสดาบันเต็มรูปเต็มองค์ก็ตามแล้วก็ได้เพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นเป็นลำดับระดับพุทธคุณเป็นอริยคุณาธาร ทำให้ฉลาดที่มันมี 2 ภาษาในบาลีไวยากรณ์ก็ฉลาดปัญญาก็ฉลาดวิญญาณนะฉลาดจะปัญญาแล้วได้ขึ้นมาเรื่อยๆจนเป็นสันติธรรมก็เป็นพระพุทธพระพุทธคุณเรื่อยๆจนกระทั่งอนาถามีก็เป็นพระพุทธศาสนาในชีวิตสำหรับเราเองสบายแล้วพรรคปัจจุบัน สบายดีขนาดนั้นหมดห่วงหมดห่วงหมดอาลัยหมดอาวรณ์หมดความลำบากยุ่งยากขนาดนั้นเราก็เจริญขึ้นเยอะสบายขึ้นในสมัยรัชกาลนี้ขึ้นไปอีกก็เสวยสูงขึ้นไปอีกต้องกลัวตัวเราเองดูรู้ว่าเราเป็นเราอยู่ในชีวิตที่เราหมดควา
อ่านต่อ
มวิทยาหมดความเกลียดความเครียดหมดความรักความเอาเปรียบมีแต่จะให้มีแต่เสียคือจะเสียเปรียบตอนนี้ก็จะยินดีที่จะเป็นผู้เอื้อเฟื้อเผื่อกูมีประโยชน์ต่อประชาชนเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น สังโยชน์เบื้องต่ำเป็นอนาคามีสังโยชน์ 5 สัปดาห์ศิลปะปรามาสกามราคะปฏิฆะ 5 ซึ่งเราหมดเรารู้เราเบาบางจนกระทั้งมีแก่ขึ้นแก่ขึ้นมีพระพุทธคุณพระสงฆ์ขึ้นจนสบายใจผมไม่มีรถรับอะไรเป็นอะไรลงไปได้หมดสังโยชน์ต่ำ 5 แล้วจะเห็นว่าเบาสบายอาจเป็นอันตราย ส่วนในคนอื่นไม่ได้รับผลสะท้อนอะไรจากเราหรอกเรารู้ของเราว่าเธอจะเพียงพอไม่สบายใจของเราเท่านั้นเองเป็นอาพาธของเราเด็กน้อยเป็นความบกพร่องเป็นภาระเป็นภาษาของเราเองเราก็พยายามลดละไม่ประมาทแม้ทั่วไทยมีประมาณน้อยเจ็บกว่าไปด้วยแต่ตัวไหนที่ใหญ่หนักก็คือตัวมานะซึ่งมันจะซ้อนเรายิ่งใหญ่มันยิ่งจริงและความจริงนี่แหละมันก็ยังทำให้คนหลงได้หลงความจริงหลงความดีหลงความเป็นตัวตนตัวเป็นผู้ใหญ่ตัวเป็นผู้โตตัวเป็นผู้มีคุณค่า มันก็จะหลงความเป็นผู้มีคุณค่าของตัวเองได้เหมือนกันแล้วก็จะต้องมาทำวันนี้รถวันนี้ไม่ให้มันตีย้อนตีแย้งทำแข็งทำขังทำเป็นผลดีกระทบความดีจริงแต่มันก็จะกดสร้างเพราะว่าปัญหาสร้างสภาพที่มันเป็นเพราะคุณค่าเป็นตัวความยึดถือยึดมั่นจิตใจมีใจภาคภูมิหลงอยู่อีกส่วนหนึ่งเราก็ลดลงมานะรถมานะรถอุทยานคือทำให้มันงามพร้อมทั้งนอกทั้งในเป็นการปฏิบัติอย่างเดียววัดต่างๆด้วยปรับปรุงทั้งกายกรรมวจีกรรมให้ลงตัวให้สนิททั้งจิตใจ ตายตัวไม่ได้ผม ต้องมีปัญญารู้รอบไปเรื่อยๆต้องเรียนรู้ทั้งนั้นน่ะแล้วเราก็จะเป็นผู้ที่มีสัตบุรุษ 7 จะเป็นผู้ที่มีความประมาณรู้สาระแท้แก่นแท้ชั้นเชิงต่างๆปูอัดรู้ธรรมะรูปอัตนัยตารู้ตัวเราเองด้วยเราเองอย่างนี้แหละมีอะไรแค่ไหนตัวเราเองเนี่ยมันมีรังสีมีรัศมีมีเนื้อหามีสาระมีอะไรต่ออะไรแทนให้เข้าไปแค่ไหนคนอื่นเขารับสัมผัสและก็จะรับแค่ไหนไม่รับแค่ไหนบางคนลูกดีบางคนลูกไม่ดีแต่ว่านานดีบางคนมิตรภาพอะไรส่วนไหนดีอะไรไม่รู้ส่วนไหนไม่ดีส่วนที่บกพร่องส่วนไหนอยากส่วนไหนละเอียดส่วนไหนสุขุมส่วนไหนที่เขารับสัมผัสได้ติดง่ายมันมีของส่วน ให้มันพอเหมาะสมอยู่เสมอจึงเรียกว่ามันยากการสัมมนาหรือว่าเหมาะควรเนี่ยมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆมันเป็นเรื่องที่จะต้องเข้าใจอย่างละเอียดจริงๆเป็นนักชั่งตวงวัดชั้นเอกชั้นยอดเอาอะไรต่ออะไรมาประกอบประกอบกันอยู่เนี่ยวัดประยุกต์ป่าก็ประมาณเรื่อยไปรู้ พ่อเสร็จธุระหรือเปล่ามีบุคลิกตาบริษัทอีตาหนูกลุ่มชุมชนรู้บริษัทรู้มุมชุมชนรู้ชมรมคนมีอะไรต่ออะไรแค่ไหนอย่างไรเข้าใจประมาณมันไม่เหมือนกันแต่มันก็มีรายละเอียดเกี่ยวข้องกันมีบุคลิกตามีการรู้บุคคลเฉพาะบุคคลรู้ตัวบุคคลรู้เรื่องนี้ไม่ใช่หมายความว่ารู้เฉยๆต้องรู้วิญญาณทัศนะมีพยานคิดมีความเก่งที่สามารถอยากรู้ก็ไปเรื่อยๆแล้วมันจะเป็นมันจะมีอภิญญา ทำไมจะมีวิธีสำหรับรู้มันจะมีส่วนที่มันจะมี Play Store ปฏิญาณเพราะเราเรียนรู้แล้วเรามีเพลโตปฏิกิริยาจริงเรามีโสดคิดโดยเฉพาะรู้ของตัวเองจริงรู้แม้แต่สภาพรูปกับนามสกุลสองรู้เสียงอยากรู้เสียงคิดรู้อยากรู้คิดรู้รสอยากรู้รถปุ๊บกินอยากรู้สิ่งที่ตัวเรารู้สภาพคู่สภาพ 2 ที่ประกอบกันเป็นรูปเป็นนามเป็นสภาพที่เกี่ยวข้องกันอาศัยกันสังขารกันอยู่มีลูกอันนี้มีนามอะไรควบคุมปรุงแต่งผสมเราก็รู้ได้จริงๆเราจะรู้ว่ามีส่วนที่มีตัวตนเอง บุพเพสันนิวาส 3 กติกาฝึกฝนจนเกิดจนโตปะปาตะยานจนเรามีอาสวักขยญาณและจึงสามารถที่จะเป็นผู้รู้ไม่ใช่รู้ธรรมดานี่เราเก่งขึ้นมาเรื่อยๆเรื่อยๆตามฐานะเป็นจริงตามจริงเรียนรู้อันนี้อีกในอนาคามีจนเป็นพระอรหันต์มีมากกว่ามีน้อยแต่น้อยมีอภิญญาน้อยด้วยมีแต่ความเป็นศัตรูน้อยกว่าก็เป็นอรหันต์นั่นแหละจะมีสัตบุรุษมากมายก็เป็นอาหารที่เป็นบุรุษมากจะมีอภิญญามากก็เป็นอภิญญามากจะมีปฏิสัมภิทาญาณมีความรู้อรรถรู้ธรรมะเหมือนกันกับบุรุษชาย อาญามีปฏิภาณปฏิสัมภิทาญาณมีสิ่งสมมุติประกอบที่มีนิรุตติมีภาษามีคำพูดมีบัญญัติแทนแสดงสิ่งแทนออกมาได้กระจ่างแจ้งมีปฏิภาณในการที่จะคัดลอกเร็ววัยแคล่วคล่องเชี่ยวชาญใช้มิติต่างๆได้เก่งมีปฏิภาณในการที่จะกระทำให้ดีที่สุดอย่างนี้ก็เป็นผู้ที่ยังมีเองแต่ผู้ที่ฝึกฝนเป็นผู้ที่กระทำได้ก็มีได้เป็นพระอรหันต์มาเริ่มต้นไม่เป็นพระพุทธศาสนาเป็นพระอรหันต์มีคำอธิบายความหมายซ้อนลงไปอีกว่าอรหันต์ก็ยัง พระอนุพุทธะเป็นปัจเจกพุทธะเป็นสัมมาสัมพุทธะจนกระทั่งสุดยอดตำแหน่งที่ 9 เป็นอนุพระอนุรักษ์สัมมาสัมพุทธเจ้าระงับ 1 โสดา 2 สติภาสามัคคีอรหันต์แล้วก็นับต่ออรหันต์ลงไปที่ว่า 5 พระพุทธพระธรรม 7 พระปัจเจกพระพุทธเจ้าพระอนุบาล [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] เป็นขั้นตอนของตัวเองเราดูตัวเองโกรธตัวเองทำไปเพราะฉะนั้นแม้ตัวเองดูตัวเองด้วยก็ไม่ได้หมายความว่าจะเห็นตาแก่ตัวเอาแต่งานของตัวซะจนไม่ฝึกฝนประโยชน์ท่านไม่ดูแลประโยชน์ท่านบ้างเลยก็ไม่ใช่แล้วก็ย่อมต้องดูต้องรู้ประโยชน์ท่านด้วยเพื่อคุณประโยชน์ท่านบ้างพอสมควรแม้ได้โสดาคุณถ้าเกิดว่าเรายังไม่มีแรงเลยไม่ช่วยใครไม่ไหวไม่มีปฏิภาณไม่เป็นคนเก่งก็เอาละเอาน่าจะพอรักษาตัวเป็นสันติภาพมันนิดหน่อยก็เป็นที่ตัวอย่างน้อยที่สุดก็เป็นที่ตัวเรานี่ก็เป็นตัวอย่างเป็นครูสอนโดยธรรมเรามีลูกมีรอยพระโสดาคุณเราไม่ไปยุ่งเกี่ยวในสิ่งที่ไม่ควรยุ่งเกี่ยวละเว้นเลิกงาน เราไม่ได้มีอิริยาบถไม่มีกิริยาไม่มีกรรมในสิ่งที่ไม่ควรไปยุ่งเกี่ยวมันก็เป็นของจริงเป็นสมมติที่จะอยู่เป็นรูปแบบเราไปสันติภาพสูงขึ้นมาเราก็มีของจริงอยู่ในตัวแม้แต่สอนไม่เป็นแต่มันก็เป็นเราเป็นแล้วเราไม่ยุ่งไม่เกี่ยวเป็นคนเบิกบานแจ่มใสได้สิ่งนี้เราก็ไม่กระดุมสะเทือนไม่ได้แล้วก็ไม่เตือนเราเป็นผู้รู้รับรู้วางเป็นรู้ได้รู้มีขนาดมีสูงขึ้นมาอีกแม้จะยังไม่เก่งสอนแต่เราเองเราก็มีรูปแบบของเราเราก็มีความเป็นไปของเราตามจริงเราเป็นได้จริงเราก็เป็นได้แค่นี้จริงแม้แค่นั้นอยู่ที่ตัวเองมันก็ยังเป็น โดยธรรมเป็นครูโดยที่ไม่ต้องบอกสอนจากอิริยาบถสภาพบัญญัติต่างๆที่การกระทำการเป็นการมีพวกเราอยู่ในโลกมันสอนในตัวพิจารณาการมีแล้วจนเป็นพระอรหันต์พระอรหันต์ที่สอนไม่เป็นสอนไม่เก่งเลยแต่มีรูปแบบมีอะไรต่ออะไรอยู่ในตัวเช่นก็อาจจะคิดสอนให้เก่งแต่มันก็พอมีหลักภาษาน่ะโสดาสกิทานาคาอรหันต์ซึ่งอรหันต์แล้วมันมีภูมิจริงๆมันก็ยังมีพอมีภาษาจะพูดหรอกถึงแม้จะไม่ช่างฝอยช่างพูดช่างไม่รู้สิมีปฏิภาณอะไรครอบงำมันก็รู้กันรู้เรื่องแล้วก็รู้สำคัญๆอาจจะพูดได้น้อยๆสาธยายไม่ค่อยออกก็ตามมันก็ต้องมีพอมี อาจจะมีสภาพที่มันเห็นได้ในมุมใดแง่ใดต่างกันอย่างว่าสิท่านมีแง่ในแสดงความสงบระงับอย่างออกลูกมาเลยทีเดียวส่วนพระสารีบุตรก็จะเป็นฆราวาสอยู่สัมผัสเข้าก็จะเป็นอุปสรรคคือประสิทธิ์ศาสตร์พระสารีบุตรสัมผัสที่ไม่ใช่พระอรหันต์มีสติสัมปชัญญะ มีอะไรจะได้ต่างๆที่มันมีรายละเอียดอยู่ในวิญญาณวิญญาณที่สุดกระทบวิญญาณคนเรารับรู้เนี่ยมันต่างกันนะยิ่งไว้เพื่อจะอุปสรรคหรือพระสารีบุตรนี่แน่นอนมีปัญญาญาณสูงเป็นคนที่มีเชื้อมีทุนมาจากเดิมว่าเป็นผู้ชาญฉลาดแล้วก็ไม่ใช่จะดูไม่ตายดูเผินๆจะได้จับพระอรหันต์ออกเพราะดูเอ๊ะพระองค์นี้มีอะไรประหลาดเนี่ยสงบนี่มันก็สงบปากสงบนะไม่ใช่ๆๆแล้วก็สงบไม่ใช่มันมีอะไรที่พอดูสักพักพอเห็นก็อาจจะคิดติดตามเพื่ออะไรที่มีสักบาทก็ตามไปเดินตามเหมือนกับเราเดินเนี่ยเหมือนกับเรามีสภาพของเราไปเราเองมีคนติดตามยิ่งเป็นหมู่เป็นกลุ่มยิ่งมีรูป LINE อันเป็นท่านขุนเดินคนเดียวสงบจากของคุณคนเดียวไม่มีใครอาจสามารถตามเพราะว่ามันยังมีเนื้อสาระมีแรงดูดน้อยแต่พอหลายๆคนเข้าสิงมีแรงดูดหลายๆคนเป็นเดินสงบมันไม่ใช่เดินธรรมดาเลยนะมันมีสติสัมปชัญญะมันมีปัญญามันมีความระลึกรู้มันมีพุทธะมันเป็นพุทธะเป็นวิญญาณอยู่ในตัวพอไปแสดงเข้ามามากมีคนเดินตามไปปล่อยไปตามจนมาถึงนี่สอบถามพยายามเข้าหาจนมาถึงเราต้องแสดงจัดจ้านถึงขนาดนั้นต้องเดินตามแต่ก่อนเดินตามไปปล่อยไปจนกระทั่งบิณฑบาตรเสร็จก็ไปปูที่ ใต้ร่มไม้ไหนหมู่ดาวที่จะลงไปฉันไปก่อนนี้เป็นอุโมงค์ไปทำและศาลที่ไหนพรุ่งนี้ก็เข้าไปประชิดพระทัยสอบถามเหมือนกันนะสมัยพระพุทธเจ้าแต่เดือนเมษายนมันยังไม่ค่อยแก่จัดจ้างมันยังเอาไม่เก่งแต่มันก็ได้มาเรื่อยๆ แล้วก็อาจจะคิดกับพระองค์โตๆสารีบุตรนึกว่าแหมองค์เล็กๆเหลือเกินเดี๋ยวนี้เราก็อาจจะคิดที่จะแสดงได้เตะตาถึงจะแสดงออกมาให้คนเห็นได้ตามันชักบดลงตามลงมันเป็นพ่อแล้วเดี๋ยวนี้พ่อหินบางทีมันจะเป็นบอดเอามันไม่ค่อยเห็นบางทีก็เป็นสายที่ลูกกะตาคนลูกกะตาจะใช้ไม่เห็นอยู่เลย ชีวิตชีวาชีวิตชีวาของอะไรไม่รู้ล่ะสารีบุตรจะเอาชีวิตอะไรก็ชีวิตพุทธจะได้เอาชีวิตรอดก็คือเนื้อตัวชีวิตชีวิตชีวาความเป็นชีวิตเกิดแล้วพระกับชีวิตชีพก็ชีวิตและเป็นความเป็นชีวิตที่จะต้องรู้ความหมายในชีวิตอะไรรักษาของอะไรวิญญาณรักษาสมาธิสั้นมีกิริยาอาการมีชีวิตชีวามีตัวที่เป็นบทบาทตัวอันนี้แหละแต่สิ่งนี้จงบอกสิ่งนี้เป็นตัวชีวิตชีวาเป็นตัวกำหนดขึ้นมา จนกระทั่งเป็นลูกเป็นตัวมีลูกมีนามทีนี้เป็นพุทธะแท้เป็นความสงบระงับเป็นความเย็นเป็นความสบายท่านสบายเนาะถ้าไม่มีห่วงน้องภาษาญี่ปุ่นเห็นแล้วโอ้ท่านทำไมท่านอยู่บนโลกนี้เขายุ่งเขาวุ่นท่านทำไมไม่วุ่นเลยถึงจะตัดให้มันอ่านออกว่าเป็นคนมีอะไรทั้งหมดห่วงแน่ๆท่านลอยซะอิสระแน่ๆเหมือนเจ้าของรอยของเรามันก็ของที่โอ้ช่างทำไมคนอื่นเขายุ่งยากหน้ามนหน้าหมองรังสิตผ่อนเหมือนอย่างนี้กินยามีอาการมีอะไรเหมือนคนห่วงหน้าพะวงหลังมีอะไรต่างๆนานามันต่างแตกต่างไม่เหมือนรายละเอียดที่พูดเป็นภาษาก็อธิบายให้คุณได้คิดเป็นเชิง เนี่ยเข้าใจมันมีอะไรหลายๆอย่างที่ละเอียดเหลือเกินวิญญาณนี่มันจะรู้ก็รู้อัจฉริยะได้ชีวิตของสิ่งนี้ผู้ที่เป็นสารีบุตรโตเป็นบุตรของพระพุทธก็รู้ชั่วก็พูดแล้วอุตส่าห์ตามชื่อของพระพุทธเจ้าอยู่ที่นี่เข้าไปถามเลยท่านเป็นลูกศิษย์ของใครแต่ก่อนนี้มันอาจารย์เยอะเหมือนกันแต่สมัยนี้ท่านปฏิบัติกรรมฐานยังไงปัจจุบันในเมืองไทยถ้าปฏิบัติยังไงนักปฏิบัติธรรมเจอกันแล้วปฏิบัติยังไงแนวไหนก็คำเดียวกันว่าท่านปฏิบัติธรรมของผู้ใดในสมัยพระพุทธเจ้า พอเข้าใจแล้วก็ทักถ้าเป็นลูกศิษย์ใครถ้าปฏิบัติธรรมะของผู้ใดเพราะมันไม่รู้จะเอายังไงแล้วของพวกนี้ก็ว่างั้นพรุ่งนี้ก็ว่างเหมือนกันแหละสมัยโน้นน่ะยกลูกลอยมาตั้งแต่สมัยนี้เหมือนกันเหมือนกันไม่ผิดหรอกเป็นแต่เพียงรูปรอยนี้มันอาจจะชัดเจนมันอาจจะถึงยอดเศษกันเท่านั้นเองสมัยพระพุทธเจ้าเราก็รู้ว่าประเสริฐมากเป็นของที่ดียกให้สมัยนี้ถ้าเกิดว่าอย่างไรก็แล้วแต่ใครจะตัดสินเราก็ว่าเราไปสืบกว่ารัก ปฏิบัติธรรมะของคุณได้พระอาทิตย์ก็บอกเราปฏิบัติธรรมะของพระสมณโคดมพระสมณโคดมสารีบุตรอาจจะยังไม่เคยมีชื่อก็ได้อาจจะไม่รู้แนวเลยในตอนนั้นยังไงมีหลักปฏิบัติยังไงแล้วก็ถามว่ายังไงท่านสอนยังไงบ้างดำเนินการอย่างนี้ปฏิบัติ เอาแต่รูปแบบเดี๋ยวนี้เขาสอนกันเอารูปแบบรูปแบบเด่นสมัยนี้ฐานปฏิบัติยังไงพุทโธปัจจุบันก็มาอรหันต์ปฏิบัติยุคปัจจุบันยกมือพวกเราไม่ค่อยได้พูดถึงสำนักยกมือใครใครยังไม่เคยได้ยินมีไหมคงมีแล้วก็ใช้เป็นบัญญัติแบบนี้ให้หยิบมาไว้ที่กลางใจมือหนักแล้วเพื่อนพอยกมือเท่านั้นเป็นวิปัสสนาแล้วขอให้ ขอให้ยกมือขอให้เข้าใจที่วิปัสสนาแล้วให้ไปยกมือแล้วก็พยายามหัดปลูกจิตเคลื่อนแล้วก็ให้มันเข้ามาเลื่อนออกเลื่อนเข้าเป็นกฐินน่ะเป็นทรัพย์สินทรัพย์สินเลื่อนทรัพย์สินเลือดไม่ใช่ตัดสินซึ่งเขาอธิบายตัดสินหรือว่าสิ่งที่ได้จากประยุทธ์เนี่ยเป็นสมถะแม้แต่เอาอะไรอะไรมาที่ใช้ยึดแม้แต่เช้าใช้ภาษาเขาก็มีเยอะแยะขนาดรายละเอียดมีอีกเราก็อาจจะเป็นเด็กหรือว่าท่านปฏิบัติด้วยธรรมะกรรมฐานยังไงว่าเขาก็มีพระฉายาลักษณ์ปัจจุบันศาลพระพุทธทาสอะไรอย่างนี้ก็เป็นฉายา ตามที่กำหนดลงไปเรียกฉายานามที่เด่นๆก็เป็นที่สุดใจปฏิบัติอย่างนี้อย่างนี้ได้รับธรรมะแสวงหาก็ต้องรู้ทีนี้ท่านอัสสชิมีพระสารีบุตรพระเข้าพระไปในลักษณะอย่างหนึ่งเพราะไม่เหมือนสมัยนี้สมัยนี้รูปแบบยึดติดวิธีการก็เอาวิธีการมาบอกกันสั้นๆสมัยโน้นไม่ได้วิธีการเพราะเอาปรัชญาก็เอาแนวความรู้ว่าจะคิดก็ขยายแนวความรู้ท่านสอนว่ายังไงบ้างก็เอาแนวความรู้ก็คั้นเอาพยายามเอาคาถาหรือเอาโสร่งหรือเอาบุตรบทสำคัญ มาบอกกันพระอาทิตย์ไม่บอกท่านสอนเอาไว้โยธาเหตุผลสำคัญแล้วแต่ก็ไม่ได้ ตั้งแต่สมัยก่อนนะแปลภาษาญี่ปุ่นมีปฏิภาณเพียงพอแล้วก็ไม่ได้เคยได้ยินคำสอนอย่างนี้สมัยนั้นก็คงแหมพูดกันเลอะเหมือนกันเขาสอนกันไม่ใช่ว่าทำไม่รู้เหตุและที่แปลกใหม่อันนี้มีความหมายของความหมายของมันมีสิ่งที่แปลกเป็นมีสิ่งที่สำคัญเหมือนกับเราเองเนี่ยสมัยนี้คำพูดของผมหลายๆคำพูดหรือว่าอะไรเป็นอะไรของผมหลายๆอันที่นั่นที่โฆษณาออกไปก็มีคนบอกว่าไม่เคยเห็นใครพูดอย่างนี้คาถาต่างๆยาวบ้างหน่อย คอร์ดเพลงคนพูดอย่างนี้มันไม่มีเธอจะสะดวกจริงๆคนที่มีปฏิภาณมีปัญญานี่ดูสะดุดพูดอย่างนี้เราก็ไม่เคยได้ยินโคตรแปลกมันมีอะไรแปลกๆมนุษย์ก็พูดแล้วมันพูดให้ความรู้ซ้อนอยู่ในนั้นน่ะบันทึกที่เดียวคนที่มีปัญญาจะรู้สึกถ้าคุณเคยได้สัมผัสแล้วคุณรู้สึกอย่างนั้นคุณก็จะรู้เองมันเป็นระบบทางด้านปัญญารักษาตัวอย่างเอามาประกอบในการศึกษาจะรู้ได้เห็นได้แม้แต่มันดัดแม้แต่รูปที่ยังไม่ต้องแสดง ยายสอนมันก็เป็นการสอนในตัวได้เหมือนกันแต่พระพุทธเจ้าก็ไม่ได้ส่งเสริมเรื่องสรรเสริญไปแค่นั้นนะก็แค่รู้ว่าจะสอนนะได้ผลก็พอแล้วก็ไม่เคยว่ามีแต่บอกว่ามันมีเองก็ไม่ได้กล่าวถึงเท่าไหร่หรอกครับมันมีผมเองผมกล่าวให้ฟังว่ามันมีอันนี้ก็จะให้พยายามช่วยเหลือเกินมีภาษามีคำสอนใช้อธิบายไม่แสดงธรรมโดยพิสดารก็แสดงว่าเป็น ไม่แสดงธรรมเป็นข้อข้อ 13 หรือข้อที่ 4 ถ้าไม่สมควร 5 ข้อหรือไงนั่นก็จำเฟสแล้วมันหลายอันเยอะแยะเหลือเกินเพลงมันอยากจะไม่ไหวแต่ก็จำผ่านก็ได้เนี่ยพระไม่ถึงขวัญไม่สาธยายธรรมโดยพิสดารผิดและไม่สมควรเป็นพระที่ปกครองก็แสดงธรรมโดยพิสดารขึ้นมาด้วยเป็นต้นแต่เราก็จะต้องรู้จุดหมายที่พระพุทธเจ้าท่านสรรเสริญอะไรฉันพยายามมีแนวโน้มดูมุมให้เราเนี่ยไฟยังไงภาพเขียนยังไงเดินทาง อะไรที่ควรเป็นควรไปถ้าแนะทางออกไปเสมอเราก็จะต้องเข้าใจทางเป็นยังไม่ได้เราก็รู้ล่ะเราก็พยายามมันเป็นได้แล้วเราก็รู้ไล่เรียงขึ้นมาแล้วเป็นผ้าอรุณแล้วก็ไล่กูไปอย่างที่อธิบายสู่ฟังเพลงเมื่อวานนี้แยกแยะอรหันต์ให้ฟังแล้วมันก็เป็นของมันเองเราเองเราเป็นผู้ที่มีสิ่งที่เป็นที่เป็นความสุขของวิหารมีเครื่องอาศัยเป็นเครื่องอยู่สบายปัญหาอะไรเพราะฉะนั้นมันเกิดปัญหาและทำเพื่อสุขภาพจะเป็นอันเดียวกันหรือว่าจะมีแนวเชิงที่จะอธิบายต่อไปอีก กระบะฟังกันดูแล้วมันก็เป็นอันหนึ่งอันเดียวเองเยินยอแล้วแต่ว่ามันมีเธอมีแนวที่จะต้องเข้าใจภาษาและสมมติมันก็จะต้องแตกแยกออกไปอย่างนั้นเรามาเข้าทีนี้ก็มาถึงดวงแก้วดวงที่ 2 คือพระธรรมโดยนายเดียวกันตามลักษณะรูปรอยก็อยู่ในโครงสร้างอันเดียวกันเราจะต้องทำสมถะวิปัสสนาจนเกิดผลแทนทะลุรู้นามอันแท้จริงของพระธรรมโดยใช้สติปัฏฐานและอนาคตของพระธรรม ขุนแผนพระพุทธนั่นแหละแทงออกมาเรียนรู้มาใช้วิปัสสนาใช้สมถะวิปัสสนาหรือว่าใช้สติปัฏฐานใช้อานาปานสติจะเอาภาษาพวกนี้มาเรียกมาเขียนมาขยายยังไงแล้วก็ถ้าเข้าใจแล้วก็ไม่มีปัญหารูปของพระธรรมขั้นต้นคือคำสอนหรือพฤติการณ์สอนซึ่งต้องอยู่ในภาษาพูดภาษาเขียนหรือจะอยู่ในสภาวะอากาศที่แสดงปรากฎในวงเล็บที่มีอยู่ในพระอริยเจ้าทั้งหลายก็ได้ทั้งสองอย่างนั้นเราเรียกว่าจริยธรรมเป็นปริยัติธรรมพฤติการณ์ที่มันมีอยู่เป็นบทบาทเป็นสภาวะเป็นอาการที่แสดงปรากฏอย่างที่อธิบาย ดูสภาพไม่ใช่ภาษาพูดไม่ใช่คำบรรยายก็เป็นปริยัติเหมือนกันอย่าเข้าใจว่าปริยัติมีแต่ภาษาพูดภาษาเขียนนะปริยัติแม้แต่เป็นบัญญัติเป็นอัตลักษณ์กิริยาเป็นการแสดงออกทางอื่นที่ไม่ใช่การไม่ใช่ตัวปฏิบัติหรือว่าไม่ใช่ตัวการเจตนากระทำสร้างขึ้นแต่มันเป็นเองเป็นสิ่งที่เกิดอยู่เป็นรูปพลอยที่เราจับได้ก็เป็นปริยัติทั้งนั้นแต่เดิมเริ่มแรกจริงๆนั้นถ้าทำเป็นสภาวัฒนธรรมกลางอันเป็นของมีอยู่แล้วในโลกเป็นรูปไม่เกินเจ้าชายสิทธัตถะขึ้นมาเป็นพระพุทธเจ้า ชมพู่รู้พระธรรมผู้รู้นั้นเป็นนามก็คือองค์พระสมณโคดมหรือเจ้าชายสิทธัตถะนั่นเองส่วนจริงที่ถูกรู้นั้นเป็นรูปจริงคือพระธรรมทั้งหลายทั้งปวงต้องเกิดโรคเกิดน้ำขึ้นมาคู่แรกของมีอยู่แต่ว่าไม่มีใครรวบรวมไม่มีใครจับขึ้นเป็นของกลางพระพุทธเจ้า ตอนนี้ก็ไปจับพระธรรมเข้ามาแล้วจับเอาพระธรรมในป่าโลกมาเป็นสมบัติก็มีผู้รู้พระธรรมขึ้นมาคำว่าผู้รู้มันเป็นน้ำเป็นนามธรรมสิ่งที่ถูกรู้เป็นรูปเจ้าชายสิทธัตถะก็กลายเป็นผู้รู้หรือพระสมณโคดมตอนนี้เรียกพระพุทธเจ้าหรือพระสมณโคดมและเป็นผู้รู้ธรรมะเป็นลูกพระธรรมทั้งหลายทั้งปวงที่ท่านได้รู้เยอะแยะไม่ว่าจะเป็นงานลูกคำว่านามรูปเองก็เป็นพระธรรมหรือไตรรัตน์ตัวอย่างภาษาเรียน เกษตรกรรมธุรกิจเศรษฐกิจมากมายสูงขึ้นไปก็เป็นธรรมะเป็นสิ่งที่ถูกมิได้เรารู้ด้วยภาษาและเรารู้ด้วยสภาวะธรรมถ้าเราทำได้เป็นได้ก็เป็นจริงที่เรามันมีขึ้นมามีของกินขึ้นมาทรงขึ้นทรงอยู่ส่งไว้ธรรมะเป็นสิ่งที่ทรงไว้พยานใหญ่ล้วน สภาวะธรรมทั้งสิ้นเป็นตัวตนของธรรมะแท้ๆเป็นพระธรรมที่พระพุทธเจ้าได้ตรัสรู้ได้แจ้งจริงพระธรรมเป็นสิ่งที่ถูกรู้พระพุทธเจ้าเป็นผู้เข้าไปรู้หรือเป็นผู้รู้ที่เกิดขึ้นแล้วอธิบายแล้วเราเข้าใจมาจากต้นรับฟังนี่ก็คือคำซ้ำซ้ำซ้ำแซะผู้ใดยังไม่เข้าใจก็ช่วยขึ้นไปอีกเน้นขึ้นไปอีกยืนยันขึ้นไปอีกต่อลูกคืออะไรนามคืออะไรสิ่งที่ถูกรู้คืออะไรผู้รู้คืออะไรตอนนี้เราก็มาประกอบปัจจัยคำว่าเขาทำขยาย คนเดียวกันนั่นเองสิ่งที่ผมรู้กับผู้รู้เป็นของคนคนเดียวกันฟังดูดีๆเป็นความประชุมของกลุ่มนามรูปของคนผู้เดียวเป็นกายะเป็นกายวงเล็บความประชุมอันเดียวกันพรุ่งนี้เวทนาอยู่ในนั้นพร้อมและก็เป็นเรื่องของแท้ๆตรงๆท่านปรมัตถ์ที่ประกอบไปด้วยรูปธรรมกับนามธรรมอันเป็นกองเป็นก้อนแห่งความตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าองค์หนึ่งองค์เดียวในวงเล็บเจลทำโมมันอยู่ในตัวพระพุทธเจ้าทั้งหมดสิ่งที่ถูกรู้จะมีผู้รู้ก็ดี นามธรรมที่รู้มันไม่ได้ไปอยู่ที่ต้นไม้มันไม่รู้ยอดกล้วยมันไม่ได้อยู่ที่ยอดเขานำมาทำจะรู้มันก็อยู่ที่พระพุทธเจ้าและพระพุทธเจ้าเสด็จไปรู้อะไรพวกนี้เอามาพูดถึงได้เอามากล่าวถึงได้นอกจากพูดถึงกล่าวถึงแล้วมันก็ยังมีความรู้สึกได้เป็นเวทนาแล้วมันพูดอังกฤษแท้ๆนี่แหละที่จะให้ศึกษาพระธรรมนี่ปรมัตถธรรมขั้นปรมัตถ์จิตแท้ๆตรงๆท่านปรมัตถ์ก็ศึกษาจิตใจเป็น 10 รูปที่ผ่านและอยากเข้ามาถึงรูปสติชส่วนรูปนอกนั้นยังมีอีกเยอะภายนอกกายลูกนอกที่เราไม่รู้นอกโลกนี้ก็มีโรคอีกเยอะมีดวงดาวอีกเยอะที่จะรู้แต่เราก็ไม่ได้รู้เราไม่ได้ไปยุ่งยุ่งมากมายเพราะว่า ก็ไม่เป็นไรหรอกความไม่รู้ต่างๆไม่ได้หมายความว่าจำเป็นที่จะต้องเป็นเธอได้รู้อะไรทั้งหมดตัวเราเองรู้ตัวเราเองพระพุทธเจ้านิยมจนยอมออกมาว่าตายาวนานและใจนี่แหละคือตัวโรคเรียนรู้โลกเหนือโลกส่วนที่สำคัญเหมือนหมาถูกน้ำร้อนให้มันอยู่สบายอยู่ที่ไหนนอนที่ไหน ที่ไหนทำงานที่ไหนจะตายที่ไหนจะเน่าที่ไหนหมดห่วงหมดห่วงน้ำขนาดนี้มีชีวิตอยู่อย่างอิสระเสรีมีประโยชน์ต่อโลกเมื่อยผลาญโรคแล้วก็เบาสบายง่ายดีไม่รู้ตัวนี้เป็นปรมัตถ์ประกอบด้วยรูปธรรมนามธรรมอันเป็นก้อนเป็นกองเป็นก้อนแห่งความตรัสรู้เพราะท่านพระพุทธเจ้านั้นเชื่อว่าแท่งความตรัสรู้ท่านก่อนหรือว่าเราเลือกกองก็ได้เรียกก่อนก็ได้แท่งก้อนก็ได้ของความตรัสรู้พระพุทธเจ้าองค์เดียวนี่แหละอันนี้ซึ่งเรียกรวมกันได้สนิทว่าพุทธธรรมเราเรียกพระพุทธเจ้า รูปพระพุทธพระธรรมเป็นนามรูปอย่างหนึ่งในโลกอันมีประโยชน์ต่อมนุษย์โลกซึ่งเหลือเกินเป็นนามรูปอย่างหนึ่งเป็นของมีค่าเหลือเกินและแล้วพระสมณโคดมจึงกำหนดอธิบายชี้เน้นจำกัดความหมายของคำทั้งหลายขึ้นว่าถ้าส่วนดีที่หมายนั้นอย่างนู้นอย่างนี้นะเอาพระพุทธเจ้า ถ้าเกิดไม่ดีแล้วก็พุทธมหาเอาอย่างนั้นอย่างนั้นนะวงเล็บอกุศลธรรมจงอยากจะทำกำหนดต่างๆจึงเรียกว่าพระธรรมอันเป็นคำสั่งของพระศาสดาว่าคำสั่งของประชาชนชาวนาเป็นคำสอนของพระศาสดาอนุศาสน์หรืออนุศาสนีแล้วแต่บางทีมียยักษ์การันต์บางทีก็ไม่มีหรือบางทีก็มีอนุศาสตร์ของพระศาสดาเป็นอนุสาสนีบ้างเรียกว่าสวดภาษา ส่วนวิธีทำยังเป็นเพียงพระธรรมอยากๆอื่นๆยังไม่เป็นปรมัตถ์ยังไม่ใช่ตัวสภาวะตัวสาระแท้ๆน่ะมีของประชาชนบอกคำนี้คำอธิบายอย่างนี้ไม่ดีนะหากกุศลธรรมผมทำอย่างนี้อย่าไปทำอย่างนี้บอกมีเงินลงไปคำสอนคำกำหนดคำบอกต่างๆบางทีก็สั่งบางทีก็สอนอธิบายต่างๆพวกนี้แหละเป็นภาษาเป็นคำพูดเป็นส่วนบัญชีเป็นพระธรรมสัญญาเป็นปริยัติธรรมในระยะหนึ่งอีกส่วนหนึ่งก็คือ พฤติการณ์ต่างๆหรืออาการกิริยาอิริยาบถกายกรรมอันนี้ไม่ใช่วจีกรรมกายกรรมที่แสดงปรากฏของพระสมณโคดมองค์บรมศาสดาทั้งของพระอริยสาวกทั้งหลายซึ่งผู้รับรู้รับสัมผัสรับเห็นก็ย่อมเป็นพฤติการณ์สอนได้จึงคือปริยัติธรรมนัยหนึ่งเรียกว่าส่วนพฤติกรรมภาษาอังกฤษ ยังไม่เป็นปรมัตถ์ยังไม่ใช่ตัวสภาวะตัวสาระแท้ๆเหมือนกันปริยัติธรรมยังไม่ใช่ตัวสาระไม่ใช่ตัวสภาวะเต็มผู้รู้สิฟังวงเล็บจากคำสอนรู้ได้เห็นจากพฤติการณ์สอนเข้าใจดีแล้วก็เอาไปปฏิบัติตามที่ครูประพฤติตามกระทำตามก็คืนนี้แหละเรียกว่าปฏิบัติธรรมการเป็นการพยายามจะให้พระธรรมเกิดในตนถ้าจะนับว่าเป็นพระธรรมที่สูงขึ้นก็รับได้ว่ารัฐ ขึ้นไปอีกกว่ามีเพียงปริยัติธรรมและปฏิบัติธรรมจะเป็นเขยิบฐานะเป็นขั้นตอนต้นกลางปลายปริยัติปฏิบัติปฏิบัติถือว่าสูงกว่าแต่ถ้าจะมีจะปฏิบัติโดยไม่มีปริยัติมันก็ไม่ก็ถ้ามันไม่มีอะไรขยายมันมีองค์ประกอบและปฏิบัติธรรมเป็นแค่ว่าสูงกว่าปริยัติก็พอได้แต่จะว่ารู้ซะทีเดียวมันก็มีแต่ปฏิบัติโดยไม่มีปริยัติมันก็ไอ้ต่ำเท่ากันกับปริญญามีแต่ปฏิบัติดีๆไม่เข้าทางไม่ได้เช็คไม่ได้รู้เขาว่ายังไงลักษณะตัวอย่างพฤติการณ์ของพระพุทธเจ้าเป็นยังไงพฤติกรรมของท่านเป็นยังไงไม่ได้เช็คพระอริยสาวกมีพฤติกรรมยังไงไม่ได้เช็ควิ่งภาษาคำสอนปิดคัมภีร์ไม่เรียนรู้ไม่อ่านหนังสือไม่ฟัง ของใครดีนะพระปฏิบัติโยคาวจรที่โง่ๆซึมๆแบบนี้มีมิจฉาทิฐิแบบนี้อย่าไปใส่ใจอย่าไปสอนไม่ใช่ทั้งนั้นแหละพวกนั้นเป็นปลวกทั้งนั้นก็มีคนเอากันปฏิบัติตัวละครแบบนี้มีอยู่อย่าไปสนใจผมนะครับที่บอกว่าปริยัติธรรมเนี่ยว่าต้นก็ต้นในปัจจุบัน ระยะปฏิบัติมันก็มีค่าเท่ากับปริยัติเหมือนกันโดยที่ว่าพี่จะดูถูกวันปฏิบัติธรรมจึงไม่ได้หมายความว่าปฏิบัติที่ไร้ปริยัติถ้าจะสูงจึงปฏิบัตินี้ต้องมีปริยัติด้วยจึงเรียกว่าเป็นฐานะผู้สูงพอได้ยินได้ฟังได้สัมผัสแล้วก็มาเอาอย่างตามภาคเรียนประพฤติปฏิบัติตามกฎหมายอันนี้ก็ชักจะเข้าทีมีฐานะสูงกับปริยัติจนผู้ปฏิบัตินั้นเกิดผลจริงมีเวลาทำจริงมีนิพพานทำจริงมีประสิทธิภาพใหญ่รู้แจ้งในตนและปรับสภาวะแท้ๆในตน ส่วนนี้ก็คือปฏิเวธสถานปฏิบัติธรรมเป็นพระธรรมเนื้อแท้มาทำที่สูตรมาเห็นผลเกิดผลมีรู้แจ้งรู้จริงแทงทะลุขึ้นมาสั
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive