211008-1-026 ทางเอกภาค1-ตอน026(หน้า117)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

โฟลเดอร์2521 MP3 ทางเอก-ภาค1 107 ตอน ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์79 KB
วันที่แก้ไข20 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันอาทิตย์ที่ 8 ตุลาคมพุทธศักราช 2521 ดัชนีนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นะโมทำวัตรเช้าซึ่งเป็นการเรียนทางเอกภาค 1 บทที่ 4 ครั้งที่ 26 มกราคม 2561 บอกว่า ดูการกระทำโรงเรียนปริยัติเรียนหลักการเรียนคำอธิบายเรียนภาษากันมากๆเข้าก็เลยรวมเดือนกันยายนออกนอกคำคือคำถาม ส่วนของศาสนาพุทธพระพุทธศาสนารวมถึงการเป็นภาษาเหมือนกันคือการเรียนรู้การเรียนหนังสือแต่ว่าไอ้ตัวหนังสือมันไม่รู้เรื่องอะไรมาเรียนไม่ได้เป็นพุทธศาสนาคำสอนต่างๆจึงไม่กลายเป็นคำสอนของพุทธเป็นไปเพื่อความเรียนรู้เรียนรู้สิ่งที่จำเป็นทุกคนที่จะต้องพยายามรู้ของเรา ปัญหาต่างๆบนรถน้อยลงเท่าใดทนได้เท่าไรก็ไม่มีทุกข์คนเรานี่มันทนทุกข์อยู่ได้ทุกวันนี้ทั้งๆที่กิเลสไม่หมดมันเพราะความโง่มันเพราะโมหะได้วิชาถ้าไม่มีความโง่ทุกอย่างมันก็ทนทุกข์ไม่ได้เพราะอะไรเพราะความโง่เพราะเราจะต้องรู้ว่าเราอยู่กับทุกข์แต่เราไม่ได้อยู่เพราะว่าอดทนมากที่สุด ผมได้สบายจนกระทั่งมันไม่มีกิเลสตัณหาอุปทานมันก็อยู่กันอย่างสุดยอดเลยทีนี้พูดเปล่านี่ก็ปลาถึงพวกที่ท่านรวมกันจนกระทั่งเอาไปทำเป็นเรื่องหากงหากินทำอะไรก็ได้อย่างไม่รู้ตัวโรงเรียนเป็นนักเรียนที่เป็นเพื่อนเป็นตำรวจหามากขึ้นแทนที่จะมาให้เพื่อนรักกิเลสตัณหาถูกกล่าวถึงไปนี้ก็เลยกล่าวเพื่อที่จะให้เพื่อนมนุษย์ สุขขาเสียแล้วสมุดทะเบียนอะไรก็ได้ต่างๆสมบูรณ์เป็นวิชาที่เอาไปจนกระทั่งถนนยกตัวอย่างไว้ด้วยเรียนเอาวิชาเรียนเอาอะไรมาเรียนเอาภาษาอังกฤษเอาภาษาต่างประเทศเอาใช้โอกาสเอารูปอภิปรัชญาเอาแม้กระทั่งถึงจะไปเอาวิชาแพทย์วิชาเกษตรกรรมในเรื่องของนักบวชแล้วก็ส่วนใหญ่เรียกว่าโลกยักษ์วิชาพื้นฐานไปแล้วบางคนเป็นคนมีความตั้งใจ ภาพ TMB และสมองดีซึ่งจะได้เป็นน่าเสียดายเพราะท่านผู้นั้นได้หลงหนึ่งแล้วจะรู้จริงๆไปเรียนคณะก็ลงไม่รู้

อ่านต่อ

ตัวหรอกมันไม่เปิดความไม่รู้มันย่อมย่อมบอกแก่ตัวความรู้ไม่ได้จริงๆคงรู้ตัวไม่ยากแต่ก็พูดถึงเรื่องสัจจะของจริง อธิษฐานเป็นตัวไม่รู้ตัวโง่มันก็เลยเตือนตัววิชาเตือนมันบอกไม่ได้หรอกคุณให้มันเป็นแบบนี้มันบอกไม่ได้คนจึงรู้ตัวได้ยากเพราะเขาเองเขาได้หลงไปแล้วเอาไอ้เด่นมันเป็นเรื่องมาเรียนศึกษาเรื่องนี้ให้เขาร้องขอร้องเขาไม่รู้ตัวจริงๆเพราะว่าเขาโง่เขาหลงไปอะไรไปแล้วจริงๆเขาไม่เข้าใจแล้วเขาก็ไม่รู้จริงๆมันจะไปบอกตัวเองว่าตัวเธอหรอก เพื่อการชุมชนเป็นประโยชน์มากมายผู้ยังไม่หลงก็ส่งมาใส่ใจในสิกขา 3 ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านต่อไปซื้อเลยนะปกติยังติดชีวิต ลงท้าย 0 ทั้งหลายนี่แหละจะพึงพาไปสู่สุคติมีคำแปลง่ายๆ 0 ทั้งหลายนี่แหละเป็นเครื่องใช้สำคัญที่จะพาตนให้ถึงไหนถึงกันจนเป็นที่สุดพร้อมที่จะแปลงนี้ได้หรือเป็นสมบัติที่จะพาตนให้คุ้มครองผู้ประสบภัย มันไม่พอแต่เราก็ต้องรู้ฐานะบางทีเราก็ต้องพูดบ้างสำหรับฆราวาสในบางคนที่ยังเกี่ยวอยู่แต่เราก็ยังลืมใช้คำความเชื่อมโยงต่อไปให้เห็นว่ามันไม่ใช่ไม้พวกกษัตริย์ไม่ได้หมายความว่าผมขอโทษครับท่านประธานว่าผมพร้อมการคุ้มครองผู้ประสบภัยคือวัตถุมากที่สุดแต่ว่าความเจริญโอกาสมันแปลว่าสมบัติเป็นสิ่งที่จะได้สมบัติสิ่งที่จำเป็น จะพาไปถึงนิพพานไม่มีเห็นชัดๆต่อไปนี้ไม่ได้หมายความถึงลาบยศสรรเสริญเท่านั้นถึงทั้งหลายจะพาไปถึงนิพพานไม่รู้จะแปลว่าพาให้เราถึงที่สุดจงสูงสุดของวงเล็บปรังเพราะฉะนั้นขยายความ เรียกว่าสุคติมันคือความก้าวไปสู่ความดีขึ้นเจริญขึ้นเจริญขึ้นสู่ความสุขยิ่งๆมันเป็นความสุขที่เป็นความสุขอย่างพิเศษยิ่งๆขึ้นไปอีกสีนึงจะพาไปเงินแต่ตอนนี้ก็แปลสุคติเป็นกลางๆยังไม่หมายเอาไปจนกระทั่งถึงว่าทหารผ่านศึกเหมือนสมบัติเหมือนยาวิเศษอันธพาล วิภา 9 ไปร่วมฟุตบอลพาต้าพาเลื่อนขึ้นเลื่อนขึ้นเรียกว่าการเจริญการเจริญและสิ่งความก้าวหน้ามันเป็นเหมือนพยานที่จะนำขึ้นไปเรื่อยๆจะต้องประพฤติตนด้วยตนเองนั้นสร้างสรรค์ให้เป็นให้ได้จงอย่ายอมแพ้ ยานยนต์ที่จะพาไปถึงไม่กินอย่างอื่นสัญญาณภาพไปถึงดวงดาวพาไปถึงโลกนั้นโลกนี้จะยานสีนี้ก็สะดวกมึงมันอาจจะตายแต่มันพาไปงานธรรมดาพาไปไม่ได้งานธรรมดา [ไม่สามารถถอดข้อความได้] เพราะว่าเป็นอะไรต่ออะไรได้หมดจะพาให้เราเจริญในโลกให้เรารู้โลกมันได้สุดท้ายเราเองเจริญจริงๆถ้าปฏิบัติตามหลักตามเลือกหนังสือ แต่ก็เลื่อนไปเลื่อนไปพัฒนาไปเป็นสารพัดวงเล็บเปิดแต่ก็เป็นเอกายชนะเท่ากับไปทางเดียวที่สูงขึ้นสูงขึ้นไปสูงนิพพานชุดเดียวไม่เย็นของตนเป็นอนิจจังคือไม่แน่เป็นอะไรก็ได้ตั้งหลายๆอย่างและไม่ใช่ตัวไม่ใช่คนจนตอนแรกให้ความหมายบอกไว้ว่าเป็นทางสังคม เป็นตัวที่จะนำไปจะบอกว่าเป็นทางหรือจะตัวนำไปก็ได้แล้วก็ยืนยันว่าสีนี้แต่คำนี้มีความหมายเป็นยอดคนหนึ่งเป็นเลขแท้ๆประตูโกลทำไมเป็นธรรมดา หลวงพ่อโสธรจะขยายเป็นภาษาเป็นคำเข้ามาเป็นหลักเป็นหลักๆๆต่างๆเยอะแยะหลักการสอนคณิตคณิต ผู้ที่จำเป็นจะต้องบอกต้องสอนพวกผู้รู้เองไม่ได้กำหนดเองไม่ได้ก็จะมีหลักของศีล 800 กันรวมกันเป็นระดับหัดเราเป็นชั้นๆๆๆขึ้นไปขึ้นไปขัดเป็นแง่เป็นแง่เป็นทางบ้างแล้วก็ขยายกันขึ้นมาบ้างเพื่อที่จะสูงขึ้นสูงขึ้นจึงเรียกว่าเป็นการเลื่อนไปเรื่อยๆพัฒนาไปเรื่อยๆจนถึงสารพัดรวมแล้วมากเหลือเกิน น่าจะไปทางไปทางโน้นน่าจะเป็นเดียวกันได้สารพัดอะไรก็ตามแต่จะมีความเป็นเดียวจำนวนเส้นทางเกิดเป็นทางเดียวชีวิตจะพาไปคิดที่จะสูงขึ้นสูงสุดภายในที่สุดในโลกหมดนอกจากทุกสิ่งนอกจากเข้าไม่เข้าทางไม่เข้าท่ามีอะไรมาแทนตนเองถามว่ามันก็แน่นอน เธอไม่ได้ตายมากอยู่เฉยๆไม่ช่วยแม่ไว้กลายเป็นน้ำเน่ากลายเป็นสีน้ำเน่าสุดๆอยู่นั่นแหละเน่าๆเหมือนมุขๆมันไม่ได้เดินทางมันไม่ได้จริงๆเน่านะตายแล้วก็หมุนจนไม่เป็นอย่างนั้นภาษีเจริญ แล้วก็เป็นอะไรต่ออะไรต่อไปเป็นหลายอย่างเป็นเพื่อนแท้เป็นยาวิเศษเป็นยาเป็นทางประพฤติเป็นหลักเป็นแม้แต่ครั้งสุดท้ายเป็นการฝึกการอะไรกับเราอย่างที่เราได้เรียนเป็นหลักมาแล้วเป็นการฝึกเป็นการกระทำให้บุคลิกเกิดแห่งนิสัยเกิดเป็นตัวคำสอนพระองค์ทรงพระเจริญ สูงขึ้นสูงขึ้นสุดท้ายก็รอบสุดท้ายกลับมาเป็นพื้นฐานปกติสบายๆส่วนตัวเราเองหรือเปล่ามันไม่มีหลักเกณฑ์พระพุทธศาสนา ผมมีกฎหมายความหมายในเบื้องต้นของเราว่าเราจะสมาทานศีลแล้วจะต้องมานั่งเพ่งมันเคร่งครัดจะต้องคอยระมัดระวังอย่าให้ผิดศีลอะไรแสดงร่วมปฏิบัติตามสิ่งที่ว่าได้รับหมายมันฝืนใจเหลือเกินมันต้องคอยบังคับตนเองอยากให้ละเมิดมันจะละเมิดบุญด้วยมันจะรักษาอดใจไม่ค่อยได้มันจะดังก็พอ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ตอนนี้สีเหมือนไม่มีตัวเพราะฉะนั้นศูนย์ก็ไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนเป็นอนัตตาด้วยไม่จบไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตรงหน้าเป็นอนัตตาเป็นอนัตตาหมดตาคุณก็เป็นอนัตตาด้วยตัวสูงตัวขัดตัวขวางตัวก็ต้องมีความรู้สึกว่ามันยากมันลำบากเหลือเกินในขณะที่มันกำลังขัดกำลังกาย สบายสะอาดจะได้ไม่ต้องมีทุกข์มีร้อนจะได้ไม่ต้องมีโรคมีภัยทีนี้ในขณะที่กำลังรักษากำลังจะใช้สีมาขับมาไกลอยู่เหมือนเดิมมันมีทุกข์ตามประสาของโลกรู้สึกแต่ในภาษาของคำว่าฉันเลยทำเป็นธรรมดา สวดมนต์ชวนกันเหลือเกินมันมันยากที่จะมองออกเพราะมันผสมผสานอยู่ในนั้นมันเย็นๆด้วยกันจนถึงยากที่จะรู้และสรุปสรุปงานฉบับเข้าใจแล้วจะเห็นได้ว่าอะไรต่ออะไรต่างๆที่เป็นความหมายเบื้องต้นผมเป็นความดีความเจริญสุด ทั้งสุขทั้งโภคทรัพย์ที่ได้เป็นยานยนต์ทั้งนิพพานล้วนแต่ไม่ใช่วัตถุทั้งสิ้นเป็นนามธรรมทั้งนั้นมันเริ่มเป็นเรื่องของตลกสุดท้ายให้ฟังเลยว่าการปฏิบัติสูงต่างๆจึงไม่ใช่ว่าเราจะต้องมาวุ่นวายอะไรในตอนแรกๆเอาความหมาย ยังไม่ตายก็ไม่ดีบริสุทธิ์บริบูรณ์เขาให้ความหมายอาจารย์มันต่างประเทศที่อาจารย์สั่งมาให้ความหมายว่าอย่างนั้นเมื่อกี้นี้ทำให้จิตทำให้วัตถุตกตายบริบูรณ์อันนั้นเอาความหมายของศีลที่เอามาเริ่มต้นสมาทานแล้วก็เริ่มต้นมีชีวิตทั้งวันผู้ได้รับรางวัลกำลังดูว่าตนเองสูงมันก็จะรู้สึกทำให้ตัวเองก็พยายามไม่ให้มันหยาบออกไปตามที่ศรีราชาไม่แน่นอนตายไม่ขาด เพราะเราเองกำลังมีบทปฏิบัติถ้าผู้ใดปฏิบัติตามนั้นอยู่แล้วจะมีสติสัมปชัญญะประกอบอยู่เพื่อประดิษฐานเออเรารู้ตัวเราวันนี้เราสุขเกษมก็แค่เป็นกรรมฐานพระพุทธศาสนาถ้าไม่มีการรับรู้ในจิตจิตมันไม่เกิดการอ่านเกิดการพยายามที่จะทำสิ่งนั้นมันก็จะทุกข์เหมือนกันแต่ถ้าเผื่อว่าผู้ใดในปัจจุบัน สถานีวิปัสสนาพิจารณาเห็นอารมณ์ของจิตมันขัดมันกล่าวแล้วก็เอาธรรมวิจัยวิเคราะห์ว่าเราไม่ฆ่ามันก็ไม่เห็นเป็นไรข้าไม่ฆ่าสัตว์แล้วเราก็สบายดีเขาก็สบายดีต่างๆนานาไม่ก่อไว้ใช้ต่อเวรอะไรเป็นหลักการที่จะพิจารณาให้เห็นผลให้เห็นความสบายของเมตตาธรรมไม่เหมือนการควบคุมการอยู่ร่วมกับโรคอะไรต่างๆก็เป็นการมองว่าจะเอาหน้าน่าจะเป็นนะ เบาๆปุ่มกดทนได้นอกจากทนได้แล้วแต่ละกิเลสนี้เกิดความเห็นแจ้งโดยการเข้าใจจริงเรื่องพิสูจน์เรื่องปฏิบัติงานวันงานวันนี้จะเห็นผลดีที่เดิมส่องได้สอดส่องได้อ่านแล้วก็ยิ่งจะเกิดปัญญาจนกระทั่งทั้งความเคยชินในการที่จะทำตามก็เป็นได้ด้วยทั้งจิตใจก็สะอาดก็เกิดปัญญารู้ความถูกต้องความมั่นใจว่าทุกข์กายไม่พอ Samsung เกิดปัญญาเข้ามาทำความเจริญสูงสุดโดยไม่จำเป็นที่จะต้องไปบังคับไม่ต้องบังคับเลยทีนี้เป็นการระลึกรู้ตัวอย่างชัดแจ้งรู้เลยว่าเป็นเรื่องของมนุษย์ของสิ่งมีชีวิตอย่างนี้ถึงจะทำบทบาททางนี้ก็จบเรื่องของบูรณะต่อมาบอกข้อ 5 ต่อไปของเราก็จะดำเนินไปตามสถานศึกษาทั้งหลาย ต้องรู้จักคำว่าสำนวนจงไปพระพุทธปฏิมาได้เองคำว่าอินทรีย์นั้นหมายถึงอำนาจรู้ความเป็นใหญ่แต่ในร่างกายของเรานั้นผู้เป็นใหญ่ครอบครองตายทั้งหมดถูกใจดังนั้นคำว่า info ก็หมายความเป็นใจเป็นสมุนไพรสามารถสำรวจใจได้สามารถควบคุมใจได้อย่างเก่งจริงๆก็คืออันนี้ชื่อว่า ดูเนื้อสิ่งใดๆมีความเป็นใหญ่ยิ่งกว่าอำนาจข้างนอกจนหรือมีความเป็นใหญ่ยิ่งกว่าอำนาจโลกใดๆผู้นั้นแหละคือผู้ชนะโลกีย์ผู้ชนะโลกที่อยู่เหนือโลกได้ผู้ว่าผู้ยังให้เป็นไปได้ในอำนาจในมนุษย์ผู้มีอำนาจกล้าทางใจ วัดกรุงเทพฯคำว่าแปลว่าอำนาจคำว่าสวัสดี google เปิดตัวรับรู้เป็นตัวเข้าใจเป็นตัวผลเป็นตัวเสวยรถเติบโตอยู่ข้างในเป็นกำลังสำรวจแตกออกไปเป็นภาษาอะไรก็ได้เดี๋ยวก็จะแตกออกไปตีทั้งหลายแหล่ก็จะมีความหมายทีนี้ก็เข้าใจมึงไปไม่ได้ว่าเป็นนั่นแหละเป็นเรื่องใหญ่กำลังสามารถที่จะควบคุมการสามารถที่จะควบคุมร่างกายของร่างกาย ธรณีวิทยามันเป็นอำนาจใจจริงๆไม่เรียกชื่อในภาษาตามภาษาบาลีทำไปทำร้ายเราด้วยว่าเป็นมารไปทางดีกว่าวัดกรุงเทพฯแล้วทีนี้สำหรับผู้ที่มีใจยังไม่แกร่งกล้ายังไม่เก่งเรื่องบริบูรณ์ ต้องครบบริบูรณ์ด้วยว่าการบรรลุสำเร็จได้ถ้าเราพยายามฟังดีๆเคยพิจารณาตามแยกแยะคำอธิบายให้ได้ละเอียดละเอียดจริงๆเห็นเหตุเข้าใจผลได้ชั่วก็เรียกว่ารู้แต่จะถึงขั้นบรรลุผลนั้นจะต้องนำไปทำให้เกิดกับตนจนถึงที่สุดตามที่ได้เข้าใจแล้วนั้นให้ได้จึงจะบริบูรณ์จิตใจของเรามากๆและก็อยากได้ สมใจอยากจะบรรลุอยากจะสำนึกผลในสิ่งที่เป็นหลงยึดมานั้นก็เรียกว่าทุกข์ทั้งนั้นถ้าเราไม่ได้สนใจถ้าเราไม่ได้สนิทผลมีโดยเฉพาะทำขยายตอนหลังถ้าเราเองก็ไม่อยากได้แล้วมันไม่ได้มันสมใจมันไม่สมเหตุผลของเรามันก็คือตัวทุกข์แท้ๆอ่าอยากได้อย่างนั้นอยากมีอย่างนี้อยากจะบริจาคผลอย่างนั้นอะไรต่างๆก็แล้วแต่ทำเงินมันยังไม่ได้สนใจหรือว่าไม่ได้ผลแต่ถ้าได้สนใจได้ผลกำไร ตามหน้าศาสนาพระพุทธเจ้าทำลายตัวคิดค้นศาสนาพุทธศาสนาได้อย่างนั้นมาอยากได้อย่างนี้ [ไม่สามารถถอดข้อความได้] ความหลงมันมีอยู่ในโลกและต้นมายาที่โอ้โหไม่มีตัวตนอัตตาใหญ่โตเล็กเกินความสุขความเจริญภาษาไทยเอามาใช้คำว่าสุขแต่พวกคุณภาษาไทยเคยอธิบายแล้วเป็นตัวตนเราเป็นตัวที่สุดยอด กูก็ตามหรือว่าผลไม้มันเป็นทุกข์และเป็นที่ได้ผลขั้นสุดท้ายเราก็เอามาจากคำว่าสุขกลับแปลว่าถึงขั้นบริบูรณ์ท่านขาวสะอาดหรือว่าคันคอเขตขอบเขตที่สุดเป็นขั้นบริสุทธิ์สมบูรณ์ มันยังไม่ว่างหรอกมันยังไม่หยุดมันยังไม่พักไม่ได้ติดใจแต่ที่จริงแล้วตามทำตามทำแล้วเมื่อมันได้สนใจแล้วก็มีสุขคำนั้นก็แปลว่าว่างแล้วปล่อยแล้วเลิกกูจะเป็นอย่างนั้นแล้วต้องการให้เปิดสมุดสมมาทำปฏิกิริยาเดี๋ยวผมต้องการมาทนกันได้จะได้ไม่ถูกก็คือก็ต้องหยุดนะบทบาทของมันน่ะตำรวจแต่เขาไม่รู้หรอกมันเป็นลายละเอียดของธรรมะเป็นสภาวะธรรมถ้าเราเข้าใจแล้วเราจะเห็นอนิจจังที่มันติดต่อกันอยู่เราจะเห็นบทบาทสำคัญอย่างประกอบไปเรื่อยๆมันจะเกิดตัวเองท่านหมายท่านที่ ตัดออกมาโยนทิ้งกลิ้งโคโลอยู่มันจะถูกแดดเผาไฟเผาขนเหยียบมีดตัดอย่างไรอย่างไรมันก็เป็นไปตามสภาพของวัตถุต่อวัตถุกระทบกระแทกพื้นเปียกถึงสัมผัสกันถ้าไปเผามันก็จะไม่ถ้าฝนพระมันก็จะเปลี่ยนทำรีบกลับถูกส่วนไหนมันก็จะไม่รู้มีรอยแหว่งแล้วแต่ทางไปตามสภาพธรรมอันเป็นเหตุเป็นปัจจัยจริงๆนั้นคนก็เช่นกันถ้าถูกแดดเผาไฟไหม้ฝนพระให้กับส่วนของร่างกายมันก็จะแปรสภาพหรือรับสภาพนั้นๆไปตามอำนาจในการกระทบจากมนุษย์ต่างๆตามหมู่ตามปัจจัย แปลกประหลาดเลยแต่กายของคนมันใจของตัวเองนั้นเข้าไปยึดถือเข้าไปผูกพันเข้าไปรับรู้ทุกๆส่วนแห่งกายของแต่ละคนใจมันจะพยายามรักษาหวงแหนรับรู้ทุกๆจุดในร่างกายให้ได้จริงๆทีนี้ถ้ามีอะไรมาสัมผัสกระทบกับส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายคนก็จะเลือกการกระทบสัมผัสใดที่ตนยอมรับนับถือศาสนา นั้นคือการกระทบสัมผัสนั้นรับเอาผลของสัตว์นั้นผูกพันกับอัตนั้นไม่ว่าวัตถุธาตุใดๆในโลกมาปฏิบัติกับร่างกายของตนก็จะรับรู้และรับมาพิจารณาทุกสิ่งทุกอย่างไปสิ่งใดทำให้เกิดปัญหาตรงกับอยากให้เธอให้เป็นมงคลอารมณ์ไม่ดี สุขเวทนาหรือทุกขเวทนาง่ายๆเริ่มต้นตั้งแต่มันเอากายอธิบายเป็นตัวอย่างเป็นตัวนี้ทานแทนที่จะเป็นนิทานแบบสมัยโบราณเป็นนิยายอธิบาย สำ อินทรีย์ทอดแบบเดียวกันอารมณ์อย่างนี้เรียกว่าอารมณ์แห่งประเทศไทยแต่มีข้อแม้อยู่ว่าเราต้องรู้ตัวในอารมณ์เฉยๆว่างๆในของเราเพราะเราได้ภาพรวมทั้งยาวผูกขาดจนรู้จักมันฝึกหัดรู้จักกันและทำมันให้เกิดกับตนด้วยมิใช่มันเกิดอารมณ์เฉยๆเพราะเหตุใดว่าอย่างไรเป็นโลหะอย่างไรเป็นผลพิจารณาอารมณ์ไม่ทุกข์ดังกล่าวมานี้ดังกล่าว แม้เราจะได้รับการกระทบสัมผัสกับอะไรๆโปรดรับรู้ปรากฏการณ์ของจิตอย่างใดอย่างใดก็ให้รู้ความจริงแท้ในวงยถากรรมของสภาวะธรรมอันนั้นอย่างนั้นเท่านั้นเฉยๆรู้แล้วก็ให้ฝึกหัดทำจิตให้ชดเชยจะเป็นรถสุขก็ต้องหักวางขัดใจขัดเฉยๆไม่ได้เช่นเดียวกันกับรถทุกแม่เราว่าทุกคนก็จะต้องพยายามตัดใจก่อนแน่ๆถ้ามีแต่รับรู้สภาวะความเป็นจริงของเหตุปัจจัยและความเป็น กลุ่มดาวเป็นกิจการเป็นกรรมเป็นความทรงอยู่ความเป็นไปนั้นๆแท้ๆตรงๆอยู่เท่านั้นผมอยากสภาวะของอารมณ์แห่งรถหรือไม่ดีจงแยกสภาวะของอารมณ์แห่งรสให้ออกแล้วอยากให้มึงมึงก็บรรยายวิธีเข้าใจเข้าใจอยู่แล้วไม่เข้าใจว่าอารมณ์ถามเราจะจับผิดตรงไหนที่จะขยับในการฝึกถึงขั้นตอนเราก็ฝึกไปทุกท่านตอนมีเป้าหมายจากอารมณ์วิชาอธิบาย หรืออารมณ์ของอุเบกขาเวทนาในเป็นอารมณ์เป็นฐานของนิพพานแต่ไม่ได้หมายความว่าเป็นนิพพานคนเดียวนะในที่นี้หมายถึงว่าเป็นอารมณ์แห่งฐานเนี่ยจะต้องทำศึกรวมๆมาเป็นขั้นตอนดังนี้โดยการอ่านรู้จักต่างๆแล้วก็เกิดโรคต่างๆปรากฏว่าสัจจะยินดีหรือไม่ยินดีในภาษาไทยต่างๆนานาแล้วก็บรรยายมันก็เหมือนกันนั่นแหละแต่ที่เราพูดภาษาบางอย่างไทยๆหรืออย่างไรก็อันเดียวกันอธิบายแก่ตัวเดียวกันก็ต้องยอมต้องรู้ไม่เข้าใจอธิบายเพื่อให้เข้าใจง่ายๆเช่นเราถูกมีดบาดมือมีรอยแผลเป็นภาพต่างๆ คำศัพท์ในเรื่องกระทบกระทบต่างๆในเลือดเนื้อส่วนเป็นอวัยวะข้างในได้มันมีรถขับสระที่เรียกว่าแสบบ้างปวดบ้างอะไรพวกนี้เราก็จะต้องรู้ให้ได้ในความจริงอันนั้นว่าของมันมีปัจจัยอย่างนั้นอยู่มันก็ย่อมเจริญเวทนาอย่างนั้นอย่างนั้นตามความเป็นจริงสถาบันเทคโนโลยี เพราะเนื่องจากเหตุการณ์ปัจจัยนั้นรู้คือการเพ่งรู้เวทนาในเวทนาแล้วเลือกเอาสุขของเวทนาหรือทุกขเวทนาที่มันจะเสริมมันจะเติมมาในเวทนากลุ่มที่มันย่อมเป็นย่อมมีเพราะปัจจัยชนะเท่านั้นแต่ไม่ได้มันจำเป็น เลือกเอากับเวทนาหรือทุกข์เวทนาออกให้ได้ในตัวอย่างการใหญ่ๆมันจะสูงมันจะเจอมันจะมีอะไรด้วยคณะจริงๆก็เราก็รู้แล้วว่ามันเกิดอาการเวทนาตัวที่รับรู้สึกว่าเหตุปัจจัยมันทำให้เกิดแผลแล้วก็มีอะไรต่ออะไรไปทำปฏิกิริยากันข้างในมันก็จะแตกจะร้อนหรืออะไรต่างๆมันก็ต้องเป็นสิ่งที่มันมีเวทนาแต่วันศุกร์ก็ทุกข์เกิดความชอบธรรมชาติ ฟังดีๆนะโฆษณาจริงมันเกิดความรู้สึกความรักอันนั้นอยู่อย่างนั้นแหละเพราะว่ามันมีปฏิกิริยาอวัยวะต่างๆมันก็จะต้องได้รับอะไรต่างๆถ้ายิ่งมีเชื้ออะไรก็ได้เข้าไปมากไปทำปฏิกิริยามากมันก็ยิ่งเจ็บมากหรือว่าการการทำในบทของตัวในเนื้อมันเองมันไม่ลงตัวมันเกิดขัดขัดจนตัวมันเกิดมันไม่สะดวกมันก็เกิดความรู้สึกว่ามันไม่สะดวกมันขาดมันแต่มันเจ็บมันปวดมันเป็นปฏิกิริยาข้างในตัวมันก็เกิดเวทนาในตัวมันเองทีนี้อารมณ์จิตของเราในโลกอนาคต บางทีคนทำอย่างนั้นแล้วเขาถูกมีมาเหมือนนี้ก็มีชัดเจนมีตัวอย่างมากพวกปลาดิบเขาเอามีดตัวเองเค้าอร่อยครับผมพวกบ้าอะไรอ่ะตุ๊กตาธรรมดาสากลทั่วไปแล้วมันเจ็บมันปวดมันก็จะทำทำไมแต่คนที่พวกบ้าแล้วแต่อารมณ์กลับเพราะมันเหมือนกับพระพุทธประวัติ อธิบาย มีอะไรเกิดปฏิกิริยาเมื่อเอาออกได้จึงจะเป็นอรรถธรรมเวทนาที่แท้ของจิตในวงเล็บเปิดหรือเป็นอุเบกขาเวทนาซึ่งในขณะนี้ไม่ใช่เฉยๆไม่มีอะไรไม่รู้อะไรเลยอย่างนั้นไม่แต่ตอนนี้เราเลือกออกเรามีการเจตนาเรามีการรับรู้เพราะถ้าผู้ใดมีบทบาทอย่างนี้เราเจอสัจจะก็เกิดรู้จักกับความเป็นจริงในความเป็นจริงด้วยสถาบันเมื่อใดเราจะชนะความแก่ เจ็บก็ไม่มีความแก่เพราะเราเองเราเฉยกับความแก่เรารู้ว่าโลกนี้มันมีเหตุปัจจัยตั้งแต่เปลี่ยนแปลงไปมันมีสภาพนี้สภาพนี้เท่านั้นแม้เวทนาที่เกิดเราก็รู้ว่าเวทนามันเกิดโดยถ้ามันเจ็บๆแต่เราไม่มีทุกข์เราจะได้เนื้อนุ่มบาทก็รู้ว่าแต่มันปวดอย่างนั้นแต่เราไม่ทุกข์ระวังเฉยแล้วเราก็ไม่ได้ยินดีที่สุดตามนี้ด้วยแล้วเจ็บตัวแล้วมันอ่อนๆเดี๋ยวยกตัวอย่างให้ฟังแต่พวกที่ชอบนวดแล้วก็นวดนะนวดจริงๆสมัยโบราณมีเยอะคนแก่คนอะไรเนี่ยไม่มีอะไรหรอก แหมตัวคนที่ได้รับการนวดตามเลยนะไม่ใช่อะไรนะมันชอบที่ศึกษานวดมากก็ยิ่งจะต้องให้หนักเข้าหนักเข้าคนโง่จะต้องมือต้องแข็งไม่ต้องกดไม่ต้องทำกดปุ๊บไม่ได้มันเจ็บมากมันสะดุ้งสำหรับคนให้ได้มากๆช่วงนี้วิ่งได้ประจำแล้วก็นวดไปนวดมาเป็นนวดหนักหนัก ไปทำอะไรก็ได้ให้แก่ตัวเองสักอย่างนึงอะไรเนี่ยแต่มันไม่ได้เป็นอิริยาบถธรรมดาถ้าธรรมดาอย่างเราจะต้องเดินจะต้องเหมือนจะต้องไปถูกมันจะต้องมีจิตมีหินมีดินมีตัวมีอะไรเป็นปกติชีวิตธรรมดามันจะต้องเจอเราก็ต่อสู้กันอย่างนี้เสียเป็นการฝึกตนก็จะต้องเจอกับธรรมชาติมันเป็นการปรุงแต่งขึ้นมาแต่สิ่งที่เราจำเป็นต้องตากแดดตากฝน ถ้า ปกติสามัญอยู่ในโลกนี้จะพบท่านได้บอกอรหันต์ของเราทนต่อแบบน้ำลมฝนสัดส่วนพื้นฐานเช่นทนนั่นหมายความว่าฝึกเมื่อมันไม่ทนแล้วมันก็ไม่ต้องอะไรมันก็เข้าใจเข้าใจแล้วเราปล่อยวางจะบอกว่าเราต้องมีสุขใจยิ่งหน้าหนาวฝนตกสวยแล้วเป็นยังไงจะหนาวหนาวเราเองสามารถที่จะสร้างพลังมีอำนาจอะไรอันหนึ่งซึ่งก็ตัดปล่อยหรือว่ายอกย้อนมาให้มันทุกคนอย่างนั้นจริงๆมันก็ต้องร้อนมากทำเป็นความรู้สึกธรรมดาธรรมดา 20 บาทแล้วก็เป็นธรรมดานั่นเป็นตัวเวทนาจริงๆพยายามทำดีๆณขณะนี้กำลังอธิบายในของพิจารณาเวทนาในเวทนาแยกเวทนาออกจากกันให้ชัดๆอันนึงเวทนาที่มันเกิดเพราะเหตุใดเมื่อเราจะถามอีกอันนึงเวทนาที่เป็นอารมณ์มายาของเราเองแล้วไปยึดถือชอบหรือไม่ชอบกดไม่ชอบไม่เจ็บถึงจะชอบถ้าเผื่อว่าเราโตสภาวะเหตุปัจจัยอย่างนั้นคุณจะชอบหรือไม่ชอบก็ไม่มาแล้วมันเกิดปัญหาขึ้นมาอย่าให้มันมีอารมณ์เวทนาเข้าไปพร้อมครับ กระเบื้องปูที่มีเหตุปัจจัยของตนเข้าไปทับถมจนไม่สามารถช่วยลูกหมาก็ยังไม่พอยังซวยอับเฉาใจตรงที่เราจะต้องฉลาดจะรู้สึกไม่อยากทำจิตให้มันเป็นตัวเองเดี๋ยวมันเป็นเรื่องง่ายๆมันโง่มันก็เลยจะทำทุกอย่างทั้งแรงทั้งสิ้น ถ้าเราเองเป็นปกติเราก็ไม่อยากจะได้มีดบาดหรอกเพราะฉะนั้นในโลกนี้ก็ต้องเตรียมตัวรู้ว่าเรื่องเราอาจจะถูกมีดมาแล้วอาจจะกระทบต่อแดดกระทบต่อผลกระทบต่อตอนต่อมากระทบต่อแรงนั้นแรงนี้อะไรกระทบกันเสมอถ้ากระทบด้วยเงินไปในทางทวนกันชี้กันมาอย่างนี้อร่อยในนี้เพลิดเพลินและควรจะมีอิจฉารมนะเราก็จะไปกระทบแล้วเราก็จะไปข่มขืนหรอกเอาอย่างนี้เนี่ยเขาบอกว่าอธิษฐานอารมณ์อย่างนี้ถ้ากระทบเข้าแล้วเนี่ยเราจะไม่สบายนะเราจะไปชอบกันนะเราก็จะไปหลงตามแบบนี้ตายแต่ตอนนี้เราก็ค่อยๆแต่พวกโฆษณา หรือเรามีใครมายืนเบียดๆอยู่เช่นเราไปในที่คนแน่นๆคับแคบกันอยู่บนรถเมล์เรารู้ว่ามันมีการกระทบสัมผัสด้วยเพราะเหตุนั้นอยู่มันมีการด้วยเหตุผลเราก็พยายามรู้ความจริงให้ได้เราก็จะไม่ทุกข์อะไรไม่ทุกข์ร้อนก็ได้เราก็จะมีอารมณ์เฉยๆ รถเมล์แต่ถ้าเราไม่ถือสาอะไรนะแล้วเราก็ทำเฉยๆแต่มันก็เฉยๆมันก็เป็นอุเบกขาเฉยๆแต่โมหะนะตอนนี้จะพยายามที่จะอธิบายเชิงฉลาดเชิงที่ไม่ใช่โมโหทุกๆคนทุกมุมเพราะการเฉยๆแบบโมหะอย่างนั้นเราไม่ถือว่าเป็นผู้ที่ได้อารมณ์เข้าใจเราไม่เข้าใจเหตุปัจจัยเรารู้แต่ว่าเราต้องวางถ้าไม่วางมันทุกข์มากก็ทนไม่ได้แต่ถ้าเราถือสามารถ อยู่ รู้ตัวว่าหัวเราสูงศอกของคนอื่นนั้นต่ำบ้างหรือเพราะเราเจ็บนิดหน่อยก็ไม่คิดจะทนบ้างหรือถ้าเป็นมัวลงโทษคนที่เขาไม่รู้จักหลบตอบของเขาหนีเสียจากหัวของเราซะบ้างมันจะเกิดก็เพราะคนคนนี้เขารู้จักเหตุผลเรื่องง่ายๆเขาฉลาดเขาก็จะไม่ปล่อยให้กรอกของเขาก็แค่หัวเราเลยนั่นคือความจริงอันนี้บอกตรงความจริงก็บอกสภาวะปกติด้วยเขาก็ไม่ได้นำพาอะไรเลย [ไม่สามารถถอดข้อความได้] [ไม่สามารถถอดข้อความได้] เพลงเพลงเพลงเพลงเพลงเพลงเพลงเพลงเพลงเพลงเพลงเพลงเพลงเพลงเพลงเพลงไม่ว่าเป็นเพลงจังหวะแรงอ่ะเป็นจังหวะมากเลยตั้งๆๆไปเลยก็ได้เลยทันทีแล้วทีนี้ก็บอกเออบอกดีๆก็ได้แต่คนนั้นรู้ตัวว่าตัวเองคนปัญญาธรรมดาธรรมดา นี่แหละมันก็เกิดการทะเลาะวิวาทกันเมื่อเกิดการทุบใหญ่จริงๆน่ะทุกข์น้อยอยู่ในตัวอยู่แล้วยังไม่สนใจเลยไม่ต้องทุกข์ใจในบทบาทพระโมกันมากมายรู้แล้วก็กอดได้มันไม่ชัดเจนอย่างนี้ถ้าเกิดว่าเราเองเราไม่ถือหัวไม่ถือว่าหัวสูงแต่ก็ตามหรือว่าไม่คิดอะไรอะไรนิดๆหน่อยๆก็ไม่อาจทนไม่รู้อะไรบ้างมันเป็นลงโทษคนอื่นบ้างเออทำไมเขาไม่เอา 2 ออกจากหัวเราบ้างอะไรอย่างนี้ก็มีคนส่งกลับไปแล้วแต่เขารู้จริงๆแล้วมันก็เลยทำล้อมันก็เป็นคนฉลาดหน่อยเขาก็มาทำงานโครงการยึดถือต่างๆก็จะก่อให้เกิดทุกข์ขึ้นมาทัน พวกมันจะเกิดที่ใจเรานั่นเองคือความไม่พอใจไม่ชอบใจจะเกิดดังนี้นี่แหละคืออารมณ์โลกเรียกว่าสังขารและธรรมของโทสะโมเลกุลโทรศัพท์ไม่เข้าใจแล้วมันเกิดอารมณ์ วิปัสสนานะเข้าใจทุกเหตุถึงปัจจัยเหตุผลของมันด้วยคนพวกนั้นแหละกำลังอยู่ในอารมณ์แห่งฐานนิพพานกำลังเป็นผู้สงบสันติเข้าใจแล้วเออมันเป็นอย่างนี้เหตุการณ์อย่างนี้แล้วเราก็รู้ว่าจะเห็นวางสายเฉยก็ทนได้หรือว่าชนมันก็ไม่เท่าไหร่นี่มันไม่มากมายอะไรจงพยายามรู้จักอารมณ์แห่งฐานและพยายามทำใจของเราหรืออินทรีย์ของเราให้มันเป็นไปอย่างสงบสุขระหว่าง เพราะว่าไม่เคยมีสติรู้ตัวรู้ตนและรู้เท่ารู้ทันในอารมณ์เฉยอะไรของตนเองก็คือพูดตกอยู่ในสภาพนี้สังขารธรรมของผู้ปกครองจึงจำเป็นจะต้องรู้แจ้งใจของตนทุกสภาพตามความเป็นจริงให้ได้เสมอเสมอไม่รู้แล้วก็เข้าใจในความเป็นจริงนั้นให้ได้แล้วก็วางเฉยต่อไปอารมณ์ ถ้าเรารู้ตัวว่าเราแต่ถ้าเราไม่รู้ตัวไม่ใช่รู้ตัวถ้าเราไม่รู้ตัวว่าเราเฉยๆมันเฉยๆมันเคยชินเคยพาไปถ้ามันยึดถือตัวขึ้นมาเมื่อไหร่ตัวจริงอารมณ์ไม่ค่อยดีขึ้นมามันไม่เคยละแล้วมันก็จะโมโหมันก็จะโทรถามก็โทรตามแต่ถ้าเกิดว่าเรามีปัญญาจริงๆเลยไม่รู้ตัวจริงถ้าเราเข้าใจว่าปัญญาอ่อนก็เป็นสภาวะความผ่าน แข่งขันกีฬานะลูกมันเป็นความจริงที่ตอนนี้ไปรถเมล์คราวนี้เหมาก็หัวหลังกระทุ้งมาตลอดทางแล้วก็เริ่มแหมวันนี้ฉันทานโลกอันนี้มันหมดมันก็เป็นสังขารในโลกธรรมดามันเป็นความปรุงมันเป็นความที่จะต้องเกิดการเกี่ยวข้องกันอยู่ไม่ได้เกี่ยวข้องในสถานะนี้เราก็รู้นะถ้าผู้ใดเข้าใจสภาพอย่างนี้จริงๆด้วยปัญญามีอารมณ์แข่งขันฟุตบอลโลก อนุสรณ์ผมพยายามอธิบายกับตัวโทรศัพท์มือถือมันเกิดแล้วเราจะวางมันก็ไม่วางและหรือคนที่ขับอยู่กับคนญี่ปุ่นแล้วก็เปรียบกันอยู่นั้นคนชายหนุ่มคนหนึ่งเป็นหญิงสาวคนตายเราก็จะต้องรู้ความจริงให้ได้เช่นกันว่ามันเบียดๆกันอยู่เพราะเหตุใด ท่อนไม้ 2 ท่อนคริสตจักรมาวางชิดกันเมื่อมันถูกโยกถูกเพื่อนจะเสียดสีกันไปมามันก็ไม่เห็นมีอะไรแต่ถ้าคนที่ยืนเบียดเสียดสีอยู่นั้นมีใจคิดถึงไม่วางเฉยเป็นสภาพธรรมที่ย่อมเป็นไปตามเหตุตามปัจจัยดังกล่าวเพราะอาจจะไปยึดถือว่าตนเป็นเทพและกำลังสัมผัสแตะต้องเสียชีวิตกับคนกรุงเทพฯอย่างนี้ อาพาธมันเป็นการกระแทกเด็กศอกกระแทกหัวในสมมุติรูปการให้มันชัดเจนตรงนี้สมมุติรูปการ

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน