211009-1-027 ทางเอกภาค1-ตอน027(หน้า126)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt

อยู่เท่านั้นน่ะพลางลวงเราไม่รู้ของจริงเพราะเราต้องพยายามอ่านตอนก่อนอื่นก็ต้องแยกศุภเวทนาทุกขเวทนาให้ออกถ้าเป็นทุกข์เอารถก่อนรถไม่ได้เป็นโทรศัพท์นี่เป็นสายมาเห็นทุกข์เพราะรถทุกขเวทนาแล้วแม้แต่พระเวทนาก็จะไปปิดมันไม่ได้ต้องรู้เท่าทันมันไม่ใช่ถูกใจอะไรเราก็ต้องเชื่อและพิจารณาเข้าไปหาตัวที่เป็นตัวที่มีมันเป็นสาระหรือเปล่ามันไม่เป็นสาระไม่เอาอีกรถแม้แต่อารมณ์จิตก่อนอารมณ์ หรือถ้าเผื่อว่ามันไม่ใช่อารมณ์ติดรถรถอารมณ์จิตไม่ได้กราบวัตถุจากไม้ไปชุ่มหรือยางออกจากน้ำไม่เอาแม่ริมไม่เล่นไม่เสพไม่เอาไม่พยายามที่จะเอามาร่วมสังขารด้วยเงินเรียกว่าเป็นบทบาทในการกระทำไปสำหรับตามลำดับผู้ใดได้รู้การลดรูปลดน้ำลดสภาพอันใดควรลดควรจ้างคนขายควรตัดปล่อยคนเป็นขาดนั่นแหละเรารู้ระบบในการปฏิบัติธรรมที่แท้และเราก็ทำเป็นออกรถออกเพราะฉะนั้นตลอดเวลาเราจะมีตาหูจมูกลิ้นกายใจด้วยแล้วจะต้อง รวมทั้งอินทรีย์ 6 เนี่ยสำรวมไปอันนี้ยกตัวอย่างทวารป่าสำรวมอินทรีย์ด้วยทวารตาเมื่อมันสัมผัสก็ต้องทำอย่างนี้แหละคือวิธีฝึกหัดปฏิบัติธรรมโดยการทำสติปัฏฐานเพื่อละกามตัณหาเพื่อสำรอกกามตัณหาโดยยึดเอานิพพานเป็นอารมณ์นิพพานเป็นอารมณ์ก็หมายความว่าจุดมุ่งหมายจะต้องให้ทำให้จิตถึงอารมณ์ถามผ่านศึกนิพพานจะบอกแล้วอารมณ์สุดท้ายนิพพานคืออุเบกขาคืออุเบกขาเวทนาหรืออนุรักษ์เวทนาแล้วจึงต้องเข้าใจอารมณ์ของจิตหรือทำอารมณ์ของจิตผู้ที่จะรู้ทำมาอารมณ์ของจิตรู้ธรรมในธรรมธุรกิจ ธนาธุรกิจนี้มันบอกว่าสุขทุกข์ถ้าบอกทำอารมณ์ของจิตก็จะรู้อาการของจิตเลยวันนี้อาการของเรานี่ยังมีสายอุปกิเลสจะมีอาการของการชอบใจนิดๆไม่ชอบใจหน่อยๆทุกอารมณ์ของจิตลึกซึ้งขึ้นจึงเรียกว่าโอปปาติกะหรือพระอนาคามีผู้ใดจับได้ชัดเจนกว่าของหยาบเกินไปหยาบไม่ใช่จิตที่มันโกรธแล้วฉันก็รู้มันทุกข์และต้องคอยรู้ไม่ใช่ตัวนี้เป็นสิ่งที่ละเอียดยิ่งขึ้นเพราะว่าพฤติกรรมทางธุรกิจชั้นอนุสัยกิเลสลึกฐานกิเลสเป็นง่ายเป็นต้นส่วนนี้จึงจะสามารถกิเลสกิเลสจะหยาบนะในเมืองคนชั้นอยากลดกิเลสฉันอยากได้ก็ดีแล้ว รู้เผ่าพันธุ์ก็ดีแล้วนี่ Siri ฉันอยากก็ไม่รู้เลยก็เลยไม่ต้องปฏิบัติธรรมอะไรเลยกิเลสยาวก็ต้องรู้ว่าจิตเป็นกิเลสไม่ใช่อื่นแล้วเราจะต้องดูทั้งหมดโดยสำรวมอินทรีย์สัมผัสแล้วมันจะเข้าไปถึงใจทางปลากระดี่หูก็ดีจมูกลิ้นกายก็ดีมันจะเข้าไปที่ใจแล้วก็ไปก็ไปถึงใจแล้วก็ตามรู้อารมณ์ของสิ่งที่มันรับรถเมื่อเราเรียกว่ารถกิเลสในที่นี้เราก็ต้องเข้าใจให้เราลดกิเลสคืออะไรแล้วเราก็ด้วยกรรมวิธีที่จะฝึกซื้อให้มันจางคลายให้มันเบาบางให้มันมาหาฐานอารมณ์ขันเพื่อจะต้องกระทำมาเรื่อยๆในทวารใดๆก็เช่นกันแม้จะเป็นทวารหูได้ยินเสียงก็จะต้องมีใจรู้เท่าทันเสมอ หนวกหูเราไม่หนวกเราอยู่ในสภาพที่จะได้ยินก็ย่อมจะได้ยินเสียงนั้นๆแล้วก็จะต้องรู้ความจริงอันแท้จริงดังนั้นให้ได้ว่าเสียงโลกโลกหมุนรอบโลกเป็นอย่างไรเสียงที่เราจะต้องเสียงที่เราจะรับมาคิดปรุงนำมาคิดมาปรุงโดยเพียงเพื่อความจำเป็นที่แท้จริงนั้นแค่ใดเราจะไม่สร้างอารมณ์ตามด้วยเสียงจะไม่ได้ยินดีหรือไม่ไม่ยินดีในการใช้ภาษาให้มันชัดๆเราไม่จะไม่ยินดีรู้จักหรือไม่ไม่ยินดีกับเสียงที่ไม่ก่อประโยชน์แท้ประโยชน์จริงกับตนและโลก เป็นอันขาดโรคหัวใจระเบิดเสียงเพลงก็เป็นเรื่องของโลกเราไม่เกี่ยวโลกเขาจะทะเลาะกันด้วยความมุ่งหวังประโยชน์ใดๆอันเป็นลาภยศสรรเสริญหรือสุขเพียงรู้และเราก็จัดการวางที่จิตเราเสียให้ได้เสมอเราจะต้องจ่ายเฉยๆกับรถผัสสะลูกโลกแบบนั้นขี้เกียจให้สนิทโดยจ่ายโดยจริงโดยเรียกว่ารู้โลกแต่เราไม่หลงไปกับโลกหรือไม่ทุ่มใจเข้าไปปรุงสมมุติกับโลกมันจะใช้ภาษาธรรมดาให้คนเข้าใจเราจะต้องรู้อาการแล้วก็รู้ความที่เรา ของเราไปตรงกับมันจริงๆไปยุ่งกับมันจริงๆเรารู้โลกโลกก็เป็นอะไรเรารู้ทั้งนั้นน่ะเขาทำยังไงก็มีอะไรรู้แต่เราก็ไม่หลงไปกับโลกและเราก็ไม่ทุ่มใจเข้าไปคุมสมุดกะโหลกเอาตัวก็เป็นเอาใจนั่นแหละมันจะเอาตัวตายเอาตัวใจเอาตัวจิตของเราเข้าไปทุ่มไปปรุงไปแปลงตัวไปเป็นเป็นเป็นอย่างเขาไม่แล้วจะต้องรู้สึกของเราเป็นแต่เพียงว่าเออเราจะร่วมไปเฉยๆเรารู้อันนี้เราจะร่วมทำร่วมอะไรเราก็เป็นแต่เพียงสักแต่ว่าทำยิ่งเสียงใดมีฤทธิ์ทำให้เป็นไปเพื่อความหยุดจะมีการตอนนี้จะมาเป็นอัตลักษณ์ เสียงใดที่มีฤทธิ์ทำให้เป็นไปเพื่อความหยุดความสงบความเฉยความว่างได้เสียงนั้นก็ยิ่งเป็นเสียงธรรมมีฤทธิ์มากมีอภินิหารหรือมีปาฏิหาริย์มากตามความเป็นจริงมีจริงอีกและเมื่อหมายถึงทำขั้นความหยุดความสงบความเฉยความว่างพยายามใหญ่ก็จะไม่หมายความว่าหยุดอย่างเห็นตรงสงบแบบผ่าซึ่งใช้แบบโง่ๆหรือว่าแบบเดิมๆซึ่งๆคุ้นๆเป็นอันขาดดังที่ได้เคยอธิบายได้ดังที่ได้เคยได้อธิบายผ่านมาแล้วหรือนี่พอพูดถึงเสียงดังกล่าวว่าเสียงธรรมก็จะเป็นก็จะต้องเป็น เสียงที่มีความสงบความหยุดความเฉยความว่างก็พาซื้อเลยเถิดเทิงจงโง่ไปเลยฉันว่าสงบก็คือไม่มีเสียงหยุดก็คือไม่มีเสียงไม่มีคำพูดเฉยก็คือนิ่งๆอย่าพูดอย่าให้เกิดเสียงว่างก็คือเสียงขาดหายไปในช่วงนั้นไม่มีเสียงในช่วงนั้นนั่นก็เป็นเพียงความหมายอื่นๆเขินๆเป็นความง่ายๆของโลกคือโลกีย์ไม่ใช่เชิงของความหมายทางธรรมเสียงธรรมที่แท้นั้นมีเสียงอยู่ได้เป็นปกติหรือเสียงอาจจะดังคำพูดอาจจะมาก ผมอาจจะยาวนานอยู่ด้วยซ้ำแต่มีคุณภาพทำให้หยุดกิเลสได้สงบจากกิเลสได้เฉยต่อกิเลสได้ว่างจากกิเลสลงจริงๆเสียงของตนจะทำให้ตนเองหรือเสียงของผู้อื่นจะทำให้ผู้อื่นหยุดสงบเฉยว่าจากกิเลสก็นับว่าเป็นเสียงธรรมทั้งนั้นฟังดีๆในนี้มันซ้อนซ้อนอยู่หลายฉันตื่นคนพูดมากพูดแล้วก็ยิ่งพูดเป็นปรากฏการณ์ทางวาจาสื่อด้วย ทำให้ทะเลาะวิวาทกันยิ่งพูดยิ่งเพ้อเจ้อยิ่งพูดยิ่งไม่ได้เรื่องได้ราวแต่ถ้าอย่างนั้นแล้วก็หยุดซะก่อนไอ้คนนี้อย่าเพิ่งพูดหัดพูดแล้วมันขาดทุนพูดแล้วมันก็มีแต่ทุจริตออกมามากๆถอยออกก่อนเป็นกรรมฐานง่ายๆหยุดคำนี้ก็คือจะพูดเลยก็ถูกอย่างนั้นเป็นตัวแรกๆคนใดที่ยังไม่รู้อะไรเลยภาษีภาษาไทยไม่ออกภาษาของเราคำพูดของเราเราวิจัยไม่เป็นเลยว่าเราพูดไปเนี่ยมันเป็นทุจริตหรือเป็นสุจริตดีหรือไม่ดีไม่เข้าใจถ้าแค่นั้นก่อนแล้วก็หยุดก่อนแล้วก็พิจารณาเรียนรู้ อาจารย์ก็อธิบายวาจาเป็นยังไงในทุจริตวาจาเป็นไงสุจริตวาจาเป็นไงพอรู้ปริญญารู้ความจริงแล้วพิจารณาทบทวนดูเข้าใจแล้วอาทิตย์นี้ค่อยมาพูดรหัสสว่างๆนี่คือรูปที่ต้องถูกรู้เราต้องรู้คำพูดรู้เสียงของเราเสมอมีสำนวนอินทรีย์สำรวมวาจาสำรวมกายสำรองของเราทั้งปวงทั้งหลายสำรวมหรือเรารับเสียงมาก็เหมือนกันเสียงที่เรารับมานั้นเขียนให้มันยั่วยวนเราเสียแล้วมันทำให้เราเกิดราคะหรือโทสะก็แน่นอนว่าเป็นข้าเป็นตัวที่ทำให้เราเร็วลงร้ายลงแน่หรือแม้แต่ของเราจะเอาออกไปก็ต้องระวัง ระวังไกลคำว่าทีธรรมมโนกรรมเป็นทวารออกทวารรับเข้ามารับเสียงเข้ามาก็ต้องระวังเสียงซื่อๆยังไงทุจริตยังไงมันไม่ทุจริตยังไงมันมีฤทธิ์ต่อเรายังไงมันไม่มีฤทธิ์ทำไมมีฤทธิ์เราก็ต้องทำเว็บของเราให้มากถ้ามีอำนาจสามารถสู้เสียงนี้ได้สามารถอยู่เหนือเสียงเสียงนี้มันครอบงำเราไม่ได้เดี๋ยวนี้มันทำให้เราเกิดราคะโทสะไม่ได้แล้วเดี๋ยวนี้จะเป็นการนินทาด่าพอเดี๋ยวนี้เป็นการชมเชยจะทำให้เราเกิดราคะเกิดโลภะเกิดชอบใจเกิดชอบไม่ได้เราจะไม่มีทั้งชอบหรือไม่มีทั้งไม่ชอบเราจะไม่มีทั้งยินดีหรือไม่ยินดีเราจะต้องไม่ไม่ยินดีไม่ๆยินดี นี่เป็นการปรับปรับทีนี้อันนี้ได้อธิบายถึงเสียงของเสียงธรรมใช้คำว่าเสียงทำเสียงที่จะเป็นธรรมะมันไม่ใช่หมายความว่าความหมายตื้นๆว่าเสียงนั้นจะต้องทำเสียงให้เป็นเสียงสงบเสียงหยุดก็คือไม่มีเสียงเป็นเสียงต่อมันซะเลยสบายใหญ่เพราะฉะนั้นการปฏิบัติธรรมเห็นตรงกับการปฏิบัติธรรมของพระพุทธเจ้าจึงต่างกันมีนัยยะแปลกศีลก็อาจจะดังนั้นท่านอาจจะพูดมากดูไม่ว่างช่วงถ้าว่างช่วงไหนลงด้วยว่าตรงนั้นว่าทีนี้เสียงมันเสียงนี่เป็นไปเพื่อความว่างไม่ใช่ว่าเพราะไม่มีเสียงแต่มันว่างก็ทำให้ว่างจากกิเลสไม่ใช่หยุดเพราะไม่ต้องพูดสงบเงียบนิ่งเป็นใบ้เลยไม่ใช่ ให้สงบจากกิเลสให้หลุดจากกิเลสต้องเข้าใจตัวแท้ตัวจับสำคัญแล้วเราก็จะต้องอ่านรู้เรียนรู้ทั้งของตนเองที่จะเป็นเสียงออกไปทางที่จะรับกลับเข้ามาซื้อเช่นเด็กร้องไห้อยู่พ่อก็ส่งเสียงดุอย่างแรงเด็กหยุดร้องไห้ความสงบเกิดแล้วดังนี้เสียงอย่างนี้ไม่ใช่เสียงธรรมฟังดีๆนะยกตัวอย่างประกอบเป็นเพียงเสียงโลกีย์ธรรมดามันจะมีสภาพเพียงใช้อำนาจแห่งการดูไม่ให้มีผลบวกหรือผลสงบลงเท่านั้นไม่ การหยุดเพราะรู้เหตุผลเข้าใจสภาพดีสภาพชั่วที่ถูกต้องและระงับหรือหยุดเพราะความรู้ควรเพราะหมดความอยากลดความต้องการร้องไห้ลงเพราะจิตละหน่ายคลายจางฟังดูดีๆพอดุสิตทำแรงๆดูให้หยุดมันเกิดปัญญาเห็นทุกข์อันมาจากการร้องไห้นั้นมันรู้ได้แน่ใจว่าการร้องไห้นั้นเป็นทุกข์ในตนเองเมื่อไหร่กันถูกร้องไห้มันไม่ได้เด็กมันไม่ได้หยุดเพราะว่ามันเกิดเห็นทุกข์เพราะร้องไห้แล้วมันก็ไม่ได้แน่ใจเลยว่ามันร้องไห้ ทุกข์ในตนเองไม่ได้รู้เป็นการร้องเรียนรู้ได้แน่ใจว่าการร้องไห้นั้นเป็นทุกข์ในตนเองเมื่อไหร่กันเด็กก็ไม่ได้เป็นอย่างนั้นเด็กไม่ได้รู้อย่างนั้นนะมันกลับจะเป็นการขัดใจสั่งสมความไม่ชอบความพยาบาทที่ถูกเอาชนะด้วยอำนาจไม่ให้ร้องไห้เอาด้วยในความหยุดมันไม่มีเลยนะเมื่อเห็นว่ามันถูกพยาบาลเพิ่มเติมพอดุเด็กในอำนาจโดยไม่จำเป็นต้องหยุดเพราะมันกลัวอำนาจอยู่มันไม่ได้หยุดเพราะมันมีเหตุผลว่าไอ้ร้องไห้นี่เป็นทุกข์มันไม่รู้เรื่องแล้วมันก็ปรารถนาเศรษฐกิจ เขาจะมาตะคอกมันให้มันหยุดมันแรงมันกลัวมันหยุดมันก็ยังไม่รู้เหมือนกันเหตุดูถูกดุด้วยอำนาจแล้วมันก็ยังพยาบาลเอาชนะฉันฉันก็ต้องจะหาทางเอาชนะแกด้วยวิธีนี้ทีนี้เมื่อจิตมันไม่หมดพยาบาลแล้วก็สั่งสมความต้องการในวงเล็บจะร้องไห้นั้นอยู่หรือยิ่งขึ้นด้วยพร้อมกับจิตก็อาฆาตในวงเล็บโทรศัพท์จะหาอำนาจคือแรงกว่านั้นมาเอาชนะกันต่อไปอีกไม่มีจบสิ้นความหยุดแท้จริงไม่มีความสงบแท้จะเกิดไม่ได้เหมือนดั่งการต่อสู้ในการใช้อำนาจในทางโลกที่เป็นอยู่ในทุกวันนี้ซึ่งมี แรงร้ายจะจัดจ้านจะมากยิ่งขึ้นไม่มีที่สิ้นสุดเลยนั่นเองจึงไม่ใช่ความฉลาดที่จะสร้างความสงบไม่ได้คิดทางที่จะมาสู่ความสงบอย่างแนบเนียนอย่างถาวรซึ่งไม่ใช่เรื่องของทำเสียงอย่างนี้จึงไม่ใช่เสียงธรรมแต่เป็นเสียงที่ก่อโทสะสะสมโทสะทวีโชติแท้ไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆได้ยกตัวอย่างเป็นแค่นี้ถ้าเราเข้าใจด้วยปัญญาประดิษฐานมันสูงเราจะเห็นได้ถ่ายทอดสู่ต้องไปถึงกระทั่งไกลการทำความสงบทุกวันนี้ก็เช่นเดียวกันหาอำนาจคนนี้ จะทำสิ่งนั้นขึ้นมาเท่านั้นเองรูปแบบรูปแบบเห็นรับจ้างแบบใช้อำนาจกฎคมเพราะงั้นเรามาทำความสงบโดยวิธีการแบบเดียวกับที่ต้องการกดคอมเมนต์ยาไม่รู้เหตุไม่รู้ผลไม่รู้ทุกข์ที่แท้เป็นอริยสัจมันไม่หายเรารู้ทุกข์แท้เพราะการฆ่ากันตีรันฟันแทงเอาชนะคะทานด้วยการโลกส่วนนั้นส่วนนี้มาให้ตนมันเป็นเรื่องของคนโลกมันไม่มีพอเพียงแล้วมันก็เป็นเด็กหยุดจริงในโลกหาความสงบทุกวันนี้หาความสันติทุกวันนี้มันไม่ใช่ทางที่ถูกต้องเลยจะทำด้วยอำนาจกันในส่วนใหญ่ใช้ทางด้านคุณธรรมดูเหมือนใช้คุณธรรมจัดซ่อมแซมอยู่ตลอดเวลาซับซ้อนไปมาไม่จริงแต่คนนี้หมดช่วงยังไม่หมดดีหรอก เหตุปัจจัยที่ตัวเองยังคงยังแต่งยังไม่อยากเอาลาภยศสรรเสริญสุขโลกียสุขแอบแฝงอยู่ไงมันก็หมุนเวียนกันอยู่อย่างนั้นโลกจะเป็นลักษณะอย่างนี้ตลอดไปเราเองเป็นผู้ที่ตัดโลกเป็นผู้ที่ 5 โรคออกจากตัวเราอยู่เหนือโลกแล้วก็อยู่บนโลกเขาเพื่อช่วยคนอื่นต่อเราเป็นผู้ที่เก็บกวาดชาวโลกไปสู่แดนโลกุตระอยู่นิรันดรเราเป็นผู้เก็บความเราเองเอาตัวเราไปก่อนแล้วเราก็เก็บกวาดผู้อื่นตามไปเรื่อยๆถ้าโลกนี้เป็นโรคอุจจาระหมดเลยไม่มีโลกียะไม่มีชาวโลกโลกแบบโลกๆเลยมันไม่ได้เพราะโลกมันจะต้องหาเรื่องคนทำ มันเป็นสภาพที่จะต้องพยายามระงับเรื่องที่ร้อนเรื่องที่แรงเรื่องที่ทุกข์การเกิดเป็นทุกข์เพราะฉะนั้นมันจะเกิดอยู่ด้วยความเกิดอยู่ปราบไปเราก็ต้องพยายามชะลอความเกิดและช่วยความเกิดให้มันไปด้วยเอาก็ค่อยยังพอสู้ค่อยยังชั่วก็ยังดีเราจะต้องทำค่อยยังชั่วก็ยังดีไปเรื่อยๆโดยเฉพาะเราเองหมดทุกข์หมดเราจะไปก็ได้ไม่ไปก็ได้ถ้าแม้เราจะไปเราก็ไม่ได้ไปทุกตัวเราจึงจบอยู่ที่เราเราไม่ได้เป็นไปเพื่อตัวเองเราเป็นไปในพืชพวกเขาคนอื่นก็จบแล้วที่เรายังไงก็จบแล้วมันเป็นตัวจริงแต่ทีนี้ยกตัวอย่างเสียงธรรมะเข้าใจชัดเจนเราก็จะเห็นธรรมะที่ลึกซึ้ง เราอยากรู้ธรรมะที่สิ้นเดือนเศรษฐีกับธรรมะที่ไม่เคยเรียนเศรษฐีเป็นธรรมะของพุทธะซ่อนกันอยู่ไม่ได้เห็นตรงนั้นมีอธิบายลักษณะนี้อธิบายยกตัวอย่างแม้แต่คำว่าเป็นไปเพื่อสงบความหยุดความนิ่งความเฉยความว่างแต่เผยว่าหนึ่งแบบที่เข้าใจไม่ได้เห็นไหมคุณจะต้องมีปฏิภาณมีปัญญาที่จะแทรกเข้าไปรู้จริงๆทุกคนทุกวันนี้ถึงเป็นแบบทาสื่อจะเดินได้ว่าพระพุทธเจ้ายืนยันสมาชิกของท่านมีสัมมาวาจาสัมมาสมาธิของพระอริยะเราจะเข้าใจยิ่งขึ้นสมาชิกบอกว่าเป็นสมาธิแล้วมีความ แล้วมีความสงบแล้วสงบของท่านมีอาชี้ว่ามีกัมมันตะมีวาจามีความคิดมีความพยายามหรือซ้ำไปที่จะให้มันเป็นไปสมาธิของท่านไม่ใช่สมาธิของโยธินไม่ใช่นะเราจะเข้าใจยิ่งขึ้นแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเราจะสงบโดยการว่าเราเองเราจะเป็นผู้ที่ถือพานซื้ออีกแหละจะไปเอาว่าการสงบปากสงบเสียงไม่มีการงานนั้นน่ะมันเป็นการผิดเราจะต้องดิ้นอยู่ตลอดกาลอีกก็ไม่ใช่และแม้แต่ในสภาพที่เราไม่พูดเราก็ยังจะต้องหาความสงบอื่นเป็นการร้องเรียนรู้ กดให้มันเป็นไปให้มีอำนาจเหนือการทำให้กายสงบอาจหยุดอย่างนี้เราก็จะทำให้มันอยู่ได้นานแล้วมันมั่นคงให้มันถาวรดูซิจะให้สงบกายแล้วยังจะสงบใจสงบความปรุงของกายกายที่ปรุงก็คือการเคลื่อนไหวอิริยาบถต่างๆเอากายไม่ปรุงแล้วจริงๆทีนี้จะสงบใจไม่ให้มันเป็นประสาทกับไอ้ความต้องการที่เคยชินยังไงยังไงก็นั่งแคร่อย่างนี้นานๆก็มันเคยกินแต่การจะกระดุกกระดิกมากแค่นางก็ปวดก็เมื่อยตัวอย่างนี้คนดูสิเจ็บตรงอย่าไปปรุงอย่าไปสังขารอายุอย่างนี้ให้มันอยู่อย่างนี้เมื่อไหร่ครับ 10 นาทีกายก็ไม่ออกไม่ออกอิริยาบถอะไรง่ายขึ้นง่ายขึ้นอย่างนี้เป็นการทดสอบเป็นการฝึกคือเรามานั่งเจอตัว เรายิ่งจะไปเป็นผู้ที่เรียนรู้ความละเอียดยิ่งขึ้นสุดคือจุดตะเกียบยิ่งขึ้นทำกายสงบทำจิตสงบโดยจริงเป็นการซ้อนเป็นอุปการะสูงขึ้นฉะนั้นการจะสงบโดยไปอย่างนี้ก็ไปถ้าเราเข้าใจเป็นสัมมาทิฏฐิแล้วเราไม่มีมิจฉาทิฐิแล้วไม่ไปติดจะยึดในความสงบความหยุดหรือความไปถือมานะเพราะการทำได้ไม่มีกิเลสส่วนใดอีกไม่มีปัญหาหนิแต่เราก็นั่งแล้วก็กระทำแล้วก็รู้จักการสงบสงัดไม่มีเสียงไม่มีปากไม่มีไอเดียบทอะไรต่างๆก็ทำได้ต้องฝึกอ้าวไม่ฝึกไม่ได้หรอกให้ฝึกเราไม่มีความละเอียดลึกซึ้งฟังดูดีๆไม่มี อย่าว่าแต่สุดเลยรู้ว่าไม่ได้ทำบ่อยๆอย่างผมเนี่ยผมเข้าใจเข้าใจแล้วผมเองไม่ได้ฝึกนี่นะเพราะจะมานั่งสงบเนี่ยผมก็จะต้องเข้าไปอีกหน่อยทำก็พอสมควรจึงจะสงบทั้งกายทั้งจิตเป็นกายและสังขารก็สงบลงจิตสังขารก็สงบลงได้อีกต้องนะไม่ใช่อยู่ๆจะไม่เก่งเลยหรือว่าไปตั้งปีแล้วเรามานั่งสงบสติและทำเสร็จปั๊บผมไม่รับรองว่าผมจะทำได้ถ้าผมรู้ว่าจะเป็นปีแล้วใช้มานั่งหลับสงบหรือว่านั่งสงบกายสงบไม่มีสงบแม้กระทั่งจิตก็สงบด้วยให้มันอยู่ได้นานๆเป็นสมาบัติซึ่งเป็นชีวิตได้ ยันต์นะคุณฉันนะที่ทำเป็นดูแล้วเนี่ยเข้าใจแล้วนี่แหละมันไม่ชำนาญคุณชำนาญอะไรก็ตามแต่คุณรื้อไปเป็นปี 2 ปีคุณไปทำอีกคุณต้องมาฝึกกันอีกนิดหน่อยเท่านั้นที่เรารู้แล้วล่ะแต่มันง่ายง่ายไม่ช้าไม่นานถ้าเรายิ่งเก่งยิ่งเชี่ยวชาญบางทีไม่ลืมก็อาจจะไม่ยากอาจจะยังจำได้อยู่ยังไม่ลืมมากมาทำอย่างนี้ปุ๊บจ่ายเลยทันทีก็เก่งอยู่เกือบเท่าเก่าแต่จะเอาเท่าเก่าไม่ได้ทุกอย่างเสื่อมไปเป็นธรรมดามันเปลืองน้ำมันไม่ใช่มันไม่เสื่อมไอ้นี่อย่างนี้มันยิ่งเรื่องของทำรูปทำแบบทำอะไรก็ได้เป็นโลกีย์ปรุงอย่างไรมันมีของยังไงมันถึงจะต้องง่ายในการเสื่อมแต่ในขณะที่เราฝึกแน่นอนได้อะไรเราได้สิทธิ์ของเราละเอียด เราได้สิทธิ์จะรู้ความนิ่งความหยุดความเข้าใจต่อสังขารทั้งหลายจิตสังขารเป็นยังไงกายสังขารเป็นยังไงคุณมานั่งสงบมีคนรู้กายสังขารหรือเปล่าการปรุงอิริยาบถนั่งนี่เป็นนิ่งหยุดถ้าคุณขยับขยับคุณก็ขยับขยับมันก็เป็นสังขารการปรุงการไม่เคยสงบไม่ใช่หยุดหยุดกว่านั้นคือการหยุดนิ่งนิ่งนิ่งสนิทน้อยขยับน้อยนั่นแหละเราจะรู้ว่าเราหยุดไม่ได้ถ้ามันมีตัวเคยที่มันจะไปดิ้นๆๆมันก็ดิ้นๆๆเพราะอะไรเพราะจิตของเราด้วยจิตเราก็ไม่ลงตัวกลุ่มดาวก็ยังมันเอาไปโน่นไปซึ่งเป็นโน่นไปมากเพราะเอากลับเข้ามาให้มันอยู่อีกมันก็หยุดไม่ลงเพราะเราจะต้องฝึกจิตเพื่อให้มันเชื่องให้ เศรษฐกิจมันเหมือนม้าพยศเราจะต้องควบคุมได้ยิ่งกว่ากดสวิตซ์เปิดจะทำทำทำทำทำทำทำก็ทำอย่างแคล่วคล่องถ้าหยุดหยุดได้อย่างดีเราเอาปากพูดก็ได้แต่ปากพูดถ้าเราไม่ฝึกจริงไม่หักจริงมันก็ไม่ได้อยู่นั่นเองเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าจะให้ลึกซึ้งแล้วเราก็ทำเจโตสมถะก็ทำลงก็ได้เราได้ก็จริงเราไม่ทุกข์หรอกเราทำงานเราก็ไม่ทุกข์ก็จริงแต่เราก็ต้องหัดฝึกให้มันแนบเนียนให้มันมีอะไรได้ทั้ง 2 ส่วนสูงไปเรื่อยๆเรื่อยๆบุคคลประเภทที่ 3 เป็นประเภทที่เจโตสมถะก็ได้โลกุตระก็ได้แต่ถ้าโลกุตระได้ทั้งลมแก่ตัวจะ ก็ไม่ได้เสียหายอะไรก็ดีขึ้นยิ่งเลิศยิ่งยอดจริงๆน่าจะเจอสมถะเฉยๆไม่ได้โรคอุจจาระก็ต้องเวียนมาหาโลกุตระกันใหม่ได้แล้วกูจะได้เจอสมถะก็ยังดีกว่าได้แก่ตัวกรรมฐานโดยไม่ได้ลงแต่ถึงกระนั้นก็ตามมันก็ยังไม่ใช่ของแปลกอะไรถ้าเราจะมีเจอสมถะและตัวตนภาษาจะเสริมให้เราเองมีสมถะที่แนบเนียนมีปัญญาที่จะรู้ความนิ่งความหยุดได้ชัดเจนได้แน่นอนได้แจ่มแจ๋วมีกำลังและก็มีความรวดเร็วโดยเร็วยิ่งขึ้นรวดเร็วนะมันทำฝึกสมถะเนี่ยมาฟังเหตุผลแก่ตัวสมถะทำให้จิตของเรามีอำนาจในการสั่งได้เร็วจะทำ เพราะมันมีความเก่งในจิตมันเป็นอุปการะแม้แต่ขณะที่เราก็จะทำกระทบสัมผัสอะไรก็ได้อยู่ในโลกเนี่ยกระทบสัมผัสทับแล้วเรามีเจอตัวสมถะอินทรีย์ภาระในการที่จะหยุดได้กระทบกับวัตถุประสงค์และควบคุมจิตไม่เก่งก็ต้องแปลงก็ยังยืนเด่นเลยมันเสริมแต่มันซ้อนๆๆเป็นอุปกรณ์ในงานจะมีฉันทะในการฝึกเข้าใจให้ดีถ้ามิจฉาทิฏฐิและเป็นภัยมากซึ่งในการไปก่อนจึงได้ทำอะไรก่อนแล้วเมื่อเราได้แล้วเราก็เข้าใจก็มาทุกทีแล้วเราก็ ฝึกฝนไปก็ทำไปสร้างไปแล้วเราจะได้รู้ว่าตัวเราเองก็ยังติดสงบยังติดผีทั้งมิตรภาพกลบนอนยังติดขี้เกียจมันเป็นตัวขี้เกียจอยู่ในตัวเพราะตัวหยุดเนี่ยเฉื่อยเมืองเป็นตัวที่ตรงกันข้ามคลองรู้สึกหลงทางต้องการกันไปคานกันมาเราก็จะต้องฝึกให้ลงตัวทุกอย่างเป็นๆจะตายตายเป็นกระดาษขนาดไหนก็ได้เป็นประสิทธิภาพเป็นรถแข่งขันทั้งคันวิ่ง สูงได้ถ้าวิ่งเหมือนอย่างรถบรรทุกไม่ต้องรู้หรอกแต่น้ำหนักขนน้ำหนักแบบไม่เก่งก็ได้ไม่ต้องเป็นรถแข่งและเป็นรถบรรทุกได้อย่างเก่งบรรทุกโรคได้รักทั้งโลกเลยก็ได้หรือขนสัตว์ไปทั้งโลกเลยก็ได้เป็นได้ทุกสภาพจึงจะเรียกว่ายอดเยี่ยมต้องฝึกฝนทุกด้านทุกมุมในช่วงใดที่เราสำคัญในช่วงใดที่เรากระทำอยู่เราก็ต้องรู้ความสำคัญของช่วงที่เราทำอยู่เสมอตอนนี้เราพาฝึกกันไปก็ปรากฏกันไปแล้วก็ต้องรู้ว่าเราทำเพราะเหตุนี้นะเข้าใจให้ดีมันเข้าใจดีจิตมันไม่มีขัดขวางมันก็ฉันพระมันก็รู้ดีรู้ชอบรู้การเตรียมทุกอย่างง่ายแต่ทีนี้มันต่อความหมายของอันนี้หน่อยนึงที่บอกว่าใช้ยกตัวอย่าง พ่อส่งเสียงดุเด็กพอดูแล้วเด็กจะไม่รู้เหตุผลแกกลัวแกหยุดเพราะอำนาจตัวเสร็จแล้วแกก็สร้างกิเลสต่อจะหาทางให้แนบเนียนยิ่งขึ้นเพื่อที่จะร้องอย่างแนบเนียนแถมยังมีอาฆาตโทสะมีสิ่งที่ผิดถูกผิดพฤติกรรมไปจะหาทางเอาชนะอย่างไม่ขาดอีกถ้ามีโอกาสตอนนี้ก็ยอมให้ไปก่อนเท่านั้นเองแต่ทีนี้ต่อมารูปเด็กร้องไห้อยู่ตอนนี้เป็นลักษณะไม่ใช่โทรศัพท์แม่ก็โอ๋บ้างรอด้วยเสียงหลอกบ้างร้องเพลงกล่อมให้หยุดร้องไห้เด็กหยุดร้องไห้ความสงบเกิดแล้วดังนี้เสียงอย่างนี้ไม่ใช่เสียงธรรม ธรรมดาธรรมดาอันจะมีสภาพเพียงใช้อำนาจแห่งการล่อด้วยเหยื่อให้มีผลหยุดหรือผลสงบลงเท่านั้นไม่ได้เกิดการหยุดเพราะรู้เหตุผลเข้าใจสภาพดีสภาพชั่วที่ถูกต้องและระงับหรือหยุดเพราะความรู้ควรเพราะหมดความอยากลดความต้องการมันเกิดปัญญาเห็นทุกอันมาจากการร้องไห้นั้นมันรู้ได้แน่ใจว่าการร้องไห้นั้นเป็นทุกข์ในตนเองเมื่อไหร่กันเด็กไม่หยุดร้องไห้ไม่ได้ร้องไห้แม้จะได้รับการโอนระหว่างการปลอบใจหรือหลอกล่อให้ถูกต้องหาอะไรก็ตามมันไม่ได้เพราะการ จะทำมันกลับจะเป็นการย่ามใจอันนี้ไม่ใช่ไม่ใช่เมืองเมื่อกี้เมื่อกี้นี้ก็การขัดใจอันนี้เป็นการย่ามใจสั่งสมความชอบใจอยู่คลำๆที่เมื่อร้องไห้แล้วได้รับการโอ๋การเอาใจเด็กฟังเพลงมันจึงยิ่งเป็นฉันทะในวงเล็บความยินดีเป็นราคะในวงเล็บปิดความต้องการอยู่ที่จิตเป็นการความใคร่อย่างที่ได้รับความชนะด้วยอาวุธคือการร้องไห้เป็นอำนาจต่อรองแล้วก็สั่งสมความย่ามใจนี้ให้ตัวใหญ่เป็นความห่างใจให้รุนแรงขึ้น ความอยากได้การโอ๋ก็จะต้องการรสจัดทุ่นแรงขึ้นมากขึ้นความต้องการในรถของเพลงกล่อมก็จะต้องการลดแรงจัดรถแรงขึ้นจัดขึ้นมากขึ้นไปอีกไปอีกเสียงหลอกหรือการปรุงความหล่อของหลอกในวงเล็บมายาในโลกมาใช้เพื่อจะให้เด็กหยุดร้องไห้ก็ยิ่งก็จะยิ่งมากขึ้นทวีขึ้นพิสดารขึ้นการปรุงสังขารการสร้างของสมมุติการประดิษฐ์ของหลอกเพื่อบำบัดราคะที่มีทิศทางแต่จะกล้าจะแรงจะจัดขึ้นจึงจะหาที่หยุดแท้ที่สงบกลางไม่ให้ สงบกินไม่ได้เลยมีแต่จะแรงยิ่งๆทวีขึ้นด้วยนัยยะเช่นนี้เองในโลกนี่เป็นการยกทางด้านสายราคะหรือสายโลภะไม่ใช่สายโทรศัพท์เมื่อกี้นี้ก่อนสายโทรศัพท์เหมือนกันแต่หยุดยังมีตัวจะติดที่มันกอดโทรศัพท์อย่างตัวอย่างนั้นจนตัวอย่างอันหลังอยู่เหมือนกันแต่หยุดจะมีการสร้างจิตก่อนจิตเป็นราคาเป็นราคาต่อเพราะฉะนั้นมันไม่ใช่การที่จะพัฒนามันไม่ใช่การใช้ปัญญาให้การรู้ทุกข์เพราะถ้าสมมุติว่าเราสอนเด็กให้เด็กรู้ว่าเออหยุดร้องไห้เสียร้องไห้มันเป็นทุกข์อย่างนั้นร้องไห้ไม่สมควรอย่างนี้มันไม่ ยางงามอะไรต่างๆให้เด็กรู้เหตุผลเพราะเด็กรู้เหตุผลก็จะหยุดไม่ใช่ว่าเมื่อหยุดได้ขู่ไม่ได้ไม่ได้ร้องไห้โอ๋หลอกล่อเล่านิทานทำอะไรแล้วแต่เอาของหลอกมาให้หยุดร้องไห้โดยเฉพาะแล้วก็เดี๋ยวเอาตังค์อ่ะเดี๋ยวเอาขนมไปเอาขนมมากินบ้างการเลี้ยงคนเลี้ยงที่เป็นแบบนี้ทั้งนั้นแหละเพราะฉะนั้นจึงไม่มีการยับยั้งไม่มีการหยุดได้เลยกิเลสไม่ว่าอะไรมีแต่เสริมกันมันยิ่งแก่ยิ่งใหญ่ที่พิสดารมากเนี่ยเป็นการอยู่ในโลกในการสร้างราคะมันยังไม่ชัดจัด ถ้ามันยังไม่กลับก็จะมีแง่มุมที่เห็นได้เพียงเท่านี้แต่ถ้ายิ่งเป็นเสียงโลกีย์ที่จะจัดจ้านๆในโลกทุกวันนี้นั้นมันเหลือหลากหลายและเหลือร้างซึ่งไม่สามารถจะยกตัวอย่างมาได้หมดเช่นเสียงเพลงที่หยาบคายทำให้จิตลามกยิ่งยิ่งขึ้นมันก็จะเกิดและเกิดขึ้นไม่มีที่สิ้นสุดแล้วมันก็จะเพิ่มความหยาบยิ่งลดลงไปหาที่สุดมิได้อีกด้วยเสียงเพลงที่เร่งราคาให้ยิ่งๆมันก็ยังจะได้รับการประดิษฐ์จะได้รับการปรับปรุงให้ไม่หยุดศิลปินทั้