240607-485 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ026.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2524 อภิณหปัจจเวกขณ์ (96 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นตัวหนังสือ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์24 KB
วันที่แก้ไข9 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

เราจงเข้าใจตัวเองให้ดีรู้ว่าตัวเองนี้เป็นคนมีโชคที่ว่ามีโชคไม่ใช่เป็นการทวงบุญทวงคุณแปลว่าเป็นการมีโชคเพราะเราได้รับการเรียนเราเป็นคนไม่ได้รับการสอนทุกวันทุกวันมีคนคอยจ้ำจี้จ้ำใช้มีคนเอาภาระที่จะคอยบอกเรื่องเล็กเรื่องน้อยแนะนำทางส่วนนั้นส่วนนี้เราไม่ค่อยได้มีสติสัมปชัญญะไม่ค่อยได้พิจารณาอะไรนักก็มีคนมาคอยเตือนคอยสิ่งคอยเก็บเศษเหล็กเศษน้อยคอยเก็บขยะใหญ่จุดนั้นจุดนี้บกพร่องไม่ดีไม่งามอย่างโน้นอย่างนี้มองอยู่เสมอๆ อันนี้เป็นเป็นประโยชน์ที่เราได้มันเป็นกำไรเป็นเป็นของที่ควรจะดีใจควรจะภาคภูมิใจอย่างยิ่งว่าเราเป็นคนมีบุญหนอที่เรามีคนมาคอยดูแลสั่งสอนอบรมเช้าเย็นเช้าเย็นเช้าเย็นตลอดวันส่วนนั้นบางส่วนนี้บ้างมาทำให้และเราก็ได้รับไปปรับปรุงตนไปเราก็ได้เกิดเจริญได้เกิดเป็นคนประเสริฐเป็นคนที่ดีขึ้นพัฒนาขึ้นมันน่าจะได้ดีใจในภาคภูมิใจว่าเราเป็นคนมีบุญหนอส่วนคนที่ละเลยแม้แต่ให้ๆๆอยู่เท่าเทียมกันแต่ก็ละเลยทิ้งๆขว้างขว้างไม่รับไปถูก ดึงผีดูดไปเป็นอะไรต่ออะไรการที่จะแจกจะจ่ายก็แจกจ่ายเหมือนกันแต่เราเป็นนางกระเชอก้นรั่วรับไปก็หล่นทิ้งรับไปก็ไม่รับฟังของที่จะรองรับแล้วก็ไม่เอามารับบ้างเธอไปที่อื่นจะจัดกระจายฟุ้งซ่านไปกิเลสดึงไปอะไรต่างๆนานาก็เป็นความบกพร่องส่วนตัวของเราซึ่งเราควรจะได้ปรับปรุงตนและเราก็จะได้รับอย่างที่ไม่ใช่เป็นนางก็เจอคนรวยทรัพย์โดยได้เต็มสภาพได้โดยครบถ้วนได้โดยบริบูรณ์เราได้รับด้วยแล้วเราก็เอาไปพิจารณาทำตามฐานานุกรมฐานะบางคนสูงอันนี้เราก็รู้ว่าความสอนชั้นสูง ไม่รู้ได้เรียนมาพลางก็เอาไว้ก่อนอันนี้ยังไม่ถูกฐานะเราเราก็พักไว้เอาที่ถูกฐานะเราทำไปเป็นระดับเป็นระดับจะเกิดผลสูงจะเกิดพัฒนาตนขึ้นมาได้เพราะงั้นพูดที่ไม่เอาถ่านเลยทั้งๆที่รู้ว่าดีเสร็จแล้วก็มาก็ไม่รับวิ่งวิ่งหนีหนีหลบหลบเสี

อ่านต่อ

ยงๆไปจะสอนให้ก็ไม่เอาหลงตัวหลงตนมีมานะถือตัวถือตนรู้ดีแล้วพอแล้วทำเอาอยู่แล้วก็ไม่ต้องการอะไรเพิ่มเติมอะไรต่างๆนานาหรือแม้แต่เพิ่มเติมอยู่ก็เข้าใจว่าเป็นสิ่งผิดเป็นสิ่งนอกเหนือเป็นสิ่งที่ไม่เข้าเรื่องอะไรอย่างนี้บางคนก็จะต้องพิจารณาตนว่าเราเป็นคนดูถูกดูแคลน เป็นคนมีมานะเป็นคนที่ถือตัวถือตนถือดีนึกว่าตัวดีพอดีพร้อมแล้วเช่นนั้นหรือถ้ามันเป็นอย่างนั้นเราก็ควรจะได้ปรับปรุงตนเสียถ้าเราไม่ควรดูถูกดูแคลนความรู้ก็อาจจะรู้ได้รู้นำเป็นแผนที่แต่ต้องตัดสัดส่วนความรู้เบื้องต้นทำกลางบั้นปลายให้รู้จริงๆเราเป็นปุถุชนเราอาจจะรู้สัมมาอริยมรรคขั้นที่เรียกว่าเป็นมรรคเป็นอรหัตตมรรคเราก็สามารถรู้ได้รู้ทางปฏิบัติรู้ทางอริยมรรคท่านมักที่เป็นอรหัตตมรรคสูงยิ่งไม่ใช่แค่โสดาปฏิมรรคไม่ใช่สัจธรรม มีมักไม่ใช่อนาคามีมากเท่านั้นถึงขั้นอรหัตตมรรคเราก็อาจสามารถรู้ได้เป็นบัญญัติเป็นภาษามันอาจจะไม่ตรงทีเดียวเพราะเรายังไม่มีสภาวะธรรมรองรับก็ตามแต่เราเข้าใจเหตุผลซ้อนซ้อนซ้อนซ้อนทับซ้อนที่เหนือชั้นขึ้นไปเราก็เข้าใจได้อยู่เราก็ไม่ประหลาดอะไรเราก็วางไว้สำหรับส่วนที่มันเกินฐานะจึงขอให้ทำตามฐานานุกรมนะทำตามฐานะของตนแห่งตนและเราก็ไม่ได้สับสนอะไรเมื่อเรารู้เบื้องต้นทางที่ถูกสัตว์ถูกส่วนอย่าหลงผิดเท่านั้นน่ะเป็นพอเราฐานะกลางแต่เราก็ไปหลงว่าเราสูงเราฐานะสูงแล้วก็ไปหลงว่าเราฐานะต่ำมันก็ทำกรรมฐานหรือทำกรรมฐานนะไม่ถูกสัตว์ถูกส่วนซ้ำซากเปลือง เล่นไปเปล่าๆบ้างหรือทำไม่ถูกส่วนไปทำเอาสิ่งที่สูงยังไม่ถึงขั้นถึงตอนของเรามันก็เปล่าได้เพราะมันไม่มีของรองรับแล้วมันก็ไม่เป็นจริงมันเวิ้งว้างก็เสียเปล่าอีกระงับเราก็ต้องทำให้ถูกตัวถูกตนถูกขั้นถูกตอนมันจึงจะเป็นมรรคเป็นผลหรือว่าเป็นผลมันเองเป็นสภาพที่ถูกต้องขอให้พวกเราได้ไตร่ตรองและก็ดูกันช่วยเหลือโปรไฟล์กันแนะกันบอกกันในส่วนอะไรต่ออะไรที่ควรได้ควรเป็นควรมีรุ่น PP รุ่นโตๆก็มีใจเอื้อเฟื้อจึงจะเป็นใจพรหมจึงจะไปใจเป็นใจพระเจ้ามีลักษณะเอื้อเฟื้อช่วยเหลือเฟือควายไม่ใช่ดูดายไม่ใช่มีแต่ตัวแต่ตนปล่อยวางแล้วก็เป็นฝ่ายวางแบบเดียวกับชีวิต ไม่เอาอ่าวไม่เอาธุระไม่เอาการงานล่องลอยเปล่าเฉยไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรอย่างนั้นมันไม่ใช่ของพระพุทธเจ้านั้นจะต้องเป็นประโยชน์ต่อตนต่อท่านตนมีประโยชน์เต็มแล้วมันก็เหลือเอียงไปข้างประโยชน์ท่านนั่นแหละมากแล้วเราก็จะต้องทำประโยชน์ท่านให้ได้มากเท่ากับที่เราได้ประโยชน์ตนเต็มส่วนท่านนั้นยังไม่เต็มกันสักหน่อยเลยคนในโลกนี้ยังมีมากเหลือเกินเขาก็ยังไม่เต็มกันเพราะเราก็จะต้องช่วยเขาให้เต็มขึ้นไปเท่าที่เราจะมีอายุขัยเราจะมีเหตุปัจจัยเราจะมีสิ่งประกอบพอทำได้เราก็ทำไปโดยประมาณการประมาณงานช่วยเหลือโปรไฟล์กันไปมันจึงจะถูกสัตว์ถูกส่วนมันถึงจะถูกเรื่องถูกสภาวะนั้นพวกเพื่อนๆเราก็เป็นตัวอย่าง อยู่ด้วยกันเป็นตัวอย่างพวกที่มาใหม่มาจอนอะไรล้วนเป็นตัวอย่างเราดูตัวอย่างในสิ่งที่มีจริงเราจะเห็นได้ว่าอ่ออย่างนี้ดูท่าทีเห็นแง่เห็นเงื่อนไขเห็นแล้วว่าเอออย่างนี้ไม่ค่อยเข้าทีแฮะเราก็เลือกเป็นกุศลเลือกเอาส่วนที่เข้าที่เราก็จะได้ประโยชน์เพราะงั้นเพื่อนบางคนก็เป็นตัวอย่างให้แก่เราไปในทางไม่ดีด้วยซ้ำเราก็เอามองไม่ออกอ่านด้วยปัญญาให้ยิ่งเราก็จะรู้ความบกพร่องความดีงามได้สูงขึ้นแต่ก็อย่าไปลงโทษกันอย่าไปกระหน่ำย่ำยีกันเกินการช่วยเหลือโปรไฟล์กันเป็นขั้นเป็นตอนผู้ที่เป็นพี่เขาแล้วโตแล้วจะตีน้องจีนรุ่งจะว่าดุว่าว่าอะไรพอได้ก็ก็ว่าพออยู่ในฐานะที่ถูกต้องส่วนเป็นน้องเขานั้นจะไป พี่ว่าคนโตมันไม่ถูกฐานะจะว่าก็ต้องว่าด้วยความเคารพหรือพูดกันอย่างมีสัมมาคารวะมีโอกาสค่อยว่ากันจริงค่อยเตือนไปถ้าเป็นอย่างนี้อยู่ตามสัดส่วนอย่างนี้ไม่มีทะเลาะกันไม่มีเดือดร้อนเป็นไปได้ต่างคนต่างช่วยเหลือโปรไฟล์กันผู้ที่เป็นผู้ที่น้อยกว่าจะว่าผู้ใหญ่ก็ว่าให้ถูกกาลเทศะถูกสภาพถูกสภาวะธรรมด้วยท่าทางกิริยาอย่างไรอย่างไรมันถึงจะเหมาะสมถ้าเราจะรู้สัดส่วนเราจะรู้สภาพที่เราทำได้ถูกตรงจะได้กลายเป็นสุภาพแค่นี้ก็แนะนำขอให้พวกเราได้รู้ว่าเรานี้เป็นคนมีบุญไม่ใช่ว่าเราเองเราดูได้ดีแล้วก็ไม่รู้ดีนอกจากได้ดีแล้วก็ยังไม่รู้จักเก็บดี เพลงทิ้งขว้างขว้างสัตว์สาดเสียเทเสียเรานั่นแหละเป็นผู้ชายเรานั่นแหละเป็นผู้ไม่ได้ท่านให้ต้องมากๆเราก็เป็นหนังกระเชอก้นรั่วทิ้งขว้างกระจัดกระจายรับไม่ลงก็เชิญบ้างลงกระเชอก็รู้ว่าทิ้งมั่งมันก็ไม่จำเป็นได้อะไรก็กลายเป็นคนที่ไม่ค่อยได้อุตส่าห์เสียเวลาเท่ากันกับเพื่อนฝูงผู้ที่เขามีก็เชิญดีแล้วก็ต้อนรับดีเอารับไปได้เต็มก็เชิญไม่รู้ว่าไม่ซึมออกรับได้สัตว์ได้ส่วนได้เนื้อได้หาเต็มรูปเต็มร้อยก็เป็นคนที่กำไรมากส่วนผู้ที่ยิ่งหลบๆเล็งๆอย่างนี้ยิ่งไม่เอาถ่านเอาอะไรมันก็ยิ่งส่งยิ่งใหญ่ยิ่งห่างไกลบริจาคให้ยืนยันว่าศาสนานั้นมีการเป็น ดีเพื่อนดีสหายดีแก่กันและกันนั้นเป็นทั้งสิ้นของศาสนาหรือเป็นทั้งสิ้นของพรหมจรรย์ความหมายอันนี้ย้ำให้พวกเราฟังให้เราไปนึกไปคิดไปตั้งข้อสังเกตดีๆเราคบมิตรเราคบมวลมิตรและมิตรนั้นเป็นมิตรดีเป็นกัลยาณมิตรยิ่งเป็นอาจารย์ยิ่งเป็นผู้ที่น่านับถือเป็นผู้ที่จะนำพาเรามีฤทธิ์มีแรงเราจะขาดทุนอะไรเราจะต้องอวดดีกว่าดีอะไรเราอยู่ใกล้พระพุทธเจ้าท่านเอาตัวเองเข้าไปยืนยันกับพระเมฆิยะมันบอกเรานี่แหละเป็นมิตรเป็นสหายเป็นมิตรดีสหายดีของเธอแท้ๆแม่คิดว่าอย่างนั้นนายไปแล้วก็ถูพระพุทธเจ้าท่านว่าเอาอย่างนี้เป็นต้นเข้าใจความหมายให้ชัดเข้าใจให้ดีแนะนำหน่อยอะไรๆครูอาจารย์เน้นนายบัณฑิตแนะนำนายสัตบุรุษห่างไกลมันแสดง ความมานะของตัวเองมาแสดงถึงความไม่เอาถ่านของตัวเองมันไม่เข้าเรื่องมันต้องคบบัณฑิตคบสัตบุรุษเรายิ่งใหญ่แค่ไหนเราเป็นสัตบุรุษเสียเองได้แล้วหรือเพียงพอแล้วหรือเราเป็นผู้รู้ที่เต็มครบแล้วหรือคิดให้ดีถ้าเรายังไม่ก็ต้องรับความจริงถ้าเราเป็นเสียเองได้นอกจากเป็นเองได้แล้วยังไม่พอแล้วยังซ่อมสอนคนอื่นได้ด้วยเรายังเป็นที่พึ่งของผู้อื่นทำจิตของเราเต็มรูปว่าเราเป็นผู้สอนเราเป็นผู้นำเราเป็นผู้ที่รับภาระและเป็นผู้ที่จะอุ้มชูแบกโลกแบบสังคมทำงานได้แก่สังคมเพราะเป็นคนทั้งนั้นได้แล้วหรือเรายังเป็นไม่ได้ตัวเองก็ยังมีชาที่จิตเข้าใจผิดว่าจะต้องปฏิบัติแล้วก็ตัวเองนั่นร่อนๆๆออกนี้ไปบรรลุธรรมก็คือคนแล้วแล้วก็เฉยๆไม่ต้องทำอะไรกับ นั่นมันถูกแน่แล้วหรือพิจารณาซ้อนซ้ำให้ดีอย่างนั้นไม่ใช่คนประเสริฐอะไรอย่างนั้นลัทธิเดียรถีย์ลองๆแรงๆหนีไปได้อะไรเล็กๆน้อยๆแล้วก็ไปทำไปรอบๆเลี่ยนๆหนีโลกเป็นโลกันต์ไม่ใช่โรคอุจจาระระวังลัทธิโลกันต์กำลังคิดโลกุตระมันต่างกันมากหนีโรคหนีไปสุดโลกโลกันตร์ไปในโลกที่เราเองเราหลบเราเลี้ยงหนีไปให้ไกลห่างทิ้งสภาพที่เราเกลียดชังแล้วไปอยู่สุดโลกที่ไม่มีอะไรมาข้องมาแวะลักษณะโลกกันอย่างนั้นแหละแท้จริงโลกันตร์ท่านก็แปลว่านรกใหญ่มันเป็นสภาพนรกใหญ่เป็นสภาพที่มันไม่ใช่ของดิบของดีอะไรแต่สภาพที่ไร้คุณค่าไร้ประโยชน์แล้วก็ไม่รู้ เราจะต้องอ่านให้ดีตั้งข้อสังเกตได้ฟังว่าลัทธิโลกันต์หนีโลกนี้โลกุตระเหนือโลกอยู่บนมันมีสภาพที่เราไม่พ่ายแพ้มีสภาพมีอำนาจเหนือมันไม่เป็นเจ้าเป็นนายเราได้แต่เราเนี่ยเป็นเจ้าเป็นนายตัวเองด้วยซ้ำเราไม่เป็นตกเป็นทาสระวังตรวจสอบอ่านพิสูจน์ความจริงที่กล่าวนี้ให้มั่นคงให้เด็ดเดี่ยวให้จริงจังและเราจะได้รู้ว่าศาสนาพระพุทธเจ้านี้สูงนักมีประโยชน์นักมีคุณค่านักแม้แต่สูญญตาก็มีจริงมีสภาพหลุดร่อนวางว่างสบายและจะมีงานหนักก็ยังรู้จักรับได้ตามขั้นตามตอนตามบารมีมันจะมามากมาน้อยก็เฉลี่ยมากเกินแรงเราก็ เปิดไม่ทำอะไรเป็นท่าทีท่าทางหรือไม่ทำเรื่องอะไรให้มันคับคั่งมาจนเราแบกเราหาไม่ไหวไม่มักมากไม่หลงใหลชราที่จะเปิดรับฉลาดที่จะสางฉลาดที่จะทำงานเป็นขั้นเป็นตอนไปเราก็จะเจริญงานการที่ทำเพื่อผู้อื่นผู้อื่นก็จะเจริญขอให้เราได้รู้ตัวและได้ผลได้สอดส่องพิจารณาให้ละเอียดละออเราจึงจะเป็นผู้ที่เป็นธรรมทายาทที่ทำงานศาสนาช่วยงานศาสดาได้อย่างสมศักดิ์ศรีของธรรมทายาทแห่งสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่มีสูตรหรือทฤษฎีเอกว่าสมาธิมั่นคง 8 และมีผู้เป็นผู้มีสติมีสติปัฏฐาน รู้รอบทวนเป็นภายนอกภายในอยู่ทุกๆอิริยาบทนั่นแหละ

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน