240521-476 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ026.txt

นเวทนาที่เกิดอย่างชัดแจ้งเวทนาที่เป็นลักษณะถูกทุกข์สุขก็ดีหรือไม่ทุกข์ไม่สุขก็ดีสัญญากำหนดหมายรู้ความมากความน้อยรู้ความผิดความถูกรู้ความพอเป็นไปที่ดีและไม่ดีต่างเรากำหนดรู้และจะปรุงจะสร้างเป็นไปเพื่อตัวเพื่อตนหรือไม่อย่างชัดแจ้งจริงๆเรารู้ว่าเราเท่าที่เราเพื่อตนอยู่แต่เราเองเราก็หลงผิดเราก็จะต้องรู้ให้ชัดแจ้งให้ได้และปรับเปลี่ยนพิสูจน์ได้ให้ได้ว่าเราเองเราทำงานทั่วโลกเป็นไปเพื่อความเสียสละไม่มีราคะไม่มีโลภะอะไร แม้แต่ความโกรธความเคืองของอึดอัดขัดใจหม่นหมองไม่มีผู้ได้ตัดทวาอะผู้ใดตัดประเด็นของความโกรธพยาบาลโทสะไม่มีแล้วส่วนเหลือที่เป็นการหย่าไพร่เป็นจะจัดจ้านๆแล้วก็พอทนได้เพราะไม่รับไม่ยึดไม่หามาให้แก่ตัวได้แต่มันยังมีความต้องการความปรารถนาหรือตัณหาอย่างละเอียดลึกซึ้งสุขุมมีเหตุมีปัจจัยมีเหตุผลอะไรต่ออะไรอธิบายตัวมันเองเยอะแยะสิ่งที่จะทำให้เราต้องอนุโลมตามใจกิเลสเพื่อที่จะทำให้มันได้ดังที่กิเลสมันต้องการตรงนี้เราต้องระมัดระวังเห็นให้ชัดแจ้งและต้องมีทั้งอดทนข่มฝืนมีกระทั่งวิปัสสนาเห็นความเป็นจริงตามความเป็นจริงว่าอะไร ดีกว่ากันแน่ๆอย่าเอียงๆอย่าคติเข้าข้างราคะเข้าข้างโทสะโมหะเป็นอันขาดพรุ่งนี้เราประพฤติได้ตลอดเวลาทุกเวลานาทีเมื่อหลับเมื่อตื่นแม้จะหลับแล้วก็ยังพยายามตั้งเครื่องกลใช้ให้มันได้อย่างดีตื่นขึ้นมามีสติสัมปชัญญะเต็มก็ยิ่งควบคุมดูแลทำให้เกิดบทปฏิบัติทุกโอกาสทุกเวลาหากใครทำได้ก็เป็นประโยชน์ของคุณนั้นอย่าไปเจดีย์เข้าใจผิดผู้ที่กระทำผู้ที่ประพฤติผู้ที่กำลังแข็งขืนอะไรต่ออะไรต่างๆนานาอยู่ที่จะอดทนสู้ฝืนอะไรก็ไม่ว่าเขาแอดไปว่าเขาดัดจริตอะไรอยู่ก็อย่าไปโทษไปท้วงกันเพราะงั้นเราจะ พยายามสังวรสำรวมประพฤติปฏิบัติไปผู้ใดเอาใจใส่ในการที่จะดัดปรับปรุงปรับปรุงตนสังวรสำรวมกันอยู่แม้กายภายนอกกายภายในแมววจีภายนอกไว้ขี่ภายในก็พึงเพียรพึงทำแล้วมันจะเกี่ยวข้องกันไปถึงทั้งภายในดังกล่าวแล้วจิตจะต้องควบคุมกายภายนอกบัญชีภายนอกการกระทำภายนอกทั้งสิ้นกระบวนการปฏิบัติธรรมจึงมีทั้งภายนอกภายในโดยแท้จริงแม้เราได้ผ่านงานมาเราจะเห็นว่าเขายกมือเท่านั้นเขาก็ได้ปฏิบัติธรรมก็จริงนั่งยกมืออยู่แล้วก็พยายามมีความรู้สึกกับสิ่งเหล่านั้นก็เกิดสติสัมมนาขั้นโตก็จริงแต่การปฏิบัติก็ได้แค่ยกมือผูกสติให้อยู่กับเนื้อกับตัว My steam มันตกออกไปนอกเนื้อนอกตัวก็เป็นแบบฝึกหัดขั้นต้นเบื้องต้นก็จริงก็เข้าใจเขาให้ได้นอกจากนั้นเราจะมีอิเล็กตรอนอิริยาบถทำอื่นทำจิตนั้นจิตนี้มากไปกว่านั้นแทนที่จะจดจ้องอยู่ได้แค่การยกมือยกไม้ยกเท้ายกขาผูกอารมณ์ไว้ไม่ให้ซักสายอยู่แค่นั้นเราก็จะต้องฝึกให้ได้และยิ่งกว่านั้นเราจะไม่เผลอใจไม่ห่างใจแล้วใจของเราจะสัมพันธ์กับกายกรรมวจีกรรมจะทำอะไรอยู่จะมีบทประพฤติอะไรอยู่อริยบทอะไรเกิดขึ้นสัมผัสผ่านอย่างนั้นอย่างนี้ก็จะต้องรู้ทั้งสิ้นว่ากุศลคือขนาดไหนพอเหมาะอกุศลขนาดไหนจึงเราจะต้องละเว้นไม่ต้องทำหรือทำไม่ได้มันเป็นอกุศลแล้วก็จะต้องอ่านต้องตรวจต้องเห็นจริงวาจาก็เหมือนกัน เราจะปรับปรุงไปเรื่อยๆปรับปรุงกายกรรมวจีกรรมปรับปรุงมโนกรรมพิจารณางอกพิจารณาในนี้เป็นคำอธิบายสั้นๆสรุปขอให้เราได้ภาพเพียงประพฤติให้มีถูกตัวบทตัวบาตรถูกสภาวะธรรมและก็ได้ปรับปรุงเห็นอยู่แจ้งอยู่แล้วก็ได้กระทำการลดละอย่างกลายไปอยู่จริงเป็นปัจจุบันนั้นทำสิ่งนี้เรียกว่าสติปัฏฐานเอเคนะโมแม้อยู่ในศีลก็มีสติปัฏฐานและปฏิบัติตามศีล 5 ศีล 8 หรือศีลข้อ 1 ข้อใดเราก็ต้องใช้สติประสานลมหายใจเข้าลมจะหายใจออกเราก็ต้องมีความระลึกรู้ทั่วพร้อมแล้วเราก็อ่านอารมณ์มันได้ปรับปรุงอารมณ์ได้ตลอดเวลาเราปฏิบัติธรรมอยู่ในหมวดไหนเอาข้อไหนขึ้นมายกอ้างเข้ามาเกี่ยวข้องก็จะต้องมี ปัดฐานเข้าไปเกี่ยวข้องกับการปฏิบัตินั้นๆทุกเรื่องทุกหมวดไปทีเดียวจึงจะเรียกว่าธรรมะของพระพุทธเจ้าไม่ใช่ว่าไปรู้เรื่องเรื่องนี้ข้างนอกตัวเป็นอันเรื่องครึกโครมสนุกสนานและเราก็เพ้อเจ้อไปกับเขาตามตามเป็นๆเป็นการ์ตูนข้างนอกเขาเป็นของเราเองไม่รู้ตัวเลยไม่มีสติปัฏฐานเลยไม่มีการรู้กุศลอกุศลแล้วมันก็ได้ไม่ได้ควบคุมปรับปรุงเราจะต้องพยายามรู้อิริยาบถรู้ผัสสะรู้การปรับปรุงมีสติปัญหาเข้าไปประกอบตามฐานะของแต่ละบุคคลมีศีล 5 ศีล 8 หรือศีลข้อที่เป็นกรรมฐานสูงขึ้นลึกขึ้นเป็นอันดับที่ 4 ขนาดใดขนาดใดเราก็จะต้องปฏิบัติตามศีลที่ เป็นฐานะหรือมีฐานะที่เราจะกำหนดให้แก่ตัวเองตามศีลตามหลักตามเกณฑ์นั้นแล้วก็มีสติควบคุมปฏิบัติให้ลงตามสิ่งที่เราหมายตามความหมายที่เราจะทำให้ดีให้พร้อมพอตามแรงเราเกินกว่านั้นบางทีเราก็ทำไม่ได้เราก็ละไว้ก่อนมันละเอียดเกินไปสูงเกินไปดีเกินไปเราทำยังไม่ถึงเราทำยังไม่ไหวก็ประมาณไว้ก่อนวางไว้ก่อนส่วนที่เราทำกันจริงๆตั้งใจแล้วได้กำหนดกฎเกณฑ์ให้ตัวเองแล้วทำไม่มั่นคงทำไม่ดีขึ้นให้เจริญให้เป็นเองเป็นอัตโนมัติไปให้ได้และเราก็จะได้ทำฐานใหม่เพิ่มเติมขึ้นไปหลักสติปัฏฐานจึงเป็นทางเอกทางเดียวเป็นทางเอกที่แฝงอยู่ทั้งศีลสมาธิปัญญาวิมุตใดๆก็จะมีหลักการปฏิบัติสันติ ที่ระลึกรู้เป็นโพชฌงค์ไล่เรียงไปตามที่เคยอธิบายมาให้ฟังแล้วอย่างนี้จริงๆจึงเรียกว่าทางเอกหรือลักษณะเอกหลักสัมมารามก็เอามาประกอบอธิบายให้ฟังแล้วเมื่อกี้นี้พูดจบก็เกี่ยวอะไรกันมากก็เกี่ยวหรือแม้แต่หลักศีลหลักวินัยอื่นๆข้อย่อยคอผิดอะไรก็ตามแต่ก็เอามารวมจ่ายหรือประพฤติแปลออกตัดออกละออกจางออกได้ด้วยหลักการหรือไม่วินัยขอบพระคุณปฏิบัตินี้อย่างแท้จริงให้พวกเราได้สัมพันธ์ให้มีอานาปานสติและมีสติปัฏฐานมีผลลดละจากคลายลงได้อย่างแท้จริงทุกเมื่อทุกเมื่อเธอเธอ