240421-3-051 ทางเอกภาค3-ตอน051(หน้า272)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

ได้เวลาด้วยความสมควรแต่พอเหมาะสมเป็นความจำเป็นและความจำเป็นของชีวิตร่างกายเราก็ทำไม่มีความจำเป็นเราไม่เคี้ยวเราไม่กลืนมันมีความไม่มีความจำเป็นของชีวิตของร่างกายเราไม่เคี้ยวเราไม่กลืนไม่มีความจำเป็นของชีวิตของร่างกายเราไม่เยี่ยวเราไม่ดีมันเป็นความคิดของร่างกายเราไม่เดินเราไม่กล้าอย่างนี้เป็นต้นเพราะแม่เราได้กระทำในอิริยาบถใดกิริยาใดถ้าเป็นคนที่สำคัญเป็นคนที่รู้จักแก่นสารรู้จักคุณค่าก็เลิกการทำเล่นๆยิ่งไปปลอมปนเป็นมายาปรุงแต่งเป็นหลอก [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] เราพูดลูกแก่นสารก็ไม่ทำหยุดเลิกละวางจังใครมาเหมือนอย่างเราได้ทำกันมาเรื่อยๆแล้วเว้นวันหนึ่งคืนหนึ่งเรามีเวลาที่มันจะเป็นแก่นสารมีเวลาที่จะกระทำสิ่งที่มันเป็นคุณค่าเป็นประโยชน์เป็นความเจริญแก่ชีวิตเรามีกิจวัตรสำคัญขึ้นมาแทนที่เราจะเอาเวลาไปนอนมากเกินกว่าที่มันก็พอดีแล้วเราได้พักผ่อนเราก็ได้พักเราทำงานวันนึงวนเวียนอยู่หมุนเวียนอยู่ก็เพราะเป็นพอไปเมื่อเราได้พักผ่อนพอแล้วเราก็ลุกขึ้นมาใช้อิริยาบถใช้การใช้กิริยาของเรามันทำประโยชน์เรา แม้เราได้มานั่งนี้ก็คงไม่มีใครที่จะคิดว่าเรามานั่งอยู่นี่เรากำลังมาทำความไม่ดีหรือว่าหรือเปล่าเป็นของเล่นเป็นของไร้ค่าก็คงไม่มีใครจะคิดอย่างนั้นก็คงจะคิดรู้ว่าเรามานั่งนี่เรามากำลังมาทำความเจริญให้แก่ชีวิตกำลังทำความกำไรเพิ่มขึ้นหรือทำประโยชน์เพิ่มขึ้นแต่ว่าเราได้มานั่งเนี่ยสอนเราไปอีกในการมานั่งนี่เราได้เพิ่มประโยชน์จริงหรือเปล่าหรือเรากลับมาทำกิเลสใส่เข้าไปอีกเพิ่มตามวาสนาหรือเพิ่มเพราะว่าตัณหาลงไปอีกนี่เป็นความรู้จริงหรือสอนลงไปเรามานั่งอยู่อย่างนี้ ดีแล้วเราทำรูปกิริยาก็มานั่งเขาว่ามานั่งเรียนมานั่งอบรมมานั่งรับความรู้กิริยาใหญ่อย่างนี้บทใหญ่นี้ใครก็เข้าใจทีนี้บทซอยลงไปบดละเอียดลงไปในตัวเราอีกและการนั่งของเราในเราได้ได้ประโยชน์อะไรขึ้นมาด้วยรูปเราก็ได้ฝึกนั่งหาเรานั่งทนแล้วนั่งกับเขาได้อยู่อีกตั้ง 2 ชั่วโมงแต่ภายใน 2 ชั่วโมงแล้วเราได้รูปอย่างเดียวหรือเราได้นำมาทำที่เราเน้นกันอยู่นี่เรื่องของปรมาเรื่องของของจริงแล้วนั่งอยู่หน้านั้นทำของเราครับเป็นปัญหาสั่งสมภวตัณหาสั่งสมการฟุ้งซ่านไปในนิวรณ์การนิวรณ์พยาบาล หรือหรือว่าไม่มีละการพยาบาลก็เบาแต่เรายังมีภาวนามีการหลีกการฟุ้งซ่านการหลบการหลับการเสพคุณชนิดที่มันเป็นปัญหาอยู่ซ่อนลงไปหรือว่าเราได้ฝึกตนจริงๆมาทำฌานมาทำปัญญามาทำวิมุตแม้นั่งมาเรียนเรียนได้แก่นสารที่ลึกซึ้งแก่นสารที่เราหมายใหญ่ที่ร่มไม้สำคัญมานั่งเรียนก็ได้รับมักรับผลได้รับวิมุตได้รับปัญญาอธิปัญญาญาณทัศนะวิเศษสูงขึ้นไปยิ่งด้วยซ้ำ เราได้ถึงปานฉะนั้นไหมถ้าไตร่ตรองตรวจตามันมีชั้นเชิงมันมีซ้อนซ้อนซ้อนซ้อนลงไปตั้งแต่เราจัดแจงอิหลีบทกิริยาให้แก่ตนเป็นแก่นสารกว่าคนที่เขาทุกวันนี้คนเขาก็มีอยู่เยอะแยะแต่เขาไม่ได้มีวัดป่าไม่ได้มีประพฤติหรือพฤติกรรมหรือว่าการกระทำที่เป็นกิจที่เป็นคุณค่าแม้แต่กิริยาหยาบแม้แต่บทซ้อนละเอียดทั้งที่กล่าวแล้วเป็นชั้นๆชั้นๆลงไปเป็นระดับระดับผู้ที่มีจิตแยกขายผู้ที่มีจิตเป็นหนี้ผู้ที่มีความรู้สึกผมก็จะไล่เรียงตัวเองตรวจตราสังวรเหมือนกันแต่ก็คนละชั้นผู้ไม่ประณีต เกลียดก็สังวรแค่อยากพูดประณีตละเอียดก็จะสังวรไล่ไปถึงละเอียดงามพร้อมตั้งแต่หยาบนอกกลางไปจนกระทั่งถึงในลึกซึ้งเราจะเรียนรู้แล้วเราจะไล่ลงไปจริงๆนี่เราได้ย้ำกันเราได้จากอธิบายในมุมของภวตัณหาเน้นชี้แยกแยะลงไปให้ละเอียดก็คิดว่าคงจะเป็นประโยชน์ในการที่เราจะได้รู้เหลี่ยมมุมเข้าใจอุบายเครื่องออกสังวรถูกจุดเมื่อเข้าใจก็ชัดเราจะทำง่ายขึ้นเพราะว่ามันไม่สับสนมันไม่มันไม่ยาก เหตุการณ์รู้ว่ามันรู้ดีมันแม่นเปล่าเราจะจับจะงวดจะหยิบอย่างนี้แม้มันไม่มีตัวตนแต่เมื่อมันเข้าใจดีมันก็ยังจะจับได้ถูกมันก็ยังจะใช้ปฏิภาณอะไรต่ออะไรเลือกเฟ้นกระทำให้ถูกสภาพสภาวะมันก็จะเกิดผลมันก็จะเกิดจริงๆมีจริงๆได้จริงๆเพราะมันรู้ก็ชัดกระทำก็ถูกตัวถูกตนแม้เราจะอินทรีย์พอลล่ายังไม่แก่กล้านักก็จะเพี้ยนเข้าไปนี้คณิตกับสมาธิเป็นอุปจารสมาธิเป็นอัปปนาสมาธิเพิ่มเข้าเพิ่มเข้ามันได้เพราะเราทำศาสนา พระพุทธเจ้าไม่ใช่ได้เพราะเพียงแต่คนนั้นบอกคนนั้นบันดาลมันโดนอะไรไม่มีเราทำของเราเองเราเป็นคนฝึกเขียนเองเราได้ดีเพราะเรากระทำมาก่อนมันต่ออันนี้เตือนสติเราได้เรียนมาแล้วแล้วก็เตือนต่อเตือนกันแล้วในนี้มันก็จะต่อไปอีกในหน้า 272 เราทวนดูนี่เริ่มต้นจากคำตอบว่าแต่เราทำด้วยรู้ว่าดีหรือไม่ดีควรหรือไม่ควรเมื่อดีเมื่อควรเราก็ทำเราไม่ได้ทำเพราะชอบเพราะอย่าเลยจริงๆ ที่จริงเรามาฝึกตอนนี้เราไม่ค่อยได้อยากเท่าไหร่หรอกนะเราไม่เคยชอบเราไม่ได้ติดเหมือนกิเลสบางอย่างที่มันชวนใจเรามากกว่าด้วยซ้ำเรามาทำนี่เราไม่ได้ชอบเท่าไหร่ถ้าปล่อยให้เราไปหลับนอนเฉยๆบางทีนี้ยกตัวอย่างแล้วตอบว่าเราจะชอบกว่าแต่ให้มันนั่งแล้วก็มาเรียนมานี่มันก็ยังเอนเอียงเข้าไปหาสิ่งชอบเราต้องฟื้นเราต้องค้านแย้งต้องอดทนต้องหาวิธีการที่จะล้มล้างสิ่งที่มันจะกลับไปสู่จุดที่เราชอบและเราชินหรือเราต้องการเราอยากเราเอาวอนอะไรอย่างนี้เป็นต้นเพราะว่าทำนี่เราด้วยรู้รู้ว่าดีรู้ไม่ใช่ว่ารู้ว่าไม่ใช่ว่าไม่รู้เรารู้ว่าดีเรารู้ว่าควรเราจึงมาทำเราไม่ได้ ก็ชอบเพราะอยากเลยจริงๆเราจึงจะไม่ติดเรามาทำนี่แม้เราทำดีนี่นะเราได้ดีนี่เราก็จะไม่ติดถ้าเรารู้ซ้อนกันไปที่จริงเราทำดีได้ดีแล้วนี่แล้วติดได้เหมือนกันเมื่อเราเห็นดีว่ามันดียิ่งขึ้นมาเป็นปิติแล้วเราก็ปักจิตปักใจชอบมันเอนเอียงขึ้นไปได้แต่ถ้ามันชอบสิ่งที่เราว่าดีแล้วก่อนอ้าวมันจะชอบสิ่งที่ดียิ่งกว่าเราไปชอบสิ่งที่ไม่ดีเมื่อเราแต่ก่อนเราเคยหลงชอบสิ่งที่ไม่ดีแล้วเราเปลี่ยนฐานเปลี่ยนอธิษฐานเปลี่ยนฐานะของเรามาให้ยิ่งขึ้นสูงขึ้นด้วยปัญญารู้แล้วเป็นปัญญาที่ฐานและเราก็ได้ทำให้ถูก บริษัทจักรมาเป็นสัจจะที่ถูกแน่ๆแล้วเป็นสัจจะนั้นไม่เพี้ยนไม่เบี่ยงนะเราเข้าใจด้วยปัญญาที่วิเคราะห์วิจัยด้วยฟังด้วยพิจารณาจินตาแล้วก็ได้พิสูจน์ดูยิ่งเห็นจริงว่าเราได้ดีขึ้นตรงและได้ดีสุปฏิปันโนอุชุปะฏิปันโนเกิดยิ่งเกิดญาญ่าญาญ่าธรรมญายะปะฏิปันโนหรือปัญญาหรือปัญญายิ่งเป็นความรู้ที่ไม่ใช่ความรู้เก่าเป็นความรู้ใหม่ที่เรายิ่งประพฤติยิ่งปฏิบัติยิ่งเห็นมันกลับเปลี่ยนความชอบเดิมแหละมันมาเห็นความชอบหมายนี้ชัดแจ้งชอบใจปิติยินดีพอใจเป็นอภิปประมาททะยัง เราก็ทำให้มันแข็งแรงเป็นสมาทานทำให้ธิติทำให้เที่ยงแท้ทำให้มั่นคงทำให้แข็งแรงชำนาญทำให้ชำนาญเราจะมีปิติเลี้ยงก่อนไม่เป็นไรแต่อย่าลืมว่าปิติยังเป็นกิเลสเพิ่มอยู่นี่เราทำอธิษฐานแล้วทำตามกฎตามหลักตามคำบอกคำสอนตามพระธรรมคำกล่าวคำอธิบายที่เราเข้าใจด้วยปัญญาดีแล้วเราก็เอาล่ะเอาตามวิธีนี้เอาตามหลักนี้เดินตามรูปนี้เราจะก่อเกิดแล้วเราก็ได้เกิดให้แก่ตนขึ้นมาขึ้นมาด้วยกรรมหรือการกระทำไม่ใช่ด้วยใครบรรยายไม่ใช่ด้วยแต่แค่เข้าใจด้วยปัญญาฟังปัญญาเหตุผลพอรู้พอเข้าใจแล้วมันก็จะได้ทันทีไม่ใช่ยังไม่ เราต้องรู้ตัวเราบางคนมีแล้วพอเข้าใจรู้ก็เห็นจริงเลยว่าเราทำได้แล้วเราทำได้ทันทีคนนั้นก็ทำไปเลยยิ่งทำมันก็ยิ่งเกิดภาวนาไม่ใช่ปัญญาคือมันเห็นผลอ้าวมันดีนี่ดีจนกระทั่งเห็นชัดเจนเลยว่ามันเหนือกว่าแต่ก่อนที่เราทำอย่างก่อนมันไม่ดีมันชนะแล้วเพราะฉะนั้นเราจะไม่กลับไปทำอย่างก่อนที่เราเคยชอบเพราะเราจะไม่กลับไปว่าอยากจะนอนมันตัดยากไปทิ้งอยากไปก็ประมาณนี้มันเจริญกว่ามันดีกว่ามันเป็นความสมบูรณ์กว่ามันเป็นความประเสริฐกว่ามันช้านะเราจึงมาทำได้เต็มใจได้พอใจได้ยินดีนี่มันเป็นลงตัวทั้งนั้นน่ะมันลงตัวคำพูดความหมายพวกนี้มันก็บอกความลงตัวความชัดเราไม่ได้มาทำเพราะ ฝืนและตอนนี้เพราะใจมันได้แม้เราจะได้นอนน้อยเรายังเต็มใจมานั่งนี่โดยไม่ต้องห่วงเพราะใจเรามันมานี่เราเอามานี่ไม่อาลัยอาวรอันโน้นมันก็มาแม้เรานอนพักน้อยด้วยซ้ำบางทีเราก็ยังว่าเรื่องเบิกบานกับวันนี้เพราะอันนี้มันให้ประโยชน์ให้คุณค่าเรามีผิดๆมันก็ติดนี่มันเลี้ยงและเราก็จะต้องไม่ให้มีปิติปิติแรงไปแรงไปถ้าแรงมากไปแล้วทำอะไรซู่ซ่าทำอะไรเกินการแล้วมันก็เป็นแรงเอากับคนอื่นอีกก็ได้ด้วยเพราะฉะนั้นเราก็จะต้องรู้อำนาจของปิติที่แรงเกินไม่มัชฌิมามันก็จะทำให้เราร้ายกลายเป็นร้ายกลายเป็นทำร้ายกลายเป็นเสียได้อีกเหมือนกันหรือบางทีก็ดูบทบาทหน้าเกลียดเราไปตีแรง เป็นอุทยานปิติบทบาทเกินมันมากไปเราก็จะต้องมัชฌิมาต้องประมาณลดลงไปเมื่อสุดท้ายถึงขั้นอุเบกขาทีนี้พูดถึงลักษณะขององค์การประกอบด้วยเมื่อได้วิตกวิจารณ์ได้ดีมาถึงขั้นใดดีเห็นดีจนกระทั่งได้ดีปิติความสงบระงับก็ลดลงเรื่อยๆการวิตกวิจารณ์อย่างที่เคยอธิบายให้ฟังถึงความหมายว่าเราต้องคอยควบคุมสังวรระวังอ่ากังวลว่ามันจะไม่ได้ดีจนกระทั่งเราได้ดีความสงบระงับคือปัสสัทธิคือการระงับในกำลังที่คอยควบคุมก็ระงับลงก็เบาลงก็ง่ายขึ้นแม้แต่การได้ดี เด็กดีมันจะเจริญดียิ่งๆขึ้นให้ดีนี่ไม่มีทางลดแต่ไอ้ปิติที่เคยดีใจแรงดีใจมากก็จะเบาลงอีกเหมือนกันฟังดีๆมันละเอียดหลายซ้อนหลายเรื่องหลายสภาวะอธิบายซ่อนอยู่นี่มันลดลงมันก็เป็นฐานที่สูงขึ้นสุขขะว่างง่ายเบาดีสุดก็ดีค่ะก็ว่างง่ายว่างเบาดีสุขบ้างนั่นแหละดีดีนั่นแหละว่าดีๆลงไปเบาง่ายจนถึงอุเบกขาอุเบกขาก็เหมือนกับมันไม่ต้องมีเรี่ยวมีแรงอะไรมันเนียนสนิทเหมือนเราจูนเครื่องสนิทขึ้นมาแต่แข็งแรงความเร็วก็มีเร็วนิ่งๆเหมือนกับเราหมุนรูปข้างดังกล่าวแล้วมันนอนวันเนี่ยลูกข่างหมุน วันนี้นิ่งสนิทเหมือนกันเราจูนเครื่องยนต์ที่ยกตัวอย่างเครื่องรถยนต์แล้วจูนได้นิ่งสนิทมันหมุนเร็วนะคุณเร็วนิ่งอย่างนี้เราต้องการไม่มีเสียงไม่มีอะไรขัดฝืดไม่มีอะไรมันขบไม่มีปฏิกิริยามันจึงคล่องแคล่วง่ายแต่มีประสิทธิภาพได้พลังงานสูงเหลือเกินได้คุณค่าดีเหลือเกินนี่แหละเป็นนัยยะอย่างนี้ช่องง่ายและหุบท้านางไม่บอกไม่พร่องน่ะอัปปาพาทางอัปปาตรังลหุทานังพลังผาสุวิหารหลังมันราบรื่นง่ายงามเพราะปัสสัทธิมันสงบมันราบรื่นมันเข้าหาสันติเรียบร้อยราบรื่น งามง่ายงามไม่กระดุกกระดิกไม่ขัดขัดเขินๆกลางๆอะไรมันเป็นต้นใช้ภาษาประกอบหลายคำนะฟังดีๆมันจะดูเนียนรื่นเริงและไม่มีการขัดไม่มีการกระตุกไม่มีการสะดุดรื่นเรื่อยเรื่อยเรียบร้อยเราใช้ภาษาพูดนี่สื่อความหมายเขาไปเพราะเราได้ฝึกได้หัดแล้วเราก็ได้มีอาการอย่างที่ว่ามันเกิดพอใจมันเกิดยินดีมันเกิดเห็นดีมันเกิดได้ดีมันก็เป็นอุเบกขาอย่างสุดท้ายมันก็สะอาดขึ้นบริสุทธิ์ขึ้นไม่มีอะไรเข้ามาเจือปนได้เพราะฤทธิ์แรงที่เราทำได้มันจะมีอำนาจสิ่งอื่นจะมารอนราน ทำให้หมุนให้มองให้กระเทือนให้หวั่นไหวให้แปรปรวนไม่มีนี่ด้วยอารมณ์ของอารมณ์ด้วยเรื่องของจิตวิญญาณเพราะคำว่าอุเบกขาคำว่าบริสุทธิ์ปริสุทโธทาทามันบริสุทธิ์สะอาดอยู่อย่างเดิมมันประโยชน์ทาตามันไม่มีอะไรเข้ามากวนให้หมอให้เปื้อนให้เปลี่ยนไปให้เพี้ยนได้ง่ายๆประโยชน์ทางตามุทุมันยังละเอียดอ่อนสุดคุ้มประณีตอยู่เสมอมุทุแววไวปราดเปรียวคล่องเร็วรีบมีประสิทธิภาพสูงกรรมมันอยากมันยังเป็นการงานชั้นสูงธรรมดามันยังครบพร้อมสละสลวย ดีงามสดชื่นเบิกบานอะไรแล้วแต่ลักษณะที่ยอดดีงามที่สุดมันครบอยู่ในนั้นมันเป็นของโชว์ได้กัมมันยาเป็นการกระทำที่พร้อมไปด้วยปัญญาชั้นสูงสุดของมนุษย์มาจากกระทำไปโดยไร้ปัญญาไร้ความรอบรู้ไม่ใช่ทำอย่างปราบทำอย่างคนฉลาดทำอย่างสัตบุรุษอยู่ด้วยกรรมมันอย่ามีการงานมีบทบาทไม่ใช่ไร้การงานมีกรรมมีการกระทำการกระทำนั้นมีอัญญาเข้าประกอบมีอัญญาเข้าประกอบร่วมไม่ใช่การกระทำอย่างคนเซอร์ๆซื่อๆว่าจะกระทำอย่างที่เรียกว่าไม่มีอะไรกำหนดไม่มีทาสรู้ร่วมไม่ใช่มีสติสัมปชัญญะปัญญาพรั่งพร้อม คุณอยู่ที่เดียวประภัสราประภัสสรรุ่งเรืองวาววามงามเรียกว่างามขจรขจายจะเรียกทั้งลักษณะรูปลักษณะนามหรือฉันเข้าใจชัดแม้แต่ลักษณะรูปกับกูมีอย่างพระพุทธเจ้าก็เรียกว่ามีฉับพลันรังสีอย่างเราเราก็เรียกว่ามีราศีมันออกไปเห็นได้โดยไม่ต้องแสดงเองโดยไม่ต้องไปโอ่อ่าอวดอะไรมันก็ออกนะคนสัมผัสได้เห็นเลยว่ามีฤทธิ์แรงออกมาคนที่มีญาณหรือมีปัญญาหรือมีธาตุรู้พอจะรู้เขาจะรู้ทีเดียวประภัสราไปไหนก็เหมือนฉายแสงเงาผ่องเห็นราศีรังษี สารนำหุ้มตัวเราอยู่เลยทีเดียวดังนี้นี่มันอธิบายพิสดารอธิบายลึกซึ้งอธิบายถึงสภาวะลักษณะต่างๆคำขยายของพระพุทธเจ้านี่เราเพิ่งค้นพบในได้มาบ้างแล้วก็ยิ่งมาขยายยิ่งนับวันคุณยิ่งจะเห็นเด่นชัดยิ่งจะลึกซึ้งยิ่งจะลึกซึ้งพระพุทธเจ้าตรัสไว้ละเอียดเหลือเกินเรายังค้นพบคำบรรยายของท่านที่บรรยายละเอียดกว่านี้แน่ใจว่ามีบรรยายละเอียดกว่านี้มีอีกเรายังค้นไม่พบหลายๆอย่างในหนังสือในพระไตรปิฎกมีจุดสำคัญอยู่เยอะไอ้ผมมันเป็นคนอ่านน้อยคนนั้นคนนี้เห็นเอามายื่นมารายต่อรายโอ้มันดีพอจับตรงนี้สัมผัสพับโอ้นี่มันคำขยายเหลี่ยมมุมที่ลึกซึ้งสะอาดชัดเจนแจ่มแจ้งดีก็เอามาขยายสู่คุณฟังให้คุณฟัง ดีๆจะเห็นชัดเจนแจ่มแจ้งแล้วมันก็ขยายสอดคล้องสอดคล้องขึ้นไปคำว่าอุเบกขาของพระพุทธเจ้าจึงไม่ใช่การใช้เหรอดังที่เราได้พูดกันมาแต่ก่อนนี้มีหลักฐานเข้ามายืนยันเพราะมันไม่ใช่เฉยๆเดี๋ยวมันมีสภาพกรรมมีกิริยามีบทบาทและบทบาทที่ยอดเยี่ยมด้วยสนิทแนบนิ่งนิ่งเลยนี่เป็นการงานที่ทำให้สูงสุดมันทำได้สูงสุดแล้วเราไม่ได้มีปิติยินดีผูกพันเพราะเราลดจริงเพราะเราเข้าใจตามความเป็นจริงว่าดีแล้วเราทำดีนี้ได้คล่องแคล่วราบรื่นง่ายก็ดีแล้วเราจะทำเมื่อไหร่ก็ง่ายมันไม่ยากหนิทำเมื่อไหร่ก็พอใจบอกว่าทำมันก็ทำ ไม่มีอะไรครับไม่มีอะไรแย่งไม่มีอะไรทุกข์เพราะหมดปฏิกิริยาค้านแย้งหมดปฏิกิริยาทวนตอบมีแนวโน้มมีใจที่จะไปอะไรครับมันก็เปิดแล้วก็เกิดเลยคล่องง่ายเนี่ยเป็นคนที่มีต้องใจของเราเป็นอย่างนั้นทีเดียวมันไม่มีอะไรครับในตัวเองไม่ต้องเอาคนอื่นในของเราเองเนี่ยแม่คนอื่นจะขัดมันไม่มีปัญหาคนอื่นจะขาดเราก็เราก็รู้ว่าเออนี้เขามีอะไรขาดนิดหน่อยจิ้งจกทักเรายังต้องคิดเราก็มีแม้แต่คำพังเพยคนอื่นเขาขาดแล้วก็คิดพิจารณาจริงๆด้วยซื้อไม่ต้องเอียงๆไม่ต้องเข้าข้างตัวเออเขาว่าอย่างนี้มันน่าคิดเหมือนกันนะแล้วก็คิดแต่คิดแล้วก็ยังเห็นว่าดีนี่เราทำดีกว่าเราก็ เขาทักแล้วเราว่าอย่าทำเลยคิดพิจารณาจริงด้วยนะเขาทักถูกอย่างนี้เป็นต้นแล้วเราก็พิจารณาจริงๆความจริงความเอนเอียงข้างตัวยังมีนะมันจะเอียงข้างตัวนี่มันยากตรงนี้ความหมดตัวหมดตอนนี้มันยากจึงต้องค่อยถอดตัวต่อตัวนั้นโน้มเอียงไปอีกข้างนึงให้มากๆดูการนึกคิดการพิจารณาพวกนี้จึงจำเป็นต้องกระทำจริงๆไม่ใช่ผิวเผินไม่ใช่มันตัดสินเอาง่ายๆเฉยๆไม่ได้นะเราจะต้องกระทำจริงๆนะพระเอกอธิบายความหมายเพิ่มเติมให้ฟังเราไม่ได้ทำเพราะชอบเพราะอยากเลยจริงๆเราจึงจะไม่ติดในคำว่าไม่ติดในมือสุดท้ายแล้วมันจะไม่ติดตั้งที่เข้าใจได้เห็นไม่หลงมันเป็นแน่ไม่ติดไม่ หมดทั้งคันเมื่อยทนได้โดยยากทนได้โดยลำบากแล้วจึงเราก็หยุดก็เท่านั้นเองยังไม่เมื่อยยังพอทนได้หรือยังน่าจะทนเพราะเห็นในกุศลนั้นยิ่งๆอยู่ก็ให้มันดำเนินไปก็ให้มันเกิดอยู่ทั้งสภาพของความยังเป็นไปทางกายทั้งสภาพของความยังเป็นไปทางจิตมีทั้งสมาคมการงานทางกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมสภาพของความยังเป็นไปทางความประชุมพร้อมแห่งกรรมทั้งหมดทั้งนอกและในนี้คือการเกิดอยู่ของพระอริยเจ้าที่ยังไม่ตายเน่าในวงเล็บ นี่คือการเกิดเราเห็นการเกิดอยู่ทีเดียวเพราะในการเกิดนี้เรามีปัญญาคุมเกิดเพราะเราให้เกิดเราเป็นพระเจ้าเราเจตนาเราให้เกิดเมื่อเราปล่อยให้เกิดถ้าเราจะหยุดก็หยุดได้นะเราจะพักก็พักได้เห็นว่าเป็นไม่พอดีแล้วเกินพอแล้วเป็นอกุศลหยุดถ้าจะเป็นกุศลอยู่แล้วเราก็ยังมีแรงพอยังมีกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมเรามีความเป็นไปได้อีกอยู่แม้จะฝังเล็กๆน้อยๆแต่ก็ยังเห็นว่ามันดีนะมันเป็นประโยชน์แก่ท่านเหลือเกินส่วนเราเองนั้นไม่มีปัญหาอื่นก็ไม่มีอะไรดีกว่านี้เราก็ทำสิ่งนี้ต่อไปก็ได้อย่างนี้เราเป็นคนบันดาลทั้งสิ้นเราเป็นพระเจ้า เราทำให้เกิดกัมมะโยนิการกระทำเกิดเพราะเราเป็นคนทำเพราะงั้นพูดที่เกิดอยู่นี่เป็นการเกิดอยู่ของพระอริยเจ้าที่ยังไม่ตายเน่าก็ต้องมีงานมีการมีผลผลิตในประเทศในวงเล็บกำไม่ใช่คนหยุดนิ่งๆไม่ใช่ซากแห้งเดินได้หรือไม่ใช่คนที่หลบผู้หลบคนติดความสงบอยู่แต่ในห้องอยู่แต่ในถ้ำในป่าแต่เป็นคนมีงานเผยแพร่พุทธธรรมอันเป็นสิ่งควรและนี่ส่วนเน้นดำใหญ่ตัวปดอเป็นคนมีงานเผยแพร่พุทธธรรมอันเป็นสิ่งควรเป็นหน้าที่นี่ก็ตัวใหญ่ กมใช้ตัวกลางกม. กลาง morning morning ของคนคืออะไรหน้าที่ของคนก็คือคนที่มีงานสูงสุดแล้วก็มาทำงานหน้าที่เผยแพร่พุทธธรรมนี่เป็นคนมีอาชีพสูงสุดเป็นอาชีพเลิศที่ได้เลือกแล้วที่ได้เป็นไปได้แล้วก็มาทำงานอาชีพนี้ซึ่งไม่ต้องห่วงกังวลอะไรเลยในชีวิตของเราจะกินจะอยู่จะทำอะไรก็ คนที่จะมาเกื้อกูลอุดหนุนช่วยช่วยได้เท่าไหร่เราก็เอานั้นเป็นข้อพิสูจน์โดยไม่ต้องเรียนอะไรใช้คนมีปัญญาเราจะมีความเก่งเท่าไหร่ที่จะทำให้เขารู้เขาเห็นว่าเป็นสิ่งดีจริงแล้วคนมาช่วยจะมีแต่คนช่วยด้วยใจจริงเราจะได้แต่คนจริงๆน้ำใจจริงๆเห็นจริงๆด้วยปัญญาจริงๆเป็นความหนักแน่นเป็นความยืนนานเป็นความมาตีโต้ตีแย้งทีหลังไม่ได้เพราะมันความจริงต่างคนต่างมาจริงอย่างพวกคุณมานี่คุณจะมาตีโต้อาตมาอาแมนหลอกคุณมาไม่ได้เพราะอาตมาไม่ได้ปิดบังอะไรคุณจะทิ้งนี่บางคนทิ้งบ้านทิ้งช่องทิ้งเรือนทิ้งทานอย่างคุณแอ๊ดนี่ทิ้งสามีมาทิ้งหลักฐานมาลาจากงานมากำลังก้าวหน้าเขายังอุตส่าห์เลี้ยงส่งด้วยลาออกมาฝรั่งยังเลี้ยงส่งมีอย่างที่ไหนลา เขาเลี้ยงส่งให้ certificate ซะอีกนะรับรองว่านี่ด้วยคนนึงดีนะอะไรต่างๆนานาไม่ได้พ่ายแพ้ทางโลกเลยเราเจริญทางโลกเราเจริญแล้วเราก็ทิ้งมาทิ้งมาคุณทิ้งมาขนาดนี้คุณมาอยู่จนกระทั่งคุณไปได้หรือไม่ได้ตามใจคุณเสร็จแล้วสมมุติว่าคุณเองคุณพ่ายแพ้แล้วคุณอยู่ทางนี้ไม่ได้คุณกลับไปคุณจะมาว่าทำไมไม่ได้แต่มันไม่ได้หลอกคุณนะคนอื่นเขาอยู่ได้คนอื่นก็เป็นไปได้แต่คุณเองคุณสู้ไม่ได้เองเป็นไม่ได้เองแล้วคุณจะมาแฉกก็มาโวยวายถึงคุณวายโวยวายไม่ได้มึงก็หลายๆคนนึงก็ลองก็ต้องรู้ว่าเราเองไม่ไปไม่รอดเราอินทรีย์ก็รับไปไม่ได้คุณเองเท่านั้นแต่ถ้าคุณเองหมดปัญหาไปไม่ได้ก็เพี้ยนตายมันชีวิต มันก็เพี้ยนไปปฏิบัติธรรมได้หน้าน้องน้ำตาอยู่ก็เอามาแล้วก็มันแน่ๆอยู่แล้วเพราะเรื่องปัญญาของเราเผยมากเรื่องความจริงของเราไม่มีอะไรบังแล้วเปิดเผยเพราะฉะนั้นคุณจะมาย้อนแย้งมาตีโต้เอาเหรียญนั้นเหลี่ยมนี้อาตมาแน่ใจว่าอาตมาจะบอกคุณได้ทุกจุดว่าอาตมาไม่ได้หลอกคุณหลอกตรงไหนอาตมาจะบอกคุณเลยว่าอาตมาหลอกตรงไหนจะชี้บอกชี้ออกให้คุณตัดสินเองทั้งนั้นน่ะไม่ได้หลอกเปิดเผยจริงๆมานี่มาจนไม่ได้หลอกคุณว่าจะมารวยมานี่มาหมดเนื้อหมดตัวไม่ได้บอกคุณว่าคุณจะมาที่นี่โอ้โหมีตัวมีตนใหญ่โตมีไอ้โน่นนี่ไม่ได้หรอกมาอดมอบฝืนมาทนนะไม่ได้บอกคุณว่ามาง่ายแต่คุณจะง่ายลงตัวอย่างที่อธิบายไปแล้วเมื่อกี้ว่ามัน รุ่นเรียบร้อยง่ายงามคล่องอัปปาทางอัปปาตังตังละหุทานังพะรังผาสุวิหารลังมันของจริงคุณได้เองต่างหากเมื่อคุณพร้อมแล้วเมื่อคุณสมบูรณ์แล้วบริบูรณ์แล้ว Absolute แล้วมันเป็นอย่างนั้นน่ะตื่นเช้าขึ้นมาก็ไม่ขัดไม่เคืองอะไรนี่สบายคล่องๆง่ายๆเจริญเจริญเจริญบริบูรณ์อยู่คุณรู้ทั้งปัญญาคุณทำได้ด้วยมันหมดสิทธิ์หมดฝืนหมดอดหมดทนไม่ต้องอดไม่ต้องการไม่ต้องฝืนคล่องง่ายเบานิ่งไม่ฟื้นไม่ร้อนไม่เดือดไม่ร้อนไม่มีอะไรสะดุดสะดุดอะไรเลยจริงๆนี่คำพูดพวกนี้ฟังดีๆสภาวะธรรมมันเป็นอย่างนั้นจริงๆใจของเรามันจึงหมดทุกข์มันได้ง่ายมัน สภาพพวกนี้แล้วแล้วเราก็มาเป็นคนที่ทำงานนี้ยังหมดปัญหาเราว่างานนี้เราเลือกแล้วสูงสุดน่ะเป็นงานเผยแพร่พุทธธรรมเมื่อคุณได้จริงแล้วคุณถึงจะมาซาบซึ้งคุณถึงจะกล่าวอย่างที่อาตมากล่าวว่าข้าพเจ้ากล่าวยังท้าทายได้แล้วว่าข้าพเจ้าจะไม่จนอีกแล้วและจะไม่ตกงานอีกเลยเจตนาแน่ใจอาตมาไม่ตกงานเพราะอาตมาเนื่องจากอาตมาทำงานกับคนได้แล้วแม้อาตมาจะดูดุๆแรงๆนี่คนยังมาให้อาตมาดุเลยดุเสียตังค์ด้วยนะเออดุเสียตังค์นะคนหลายคนมานี่มาเสียตังค์ช่วยเหลืองานอาตมานะแล้วจะมาแถมนั่งให้อาตมาอาตมาใช้ซะอีกนะเนี่ยมัน มันแย่มากนะโลกทั้งโลกก็ทำไม่ได้นะมันเป็นเรื่องปาฏิหาริย์กลับกันมากนะมารับใช้การงานแล้วยังไงแถมว่ามีสตางค์เท่าไหร่ของตัวเองเอามาด้วยเอามาให้ช่วยเหลือการงานอุดหนุนแล้วเราก็มานั่งทำได้อีกอ่ะมานั่งดุดังด่านั่งว่าอะไรนะผิดแล้วนะทำไม่ดีนะโง่ไอ้โง่อะไรลูกด้วยก็รับฟังก็รู้บางทีก็เจ็บๆแสบๆบ้างก็ยังรู้สึกสู้ทนปรับปรุงเพราะปัญญามันเข้าใจมันรู้อยู่ว่านี่เราดีนะเราไม่มีปัญหาอะไรจริงๆเราชัดเจนเราไม่ใช่ปัญหาเราเข้าใจแล้วคุณก็ทำครับแล้วมันก็ไม่มีทิศทางอื่นรวนเรเลยไม่เปลี่ยนแปลงมันก็ผลักเปลี่ยนไปสร้างอินทรีย์สร้างพระสร้างบุญบารมีสร้างสิ่งนี้จริงๆ เราทำด้วยประโยชน์ตนถ้าเรายังไม่หมดประโยชน์ตนเราก็ทำไปด้วยประโยชน์ท่านก็ไปด้วยถ้ารับประโยชน์ตนมันยิ่งเหลือน้อยเหลือน้อยมันก็ยิ่งจะเหลือประโยชน์ท่านประโยชน์ท่านมากขึ้นมากขึ้นประโยชน์ตนน้อยลงจนสุดท้ายประโยชน์ตนไม่มีปัญหาอะไรเหลือเศษนิดเศษหน่อยดันมันนิดนึงแก้ไขมันนิดนึงจนสุดท้ายไม่มีแล้วตัวเองจะโน้มให้มันเกิดให้มันเป็นให้มันไปอะไรก็ได้ง่ายคล่องนิดเดียวเลยเกิดมาสร้างงานแพทย์พระพุทธธรรมเป็นหน้าที่นี่เรียกว่ามดเรื่องการดูฟุตบอลนิดหน่อยวงเล็บเปิดเรียกว่ากรรมโยนิกรรมพันธุ์ทุกกัมมะปฏิสนธินี่เราเป็นคนทำงานเผยแพร่ศาสนาอยู่ที่สมมุติสุดยอดก่อน เขาทำงานเผยแพร่ศาสนาอยู่นี่เราทำกรรมมาโยนนี้เราทำคำความเกิดเราเป็นพระเจ้าจะเป็นพระเจ้าองค์ใหญ่องค์เล็กอะไรก็ตามใจคุณมีความสามารถมากคุณก็เป็นพระเจ้าองค์ใหญ่คุณเป็นคนมีความสามารถน้อยคนกรุงเป็นพระเจ้าองค์เล็กตัวเราเองเราหมดทุกข์สมมุติแล้วตอนนี้วันสุดท้ายเราเป็นพระอรหันต์เราหมดความฝืดฝืนเราไม่ทุกข์แล้วเราหมดความสงสัยและตัดสินเราแน่นอนเราหมดปัญหาเราหมดเรื่องเลือกเราสุดท้ายเราก็มีกรรมมาโยนนี้แล้วก็ทำงานเราก็ทำการเกิดเพราะเราเป็นพระเจ้าซะแล้วนี่แล้วก็สร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างโยนิแปลว่าการเกิดกรรมแปลว่าการงานการกรรมแปลว่าการกระทำแล้วก็ได้จะทำงานกรรมมาโยนนี้กรรมพันธุ์ทุกเราก็ทำอะไร การทำแหมตอนนี้เป็นแม่เป็นพ่อใหญ่เลยผลิตลูกผลิตเผ่าผลิตภัณฑ์กรรมพันธุ์ทุกผลิตเผ่าผลิตภัณฑ์การผลิตลูกแบบนี้ไม่จะทำอย่างคนคนไปสมสู่กันทำอย่างเดรัจฉานเขาก็ทำได้คนเขาก็ไปสมสู่กันออกมาสร้างเผ่าพันธุ์เป็นตัวคนอย่างนั้นเราไม่ต้องทำอย่างเขาเราก็ถือว่าเราทำอย่างเขาเหมือนกันคือเราทำการเกิดเหมือนกันเราทำคนให้เกิดแต่ให้เกิดเป็นอริยะคนจะมาเกิดเป็นอริยบุคคลอบรมสั่งสอนจับเข้ามาอบจับเข้ามารมจับเข้ามาสอนให้เขาฝึกให้เขาฝึกหัดฝึกปรือเขาก็เกิดเป็นพระอริยะเราก็มีพันพันพระอริยะก็เกิดเกิดเพราะการกระทำคุณได้ของคุณเองแล้วคุณไม่ทำงาน คุณไม่ทำเราได้แล้วเป็นพระอรหันต์แล้วก็นั่งเฉยสมมุติว่าอาหารที่จริงบอกแล้วว่าเขาพูดไม่เรียกอรหันต์นะได้แล้วนั่งเฉยๆไ