240426-3-055 ทางเอกภาค3-ตอน055(หน้า281)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

อันหนึ่งอันเดียวกับพระเจ้าที่เป็นปรมาตมันที่จำเป็นต้องไปรวมกันอย่างนั้นแล้วก็เป็นอำนาจยิ่งใหญ่ที่ปกครองโลกอยู่ซึ่งเขาก็ไม่รู้ว่าอำนาจนั้นอยู่ที่ไหนอย่างไรแต่เขาก็ว่ามีอำนาจนั้นแล้วก็อ้อนวอนร้องขอให้มันดลบันดาลกลายเป็นสภาพที่จะต้องไปร้องไปขอเอาไปแบ่งเอาไปเป็นทาสอีกชนิดหนึ่งอยู่ศาสนาพระพุทธเจ้าอิสระสุดยอดไม่เป็นธาตุอะไรหมดสิ้นแม้แต่ธาตุพระเจ้าก็ไม่มีภาพพระเจ้าก็ไม่มีสุดท้ายเลย จบสนิทเป็นการจบสิ้นของตัวเองในตัวเองเป็นอัตตาหิอัตตโนนาโถถ้าจะว่าไปโดยโวหารโดยภาษาแต่ไม่ใช่เป็นคำกล่าวที่จะอกตัญญูต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าแม้แต่เป็นทาสพระพุทธทาสพระพุทธเจ้าก็ไม่ต้องเป็นเพราะฉะนั้นจึงไม่มีพุทธทาสอยู่ที่นี่เพราะแม้จะเป็นธาตุพระพุทธเจ้าก็ไม่มีอิสระเสรีภาพอย่างสุดยอดมีคำกล่าวไม่ใช่ว่าเราเอโรเนรคุณต่อพระพุทธเจ้าเราไม่ได้เนรคุณแต่ว่าพระพุทธเจ้าสอนเราให้เราเป็นอิสระเสรีภาพพ้นความเป็นทาสสูงสุดสนิทเลยไม่มีแม้แต่พระเจ้า ที่จะไปเป็นทาสพระเจ้าหรือไปเป็นเบื้องเป็นบาปอะไรอีกไม่มีจบสนิทดังที่กล่าวนี้ได้จริงๆเป็นอรหันต์แล้วจบไม่ต้องการจบเป็นอรหันต์จะพากเพียรขึ้นไปเป็นพระพุทธเจ้าอีกก็มีสิทธิ์ต่อเป็นโพธิสัตว์เจ้าศึกษาพากเพียรต่อกับต่อกันไปอีกมีสิทธิ์มีสิทธิ์ที่จะสั่งสมเรียนต่อแต่ว่าคุณเองคุณจะสั่งสมบารมีไปได้อีกหรือไม่ได้ก็ตามแต่คุณมันอยู่ที่ตัวคุณเองมีสิทธิ์เรียนต่อมีกำลังมีอิทธิมีอินทรีย์พละศึกษาไปเป็นเหมือนกันอย่างกับพระพุทธเจ้าที่ท่านได้เป็น เป็นชุดมนุษย์สุดยอดแห่งความเป็นมนุษย์สุดยอดอย่างนั้นจะเป็นอย่างนั้นอีกก็ได้เป็นได้ถ้าคุณเพียรเพียงพออุตสาหะวิริยะเพียงพอก่อกรรมเอามึงก็กรอกกำเอาทำได้เพราะฉะนั้นจึงมีอิสระเสรีภาพที่จะสุดท้ายที่สุดแล้วนี่เป็นการถึงอิสรภาพสุดท้ายจะต่อก็ได้จะตัดก็ได้ไม่มีใครมาทำเอาเราเป็นคนทำเราพึ่งเราเองเรากระทำของเราเองได้จบก็จบได้จริงๆจบเรารู้จักจิตวิญญาณที่แท้โดยเฉพาะจิตวิญญาณที่เป็น ปลาที่เป็นตัวเราจิตวิญญาณที่เป็นจิตวิญญาณจริงๆจะเชื่อมโยงเกี่ยวต่อด้วยกรรมมาอย่างไรก็ตามใจเราตัดได้สุดสนิทแล้วต่อได้ก็ต่อได้ต่อไปจนกระทั่งถึงเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างสูงสุดแห่งความเป็นคนที่จะสามารถสั่งสมความสูงสุดประเสริฐสุดได้ก็เป็นอันจบต่ออีกไม่มีการพูดต่อไม่มีการเป็นอะไรอีกหมดจริงๆเรียกว่าเรียนรู้พบรู้ชาติเรียกว่าเรียนรู้ความเป็นมนุษย์ขนาดที่ว่าเราจบให้ตัวเองก็จบได้ช่วยผู้อื่นก็ช่วยได้ช่วยไปช่วยไปจนกระทั่งสุดท้าย ปฏิญาณเป็นพระพุทธเจ้านั้นถึงขั้นพระพุทธเจ้าก็เอาละขนาดนี้ต่อมาซะจนไม่รู้จะต่อยังไงแล้วช่วยคนมาก็ไม่รู้จะช่วยยังไงกี่ภพกี่แดนแล้วช่วยมาจนนานนับกลับนับกันจนเป็นคนที่สอนเทวดามารพรหมได้อย่างเก่งที่สุดรู้เหลี่ยมรู้มุมรู้แง่รู้เงื่อนรู้จริตจะก้านรู้ลึกซึ้งละเอียดสุดจนไม่รู้จะสุดยังไงแล้วไม่มีใครเทียบเท่าปฏิญาณได้ทันออกมาท่านก็จะมาปฏิญาณอย่างนั้นเมื่อท่านถึงภูมิพบเป็นพระพุทธเจ้ามีสัมมาสัมพุทธเจ้าถึงขั้นนั้นท่านก็จะประกาศไม่มีใครเทียมเท่านั้นพูดจริงๆไม่ใช่อวดโอ้ท่านจะตรัสอย่างนั้น ทุกพระองค์ไปผู้ใดถึงภูมินั้นพบนั้นเป็นอย่างนั้นจริงก็จะตรัสอย่างนั้นทุกพระองค์ไปกล่าวว่าเรานี่สุดยอดเลิศแล้วไม่มีใครเสมอเหมือนอีกแม้แต่จะเกิดอย่างนี้บำเพ็ญตนอย่างนี้มาเกิดในยุคใดสมัยใดคนจะมาเป็นอย่างท่านได้เก่งยอดอย่างท่านนี่คราวเดียวกันถึง 2 คนไม่มีแม้เวลาใกล้ๆกันก็จะเกิดได้สุดยอดอย่างท่านเองนี่ก็ไม่มีต้องบำเพ็ญกันมากกว่านักไปลิ่วๆๆนำเลยพระพุทธเจ้าขึ้นหน้านำแล้วไล่ทิ้งพระโพธิสัตว์มหาศาลอีกลุยเลยต่อให้พระโพธิสัตว์ที่กำลังไล่แหยงๆๆอีกก็ไล่ไม่มีทางทัน ฟังดีๆนะนี่ภาษาไทยชัดๆคือมันเหนือกว่าเนื้อเนี่ยก้าวของพระพุทธเจ้านี่ก้าวเข้าไปเป็นมหาโพธิสัตว์ใหญ่ 9 นำหน้ามหาโพธิสัตว์อื่นเนี่ยมันก้าวอย่างที่เรียกว่ามันมีชนิดแต้มต่อเลยมันไม่รู้จะต่อยังไงถึงจะก้าวทันอีกตามไม่ทันมันเป็นโลเคชั่น ratio ที่มันเป็นอัดอัตราส่วนที่มันก้าวหน้าที่มันคูณทับทวีอย่างที่เรียกว่ารุ่นหลังไม่มีทางทันไม่มีทางยังไงก็ไม่มีทางกันท่านถึงเปร่งตัดออกมาได้อย่างองอาจแล้วกล่าวว่าไม่เป็นฐานะที่จะมีได้ ที่พระพุทธเจ้าหรือคนอย่างท่านจะเกิดพร้อมกัน 2 องค์ในโลกรูปหนึ่งหรืออย่าว่าแต่เกิดพร้อมกันในเวลาใกล้เคียงกันจะมีคนชนิดนี้เกิดเท่ากันสูงเทียมเท่ากันนั้นไม่เป็นฐานะที่จะมีได้เป็นเรื่องสุดวิสัยที่จะมีได้ถ้าพูดได้เข้าใจการสั่งสมบุญบารมีเข้าใจเรื่องจริงเรื่องประเสริฐที่เลือกเกิดจากกรรมกระทำสั่งสมเอากระทำเอาจริงๆเห็นจริงจังแล้วก็รู้ในพระปัญญาที่คุณเข้าใจในพระปัญญาแม้แต่เราเองเราก็ได้ใกล้ขึ้นใกล้ขึ้นแล้วก็มีปัญญาบ้างก็มีปัญญา อธิปัญญาอะไรไปจริงๆบ้างแม้เหนือกว่าบุคคลธรรมดาบ้างแล้วคุณก็ยิ่งจะรู้ความเหนือที่เหนือกว่านี้อีกอย่างเป็นชั้นตอนเพราะว่ากว่าเราจะรู้ความที่มีปัญญาอย่างที่เราเป็นปุถุชนปัญญาอย่างหนึ่งพอมาเป็นปัญญาทางโลกุตระไปเป็นปัญญาอีกอย่างหนึ่งเหนือชั้นโลกุตระไปอีกไปอีกไปอีกถ้าเป็นโพธิสัตว์ไปแล้วยิ่งจะเห็นฉันตอนที่มันมีอัตราส่วนให้เราเทียบได้มีอัตราส่วนเป็นมาตรามาตรามาตราให้เราเห็นช่วงจังหวะก้าวที่มีอัตราเร่งที่ 9 ขึ้นไป 9 ขึ้นไปหรือมีอัตราก้าวหน้าทัพทวีคูณขึ้นคูณขึ้นจะให้เรารู้มีสัดส่วนรู้ถ้าคุณมีจริงเป็นจริงคุณจะเห็น ชัดเลยว่ามันมีสิ่งที่ยืนยันอย่างผมผมเห็นผมรู้สิ่งที่ยืนยันพวกนี้จึงพูดกับคุณอย่างที่เข้าใจเข้าใจแล้วเราก็เดินตามรอยนี้ยังมันเห็นรอยมันมีแล้วเราเดินมาแล้วเรามีแล้วเมื่อเราเห็นแล้วเรามีแล้วเราเดินมาแล้วนี่มันเป็นสิ่งที่มันเกิดแล้วเป็นแล้วที่เราได้เป็นมันจึงมีความแน่ใจมั่นใจแล้วมันก็รู้ช่วงที่จะต่อไปอีกได้มันรู้สูตรมันรู้สูตรที่คุณไปสู่ที่เพิ่มไปเหมือนสูตรคูณ 2 คูณ 2 ก็เป็น 4 2 * 4 ก็เป็น 8 2 คูณ 8 ก็เป็น 16 เรามี 2 * 4 ได้จะได้ 4 แล้วเราจะ 2 * 4 ได้ 8 แล้วเราก็จะรู้ต่อไป 16 แล้วก็จะรู้ต่อไป 2 * 16 ต่อไปอีกเป็น 32 อะไรเราจะรู้แล้วเราจะเห็นเลยว่าระยะก้าวมันกว้างขึ้นมันแรงขึ้นมันต้องมากขึ้นมันต้องเพี้ยนจัดขึ้นมันต้องมีอะไรเพิ่มขึ้นเราจะรู้เลยและในหลายอย่างที่ไม่ต้องเพียรจัดขึ้นแต่ง่ายขึ้นเราทำได้ดีขึ้นเนี่ยเร็วขึ้นมันก็จะซ้อนอยู่ในนั้นด้วยคนอื่นมาไม่ง่ายอย่างเราคนอื่นมายากกับเราแต่เรารู้ว่ามันยากขึ้นเราง่ายขึ้นนะแต่คนอื่นจะเป็นมาตรฐานนี้ยากขึ้นนะเขายากมาก เขาง่ายแต่เราง่ายขึ้นอะไรอย่างนี้แล้วเราก็จะยากขึ้นไปในอีกชนิดหนึ่งมีสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนขึ้นไปอีกว่าเราจะยากขึ้นอีกชนิดหนึ่งมันมีสภาพทรัพย์สลับซับซ้อนอย่างนี้ไปจริงๆเพราะงั้นเรื่องกรรมจึงเป็นเรื่องสำคัญในศาสนาพุทธเป็นเรื่องที่รู้แจ้งเห็นชัดๆไม่ใช่ลึกลับไม่ใช่ไปฝากฟ้าฝากดินฝากจักรวาลไว้ที่ตรงไหนๆไม่ใช่เลยเพลงตั้งข้อสังเกตให้ฟังแล้วว่าพระพุทธเจ้าเป็นศาสดาที่เกิดกลางดง ศาสนาเทวนิยมเกิดกลางดงศาสนาที่มีพระเจ้ามีกอดมีพระพรหมมีพระวิษณุมีพระนารายณ์มีพระอิศวรมีพระอะไรกับพระอะไรหลากหลายเป็นพระเจ้าที่เขาตั้งชื่อขึ้นมาก็ตั้งนามขึ้นมาถึงพระเจ้าตากนี้ก็คือพลังสิ่งที่มันทำให้ได้ดีมันดีแล้วทั้งฤทธิ์แรงทางด้านจิตวิญญาณทั้งฤทธิ์แรงทางปัญญามันมีแม้จะมีปัญญานะแต่ปัญญาก็ยังไม่สุด เห็นตัวพระเจ้าหรือจับตัวพระเจ้ามาไว้ในตนเองเลยมันกลับไปฝากกับพระเจ้าแล้วก็ฝากสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่เราสติปัญญาที่เราจะค้นคิดแล้วก็ไปฝากกับพระเจ้าเอาไว้อย่างนั้นน่ะส่วนของพระพุทธเจ้านั้นต้องคิดเองมันยังไม่สุดเราจะไปโทษว่าสิ่งนั้นอยู่ที่นั่นอยู่ที่นี่ไม่ได้ถ้ายังไม่รู้ศึกษาอีกจบเป็นพระอรหันต์แล้วมันยังเอ๊ะมันยังควรจะรู้แจ้งความรู้โลกกว้างกว่านี้อีกศึกษาอีกจนสุดท้ายจะบอกว่าพระเจ้าจริงๆก็คือพระพุทธเจ้าคือผู้รู้จริงๆรู้จนไม่มีจนกับใครล่ะมนุษย์ในสากลโลกนี้อีกกี่โลกก็ตามศรถามได้ที่รู้ ยิ่งใหญ่ยิ่งที่บันดาลยิ่งที่ท่านเองเดี๋ยวท่านก็บอกว่าไม่มีพระเจ้าอะไรที่สร้างโลกนี้โลกนี้เกิดการเกิดมาตามธรรมดาธรรมดาเกิดไปตามเหตุตามปัจจัยสุดท้ายแล้วก็บอกว่าโลกนี้มันเกิดตามเหตุตามเหตุตามปัจจัยเกิดการผสมส่วนเกิดการในทางด้านวิทยาศาสตร์เขาก็รู้แล้วทางด้านวัตถุแล้วมันเกิดจากพลังอะไรแล้วก็สายกับพลังงานตลอดไปจนกระทั่งมาเป็นชีวะมาเป็นชีวิตมันก็เกิดมาจากพลังงานและสสารนี่เองสุดท้ายมันก็สั่งสมวิญญาณหรือว่าเป็นพลังงานอันละเอียดสูงสุดเป็นวิญญาณธาตุสุดยอดสุดมนุษย์ที่จะเป็นไปได้เท่าที่พระพุทธเจ้าท่านเป็นแล้วท่านเลิก บริจาคเลือดเป็นมนุษย์สุดยอดเป็นได้ขนาดนั้นฉันเกิดไม่รู้กี่ล้านกลับแล้วแล้วก็จะพอแล้วจะพัฒนาให้เป็นสูงขนาดท่านนั้นก็เชิญอีกแต่ในระดับที่จะตายขึ้นไปท่านก็สอนไว้เป็นขั้นตอนให้แก่เราเราจะพอใจจบมีที่จบจบแค่อรหันต์ก็จบใครไม่จบแค่นั้นจะต่อไปอีกลองดูก็ต่อไปจนกว่าจะเบื่อไม่เบื่อจะต่อไปให้สุดยอดเท่าที่ท่านเป็นไปได้แล้วเชิญต่อจริงๆมีสภาพจริงแล้วพูดต่อก็ต่ออยู่ผู้ไม่ต่อก็ไม่ต่อเหมือนพวกคุณนั่นแหละผมไม่ตอบก็ไม่ต่อแต่ก็อยู่ในรูปรอยเดียวกันเป็นผู้ที่เป็นอรหันต์แล้วก็เป็นผู้ที่ เรื่องต้องขยันหมั่นเพียรไปชั่วชีพนี้ร่างกายรูปคันนี้เราตัดได้อย่างเด็ดขาดต้องรู้ในวิญญาณจริงๆแล้วก็ต้องหมดแม้แต่ความขี้เกียจความขี้เกียจนั้นเป็นแค่คันอบายมุขนะเพราะฉะนั้นมาเป็นพระอริยเจ้าชั้นสูงแล้วแล้วก็ยังจะขี้เกียจอยู่นั่นน่ะมันเป็นไปไม่ได้จะเป็นพระอรหันต์แล้วยังจะขี้เกียจเป็นบอกว่าเป็นพระอนาคามีเราไม่ติดแล้วกามและไม่ติดและโลกธรรมมันเป็นอนาคามีกามราคะปฏิฆะไม่มีจากธนาคารมีจะเป็นพระอรหันต์แล้วยังจะมาเอาเศษอบายมุขขี้เกียจอยู่โน่นเมืองที่ผมอะไรนู่นมาอีกจิตอย่างนี้มันไม่เป็นมันเป็นไปไม่ได้มันผิดขั้นตอนมันหัว 6 ตีลังกากลับ มันโกหกแต่เราติดนั้นมีจริงถ้าไม่เป็นสัมมาทิฏฐิแล้วกลายเป็นเดียรถีย์ตีลังกากลับไปบอกได้สูงก็ยิ่งกลายเป็นต่ำอะไรงี้มันก็ยุ่งกันใหญ่สิสูงมันก็ต้องสอดคล้องกันสอดคล้องกันส่งเสริมกันถูกทิศถูกทางมาเป็นสูงมีคุณค่าประเสริฐไม่ใช่กลายเป็นอ้าวไปเทียบได้กับเดรัจฉานกินแล้วก็นอนนอนแล้วก็กินพุงอืดนั่นน่ะเดรัจฉานมันบางชนิดหลายชนิดมันยังขยันอย่างบีเวอร์อย่างนี้เป็นต้นมันยังขยันเลยขนาดหนาวแสนหนาวหิมะลงมันก็ขยันทำเรือนทำรังต่อนั่นสร้างเขื่อนอะไรของมันยอดสร้างเขื่อนนักสร้างขึ้นบีเบอร์นี้เป็นต้น บริษัทอื่นใดก็เยอะแยะไปที่มันขยันเล่นไม่เป็นคนแท้ๆไม่ขี้เกียจอย่างงั้นมันค้านแย้งมันคลานแย่งแล้วถ้าเราเผลอๆก็ตีลังกากลับไปสู่ภูมิต่ำได้เราจะเลิกละอันนึงมาก็ดีละแต่มันไม่สอดคล้องมันไม่มันไม่บริบูรณ์ถ้วนแล้วก็จะต้องรู้เป็นขั้นเป็นตอนพระพุทธเจ้าถึงหนึ่งเน้นได้ทิ้งรอยทิ้งสภาวะไว้แม้แต่บัญญัติภยันชนะอะไรต่างๆพวกนี้จึงมีสิ่งที่เป็นรูปรอยให้แก่ผู้ที่ได้รู้ผู้ที่ได้สั่งสมให้เข้าใจ ตามในสิ่งที่เป็นเหลือเชื่อพวกนี้ไว้พอแตะเชื้อพวกนี้นิดนึงมันก็เห็นมันก็รู้ตรออันนี้เป็นอันนี้อันนี้เป็นอันนี้ผู้รู้ดิแต่นี่ป๊าก็รู้แล้วว่ามันจะเอาโยงใยติดต่อสายโยงเชื้อใยอะไรไม่มีเชื้อมีสายต่อไปถึงนั้นถึงนี้แม้ผู้ที่ไม่สามารถต่อจะงงยังไงผู้ที่ท่านมีภูมิต่อท่านก็จะหายงงไม่งงหรอกแต่ตรงส่วนนั้นส่วนนี้มันเป็นสภาวะมันเป็นชิ้นเป็นส่วนใจพอจับตัวนั้นก็รู้เลยว่าอันนั้นจะอยู่อย่างนี้อันนี้ต่อตรงนี้อันนี้เรียงหัวอันนี้เรียงหาอันนี้เรียงกลางวันจะเข้าใจที่พูดให้ฟังนี่ก็นึกตามดีๆนะ มันเป็นอย่างนั้นแล้วก็เข้ามาหากรรมที่เราได้เน้นทวนอีกนิดนึงว่ากลับมอสโกมีกรรมนี่ของตนตนพึ่งกรรมกรรมพึ่งตนตนทำตนก็เป็นผู้ทำกรรมมันก็มีทำเป็นบาปทำเป็นบุญก็เป็นของตนทำเพราะฉะนั้นจึงต้องแยกแยะให้ยิ่งที่สุดเพราะมันเป็นกุศลกรรมหรืออกุศลกรรมซึ่งจะมีปัญญารู้กุศลและอกุศลนี้ก็เป็นขั้นเป็นตอนเป็นขั้นเป็นตอนสืบสาวยาวโยงเป็นชั้นขึ้นไปท่านยิ่งสูงท่านก็ยิ่งเห็นกรรมอันที่มันตามชัดและแม้แต่ที่สูงขึ้นไปแล้วก็เห็นกรรมวันที่สูงของคนต่ำนั้นว่าเป็นต่ำถ้าขึ้นไปสูงชั้นนี้แล้วข้าเจ้าก็จะเห็นชั้นอันนี้ ส่วนผู้ที่อยู่ตามนี้เห็นอันนี้ว่าสูงนี่มันกลับกันผู้อยู่อันนี้ก็จะเห็นว่าอันนี้กรรมทำอย่างนี้ให้ได้เป็นสูงพวกนี้ขึ้นไปสูงแล้วก็เขียนว่าอันนี้ต่ำเราต้องทำไปให้สูงขึ้นไปอีกทำมือให้ดูนี่มันเป็นฉันอย่างนั้นมันมีศูนย์ที่เหนือกว่าขึ้นไปผู้ที่สูงเหนือขึ้นไปยิ่งๆก็ยิ่งจะเห็นว่าที่สูงอยู่นั้นเป็นต่ำได้ท่านก็จะต้องเพิ่มสูงขึ้นไปเรื่อยๆเรื่อยๆเรื่อยๆมันเป็นชั้นซ้อนชั้นชั้นซ้อนชั้นขึ้นไปอย่างนั้นอย่างนั้นเสมอหากผู้ที่จะมีหิริมีโอสปปจะมีการละอายต่อบาปต่อความต่ำท่านจะรู้จริงๆเห็นจริงๆรู้จริงๆเห็นจริงๆแล้วท่านก็จะตัดตัวตน แม้สิ่งนี้ต่ำท่านจะอนุโลมมาทำต่ำกับคนต่ำท่านทำเพื่อเขาในระดับที่จะช่วยคนที่ต่ำกว่าให้สูงขึ้นมาท่านไม่ถือตัวถือตนว่าท่านเป็นผู้ที่เป็นคลุกคลีต่ำเพราะท่านทำเพื่อเขาตัวท่านทมิฬไม่เกี่ยวท่านไม่เป็นท่านทำแต่ท่านไม่ได้เป็นท่านทำให้เขาท่านช่วยเหลือเขาแต่ท่านไม่ได้เป็นในกาละที่จะช่วยเพื่อดึงเข้ามาเพื่อขัดเพื่อฝึกเพื่อเป็นเพื่อนเป็นเพื่อนดีมิตรดีสหายดีท่านก็จะทำให้ช่วยให้ขึ้นมาแต่ไม่ใช่จะลดตัวลงไปทำต่ำนั้นไปเป็นอันนั้นท่านไม่เป็น ไม่ติดเพราะท่านช่วยนั้นแล้วเสร็จแล้วก็เป็นการจอนเป็นการทำนิดหน่อยชั่วคราวส่วนตัวท่านเองท่านก็ทำสิ่งสูงอยู่ที่สูงอาศัยสิ่งสูงอันนั้นไม่ใช่เครื่องอาศัยของท่านเป็นการงานที่ท่านช่วยผู้อื่นเหมือนเราไปหัดเราไปทำคัดกรองไก่ขไข่ไปจับมือเด็กคัดหรือว่าคัดให้เด็กก่อนคัดกรองกายคัดของไข่ให้เด็กคัดคัดคัดแล้วก็เขียนให้เด็กไปเราไม่ใช่ว่าเราจะไปเป็นการคัดก. ไก่แล้วต้องไปคัดกไก่นั้นให้แก่ตัวเราเองเราไม่แล้วเราทำตัวอย่างให้เด็กคัดทำตัวอย่างให้แล้วก็แล้วไป ต้องไปนั่งคัดกไก่ตอนนี้อีกเพื่อตัวเราไม่ต้องแล้วเราเป็นแล้วเราได้แล้วเรามีแล้วผ่านแล้วเราทำยิ่งกว่ากอไก่ได้แล้วเวลาเราอาศัยแล้วก็ไม่ต้องอาศัยกไก่ตัวนั้นเท่านั้นรอสายสิ่งที่มันยิ่งกว่านั้นได้แล้วอุทาหรณ์นี้ก็รู้สึกจะยังไม่ชัดเท่าไหร่แต่สิ่งเปรียบเทียบแต่ก็คงพอเข้าใจได้พออาศัยได้บ้างหาเรื่องนี้มันเป็นเรื่องจริงใจและเรื่องจริงๆบางครั้งเราก็ไม่อนุโลมไม่บางครั้งเราก็ไม่ช่วยให้เขาช่วยตัวเองเราที่จะช่วยก็เพราะคนนั้นก่อนแป้จึงต้องเอาลงไปให้คนนั้นคนนั้นอ่อนคนนั้นสูงขึ้นมากว่านี้ไม่ได้ต้องช่วย บริษัทเลี้ยงเด็กเด็กคนนี้ต้องช่วยจับนิดหน่อยแตะนิดหน่อยไม่แตะเดินไม่ได้ล้มหละนิดหน่อยถ้าแกพอได้ช่วยตัวเองให้ช่วยไม่แตะเดินไปล้มไปเจ็บบ้างเจ็บบ้างก็เอาทำเอาเพราะการจะให้กระทำพวกนี้ผู้ที่รู้ท่านก็จะเป็นครูหรือว่าเป็นอาจารย์หรือว่าเป็นพี่เลี้ยงที่จะรู้ว่าเราจะสอนกรรมอีกแหละให้กระทำกรรมใดกรรมเป็นของของตนท่านจะพยายามให้ทำช่วยบ้างแล้วก็ให้ทำเองทำเป็นของของตนจนผู้นั้นทำได้ก็ฝึกก็หัดก็อบรมเข้าจนกระทั่งเราเป็นกรรมก็จะเป็นของของตนและเราก็จะได้สะสมมรดกสะสม อริยะสมบัติเป็นมรดกของใครของมันของคุณกับคุณทำมาทั้งนั้นแหละนี่ถึงมานั่งๆได้มานั่งอยู่อย่างนี้มาฟังธรรมอย่างนี้กับคุณทำกันมาแล้วคุณก็จะทำต่อก็ทำต่อคุณเบื่อแล้วอยากจะโกหกก็ผิดตีลังกาไปอีกหนีไปเอาอื่นอีกเรื่องของคุณถ้าคนไหนแน่ใจแล้วบอกโอ้ยไม่ไปเอาอีกแล้วไปมาแล้วที่โน่นที่นี่อย่างโน้นอย่างนี้ไม่สงสัยแล้วไม่เอาแล้วอยู่นี่แหละเอานี่แหละแน่ๆก็เอาแล้วก็สบายดีเราก็เจริญดีแล้วก็เบิกบานร่าเริงดีเราก็ไม่ลดไม่ยอมอะไรเราก็เอาสะสมเอาเดินหน้าเดินเครื่อง เต็มลำแล้วก็ทำเอาเป็นมรดกของเราสะสมมรดกของเราสะสมอริยสัจของเราใครมาแย่งเอาไปไม่ได้เราไม่ได้จะเป็นตัวของคนอื่นมามันก็ไม่ได้กรรมเป็นของของตนเราเป็นทายาทเรามีสิทธิ์ใช้กรรมของเราเรามีสิทธิ์ทำหรือว่าเรามีสิทธิ์เป็นเพราะสิ่งที่เราได้หักมาสิ่งที่เราได้ทำมาเราจะเป็นในสิ่งที่ไม่หักไม่มีมันจะเป็นคำว่าพรสวรรค์จะเป็นคำว่าสันดานจะเป็นคำว่าบารมีจะเป็นคำว่ามันเป็นเองมาเองมันก็ของเรานั่นแหละเองเราทำไว้แต่ปางใดเราไม่ได้ทำปางนี้มันก็ต้องมีปางหนึ่งที่เราทำ มันจะเป็นเองโดยไม่มีทำมาโดยไม่มีเหตุมาเลยจับยัดๆกันได้จับแพะชนแกะได้จับไอ้นั่นปนไอ้นี่ได้มันก็คร้านแย้งทฤษฎีของพระพุทธเจ้านี้หมดมีความหมายมันพิสดารมันชัดเจนเพราะฉะนั้นเราพิสูจน์พิสูจน์ไปแม้แต่กรรมปัจจุบันนี้เราพิสูจน์ไปบางอย่างมันยังจะไม่สะสมจนกระทั่งครบครันเพียงพอก็ตามมันจะมีอันที่ครบครันให้เรารู้เราเห็นยืนยันเป็นตัวอย่างแต่เราเองเนี่ยเราเองจะเรียกว่าเห็นชัดเชื่อมั่นได้เพราะมันมีสิ่งยืนยันของใครยังมีมากก็ยิ่งจะเห็นแน่เห็นชัดมากมันใจมากเด็ดเดี่ยวมากผู้ใด มีมากมีน้อยก็หล่อๆและและก็ต้องวนเวียนไปที่อื่นแบบปรับอะไรต่ออะไรไปบ้างเพราะฉะนั้นก็จะต้องมีหลักฐานที่ได้สั่งสมที่ได้เป็นที่ได้รองรับอะไรเยอะขึ้นเพราะตัวกรรมจึงเป็นตัวสำคัญนอกจากกรรมเรารู้ว่ากรรมเป็นของตนแน่กรรมนี้เป็นเราเป็นทายาทของกรรมของเราเองมรดกของใครมรดกของมันแล้วก็สืบทอดกันมีตัวอย่างรู้ตัวอย่างนำกันได้แล้วเราก็เลือกคนที่ไปเลือกเอาตัวอย่างแบบโลกๆตีลังกาอยู่กับลูกๆคนมาเลือกเอาอย่างพระพุทธเจ้ามาเป็นกรรมฐานตามอย่างพระพุทธเจ้าพา สั่งสมมรดกจากพระพุทธเจ้าสั่งสมเป็นอริยะสมบัติมีสังสารวัฏและตัวกรรมนี่แหละจะเป็นตัวที่เป็นที่มีที่เกิดมันจะเป็นขึ้นมามันจะมีขึ้นมามันจะเกิดมันจะเป็นได้มันจะมีได้มันก็เป็นตัวต้องกระทำลงไปถ้าไม่กระทำก็ไม่ได้เพราะฉะนั้นเราเองเราละเอียดละออถึงแม้กระทั่งจิตวิญญาณที่มันจะเป็นกรรมทางมโนพอมันจะทำพอมันจะคิดพอมันจะเกิดพอมันจะเป็นอารมณ์เพราะมันจะเป็นอาการแล้วจับมันได้แล้วหยุดมันได้ก็หยุดอากาศที่มันรู้แล้วว่านี่ไม่ดีเราหยุดอาการของจิตนั้นที่พูด นี้เป็นของรู้ได้ยากเป็นของเป็นได้ยากจิตเนี่ยเพราะที่มันยากก็เพราะมันง่ายฟังดีๆนะที่มันรู้ได้ยากที่มันเป็นได้ยากก็เพราะว่าจิตมันเป็นได้ง่ายไอ้จิตนี่มันจำเป็นง่ายเหลือเกินมันจะไปคิดชั่วมันจะแว๊บเป็นชั่วมันก็ง่ายเหลือเกินเพราะฉะนั้นไอ้ยิ่งง่ายนี่แหละมันยิ่งยากภาษาสูงๆหรือภาษาที่ละเอียดลึกซึ้งน่ะมันเป็นอย่างนั้นไม่เห็นแล้วคุณจะเข้าใจจริงๆเลยนะแม่มันแว๊บนิดนึงต้องระวังต้องสุขุมต้องประณีตสุขุมวิทคอยเห็นคอยดูจะมาเป็นบทบาท คำหยาบๆยังไม่มาเป็นบทบาทวจีกรรมนั้นมันโอ้ยมันใหญ่มันหยาบมากหลายแล้วเพราะถ้าคนไหนที่จิตใจแข็งแรงจิตใจละเอียดละออแหยบคลายแล้วมันไม่ออกมาทางกายมันไม่ออกมาทางวจีเพราะว่าเราตัดต้นทางแล้วดักต้นทางที่มันจะออกอาการที่มันจะส่งแรงออกมาถึงกายถึงเมื่อกี้มันหนักได้แล้วมันมีกำลังสู้ได้มันจะง่วงเห็นแล้วมันมาเป็นผียื่นมือมาจากข้างในถ้ากำลังที่มันแฝงอยู่ในจิตที่มันชั่วฆ่าได้มันอ่อนลงจริงมันจึงเก่งขึ้นได้มันง่ายสำหรับเราขึ้นแต่ไม่ใช่ของง่ายสำหรับผู้ที่ยังไม่ถึง แล้วมันเป็นเอาง่ายๆจริงๆอย่างที่ว่านี่แหละแม้แต่ว่าไอ้ผีง่วงเนี่ยมันมามันมาเราไม่รู้ตัวง่ายๆเลยมันมาง่ายแต่มันก็เป็นเรื่องยากมันเป็นเอาง่ายๆเออเอาแล้วมันดีแล้วมันลบแล้วมันลงไปแหละแต่มันก็ต้องทำคุณต้องทำเอาเองใครทำให้คุณไม่ได้กรรมกรมาอีกกลับมาทายาโทรคุณสั่งสมคุณบำเพ็ญคุณก็ทำให้บ่อยเสมอฉ่ำชองจนจับมั่นคั้นตายจำ ตายจริงๆเสมอๆก็ขอย้ำยืนยันว่าแม้แต่จะแก้ทีนะไม่ทันทุกเวลาเลยคุณจะแกล้งตัวเองอยากแกล้งอย่าปล่อยปละละเลยแม่มีมานะมีตัวที่มาถือดีอะไรต่ออะไรของเราแล้วก็เลยกลัวคนอื่นเขาจะหาว่าเราไม่เก่งเรามันมีรอยมีรูปวันนี้ทำจริงๆเลยแก้ไขให้คนอื่นเขาจะเห็นว่าเรากำลังแก้ไขก็ช่างมันเป็นไรเราแก่แล้วเราได้ไปมัวแต่ไม่แก่ตอนนี้ปล่อยๆแล้วกลบเกลื่อนอำพรางเสร็จคุณก็เสียท่าของคุณเองแหละแต่ถ้าเราตรงๆชัดๆเลยแล้วก็หาอุบายเครื่องออกที่ชัดเด่นของเราได้ทำใครจะเห็นก็ดีนี่ แก้ไขตัวเลวเราจะสะสมอริยทรัพย์ไม่ใช่สะสมความที่มันเจริญก้าวหน้าเราจะฆ่าผีฆ่าเชื้อกิเลสฆ่าเชื้อโรคเราก็ทำจริงๆเพราะฉะนั้นตัวมานะถือดีที่อยากจะให้คนอื่นเขาก็นึกว่าเราดีแต่แท้จริงแล้วเราไม่ดีด้วยซ้ำแล้วมันซ้อนไปซ้อนมาเจอเราทำดีสิเรามันมีก็รับก็มีเนี่ยเราก็แก้จริงๆปรับจริงๆเมื่อเราปรับได้ถึงข้างในจริงๆแล้วมันจะไม่ออกข้างนอกดังกล่าวแล้วเพราะว่าเราตัดต้นทางมันละเอียดสุขุมมันมาจิตกินยาเป็นประธานสิ่งทั้งปวงมันมาแต่จิตเป็นเหตุใหญ่เมื่อเราไม่ เมื่อเราไม่ติดเมื่อเราไม่เอร็ดอร่อยเมื่อเราเองฆ่าผีอะนั้นเห็นจริงแจ้งมันมายาไม่ใช่การเสพไม่ใช่ปากพูดเท่านี้แล้วมันเห็นจริงๆด้วยมันจืดจางถ้ามันยังเสพมันยังติดมันยังอร่อยมันก็ไม่จืดจางมันก็จะดึงดูดดึงดูดดึงดูดเอาเราไปเป็นดึงดูดเอาเราไปเป็นน่ะคือมันอร่อยเราไปหลงอร่อยอยู่ถ้าเราไม่หลงอร่อยแล้วเราก็ไม่ถูกดึงดูดไปมันเป็นของจริงนะมันไม่ใช่ของปฏิเสธถ้าคุณเองคุณไม่เข้าใจว่าอันนี้เป็นของจริงคุณปฏิเสธคุณก็ไม่ได้แก้ไขมันคือว่ามันไม่ใช่หรือคุณ พรางใครโดยเฉพาะกลบเกลื่อนตัวเองบอกว่าไม่ใช่เอ๊ะมันใช่อยู่แล้วคุณว่าไม่ใช่แล้วคุณจะไปได้แก้มันยังไงนี่มันเป็นผีมันเป็นอะไรมันเป็นตัวจริงนะนี่มันดูดออกไปแม้จะอารมณ์จิตคุณรู้มันให้ชัดหรือมันออกมาถึงตายแล้วออกมาถึงตายแล้วเราก็บอกว่ามันไม่จริงมันก็โกหกตัวเองปฏิเสธตัวเองเมื่อปฏิเสธตัวเองตัวก็ไม่แก้แม้คุณจะแก้อยู่คุณก็แก้ไม่แรงคุณแก้แรงไม่ได้เพราะว่าคุณเองคุณไม่เต็มใจคุณยังมีอะไรสงสัยคลางแคลงอยู่กลางๆก็ทำนิดหน่อยๆคุณต้องทำจริงๆเลยให้มั่นใจให้แน่ใจว่ามันจริงนี่มันเป็นผีหรือเชื้อเป็นรสอร่อยเป็นอา เป็นตัวที่มันยังยียวนตอนนี้เราไม่ได้จืดได้จางเรายังไม่ได้จีบได้จางมันมันยังมีนะมันยังเข้มข้นอยู่เนี่ยมันยังมีฤทธิ์มีแรงเอาเราอยู่เนี่ยเหมือนกับรถอื่นที่เราเคยติดมารถกามรถโลกกระทำมันดึงเราไปมันก็มีจิตวับแบบมีอันนู้นอันนี้อะไรอาวรณ์เราพรากมันไม่ขาดมันมันวนเวียนป้วนเปี้ยนมันมามันเกิดมันเป็นผีหลอกเกิดป้วนเปี้ยนอะไรอาวรณ์เกิดรถเกิดนั้นหรือมันไม่มาแล้วพอสัมผัสปัจจุบันน่ะทำสัมผัสได้ลาบยศสรรเสริญกามมันก็สัมผัสแล้วมันก็เป็น ตอนการเกิดอยู่บ้างอารมณ์เล็กอารมณ์น้อยอย่างโน้นอย่างนี้เราก็ยังต้องรู้แล้วเราก็ต้องให้จืดสนิทจืดจางไม่มีแม้แต่รถของภวตัณหารถของความสงบความหลับความฟุ้งซ่านความง่วงความเป็นภพเป็นชาติตัวตนของอุปกิเลสต่างๆอาการโง้นอาการอย่างนี้อะไรที่สอนละเอียดขึ้นสุขุมประณีตขึ้นหยาบคายขึ้นเราก็ต้องจับตัวมันได้จับอาการต่างๆได้มันแตกต่างกันยังไงอันนี้กับอันนั้นละเอียดละออขึ้นอีกมากกับน้อยหรือว่าแม้แต่น้อยมากน้อยๆมันไล่เรียงลำดับอะไรไปอีกเราจะรู้ละเอียดและออแยบคายสุขุมอย่างนั้นแล้วก็รถจะไปรสจืดจางบ้างแล้วนะเนี่ยรถลาเราได้นิดหน่อย ปลาลงได้มากขึ้นรถจางขายได้มากยิ่งยิ่งยิ่งยิ่งเราก็จะเห็นจริงๆเลยเห็นอารมณ์เห็นอาการเห็นอะไรต่ออะไรเห็นชัดๆแล้วก็ฆ่ามันได้จริงๆมันพูดที่รู้สามารถฟังธรรมได้ปัญญาที่มีปัญญาชั้นเชิงละเอียดละออฟังได้เข้าใจดีแต่ทำไม่ได้จริงเยอะเหมือนกันผู้มีปัญญาผมไม่มีปัญญาฟังที่พูดนี่ไม่ค่อยรู้อ่ะแต่ไอ้ที่รู้แล้วทำได้ไอ้ที่รู้แล้วทำได้ผู้นั้นก็ช้าเหมือนกันไม่รู้เรื่องไปจับไปใส่ตัวสภาวะจริงๆก็ไม่ค่อยจะรู้จักไม่ค่อยได้แต่ไอ้ที่รู้แล้วอ๋ออันนี้ๆทำได้