240330-3-041 ทางเอกภาค3-ตอน041(หน้า285)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท057.txt

่งเลยเนี่ยมันก็เป็นการแทรกแซงด้วยความแน่นโดยมวลคือมีมวลนี่นั่นแกไปเฉยๆแล้วก็ทำให้ทางทำนี่เสียพื้นที่หรือว่าเสียเปล่าๆไปทีนี้เราจะเสียเปล่าๆไปแล้วความเป็นโรคก็เข้ามาแทรกแซงเข้ามาปนอยู่ในโลกของธรรม [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ไม่มันไม่ได้เพ่งเพียรอะไรอันนี้จะได้พูดต่อในในวันนี้คือผู้ที่มาปฏิบัติธรรมแล้วแล้วก็มาเป็นอย่างนี้โดยแฝงไอ้ที่ยังไม่ได้สมัครไม่ได้อะไรต่ออะไรเข้าเลยแล้วก็มาอยู่เฉยๆเป็นฆราวาสเป็นราคาถูกกะแล้วก็มาแฝงอยู่เฉยๆกินๆนอนๆไปไม่ได้ไปตั้งใจปฏิบัติธรรมส่งการรักษาทำอะไรให้มันเกิดการเจริญงอกงามแล้วก็มาอาศัยกินอยู่ๆไปวันๆกลางคืนไปปฏิบัติตามกฎตามระเบียบบ้างรีบกลับก็รีบกลับบ้านอะไรต่ออะไรก็ไปวันหนึ่งคืนหนึ่งก็อย่างนั้นลองๆแรงๆอะไรอย่างเงี้ยมันไม่ได้และอีกอันนึงก็คือผู้ที่ไม่ได้อยู่ในกฎในระเบียบจะมาสายบ้างชั่วคราวพักผ่อนก่อนหรือว่าเรียนรู้อะไรก็ได้เป็นอะไรบ้างก็ได้นะเป็นเมตตาที่เราจะให้ แต่เป็นคนที่ไม่อยู่ในกฎในระเบียบที่จะเป็นไปเพื่อนักปฏิบัติธรรมมันตลอดทุกเรื่องอะไรได้แล้วก็มาอาศัยอยู่เหมือนเช่นว่าพิการพิการอย่างนั้นพิการอย่างนี้แล้วก็มาอาศัยอยู่กินน้องๆแรงๆเข้าในร่องรอยนี้อยู่ไปอาศัยไปที่นี่เราจะกลายเป็นสถานที่เลี้ยงคนพิการอีกก็ไม่ได้ไม่ได้เราไม่ได้อยู่ในฐานะอย่างนั้นเราไม่ได้อยู่ในฐานะหอบหิ้วเราไม่ได้อยู่ในฐานะที่จะต้องเป็นภาระอย่างนั้นต่อไปถ้ามีมากๆเข้าก็เหมือนกับเราเลี้ยงสัตว์ถ้าเผื่อว่าเลี้ยงสัตว์พระนี่ท่าน 5 ไม่ให้เลี้ยงสัตว์ถ้าเลี้ยงสัตว์ได้จะไปโปรดที่นู่นที่นี่อย่างที่เราเป็นกันอยู่เนี่ยบางทีก็มีมากลูกบางทีก็มีน้อยรูปถ้าเราเลี้ยงสัตว์สัก 100 เราบิณฑบาตมาเลี้ยงสัตว์ร้อยร้อยตัวไม่ได้สัตว์ตายสัตว์ก็ตาย ไปสักเดือนสองเดือนแล้วก็อยู่ที่นี่กันรูปเดียว 2 รูปบิณฑบาตมาก็ไม่มีอะไรอาหารเหลือพอจะเลี้ยงสัตว์ได้ตายสัตว์เลี้ยงไม่ต้องตายอย่างนี้เป็นต้นไม่ได้เพราะฉะนั้นแม้แต่คนก็ต้องตายยิ่งคนพิการหากินทำมาหากินอะไรทำอะไรก็ไม่ได้ก็ตายกันมันจะต้องมีความสัมพันธ์กันอย่างนี้ขึ้นซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เพราะงั้นไม่ต้องกอดต้นกลางปลายก็จะได้ไม่มีถ้าไปก่อเอาที่ต้นที่จุดต้นพวกนี้กลายเป็นบริโภคพระเป็นการห่วงห่วงเดียวกันติดที่เราต้องแต่งกันแล้วก็ขอให้ช่วยๆกันดูแลไม่ใช่ไม่มีเมตตาเรามีเมตตาอยู่ทั่วทั่วมหาศาลอยู่แล้วเพราะว่าเราอบรมเลี้ยง คนเราทำงานเพื่อสร้างศาสนาเพื่อที่จะพัฒนาให้สังคมที่เจริญไปไม่ใช่เราจะเป็นงมงมอยู่กับคนที่เรียกว่าผู้ที่ต้องมีคนฐานะอีกหลายฐานะที่เขาช่วยกันไปเพราะฉะนั้นฐานะที่เราจะช่วยอยู่นี่เราช่วยคนอีกฐานะหนึ่งหรือว่าคนในฐานะที่จะพัฒนาเราศาสนานี่ทำงานพัฒนาไม่ใช่ทำงานเลี้ยงดูพยายามฟังคำสองคำนี้ให้ดีคือศาสนาที่เป็นเป็นผู้ที่ทำงานในหน้าที่พัฒนาไม่ใช่ในหน้าที่เลี้ยงดูมีหน้าที่อบรมพัฒนา ปฏิวัติปฏิรูปปรับปรุงให้เจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญขึ้นไม่ใช่เลี้ยงดูเลี้ยงดูนี่ก็คือให้ยังชีวิตไว้เท่านั้นเลี้ยงดูนี่ให้ยังมีชีวิตไว้เท่านั้นศาสนาไม่ได้มีหน้าที่ให้ยังชีวิตไว้เท่านั้นให้ข้าวให้น้ำมีชีวิตไปโตไปรักษาชีวิตไปเรื่องผ่านไปเป็นวันเป็นวันเป็นวันชีวิตนี้ชีวะนี้ไม่ตายเท่านั้นไม่ใช่ศาสนาไม่ใช่ไม่ตายไอ้การที่รักษาตัวเองไม่ตายนั้นเดรัจฉานเขารู้วิธีการก็แล้วเลี้ยงได้เลี้ยงกันได้เพราะฉะนั้นไม่ต้องอาศัยความรู้ไม่ต้องอาศัยความสามารถไม่ต้องอาศัยนโยบายวิธีการที่เป็นอิทธิวิธีที่จะเป็นความรู้ชั้นสูงที่จะเอามาปรับปรุงสังคม หรือทำให้มนุษย์นี้เจริญพัฒนาวิวัฒนาการอภิวัฒนากุลให้เจริญงอกงามอภิวัฒนากุลขึ้นมาไม่ต้องไม่ต้องถึงขนาดนั้นเรียนหาข้าวหาน้ำหาปัจจัยอะไรให้อยู่ให้กินให้อะไรต่ออะไรไปพอสมควรตามฐานะแก่กันและกันอาศัยกันไปและไปไปเฉยๆได้ไหนๆใครก็ทำได้ใครก็ทำได้ไม่ได้ยากได้เย็นเราก็ทำได้แต่เราจะทำ 2 งานไม่ได้เราก็ทำได้การเลี้ยงเพื่อให้กินให้อยู่กันเฉยๆคนนี้ก็พิการก็เลี้ยงไม่ได้เราก็ต้องทำงานอาชีพทำงานที่มันจะต้องลงมือขุดปลูกผักปลูกหญ้ามาเลี้ยงกันปลูกทำอาหารมาเลี้ยงการทอผ้ามาให้นุ่งกันสร้างบ้านสร้างเรือนเพื่อจะหลบและ แดดมันร้อนหลบฝนอะไรดูกันไปชัวร์ๆชีวิตแล้วก็จะตายจากกันไปเท่านั้นทำได้พวกเราก็ทำได้พวกเราก็ทำได้ไม่ใช่ทำไม่ได้แต่ว่าก็ช่วยกันบ้างคนอื่นรับอันนี้ไปเราจะต้องรู้ว่าเราไม่ได้อยู่ในหน้าที่นี้หน้าที่ของเรานี้เลี้ยงดูอบรมไม่ใช่เลี้ยงแต่เอาข้าวเอาน้ำให้กินเท่านั้นอาจจะกินข้าวกินน้ำก็ต้องปฏิบัติตนก็ฝึกตนเอาเป็นฐานในการปฏิบัติรับรอบตัดกิเลสทำวิญญาณให้ต่อเลี้ยงวิญญาณให้ที่จึงเลี้ยงตัวเขาก็ใช้คำว่าโตไม่ถูกเลี้ยงวิญญาณให้บริสุทธิ์ให้ประภัสสร เลี้ยงวิญญาณบำรุงพัฒนาวิญญาณยังชีวิตวิญญาณนี้ให้ดีขึ้นสะอาดขึ้นให้เป็นวิญญาณที่พัฒนาขึ้นนั่นเป็นเรื่องใหญ่ไม่ใช่ให้กินให้อยู่รักษาไก่ขันไปเฉยๆดำรงกายขันธ์ไปตั้งอยู่ไปเฉยๆไม่ใช่แค่นั้นเราก็ทำได้แต่ขออภัยเถอะช่วยกันบ้างผู้อื่นที่ช่วยเลี้ยงอย่างนี้ได้คนมนุษยชาติเยอะแยะเขาเลี้ยงกันได้เขาทำกันได้แม้แต่เดรัจฉานแม้แต่สัตว์บอกแล้วเขาเลี้ยงได้เพราะฉะนั้นคนที่ไม่ต่ำไม่ชั่วหรือว่าไม่เลวคือเกินไปที่จะเลี้ยงกันได้หรอกเรื่องนี้แบ่งกันบ้างนะเราก็ทำได้ไม่ใช่ว่าเราทำไม่ได้แต่ว่าแบ่งกันบ้างเรามีหน้าที่หนักเหลือเกินในการที่จะเรียนอบ จิตวิญญาณอบรมด้านในขึ้นไปเพื่อให้เจริญงอกงามเนื้อหนักไม่ใช่งานเบาเราต้องอาศัยสภาพหลายๆสภาพต้องช่วยกันบำรุงให้มันสะอาดสะอ้านให้มันมีบรรยากาศให้มันมีอะไรต่อได้ที่จะต้องบำเพ็ญได้ถ้าบรรยากาศมันจุ้นจ้านวุ่นวายเต็มไปด้วยโลกิยะเกินไปแม้แต่ตัวตนบุคคลแท่งก่อนดินน้ำไฟลมมันก็เป็นบรรยากาศของโลกที่จะเต็มที่เราอบรมไม่ได้แต่เฉพาะคนมีอินทรีย์สูงสุดซึ่งลำบากคนมีอินทรีย์ต่ำควรมีอินทรีย์ปานกลางก็ช่วยไม่ได้ประสิทธิภาพก็น้อยเพราะฉะนั้นก็เป็นสถานที่ที่ไร้ประสิทธิภาพลงไปทุกทีทุกทีเมื่อมีสิ่งที่เป็นเชื้อโรคหรือเป็นเชื้อราหรือเป็น มอดเป็นแมงอะไรที่มันเกาะมันใช้มันก็เลยกลายเป็นสิ่งหรือกลายเป็นภูมิเป็นภูมิที่ด้อยคุณค่าลงอบรมเป็นสถานที่ที่มันผุมันพังมันเสือกมันต่ำอบรมไม่ได้เต็มที่มันเป็นอย่างนั้นน้าเบิร์ดก็วัดต่างๆอีกหลายวัดเต็มไปด้วยลูกศิษย์วัดเต็มไปด้วยสิ่งที่จะต้องคอยเป็นภาระทำมาหากินเลี้ยงดูลูกศิษย์วัดเต็มวัดคนในวัดต่างคนต่างเป็นอยู่กันเหมือนกับโรงเรียนเด็กหรือโรงเลี้ยงคนธรรมดาบางแคอย่างนี้เป็นต้นสถานที่เลี้ยงคนแก่หรือยังโรงเรียนโรงเลี้ยงเด็กสถานที่เลี้ยงเด็กกลายเป็นอย่างนั้นเป็นคนที่ไม่เลี้ยงคนที่ให้มีชีวิตไปแล้วคนแก่ก็ยังชีวิตไปจนถึงวาระ อายคนเด็กก็ให้โตๆด้วยรูปร่างกายไปแต่เขาก็ยังมีนะยังพยายามไม่มีพัฒนาทางด้านจิตบ้างโรงเลี้ยงเด็กหลังจากคนแก่และพัฒนาทางจิตก็น้อยเหมือนกันน่ะเหมือนโรงเลี้ยงเด็กกับคนแก่เนี่ยมีการพัฒนาทางจิตน้อยแต่พัฒนาทางกายให้เป็นไปให้ดำเนินวันคืนไปมากส่วนเรานี้ไม่ใช่โรงเลี้ยงเด็กไม่ใช่โรงเลี้ยงคนแก่แต่โรงเรียนคนหนุ่มแน่นกระปิดกระปอยมีพละกำลังมากเพื่อที่จะให้ตายนั้นไม่มีปัญหาแต่เป็นเน้นที่จิตวิญญาณให้เป็นคนที่จะมีคุณค่ามีประโยชน์มีเป็นคนตัวอย่างที่จะเป็นตัวอย่างพัฒนาเป็นคนขยันหมั่นเพียรเป็นคนไม่สะสมไม่โลภไม่โกรธเป็นคนที่ผ่องแผ้วสะอาดสะอ้านงดงามเป็นหญิงงามเป็นชายงาม หญิงงามชายงามที่เป็นศัพท์ภาษาโลกแต่ว่าทางธรรมนั้นงามจริงๆงามด้วยคุณค่างามด้วยคุณธรรมงามด้วยความวิเศษของมนุษย์เป็นคนอย่างที่ได้เอาวัดวรรณ 9 มายืนยันแล้วเป็นคนขยันหมั่นเพียรเราจะเห็นว่าเราขยันหมั่นเพียรสมณะย่อมขยันหมั่นเพียรมีวิริยารำพระปรารภความเพียรอยู่เสมอไม่ทำอะไรให้ว่างๆเป็นคนว่างที่ไม่ว่างทำจบของศาสนาพุทธนั้นคือธรรมใดก็ตามที่เซ็นก็หามาได้ไปเอาคำเซ็นเหล่านั้นมาพิจารณาให้ดีๆเส้นนี้เป็นพวกคิดภาษาจบซึ่งเป็นปรัชญาย้อนแย้งเป็นได้อะไร นั่นแหละจบแล้วเป็นอุปโภคอย่างนั้นเป็นภาษาย้อนแย้งเป็นคนตายแล้วที่เกิดอยู่เป็นคนที่เกิดอยู่ที่ตายแล้วภาษายอดแย่เท่านั้นเป็นตัวจบทั้งสิ้นเป็นอุปโภคกับวิมุตเป็นของศาสนาพุทธเป็นคนที่ว่างอยู่แต่ไม่ว่างเป็นคนที่ว่างอยู่แต่ไม่ว่างแต่คนไม่ว่างเลยแต่มีว่าเป็นคนที่เขาจะใช้ศัพท์คำว่าขี้เกียจก็ยังได้เป็นคนขี้เกียจอยู่แต่ขยันไม่หยุดหย่อนนะขี้เกียจรับแต่ขยันซ่าทำแล้วไม่เอาทำแล้วแจกจ่ายทำแล้วให้คนที่ขี้เกียจอยู่แต่ เห็นปรากฏอยู่เป็นอย่างนั้นเป็นคนอย่างนั้นเป็นคนที่ไม่ผุดไม่เกิดแต่เป็นคนที่ไม่รู้จักตายเป็นคำย้อนแย้งอะไรพวกนี้ภาษาเซ็นก็เยอะแล้วพวกที่ไปคิดเห็นจุดสำคัญจุดจบตรงนี้ก็ชื่นใจพวกนี้ก็เลยชื่นใจเห็นภาษาจบแล้วก็รู้จุดจบพวกนี้พวกเซ็นเขาถึงไปหลงภาษาจบแล้วก็ไม่รู้จุดจบแต่ก็ไม่รู้ความเป็นนะเขารู้แต่ความเข้าใจรู้แต่ความหมายที่พูดให้คุณฟังรู้ความหมายของรู้ความอ่าทำหมายที่มันทำอะไรเป็นจุดสำคัญอันหนึ่งเป็นความหมายสื่อความหมายให้ฟังแล้วก็รู้จุดอันนี้ แปลว่าไม่มีพอไม่มีสภาวะธรรมก็ไม่มีสภาวะธรรมแต่มีความเข้าใจก็เข้าใจกันอยู่เท่านั้นแต่ความจริงมันมีจริงๆเห็นเราชัดเจนของพวกเรานี่ยังไม่ชัดเท่าไหร่แต่ก็มีสภาพคือเป็นคนมีวิริยารัมภะเป็นคนขยันอยู่ที่ขี้เกียจคือขยันแต่ขี้เกียจรับเอาเป็นของของเราแน่ๆเลยจะให้รับนี่แหมต้องพิจารณากันหน่อยมันขี้เกียจที่จะรับเอามาเป็นของของตัวหรือรับเข้ามาเสพเสวยก็เราเองเราเสวยพอแล้วเรากินน้อยใช้น้อยเรารับน้อยเราอาศัยมาสังเคราะห์ชีวิตร่างกายของเราอยู่ในน้อยแล้วเราก็ขี้เกียจจะรับแล้วคนก็อยากยัดเยียดให้มันเป็นสภาวะยอดแย่ที่จะเห็นได้อยู่ชัดๆเลยคนก็จะพยายามยัดเยียดให้เพราะเราขยันก็เราก็จะขยันได้ วัดเขาทำแล้วแผ่ออกไปคนก็ได้รับประโยชน์จากเราเขาก็จะเอาอะไรมาตอบแทนเสมอนี่เป็นสัจธรรมเพราะเราก็จะเป็นผู้ที่ได้รับตอบแทนเสมอของของเราที่ให้เขาไปยิ่งค่าสูงราคาสูงหาค่าประมาณมิได้เขาก็ยิ่งจะเอามาตอบแทนมากมากขึ้นก็จะได้ยิ่งเห็นบ่อยๆหรือมากๆก็ยิ่งจะเห็นบ่อยๆและมากๆและผู้ที่จะรับมันก็ไม่ใช่มีอะไรก็จะรับหมดไปก็ทนท้องพระโรงไม่จะเห็นว่าท่านช่างคืนช่างเอาส่งคืนไม่ค่อยเอาไม่ค่อยรับขี้เกียจรับอะไรอย่างนี้เป็นต้นท่านจะเป็นอย่างนั้นเสมอๆท่านจะเป็นอย่างนั้นเสมอมีรูปลักษณะเห็นว่าถ้าเป็นคนขยันท่านขยันสร้างสรรค์นะขยัน งานที่จะเป็นประโยชน์แก่มนุษยชาติถามแต่ท่านก็ขี้เกียจขี้เกียจรับขี้เกียจที่จะเอามีลักษณะรังเกียจด้วยอย่าว่าแต่ขี้เกียจมีลักษณะรังเกียจที่จะเอาด้วยแต่ว่าก็ไม่ใช่เป็นคนที่จะมีจิตรังเกียจหรือว่าเบื่อหน่ายหรือว่าชังจริงผลักไสอะไรเกินการจนดูมารยาทแรงไปที่มันหยาบแรงไปก็ไม่ใช่อย่างนั้นแต่จะมีท่าทีมีเห็นได้ว่าถ้าไม่สะสมไม่เอาหรอกไม่ใช่แกล้งทำมีนโยบายมีท่าทีมีศิลปะมีมารยาทที่ทำอยู่ที่เป็นอยู่ในระดับคนขนาดนี้คนขนาดนั้นอะไรเป็นเป็นกิริยาท่าทีของอริยชาติทีเป็นนักจับแต่ไม่ใช่นับจาก น่าเกลียดเป็นท่าทีเป็นกิริยาท่าทางที่เป็นอย่างนั้นอยู่จริงๆอันนี้ก็เป็นจุดสำคัญที่เราจะได้ศึกษากันต่อไปนี้ก็จะขอบอกและผู้ที่จะมาอีกจุดหนึ่งคือมาอาศัยปฏิบัติธรรมอยู่ที่นี่โดยอาศัยคำว่าปฏิบัติธรรมเท่านั้นแต่ที่จริงไม่ได้มาปฏิบัติธรรมของพระพุทธเจ้าไม่ได้ปฏิบัติธรรมเพราะว่าศรัทธาเลื่อมใสที่นี่แล้วก็ปฏิบัติตามธรรมวินัยหรือปฏิปทาของที่นี่มาปฏิบัติปฏิปทาของที่ตัวเองยึดถือที่ตัวเองชอบใจแล้วก็มาอาศัยสถานที่อยู่แล้วก็มาแสดงปฏิปทาอาศัยศึกษาของตนเองอยู่เท่านั้นเองฟูมฟักอยู่ในนี้ก็เลยเท่ากับ 5 คำว่าสร้างกองทัพ อยู่ในกองทัพเป็นกองทัพอีกชนิดหนึ่งนะซึ่งเป็นกองทัพที่แตกต่างกันกับกองทัพที่นี่มาสร้างกองทัพอยู่ในกองทัพภาษาโลกเขาเรียกว่าหนอนบ่อนไส้เป็นอย่างนั้นอยู่ซ้อนออกไปอีกอย่างนี้ยิ่งพังกันใหญ่เลยคนไม่รู้เขาก็เห็นคนนี้อยู่ในนี้ก็นึกว่าจะเป็นการปฏิบัติธรรมคือไม่เชิงปฏิบัติธรรมมีเชิงที่เป็นธรรมะในลักษณะหนึ่งซึ่งเป็นเรื่องอีกเรื่องนึงมันเรื่องนอกรีตมันเรื่องของปฏิปทาของทวีปอื่นลัทธิอื่นอย่างอื่นแล้วก็มาแฝงปนอยู่ในนี้เพราะว่าแฟนคนคนที่ไม่ค่อยมีความรู้ทางปฏิบัติธรรมเนี่ยเขาก็ได้ผ่านสิ่งนี้มันก็ลักษณะปฏิบัติธรรมอย่างนี้ก็ลักษณะปฏิบัติธรรม แล้วก็มาเห็นอย่างนี้ไม่เห็นน้อยๆก็ไม่ค่อยเท่าไรก็เห็นมากๆคนเข้าอ้าวอันนี้เป็นปฏิปทาของที่นี่นี่หรือเห็นว่าปล่อยให้ปล่อยปละละเลยให้ทำกันโดยไม่ฆ่าไม่ๆๆไม่จริงให้ทำกันเด่นโชว์มากเข้ามันก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของปฏิปทาของที่นี่ซึ่งที่นี่ไม่ได้สนับสนุนหรือไม่ได้สอนไม่ได้ถึงสอนก็ไม่เหมือนกันอะไรอย่างนี้แล้วผู้ที่ทำแล้วก็ทำยังไม่รู้แล้วมันก็จะได้ผลยังไม่รู้หนักเข้าเราก็เดี๋ยวเขาก็บอกอ้าวก็ปฏิบัติธรรมที่ไหนปฏิบัติธรรมที่นี่ก็นอนกินอยู่ที่นี่เราปฏิบัติธรรมที่ไหนก็บอกอยู่ที่นี่เสร็จแล้วไปซื้อที่ไหนก็ไปแสดงออกตามภูมิของตนไปแสดงตัวอยู่ตามภูมิของตนคนอื่นเขาก็เห็นเขาก็รู้ว่าอ้อคนนี้ปฏิบัติธรรมที่นี่อ๋อผลเป็นอย่างนี้เราก็ด่างก็ ออยหรือว่าก็ต่างมันไม่ใช่มันเลือกผิดเพี้ยนมันก็จะทำให้คนอื่นก็เข้าใจผิดไปอันนี้ก็ช่วยกันสอดส่องดูบ้างโอภาปราศรัยกันคุยกันดูมีความเห็นความเข้าใจยังไม่ถูกติดมาก็เอาล่ะแต่ก็ควรจะมาศึกษาเห็นธรรมก็ไม่ว่าอะไรเห็นมีการแสดงอะไรต่ออะไรท่าทีปฏิบัติทางตัวเองอยู่เป็นอะไรคือไม่รู้เหมือนกันนะตัวเองยังไม่รู้วิชาการนั้นเหมือนกันที่ทำอยู่นะแต่มันก็คล้ายๆว่าบำเพ็ญปฏิบัติบำเพ็ญอะไรต่ออะไรของตัวเองอยู่อ่าก็ของตัวเองติดมาก็ไม่ว่าอะไรแต่ควรจะมาเรียนมาศึกษาเพราะว่าเราบอกแล้วบอกว่าก็ที่นี่มีการอบรมมีการให้ความรู้มีการเรียนมีการศึกษาและหลักข้อใด บัตรไปด้วยในวันและเวลาและการอบรมสั่งสอนปริยัติคือต้องมีระดับการเรียนปริยัติปฏิบัติปฏิเวธปริยัติคือการอบรมเรียนรู้เนี่ยอยากทำวัดในการเป็นกิจวัตรที่จะต้องเรียนปริยัติอย่างเนี่ยเพราะฉะนั้นจึงบอกว่าเราก็ถึงเวลาลงทำวัดก็ทำวัตรลงอบรมโรงเรียนเข้าห้องเรียนเรียนในการนี้เรามีห้องเดียวตอนนี้เรายังไม่ได้แยกห้องต่อไปมากๆค่ะเราก็จะแยกห้องเป็นการเรียนปริยัติเฉพาะชั้นนั้นชั้นนี้ชั้นนี้ชั้นนั้นเราก็จะมีในอนาคตแต่ตอนนี้เรายังไม่มีเพราะว่าเรายังแยกกันไม่ได้เราเองเรายังมีครูมีอาจารย์ที่จะแบ่งกันเป็นกิจจะลักษณะแบ่งหลักสูตรแบ่งชั้นตอนเราก็ยังไม่ได้แบ่งแล้วก็ยังไม่ครูเองก็ยังอบรมครูซ่อนอยู่ กูก็ยังไม่ค่อยจะแข็งแรงหรือว่ายังไม่ยังแบ่งอยู่ขนาดนี้มันยังค่อยๆแยกแยะโดยภูมิโดยปัญญาลึกลึกซึ้งๆก่อนจะแบ่งโดยรูปโดยทันทีนั้นก็ทำได้แต่จะเป็นพลการบางทีก็จะยังไม่ค่อยเข้าทีอยู่ก็ยังจะรออยู่ตอนนี้แล้วคนของเราก็ยังไม่มากจนถึงขนาดจะแบ่งชั้นแบ่งหมวดหมู่ที่ปานนั้นเพราะงั้นก็เลยก็ต้องรวมๆกันไปก็ให้มาลงทำวัดมาอบรมเรียนรู้ไปศึกษาไปบางอย่างมันเกินภูมิเกินแรงอะไรก็ฟังภาษาไปบางอย่างก็มีพูดถึงส่วนผู้ที่ใหม่ๆหรือผู้ที่ยังอ่อนอยู่ก็พูดให้ถึงอธิบายเชิงนั้นเชิงนี้วนไปเวียนมา แม้แต่จะอธิบายเชิงสูงก็ยังอธิบายพิสดารอธิบายตีวงกว้างออกเพื่อให้ไปถึงผู้ที่ยังอยู่ในระยะไกลอยู่ในระยะห่างเพื่อให้เข้าใจสัมผัสกันได้อยู่ก็อธิบายออกไปเพราะฉะนั้นจะเห็นได้ว่าบางเรื่องนี้ขยายความขยายความไปจนกระทั่งลุงออกไปจนกระทั่งเกี่ยวข้องกับลูกโลกมากขึ้นก็เพื่อที่จะขยายให้มันกว้างไกลไปสัมผัสกับผู้ที่ยังอยู่ในฐานไกลดังนั้นไม่เราไปลึกเราไปถึงสูงมันก็ต้องขยายลงมาหาต่ำหรือขยะออกไปกว้างไกลก็จะดูว่าใครไปจนกระทั่งจะวกกลับเข้ามาสู่จุดสูงจุดนั้นอีกทีนึงเนี่ยบางคน มาไม่ไหวก็บอกว่าไม่ติดด้วยก็ไม่เคยมีก็ติดตามดูดีๆนะดูความสัมพันธ์ดูอิทัปปัจจยตาดูเหตุผลนี้มันต่อเนื่องๆๆแล้วก็ต่อๆๆกันออกไปไกลๆอะไรก็ต้องติดตามดีๆเผื่อวกกลับก็จะได้กลับถูกทางไม่ใช่ตัดรับมาแล้วก็ตัดทิ้งตัดท่อนอะไรเลยกลายเป็นเรื่องขาดขาดวินวินก็จะไม่เข้าท่างั้นการที่จะลงทำวัดหรือการที่จะศึกษาก็จะต้องมีกิจจะลักษณะมีอะไรต่ออะไรให้รู้ให้เห็นนี่ดีให้เข้าเรื่องราวให้ฟังพร้อมนะมันก็จะได้เป็นประโยชน์แก่กันและกันเราไม่ได้มีความไร้เมตตาเรามีความเมตตาเรายินดีผู้ที่จะ พยายามบำรุงตนปฏิบัติตนเพื่อที่จะให้เจริญโดยตนก็เจริญแล้วก็จะได้ไปช่วยเหลือสังคมให้เจริญจะได้ไปเป็นคนตัวอย่างจะได้ไปเป็นประโยชน์ต่อหมู่กลุ่มประชาชนมนุษยชาติต่อไปมันเป็นของจริงน่ะมันดีแต่ต้องเห็นใจเราบ้างว่าเราเองเราไม่ได้อยู่ในฐานะหน้าที่อีกหน้าที่หนึ่งไม่ใช่หน้าที่ที่จะเลี้ยงโรงเลี้ยงเด็กหรือโรงเรียนคนแก่หรือโรงเรียนคนพิการเราไม่ใช่ไม่ใช่ว่าการเลี้ยงคนพิการไม่เป็นบุญการเลี้ยงเด็กการเลี้ยงคนแก่ไม่เป็นบุญไม่ใช่เป็นบุญอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่ถูกหน้าที่เคยใช้ศัพท์อันนึงว่าขอร้องอย่าให้เอาหมอไปกวาดขี้หมาเคยใช้ศัพท์นี้ ขอร้องอยากให้เอาหมอไปฝากขี้หมาหมอนี่จะรักษาคนมีความรู้รักษาคนให้หายจากโรคภัยไข้เจ็บมีหน้าที่เยอะนะคนป่วยก็เยอะกวาดขี้หมาเอาใครที่ไม่มีความรู้เลยไม่มีงานที่จะช่วยเหลือโลกอะไรได้ไปใช้ไปรักษาคือเอาคนปากขี้หมาไปรักษาคนไข้รักษาไม่ได้หรอกไม่มีความรู้พอจะทำให้คนตายด้วยซ้ำเพราะฉะนั้นคนที่มีความรู้ที่จะเป็นหมอนี่ก็ต้องในระดับที่ก็ต้องให้เขาทำหน้าที่นั้นอย่าให้เขาเอาเวลาเอาแรงงานอะไรมากกว่าขี้หมาเลยคนอื่นช่วยหน่อยเถอะใครก็ทำได้นะไม่มีความรู้อะไรพอจะไปทำอะไรอื่นก็ความได้ขี้หมานะอย่าเอาหมอมากวาดขี้หมาเลยมันเปลืองแรงงานคนที่มีความรู้ฉันใดก็ฉันนั้นอย่าเอาพระหรืออย่าเอาสถานที่วัด อารามที่ปฏิบัติประพฤติวัดประพฤติผิดที่พัฒนามนุษย์เนี่ยเอาไปเป็นโรงเลี้ยงเด็กเอาไปเป็นโรงเลี้ยงคนแก่เอาไปเป็นโรงเลี้ยงคนพิการหรือเอาไปเป็น Rom แม้แต่จะเป็นโรงแรมตรงหอพักที่อาศัยเพื่อเรียนวิชาความรู้ยังชีพเฉยๆอย่าเอาลงอย่าเอาวัดอย่าเอาอารามไปเป็นที่อย่างนั้นเลยที่อย่างนั้นไม่ใช่ที่อาศัยของคนอีกระดับหนึ่งไม่เช่นนั้นมันไม่พอมันไม่พอให้ที่มันมันไม่มีอีกจุดนึงก็คือว่าแบ่งกันบ้างสิเอาคนขวาขี้หมาไม่กว่าเลยหมอจะต้องรักษาคนไข้ด้วยแล้วก็ไปกวาดขี้หมาด้วยอย่างเงี้ยมันก็ไม่ไม่แบ่งให้กันทำเลยคนนึงเลยไม่ได้ทำอะไรอีกคนนึงก็ทำ เอาทำมาม่าก็มาแบกหามไม่หมดงานมันก็ไม่ได้คุณค่าเต็มรูปเพราะว่ามันต้องกระบี่เกษียณด้วยแล้วก็คนอีกคนนึงก็ไม่ได้ทำอะไรมันก็มีคุณค่าอะไรเลยให้เขาได้ทำคุณค่าบ้างถ้าเราไม่ทำเขาก็จะต้องรับทำไปเขาก็มีคุณธรรมไม่ใช่เขาไม่มีภูมิธรรมคนมีคุณธรรมหลายชั้นตอนหลายระดับอยู่เพราะงั้นก็ต้องแบ่งกันไปไม่ใช่ว่าเราเองเราไม่รับนี่เพราะรังเกียจไม่ใช่รังเกียจแต่เรารู้ว่าคนแบ่งกันควรเฉลี่ยกันควรได้ทำงานได้ฝึกได้คือตามหน้าที่ตามฐานะบ้างเราให้เขามาทำงานนี้เขาก็ทำไม่ได้เราก็จะมาอบรมคนมาอบรมวิญญาณก็ไม่มีความรู้เหมือนคนที่ไม่เป็นหมอเขาไม่ได้เป็นหมอให้เขามารักษาคนเขาก็รักษาไม่ได้ให้รักษาไข้รักษาป่วยอะไรเขาก็ทำไม่ได้ อย่างนั้นก็ทำได้แค่กวาดขี้หมาหรือทำงานอื่นที่ดีกว่านั้นบ้างแต่ไม่ถึงขั้นหมอก็ทำกันเป็นขั้นตอนไปอย่างนี้เป็นต้นนะวัดก็เป็นสถานที่อย่างนั้นต้องเข้าใจเป็นชั้นเชิงให้ชัดไม่ใช่เรารังเกียจไม่ใช่เราไม่เมตตาไม่ใช่เราเราทำไม่ได้เราทำได้ไม่มีงานอะไรเลยนะไม่มีคนให้รักษาเลยวัดนี้ไม่เป็นประโยชน์แล้วใครเข้ามาก็ไม่ได้เพราะว่าไม่มีภูมิสูงพอจะรักษาหมอมีหน้าที่รักษาได้แต่คนไข้ไม่มีโรคมากมายถึงปานนั้นหมายความว่าโรคที่จะต้องรักษากิเลสนี่ไม่ต้องรักษาแล้วเป็นเมืองพระศรีอารย์เพราะฉะนั้นก็ไม่ต้องตั้งวัดไม่ต้องมีวัดไม่ต้องมีโรงพยาบาลเพราะคนเหล่านั้นรักษาเล็กๆน้อยๆเราทำงานอื่นไปด้วยนี่เป็นโรค รักษาง่ายๆไม่ต้องถึงตั้งโรงพยาบาลไม่ต้องถึงมาอบรมเป็นกิจจะลักษณะอบรมวันวันคืนๆวันแล้ววันเล่าคืนแล้วคืนเล่ากันหนักหนาไม่ต้องมีโรงพยาบาลทางวิญญาณก็ไม่ต้องตั้งวัดเพราะเป็นเมืองพระศรีอารย์แล้วทุกคนจิตใจดีกิเลสหม้ายไม่มากไม่มายอะไรเลยไม่จำเป็นต้องตั้งวัดไม่ต้องจำเป็นต้องตั้งอารามไม่จำเป็นต้องมีนักบวชเมืองภาษีอ่านเสมอภาคกันนักบวชก็ไม่ต้องมีพระพุทธเจ้าสบายมากคือพระพุทธเจ้าเองก็เป็นผู้ที่มีความเสมอภาคเป็นพระราชรถภาพเป็นแต่เพียงพี่ๆน้องๆอยู่ทำงานทำการช่วยเหลือกันอยู่ในเมืองนั้นเพราะเมืองพระศรีอารย์เป็นเมืองแห่งอุดมการณ์ จริงที่ไม่มีพระไม่มีวัดเพราะไม่มีพระเพราะมีแต่พระไม่มีวัดเพราะไม่จำเป็นจะต้องสร้างโรงพยาบาลรักษาคนไข้เพราะไม่มีคนไข้คนทุกคนมีโรคก็เป็นได้เพียงเศษเล็กเศษน้อยนิดๆช่วยตัวเองได้หรือคนนั้นคนนี้ช่วยปัดให้นิดๆหน่อยๆก็ได้แล้วจึงไม่จำเป็นจะต้องไปนอนพักรักษาตัวกันอบกันลมกันเป็นกิจเป็นการไม่ต้องเพราะว่าทุกคนเป็นคนแข็งแรงทุกคนเป็นคนสมบูรณ์ส่วนใหญ่เป็นคนแข็งแรงส่วนใหญ่เป็นคนสมบูรณ์ไม่จำเป็นต้องถึงเข้ารักษาไข้ตลอดชีวิตของเขาโดยแข็งแรงตลอดชีวิตไม่เคยป่วยเคยล้มเคยเจ็บแบบนั้นน่ะเป็นคนแข็งแรงเป็นคนสมบูรณ์เพราะฉะนั้นเมืองพระศรีอารย์ไม่มีโรงพยาบาลที่รักษาคน ไข้ไม่มีโรงพยาบาลทั้งรักษาคนไข้ทางกายทางใจอย่างนี้เป็นต้นโดยเฉพาะวัดไม่ต้องมีเพราะว่ามีแต่พระทุกคนเป็นพระหมดแล้วก็เป็นจะสร้างวัดอะไรที่มันเป็นทางทั้งโลกพระศรีอารย์โลกทั้งโลกเป็นวัดหมดเพราะมันมีแต่พระไม่มีแต่ผู้ที่ประเสริฐเป็นผู้ที่ไม่เจ็บไม่ไข้เป็นคนสมบูรณ์เป็นคนอัปปาพาทางอับปลาต่างๆเป็นคนที่ไม่ป่วยเจ็บไม่บกพร่องเป็นคนกระปรี้กระเปร่าคล่องแคล่วเบากายเบาใจเป็นคนมีพลังพลังงานสร้างสรรค์ที่ดีและเป็นคนที่อยู่กันพระศุกร์หมดแล้วก็ไม่จำเป็นต้องมีวัดเพราะทั้งโลกนั้นเป็นวัด ดีๆฟังซ้ำซ้อนเราจะเห็นชัดเจนแต่ทีนี้มันเมื่อมันมีโลกมันไม่เป็นดังกล่าวนั้นมันก็มีซอสที่ยิ่งมันมีโรคดังโรคอย่างนั้นก็มีเพราะเราต้องทำโลกนั้นให้เป็นโรคนั้นโรคพระศรีอารย์มีโรคประสาทก็ซ้อนอยู่ในโลกของโลกนี่แหละโรคประสาทอยู่ในโลกของโลกเพราะเราต้องทำโลกพระศรีอารย์ให้เป็นโลกพระศรีอารย์ที่จริงใกล้ความจริงที่สุดนั่นเป็นอุดมการณ์หรืออุดมคติหรือเป็นทิศทางที่เราจะขึ้นไปถึงซึ่งมันก็เป็นไม่ได้ง่ายๆเพราะฉะนั้นอุดมการณ์ศรีอริยะก็คืออนาคตเสมอโลกสีอารยธรรมศรีอริยเมตไตรจึงคืออนาคตอยู่เสมอและเราก็จะต้องทำให้ได้ตามอนาคตที่หมายนั้นไปเรื่อยๆ คนใกล้เคียงให้มันเป็นความจริงมากขึ้นเรื่อยๆจึงต้องคอยดูแลสิ่งที่มันชักจะไม่เหมือนแล้วนะนี่มันถูกจุดลงไปเป็นแบบลูกโลกกันมากเลยนะก็ต้องค่อยๆจัดก็จัดสิ่งที่มันไม่ถูกต้องมันไม่สะอาดมันปนมันวุ่นมันเลอะนั่นแหละคือรักษาโรคหมอรักษาโรคที่มันเป็นอะไรลึกๆก็บำบัดปัดเป่าออกไปเรื่อยๆให้มันสะอาดขึ้นสะอาดขึ้นเสมอเป็นอย่างนั้นนะเนี่ยอธิบายให้เข้าใจกันพวกเราเข้าใจกันดีๆแล้วก็ค่อยๆอธิบายสู่คนข้างนอกฟังไม่ถึงคราวถึงโอกาสไม่ใช่เราไม่มีเมตตาไม่ใช่เราไม่มีการช่วยเหลือมนุษยชาติให้ทั่วๆไม่ใช่เราช่วยแต่ว่าเราจะไปอ้าขาผวาปีว่าเราจะช่วยคนทั้งโลกได้หมดเลยเรามียิ่งใหญ่อย่างนั้นใครจะยิ่งใหญ่ได้ก็ แต่เราไม่เชื่อว่าจะเป็นไปได้มันเป็นไปไม่ได้หรอกคนเดียวจะไปช่วยคนทั้งโลกหรือคนกลุ่