210329 ชีวิตคือลูกบอลล์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ช024.txt

่อยมาเรื่อยมาไม่ต้องศาสนาที่เป็นแบบมีความบริสุทธิ์ใจที่มันจะชี้แนะบอกความจริงให้ ถอนต้นทำตนเองให้หลุดพ้นให้รอดอย่าไปเป็นเหยื่อโลกีย์จะไปเป็นเหยื่อสิ่งที่โลกเขาหลงกันเมามายกันโกหกก้นขวิดกี่ปางกี่ปีกี่ชาติกี่กลับกี่กันก็เขาก็เป็นอย่างนั้นแหละลูกโลกิยะหรือวัดตะสงสารแล้วก็วนเวียนไปเหมือนลูกฟุตบอลแล้วก็ให้โลกนิติเลี้ยงไปเตะเลี้ยงมาเตะขึ้นบนเตะลงล่างคนที่ไม่รู้แล้วเหมือนกันเลยคนที่อวิชชาเป็นคนที่ยังไม่มีความรู้จะไม่อิสระเสรีเหมือนกับลูกบอลที่อยู่กลางสนามในขณะที่มี คนเตะอยู่เต็มสนามเลยถูกเตะเลี้ยงไปเลี้ยงมาเตะไปนั่นเตะมานี่เตะเตะกันอยู่อย่างนั้นแหละตัวคนที่ไม่รู้เหมือนกันเลยดูแล้วจะเห็นถ้าผู้ใดที่หลุดรอดออกมาได้แล้วออกมานอกสนามได้แล้วจะเห็นชัดเจนเลยเหมือนเคยเห็นลูกบอลที่มันถูกเตะอยู่ในกลางสนามไม่รู้ใครต่อใครวิ่งจากคุกไว้วิ่งไล่แปะๆไม่ปราณีปราศรัยเห็นเป็นเตะมาทางไหนเป็นกลุ่มๆเข้าไปรุมเตะเหมือนอย่างนั้นเลยชีวิตมนุษย์นี่มันทรมานแสนทรมานมันไม่อิสระมันถูกแตะอยู่อย่างลูกบอลเหมือนกันแต่ก็ไม่รู้ตัวไม่รู้ตัวผู้ที่ยังถอดตนออกมาไม่ได้ไม่เห็นไม่รู้ตัวหรอก ไม่เข้าใจว่าตัวอยู่ในสภาพไหนมันแสนจะทารุณแสงจะทรมานถูกเตะอยู่ในวัดป่าในวัฏสงสารเนี่ยมันเป็นอย่างนั้นถูกหลอกไปแล้วก็ถูกเขาทั้งซ้ำทั้งเติมทั้งขูดทั้งทั้งเขตทั้งเตะทั้งเข่าทั้งศอกทั้งอะไรทุกอย่างเลยมันจะยิ่งกว่าลูกบอลถูกเตะท่าเดียวนะอาจจะแค่มองแค่เตะมันต้องสอบทั้งข่าวทั้งเขตทั้งอะไรทุกอย่างแหละทั้งสิ้นทั้งแทงสารพัดสารภีคนนี้ถูกกำจัดยาถูกไอ้อะไรต่างๆที่มันหลอกกันอยู่ในโลกนี้แสนหลอกแสนที่จะยั่วยุกัน ให้ไปหลงติดจะหลงมอมเมาไปหลงเป็นทาสเข้าแล้วเราก็ถอดถอนตัวไม่ออกการหลุดรอดออกมาจากโลกียะด้วยความเป็นคนในโลกชาวสัตว์โลกจะเป็นคนหลุดพ้นหรือรอดตัวออกมาได้นั้นมันจึงยากพอได้แต่ถ้าใครใส่ใจจริงพากเพียรจริงจริงพยายามเรียนรู้ฝึกฝนก็จะเป็นผู้ที่หลุดรอดหรือว่าหลุดพ้นออกมาได้แท้จริงและออกมาได้แล้วเราก็จะรู้รถก็ได้พูดได้รถหรือเด็กธรรมดารถเริ่มต้นเป็นขั้นตอน เบื้องต้นและกระทำแก่ตนและฝึกเพียรเรียนรู้ทางวิธีรู้สักกายะรู้สิ่งที่เป็นตัวการใหญ่ของแต่ละบุคคลของตนของตนตัวเราไปตกอยู่ในห้วงอยู่ในสิ่งรู้เรื่องอะไรที่เราเองเราไปตกเป็นทาสมันมันเป็นตัวการใหญ่ที่ทำให้ชีวิตของเราเนี่ยไม่รุ่งเรืองไม่เจริญก้าวหน้าเหมือนถูกถูกอยู่ในโลกียถูกปลูกอยู่ในโลกในความเป็นปุถุชนหนาเนี่ยเราอ่านตัวเราเองให้ได้ซะก่อนมองดูตอนย้อนทบทวนดูว่าอะไรน้อมันเป็นสิ่งชั่วสิ่งหยาบสิ่งต่างๆอกุศล [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ยึดติดบั้นปลายตีกลับมาเป็นเบื้องต้นยึดถือตัวถือตนถือดีถือหัวดีถือหัวถือความรู้อันแรกที่สุดเลยถ้าจะอธิบายสักอายะเป็นตัวตนอันแรกก็คือถือดีถือหัวถือความรู้ของตนว่าตัวเองรู้ใหญ่ยิ่งใครจะมาเสี้ยนสอนไม่ได้ไม่เชื่อไม่ยอมรับปฏิเสธถ้าผู้ใดมีศักดิ์กายมีตัวตนถือตัวถือดีถือหัวถือความรู้ไม่ยอมรับดังนี้ซะแล้วแต่ต้นบุคคลผู้นี้ก็ไม่มี วันที่จะได้เป็นโสดาเลยจริงๆไม่มีวันที่จะไปได้รู้ได้เห็นอื่นเลยเขาก็จะรู้หรือเห็นหรือว่าคิดเอาเองเชื่อของตัวเองมีเท่าที่ตัวเองมีความรู้ถือหัวของตัวเองก็มีหัวเท่าหัวของตัวเองมีความรู้ก็ถือต่อความรู้ของตัวเองเพราะปฏิเสธผู้อื่นไม่คิดว่าความรู้อื่นนั้นเป็นความรู้เจริญเป็นความรู้ที่ดีเป็นความรู้ที่สูงกว่าหรือเป็นความรู้ที่ประเสริฐกว่าไม่เชื่อไม่ยอมเปิดรับปิดกั้นพวกนี้ก็มีเท่านี้เขาจะมีเหรียญสลึงเหรียญ 5 ก็จะมีบาท 5 บาทนึง 5 บาท 100 บาทเขาก็มีอยู่ในกระป๋องของเขาเท่านั้นเท่านั้นก็จะไม่ได้มีอะไรเพิ่มเพราะความเห็นแก่ตัวที่ถือตัว สีหัวถือรู้ถือความฉลาดหรือความความเป็นความมีความได้ของตัวเท่านั้นไม่ยอมรับอันอื่นมันก็เท่ากับปิดกระป๋องเราจะเป็นเซฟเป็นออมสินหรือเราจะมีภูมิมีปัญญาที่เราจะมีอะไรก็ตามแต่แล้วก็มีเท่านั้นเพราะเราถือซะแล้วเราไม่เชื่อใครไม่เชื่อหัวใครไม่เชื่อความรู้ใครไม่เชื่อความดีความดีอะไรอีกนึกว่าตัวเองมีตัวเองเป็นดีแล้วประเสริฐแล้วยอดแล้วถูกต้องแล้วใครอื่นจะไปสอนไม่ได้ใครอื่นจะมาเข้าใจดีกว่าไม่ได้ตัวเองเข้าใจได้คนเดียวของตัวเองเท่านั้นแบบนี้แล้วก็ปิดกั้นแน่จัดกายะตัวนี้ร้ายกาจที่สุดสักระยะที่อธิบายไปอัตตาตัวตน อัตราตัวตนในนัยยะอย่างนี้แล้วคนไหนก็ตามแต่ไปที่ไหนก็แหมตัวเบิ่งๆๆไปใหญ่ไปที่ไหนไม่มีลงไม่มีนับถือไม่มียอมรับอะไรใครฉันของฉันทั้งนั้นก็มันจะไปเข้าอะไรมันไม่มีอะไรอัดเข้าเพราะตัวเองมันเต็มปีเหมือนกับน้ำชาล้นถ้วยตัวเองมีพร้อมซะแล้วปิดกระป๋องออมสินน้ำชาล้นถ้วยแล้วตัวเองถือหัวถือรู้ถือดีถือฉลาดและไม่มีใครฉลาดกว่าอีกหรอกไม่มีใครจะมารู้ได้เท่าเรารู้มากแต่รู้ครบแล้วรู้เต็มเรารู้ยิ่งเรารู้ของเราแท้ๆคนอื่นไม่ไม่สามารถจะรู้ก็จะสอนเราได้จะบอกเราได้จะแนะเราได้เนี่ยอันนี้ความรู้สึกหรือว่าความเป็นอย่างนี้นี่แหละเรียกว่าศักดาตัว ถ้าจะแปลตัวสักกายะว่าตัวตนถือตัวถือตนก็ถืออันนี้เป็นมานะทิฐิเป็นมานะสังโยชน์ที่จริงมานะสังโยชน์เป็นสังโยชน์ที่มากที่ละเอียดยาก็มีปุถุชนก็มีมานะคนก็เลยว่าราชมีมานะอันนั้นน่ะถือตัวถือความเป็นตัวตนถือความสามารถหรือความรู้มีอะไรนิดนึงก็ถือของตัวเองเหลือเกินจนกระทั่งเข้าใจตัวเองแล้วปล่อยไม่ถือตัวรับรู้ตัวว่าตัวเองก็ไม่ได้ดิบดีๆอะไรไม่ได้มีมากมีมาอะไรยอมจนกระทั่งเปลี่ยนตัวปรับปรุงตนศึกษาสู้ทนลดตัวจริงๆยอมเห็นจริงว่าตัวเองไม่สูงเท่าไรแล้วก็ภาคเรียนเรียนรู้ สมยอมปรับปรุงตนพัฒนาตนมาตามคนอื่นเป็นลูกศิษย์เป็นคนที่ให้เขาฝึกเขาหัดจนเราได้ฝึกด้วยหัดจนเรามีความดีขึ้นอีกบ้างมีความรู้ความสามารถขึ้นอีกบ้างเฉลียวฉลาดขึ้นอีกบ้างแล้วมันก็ยังจะถือตัวตนขึ้นอีกตรงที่เราเริ่มมีเพราะว่ามีสมบัติพอมีความรู้มีความสามารถมีความเฉลียวฉลาดมีอะไรเกิดขึ้นมาอีกมันไม่มีจริงๆทีนี้พอมีจริงๆก็ผยองตนถือตัวถือตนขึ้นเป็นมานะชั้นสูงเป็นมานะสังโยชน์ซึ่งเป็นสังโยชน์ของพระอริยะอ่าธนาคารมีสมบัติความดีจริงขั้นต้นขึ้นมาได้เรื่อยๆๆจนกระทั่งผ ตัวหลงตนถือตัวถือตนทำให้เกิดมานะสังโยชน์เป็นมานะทิฐิเป็นผู้ใหญ่เป็นผู้ดีเป็นผู้ที่มีความรู้จริงฉลาดจริงแต่ยังผยองตนยังถือตัวถือตนถือศักดิ์ถือศีลอย่างนั้นก็ยังเป็นความถือดีความถือตนที่ชั้นสูงที่ยังเป็นตัวผีร้ายเป็นตัวเลวที่จะแพ้ภัยตัวหรือว่าทำให้ตัวเองมีทุกข์ทำให้ตัวเองเดือดร้อนทำให้ตัวเองไม่ก้าวหน้าได้อีกเหมือนกันแต่มันซ้อนสภาพนี้มันซ้อนเพราะตัวมานะร้ายตัวนี้มันเป็นผีจริงๆมันเป็นผีร้ายจริงๆได้บางคนนี่มันไม่ทันอะไรได้อะไรนิดอะไรหน่อยลงตัวเร็วแล้ว เข้าใจแล้วหาว่าเข้าจริงหรือบางคนก็น่ารักพอยับยั้งถ้าไม่มีใครบอกกล่าวสอนมาเป็นขั้นตอนกำชับกัมพูชามาเรื่อยนะไอ้ตัวมานะมันเกิดเองนะมันเกิดจริงๆเลยมันเป็นสัญชาตญาณที่มันร้ายเป็นผีซ้อนแสงอยู่ถ้าหาช่องเสมอเลยหาโอกาสเสมอตั้งแต่โง่โง่โง่แกมหยิ่งนี่มันก็ยังเห็นว่าขยะเบื้องต้นไม่มีประสิทธิภาพอะไรเลยนะไม่มีภูมิไม่มีความรู้ไม่มีอะไรแล้วก็ยังหยิ่งถือตัวถือตนชูหางเซ็งๆอย่างนั้นก็เลยไม่มีโอกาสอะไรแม้จะรู้แล้วใครมาปราบปรามได้ก็ได้รับความรู้อีกนิดหน่อยถือตัวเองและฉันมีและฉันได้และเริ่มต้นแล้ว กลายเป็นมานะใหญ่ปิดตัวเองอีกตลอดทางเลยถ้าไม่มีสัมมาทิฏฐิไม่มีความรู้เห็นชัดถึงเรื่องผีร้ายตัวมานะนี่แล้วไม่มีการเจริญเร็วมันเป็นตัวคอยฉุดทุกช่วงทุกช่วงเลยมาได้ดีนิดหน่อยได้จริงๆด้วยนะพอได้ดีนิดหน่อยล้มตัวเป็นมานะปิดกั้นตัวอีกละไม่ได้เราจะได้ดียิ่งมีดีเท่าไหร่ก็ดีไปเถอะถ่อมตัวถ่อมตนน้อมตัวน้อมตนไปไม่ต้องไปแบกดีอะไรหรอกเมื่อเรามีของจริงแล้วมันอยู่ที่เราแล้วเราจะต้องไปหลงตัวหลงตัวอะไรไม่ต้องหรอกถ้ามีโอกาสจ่ายก็จ่ายไปใครเขาไม่ให้จ่ายก็ไม่ต้องจ่ายไม่ต้องไปอวดยกข่มยกตีไม่ต้องไปถือดีปิดกั้นตัวเองด้วยเหมือนเราทำตัวเราให้พร่องเหมือน น้ำชาออกจากถ้วยให้หมดอยู่เสมอให้เป็นตุ่มที่ปลาคนไหนที่พอมีตุ่มที่ตัวเองไม่รู้ตัวปิดกั้นเอาไว้เหมือนกับเมื่อกี้ปิดออมสินหรือว่าน้ำชาเต็มถ้วยหรือว่าตุ่มที่ปิดฝาสนิทไม่ยอมเปิดรับอะไรหลงตัวว่าตัวเองมีอะไรในตุ่มซะแล้วเป็นตุ่มซะแล้วก็จะไม่ได้รับอะไรจนมารู้ตัวสามารถเปิดตุ่มออกรับพอรับได้หน่อยนึงก็รีบปิดปุ่มอีกหรือหลงว่าแม่รับหน่อยนึงก็นึกว่าเต็มตุ่มแล้วก็ปิดอีกทีนี้ไม่รับอีกไม่ยอมรับอีกฉันใดก็เหมือนกันอย่าทำให้มีลักษณะอย่างนั้นให้แก่ตนธรรมดาแล้วพระอริยเจ้าสูงขึ้นสูงขึ้นรับเสมออะไรๆก็รับรับเนี่ยเปิดฝาเสมอเป็นกลุ่มที่เปิดฝา ดูหนังพระไตรปิฎกฉันมีอะไรท่านบอกว่าเป็นพวกหม้อเปิดหม้อปิดหม้อที่มีฝาเปิดหม้อที่มีฝาปิดเพราะคนบางคนนี่เป็นลักษณะหม้อเปิดบางคนเป็นคนเปิดบ้างปิดบ้างบางคนเป็นลักษณะหม้อเปิดตลอดเวลาภาพเผื่อว่าผู้ที่ได้รับความเข้าใจได้รับความรู้เห็นแจ้งในโทษใครเขามานะคือลักษณะอาจจะปิดกั้นถือตัวถือตนถือรู้ถือหัวเออถือความดีความมีของตนเองถ้าได้รู้ทั่วไทยและคนนั้นจะคลายเป็นพระอรหันต์ถ้าเป็นพระอรหันต์เนี่ยท่านรับอะไรเต็มตุ่มนี่หมายความว่าท่านได้ของท่านเป็นส่วนตัวของท่านท่านได้ท่านนี้ บริบูรณ์สบายตัวเองปลดทุกข์ปลดร้อนได้หมดมีพุงเต็มผู้ที่ได้มีภูมิเติมอย่างนั้นน่ะเป็นพระอรหันต์ถือว่าอรหันต์เนี่ยยิ่งเปิดฝาและเทฝุ่นทิ้งตุ่มจะเป็นตุ่มที่พร่องอยู่เสมอเลยจะเป็นคนที่มีตุ่มที่พร่องที่พร้อมที่จะรับใครจะเทเข้ามารับเสมอแล้วเราก็มาเลือกสรรดูแล้วเราก็ไม่ไม่ดูถูกอะไรของใครใครจะเทให้เข้ามาก็รับรู้แล้วก็มาตรวจเช็คว่าเอออันนี้เรามีแล้วมีแล้วเราไม่เอาแล้วก็วางไว้เรื่องนี้มันไม่ใช่ของดีก็เทของเน่าของเหม็นมาให้เราแล้วก็มีปัญญาเลือกเฟ้นดูอันนี้ของเน่าอันนี้ของเหม็นอันนี้เป็นบาปเป็นอกุศลแล้วก็ออกของทิ้งไว้ไม่เอาไม่รับใช้ ยาเป็นตัวงานใช้ปัญญาเป็นตัวจริงกระทำด้วยปัญญาของเราอันยิ่งไม่ดูถูกดูแคลนใครจะมาแกล้งเอาอันนั้นมาให้เอาอันนี้มาเทใส่เอาอันนั้นมารถมาร่าคือเอาแกล้งเอาความไม่ดีไม่งามมายัดเยียดเสียดสีเอาอะไรมาทิ่มมาแทงเอาอะไรมาเทมาให้เอาอะไรมาทำให้เราหนักแล้วหนาอะไรก็ตามเราก็จะเป็นผู้รู้จะค่อยๆผลักออกจะค่อยๆเบี่ยงออกเลือกออกทิ้งไปไม่ทำรุนแรงไม่ด่าไม่ไม่ด่าไม่ขาดไม่ขาดก็อย่างสาดเสียเทเสียอย่างต่อสู้อย่างที่จะทำให้เกิดการทะเลาะเบาะ จำแลงร้ายไม่ทำแต่พระอรหันต์เจ้าจะรู้รู้จริงๆจะค่อยๆทำด้วยความคิดด้วยความสุขคุ้มแม้จะทำอะไรแรงลงไปก็รู้ขนาดว่าตอนนี้เราทำอย่างนี้แหละให้แรงอย่างนี้แล้วเราก็แล้วท่านจะรู้เองต่อไปด้วยว่าแม่ออกแรงขนาดนี้ไปแล้วผลสะท้อนเรียกว่าสิ่งที่จะสะท้อนกลับแรงโต้ตอบจะมีมาขนาดนั้นขนาดนั้นท่านก็จะรู้คำนวณเข้าใจเลยทีเดียวเป็นอนันตราสยามเป็นญาณที่จะเกิดมาในอนาคตเป็นปัญญาที่รู้ว่าผลของอนาคตจะตอบมายังไงจะมีผลอะไรอย่างไรจะเกิดตามสิ่งที่อันนี้ทำอันนี้ออกไปแล้วผลจะเกิดตามมายังไง การจัดคำนวณรู้ก่อนทีเดียวจะเตรียมพร้อมที่จะรับจะอะไรและเรียกว่ามีความรู้พร้อมถ้าท่านมีท่านทำอะไรต่ออะไรท่านรู้แล้วว่าแรงโต้มาขนาดนี้แล้วท่านจะมีอะไรที่จะโต้กลับมีอะไรที่จะกระทำกับสิ่งนี้อย่างนี้เป็นไปได้โดยไม่สลายหรือว่าไม่ลำบากไม่เดือดร้อนไม่เสียหายท่านก็จะรู้รู้ฤทธิ์รู้แรงรู้กำลังรู้สิ่งที่จะเป็นไปกับโลกเป็นนักต่อสู้ที่มีแผนมีตำราพิชัยสงครามสามารถที่จะทำงานได้อย่างดีอันนี้ก็เป็นเรื่องของคุณธรรมเรื่องของความเก่งความสามารถของพระอริยเจ้าแต่ละบุคคลหรือผู้ที่มีปัญญาชาญฉลาดแต่ละคนที่ท่านจะทำถ้าเผื่อว่าเรา เราไม่รู้เลยยังไม่ถึงไม่รู้ด้วยปัญญาญาณไม่สามารถที่จะเข้าใจท่านหมายท่านรู้ตัวท่านเตรียมพร้อมท่านอะไรอะไรหรือเปล่าแล้วเราจะไปดูถูกทำร้ายท่านทำแรงท่านทำอะไรถ้าเป็นเราเราทำไม่ได้เพราะเราไม่มีแผนเราไม่มีลูกเล่นลูกไล่ลูกล้อลูกชนถ้าไม่มีรูปแบบเราไม่มีอะไรต่ออะไรอย่างที่ท่านมีแล้วก็ดูท่านไปโอ้ยอย่างนี้ทำอย่างนี้ต้องมีอย่างนี้อาจจะอาจจะอ่านออกว่าทำอย่างนี้ไปก็ได้รับแรงโต้ตอบมาอย่างนี้น่ะสิก็แล้วโต้ตอบมาอย่างนี้มันก็ไม่ดีสิเดี๋ยวก็ต้องตีกันต่ออะไรไม่หรอกระบบที่ไม่ตีกันมีแต่ภาวะตอบโต้ Action reaction มันมีอยู่ในโลกเสมอมันมีเพราะถ้าผู้ใดจะใช้อะไรออกไปอย่างไรเราไม่รู้เราจะไปท้วงดื้อๆไปตีดื้อๆ เอาความคิดของเราไปคำนวณแล้วไปสู่ช่วงออเดอร์ๆก็อย่าเพิ่งไปโทษอย่างนั้นซะทีเดียวให้ดูซะก่อนให้คอยสังเกตคอยจับตาดูการกระทำผลแห่งการงานเพราะว่าศาสนานี้ศาสนาพุทธมีนอกจากจะเป็นสัจธรรมแล้วยังเป็นสัตว์เลื้อยกระทำเป็นนิยายนี้ก็ทำเป็นสันติธรรมคือเป็นสัจธรรมในความว่าเป็นของจริงของแท้เป็นธรรมะที่มีความจริงความแท้ไม่บิดพริ้วซึ่งตรงนั้นแต่เป็นสัจธรรมเราจะเป็นสัจธรรมเป็นสารเลวกระทำก็หมายความ เป็นธรรมะที่จะต้องขัดสัลเลขธรรมเป็นธรรมะที่จะต้องผ่าออกล้างออกสันเลขะหรือสาระที่แปลว่าแหลมว่าคำว่าผ่าอย่างหมอศัลยแพทย์อะไรเนี่ยมันมาจากรากศัพท์สันละอันเดียวกันสันเลขะสันเลขาหมายความว่าเลาะล้างขัดออกทำลายสิ่งที่ควรทำลายออกเอาสิ่งที่ไม่ดีออกก็ต้องขัดกันเพราะแปลด้วยสำนวนภาษาว่าสันเลขาแปลว่าขัดเกลามีการขัดเกลามีการขัดขวางมีการขัดแย้งมีการแย่งมีการทวนมี ถ้าแปลจากสันเลขะต่อไปอีกท่านเรียกว่าปฏิเสธปฏิเสธตังหมายความว่าทวนกระแสกันเลยตรงกันข้ามกันไปเดินกันคนละทิศทวนกระแสก็คือตามธรรมดาโลกมันก็เดินทางกระแสโลกมันก็ไปอย่างนี้แต่กระแสธรรมมันไปอย่างนี้มันตรงกันข้ามกันมันเป็นดำกับขาวมันเป็นเนื้อกระต่ายมันเป็นตะวันออกกับตะวันตกมันเป็นต่ำก็สูงควรคิดกันเลยเรียกว่าปฏิเสธทวนกระแสเราก็คงจะเคยได้ยินภาษานี้เพราะธรรมะโลกิยะกับโลกุตตระนี่มันเป็นธรรมะทวนกระแสกันจนกระแสโลกกระแสธรรมโรจน์มันควรกระแสกันมันเดินสวนทางกัน มันตรงกันข้ามกันมันฆ่ากันในตัวเลยดำกับขาวบวกกับลบถูกกับผิดมันฆ่ากันตรงๆเลยโดยจริงแล้วมันเป็นอย่างนั้นมันเป็นบาปเป็นบุญเพราะฉันเลขะนี่ก็เลือกโลกก็ว่าอย่างนี้ดีมายังโลกเสมอแหละธรรมะก็ว่าไม่ดีแต่จะต้องไม่ดีที่จะต้องมีปัญญาค่อยๆบอกไปเป็นทีละขั้นบอกไม่ดีแรงบอกไม่ดีผ่าใครสามารถผ่าได้ก็มีเครื่องรองรับก็มีฤทธิ์ที่จะกระทำเขาก็จะใช้จะพาขนาดไหนจะทำขนาดไหนจะโตขนาดไหนจะโต้ต้านเรียกว่าต่อต้านขนาดไหนผู้นั้นจะรู้แรงของตนเองจะใช้จะทำ ทะเลกับธรรมก็หมายความว่าขัดไว้ขวางไว้แย้งไว้ต้านทานไว้ปุ๊บสามารถที่จะกระทำขัดแย้งขัดให้มันแตกออกขัดให้มันร่วงขับให้มันหล่นหรือผ่าใช้ภาษาคำว่าขัดกับผ่าเมื่อกี้นี้แปลเป็น 2 คำไม่ฟังฉันละชั้นระยะสั้นเรขาคณิตมันแปลว่าผ่าผ่าตัดออกเป็นเหมือนหมอผ่าตัดจะต้องผ่าตัดสิ่งเลวสิ่งร้ายเนื้องอกเนื้อดีเนื้อเสียอะไรต้องเลือกเส้นเอาอะไรที่มันร้ายมันเลวและเลือกสรรให้ดีแล้วก็ผ่าออกขาดออกแยกออกทำลายออกต้องเอาไว้บ้านไว้ไอ้ส่วนที่ไม่ดีไม่ให้ดำเนินไปด้วยดีอ่ะสิ่งที่ไม่ดีก็จะใช้เช้าเอาไว้อยากให้เดิน ล้างตูดเลยจนกระทั่งเดินเลยไอ้สิ่งไม่ดีไม่ให้เดินมันต้านอย่างนี้ต้านทานอย่างนี้ฉันเลยก็ทำบริษัทสนามพระพุทธเจ้านี่เป็นธรรมะที่จริงแล้วเป็นธรรมะที่ต้านความเร็วหรือต้านบาปผ่าตัดสู้บาปตอบโต้บาปเอาคำว่าบาปเป็นคำกลางมาใช้ Toto ความเร็วต่อสู้ความไม่ดีขัดแย้งต่อสู้ผ่าตัดจริงๆทำลายฆ่าก็ได้ค่าที่สุดจะใช้คำว่าค่าบาปค่าสิ่งเลวทำลายตัวอกุศลข้าทำลายตัวนรกถ้าฆ่าภาษาบาลีท่านใช้ว่าประหารประหารนะหรือเปล่าหาระยะหรือป่านนี้นะค่า ทำลายเลยประหารเลยท่านใช้คำนั้นถ้าจะไปถึงนั้นแปลว่าก่อนจะลงมือฆ่าเป็นพาหนะในต้องแน่ใจต้องยับยั้งลองยับลองช่างดูลองขับดูลองดูตัวมันให้ชัดก่อนพอชัดแน่แล้วทีนี้แน่ใจประหารเลยไม่ได้แค่พาผัวเลยทีนี้ผ่าแหลกเลยผ่าตายเลยขาดขาดเลยถ้าใครใช้คำว่าผ่าก็ผ่าค่าผ่าประหารฉันเลยค่ะพาหนะเลยทำลงไปเลยถ้าแน่ใจว่าไอ้นี่เป็นของเหลวของร้านของไม่ดีควรจะให้ดับสิ้นคนจะไม่มีคนไม่ให้เกิดอีกทำให้เกิดอีกเลยฆ่าให้ตายทำลายสูญสิ้นจับให้สนิทศาสนา รู้จักต้องมีตัวทำลายอย่างนี้ไม่มีตัวที่จะฆ่าอย่างนี้มีตัวที่จะต่อต้านอย่างนี้จึงเรียกว่าฉันเลยก็ทำมีสัจธรรมมีสันเละก็ทำมีนิยายนี้ก็ทำนิยายนี้ก็ทำหมายความว่าเป็นศาสนาที่ทำให้คนนี้หลุดพ้นจากทุกข์อย่างแท้จริงเห็นได้รู้ได้เลยว่าพ้นทุกข์ปลอดโปร่งสะอาดบ้างบริสุทธิ์ในการสบายแท้ไม่เดือดไม่ร้อนไม่หนักไม่หนาอีกจดเป็นจดเลิกเป็นเลิกบางเบามาก็ดีเท่าที่บางเบามาพลังจนสะอาดจนเกลี้ยงจนบริสุทธิ์บริบูรณ์ดีจริงแล้วก็รู้ว่าโอ้โหไม่มีอะไรต้องฟื้นอีกไม่มีต้องปรับอีกตายสนิทก็ตายสนิทจริงพ้นทุกข์เด็ดขาดก็พ้นจริงพ้นภาระคนห่วง ค้นอาวรณ์อาลัยพ้นสิ่งที่จะต้องไปที่ดูวุ่นวายอีกไม่ต้องแสวงหาอีกไม่ต้องกระทำกับมันอีกสิ้นจิตจบภาระอย่างแท้จริงๆแล้วมันสบายมันพ้นทุกข์มันไม่ต้องไปติดมันต้องไปยึดไม่ต้องไปแสวงหาไม่ต้องมาทำให้ตนอีกอดอยากหมดได้หมดเป็นหมดมีก็สบายไปตลอดตลอดนิรันดร์กาลเลยเป็นนิยายนี้ก็ทำเป็นธรรมะที่พ้นทุกข์หรือหลุดพ้นจริงเป็นธรรมะที่ไม่ต้องการไม่ต้องเกิดไม่ต้องมีไม่ต้องเป็นเป็นสมาธิมันได้แล้วมันจะเห็นจริงเลยไม่อีกแล้วเข้าใจด้วยปัญญาอย่างที่เคยยกตัวอย่างให้ฟังว่าอะไรที่เราขาดอย่างขอยกตัวอย่างของตัวเองตัวเองแต่ก่อนก็เคยหลงเหมือนอย่างประชาชนหรือคนอื่นๆเคยร้อง มีอะไรไอ้นี่ต้องเซฟไอ้นี่ต้องเป็นต้องมีนะแต่ก่อนก็เหมือนกันหลงว่าจะต้องหาลาภหายศจะต้องหาเงินหาทองจะต้องสนุกสนานจะต้องเกิดอะไรต่ออะไรที่คนก็หลงกันว่าเป็นความสุขเพราะมาปฏิบัติธรรมแล้วจนกระทั่งลดลงละลงไปเห็นมีปัญญามีตาทิพย์มีตาปัญญามีตาทำเห็นได้ว่าเออเลิกมาดีซะกว่าแต่ก่อนนึกว่าเล่นไพ่นี่มันนักหาเงินมาก็เอาเงินมานั่งเล่นเสียก็ช่างหัวมันมันดีอร่อยดีนี่ได้เล่นไพ่มีเงินเล่นก็เล่นไปเป็นรถเป็นชาติหรือบางทีมันก็แปลกไงมันออกจากเล่นแล้วบางทีมันก็อยากได้เงินมันก็จะได้มาแล้วกำไรแล้วก็ดีใจพอตอนหลังๆมันเข้าใจว่าเธอเร็วๆต่ำๆก็เลิก เลิกแล้วจิตใจมันไม่เหลือแต่ก่อนมันไม่ถูกมองมันไม่ถูกเขายั่วเขาหลอกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้แต่แท้จริงมันไม่มีสิทธิ์อะไรมากหรอกจริงๆแต่ไม่รู้สึกรถมันมีจริงๆในตอนที่หลงรถสนุกสนานเล่นไพ่มันอร่อยอะไรเนี่ยอยากได้เงินประกอบด้วยเสียบางทีก็เสียดายเหมือนกันแต่มันก็บางทีมันก็ตัดใจช่างมันเถอะเราทำมาหาได้แต่ก่อนนี้ผมเล่นไพ่เล่นการพนันอะไรเงี้ยเป็นหมูนะเป็นหมูสนามแต่มันเคี่ยวชอบเล่นแล้วเล่นจัดๆด้วยอ่าเล่นแรงๆอย่างนี้เป็นต้นแต่ก่อนที่มีตัวรถอันนั้นจริงๆมีตัวรสชาติมีตัวความมันเขี้ยวมีตัวความสนุกสนานเพลิดเพลินรสอร่อยมันมีจริงๆแต่ก่อนที่มันมีเดี๋ยวนี้มันไม่เห็นเหลือหรออยู่ ให้เขาเล่นมันพยายามนึกดูรสชาติที่เราเคยมาตรวจสภาพนั้นตัวตนอันนั้นมันไม่มีที่จะไม่มีมันเป็นมายามันปั้นมันหลอกมันลอกกันไว้ในโลกมันไม่มีหรอกใครไม่มีรถนี่มันก็ไม่มีรถนี่มันไม่มีมันเป็นอะไรมันไม่สนุกสนานอะไรมันไม่อร่อยอะไรหรอกไม่มีแต่เราโง่เป็นรู้สึกทำไมมันปรุงรสปรุงรสชาติอะไรขึ้นมาเองถึงเรียกว่าอัตตาแท้เป็นตัวตนแทนถ้าเราไปฆ่าตัวตนนี้ก็ได้ดับทำลายศูนย์อนัตตาไม่มีตัวนี้ไม่มีสภาพนี้ไม่มีรถนี้ไม่มีเรื่องนี้ได้สลายสูญแล้วมันไม่มีจริงๆมันก็เห็นชัดเจนก็เป็นมายาหรอกที่เราไปหลงคิดว่าเป็นจริงมีจริงเป็นตัวเป็นตนเป็นเรื่องที่จะขาดไม่ได้เลิกไม่ได้จะต้องอร่อยอย่างนี้เมื่อไหร่ๆก็ต้องเป็นอร่อยอย่างนี้สิ ไม่จริงมันไม่มีหรอกมันตายแล้วมันตายมันเห็นได้พอมารู้ตัวก็เลิกพลเอกก็เลิกง่ายอันนี้ในชีวิตมันคงมีบารมีมันก็ไม่ได้ติดมามากมายอะไรหรอกมันมาถูกยั่วยุหลอกมาถูกเขาเอาป้ายสีเอาใหม่ๆเดี๋ยวนี้ก็ได้พอรู้ตัวลูกค้ามันก็หายออกเรื่องพอรู้ตัวก็เลิกเลยพอเลิกก็วางขาแล้วตั้งแต่วันนั้นไม่เคยมีใจโหยหาอาวรณ์พอรู้สติสัมมนาไอ้นี่มันเรื่องตามเรื่องอบายมุขเรื่องผีร้ายก็โยนทิ้งเลยโดนโยนทิ้งก็เลิกเลยจริงๆเลิกแล้วเสร็จตั้งแต่บัตรเลิกครั้งสุดท้ายตัวเองไม่เอาแล้วก็จนแบบนั้นก็จืดสนิทไม่เห็นมีรถมีชาติอะไรไม่มีอัตราสภาพที่ว่ามันเป็นตัวตนมายาเป็นภาษาพระเป็นรถทศนิยมรกๆ เป็นโลกีย์รสอร่อยๆลูกๆมันๆมันๆไม่แล้วก็ไม่เคยเสียดายและรู้สึกชัดด้วยว่าเราพ้นทุกข์เราไม่ต้องมีตัวนี้มาเป็นเจ้าเป็นนายมาเป็นผู้ที่จะต้องบังคับแล้วก็ทำให้คอยเป็นทาสต้องไปแสดงอย่างนี้ต้องไปเป็นอย่างนี้ต้องไปหมกมุ่นอยู่กับไอ้สภาพอย่างนี้ไม่ต้องเลยเราอิสระเสรีหลุดพ้นออกมาเป็นภัยแก่ตัวไอ้อย่างนั้นเหรอคุณมีอยู่ในโลกมันมีเขาหลอกกันอยู่มันก็ยังเหลืออยู่ในโลกแต่เราเองเราอยู่เหนือมันจริงๆเห็นแล้วก็เฉยมันไม่มีที่จะมาชี้ไม่ชวนมันหลอกมันหรอกอีกได้เลยเห็นแล้วก็เฉยเราก็ไม่ย่ำยีอะไรก็ไม่ดีเด็ดขาดแกก็ต้องฆ่าออกจากตัวเราทำลายออกจากตัวออกแล้วมันสะอาดมันพ้นออกมานี่เป็นสภาพที่พ้นทุกข์ที่เป็น สภาพนิยายนี้จัดทำเราเห็นไม่เห็นชัดเลยว่าเรานี่เราอิสระแล้วพ้นภาระพ้นเกี่ยวพ้นเกาะไม่ต้องยุ่งไม่ต้องวุ่นวายอะไรกับไอ้อย่างนั้นอีกคำกิริยาหรือว่าจิตใจที่จะต้องไปติดไปผูกพันอะไรไม่มีเลยจะแปะจะสัมผัสจะเห็นจะจับจะนั่งร่วมวงไพ่เดี๋ยวนี้ผมก็นั่งได้จำได้ด้วยว่าจะเล่นยังไงวิธีการกรรมวิธียังไงทำกรรมทำกริยายังไงถ้าจะยกสมองขึ้นมาจะพยายามปรุงด้วยร่วมด้วยจะทำอย่างโน้นอย่างนี้รู้ด้วยว่าจะใสกว่าด้วยเพราะจะไม่มองด้วยความโลภจัดจะไม่มองด้วยอะไรจะอ่านถ้าจะนั่งบนแผลด้วยรับรองเลยว่าจะอ่านใสเลยจะทำได้เก่งกว่าเก่าด้วยแต่ตอนนี้เก่งกว่าแต่ก่อนด้วยเพราะมันไม่มันไม่มีอารมณ์กิเลสอะไร เราจะอ่านแล้วจะจับอะไรมีระดับจะเล่นจะวางจะเข้าใจจะโปร่งใสเลยไอ้เสกกิเลสของความโลภความชอบใจไม่ชอบใจอะไรในจิตมันไม่มีเข้าไปโปรดมันจะมีปัญญาล้วนๆทำงานจะเล่นด้วยเล่นได้เลยเชื่อแน่เลยแต่คือไปลงลงเพจเดี๋ยวนี้จะร่วมกับเขาแน่ใจเลยว่าจะไม่เป็นหมูให้เขาตามให้เขาซื้อให้เขาชวนเล่นเลยถ้าไม่เป็นหมูสนามเลยเชื่อเห็นชัดๆเลยเพราะเราเองเราเข้าใจๆๆเข้าใจหมดเลยแต่ฉันคนนั้นก็ดีก็ไม่ได้ยินดีเลยว่าจะไปนั่งอยากเล่นอยากมันเพราะมันไม่มีรถของอัดสาธารณะมันตัวสภาพแบบนั้นมันไม่มีจริงๆมันหายหมดไม่ ไม่ได้ไปก็ไปกินดีบางคนจะยั่วๆก็ลองเล่นพี่ก็ไม่คิดอยากเล่นกับมันแล้วก็ไม่ควรด้วยเป็นสาวหรือว่าเป็นผู้ที่ไม่ควรแตะต้องสะอาดมาอย่าไปทำให้เขามาส่งไปทำสักครั้งหนึ่งแล้วก็ยังมาถือเป็นคนไม่เข้าใจแล้วก็มาเอาไปหมดซะก็ไม่ควรเลิกขาดก็เลิกเลยเพราะมันมีความจำเป็นอะไรเขาจะให้เราไปว่าเก่งอย่างที่คุยโม้นี้ก็ไม่ต้องเธอก็จะอะไรอื่นอีกก็ลองดูสิอะไรก็ไม่ต้องร้องก็ได้ไม่จำเป็นตอนนี้พูดถูกกันฟังว่าถ้าจะให้ไปทำแน่ใจด้วยเห็นไม่รู้จำได้อยู่แต่รู้ด้วยว่ามันไม่มีรถมันก็เคยยกตัวอย่างกินพริกแต่ตอนนี้กินพริกก็แหม่มันจริงๆมันอร่อยอร่อยมันเคี่ยวพริกขี้หนูแต่ละคำนี้กลิ่นฉุนชื่น ยังจำได้อยู่แต่ก่อนนี้จริงๆเคี้ยวงี้กลิ่นพริกขี้หนูจมูกฉุยแล้วก็เผ็ดซ่ากินอะไรแกล้มเยอะมันอร่อยแต่ตอนนี้จริงๆเลยนะมีสภาพนั้นมีอัตตาอันนั้นมีตัวตนอันนั้นเลยอร่อยมันเป็นอย่างนี้มันแน่ใจว่าเอออย่างนี้มันต้องไปขายไปจากตัวมันจะต้องมีนิรันดรติดอยู่กับต