250917-587 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ031.txt

่านเป็นอรหันต์แท้หยุดได้สนิทเหมือนกันคุณภาพอันเดียวกันแต่คุณภาพเดียวกันตัวอยู่นี่เพราะตัวหยุดเป็นประเด็นที่ 1 ตัวของเราเป็นประเด็นที่ 2 และเป็นเรื่องก่อนพอเราได้เราเป็นเรามีเราก็ต้องช่วยคนอื่นเป็นประเด็นต่อไปแล้วเราก็มาหาจุดหยุดมาหาจุดของตนเองที่มันยังจะต้องหยุดอีกตั้งแต่หยาบแล้วก็สูงขึ้นไปไล่เรียงสูงขึ้นไปตามลำดับตามลำดับซึ่งมันจะต้องหยุด ตัวจนกระทั่งถึงขนาดกิเลสต่างๆนานาในระดับพบในระดับอรูปในระดับรูปต่างๆซึ่งจะต้องเรียนรู้ตั้งแต่กามภพอรูปภพเข้าไปหาจิตหาใจตั้งแต่หยาบส่วนนอกเข้าไปหาจิตที่มีสภาพรู้หยาบรู้ได้ง่ายแล้วก็ถึงกลางแล้วก็จิตละเอียดเข้าไปในจิตอีกซึ่งเราก็ต้องหยุดทฤษฎีดูจริงๆศาสนาพระพุทธเจ้าให้เห็นความหยุดสนิทของกิเลสของการที่ไปทั่วกันดูดดื่มเป็นสภาพที่เป็นราคะเป็นสภาพที่เป็นแม้ที่สุดท่านฉันทะท่านยังพอใจยินดี ใจยินดีโดยที่ได้ว่าเราไม่รู้เท่าทันพอใจยินดีซึ่งมันเป็นแต่เพียงเครื่องอาศัยเท่านั้นมันมีอยู่ในโลกแต่มันไม่ใช่ของเราไม่ใช่ของใครแล้วมันเป็นอารมณ์ที่เราทำได้ทำได้แล้วสุดท้ายมันก็เลิกแยกจากกันมันก็ไม่มีแต่เรายังไปติดใจถ้าลงใจติดหรือติดใจเข้าไปในแม้อารมณ์ฉันทะอารมณ์ที่ดีอารมณ์ที่พอใจก็เป็นมานะทันทีเป็นตัวติดเป็นตัวที่เสพเป็นตัวที่หลงมาเป็นสวรรค์อัตภาพก็จะเกิดทันทีเพราะฉะนั้นเมื่อเราเลิกได้ในขั้นตอนที่เกี่ยวข้องกับปัจจัยหยาบเกี่ยวข้องกับปัจจัยลึกซึ้งละเอียดขึ้นมาจนแม้ที่สุดปัจจัยขนาดนามธรรมต่อนามธรรมและสงบได้สุดฤทธิ์สงบได้สูงแล้วเราก็สงบได้จริง แล้วเราก็ยังติดอารมณ์สงบอย่างนั้นอย่างนั้นแม้ขนาดนั้นเราก็ยังไม่รู้ตัวได้ง่ายๆว่าเราเซฟแล้วติดเราต้องใช้เวลาลงใช้สถานที่เรายังใช้โอกาสเราต้องเอาความเสี่ยงนั้นมาลิ้มมะเร็งมาเป็นความสุขเป็นความสบายเป็นรถที่เราจะต้องแสวงหารถมันอยู่ความละเอียดลึกซึ้งซับซ้อนเหล่านี้มีเป็นขั้นเป็นตอนที่เราได้สอนกันตั้งแต่รู้หยาบแล้วก็ไหลกลางได้ง่ายมันจะต้องรู้ว่าเราได้แล้วเบื้องต่อไปเราต้องสอนเขาสอนร้อยอยู่ว่าเช่นเราได้ในอบายมุขเราก็เรียนรู้ในโลกตามและพร้อมกันนั้นเราสอนคนอื่นในเรื่องอบายมุขสอดซ้อนไปด้วยได้และเราก็ฝึกตนเพื่อรักกามด้วย หรือรักโลกธรรมด้วยได้ตามฐานะของตามวิธีการของมรรคองค์ 8 เราจะมีสอดซ้อนทั้งสอนเขาและทั้งปฏิบัติตนไปพลางสอนเขาไปพลางร้อยเรียงกันอยู่ไปองค์ประกอบที่มีการศึกษาเป็นปัจจัยและเราก็สามารถใช้หลักปฏิบัติที่เป็นสติปัฏฐานรู้ทั่วพร้อมแห่งความประชุมที่เรายังเกี่ยวข้องอยู่รู้ไล่เรียงไปจนกระทั่งจิตที่ไล่ไปจนถึงเวทนาเข้าใจอารมณ์เวทนาในเวทนาว่าเป็นสุขเป็นทุกข์เป็นอุเบกขาแยกแยะออกละเอียดละออแล้วเราก็ปรับปรุงให้มาเป็นอยู่ในฐานอุเบกขาฐานหรือทุกข์ก็มาส่งได้จริงและอาศัยอีกแหละ อุเบกขาก็ติดไม่ได้ลงไม่ได้ว่าเป็นของเราเป็นฐานอาศัยเท่านั้นและอุเบกขาก็ต้องเข้าใจในองค์ประกอบที่ลึกซึ้งด้วยว่ามันมีปริสุทโธปีภัสราซึ่งได้อธิบายความหมายไว้ให้ฟังหลายนัยยะแล้วก็ไม่ใช่อุเบกขาคือคนเฉยนิ่งเด๋อเซื่องซึมหลีกหลบหนีอะไรไม่ใช่เลยเป็นอุเบกขาที่มีประสิทธิภาพมีการงานขยันหมั่นเพียรสละสลวยสร้างสรรค์และสงบสนิทประพันธ์สอนไม่มีหม่นไม่มีหมอไม่มีมวลเลยแม้แต่จะกระทบสัมผัสแรงแข็งอย่างไรก็ยังกล้าหาญชาญชัยอยู่อย่างนั้น วัดสภาพธรรมเหล่านี้ถ้าเข้าใจไม่ลึกซึ้งละเอียดและไม่ได้พิสูจน์จึงไม่เจอของจริงผู้นั้นจะกล่าวไม่ได้พวกนั้นจะรู้ลึกซึ้งไม่ได้บัญญัติมีก็ได้แต่บัญญัติเข้าใจในภาษาอื่นถ้ารู้จริงแล้วยิ่งจะขยายสภาพจึงออกเป็นภาษาง่ายๆภาษาคนๆให้แก่ผู้อื่นได้รู้ชัดเจนยิ่งขึ้นได้ให้เราพิสูจน์แม้แต่เรื่องจากเรื่องต่ำเรื่องน้อยเรื่องเล็กที่เราได้พิษมาแล้วว่าเป็นองค์ประกอบตั้งแต่ของหยาบแล้วหยุดก่อนแล้วเราก็หยุดได้ที่ตัวเองทำด้วยตัวเองเมื่อทำได้แล้วเราต้องสอนคนอื่นศาสนาจึงจะมีความเกี่ยวเนื่องศาสนาจึงจะมีความสัมพันธ์มีความทรงอยู่ได้นานมีการสืบ มีการทอดทายาทมีการให้แก่ผู้อื่นต่อทอดไปเรื่อยๆได้เพราะเรามีของจริงแล้วก็ยื่นของจริงให้แก่กันและกันให้คนอื่นไปพิสูจน์ของจริงความจริงเหล่านี้เหล่านี้ความจริงหรือที่เรียกว่าสัจธรรมก็จะต่อท่ออยู่เรื่อยๆเป็นลูกช่วงเป็นปฏิกิริยาลูกโซ่อยู่ยืนนานซึ่งเราจะไม่ใช้คำว่านิรันดร์เพราะว่าสัจธรรมที่เรียกว่าเป็นศาสนาได้นั้นศาสนาไม่ได้อยู่นิรันดร์แม้แต่ศาสนาพุทธก็มีช่วงนี้กลับมีตอนที่ไม่มีก็มีเสื่อมโทรมก็มีเจริญรุ่งเรืองก็มีเป็นนักและเป็นอนิจจังอยู่อย่างนั้นเพราะตัวคำว่าศาสนานั้นไม่เที่ยงแต่ตัวสัตว์จะทำที่จริง มีอยู่ผู้รู้เกิดเมื่อใดก็ควักเอาสัจธรรมนั้นมาเผยแพร่และสืบเนื่องต่อไปปลูกฝังกันลงเป็นระบบเป็นระเบียบเป็นธรรมเป็นวินัยแล้วก็ทำกันต่อไปแล้วมันก็เสื่อมได้อีกเสื่อมไปแล้วก็จะมีผู้รู้ใหม่มาคว้าเอาสัจธรรมที่มีอยู่แล้วครองโลกนั้นเอามาแจกแจงมหาวิทยาลัยซ้อนกันให้สร้างสัจธรรมขึ้นแก่ตนแก่ตนใหม่อีกเป็นอย่างนี้อยู่นิรันดร์มีรับตลอดนิรันดร์กาลพวกเราจะต้องพยายามรู้ว่านอกจากประโยชน์ตนแล้วประโยชน์ท่านถ้าเราทำได้สอนประสานไปพร้อมๆกันได้เท่าใดๆแสดงว่าเราทำกำไรหรือเราทำประโยชน์ได้ 2 อย่างพร้อมกันไปในทีเดียวกันอันนี้ การประหยัดและเป็นสุขาปฏิปทาขี้ตาเป็นยาที่ท่านมุ่งหมายมากมายแต่ผู้ใดอินทรีย์พละมาทำอย่างนั้นไม่ได้ทีเดียวก็ค่อยๆฝึกฝนอย่างช้าๆของตนก่อนจนกระทั่งตั้งมั่นแข็งแรงและคอยมาหัดฝึกเป็นไข้ผู้อื่นไปพลางแล้วเราก็จะทำได้ทั้งของตนและผู้อื่นอย่างสลับซับซ้อนน่าฉงนหน้าถึงเราจะทำได้เมื่อเราสูงขึ้นความลัทธิของศาสนาพุทธหรือลัทธิแบบพุทธนี้จึงเป็นลัทธิที่มีประโยชน์สูงแล้วก็มีความรักตรงข้อหาเป้าจึงเป็นปฏิปทาดังที่กล่าวแล้วว่าเป็นสุขาปฏิปทาขิปปาภิญญาซึ่งเป็นปฏิปทา 1 ใน ที่ดีที่สุดที่น่าที่จะได้ทดสอบพิสูจน์ให้เห็นจริงเห็นจังเข้าใจอย่างแท้จริงได้ถ้าผู้ใดเข้าใจเบื้องต้นท่ามกลางบั้นปลายยังสอดซ้อนไม่ใช่ซื่อๆซื่อๆเท่ๆเบื้องต้นก็เป็นทนๆแทงๆทำการก็เป็นต้นๆแพงๆบั้นปลายก็เป็นต้นๆแพงๆอย่างนั้นชาช้าอาจจะเป็นสุขาปฏิปทาแต่คันทาภิญญาคืองานอาจจะสบายดีเหมือนกันแต่นานเป็นประจำซึ่งพระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญพระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญว่าเราทำให้มันเป็นเครื่องเงินช้าหรือเป็นเครื่องนานที่จะได้ประโยชน์พระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญเป็นต่อเป็นจาระเม็ดตามหมายความ ถนนช้างเครื่องอะไรหรือระบบอะไรหรือเรื่องอะไรพฤติกรรมอะไรทำให้เนิ่นช้านั้นพระพุทธเจ้าท่านมีสรรเสริญท่านถือว่าเป็นความเสื่อมด้วยเพราะประการนั้นเป็นความเสื่อมของภิกษุข้อ 1 ใน 8 ไม่ใช่ความเจริญเลยเพราะงั้นความลึกซึ้งเหล่านี้เราจะต้องเข้าใจอย่างชัดเจนอธิบายเอาจุดนั้นหลักนี้มานี้ไม่ใช่เอามาสับสนปนเปแต่เอามาขยายซึ่งกันและกันให้เราได้รู้ลึกซึ้งเพราะฉะนั้นขอให้พวกเราสังวรและศึกษาความเป็นเบื้องต้นท่ามกลางบั้นปลายยางสลับซับซ้อนเป็นคัมภีร์เราภาโสหรือเป็นปฏิวัติ 3 อาการ 12 อย่าง สิงห์ขอให้ทุกคนประสบผลรู้ความแยบคายลึกซึ้งอันนี้ถ้วนทั่วกันเทอญ