250803-572 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ031.txt

าหลงยึดแต่ตัวแต่ตัวแล้วมันช้าแล้วมันก็ถ้าเกิดว่าเราถูกมาก่อนมันก็ยังดีส่วนมากมันผิดมาก่อนแล้วมันก็เป็นทุกข์มาก่อนแล้วมันก็เป็นคนปุถุชนมาก่อนมันก็หลงความเห็นคุณถูกชนของตนอยู่นั่นแหละหรือความเห็นถ้าจะฉลาดก็ฉลาดนิดๆหน่อยๆอะไรก็ของตนฉลาดมากก็ ถ้าเป็นคนฉลาดมากรวมความเห็นได้ความเห็นที่ฉลาดจริงแต่คนที่ฉลาดจริงมีความเห็นสูงจริงเป็นภูมิสูงจริงเขาปลดสักการะทิฐิตัวที่เป็นที่ถูกประทานหรือเป็นมาณที่ที่อันยิ่งใหญ่จนไม่ฟังเสียงคนอื่นไม่ค่อยจะเห็นคนอื่นสำคัญเท่าใดเนี่ยเขาปลดแล้วเพราะอานิสงส์ในการฟังคนอื่นยอมรับนับถือความคิดของคนอื่นด้วยบ้างแล้วเราก็มาตรงด้วยปัญญาของเราไม่ใช่ว่าจะยึดเอาแต่ของเราอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นน่ะความเห็นอันนี้และร้ายกาจและมันก็ทำให้คนไม่บรรลุธรรมมาแต่ในแต่ไหนทำลายศักยภาพต้นรากไม่ได้ถ้าผู้ใดทำลายตัวสักกายะทิฐิตัวต้นรากนี้ได้ยอมรับนับถือผู้อื่นว่าเป็นผู้ที่มีความเห็นที่ดีได้ด้วย หรือยิ่งมีครูมีอาจารย์ได้ด้วยยอมรับนับถือว่าเขาเป็นครูเป็นอาจารย์เราได้ก็สอนเราได้เขาแนะนำได้หรือก็พูดสิ่งนั้นถูกสิ่งนั้นผิดเรามีปัญญายอมรับความจริงเพราะฉะนั้นผิดจริงสิ่งที่ถูกจริงเมื่อสิ่งใดผิดมันตกอยู่ที่เราเราก็แก้ไขปรับปรุงผู้นั้นก็สามารถพัฒนาตนได้ดีเพราะผู้ใดที่ตีกำแพงของที่ถูกประทานหรือมาหน้าทิฐิส่วนตนอันนี้ได้ผู้นั้นก็จะสามารถที่จะปฏิบัติธรรมได้เร็วได้บากบั่นแล้วก็จะเรียนรู้สภาพกามุปาทานจะเรียนสภาพศิลปะปาทานและแม้แต่ที่สุดอันตรายทุกปาทาน ที่เป็นอุปทานได้แต่เฉพาะบัญญัติภาษาเป็นอัตตาเท่านั้นเช่นว่าจิตว่างเราหลงจิตว่างได้แต่คำว่าจิตว่างแต่ที่จริงจิตตัวเองไม่ว่างจริงมีแต่บัญญัติภาษาแล้วหลงตัวหลงตนอยู่ว่าตัวว่าแท้จริงจะเป็นอัตตาได้แต่ภาษาเป็นความว่างดังนี้เป็นต้นหรือได้แต่บัญญัติภาษาในความหมายดีๆหลายอย่างแต่ตัวเองยังไม่ได้เป็นความดีๆอย่างนั้นหลงตัวว่าเป็นอริยะระดับนั้นหลงตัวว่าเป็นอริยสัจนี้หลงตัวเองในภาษาความหมายของภูมิธรรมอย่างนั้นอย่างนี้เข้าใจดีนะมันมีความเข้าใจได้เหมือนกันแต่ว่าตนเองยังไม่เกิดเจโตอัน เป็นตัวจริงเจโตอัมพฤกษ์ได้จริงบางคนอย่าว่าแต่เจโตโดยพฤติกรรมทางด้านกายกรรมยังไม่ได้ด้วยซ้ำแต่หลงตัวว่าได้อย่างนี้ก็มีอารยธรรมลาวเป็นได้วจีกรรมก็ไม่ค่อยพูดถึงแต่เจ๊โตมันยังไม่สะอาดมันยังไม่ได้จริงหรอกมันยังไม่เป็นจริงหรอกมันเป็นแต่เพียงความคะเนคำนวณเท่านั้นเองอย่างนี้ก็เป็นอัตตวาทุปาทานเป็นการได้แต่วาทะแต่บัญญัติแต่ภาษาแต่คำได้ยินคำเป็นความเป็นคำพูดคำกล่าวนั้นตัวเองกล่าวว่ากล่าวออกมาอย่างโกโก้แก่ๆเลยทีเดียวแต่ว่าตัวเองที่จริงตัวเองก็ยังเป็นไม่ได้มันก็เหลืออัตตาอยู่ตรงที่ว่านี้ยึดได้อัตราอันนี้อาตมาทุกประการกับอัตตานุทิฏฐิก็ดีต่าง อะไรเพราะว่าคำว่าอัตตาเป็นสภาพตัวตนที่ลึกละเอียดไปอีกซึ่งเป็นสภาพที่คิดถึงได้ยากเพราะอัตภาพก็คิดถึงได้ยากคะเนได้ยากอย่างถึงได้ยากเหมือนกันอัตตานุทิฏฐิมันก็เป็นตัวตนที่ละเอียดยิ่งกว่าสัตว์กายะซึ่งก็แปลว่าตัวตนเหมือนกันแต่เป็นตัวตนที่หยาบกว่าในระยะของความหมายพวกนี้ชี้ชัดถ้าผู้ใดมีสภาวะธรรมแล้วก็รู้ลำดับต่างๆจะศึกษาไม่สับสนในกำจัดคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถ้าผู้ใดใช้ภาษาเองโดยไม่ยึดหลักตั้งแต่รากฐานพระบาลีโดยมาแปลเป็นภาษาไทยเข้าตัวตนตัวตนมันปนกันไปหมดไม่ว่าจะตัวตนนี้แปลมาจากสัตว์ทายาทหรือเปล่าตัวตนที่แปลมาจากอัตตานุทิฏฐิหรือเปล่าหรือตัวตนที่แปลมาจากอันตรายทุกประการ เราไม่รู้เรื่องเลยได้ง่ายๆเพราะงั้นถ้าเกิดว่าผู้ใดมีความรู้ทางบาลีอย่างลึกซึ้งก็จะสืบสาวราวเรื่องไปได้หรือเช่นเดียวกันกับที่เคยแนะนำคำว่าสมาธิสมาธิตะกันสมาธิก็ต่างกับสมาธิสักอะไรต่างๆพวกนี้หรือแม้แต่คำว่าสมาธิเองมันก็ต่างกันหรือแม้แต่คำอื่นที่จะแปลความว่าตั้งมั่นหรือแปลว่าสมาธิมันยังมีอื่นอีกด้วยซ้ำไปซึ่งความหมายของพระบาลีเหล่านี้เป็นความหมายที่หมายเอาสภาวะธรรมที่ลึกซึ้งละเอียดแตกต่างกันสมถะทั้งสมาธิตั้ง 2 ตัวนี้เป็นคำแปลภาษาไทยเป็นภาษาไทยเข้าแล้วผู้ไม่อยากตามถึงพระบาลีก็จะนึกว่าเป็นคำว่าสมาธิที่มีลักษณะกว้างๆรวมๆ เน้นแล้วสมาธิสมาธิสมาธิจะเน้นแล้วในความหมายหรือละเอียดซึ่งต่างกัน 2 ตัวนี้ต่างกันแน่แต่เราเข้าใจไม่ได้ง่ายๆดังนี้เป็นต้นก็เคยแยกแยะความหมายต่างๆที่หมายถึงคำว่าสมาธิอย่างนี้ให้ฟังแล้วว่ามีเงื่อนไขมีเชิงที่ต่างกันอยู่ถ้าเราไม่รู้ลึกซึ้งละเอียดอย่างนี้ไม่มีหวังได้เป็นพระอรหันต์ไม่มีหวังอย่างแน่แท้เพราะฉะนั้นในด้านความเห็นในด้านความรู้ในด้านความละเอียดละออถึงธรรมะที่แยกขายของพระพุทธเจ้านี้เป็นศาสนาที่แยกรายละเอียดละออและหมดจดบริสุทธิ์อย่างสะอาดที่สุดถ้าเราไม่เข้าใจอย่างลึกซึ้งแยบคายกันนี่เป็นการรู้ทั่วถึงรู้ ดาบรู้ตอนลูกท่านรู้หยาบกลางละเอียดอย่างซับซ้อนเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนแท้ถ้าไม่รู้แล้วเราก็จะได้อาจจะได้ผลเหมือนกันเป็นขั้นหนึ่งตอนหนึ่งแล้วก็หลงตัวหลงตนแช่อิ่มไปก็ได้แค่นั้นแหละเป็นประทับปรมะตามระดับไม่ว่าใครจะประทับปรมาระดับใดถ้าเกิดว่าไม่เปิดจิตไม่ศึกษาไม่ยอมน้อมตนไม่เป็นผู้ที่มีน้ำใหม่คือน้อมตนเข้าหาผู้ที่เราต้องพิจารณาว่าเขารู้ย่อมรู้ว่าย่อมเห็นจริงย่อมสูงกว่าจริงแล้วเราก็ไม่ได้เคารพนับถือไม่ได้พยายามศึกษาตามผู้รู้กว่าจริงๆแล้วเรามีทิฐิมานะสูงทิฐิมานะแรงเราก็จะค้างเติ่งอยู่เท่าที่ได้แค่นั้นดีไม่ดีเชื้อที่มันมีกิเลส ยังไม่หมดจดของเรานั้นก็จะแตกตัวหรือสั่งสมโดยที่เราก็ไม่รู้ลึกซึ้งละเอียดนั้นอีกหนักหน้าลงไปอีกด้วยซ้ำก็กลายเป็นผู้ที่ตกต่ำได้อย่างน่าเสียดายขอให้พวกเราระมัดระวังสิ่งเหล่านี้อย่างสำคัญมานะทิฏฐิหรือฐิติราคาที่ถูกประทานพวกนี้ซึ่งเป็นการยึดความเห็นยึดความหลงตัวเองคิดนึกตัวเองความคิดนึกความเชื่อมั่นในความคิดในความรู้ในความเห็นในความเข้าใจของตนขออภัยพยายามทำความเข้าใจในเป้านี้สำคัญและเราจะถอดสลักอันนี้ได้จะได้พัฒนาเป็นผู้ที่เจริญในธรรมได้ในอนาคตต่อไป [ไม่สามารถถอดข้อความได้]