250920-588 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-อ031.txt

นึ่งแล้วก็เหลิงๆไปตามที่เราได้ดีมานิดนึงมันจะเจริญทางโลกนะ เราพ้นอบายมุขพ้นกรรมหยาบๆพ้นโลกธรรมนิดๆหน่อยๆมันจะเจริญทางโลกเราจะได้จะมีความขยันหมั่นเพียรจะมีลาภยศจะมีอะไรต่ออะไรเหลือเฟือเพราะว่าเราไม่ไปผลาญพร่าในทางฉิบหายโดยเฉพาะเลิกอบายมุขมาได้เนี่ยมันจะร่ำรวยมันจะมีอะไรตายมากมายแล้วมันจะเหลิงมันจะหลงระดับหนึ่งเพราะแม้แต่จะลดการลงได้บ้างมันก็จะสุขสบายว่างเบาลงไปอีกระดับหนึ่งแล้วจะล้มเสพหลงจิตได้อีกเราละลาบละยศพอสมควรละกามพอสมควรมันได้โดยไม่ยากนักแล้วมันก็จะมาเหลิงติดว่างเบาเฉยหยุดไปอีกซึ่งมันเป็นขั้นๆเป็นระดับๆที่เราเสพเราติดขอให้พวกเราได้พิจารณา เปลี่ยนเรียนรู้ตามธรรมของพระพุทธเจ้าที่ใช้มากอง 8 แล้วรู้จักชั้นตอนขั้นตอนที่เราจะไม่หยุดอยู่ซึ่งพระพุทธเจ้าท่านก็เตือนไว้ทุกมุมทุกเหลี่ยมพระพุทธเจ้าจะไม่สรรเสริญผู้หยุดอยู่ท่านสรรเสริญผู้ที่เจริญยิ่งเจริญยิ่งอยู่เสมอๆวันถ้ายิ่งเสียยิ่งติดก็ยิ่งสะสมความเป็นคณิกาหรือเป็นตัวผลึกเป็นตัวติดตั้งเป็นตัวติดตั้งมันก็ยิ่งช้ายิ่งนานก็ยิ่งแกะยากล้างยากทำลายลำบากเป็นพิษเป็นภัยเป็นโทษแก่เราเองและพวกเราได้สังวรสำเนียงในเรื่องเหล่านี้ให้จริงแล้วแต่เผื่อว่าผู้ใดไม่รู้ตัวเองกระทำโดยโลภมากก็เข็ด เหน็ดเหนื่อยทรมานทำไม่หวาดไหวก็ระวังจะต้องประมาณตนจะต้องรู้ขนาดเราอย่าโลภมากเรากิเลสมีเยอะยอมรับว่ากิเลสมีเยอะทำได้ขนาดตึงๆมือตั้งตนอยู่ในความลำบากพอประมาณของตนทำได้แล้วก็เจริญขึ้นแล้วก็เพิ่มการปฏิบัติเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นสอดร้อยไปเราก็จะเจริญรุดหน้าไปได้อย่างทั้งเร็วและก็ไม่หนักหนาเกินการไม่มีการเก็บขยะและจะเจริญได้ดีมันขอให้พิจารณาในคำสอนของพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าพวกเธอทั้งหลายจงตั้งตนอยู่ในความไม่ประมาทจงเป็นผู้ที่ไม่ประมาทเถิดและจงมีสติมีศีลอันดีงามศีลคือข้อกำหนดของแต่ละบุคคลผู้ใดทำได้มากได้น้อยก็กำหนดเอาตามฐานของแต่ คนของตัวเองเราทำได้มากพอทำได้เคร่งทำได้อาทิทำได้สูงทำได้ลึกก็ของแต่ละบุคคลมันยังไม่ได้ก็ไปตามขั้นต่ำตอนน่ะมีศีลอันงามตั้งความดำริให้ดีคือพยายามจะคิดจะนึกจะทำอะไรก็ให้ดีเสมอแล้วพยายามไปถึงที่สุดท้ายก็รักษาจิตของตนให้ดีให้ประเสริฐให้สะอาดและให้มีกำลังเป็นเจโตไว้ 10 โตเป็นชาญเป็นวิมุตเสริมขึ้นเสริมขึ้นนั่นคือทางเดินไปสู่นิพพาน [ไม่สามารถถอดข้อความได้]