180821-H พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอนทรงมีวิธีรุกข้าศึกให้แพ้ภัยตัว-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ003.txt

เหล่านี้แลเป็นตถาคตคนอาจจะถามตถาคตคนละ 10 อย่างของตถาคตที่ตถาคตประกาศแล้วย่อมปฏิญญาตำแหน่งจอมโลกบรรลือสีขนาดประกาศกรมจัดให้เป็นไปในท่ามกลางบริษัททั้งหลายท่านเรียกว่า ย่อมปฏิญญาตำแหน่งจอมโลกฟังดูดีๆภาษารับฟังเพลินๆก็รู้สึกว่ามันไม่รู้สึกแต่ต้องตามอีกทีสังเกตได้ชัดย่อมปฏิญญาตำแหน่งจอมโลกพร้อมโลกเชียวนะวัดพลเรือน 10 นี่ไม่ใช่ของเล่นบรรลือศรีอนันต์ประกาศพรหมจักรให้เป็นไปท่ามกลางเมืองทั้งหลายแล้วก็มาดูสีขนาดประกาศก็มาจากต่อไปแต่ทีนี้เราก็มาเพิ่มอีกว่าพระพุทธเจ้าท่านรู้ว่าได้อีกมีอะไรอีกเราเรียกว่าเวรสารสยาม 4 อย่างภิกษุทั้งหลายเหล่านี้เป็นเมษายน 4 อย่างของตถาคตที่ตถาคตประกอบพร้อมแล้ว ปฏิญญาตำแหน่งจอมโลกบันลือเสียขนาดประกาศลงมาจากในท่ามกลางบริษัททั้งหลายได้ 4 อย่างคือ 1 สถาปนไม่มองเห็นวี่แววไม่นะไม่มองเห็นวี่แววช่องทางที่จะมีว่าสมณะหรือพราหมณ์เทพมารพรหมหรือไก่ไข่ในโลกจากโจทย์ทวงได้ด้วยทั้งเหตุผลว่าธรรมะเหล่านี้เหล่านี้อันท่านผู้ปฏิญญาตนเป็นสัมมาสัมพุทธะอยู่ไม่ได้รู้พร้อมเฉพาะแล้วดังนี้ภิกษุทั้งหลายสถาบันเมื่อมองไม่มองหาไม่เห็นวี่แววอันนั้นจึงเป็นพูดถึงความเกษมถึงความ รู้ว่าความเป็นผู้กล้าหาญอยู่ได้มีในหัวใจอันที่ 1 คือท่านเองท่านมองไม่เห็นจริงๆท่านไม่เข้าข้างตนไม่เอนเอียงตรวจสอบทุกอย่างเลยมองไม่เห็นวี่แววมองไม่เห็นในสิ่งที่จะหลงเหลือว่าจะเป็นช่องทางที่จะให้แสดงว่าจะมีสมรรถนะหรือเปล่าก็ตามเทพก็ตามมาก็ตามผมก็ตามหรือใครก็ตามในโลกหมายความว่าพูดกันง่ายๆโดยเชิญที่เราพูดกันเป็นภาษาของเราก็ว่าท่านมองเห็นชัดหมดเลยสมณะทางใดดูถูกหมดดูได้ถูกหมดไม่ผิดเห็นได้ชัดหมดว่าสมณะได้พรานใดในโลกนี้ไม่มีใครอยากจะทำ พม่าเหล่านี้เหล่านี้อันท่านปฏิญญาตนเป็นสัมมาสัมพุทธะอยู่ธรรมะอะไรก็ตามเหล่าใดก็ตามที่แสดงอย่างนี้อย่างนี้ที่สำคัญประกอบไปขึ้นมาว่าเป็นธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธะนี่แหละถ้าปฏิญาณตนเป็นสมาชิกเพราะมีธรรมะเหล่านี้เหล่านี้เหล่านี้อย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้ท่านไม่ได้รู้เฉพาะแล้วใครจะมาทวงว่าท่านไม่รู้พร้อมเฉพาะถ้าไม่มีพร้อมเฉพาะหรือว่าท่านไม่มีอยู่ในตัวเต็มที่เต็มอย่างจริงๆถ้าไม่ได้รู้พร้อมเฉพาะคือไม่ได้มีแต่ทรงตัวจริงๆไม่ได้เป็นอย่างนั้นจริงๆไม่ได้พร้อมฟังอยู่ด้วยสิ่งนั้นจริงๆนั่นแหละใครจะมาจดทวงเอาไม่ได้จะไม่มีใครสามารถจดทวงได้เลยไม่ว่าสมณะไม่ว่าพราหมณ์ไม่ว่า อันนี้เป็นอันหนึ่งท่านถึงจุดสุดท้ายที่สุดเกษมที่สุดไม่หวาดหวั่นเลยไม่กลัวเลยเหมือนอย่างคุณเองคุณไม่กลัวไอ้สิ่งที่คุณจะกลัวคุณไม่หวาดหวั่นในสิ่งที่คุณจะหวาดหวั่นหรือคุณไม่ยี่หระในสิ่งที่คุณจะยี่หร่าคุณจะไม่ห่วงหรือว่าก็จะไม่ห่วงแล้วคุณเองคุณจะไม่ง้อมันเลยในสิ่งเหล่านั้นแล้วคุณจะขาดฐานเกษมแก้วกล้าไม่กลัวจริงๆในสิ่งนั้นสิ่งนั้นแต่ถ้าคุณเองยังพึ่งยังพายังห่วงยังเห็นยังกวาดจังหวัดอย่างเดียวว่าจะต้องเป็นยังไงอยู่ก็ตามแต่ คุณก็จะวาดฝันคุณก็จะไม่แคล้วคลาดเพราะอะไรเพราะอย่างน้อยสิ่งนั้นอยู่ถ้าเราไม่ง้อเราไม่พึ่งก็ได้แล้วตายก็ได้คนนั้นแหละถึงขั้นดีกว่าตายหรือดับสนิทอยู่ในโลกกับอะไรก็ตามกับอะไรก็ตามเห็นได้ชัดรู้ได้ชัดเลยว่าเออไอ้นี่ไม่ต้องเป็นประโยชน์กับเราอีกแล้วสิ่งเหล่านี้เราไม่ง้อจริงๆแม้สถานที่วัตถุเงินทองเข้าของทรัพย์สมบัตินอกตัวหรือแม้แต่ทุกอย่างญาติที่โตโยต้าผู้คนแม้แต่ เราก็ไม่ง้อจริงๆไม่มีสิ่งนี้ก็ได้ไม่ง้อไม่มีก็ได้จริงๆนั่นแหละคือคนตายสนิทตายสนิทไม่ได้ติดโลกเลยแต่เราก็ต้องรู้ว่าสิ่งใดที่เราจะต้องง้อสิ่งที่ดีอยู่ใช้อยู่เป็นประโยชน์เราเองเพราะว่าเรายังจะต้องใช้อยู่ถ้าพระอรหันต์แล้วจะง้อสิ่งเดียวเท่านั้นแหละคือเงาะพระสมัยพระพุทธเจ้าหรือง้อผู้ที่มีภูมิสูงกว่าเราเป็นพระโพธิสัตว์ที่สูงกว่าเราหรือเป็นผู้ที่มีภูมิสูงกว่าเราเพราะเราอาจจะง้อสิ่งนั้นอยู่ทำไมต้องง้อก็เพราะว่าสิ่งนั้นมันเป็น เป็นกุศลถ้าเราจะเจริญธรรมเพราะเขามีธรรมมากกว่าเราก็จะทำให้แก่เราได้ก็ไม่เห็นจะเป็นไรก็ควรจะง้อก็ควรจะหวังพึ่งได้ก็ควรจะทำให้เพิ่มขึ้นถ้าอย่างนั้นแล้วก็ยอมถ้ามาแสดงนี้แสดงเดชถ้าบอกว่าจะมาข่มมาขี่พระโพธิสัตว์หรือว่าผู้ที่มีภูมิสูงกว่าหรือว่าพระพุทธเจ้าท่านมีภูมิสูงกว่าซึ่งเรารู้เราเห็นเราแจ้งเข้าใจอยู่ชัดๆถ้าจะมาข่มก็คือมาแสดงให้เราก็ต้องยอมต้องง้อหน่อยนะเราก็ต้องง้อพระอรหันต์ก็ต้องง้อพระพุทธเจ้าเพราะอะไรก็ต้องง้อเพราะบริษัทผู้ที่มีภูมิสูงกว่าเป็นธรรมดาถ้าจะงอกแค่นั้นแต่เพียงพอนอกนั้นก็อาจจะไม่ง้อใครสมบัติใดก็จะไม่ง้อเฉยจะไม่ให้มาเป็นทุกข์เป็นภัยจะไม่ให้มันมีฤทธิ์มีเดชมาทำให้เราก่อ โกรธหรือว่ากรอบโทรศัพท์หรือว่าก่อความเบียดเบียนหรือทำแม้แต่จะทำให้เราอย่าว่าแต่กายกรรมอันเลวทรามเพราะสิ่งนี้เพราะเหตุอันนี้เรื่องนี้อันนี้มาทำให้เราแสดงกายกรรมมันเลวทรามออกมาให้เป็นที่น่าอายเป็นที่ไม่งามขัดเขินดูแล้วไม่เหมาะเจาะเราจะไม่ให้มันมามีฤทธิ์ด้วยเลยไม่ให้มันมีฤทธิ์จะให้มันมาแสดงว่าจีนมันมาเพราะเหตุอันนี้เพราะเงินจึงทำให้เราแสดงว่าจีโทรศัพท์หรือโลภะออกมาไม่เอาเพราะข้าวของอย่างนี้จึงทำให้เราแสดงโลภะโทสะออกมาไม่ เพราะน้ำตาลเม็ดนึงจึงทำให้เราแสดงโลภะออกมาแสดงโทสะออกมาแม้ทางวจีหรือทางกายก็ได้ไม่เลยจะไม่มีเหตุปัจจัยที่มันทำให้เราเร็วลงอย่างนั้นเพราะเหตุนั้นแต่ถ้าเราเราจะทำถ้าเราจะต้องเป็นไปเพื่อที่ทางอย่างนั้นอย่างนี้บ้างอ่าหมายความว่าจะเลวหรือว่าจะแสดงโลภะโทสะออกบ้างก็ด้วยเราจะเอาสิ่งที่ดีที่สุดจากพระโพธิสัตว์พระโพธิสัตว์นั้นกระเทียมแต่จะกล้าจะทำอะไรที่เรียกว่ายังเป็นการให้ขัดให้เราให้ขัดแย้งอยู่จะแสดงสำหรับพระพุทธเจ้าแล้ว แต่ถ้าแสดงอย่างโง่ก็แสดงออกอย่างชัดเจนเป็นแบบลูกโลกชาวตลาดๆแสดงโทสะโลภะออกเดินๆเสียงพระพุทธเจ้าต่อหน้าต่อตาเขียนว่าบริษัทต่อหน้าต่อตาเห็นชัดๆหรือว่าแสดงกายกรรมดูถูกดูหมิ่นพระพุทธเจ้าขัดแย้งต่อหน้าต่อตาเห็นชัดๆนั่นแสดงว่าเรายังเป็นชาวตลาดชาวตลาดที่ไม่รู้ว่าแม้แต่แสงที่วัดหรืออาการอย่างนี้เป็นอาการที่ตลาดชัดๆเลยนะตามนะไม่เหมาะสมนะดูไม่งามเลยนะแสดงอย่างที่ว่าอยากขายอยู่นะอาการนี้หยาบคายเสียงพระพุทธเจ้าอย่างไรก็บริษัทอย่างนี้หยาบคายหรือว่าแสดงอาการอย่างนี้นี่มัน อาการดูหมิ่นดูถูกพระพุทธเจ้านี้หยาบคายแสดงอาการถูกรุมอยู่อย่างนี้กับพระโพธิสัตว์ที่เราเคารพนับถืออยู่นี่หยาบคายผู้นั้นมีปัญญารู้อาการอย่างนี้เขาเรียกว่าอาการหยาบอาการอย่างนี้เขาเรียกว่าอาการอย่างชาญฉลาดวจีอย่างนี้เรียกว่าวจีตลาดสำเนียงอย่างนี้เสียอย่างนี้เรียกว่าเสียงชาวตลาดพื้นๆเสียงอย่างนี้ก็ดีอย่างนี้สำเนียงอย่างนี้เป็นเสียงของชาวตลาดพื้นๆที่เรียกว่าหยาบแล้วถ้าพวกนั้นมีปัญญารู้ก็จะเสพยาวัดสังวรจะไม่ปั้นออกมาให้คนอื่นเขาทวงสิ่งใดให้คนอื่นเขาเห็นได้ให้คนอื่นก็ทำได้แต่ถ้าจะแย้งย้อนอยู่ก็แย้งอยู่ในชีพระพุทธเจ้าก็จะรู้ว่า คู่นี้กำลังแจ้งยอดอยู่กับเราพระโพธิสัตว์ก็จะรู้ว่าเออพรุ่งนี้แจ้งยอดอยู่กับเรารู้เองถึงแม้จะแย่งยอดอยู่ในทีที่สุขุมเรียบร้อยเป็นผู้ดีขนาดไหนเหมือนกับคนอื่นคนที่เขามองโดยโลกธรรมดาก็จะเห็นได้เลยว่าโอ้พวกนี้พูดไม่ได้มีอะไรนี่สุภาพเรียบร้อยแต่พระโพธิสัตว์จะรู้อยู่ในที่แล้วว่านี่มันมีแย้งอยู่ในตัวมันมีย้อนอยู่ในตัวมันมีเสียงในตัวมันมีขัดอยู่ในตัวมันมีเราอยู่ในตัวพระโพธิสัตว์ก็จะรู้พระพุทธเจ้าก็จะรู้รู้ในตัวเลยถึงขนาดนั้นแม้จะไม่ต้องไปแสดงอย่างหยาบๆคล้ายๆเสียงชัดๆๆหรือว่าแสดงอาการอย่างไรก็รู้รู้จริงๆ ไม่ต้องไปแสดงอย่างชาวบ้านร้านตลาดให้ชาวบ้านร้านตลาดเขากินแหนงแคลงใจแล้วเห็นคนนี้จะไม่อยากต่ำอยู่ยังตลาดๆอยู่ไม่แสดงให้ไม่งามเลยถ้าไม่งามอย่างนั้นจะรักษาผมรวมสุขุมระมัดระวังไว้จริงๆถ้าผู้นั้นรู้ตัวว่าอันนี้เขาเรียกว่าสมมุติอย่างอยากสมมุติอย่างเลวสมมุติอย่างต่ำก็จะไม่ให้สมมุติเลวสมมุติอยากสมมติต่ำนั้นแสดงออกมาแม้จะขัดแย้งกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจะขัดแย้งกับพระโพธิสัตว์ก็ตามก็ขาดอยู่ในทีมแล้วพระพุทธเจ้าท่านก็จะรู้ในชีวิตจริงๆด้วยหากว่าผู้นั้นไม่รู้ยังไงยังไงก็ไม่รู้ว่าเนี่ยเมื่อกี้อย่างนี้คุณแสดงอย่างนี้สำเนียงอย่างนี้แสดงว่ายาตำแล้วนะไม่รู้ กายกรรมเดี๋ยวนี้มียาปั๊มแล้วนะไม่รู้ถ้าท่านเองท่านจะยอมเสียสละสุดขีดพระพุทธเจ้าไม่เสียพระพุทธเจ้าจะไม่ยอมเสียพระพุทธเจ้าจะตัดกรมธรรม์เฉยวางปล่อยจะไม่แสดงสิ่งนั้นออกมาเพื่อที่จะแสดงย้อนให้พวกนี้เห็นอีกทีว่านี่ไงฉันทำเสียงดังๆอย่างนี้กับเธอฉันจะๆๆอย่างนี้กับเธอถ้ามีอารมณ์อย่างนี้ก็เธออย่างเงี้ยเคยเห็นบ้างไหมล่ะว่ามันอยากจะแสดงออกไปสวนไปให้รู้ประกอบภาพพระพุทธเจ้าจะไม่แสดงเลยกรมธรรม์แล้วก็แสดงออกมากับเรื่องของเขาถ้าจะไม่ทำแต่พระโพธิสัตว์จะทำอยู่ว่าทำไม่เห็นย้อนแย้งไม่เห็นมาอย่างนี้มันหยาบด่าอย่างนี้ก็ด่าอย่างนี้ด้วย รู้ไหมสะเทือนกลับกลับไปบ้างไหมว่ามันมันหยาบเพราะว่าเขาไม่รู้ตัวเขาไม่รู้ว่าอาการอย่างนั้นของเขาสำเนียงอย่างนั้นของเขารูปร่างยังต้องเข้าบางอย่างก็ไม่รู้อาการอย่างนี้มันอยากก็ไม่รู้ก็แสดงให้ดูบ้างย้อนออกไปทันทีทันใดแสดงให้เห็นชัดเจนจนสุดฤทธิ์แล้วไม่ได้อีกแล้วก็ต้องยอมกรมธรรม์เหมือนกันเลยวางเฉยไปแล้วต่อจากนั้นต่อไปก็จะไม่ทำอีกไม่รู้แล้วว่าสุทธิแล้วหมดฤทธิ์แล้วทำแล้วจนสุดที่แล้วก็ไม่ได้เรื่องแล้วไม่ได้ผลแล้วเพราะฉะนั้นอาการที่จะสอนพวกนั้นอีกโดยการย้อนกลับทวนปรับแทนกลับให้เขามาทำไม่ได้แล้วเข้าใจแล้วก็หยุดก็ปล่อยเพราะบริษัทก็เหมือนกันก็จะปล่อยหรือยังพระพุทธเจ้า ไปเลยถ้าจะไม่แสดงเพราะว่าพระพุทธเจ้าท่านจะต้องรักษาสมมุติเขาให้งานรักษาปรมัตถ์ก็ให้งามทั้งสมมุติทั้งนอกและในสำหรับพระพุทธเจ้าจะต้องเป็นคนอย่างนั้นเพราะท่านสร้างศาสนาที่แท้จริงเธอจะต้องเป็นหนึ่งเป็นเอกฉันจะต้องยอดเยี่ยมที่จะทำอย่างนั้นมีพระโพธิสัตว์ทั้งนั้นที่จะเสียสละบ้างยอมให้คนสู่ว่าต่อว่าการรักษาจิตใจไว้เท่านั้นเองคนนั้นก็จะอนุโลมมากที่สุดเท่าที่ควรที่จะทำได้แต่ก็มีขีดท่านแล้วแต่ก็มีขอบเขตว่ากาละใดสภาวะใดหมู่ชนใดหรือคนใดที่จะกระทำถ้าไม่มาควรจะกระทำในกาลนั้นบุคคลนั้นมวลชนนั้นและก็ไม่ทำตามประมาณบริษัทนั้นๆก็ รู้ธรรมะเราได้เราได้เป็นไปอย่างนี้อย่างนี้มีพร้อมเฉพาะอย่างไรอย่างไรอยู่ก็จะเป็นผู้รู้อย่างลึกซึ้งดูก็ไปอย่างลึกซึ้งแล้วก็จะย้อนแย้งต่อตอนตับมากมายอย่างที่กล่าวนี้โดยเหตุใดปัจจัยจำนวนที่รู้ตัวอยู่เท่าทันอยู่แล้วก็ทำเอาพระพุทธเจ้าจะเป็นผู้ที่รู้ธรรมะอันละเอียดเหล่านี้เหล่านี้ซึ่งถ้าจะแสดงออกตามควรอย่างที่ท่านจะไม่แสดงที่จะไม่แสดงเลยเพราะฉะนั้นใครจะมาจอดช่วงว่าธรรมะเหล่านี้อันท่านผู้ปฏิญาณตนเป็นสัมมาสัมพุทธเจ้าอยู่ไม่ได้รู้พร้อมเฉพาะ แล้วไม่มีไม่มีถ้ามองไม่เห็นใครว่าจะมารู้แล้วทำไมมองเห็นใครว่าจะมาจดทวงได้นี่เป็นสาธารณสถานจากที่ 1 พอมีแล้วท่านก็กล้าหาญไม่กลัวไม่เกรงกลัวจะถึงความเกษมบริสุทธิ์ได้ 2 ตถาคตไม่มองเห็นวี่แววช่องทางที่จะมีว่าสมณะหรือพราหมณ์เทพมารพรหมหรือใครๆในโลกจับโจรท้วงเราได้ด้วยทั้งเหตุผลว่าอาสวะเหล่านี้เหล่านี้ของท่านผู้ปฏิญาณตนเป็นผีหน้าศพขึ้นอัศวะอยู่ยังไม่สิ้นรอบแล้วดังนี้ภิกษุทั้งหลาย ตถาคตเมื่อมองหาไม่เห็นวี่แววอันนั้นจึงเป็นพูดถึงความเกษมถึงความไม่กลัวถึงความเป็นผู้กล้าหาญอยู่ได้พระพุทธเจ้าก็มีอีกข้อนึงว่าใครจะมาจดทวงก็มองไม่เห็นไม่ว่าจะเป็นสมณะชั้นไหนสูงแค่ไหนผ่านแค่ไหนแล้วเทวดามารพรหมหรือจะตายทั้งหมดท่านมองไม่เห็นวี่แววถ้ามองไม่เห็นส่วนเหลือเศษเหลือเลยว่าใครก็ตามในมหาจักรวาลนี้จะไม่มีท่าไม่มีทีมไม่มีไม่มีว่าจะแสดงว่าหรือจะอะไรได้เลยว่าจะมามองดูในจิตของท่านนี่ว่าอัศวะของท่านที่ว่าหมดๆๆใครจะมาสามารถหยั่งรู้ถึงว่าไม่สิ้นก็อะไรต่ออะไรงี้ ไม่ได้เพราะท่านย่อมอยากรู้ถึงอย่างเรียบเรื่องของท่านเองจริงๆเกลี้ยงเท่าที่ฐานะท่านมีสุดเท่าที่ฐานะท่านมีคนอื่นจะมารู้เท่าทันจะมาสูงเท่าท่านท่านจะมองเห็นชัดเลยว่าเขารู้เราไม่ได้หรอกมีอนุโลมปฏิโลมอะไรอยู่ในของเรามีสิ่งที่ควรรู้ควรเห็นควรเป็นควรมียังไงของเราท่านก็รู้โดยไม่กินแหนงแคลงใจเขาจะมาโจรเขาจะมาว่าเมื่ออย่างผมเนี่ยผมรู้ว่าผมหมดหรือไม่หมดแค่ไหนอาสวะของผมผมมีไม่มีแค่ไหนส่วนที่ผมจะยอมแสดงไปอย่างนี้อย่างนี้อะไรต่ออะไรต่ออะไรพวกคุณเนี่ยคุณจะมานั่งในใจของคุณคุณพอคุณกระทบครับผมยังมีสิ่งนี้อยู่ดูยังเหลือสิ่งนี้อยู่คุณจะจดตัวผมอย่างไรอย่างไรคุณจะนึกตำหนิติเตียนอยู่อย่าง อย่างไรคุณก็ยังนึกอยู่อย่างคุณนั่นแหละคุณจะไม่รู้อย่างที่ผมรู้คุณจะไม่เข้าใจอย่างที่ผมเข้าใจว่าผมยอมอนุโลมอย่างนี้ยอมปั้นอย่างนี้ยอมแสดงอย่างนี้ยอมเป็นดาราตุ๊กตาทองอย่างนี้แสดงสิ่งอย่างนี้ออกมาจนให้คุณรู้สึกว่าไอ้นี่ไม่ดีแล้วนี่ไอ้นี่มีผสมกระแสยังเหลือเศษถึงทำอย่างนี้ออกมาถึงพูดอย่างนี้ออกมาถึงแสดงอาการนี้ออกมาคุณจะเอาอันนี้ไปปรุงเป็นเสียงมนุษย์เป็นของมนุษย์และคุณจะยังเอาอันนี้เป็นเชื้ออย่างลงไปหาเสียงทิพย์หาจุดอะไรตามและคุณก็คำนวนตามอำนาจจิตของคุณคำนวนก็ได้ถูกทางเหมือนกันแต่ยังไม่ลึกสุดทางสู่ความเหมือนกันไปได้ถึงขั้นนึงว่าเออมันก็เป็นอย่างนี้ล่ะสิใช่คุณต้องกำหนด อย่ารีบกลับไปอีกหรือเปล่าไปอีกซึ่งเป็นมะโนผุพังของผมเองเป็นผู้ปรุงคุณหญิงผมก็ยังถูกทางเหมือนกันทางมาถึงแค่นี้มันก็ควรไปขนาดนี้แต่ลุกไปอีกผมมีมนุษย์สัมพันธ์มีต้นเท้าที่ว่าเจตนาอย่างนี้อีกซ้อนกันไปอีกนานคุณนึกไม่ได้คุณเลือกไม่ได้หรอกคุณนึกไม่ถึงหรอกเมื่อผมก็รู้อยู่ว่าคุณนึกอย่างนี้คุณนึกดูถูกผมอยู่ในใจอย่างนี้อย่างนี้ผมก็รู้แล้วผมก็รู้ว่าคุณนึกยังไม่ถึงผมเมื่อผมนึกว่าผมเนี่ยนึกอยู่อย่างนี้แล้วก็ทำอย่างนี้อยู่ที่เจตนาอย่างนี้แต่คุณนึกไม่ถึงผมนึกหรอก เมื่อคุณนึกไม่ถึงคุณก็ยังนึกผิดอยู่คุณก็ยังดูถูกได้คุณก็ยังลบหลู่ได้แต่ความจริงนั้นไม่ใช่เป็นอย่างนั้นความจริงเราไม่ได้เป็นอย่างที่คุณเป็นคุณดูผิดจริงๆน่ะดูถูกภาษาอังกฤษเรียกว่ามีคนดูถูกในขณะนั้นอย่างนี้คุณก็ดูถูกผมแต่ด้วยความจริงนั้นคุณดูผิดคุณดูไม่ถึงผมรู้อยู่ว่าคุณดูผิดเพราะคุณดูถูกฟังให้ดีนะผมรู้อยู่ว่าคุณดูผิดดูผมผิดเพราะคุณดูถูกผมถูกเหมือนกันแต่ไม่ถึงผมรู้อยู่อย่างนี้ผมจะไปเช่ามองหลังผมก็ถึงความเกษมอยู่ถึงความไม่ เป็นผู้กล้าหาญอยู่เพราะผมรู้เจตนาแล้วผมรู้ความรู้ความตื้นระดับนี้อย่างชัดเจนอย่างนี้เป็นต้นพระพุทธเจ้าท่านก็มองไม่เห็นวี่แววว่าใครจะมีความแหลมลึกสมณะใดพราหมณ์ใดเทศใดมารดาหรือใครๆก็ตามในโลกที่มีความแหลมลึกที่จะมารู้อย่างนี้ท่านมองไม่เห็นว่าใครจะรู้ได้ว่าอาสวะของท่านเหล่านั้นหมดจริงหรือเปล่าและหมดจึงมีลักษณะอย่างไรหรือว่าธรรมะเหล่านั้นท่านรู้รู้จริงหรือเปล่ารู้อยู่ในลักษณะอย่างไรก็จะข้อที่ 1 ข้อที่ 2 นี่ไม่ใช่ธรรมะข้อที่ 2 นี่คืออาสวะเหล่านี้ยังไม่สิ้นรอบแล้วใครจะมารู้ใครจะมีข่าวสดเพราะว่ายังไม่สิ้นรอบแล้วท่านก็ไม่สงสัยเพราะท่านรู้ว่าท่านสิทธิ์สอบหรือเปล่าผมก็เหมือนกันสองสิ่งรอบ คุณจะรู้ได้หรือเปล่าผมก็รู้ว่าคุณรู้ด้านเท่าที่คุณรู้คุณคำนวณดาวน์มาขนาดนี้แล้วเราดั่งใจคุณรู้ด้วยว่าคุณคำนวณมาขนาดนี้อย่างนี้รู้ด้วยจึงรู้ระดับของคุณและรู้ระดับของตนนี่เรียกว่าเจโตพอดีอาจารย์แพ้รู้จิตที่ละเอียดอ่อนแอคำนวนการรู้มีผลกระทบประสบการณ์และรู้ชัดเจนรู้เสียงทิพย์รู้เสียงมนุษย์รู้สภาพของไอ้ที่เป็นสิ่งยาวและอย่างตามสิ่งอย่างต้องไปหาเสียงที่ลึกลงไปได้ใครลึกกว่าใครคนนั้นก็ลึกกว่าคนนั้นจริงๆอันนี้เป็นต้นต้องให้ใครจะรู้อาสวะที่หมดจริงขนาดไหนได้นั้น พระพุทธเจ้าจึงไม่ทำตัวให้คนอื่นเขากล่าวจบทวนได้ง่ายด้วยถ้าไม่จำเป็นที่สุดถ้าจะไม่ทำให้เขากล่าวถึงเลยไม่ว่าจะแสดงสมมติอะไรออกมาท่านก็จะพยายามให้ละเอียดสะอาดที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ถึงขนาดนั้นศัตรูก็ยังอุตส่าห์หามุมหาเหลี่ยมมาปั้นล่าสุดของท่านได้เหมือนกันนั่นก็เป็นเรื่องของคนเรามันจะหาเรื่องมันก็หาได้หมดแต่ทีนี้โดยสารรับสัญญาณข้อที่ 3 สถาบันมองไม่เห็นวี่แววช่องทางที่จะมีว่าสมณะหรือพราหมณ์เทพมารพรหมหรือ จับโจรเราได้ด้วยทั้งเหตุผลว่าธรรมะเหล่าใดที่ท่านกล่าวว่าเป็นธรรมะทำอันตรายแก่ผู้เสพธรรมะเหล่านั้นถึงเมื่อถึงเมื่อบุคคลเสพอยู่ก็หาอ่านทำอันตรายไม่ดังนี้ภิกษุทั้งหลายแต่ถ้ากดเมื่อมองหาไม่เห็นวี่แววอันนั้นจึงเป็นพูดถึงความเกษมถึงความไม่กลัวถึงความเป็นผู้กล้าหาญอยู่ได้อันนี้หมายความว่าพระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมพุทธศาสนาเหล่าใดออกไปก็เป็นธรรมะที่ไม่ธรรมดาแก่ผู้เสพแต่ผู้ที่กล่าวตู่จะมะตูผู้ที่เห็นไม่ได้จะมาเห็นว่าท่านแสดงธรรมะนั้นเป็นให้ผู้นั้นเสพ ธรรมะเหล่านั้นถึงเมื่อบุคคลเสพอยู่ก็อาจจะทำอันตรายไม่ถึงก็หาอรรถได้ไม่ถ้าผมพระพุทธเจ้าและท่านไม่เลยไม่ว่าธรรมะเหล่าใดถ้าจะแสดงและถ้าคำนวณแล้วที่ว่าไม่เนี่ยก็เพราะเหตุว่าโดยคนไม่รู้ว่าท่านเองท่านจำนวนไม่ถือตัวถือตนไม่ถือบุคคลตัวตนคนนึงอ่าหมู่ 1 ถ้าหมู่ท่านก็มีจำนวนหมู่ท่านไม่ยึดอยู่แค่คนถ้าคนท่านก็นับคนแต่คนใดที่เป็นไปโดยควรโดยการละโดยหมู่โดยสภาพธรรมแล้วคนทั้งหมู่จะให้มาคำนวนเป็นคนคนเดียว ไม่ได้ประโยชน์ก็ตามเพราะว่าคนนี้ถ้าแสดงไปคนนี้จะเสียโดยการไปเห็นแก่คนคนเดียวแต่หนูอีก 10 คนไม่ได้หมู่ 10 คนไม่ได้ก็ไม่เป็นไรหรอกรักษาคนนี้ไว้คนเดียวท่านก็ไม่คิดอย่างนี้แน่ไม่คำนวนนี้แน่ถ้าหมู่ 10 คนพลาดขึ้นไปแล้วท่านก็บอกเออเอาจำนวน 50 ใบหรือแม้แต่ 5 ขึ้นไปแล้วยังไม่พอถ้าจะกำหนดต่อไปอีกว่าเนื้อหาสาระที่จะได้สูงสูงที่สุดคุณภาพของธรรมแม้ทางนี้จะเสียแต่ทำที่ได้ยอดแต่คันหัวกะทิขึ้นมาอีกแม้ได้ 3 ไม่ใช่ 5 ข้อ 3 ดีกว่าอะไรงี้ก็แล้วแต่กาละเทศะที่จำเป็นที่ท่านจะทำ มีรายละเอียดซับซ้อนมากมายเกินไปท่านถึงได้ยืนยันว่าทำเราได้ที่ท่านกล่าวว่าเป็นธรรมะสถาบันอันตรายแก่ผู้เสพธรรมเหล่านั้นถึงเมื่อบุคคลเสพอยู่ก็ไม่อาจทำอันตรายหรือไม่ให้ท่านกล่าวว่าเป็นธรรมะธรรมอันตรายแก่ผู้เสพผู้เสพนี่บอกว่าเนี่ยจะทำอันตรายอยู่ก็ตามในขณะหมู่ขณะนี้แต่ธรรมะเหล่านั้นเมื่อถึงเมื่อบุคคลเสพอยู่ก็ไม่อาจหาทางอันตรายมากท่านจะมองก็จะรู้ว่าไม่มีเรื่องราวใครจะมาส่งอย่างนี้ไม่เห็นอย่างนี้จะมาเจาะจงอย่างนี้ไม่ได้เพราะว่าในธรรมะนี่เสร็จอยู่เนี่ยเป็นอันตรายมันก็หาเศษมันก็หาทางอันตรายมากใครจะมาจดรวมว่าท่านวันนี้ให้แต่ของไม่ดีแปลกันง่ายๆที่ทำให้เขาเสร็จธรรมะไม่ดีสอนในสิ่งไม่ดี ตกลงไม่ได้ถ้ารู้ว่าดีหรือไม่ดีถ้าหนูก็แสดงอย่างนั้นเป็นอย่างนั้นเป็นอย่างนั้นน่ะมันเหมาะสมหรือไม่ฉันรู้จริงๆเอออันนี้เป็นต้นอันนี้ลึกซึ้งขึ้นไปอีกลึกซึ้งเกินไปแม้แต่คำอันนั้นเป็นของส่วนตัวธรรมะเหล่าใดของท่านอาสวะเหล่าใดของท่านอันนี้ธรรมะเหล่าใดที่ท่านปั้นแล้วตอนนี้ก็คือตัวที่ตนมีนี่ก็ยังส่วนที่สร้างสมุนไพรพม่าเหล่าใดสร้างขึ้นมาบางคนที่เข้าใจสมมติไม่พอนึกว่าท่านตั้งสมมุตินี้ออกมาไม่ดีให้คนโสดอย่างนี้ก็แสดงแล้วให้เขาเบียดเบียนเจ้าหนี้คืออย่างโน้นอย่างนี้นี่ถ้าจะบอกว่าเบียดเบียนแล้วทำการขัดเกลาคือการเบียดเบียนการขัดเกลานี่คือการเบียด เบียดเบียนกายเบียดเบียนใจถ้าเบียดเบียนหยาบๆเบียดเบียนตั้งแต่วัตถุทานออกทานออกช่วยบอกให้เขาทานออกแม้จะไม่ให้เขามาทานกับเราจะให้ไปทำให้คนอื่นก็เบียดเบียนเขาหรือเขาจะให้เขามาถึงทางกับเราเพราะเราเป็นผู้ที่เป็นอริยะหรือเป็นผู้ที่เป็นองุ่นเป็นพักกินอะไรยังบุคคลประทานแต่เรานี้ได้อีกอันนี้สูงสูงกว่าก็ตามและให้คำประพันธ์กับเราเราก็เบียดเบียนเค้านะเค้าก็จะออกให้เขาตัดต่อทะเบียนหวงในโลกเค้าไม่อยากรับหรอกโลภะก็ไม่อยากจะฉีกออกหรอกแต่เราให้เขาก่อนๆเป็นภาษาชัดๆแล้วการขัดเกลาคือการเบียดเบียนนะ วัตถุประสานเบียดเบียนโดยการนอกใจเข้ามาตามคนเรามันมีกิเลสอยู่ในตัวเนี่ยมันหวงไม่อยากจะให้ใครเข้ามาฉีกออกตัดต่อขาออกขัดออกแล้วมันหวงเพราะฉะนั้นเราไปฉีดกิเลสเขาไปผ่ากิเลสเขาไปขัดออกเวียนเท่านั้นเองพูดเป็นภาษาอังกฤษ มันจะเป็นได้ยังไงไม่รู้จักยืนยันถึงยืนยันว่าถึงแม้เราด่าเราก็ไม่ได้ด่าหรอกคือแม่เราว่าเราก็ไม่ได้ว่าหรอกเค้ายังไม่ทราบตั้งด่านนี้ทำน่ากลัวนะฉันด่าภาษาอังกฤษโมฆบุรุษโอ้โหหนักแต่ว่าเราไม่รู้สึกหรอกเพราะว่าภาษาของเราเราไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่มีน้ำหนักถ้าเราไม่ได้มีสัญญาไม่ได้มีความสงบหมายอะไรเราไม่รู้สึกแต่พระพุทธเจ้าท่านว่านี่คนที่พูดดีด้วยกันก็บอกแล้วคนที่รู้ด้วยกันแล้วสูงแม้จะว่าอย่างนี้เฉพาะสะพานแดงแสบเจ็บทีเดียวมันก็รู้สึกก็รู้สึก แต่ผู้ที่ไม่รู้อะไรเลยก็ฝากตู่ไปทั้งหมดแม้พระพุทธเจ้าจะทำอย่างนี้ก็ขาดความรับผิดชอบพระพุทธเจ้าไม่ยอมรับว่าที่พระนางควรจะมีทอพอด้วยมือสะอาดทำทีเดียวผ่านนี้เพื่อที่จะมาถวายแด่พระพุทธเจ้าทำเสร็จอย่างดีใจเสร็จแล้วเอามาถวายพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าบอกไม่เอามันมาคอยแต่มึงก็โหดเจ้าบ่าวเลยก็เรียนเก่งๆตรงนั้นเลยร้องไห้แงๆที่อุตส่าห์ทำให้ใจเลยนะทำทุกอย่างพยายามคิดให้ดีนะวาสนา ถึงมเหสีพระเจ้าแผ่นดินอุตส่าห์ต้องมาทำงานทอผ้าแล้วก็ท้อทำเพื่อที่จะให้พระพุทธเจ้าเนี่ยลงทุนขนาดหนักขนาดไหนไม่เห็นใจเลยนะทำงานชั้นต่ำถึงขนาดนี้แล้วนะเพื่อที่จะมาให้นี่ลงทุนสุดแย่แล้วนะใครดูถูกดูหมิ่นก็เป็นเจ้ามาทำงานแบบนี้เขาดูถูกด้วยนะอุตส่าห์เสียสละทุกอย่างเลยนะเอามาให้ไม่เอาซะอีกนี่ไม่เอาซะแล้วนี่โอ้โหขนาดไหนไม่รู้จักขัดใจแค่ไหนแค่ไหนเบียดเบียนน้ำใจแค่ไหนทรมานแค่ไหนไม่เอานอกจากไม่เอาแล้วไล่ไปจนกระทั่งหมดแล้วก็เลยต้อง เราไม่มีค่าเลยดูถูกน้ำใจเหลือเกินล้างอะไรก็ได้ล้างลงค่าฟังให้ดีนะอันนี้อธิบายพรหมอีกทีนึงที่ตัวเองนี่แหมรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรมีค่ามีค่ามีค่ามากเหลือเกินแล้วคนอื่นไม่เห็นค่านี่มันเลยมันก็เจ็บใจเราเพราะฉะนั้นถ้าใครเราหลงค่าอันนี้หรือหลงดีอย่างนี้แม้เราทำในสิ่งที่ดีที่สุดแล้วนะเอาดีมาให้ถ้าคนอื่นก็ยินดีด้วยอะไรตอบแทนด้วยชื่นใจดีใจอะไรก็ได้ตามแต่ตัวเองก็มีกิเลสอยู่เพราะถ้าเกิดว่าเขาไม่รับเลยว่าถ้าไม่มีแสดงผลอะไรตอบแทนขึ้นมาแล้วแถมดูถูกท่านี้ด้วยเราเองหวงค่าก็เสียใจแต่ถ้าเราไม่หลงค่าไม่หุงข้าวเขาจะดูถูกทำนี่เราก็รู้ว่าเขาไม่มีปัญญารับ ถ้าพูดไม่รู้เดือดร้อนเลยโกรธแค้นเลยเส้นทางเลยก็คือผู้ยังมีเศษของความหลงดีหลงมานะตัวตนก็เกิดอัตราก็เกิดเพราะว่าอะไรช่างไม่รู้เลยนี่ฉันอุตส่าห์ลงทุนลงแรงทำสิ่งนี้สร้างสิ่งนี้มีสิ่งนี้เอาสิ่งนี้มาให้ราคาสูงจะตายไปยังมาย้อนแย้งซะได้ยังมารับหนูดูถูกเสียได้เนี่ยถ้าพวกนี้เป็นตัวตนก็โกรธเจ้าอาดุลร้องไห้แล้วแต่จะทำได้โปรดแสดงความโศกเศร้าโศกมนัสได้แค่ไหนก็จะแสดงออกมารุนแรงก็จะแจ้งโทรศัพท์เลยถ้าไม่รุนแรงก็แสดงหน้าเสียหน้า มันไม่ชื่นมื่นแล้วอดทนได้มากก็แสดงแค่นี้ถ้าใครอดทนไม่ได้มากก็โกรธเลยอย่างแรงก็โกรธอาฆาตมารับตอบโต้ตอบแทนไปเลยอันนั้นอย่างมากอย่างเบาก็น่าจะร้องไห้ต่อว่าต่อขานใส่ใหญ่เลยฉอดๆเลยหรือไม่ก็อย่างแค่ร้องไห้โดยที่จะร้องไห้อย่างสนิทร้องไห้คนเดียวเจ็บใจตัวเองอยู่แหมข้านี่ก็ช่างไม่รั