190301-L พุทธประวัติจากพระโอษฐ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-R019.txt

ที่รู้แล้วแน่นอนเข้าใจเด็ดขาดแล้วพวกนั้นจะต้องรู้ฉันสุทธิหรือสันติธรรมด้วยความพอความพักเนี่ยอันนี้ได้เท่านี้คือพอถ้าไม่รู้ขอบเขตของความพอแม้การกินการอยู่การหลักการนอนการทำงานแต่เราไม่รู้จักความพอกินก็ไม่รู้จักพอ การเป็นอยู่จะอยู่อย่างไรในอย่างนั้นอย่างนี้แล้วเราก็ไม่รู้จักพอไม่รู้อยู่เขตแห่งความพอดีการหลับการนอนก็ไม่รู้จักพอการทำงานก็ไม่รู้จักพอก็ไม่ได้เขาจะรู้จักพอทุกข์อันทุกอย่างคือความพอของแต่ละสิ่งแต่ละเรื่องแต่ละอันเราจะต้องมีสติสัมปชัญญะกำหนดรู้ให้ชัดเจนว่าเนี่ยควรจะพอกำหนดที่เรากำหนดที่อื่นอยู่ตลอดเวลากำหนดทั้งกาละด้วยไอ้ที่ไม่มีตัวตนอะไรเป็นตัวตนของใครหรอกกาละกำหนดทั้งกาละกำหนดทั้ง ผู้รับมวลชนบุคคลกำหนดโทษเราความพอดีเราก็ควรจะมีความพอดีผู้อื่นก็ควรจะมีความพอดีแต่ถ้าเผื่อว่าเราเองเราจะเป็นผู้ที่ให้เราจะเป็นผู้ที่ให้อันนั้นเป็นความถูกต้องเป็นความที่ง่ายดายเป็นความง่ายที่เราจะให้จะต้องรู้และผู้อื่นจะรับนั้นแล้วผู้อื่นจะเอานั้นเขาก็จะง่ายด้วยไม่ว่าคุณนั้นเจตนาจะรับสิ่งนั้นอย่างแท้จริงแล้วเขาก็จะง่ายด้วยในเรื่องการที่ว่าเขารับแต่คนที่จะเอา จะหาเอาโดยไม่มีคนให้นั่นแหละย่าคนที่จะหาเอาโดยไม่มีคนให้นั่นแหละย่าคนที่จะมีคนให้แล้วคุณจะรับเอานั่นน่ะมันง่ายเพราะการที่เราจะทำสิ่งที่จะทำอยู่เราจะให้เนี่ยเพราะเวลาเราจะให้เราก็จะได้เพราะดูดีๆเมื่อเวลาเราไปจะให้เนี่ยเราก็จะได้ในตัวในขณะใดที่เรายังจะให้เขาโดยที่เราเองเรามีอยู่เต็มเราจะให้เนี่ยเราก็ยังไม่ได้ เรามีอยู่เต็มเราก็ควักสิ่งที่มีนั้นให้เขาที่เราจะยังไม่ได้เพราะเรามีมีแต่พอเราส่วนที่เรามีเราให้เขาไปให้เขาไปจนกระทั่งจนช่องจนพร่องและพร่องลงพร่องลงพร่องลงจนกระทั่งแล้วจะให้เขาอีกตอนนี้แหละเราจะบีบเราจะเค็มหาเอาสิ่งที่เรามีมาให้เขาในขณะเค้นนี่แหละจะเกิดการปรุงหรือว่าจะเกิดการเพิ่มหรือจะเกิดการใช้ความสามารถจะเกิดปฏิกิริยาจะเกิดอะไรต่ออะไรก็ตามแต่ถ้าเกิดการปรุงจะเกิดการสร้างจะเกิดการก่อจะเกิดการผสมกระแสส่วนนี้แหละคือสิ่งที่จะได้จะดึงเอาอะไรขึ้นมาจากฐานของจิตก็จะ เก่งจะดึงสภาวะอะไรก็จะดึงออกมาจะมีความรู้จะมีอะไรต่ออะไรที่จะให้ตอนนี้ก็จะชักออกชักออกชักออกถ้าเกิดว่าเรามีเนื้ออยู่ในจิตเราจะชักออกมาง่ายที่สุดแต่ถ้าออกมาง่ายแต่ก็จะรู้สึกว่าเราได้ดึงอย่าดึงอย่าฝืนออกมาเหมือนกันแต่เดินออกมาถ้ามันยิ่งจะไม่มีในจิตแล้วฟื้นเข้าไปจะดันทุรังจะเค้นอะไรแล้วตอนนี้ครับไม่ค่อยชอบทานข้าวก็จะเป็นการเฉโปหนักเขาก็จะเอาอะไรอื่นๆมาผสมเอาสิ่งที่ไม่ใช่เนื้อแท้ๆออกมาผสมกันไปวนเวียนๆเอาของเก่าๆนั่นแหละจริงๆมันไม่มีเนื้อหรอกบ่นๆเย็นๆเลอะเลอะเทอะอะไรก็ได้เอามาผสมผสาน ชักจะไม่ค่อยเข้าท่าเราจะต้องรู้ตนมีอาการยึดตารู้จุดนี้ของเราด้วยในขณะใดที่เราได้ขณะได้นี่สำคัญชนะได้นี่คือขณะที่กำลังมีเนื้อกำลังชักเนื้อออกมาได้ขนาดที่เราจะพูดในขณะที่เราจะทำงานในกระดาษที่เราจะบรรยายโปรดผู้อื่นช่วยผู้อื่นนั้นเราก็จะชักสิ่งเหล่านั้นออกมาเป็นนิติเป็นปฏิภาณคือชักออกมาเป็นภาษาชักออกมาเป็นปฏิภาณในการที่จะกระทำให้ผู้อื่นได้รับรู้อย่างเก่งปฏิภาณเรียกว่าทำให้ผู้อื่นได้รับรู้อย่างเก่งมีความรู้รอบพรรคความรู้รอบและออกมาภาษามันก็จะไหลออกมาเองมีอะไรต่ออะไรมันก็จะจ่ายออก แม้จะไม่เป็นภาษาที่เป็นภาษาอย่างทางธรรมะแม้จะไม่เป็นภาษาอย่างภาษาทางธรรมะก่อนก็ตามมันก็จะเป็นภาษาง่ายๆของเรานี่แหละออกมาก่อนจะเข้าใจง่ายหรือซ้ำไปคนฟังแกเข้าใจง่ายพ่อเป็นภาษาที่มันเป็นภาษาปั้นออกมาบอกให้ตรงๆเนื้อและขณะที่เราจะปั้นนี่แหละขณะที่เราจะปรุงเป็นภาษาเพื่อให้มันตรงเนื้อนี่แหละมันเป็นภาษาที่ง่ายและเป็นภาษาอังกฤษคนฟังง่ายแต่ว่าเป็นภาษาที่ยากสำหรับผู้ที่กำลังจะปั้นออกมานี่ยากในขณะที่เรากำลังจะสั้นออกมานี่แหละมันเป็นความฝืนและเป็นความพยายาม จุดนี้แหละจะเป็นจุดได้ของเราจุดได้ของพระโพธิสัตว์ซึ่งจะได้ของผู้ที่จะพรรคปฏิภาณออกมาทั้งหมดให้นักปฏิสัมภิทาญาณออกมาทั้งหมดคือเรามีอัตถะเรามีธรรมะอยู่ในตัวแล้วเป็นรูปเรามีหลักฐานเรามีธรรมะอยู่ในตัวเป็นธรรมดาอยู่ในตัวของเราในเนื้อตัวของเราแล้ว setup ปกติครับที่ทายาเป็นธรรมะปฏิสัมภิทาญาณมันมีเหตุมันมีผลไม่มีเนื้อหาสาระอยู่ในตัวของเราแล้วเกิดก่อนไปทำอาทิตย์อุทยานเกิดก่อนแต่ทีนี้จะเป็นยานของนิพพานหรือเป็นยานของสาระที่จะออกมาข้างนอกเป็นนิรุตติเป็นภาษาหรือเป็นปฏิภาณ ก็รู้รอบนอกรอบในเอาจากในของเราออกมาเป็นนอกให้คนอื่นเขาหรือนอกแล้วเขาก็จะได้รับไปฝึกให้เขาในแต่วนเวียนบนกันจากของเราเป็นเนื้อเป็นอัตถะเป็นสาระและมีเหตุมีผลมีธรรมะปฏิสัมภิทาญาณอยู่ในตัวและเราก็ชักออกมาพยายามที่จะเอาภาษามาปล้นเอามาปั้นมาแปะมาอะไรออกมาให้เป็นภาษาก็เกิดนิรุตติจะปรึกษามีปฏิภาณเกิดรอบถึงจะเกิดนอกจากในเนี่ยเราก็ชักออกมานอกมันก็เลยจะเกิดนอกนอกอันนี้ก็จะไปเข้าคนอื่นคนอื่นก็ฟังเป็นนอกไปก่อนเป็นปริยัติก็จะเอาระยะนี้ไปผสมปรับปรุงไปแต่งไปกระทำไปปฏิบัติให้เกิดในกองทุนนั้นบ้างบางคนถ้าเกิดนายเป็นสมาชิก ยามแล้วผู้นั้นก็จะออกมาพูดดอกถ้ามีนิรุตติเข้าใจนิรุตติอันเดียวกันอีกก็ไม่มีปัญหาก็ปลงออกมาเป็นนิรุตติอันเดียวกันได้สบายหรือจะปรุงเป็นนิติของตัวเองผสมผสานอีกขึ้นเป็นบ้างก็ได้ตามขนาดตามประสาที่เราเข้าใจก็จะเป็นนิรุตติเป็นปฏิกิริยาเป็นปฏิภาณก็ออกมาอีกของคุณนั้นออกมาเรื่อยๆก็จะขยายกว้างขวางเป็นกระจายนะมหากัจจายนะขยายละเอียดละออเป็นคำพีระเรื่อยไปอีกส่งเสริมกันขึ้นและสภาวะมันจะเป็นดังนี้หมุนเวียนอยู่เสมอๆเพราะฉะนั้นผู้ใดฟังธรรมจากผมก็คือรับครับนอกรับนอก เอาไปเทียบเคียงในถ้าไม่ทำปฏิกิริยาเรียกว่าเรามีอะไรอยู่บ้างที่เกิดเป็นเจโตวิมุตติยังไม่มันมาแย่งปั้นขึ้นมาไม่ได้ปั้นเองก็ไม่ออกเพราะได้รับภาษาเกาหลีเข้าไปด้วยก็ไปเทียบเคียงกับทำปฏิกิริยาของเราเองมันก็จะรับรู้ได้ว่าไม่มีรถติดหรือเป็นบัญญัติหรือเป็นภาษาที่เอาไปเทียบเคียงกันเนื้อหาสาระที่มีอัตถะมีธรรมะของเราอยู่แล้วอยู่ในตัวของเราเราก็ได้อ๋อๆๆเข้าใจครับทีนี้จะพูดอีกบ้างสบายหัวกระรอกก็แสดงออกมานอกให้คนอื่นฟังแล้วสบายหรือผมแสดงนอกออกไปคุณฟังเป็นปริยัติคุณก็เข้าใจแต่เพียงปริยัติเท่านั้นเป็นภาษา แล้วทีนี้กูก็ไปปฏิบัติปฏิบัติปฏิบัติปฏิบัติปฏิบัติจนเกิดเจโตมีเจโตวิมุติบ้างมันก็อ๋อๆๆไปในตัวเร็วเพราะมีเครื่องนำทางแผนที่ก็เกิดในตัวคุณทีนี้คุณก็ไปในตัวเลยได้พร้อมกันพอได้ทั้งภาษาได้ทั้งตัวเจโตที่เราปฏิบัติแล้วมันก็มันก็ได้พร้อมกันเพราะออกมามันก็มีภาษามีนิรุตติยังไม่มีปัญหาอะไรก็ออกมาได้และมีประสิทธิภาพนอกในอีกรอบทั่วทั้งนอกทั้งในอยู่เสมอๆย้อนออกย้อนเข้าย้อนออกย้อนกลับเดียวกันอยู่เป็นธรรมดาเพราะมีสภาพที่เราจะพยายามฟังแล้วก็เอาไปใช้แล้วก็ปฏิบัติให้กิน ฟังเป็นภาษาไปแล้วอยู่ในใจของคุณเข้าใจด้วยสัญญาคุณต้องใช้อยู่เหมือนกันแหละแต่มันจะไม่เด่นชัดแต่มันยังไม่มามาสติมันจะไม่แข็งเพราะฉะนั้นก็ให้มีสติให้ระลึกรู้ให้ชัดเลยเป็นผู้ตื่นๆอยู่เลยอย่าไปให้มันเป็นการกระทำอยู่ข้างในอย่างเดียวแม่เราปฏิบัติแม่เราทำงานอยู่เราก็ปฏิบัติธรรมแล้วเรากินแล้วเราเป็นอยู่แม้เราหลับแม่เรานอนแม่เราเป็นอยู่ทุกๆวันนี้เราจะมีการพักในจุดที่เราได้พักเราได้พักมากเราได้พักอยู่ที่นี่เราได้พักพอสมควรทีเดียวเพราะฉะนั้นในขณะใดที่เราพักอยู่แม้เราจะอยู่คนเดียวเราก็อย่าห่างจากสิกขา 3 อย่าห่างจากศีลสิกขาติดขาปัญญาสิกขา ยางถ้าอยู่คนเดียวเราก็จะต้องมีเพื่อนคือตัวปฏิบัติธรรมนั้นอยู่ด้วยเราจะระลึกถึงธรรมวิจัยต่างๆกับจิตอยู่เล่นกับจิตอยู่เป็นจิตที่ขาที่แท้จริงเลยเป็นอานาปานสติระลึกความเก่าความหลังก็อย่าไปเป็นทาสของความหลังเป็นทาสของมันดีไม่เอาจะนึกถึงอดีตก็ต้องให้เอาอดีตนั้นมรดรู้ถึงกายถึงเวทนาถึงจิตแยกทำให้ออกวันนี้เราเคยผ่านมากระทบสัมผัสอย่างนี้มันไม่ใช่ของจริงนะมันเป็นสัญญามันเป็นความระลึกความเก่าที่ยังจำได้หมายรู้ที่ยังจะควักขึ้นมาได้รู้ของตัวเองอยู่ เท่านั้นเองจะไม่ๆเป็นความเก่าที่เพิ่งผ่านมาก็ตามหรือว่าจะเป็นความกล่าวที่นานมาแล้วหรือจะระลึกความเก่าย้อนลงไปอีกผ่านพบผ่านชาติอะไรต่อไปอีกได้ในสภาพต่อเนื่องของเราออกไปหรือไม่ต่อเนื่องของเราก็ตามเป็นประวัติศาสตร์ต่างๆก็ตามแล้วก็เอามานึกเทียบเคียงเข้าเหตุผลมีเหตุมีผลเข้ามาในทั้งนั้นแหละรู้ธรรมะก็คือรู้เหตุรู้ผลแต่เป็นเหตุเป็นผลที่เห็นชัดเทียบเคียงเข้ากับชีวิตชีวาเข้ากับอารมณ์มนุษย์หรือแท้จริงก็คืออารมณ์ของเราจิตของเรามันไปยึดอย่างนี้มันจึงเป็นไปอย่างนี้มันมีอันนี้เป็นส่วนผสมมันจะเป็นปรุงแต่งเป็นอย่างนี้มันจะไปเอาอย่างนี้มันหลงอย่างนี้มันถึงจะเอาอย่างนี้ ทำไมไม่ลงมันก็ปล่อยเขามาแล้วมันก็ถึงไม่ทุกข์ไม่ร้อนมันถึงบอกว่าคนภาระหลุดขาดอย่างนี้ให้รู้ในความเด็ดขาดให้รู้ในความที่ยังเกาะกลุ่มแล้วก็ไปเอาเป็นเรื่องเป็นราวไปสร้างไปก่อนเข้าใจให้ชัดถ้าสร้างกออย่างไม่ติดกันอย่างไรก็ไม่รู้สร้างก็ยังติดแล้วจะพาให้เราเป็นไปอยู่นานอย่างไรก็ไม่รู้นานโดยที่เรียกว่าหลงมันด้วยครับจะทำโดยไม่หลงเป็นอย่างไรเราเคยมีแต่ข่าวบ้างไหมที่เราเองเราพยายามจะนึกถึงว่าเราทำงานอันนี้โดยที่เราไม่ติดเราไม่ชอบฟังภาษาดูดีๆที่จริงเราไม่ติดหรือไม่ชอบนี่จะเรียกว่าเบื่อหน่ายก็ได้ ไม่ยินดีก็ได้แล้วก็ทำอยู่โดยรู้ว่าเราเองเราทำงานนี้ด้วยความจำเป็นจำใจในวาระใดที่เราทำงานนี้ด้วยความจำเป็นจำใจหรือว่ามีความอยากมีความต้องการอื่นเราจะทำงานนั้นด้วยความทรมานด้วยความลำบากด้วยความทุกข์มากแต่ขณะใดที่เราทำงานนั้นโดยที่เราไม่มีความอยากจะกระทำอื่นหรืออยากเป็นอื่นแม้เด็กๆและถูกบังคับไปทำงานเราไม่มีความอยากที่จะไปเล่นไปวิ่งเล่นไปเพื่อไปทำให้มีที่เราชอบแล้วก็ทำงานนั้นได้โดยจิตของเราไม่ทุกข์เท่าไหร่หรอกมันปล่อยมันก็สบายๆเรื่อยๆไป ไปทำงานแล้วไปเรื่อยๆมันไม่ทุกข์เท่าไหร่หรอกแม่เราไม่ชอบก็ตามงานนั้นจริงๆแล้วมันติดใจเลยแล้วไม่ชอบแต่เราจำเป็นต้องทำเช่นเราอยู่กับพ่อกับแม่พ่อแม่ค้าขายพ่อแม่ทำงานโน้นงานนี้แล้วเราก็ช่วยพ่อช่วยแม่เราไม่ได้ชอบหรอกพ่อแม่ก็เข้าไปทำด้วยซ้ำไปแต่เราก็ทำไปโดยที่ว่าถ้าเราไม่มีสิทธิ์ไปผูกพันว่าเราอยากไปเที่ยวแล้วอยากไปวิ่งเล่นและอยากไปทำไอ้โน่นไอ้นี่ยิ่งกว่าอีกอันนึงผสมผสานดึงอยู่แล้วละก็ถ้าจะไม่เหน็บหนาวก็อายใจอะไรก็ได้จะทำได้สบายเรื่อยๆไปและทำแล้วก็ไม่ติดทำแล้วก็ไม่ได้อยากทำอะไรก็ไม่ได้อยากจะมีแต่เรามีความครอบครองมีความเก่งขึ้นมีความชำนาญขึ้นโดยธรรมดาของมันเท่านั้นแหละแต่เราก็ไม่ได้อยากทำ ลักษณะที่เราทำงานด้วยซ้ำไม่ติดผมบอกกับพวกคุณไม่ได้ผมทำงานอยู่นี่นะทุกวันนี้ผมทำงานศาสนาเนี่ยผมไม่ได้ติดกับผมไม่ได้ชอบหรอกไม่ๆที่มันหลงดีมันมีปิติงานเป็นเครื่องจูงเครื่องชูเริ่มต้นถ้ามันเข้าฌานหรือมันเข้าในหลักของลูกชายแล้วมันมีวิตกวิจารณ์จะรู้สภาวะธรรมรู้อะไรต่ออะไรกินแล้วมันก็จริงๆมันมีพิธีอะไรจึงนำให้เราทำจะทำได้มากจะทำได้แรงจะทำได้เร็วทำได้มากทำได้แรงทำได้เร็วแล้วละก็มันก็เป็นเพราะว่าเรามีสิ่งที่ ดันเป็นความชอบจูงให้ทำทำสิ่งนั้นก็จะทำไปแล้วสุดท้ายมันก็จะเบื่อเหมือนกันสุดท้ายมันก็จะรู้เมื่อยเมื่อผู้ใดมีจิตที่รู้แล้วว่าทำมันเมื่อยทำงานน่ะมันเมื่อยผู้นั้นจะไม่ช้าหรอกเดี๋ยวมันก็จะเหมือนแม้จะมีปิติการใดก็ตามทำแล้วมันก็จะเมื่อยถ้าไม่เข้าใจเลยจริงๆแล้วหลงผิดสิ่งนั้นแล้วก็ปิตินั่นแหละเจ็บจุงนำสุนัขที่เลี้ยงลูกไว้โลกเขาไม่รู้ตัวผิดปกตินะไม่รู้ว่าเราก็ไม่รู้จริงๆเขามีปิตินั่นแหละสร้างโลกมีปิติตัวปิตินี่แหละสร้างโลก ตัวนี้เป็นของเขาเองเป็นโรคจิตของเขาเองเป็นบุตรตัวนึงของเขาเองและบทตัวนี้แหละเป็นสิ่งที่เขาหลงเขารักเขาจะไม่ยอมพลาดเขาจะไม่ยอมจากลูกตัวนี้จะไม่สูญหายไปจากจิตลูกตัวนี้จึงดึงเขาถูกเขาไว้กับลูกเพราะฉะนั้นถ้าเกิดว่าเขาได้ลาบแต่ยศแต่ฉันเขินได้เก็บโลกีย์จะสุขอยู่ทุกทีเขาก็จะเอาตัวช่วยปิติตัวชอบใจภูมิใจตัวนี้แหละเป็นลูกแล้วก็จะมีลูกอันนี้แหละมากที่สุดในโลก เขาไม่รู้น่ารู้ตาของลูกไม่รู้น่ารู้ตาของตัวปิติไม่รู้หรอกจนกระทั่งปิติตัวนี้มันตกเป็นสิ่งที่นอนเนื่องชัดที่สุดชัดสำหรับผู้รู้แต่ตัวเขาเองผู้ที่มีผู้ที่เกิดเขาไม่รู้สติตัวนี้จึงทำงานอยู่กับเขาตลอดเวลาไม่รู้เน็ตไม่รู้เหนื่อยเค้าจะไม่รู้เนี่ยก็ไม่รู้เหมือนไม่รู้ทุกข์เลยเขาจะทำงานนั้นอยู่ในโลกอย่างเป็นอย่างนี้ส่วนผู้ที่รู้จริงแล้วจะรู้ความพอแม่ทำงานก็รู้สึกพอโรงเรียนรู้เหนื่อยและรู้ด้วยว่า จะฝืนแล้วจะทนอยู่ด้วยความพยายามที่จะมาวายามะชนทำรู้นี่ว่าเป็นกุศลคุณฟังดีๆนะตรงนี้ถึงแม้คุณทนอยู่อย่างไรคุณก็จะรู้อยู่ว่ามันเป็นทุกข์คุณตายคุณจะกระโดดเข้าไปหาทุกข์ไหมไม่เอาหรอกคนโดดออกจากกลุ่มนี้จะทุกข์จะไม่กระโดดลงไปที่ YouTube เมื่อเราเห็นว่าเรานี่เป็นการปล่อยครั้งสุดแล้วเราไม่ต้องอาศัยพวกแกเราไม่ต้องยึดสังขารใดมันไม่หรอกเพราะคนนั้นรู้ทุกข์เป็นปริญญาอยู่ตลอดเวลามีแต่เพียงว่าสมุทัยลำลองมีคุณสมบัติเจตนาลำลองตั้งเจตนาที่ดีอยู่เดี๋ยวนี้แล้วก็ทำงานมันก็รู้อยู่ว่ามันทุกข์มันไม่ได้สุขอะไรมันเมื่อยแต่มีกุศลและเจตนาเกื้อ เขาทำงานก็เมื่อยทำงานมันก็ทุกข์เราก็ทำงานอยู่ก็ทุกข์นี้โดยที่เราไม่ผิดนะอาใจตัวที่เราไม่อิจฉาละอายใจนั้นเรารู้ดีเราเข้าใจดีอยู่แล้วเราก็ทำงานนี้อยู่เป็นอะไรก็เป็นการสร้างให้เขาเป็นอะไรเป็นการค้ำจุนโลกเป็นการเกื้อกูลโลกเป็นการผลิตให้แก่โลกเป็นการผลิตคือการก่อตัวอย่างเป็นการจรรโลงสร้างสรรค์สร้างสิ่งที่ได้เลือกแล้วผมจึงพยายามใช้คำว่าสร้างสรรค์ไม่มีคอการันต์ถ้าศาลมีรหันคอการันต์เป็นสวรรค์และหลงสวรรค์อยู่นั่นแหละเป็นการสร้าง การต่อวิมานด้วยการทำวิมานนั้นไว้เพราะแปลเป็นไทยคำว่าสันที่มีกการันต์ว่าแปลว่าธรรมสร้างเป็นตัวรูปก็จริงที่นิสสันโดยที่เรียกว่าสรหันยังไม่มีตัวคอสะกดลงไปเนี่ยมันเป็นการกระทำเป็นการกระทำที่เรียกว่ากระทํา สอไม้หันอากาศคอคอที่เราเขียนภาษาไทยที่จริงมันก็สควๆนั่นแหละเรียกว่าสักพระแล้วแปลว่าสวรรค์มันเป็นสันสกฤตก็เป็นสวรรค์สวัสดิ์คะประกอบไปด้วยพฤติกรรมอันนั้นก็เอาตัวพฤติกรรมอันนี้มาใส่เข้าไปให้เป็นรูปเพราะว่าราคาหรือสังฆามาเขียนเป็นภาษาอังกฤษเชิงเศรษฐกิจกึ่งๆมีรหันอรหันต์เป็นไม้หันอากาศก็ซ้อมรอหันและก็คควายเป็นสัตว์คะแต่ทีนี้มาเป็นภาษาไทยก็แปลงไปอีกแต่กำลังจะคอยลงไปซะเป็นสันแต่คอนะกำลังเช็คมันก็อันเดียวกันนั่นแหละก็ตัดขาดเป็นสวรรค์นั่นน่ะก็เป็นบาลีกึ่งมาเป็นไทยนี่แหละจะสอนประกอบไปด้วยกันเท่านั้นเองประกอบอยู่ เพลงอรหันต์เข้ามาใส่ก็เป็นสันไปเพราะมันเป็นสระอันรรเป็นสันไปโดยไม่มีอันใดอื่นไม่มีความหมายอื่นนอกจากตัวต่อตัวเดียวนี่แหละเป็นบาลีตัว 2 ตัวนี้ประกอบอยู่ด้วยเท่านั้นเองเพียงๆเช่นเดียวกันเมื่อเวลาเราไปทำงานเนี่ยเรามีสิ่งที่เป็นสมุทัยที่เรารู้อยู่สมุทัยนี้คือเป็นกุศลเจตนาเป็นสิ่งเพียงๆประกอบไว้เฉยๆแต่ไม่ได้ปรุงกันเหนียวแน่นอะไรเรารู้อยู่ว่าเรามีเจตนาดีแล้วเอาเจตนาดีลิซ่าหนุนไว้หยุดเมื่อไหร่แล้วก็ปล่อยกันจากกันทุกอย่างก็เป็นตัวของมันเองความพยายามหมดหยุดพักแล้วไม่ได้ติดใจไม่ได้มีสติไม่ได้ภูมิใจไม่ได้หลงไหลอะไรเราก็ไม่มีการติดเชื้อไม่มีการสั่งสม แต่ถ้าเรายังติดยึดอยู่สั่งโสมหลงดีในสิ่งที่เราก่อสร้างได้แล้วเราก็ไปพบเป็นชาติแต่เรารู้ดีว่าสิ่งนี้เราสร้างดีแล้วก็ดีแล้วรู้ว่าไอ้นี่ดีแล้วก็จำไว้แค่นั้นเองไม่ใช่ว่าเป็นเรื่องที่จะต้องร้องมันมากมายถ้าเกิดว่าสิ่งดีนี่ไม่เกิดอีกก็ไม่ได้เอาเป็นเอาตายจนเกินคนก็ไม่ใช่แต่ถ้าเกิดว่าเราไม่ทำให้มันเกิดเลยถ้าเราเป็นผู้ที่รู้ถ้าเราเป็นผู้ที่สนใจคนอื่นก็ไม่เข้าใจสิ่งดีอย่างนี้คนอื่นก็ไม่รู้ดีอันนี้โลกเขาก็ไม่ก่อดีอย่างนี้ออกมาเพราะว่าเขาไม่รู้นี่แต่เรารู้เราดูดีๆจะเห็น 3 แต่เรารู้ดีอันนี้เราเข้าใจดีอันนี้แล้วเราก็ไม่พยายามทำไม่มีสัมมาวายามะในการที่จะกระทำดีอันนี้ออกมาให้แก่โลกบ้างใครจะทำล่ะในเมื่อไม่มีใครรู้ดีอันนี้ไม่มีใครเข้าใจดีอันนี้ตัวดีตัวนี้ไม่มีใครรู้ตัวดีตัวนี้ใครจะทำล่ะก็ไม่มีเนื้อหาสาระออกมาเลยทีนี้เรารู้ดีตัวนี้เราเข้าใจตัวดีตัวนี้แล้วเราก็จะหยิบตัวดีตัวนี้เอามาแจกให้คนอื่นปั้นออกมาบัญญัติออกมาเป็นภาษาก็ดีแสดงสภาวะเป็นรูปกายกรรมก็ดีเป็นภาษาพูดเป็นว่ามีกรรมก็ตามและจิตของเราพยายามมีความฉลาดเอาสิ่งที่เขาเคยใช้มากล่าวมาประกอบบ้างหรือเอาเราเอาบ้าน มาใหม่มาประกอบบ้างเป็นภาษาใหม่ที่เขาใช้เดี๋ยวนี้ภาษามันพัฒนาที่พัฒนามาเดี๋ยวนี้มันวิวัฒนาการมาเยอะเป็นภาษาไทยก็เข้าใจภาษาไทยแล้วเอาภาษาไทยประกอบอธิบายแยกแยะออกมาถ้าเราไม่ทำทีนี้ก็สูญหายเมื่อโลกขาดสิ่งดีที่เรียกว่าธรรมะขั้นสูงที่เรียกว่ากุศลธรรมสิ่งที่ทรงขึ้นมาจงไว้อยู่เป็นกุศลถ้าเรารู้กุศลธรรมอันนี้เรารู้ความดียอดอันนี้แล้วเราไม่ปั้นออกไว้เราไม่ทำเอาไว้ให้แก่โลกเมื่อกี้เราบอกแล้วว่าคนอื่นไม่รู้อย่างนี้เรารู้อยู่อย่างเงี้ยรอบสุดท้ายเลยเพราะฉะนั้นเมื่อโลกชิบหายสภา จุดที่สูงสุดที่เรียกว่าพรหมเป็นเอกเป็นสิ่งที่ร่วมอยู่เรียกว่าสหะ 3 วันดีพอดีแปลว่าพระนั่นแหละสติสถิตินิติศาสตร์ที่ยังลงเต็มสิ่งที่เกิดก่อน 17 ครบรอบมีตัวนี้เป็นประธานใหญ่และเป็นตัวตนอันหนึ่งเป็นตัวประธานใหญ่เป็นหัวหน้าใหญ่พอดีเนี่ยที่เราเรียกอธิบดีอะไรที่มันใช้ภาษาไทยๆเป็นตัวประธานใหญ่ที่มีรูปร่างส่วนหนึ่งให้ชัดเจนสมมุตินะครับฟังดีๆ มันมีอย่างนั้นด้วยถ้าเป็นตัวแข็งกล้าเต็มรูปแล้วมันเป็นตัวที่กลายเป็นตัวการงานที่พี่เก่งมาร่วมอยู่ในจิตนี่แหละสหะสามีสหรัฐตอนนี้ก็จิตจะมาร่วมอยู่ด้วยสหะร่วมอยู่ด้วยทุกประการใหญ่โดยที่ร่วมอยู่ด้วยจะได้เรียกว่าจิตสูงที่สุดก็คือจุดชมเทคนิคแต่ยอดแต่สุดยอดมันจะไหวรู้ขั้นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถวายแวะไปหาเลยรู้เรื่องอยู่ด้วยเลยสิ่งที่ดีขึ้นดีขึ้นดีขึ้นจะต่อต่อเนื่องต่อเนื่องเสมอเพราะฉะนั้น น้องเอมมาทางว่าจะขนขวายน้อยจะไม่สอนคนจะหยุดแล้วพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นตะเกียงไว้ที่ของท่านพอจะน้อมเองเข้ามายึดเท่านั้นแหละจิตที่ดีกว่าที่เรียกว่าสามีพรหมก็จะเตือนทันทีบอกไม่ได้โรคสุดท้ายถ้าเรารู้ดีเราเป็นผู้ที่เป็นสยามผู้รู้ยอดแล้วไม่เอาดีนี้มาช่วยออกให้โลกไม่สอนคนไม่สาธยายต่อไม่เผยแพร่เราก็ชิบหายกันใหญ่เพราะสุดท้ายทันทีแล้วก็เป็นความขัดแย้งพระพุทธเจ้าจึงจะออกสอนลูก เพราะฉะนั้นผู้รู้ในจุดนี้ก็จะพาธรรมพึงทำผมเอาควักออกมาอธิบายเป็นภาษาสู่คุณฟังถึงพอดีพรมเนี่ยมันเป็นสภาพจิตอันหนึ่งถ้าคุณรู้ที่ตัวคุณและมีสภาพนี้จริงมันก็จะเตือนตัวคุณทหารที่คุณเองจะหาบ่ดีจะรู้ความพอหรือความฮักแต่ถามว่าดีนี้เป็นสภาวะหนึ่งเท่านั้นที่ไม่ได้นกเองในความรักความพอดีพร้อมจะเป็นผู้ที่น้อมเองไปในทางที่เตือนคุณให้ช่วยโลกให้รู้จักการร่วมรวมอยู่ไม่ใช่รู้การสลายไม่ใช่การ สหคือการร่วมให้มีโรคให้อยู่ในโลกให้มีตัวอยู่ในโลกให้มีการเกิดอยู่ของโลกจะหักร่วมอยู่ร่วมอยู่ถ้าสลายแล้วมันก็สละสลายมันก็แตกออกสลากบอกอายะเนี่ยมันยังเห็นส่วนหนึ่งเท่านั้นเป็นประโยชน์สารนี่มาจากประกอบไปด้วยละตัวนี้เนี่ยมันเป็นสภาพที่กำลังก่อรูปก่อร่างขึ้นมาเป็นสภาพภาพน้ำลลิงรักสภาพน้ำคือธาตุทั้งหมดอยู่ในโลกนี้นะมันมีภาค 4 ดินน้ำไฟลม ไฟกะลมเนี่ยอ่อนที่สุดในสภาพที่เรียกว่าถ้าเราเรียกว่าอันนึงว่าอันนึงเป็นตัวน้ำกับดินก็เป็นตัวฝ่ายจะลงก็เป็นว่างเป็นว่าก็คุ้มกันน้อยกว่าดินจะนั่งเกาะกลุ่มส่วนมากกว่าเพราะฉะนั้นก็จะให้เป็นตัวตนมากๆก็มาหาธาตุน้ำจากไปเราก็มาเป็นธาตุน้ำพอเริ่มต้นเป็นธาตุน้ำแล้วมันก็จะเริ่มต้นเป็นตัวตนขึ้นมาที่ชัดขึ้นภาพอธิบายเป็นตัวเลขก็เป็นเลขเป็นหลายๆขึ้นมาว่า 56 เพิ่มขึ้นมา 27 เป็นอย่างมากเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นเท่านั้นเองเป็นการเพิ่มขึ้นไปในทางที่จะมีแต่ภาพน้ำแตกซึ่งไม่เห็นเลยว่าเป็นตัวขึ้นมาบ้าง เนี่ยอธิบายจากความไม่มีมาหาความดีแต่ถ้าจะอธิบายความมีมาจากหาความไม่มีธาตุดินเป็นธาตุที่มีใหญ่ที่สุดในมหาภูตรูปทั้งหลายเป็นกลุ่มเป็นก้อนเป็นตัวเป็นตนแล้วมันสลายลงมาเป็นธาตุน้ำมาเป็นละมีความยินดีนะที่อธิบายให้รู้สภาพการเดินเวียนไปเวียนมาเท่านั้นเองถ้าเป็นธาตุดินสลายลงมาเป็นธาตุน้ำหรือว่าจะเปลี่ยนรูปลงมาอ่อนลงละลายลงมาแล้วธรรมชาติน้ำก็จะแสดงว่ามีกำลังสู่ความเสื่อมดูคอนเสิร์ตถ้าเผื่อว่าลายต่อไปได้อีก ละลายสัตหีบให้นี่ก็จะซื้อรถไปผิดพลาดไปธาตุลมกระสุนถ้าไม่ละลายเป็นตะเกียงสักลายะสลายไว้มันก็หมายความว่ามันทำให้อ่อนลงมาเท่านั้นเองยังเป็นประโยชน์อยู่ในส่วนนี้จะระบุอายะอายะแปลว่าประโยชน์จะเป็นกำไรและสลายลงมาได้เป็นประโยชน์ถ้ายิ่งละลายลงไปอีกเลยมันก็จะเสื่อมลงไปอีกเจือจางลงไปอีกแต่หน้าภาษาไทยอธิบายภาษาไทยอันเดียวกันหมดมันมาจากรากเหง้าของประชาบดีไทยเรานี่อยู่ใกล้อินเดียแล้วเกิด ติดต่อกันมามากใช้แล้วใช้ภาษาของอินเดียเยอะใช้ภาษาของจีนไม่เยอะหรอกภาษาของจีนน้อยเนี่ยใช้ภาษาของอินเดียมากคราวนี้ก็อธิบายส่วนบุคคลฟังอาจจะลึกๆไปบ้างอาจจะลึกลึกไปหน่อยทหารบ่ดีพรมเป็นผู้ที่เป็นสภาวะธรรมที่เน้นจุดที่เรียกว่าจะให้มีร่วมอยู่เพราะฉะนั้นจึงเป็นความจำเป็นเหลือเกินเพราะอะไรที่จะสลายอะไรที่จะมลายอะไรที่จะละลายอะไรที่จะสูญเสียจะเท่าไหร่จะไม่ยอมก็ต้องดึงไว้ใช้สิ่งที่สร้างไว้แก่โลกจึงดึงความพยายามของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้พยายามที่จะมาว่าย่าโมทำงาน เพราะฉะนั้นแม่เราเองเราเป็นพุทธะน้อยๆเราก็จะมีความระลึกรู้น้อยๆอันนี้ได้สัมมาวายามะความพยายามของเราจะมีอิทธิบาทและมีกำลังเท่าของเราไม่มากไม่แรงไม่ทนไม่ได้ถ้าพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าทนได้มีความอุตสาหะดูแต่ถ้าท่านตรัสรู้ตอนแรกเริ่มต้นที่จะสอนศาสนาท่านก็ต้องเดินไปตั้ง 200 กว่ากิโล 250 กมไฟเพื่อโปรดปัญจวัคคีย์คิดดูซิว่าท่านทารุณขนาดไหนทารุณนะถ้าจะทำงานแท้ๆนะครับเหน็ดเหนื่อยแต่ว่าท่านเองท่านก็ทนได้เพราะว่าถ้ามีอินทรีย์พละแน่นอนแก่กล้าส่วนเรานั้นน่ะไม่มากไม่ อะไรเท่าไหร่ทำงานถ้าจะเป็นไปง่ายๆและคุณก็มีจะถามว่าดีผมของคุณที่จะเตือนคุณให้ทำงานคือหิริโอตัปปะความระลึกละอายต่อบาปถ้าเราจะทำสิ่งนี้มันเป็นบาปแต่มันไม่ดีเราพักพอแล้วเราควรเขียนบ้างแต่เราไม่เพี้ยนคุณก็รู้เองอ่ะมันเป็นหิริโอตัปปะเป็นเทวธรรมอยู่ในใจเป็นธรรมะของความรู้ดีรู้จักความพอความพักมันจะรู้เองแล้วมันก็จะกระตุ้นให้คุณเองปฏิบัติดีทำดีขึ้นแก่โลกและคุณก็ทำโดยที่เรียกว่าเหมือนจะมีใครไปถูกตูดไว้แค่นั้นแหละคุณไม่ติดผมไม่ติดหรอกเพราะฉะนั้นถ้าคุณได้พยายามกระทำคุณก็จะมีความได้จะมีส่วนได้เมื่อได้แล้วอันนั้นตอนแรกอันไหนที่มันได้จนคุณเห็นว่าไอ้นี่ไป ไอ้นี่เป็นผลดีอันนี้เป็นสิ่งดีเหลือเกินและคุณก็จะมีการหลงดีอยู่หน่อยๆก่อนคุณจะหลงดีอยู่หน่อยๆก่อนชวนหลงดีนี่แหละเราเรียกว่าพิธีฉลองดีในภาคโกงภาคภูมิตนเข้าใจเลยว่าตนได้ดีแล้วเข้าใจเลยว่าตนมีดีขึ้นแล้วเข้าใจเลยมาดูไอ้ตัวตัวเข้าใจว่าตัวเองมีดีขึ้นแล้วแล