200212-036 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน036-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ007.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้เป็นเช้าวันที่ 12 กุมภาพันธ์พุทธศักราช 2520 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พวกเราทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกเอ่อก่อนจะได้ต่อนะเราจะได้ทำวัดกันในเรื่องของพุทธประวัติต่อไปก็จะขอทบทวนที่จริงก็ผมก็เชื่อว่าพวกเราจะได้ทบทวนกันอยู่แล้วเพราะว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่เราจะต้องมีให้สำคัญคือ พิมพ์รหัสปัจจะเวกขณะอภินิหารปัจจัยเวทนาไม่ใช่สิ่งที่จะมีอยู่ในสมุดไม่ใช่สิ่งที่จะมีอยู่ในตำราแต่เป็นสิ่งที่เราจะต้องมีอยู่จริงๆเป็นอยู่จริงๆที่ตัวเราเริ่มต้นตั้งแต่ว่าเราจะต้องสำเนียงรู้แต่อันนี้พวกเราก็คงมีอยู่แล้วล่ะเพราะว่าพวกเราทุกคนก็ระลึกอยู่เสมอว่าเราเองเป็นผู้ที่ต่างจากเพศคฤหัสถ์แล้วเราไม่ใช่เทศกาลเราเลี้ยงชีพหรือว่าเรายังชีพมีเนื่องหรือชีพของเรามีเนื่องจากเราจะเลี้ยงชีพเราไว้หรือว่าเราทรงชีพเราไว้ก็ตามมันจะเนื่อง มันจะมีแรงสัมผัสมันจะมีอะไร relative relativity ออกไปมันจะสะพัดออกไปอย่างละเอียดใครรู้ละเอียดๆใครรู้อยากก็อยากเรายกมือการแสดงยกมือมันก็จะสะพัดออกไปจากตัวเรามีผลต่อเนื่องมีผลเนื่องไปถึงผู้อื่นหรือผู้อื่นก็เหมือนเนื่องกับเราแล้วมันจะเนื่องกันอยู่อย่างนี้แหละถ้าใครเข้าใจคำนี้ได้ลึกซึ้งแค่ไหนก็เพิ่งรู้เพราะฉะนั้นอาจจะรู้ว่าเราเองนี่เป็นเพศมันจะคิดแล้วต่างจากคฤหัสถ์แล้วเราควร อยู่ในเพจนี้ด้วยอาการอย่างไรอาการกายก็ดีอาการวาจาก็ดีอย่างอื่นที่เราต้องทำให้ดีขึ้นไปกว่านี้ยังมีอยู่อีกถ้าไม่ได้ถามเราว่าอาการกายอาการเมื่อกี้ที่ดีกว่านี้มีอยู่หรือไม่มีอยู่หรือไม่ท่านไม่ได้ถามเราแต่ท่านบอกเราเลยบอกว่ามีนะอาการการบัญชีที่ยังดีกว่านี้ยังมีอยู่อีกก็ตราบที่เราไม่มีเสียกิจวัตรเก่งสุดเท่ากับสมาชิกพระพุทธเจ้าทั้งด้านใจมาจนกระทั่งถึงได้กลายไว้ที่ แต่เดี๋ยวนี้ทำไม่ได้หมายเอาใจเพราะว่าฉันมีใจอั
อ่านต่อ
นสุดได้เพราะงั้นอันนี้กินความหมดแม้แต่พระอรหันต์แล้วพระอรหันต์แล้วก็จะต้องมีอภิญญาอภิญญาปัญจเวทขณะนี้เหมือนกันแม้แต่พระอ่านแล้วกายวัดบาจาไม่มีกายวาจาที่เราจะปรับปรุงได้อีกเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็ปรับปรุงได้อีกประการกายวาจาใจที่อันสุดแล้วซึ่งถึงจุดสุดคือข้อ 9 จุดสุดอภินิหารปัจจัยเรายินดีในความสงบหรือไม่ถ้าเราถามตัวเราเองแล้วเราเห็นว่ายินดีก็จบได้เราศูนย์ยาคารี มีศูนย์ยักษ์อาคารรักเรามีศูนย์เป็นคูหาสยามเรามีศูนย์ยะและมีความหยุดความจบความหมดเป็นความอยู่ความเป็นเรามีความอยู่ความเป็นคือศูนย์ได้แล้วเรายินดีรู้ดีเห็นดีเข้าใจดีและมีดีนั้นอยู่มีดีและอยู่ที่เราอันนั้นด้วยมันเป็นจุดจบของการเป็นที่สุดพระอรหันต์มีอันนี้แล้วเรียบร้อยก็ยังจะต้องพึงพิจารณว่าเราเองนี่มีชีวิตเนื่องผู้อื่นนะตอนแรกๆตื่นๆก็ว่าเรามีชีวิตเนื่องด้วยผู้อื่นเขาเลี้ยงเรา เราต้องทำดีนั่นเป็นเซลล์ข่าวบุคคลพอเป็นพระอรหันต์แล้วเราเองเราทำดีหรือไม่ดีเนี่ยจริงเรามีดีแล้วล่ะเป็นสภาพที่ไม่มีโลภะโทสะก็เป็นตัวอย่างได้แล้วนะแต่กลายวาจาของเราล่ะที่มันแสดงออกไปเนี่ยคนอื่นเขารับได้อย่างไรมันมีผลเนื่องไปมันสะท้อนออกไปมันสัมผัสออกไปมันจะไปทำให้คนอื่นเขาเห็นอย่างไรเห็นอาการกายกรรมอย่างนี้อาการเหมือนมีกรรมอย่างนี้มันไปกระทบสัมผัสแล้วเกิดผลดีหรือผลเสียอย่างไรไม่ตายตัวเลยยากแสนยากจึงจะต้องพิจารณาเนืองๆหรือว่ากายวาจาอย่างอื่นที่จะต้องทำให้ ขึ้นไปกว่านี้กว่านี้ก็ทำไปกว่านี้ยังมีอีกยังมีอีกเสมอจึงเห็นได้ว่าอนันตังต่างๆถ้าใครคิดว่าตัวเองได้งามพร้อมทั้งต้นกลางปลายงาด้วยเบื้องต้นงานในท่ามกลางน้ำหรือบั้นปลายด้วยกายกรรมวจีกรรมทั้งหมดเท่าๆกับพระพุทธเจ้าแล้วก็เอาถ้าใครคิดว่าแต่ผมเองผมขอยอมรับว่าผมยังไม่มาหมดผมยังไม่งามอย่างพระพุทธเจ้าผมเห็นซากศพเห็นศพแล้วก็ยังเอามาใช้กับตนอยู่เสมอถ้าจริงๆพิจารณาตนอยู่เสมอตลอดเวลาให้มากที่สุดเท่าที่เราจะสามารถ เพราะเราทำเราดีและเราทำเราเนื่องด้วยคนอื่นมันไม่เกี่ยวเนื่องเราไปเป็นสัมผัสสภาพมันออกไปถึงผู้อื่นด้วยถ้าเราดีมันก็ออกไปดีดีแล้วก็เจริญผลต่อไปถ้าเราชั่วผู้อื่นชั่วเพราะฉะนั้นผมเคยพูดดูว่าจะเคยพูดว่าเมื่อเวลาอะไรมันผิดขึ้นเพราะเราดาวรุ่งโน้นแตกแหมเพราะเราแท้ๆประเทศไทยต้องรบกันก็เพราะเราใครเดือดร้อนมาทั้งหมดเพราะเราถ้าผู้ใดรู้อย่างนี้คิดอย่างนี้เห็นอย่างนี้พูดนั้นก็เป็นผู้ไม่ประมาทส่วนตนก่อน ตัวตนแล้วก็ไปตรวจอันอื่นต่ออันที่เนื่องจากตัวเองไปต่อแล้วเราก็ดูอันไหนแก่อันไหนชัดอันไหนจัดอ๋อจากเราน้อยหรอกมีพ้นจากเรานิดเดียวแต่ผลแท้ๆไม่ใช่มีเหตุจากเรานิดเดียวแต่เหตุจากอันอื่นที่เรื่องๆๆกันไปสอบไล่ออกไปแล้วแต่เป็นเหตุอันนู้นเขาหลอกชัดๆใหญ่ๆเหตุจากเราก็มีเหมือนกันเพราะฉะนั้นใครมาโทษเราเราจะได้ไม่โกรธเพราะเรามีเหตุเหมือนกันเหตุจากเรากับตาเท่านั้นเองดาวดวงนั้นถึงแตกเหตุพวกเราต้องหายใจเท่านั้นเองเขาเลยฆ่าฟันกันแทนกันหมดเลยอะไรก็ตามแต่มียกตัวอย่างให้ฟัง ยกตัวอย่างให้เห็นว่ามันเกี่ยวเนื่องกันอย่างไรมันเป็นได้ละเอียดออกเมื่อผู้ใดรู้ละเอียดอ่อนแล้วจะเห็นได้ว่าที่สุดเพราะเราเองยังมีปานะเราเองเรายังมีธาตุรู้ในจิตเท่านั้นเราจึงรู้ว่าโลกนี้ชั่วได้ดีโลกนี้ชั่วและดีก็เพราะเรามีปานะถ้าเราไม่มีปลาหน้าเราไม่มีธาตุรู้ซะเลยไม่มีชั่วดีที่เราไม่มีไม่มีชั่วมีดีก็เพราะเรารับรู้แต่มันก็มีอยู่จริงชั่วดีตามระดับของสมมุติเราจึงจะต้องมาปรับปรุงสมมติฐานด้วยเพราะเรายังอยู่ถ้าเราตายไปเสร็จแล้วก็หมดเรื่องใครมาโทษคนตายไม่ได้ใคร คนตายไม่ได้ผมก็ต้องปรับปรุงวิญญาณวิญญาณธาตุปรับปรุงจนวิญญาณธาตุดีสุดอย่างนี้แล้วก็ยอดครับรอพ้นทุกข์เราเบาสบายเราไม่มีเราแน่ใจในกิเลสตัณหาต่างๆมันไม่เอาเราวนเวียนกลับไปสู่แม่โลกตื้นโลกสูงโรคต่ำโรคไตก็ไม่มีปัญหาเราก็เจียนมีแต่ปรับปรุงปรับปรุงปรับปรุงให้ดีที่สุดพระอรหันต์จะเห็นจุดปลายยอดเรียกว่าอรหันต์ต่างปลายยอดนั้นเป็นอนันตังเห็นอันตะเป็นอนันตะอะนะว่าปลายฐานะแปลว่าไม่อันนั้นจะแปลว่ามันไม่เห็นมีปลาย พระอรหันต์มีปลายปีจบมีอันเก่าแต่พระอรหันต์เองเห็นไม่เห็นมีปลายตรงไหนแต่พระอรหันต์เห็นอนันตังอนัตตาไม่มีปลายไม่มีจบเพราะทุกอย่างมันเป็นไปได้ดียังไม่มีที่สิ้นสุดเพราะสมาสจะบริจาคท่านก็เป็นของท่านแต่ก็จะมองของท่านท่านก็จะปรับปรุงทุกท่านที่สุดถึงที่สุดของท่านจะเกินที่เราจะเห็นแล้วว่าไม่รู้ไม่มีไม่งามไม่ดีตรงไหนของท่านเรามองไม่เห็นเลยจริงๆเรามองไม่เห็นแต่ถ้าจะเห็นของท่านตามความลึกละเอียดของท่านเองเป็นพุทธวิสัยท่านเองใครเป็นตัวถ่วงไม่ได้เพราะฉะนั้นเราต้องมาดูว่าเราเองได้หรือเปล่าด้วยเสียง โดยศีลด้วยหลักเกณฑ์โดยข้อพระพุทธด้วยกติกาของสังคมทั้งหลายสีก็คือหลักกฎต่างๆกฎกติกาของสังคมกฎของสังคมกฎของหมู่ชนชั้นนั้นชั้นนี้เขาติเตือนเราไม่ได้ละเอียดละออเท่าไหร่เราก็ยิ่งสูงเท่านั้นเราเองนะเราติดเกมตัวเองได้เปล่าผู้รู้ผู้อื่นท่านต้องใช้อันที่ต่อไปนี้ข้อที่ 5 ผู้รู้ก็ใคร่ครวญแล้วติเตียนเราโดยศีลได้หรือไม่ท่านต้องมีโอกาสลงไปแล้วผู้รู้ใคร่ครวญนะถ้าผู้รู้เผินๆนึกว่าตัวรู้แล้วก็เผินๆที่เตรียมไว้ทันทีไม่ละเอียดก็ยังไม่เอาต้องเอาผู้รู้นั้นใคร่ครวญแล้วติเตียนเราได้ไหมถ้าไม่ใคร่ครวญมันพลาดได้เหมือนกันเพราะละเอียดสูงสำหรับผู้สูงอายุถ้าตัวเองนึกว่าตัวรู้แล้วก็เป็นใครควรเป็น เขาเรื่อยไปไปเจออาผู้สูงที่เราไม่รู้ก็ได้เขาละเอียดลึกซึ้งกว่าเราก็ได้เพราะต้องผู้รู้นะต้องไม่ประมาทต้องใคร่ครวญซะก่อนไตร่ตรองพิจารณาดีๆไว้ก่อนรอบส่วนดีแล้วจึงเรียนผู้อื่นเพราะข้อติเตียนบางข้อเราจะพึงจัดว่าเป็นดีเป็นจริงเลยทีเดียวเลยต้องดูว่าใครชวนไหมและผู้รู้เตือนตัวเองอ่ะถ้าเราเองเป็นผู้รู้เราคลายตัวหรือเปล่าเขาจะปฏิเสธเขาเราได้ขายตัวหรือเปล่าติดเตียงก็ส่งส่งสุ่มสี่สุ่มห้าไปไม่ได้เรื่องพอเราจะติเตียนเขาเราจะต้องใคร่ครวญ 4 ปีแล้วต้องมีศีลมีหลักมีเกณฑ์มีกติกามีกฎมีระเบียบมีวินัยไม่ใช่เปลี่ยนชื่อไปเรื่อยถ้า GPS ช่วยกูด้วย ก็ไม่ตกฟากถ้าเป็นของเราเองเราเห็นว่าไอ้นี่ดีอย่างอื่นไม่มีระเบียบวินัยกติกาใดๆยังไม่มีเลยเรามีของเราเองเราเป็นจิตใจใครเขาไม่ได้เราไม่มีหลักยึดไม่มีหลักที่ก็จะเห็นด้วยแล้วก็แสดงว่าเราไปยืนยันของเราไปว่าของเราของเราของเราอันนี้ของเราเองคงหลักอื่นเรายังไม่เห็นเราเห็นเองเราว่าอันนี้ดีแล้วล่ะก็ยืนยันไปอันนั้นจะติดเตียงเขาไม่ได้เพราะเวลานี้ยังไม่มีในโลกมันยังไม่มีในโลกที่ติดเองก็ไม่ได้หรอกอันนี้มันจะติดเตียงเขาได้หลักใดต้องมีหลักยึดหลักจริงแล้วก็ต้องนอกจากราคาเองแล้วก็พิจารณาใคร่ครวญให้ดีด้วยเราเองนี่แหละเป็นผู้รู้เรามีชีวิตเขาหรือเขาอื่นมาติดเตียงเรา พาเข้าไปขายชวนเราก็ย้อนแย้งของเขานางแงไปหรือเราเป็นผู้รู้ไปย้อนแย้งเขาไปติเตียนเขาโดยไม่ใคร่ครวญเขามีหลักเกณฑ์เขามีความลึกซึ้งย้อนแย้งเรามาหน้าแงเราก็หาแล้วก็นางไงเสียไปอีกอันนี้เป็นความไม่ประมาทเลยพระพุทธองค์แสนลึกซึ้งเราติดเตียงโดยเราเองได้หรือไม่ผู้อื่นหลายคนแล้วติดเตียงเราโดยศีลได้หรือไม่อันนี้ปรับปรุงอยู่เสมอข้อต่อมาเราต้องพลัดพรากจากของรักของชอบใจทั้งนั้นที่เป็นจุดจบเรามีการกระทำเป็นของตัวเป็นของของตัวทำดีดีทำชั่วได้ชั่วมาลงที่ตัวมาลงจนจบทุกอย่างจะต้องพลัดพราก ทั้งหมดไม่มีอะไรในการแข่งขันเราทำดีๆเราชั่วๆเป็นตัวจริงเป็นคำกิริยาที่ยังเป็นไปอยู่มีคนจะรักมีการติดตั้งค่าการเป็นศูนย์ว่าใครรู้จักเป็นศูนย์ก็ 0 ใครมีการที่ตัดเป็นตัวตนก็ต้องรู้ตัวตนใดที่ดีกว่าตัวตนใดสภาพได้ดีกว่าสภาพใดต้องรู้แล้วเราก็มีชีวิตอยู่โดยสารที่เรายังมีอยู่เราก็ทำให้มันดีที่สุดตามสภาพแวดล้อมที่เราเห็นว่าดีที่สุดแล้วอันนี้ไม่เข้าข้างตัวถอดตัวถอดตัวนี้ได้นะคู่ต่อไปวันคืนล่วงไปล่วงไปเรากำลังทำอะไรอยู่มีไฮไลท์สาระเลยทุก แล้วจิตของเรายินดีคอร์ดกีต้าร์ยินดีในความสงบหรือไม่ถ้าเราแน่ใจว่าเรายินดีแล้วแน่นอนไม่มีเปลี่ยนแปลงเราเห็นชัดแต่เราไม่ได้ติดสงบเรารู้แล้วว่าเราเองก็มีการปฏิวัติสถานะปัจฉิมมีการสลัดคือมีการสลับกลับหลังอยู่ตลอดเวลาเราไม่ได้ติดเรารู้อย่างชัดแจ้งว่าเข้าใจดีแต่ฉันก็ดีสินะหยุดมันดีสินะสุดท้ายมันหยุดก็ตอนนี้เรายังไม่ตายเราก็รู้ความเมตตาของขันธ์ 5 มันยังมีรูปนามขันธ์ 5 เวลานี้เวลาตื่นแล้วคุณรู้เวลาตื่นเราจะตายย่อยๆในเวลานอนแล้วก็รู้ว่าตายๆในเวลานอนมันไม่มีอะไรมากนอกจากกรรมของจิต กายก็ให้มันสงบให้มากกรรมของมาจากวาจาก็อยากไปนอนเพ้อละเมอพล่ำพูดอะไรอยู่หรือแม่จะให้เสียงส่งเสียงอะไรมากมายหายเงียบเพราะระวังให้เป็นผู้สงบอยู่ตลอดเวลาได้ก็ยินดีสิ่งเหล่านี้แหละทั้งหมดเราเป็นไปได้จริงเป็นอุตริมนุษยธรรมอุตริมนุษย์ต่างๆเป็นไปจริงเรามีบทบาทเราลดหลุดพ้นความต่ำความชั่วขั้นต้นขั้นกลางขั้นละเอียดที่เราพูดกันมามากมายแล้วได้เราก็รู้ของเราเป็นอุทยานแล้วเรามีฐานดีพวกนี้แม้แต่เราอยู่เรารู้ว่าเราเองเรามีสมณะสารูปอันประกอบไปด้วยการเป็นอยู่มีรูปรูปกายรูปวจีหรือรูป จิตก็ตามที่เป็นรูปกระจิตที่เป็นปัญญาที่เป็นความสงบอยู่ในใจอันสูงมีญาณมีวิมุติอันสูงเรามีจริงก็เป็นอุตสาหกรรมจริงหาเราเป็นคฤหัสถ์หรือเราเป็นสมรรถนะเมื่อเราเป็นสมรรถนะเราก็มีสมณศักดิ์ตามเมื่อไปเดินอยู่กับคฤหาสน์เราก็จะรู้ว่าเราต่างและรู้ความจริงเราก็มากินน้ำบางทีเราบางครั้งบางคราวเราก็เป็นแต่เพียงตัวกายแทนก่อนที่เป็นตัวอย่างเข้าง่ายๆเราเรียกชีพอยู่หรือเรายังชีพอยู่หรือเรามีชีพอยู่มันเลือกอาการการกายอาการวาจาและก็อยากจะซ้ำลงไปอีกทีนึงเรื่องวาจาพวกเรา พวกเราเนี่ยมีการพูดกันมากภาษาคนเก่งถ้าลูกติดเครื่องและคนกลัวเราเนี่ยส่วนตัวมันเริ่มมาตั้งแต่ผมนั่นแหละว่าไปก็ตั้งแต่เริ่มจากผมแล้วอันนี้ผมเองผมก็พยายามถ้าเผื่อว่ามันไม่จำเป็นอะไรจะเกินไปนักร้องพยายามถ้าถึงเวลาถึงเวลาคราวจำเป็นที่เห็นว่าเอออันนี้ผมเหมาะพอเจาะลึกพอเป็นไปก็เอาถ้าบอกว่าไม่ไม่เป็นไปก็พยายามรื้อรู้ตัวแล้วก็ทำอยู่เหมือนกันว่าจะตายวาจาเราต้องทำให้ดีขึ้นอยู่เรื่อยๆเพราะงั้นก็ขอเตือนสิ่งใน วาจาพวกเรานี่พยายามหน่อยหรือไม่กลายผมก็เคยเตือนแล้วว่าเราเองเราอยู่ที่นี่อยู่แดงก็อยู่นี่เรารู้สึกว่าเราเองจะสำรวมกายลงน้อยนะการเดินการฝ่ายการมาลุกลี้ลุกลนมันไม่เป็นไปตามสมณะสารูปดูแล้วมันกระปุกกระเพาะมันไม่ดูมันไม่ดูว่ามันเป็นไปได้ดีด้วยงามเราต้องพยายามดูหน่อยแต่ก็ค่อยยังชั่วหรอกกายก็ไม่เป็นไรเรามีนั่งมีเส้นผมมีการอยู่ในรูปนั่งยืนเดินอะไรก็พอค่อยยังชั่วหน่อยแต่ว่าจียังมีอีกหลายจุดที่พวกเรายังน้อยเทวดามาเตือนแล้วพูดมากปากเบี้ยวมีส่งลง โรงพยาบาลแล้วมันจะส่งโรงพยาบาลจะส่งไปหาหมอไปแล้วมารับญาติพี่โกโยมารับมารับเอาอะไรไปตัวอิจฉาวิชชาเราชักจะล้นแล้วนะจะมากไปหน่อยออกมากปากเบี้ยวเลยเดี๋ยวกระตุกถ้าเราไม่รู้แม้กระทั่งสัญญาณภัยอันเห็นด้วยรูปชัดๆอยู่ป่านนี้เราก็ยิ่งจะแย่ใหญ่นะเราพยายามดูว่าจะพยายามชมรมอาจารย์มันแรง จัดไปหรือมันมากไปก็สงบลงบ้างลดลงบ้างพอบ้างเราจะรู้สึกว่าการหยุดเธอก็มีผลไม่ใช่ว่าจะมีแต่การจะให้ๆๆการให้หยุดซะบ้างให้สภาพหยุดซะบ้างก็มีผลสูงให้รู้จักพอจุดจบจุดพอจุดให้ขนาดนี้ก็ไม่น้อยมากในขณะที่โลกกำลังแรงคำสอนที่ถูกต้องโลกที่แล้งคำสอนที่มันไม่เคารพเป็นแต่คำสอนย้อนแย้งเป็นคำสอนเปลือกๆกับพริกกะปิแม้เราจะมีคำสอนที่เป็นมิจฉาเป็นความรู้เป็นสัจธรรมจริงก็ตามมันก็มีความ สำหรับคนที่ให้ตอนนี้ดูพอเหมาะแล้วต่อจากนั้นก็เป็นเรื่องอื่นที่เป็นเรื่องที่ไม่แข็งเกินไปไม่ต่อจัดจ้างเกินไปไม่มากเกินไปจนต้องฟังแล้วอ้วกก็ฟังแล้วอ้วกเนี่ยใช้ภาษาง่ายๆสำหรับพวกเราคงไม่ถือสาอะไรก็ฟังแล้วมันเต็มล้นอาเจียนออกแล้วไม่ไหวแล้วรับไม่ไหวอย่างนั้นมันแทนที่จะได้ผลมันเกิดการไหนนายเบื่อมันเมามันเบื่อมันก็หามันไม่เอาแล้วมันก็เรากินอะไรกินมากๆกินจนล้นล้นแล้วเราก็จะเกิดการเบื่อไม่เอาอีกอะไรอย่างนั้นน่ะแล้วเราก็จะต้องดูอันนี้บริษัทมาเตือนเรื่องอาจารย์นอกนั้นก็ขอให้พวกเราพยายามพึงสำเร็จพิจารณาเรื่อง บัดนี้เราเป็นสมณะแล้วเรามีเพศต่างจากคฤหัสถ์ทุกสิ่งทุกอย่างของเราที่ยังชีพที่ยังมีชีพอยู่เราเนื่องๆต่อเนื่องเรื่องกับผู้อื่นอาการกายอาการวาจาของเรานั้นยังมีดีอยู่อีกที่จะทำขึ้นไปเรื่อยๆตัวเราเองที่เตรียมตัวเราเองด้วยศีลได้หรือไม่ผู้รู้อื่นใครก็แล้วติเตียนเราได้ศีลได้หรือไม่อันนี้ครูหนึ่งต่อมาคู่ต่อมาอีกก็ให้เห็นความจริงทุกอย่างต้องพลัดพรากจากกันอย่าเสียใจมันจะมีอะไรไม่ได้มันก็ต้องแย่ต้องปล่อยที่สุดมันจะต้องปล่อยทุกสิ่งต้องพลาดจากการทำดีดีเราทำชั่วชั่ว สิ่งนั้นแหละของผู้กระทำนั้นกรรมของจิตก็เป็นกรรมของจิตกรรมของกายก็เป็นกรรมของกายกรรมของวาจาเป็นกรรมของวาจากายวาจาจิตมันอยู่ที่รูปนามขันธ์ 5 ของเราก็เป็นเราโดยสมมุติจะไปถือว่าเราไม่ได้ทำไม่ได้กลายเป็นของเราเราทำกายกรรมเป็นของเราเราทำวจีกรรมเป็นของเราเราทำมโนกรรมของเราก็มโนกรรมของเรานั่นแหละทำกรรมเป็นของตนทำดีดีกรรมชั่วชั่วเพราะฉะนั้นปัญญาอันแหลมลึกที่จะรู้ดีรู้ชั่วตามกาลเทศะตามหมู่กลุ่มด้วยอำนาจของสัปปุริสธรรม 8 ประการไม่ใช่ของอื้อเราจะต้องกระทำแล้วก็รู้ทุกกาลวันคืนล่วงไปล่วงไปเรากำลังทำ เพลงแน่ใจเรายังมีจุดดีจุดสงบนั้นหรือไม่ถ้ามีจุดสงบนั้นดีอยู่แม้กำลังทำงานทำการอยู่ทุกอย่างเราก็ยินดีได้กับตัวเราว่าเราก็สงบอยู่แม้มีการงานทางกายแล้วก็สงบเสงี่ยมงดงามสงบเสงี่ยมงดงามโดยเฉพาะใจเราก็สงบมีสุภารีอยู่เป็นสุภาพวิหารอยู่วิหารหรืออาคารก็เหมือนกันสัญญาก็เป็นภาษาอันหนึ่งสูญญากาศก็คือศูนย์ศูนย์ยาคาเรนศูนย์ยากาศอยู่เรามีศูนย์เป็นเครื่องอยู่ศูนย์นี้แหละเราอยู่กับศูนย์นี้ เรามีอยู่แม่เดี๋ยวนี้เราก็มีอยู่ถ้าใครรู้ใครเข้าใจที่สภาวะธรรมวันนี้มันก็บริบูรณ์แล้วสบายสบายทุกเวลาเรามีเรายินดีในความสงบหรือเรามีความสงบเรามีพฤติกรรมของวิเวกอ่ะเรามีพฤติกรรมอันเอกอันนี้ไม่มีอุเบกขามีไหมถ้ามีอยู่ก็มีแล้วไม่ใช่ว่ามีอย่างที่เรียกว่าไม่รู้เรื่องมันมีแล้วมันก็ฉลาดรู้การงานการกระทำสังขารหรือปรุงแต่งหรือมีอะไรที่จะเป็นบาปเป็นเรื่องเป็นราวเป็นอะไรเป็นกรรมกิริยาที่ดีแล้วก็ทำดีอยู่ตลอดทุกอิริยาบถมันก็ดีนี่ไปอุตรดิตถ์มนุษยธรรมที่เราจะมีราชาศัพท์ของขึ้นไปเรื่อยๆโดยเราจะไม่เก้อเขินเมื่อสหกรณ์ระดับใดระดับใดก็ตามมาถามเรา ว่าจะตอบได้ในการภายหลังไม่น่าอายอะไรเลยและเป็นจริงด้วยเราต้องรู้อุตริมนุษยธรรมและต้องรู้ด้วยว่าไม่ใช่ขี้โอ่ขี้อวดกรรมไม่ใช่จอมขี้ Ok Google แกก็อวดได้เมื่อเราควรบางทีเราอวดอย่างที่เรียกว่าเขาไม่รู้ว่าเราอวดหรอกแต่แท้จริงเขาได้รับบุตรบุญธรรมนี้ไปจากเราแล้วเราแสดงธรรมเนี่ยอุตส่าห์มันก็ออกไปเราจะเอาอะไรมาแสดงอะไรมันจะไปดีเท่าที่รู้สึกเราแสดงสิ่งที่เขารู้โทรมันก็อวดสิ่งที่เคารพธงเราแสดงสิ่งดีมันก็เอาสิ่งดีๆออกแสดงให้คนอื่นแพร่ออกไปก็แค่อุทยานเราแพร่โดย ไม่รู้ตัวดาราฉลาดถ้าเขาอยากรู้จริงๆเขายืนยันจริงๆก็ขอเป็นเรื่องนั้นค่อยๆยืนยันกันเพราะอยากรู้ต่างก็สบายใจกันแล้วไม่ทวงจริงไม่มีโทษไม่ไปถ้าเขายังไม่อยากรู้ว่าคุณมีดีคุณจะเอาดีมาอวดกับฉันเราก็ไม่ต้องไปอ้วนแต่เราก็อ้วนอยู่นั่นแหละโดยเรารู้ว่าเขาไม่รู้ว่าวันดีแต่ปวดไปให้เขารู้ว่ามันดีกว่าอยู่ในไหนเรารู้ญาณปัญญาเขารับมือก็แทรกยาเขาคุมคนให้เขาได้รับไปเขาไม่รู้ตัวเหมือนเทวดาแจกยาก็คุมคนไม่รู้ตัวให้เขารู้ดีจุดที่ดีกว่านะไปเรื่อยๆอย่างนี้ก็ได้ผลประโยชน์ต่อตามกันไปมันก็สูงขึ้นยาวขึ้น อะไรพยายามเตือนจริงแล้วขึ้นมาเพื่อปรับปรุงเพื่อยกฐานะให้สูงขึ้นก็พยายามอันนี้ก็คงทุกคนก็คงเข้าใจซาบซึ้งดีอยู่แล้วว่ามันเป็นของดีแล้วเราจะทำความเจริญให้แก่ความเป็นความเจริญของตัวเราที่มันเกิดขึ้นมาเป็นมนุษย์หรือผู้เจริญหรือผู้ประเสริฐและเราก็ทำความประเสริฐนั้นไปเรื่อยๆอนันตังตายเมื่อไหร่จะตายไม่มีสติสัมปชัญญะรู้มีสติสัมปชัญญะรู้อยู่ก็รู้ก็ทำไปให้สุดสิ้นอาทิตย์นี้ก็หันกลับมาถึงพุทธประวัติความฝันครั้งสำคัญระหว่างที่ทรงอธิษฐานความเพียรแล้วนะว่าเราจะรู้จักไม่รู้จักความ พอในกุศลธรรมทั้งหลายหรือว่าเป็นผู้ไม่ถอยหลังในการตั้งความเพียรและทีนี้ก็ความฝันครั้งสำคัญภิกษุทั้งหลายความฝันครั้งสำคัญ 5 อย่างได้ปรากฏแก่ตถาคตผู้อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าครั้งเมื่อก่อนแต่การตรัสรู้ยังไม่ได้ตรัสรู้ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่ท่านก็มีนิมิตของท่านตอนเป็นโพธิสัตว์ตอนนี้ฉันยังไม่ประกาศเป็นพระอรหันต์แต่สัมมาสัมพุทธเจ้าอย่างบำเพ็ญบำเพ็ญบำเพ็ญบำเพ็ญถ้าเกิดไม่มีนิมิตมีความฝัน 5 อย่างคืออะไรบ้างเล่าคือมหา ปีนี้เป็นที่นอนอันใหญ่ของตถาคตมีที่นอนใหญ่จอมเขาหินเมื่อวานเป็นหมอนมือข้างซ้ายพาดลงที่สมุดด้านตะวันออกมือข้างขวาภาพลงที่สมุดด้านตะวันตกเท้าทั้งสองหย่อนลงที่สมุดด้านทักษิณภิกษุทั้งหลายนี้เป็นมหาสุบินข้อที่ 1 ได้มีแล้วแก่ตถาคตเพราะอรหันต์สัมมาสัมพุทธเจ้าครั้งเมื่อก่อนแต่การตรัสรู้ยังไม่ได้ตรัสรู้ยังเป็นโพธิสัตว์อยู่อันนี้มีความฝันอันที่ 1 ฝันว่าได้พระพุทธเจ้านอนบนที่นอนรู้สึกว่าที่ดิน กับผีทั้งหมดเนี่ยเป็นที่นอนอันใหญ่หัวหนุนภูเขาใหญ่มีประวัติมือซ้ายพาดลงสมุทรตะวันออกมือขวาพลาดลงไปในสมุดตะวันตกท้าวสองเท้าจุ่มลงไปในสมุดด้านทักษิณหมดยกหัวเอ้าเดี๋ยวค่อยมีถ้ามีขยายความข้ออื่นอีกหญ้าคางอกขึ้นจากสะดือขึ้นไปสูงจากฟ้ายามมีญาติทางออกจากสะดือขึ้นไปสูงจากฟ้าหญ้าคานี่บางบางกลุ่มก็แปลว่าหญ้าแพงพี่ไปคลอด 2 อันท้ายลงท้ายเหมือนกันว่านี่แหละเป็นข้อ 2 ของพระอรหันต์พระพุทธเจ้าเมื่อตั้งแต่ครั้งเมื่อก่อนการที่จะดูเอา คณิตศาสตร์หนอนทั้งหลายมีสีขาวหัวดำคลานขึ้นมาตามเท้าจนถึงเขามีข้อ 3 หนอนทั้งหลายมีสีขาวหัวดำคลานขึ้นมาตามเท้าจนถึงขาด 3 ข้อ 4 นกทั้งหลาย 4 จำพวกมีสีต่างๆกันมาแล้วจากทิศทั้ง 4 หมอบลงที่ใกล้เท้าแล้วกลายเป็นสีขาวมดทั้งหลายสีจำพวกมีสีต่างๆกันมาแล้วจากทิศทั้ง 4 หมอบลงที่ใกล้เท้าแล้วกลายเป็นสีขาวหมด 4 ข้อที่ 5 สถาบันได้เดินไปบนอุจจาระกองใหญ่เหมือนภูเขา อุจจาระไม่ได้เปลี่ยนเลยมีปฏิหารเดินลุยกองอุจจาระกองใหญ่เหมือนภูเขาไปเลยแต่อุจจาระนั้นก็ไม่ได้เปื้อนพระองค์มีข้อที่ 5 อาทิตย์นี้ก็ท่านคล้ายภิกษุทั้งหลายพ่อว่ามหาปิติของตถาคตจอมเขาหิมะวันเป็นหมอนมือข้างซ้ายพาดลงที่สมุดด้านตะวันออกมือข้างขวาพาดลงที่สมุดด้านตะวันตกเท้าทั้งสองหย่อนลงในสมุดด้านทักษิณนั้นเป็นมหาสุบินข้อที่ 1 เพื่อให้รู้ข้อที่ตถาคตผู้อรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณพ่อว่ายาอ่าเนี่ยเรื่องนี้ ข้อที่ 1 เนี่ยก็แสดงว่าพระอนุตรสัมมาสัมพุทธเจ้าเนี่ยเป็นผู้ได้ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณที่หมายความว่ายายหมดนั่นเองเป็นสิ่งใหญ่ครอบงำโลกทั้งหลายนอนผ้าหมดเลยปฐพีนี้หัวพลาดเขาอันสูงหัวใหญ่แค่ไหนทุกอย่างอย่างหมดมือเท้ามือซ้ายมือขวาเท้าทั้งหมดอย่างลงในแต่ลึกลงไปถึงน้ำเนี่ยในมหาสมุทรทั้งหลายนี่ท่านก็อธิบายสั้นๆว่าเป็นผู้ที่แสดงว่านี่แหละคือพูดตรัสรู้อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณฝันข้อที่ 1 เป็นผู้ครอบงำโลก จะอธิบายความให้ฟังเป็นผู้ครอบงำแล้วใครจะไปอุตรดิตถ์ฝันอย่างท่านหรือจะฟันจริงก็ไม่เป็นไรนะถ้าจะเป็นพระพุทธเจ้าจึงครอบงำโลกทั้งหลายได้อย่างนั้นก็ไม่ว่าอะไรเราจะใหญ่ถึงอย่างนั้นก็เอาก็ไม่ว่าอะไรถ้าอยากกินเป็นจริงด้วยว่านี่มันสุรินทร์พระสุบินข้อที่ 1 มันหมายความว่าง่ายๆเงี้ยเราไปคิดเอาเองอื่นก็ได้แยกแยะออกไปซ้ายขวาเบื้องล่างเบื้องบนเบื้องบนยกสูงแล้วเป็นพระปัญญาคือสมองหัวภาพบนยอดเขาหิมะวานหัวพลาดบนยอดเขาอยู่เมื่อวานหมายความว่าเพราะปัญญาหรือสมองสูงและนอกนั้นก็ครอบงำหมดเลยเนื้อตัวในภาพปฐพีทั้งหมดเนื้อตัวภาคปกติทั้งหมดมือไม้ เธอที่จะยังจะแหย่ลงไปได้นี่เป็นส่วนอวัยวะหรือเป็นส่วนที่จะอยากลงไปลึกหมดสุดมหาสมุทรทุกด้านทุกมุมทุกทิศแล้วพ่อว่าญาติทางนอกจากสะดือขึ้นไปสูงจากฟ้าเป็นมหาสมุทรข้อที่ 2 เพื่อให้รู้ข้อที่สถาบันพระพุทธเจ้าได้ตรัสรู้พร้อมเฉพาะอริยะอัฏฐังคิกมรรคแล้วประกาศเพียงไรแก่มนุษย์และเทวดามีแต่พุทธทาสต่อไปให้ขึ้นไปถึงพระองค์ท่านท่านต่อไปถึงผมที่จริงถ้าท่านรู้ว่าเรารู้ว่าพระพรหมก็เทวดาชนิดหนึ่งอย่างที่เราเคยพูดกันแล้วก็ หาอะไรหรือใครดูเหมือนอย่างนี้ก็ไม่มีปัญหาผมก็คือเทวดาอีกลักษณะหนึ่งของอาการของจิตก็นี่ก็หมายความว่าญาติทางออกจากสะดือขึ้นสูงไปจดฟ้านั่นก็คือท่านได้ทางเดินอริยะอัฏฐังคิกกลับมาในทางประพฤติได้ตรวจสอบได้รู้อริยมรรคองค์ 8 อริยสัจทั้งเป็นผู้มีองค์ 8 ของมรรคพร้อมเพียงแล้วประกาศเพียงไรและก็ประกาศกับมนุษย์เทวดาทั้งหมดสูงสุดยอดถึงงอกขึ้นไปเรื่อยๆประกาศ สูงเป็นทางอยู่หญ้ามันสูงเกินไปจนถึงที่จอดขวางถ้าเข้าใจให้ลึกละเอียดลงไปอีกก็จะรู้ได้ว่ามันไม่ใช่ของใหญ่ของโตอะไรทำไมถึงใช้คำว่ายากทำไมไม่เอาต้นปาริชาติใหญ่ก็ออกจากสะดือหรือว่าต้นยางใหญ่หรือว่าต้นที่มีเป็นเป็นพืชใหญ่พืชโตอะไรเนี่ยเป็นชีวะใหญ่ชีวะโตทำไมถ้าเอาตีนมาชีวะกินในชาติทำไมถึงเป็นหมายความว่าเอาพืชเล็กพืชเตี้ยดินนี่แหละก็เพราะว่าสิ่งเล็กสิ่งเตี้ยนี่แหละมันสิ่งใหญ่ได้มันพิลึกล่ะถ้าย่ามันงอกยาวไปจนกระทั่งสูงสุดฟ้าได้เนี่ยมันก็จะหน้าถนนกว่าต้นยูงยางยาว สุดฟ้าฟังให้ดีนะเดี๋ยวอธิบายให้ฟังอีกชั้นหนึ่งถ้าต้นยูงยางเสียบยอดไปถึงฟ้าไม่ได้ไปประหลาดเหมือนกันแหละมันสูงไปสุดฟ้าได้มันก็ประหลาดตรงนั้นแต่มันก็ยังไม่น่าประหลาดเข้ายากมันยาวไปสุดฟ้าได้ที่จริงก็บอกว่าหญ้าคาหรือหญ้าแพรหรือยาอะไรก็ตามแต่ภาษาบาลีอันนี้รากเหง้าว่าปฏิกิริยากิริยาไม่ได้ว่าเป็นธรรมชาติโดยไม่ได้ว่ากินนะหวัดดีวิริยะด้วยกิริยาแต่ว่าพื้นหญ้ามันงอกขึ้นไปมันยาวขึ้นไปได้สุดเศษสุดฟ้าเนี่ยมันยิ่งกว่าที่มันลึกเพราะฉะนั้นสิ่งที่น้อยๆนี่แหละ ใหญ่ๆได้หรือเปล่าดูต่ำๆเตี้ยๆนี่แหละมันจะใหญ่ในตัวมันเองอันนี้สุดยอดนี่ประกาศถึงความเป็นความย้อนแย้งที่สูงสุดของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเพราะฉะนั้นท่านได้อัดถังที่จะมาท่านได้ทางประพฤติอันดีแล้วก็ประกาศทางประพฤติอันดีของแต่ละคนแต่ละคนแต่ละคนท่านบอกปลายทางไปหมดเลยคนชั้นนั้นชั้นนั้นอยู่อย่างนั้นเป็นอย่างนั้นมากกว่านั้นดีให้ดีขึ้นนะเมื่ออยู่ชั้นนี้ได้ขึ้นมาอยู่ชั้นสูงขึ้นมาอยู่ชั้นนี้ได้ขึ้นมาอยู่ชั้นสูงขึ้นลายเรียงตอนคนที่ขึ้นมาตามทางที่สูงขึ้นเรื่อยๆด้วยความเป็นอยู่ธรรมดานี่แหละไม่ใช่เป็นสิ่งที่ลึกที่เรืออะไรเลยดูง่ายๆดูต่ำๆด้วยดูพื้นๆเลยไม่ใช่ไม้ที่หายากไม่ใช่ไม้ที่คัดมาแล้วไม่ อย่าหาที่ไหนก็ได้อยากขายหญ้าแฝกเต็มไปหมดศาสนาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงเป็นศาสนาหญ้าแพรกในศาสนาธรรมดาพื้นๆปกติไม่ใช่ศาสนาที่จะเป็นหลงป่าบวมๆอะไรที่พิลึกพิลึกทำได้ยากไม่ใช่เขาทำได้ง่ายและง่ายเขาเป็นปกติมนุษย์และความเป็นมนุษย์ที่เป็นอยู่สุขกันง่ายดายอยากฟังก็ไม่รู้จะพูดภาษาอะไรอย่างนี้ให้คุณเข้าใจเอาก็แล้วกันนะนี่เป็นศาสนาพระพุทธเจ้าถ้าตอบไปมหัศจรรย์พ่อว่าหนอนทั้งหลายมีสีขาวหัวดำพรานขึ้นมาตาม
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive