200105-013 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน013-พ่อท่าน-สันติอโศก-R035.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้เป็นเช้าวันที่ 5 มกราคมพุทธศักราช 2520 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พวกเราทำวัตรเช้าที่พระราชทานสันติอโศกสำหรับวันนี้ยังคงต่อพุทธประวัติจากพระโอษฐ์ก่อนอื่นก็พูดถึงเรื่องเหตุการณ์หรือว่าเรื่องอะไรต่ออะไรแต่ที่เรามีกันอยู่ทุกวันนี้ซะก่อนก็ไม่ทราบว่าเราจะได้รู้แจ้งกันหมดทุกคนหรือเปล่าแต่ก็ขอเอามาพูดเล่นว่าจะได้รู้กันแล้วก็ไม่เป็นไรเธอเลือกขนาดนี้ ทางด้านศีรษะอโศกที่มีอะไรก็ได้ขึ้นมาเป็นเรื่องราวอย่างนี้ที่มีจดหมายปลอมแปลงหรือว่ามีเรื่องราวที่เขาสร้างสร่างหลักฐานสร้างอะไรก็ได้ขึ้นมาเพื่อที่จะให้มันเป็นภัยพิบัติจากพวกเราที่เป็นการทำลายที่เราตั้งใจจะทำลายตอนนี้ท่านกุศลได้คัดลอกเอามาจากพิมพ์สำเนาพิมพ์ที่พิมพ์ดีดที่เป็นจุดหมายก็ส่งไปถึงญาติโยมที่แถวบางแคหลายสิบคนบอกว่านวยประชาสัมพันธ์ฟังดูสำนวนก็ได้จดหมายฉบับที่เขาส่งแจกจ่ายไปต่อญาติโยมเนี่ย หน่วยประชาสัมพันธ์ขยายแผนงานเขตอุบลขึ้นที่สถานที่ที่จะติดต่อที่ไหนก็ไม่รู้หน่วยประชาสัมพันธ์ขยายแผนงานเขตอุบลราชธานีมันไม่มีที่ตั้งจะเป็นถนนตำบลถนนอะไรอำเภออะไรก็ไม่รู้เลขที่อะไรก็ไม่รู้จะบอกว่าหน่วยประชาสัมพันธ์ขยายแผนงานเขตอุบลเลยนะวันที่ 15 ธันวาคม 2519 เรื่องประชุมวางแผนงานขั้นต่อไปเขายังไม่ได้อ่านเลยถามก่อนตอนนี้ใครยังไม่ได้อ่านสมุทรฟังแล้วอ๋อถ้างั้นก็ไม่ต้องอ่านซ้ำโทษทีผมนึกว่าไม่ได้ยังไม่ได้อ่าน ใครยังไม่ได้ฟังใครยังไม่เคยเราไม่ได้ข้ามเลยครับใครนี่ก็ยังไม่ทราบยังไม่ได้ยิน 2 องค์เหรอจะได้ไปเสียเวลานะหนังสือนี่มันเขียนขึ้นมาแค่นั้นหรอกมันก็ได้หาเรื่องหาเรื่องผ่านแล้วก็จดหมายนี้ผมอยากจะอ่านให้ฟังด้วยไม่ยาวสั้นแต่ว่ามีเรื่องมีเนื้อขึ้นต้นเลยนะจากเชียงใหม่ 16 ธันวาคม 2559 กราบนมัสการพระอาจารย์ที่เคารพอย่างสูงรูปประธรรมอโศกนี้มีอ
อ่านต่อ
ิทธิพลอย่างยิ่งต่อผู้มีหัวใจธรรมแม้ในร่างของเด็กหนุ่มวัย 20 ถึงขนาดถอดรองเท้าคุกเข่าลงกราบอย่างงาม 3 หนตรงพื้นถนนอันขรุขระนั้นและในอิทธิพลด้านลบมันทำความหวาดกลัวต่อทางการบ้านเมืองถึงขนาดสารวัตรใหญ่สุดของเชียงใหม่ต้องโทรศัพท์ไปบอกหัวหน้าของเพื่อนดิฉันให้เตือนลูกน้องเลิกพบปะเกี่ยวข้องด้วยเพราะเป็นบุคคลผู้มีพฤติการณ์ที่ทางการกำลังสอดส่องติดตามเฝ้าดูอยู่พี่ ได้รับการสัมภาษณ์ทั้ง 2 ครั้งครั้งแรกขณะเดินบิณฑบาตเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจในเครื่องแบบมีอายุแล้วถามไปก็ให้ตำรวจอีกคนจดไปส่วนครั้งที่ 2 เป็นเจ้าหน้าที่นอกเครื่องแบบเป็นเด็กหนุ่มเข้ามาขณะที่ฉันกำลังฉันอาหารเขาก็ถามไปตามคำสั่งจดไปตามหน้าที่บริษัทให้ความกระจ่างชัดจนเขาไม่รู้จะสงสัยอะไรอีกทั้ง 2 รายการก็ลาจากไปด้วยการยกมือไหว้อย่างอ่อนน้อมฟังดีๆแล้วก็สำนวนของจินดาคนที่สั้นๆแต่มีขยายความอะไรก็ได้อยู่เนี่ยมันสั้นๆแต่จำนวนเข้ามาขยายความในตัวมันเองหมด ผมมีอะไรจะอะไรลักษณะยังไงอยู่บ้างทั้งหมดโลกนี้มันตาบอดเสียจนมองงานแท้ๆของศาสนาไม่ออกปรับระแวงว่าเป็นคนอุบายที่แสนเข้ามาทำลายศาสนาดูกันยังไงก็ไม่รู้ดิชั้นจึงมีผู้คุ้มกันตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาจนถึงบัดนี้เขาก็ยังมัวสอดส่องเพลงโทษรวบรวมข้อมูลหลักฐานอยู่รอบนอกของเขาต่อไปคงยังหาประเด็นเร่งงานไม่ได้ได้แต่สร้างสถานการณ์เขย่าขวัญชาวบ้านไปตรงกลางก่อนอดีตงานเขียนของตัวขึ้นมีปัญหาแต่ตอนหลังจากร่างแล้วการแก้ไขแล้ว ออกใหม่ก็มีอันต้องเห็นจุดที่จะขัดเราให้แจ่มแจ้งขึ้นทุกทีบางทีก็ขยายต่อมันจึงดูไม่รู้แล้วมันถึงดูแล้วไม่รู้แล้วอันที่รอบใหม่ก็มีรอยแก้รอยเพิ่มรอยขีดฆ่าอีกอันนึงพูดถึงเรื่องเขียนจดหมายคือธรรมดาแต่ก่อนนี้จะไม่พยายามเขียนจำนวนไม่มีกำลังใจแล้วตอนนี้ก็เพี้ยนก็ขยันทำอะไรเพิ่มขึ้นเขียนจดหมายถึงหมู่พวกด้วยในการส่งข่าวรายงานหรือว่ามีอะไรก็ช่วยกันไม่มีอะไรต่อแล้วก็ดิ้นขอกราบขอบพระคุณพ่อที่กรุณาให้ความกระจ่างแจ้งและกำลังใจที่ฉันด้วยจดหมายทุกครั้งยอดมนุษย์ดูสภาพตัวเองตั้งแต่เล็กจนโตแล้วรู้ ว่ามันน่าสงสารเป็นที่สุดและไปไม่รอดแน่ถ้าหากไม่มีบุคคลอย่างพ่อท่านบนโลกนี้และเมื่อที่ฉันคิดต่อถึงผู้ที่ทำให้ดิฉันได้พบพ่อที่ฉันกำลังเห็นใจเขาเป็นที่สุดเพราะเขาเป็นคนดีมากจริงๆเพราะความกรุณาพ่อช่วยให้คำแนะนำกันได้ด้วยแล้วก็มีจดหมายของนัยนาอีกฉบับหนึ่งตายงานมาแต่ยาวก็จะขอรบกวนรับจดหมายฉบับนี้แต่ไม่ใช่รายงานมามีพี่ผู้ที่ไม่ได้อยู่ที่นี่เท่านั้นมีงานด้วยครับคือรายงานมาจากแพทย์นั่นก็ นัยนาก็ได้รับเหมือนกันแหละมีเหตุการณ์ที่ตำรวจที่เขาพิมพ์เล็งทั้งคณะกับคณะจังหวัดทั้งหลายรายได้อ่านแล้วก็คงไม่มีปัญหาอะไรอ่านแล้วตอนนี้เราที่เอามาอ่านแล้วก็ที่ผมเอาขึ้นมากล่าวมาเอ่ยมาผสมมาประกอบอะไรพวกนี้ก็เพราะเหตุว่าเราจะไปดูได้รู้ถึงสถานการณ์ของเราเองที่อยู่กับสังคมเขาที่อยู่กับมวลชนเขาต่างๆเพื่อเราจะได้ทำงานกับเขาอย่างระมัดระวังเราไม่ต้องการอะไรให้ร้ายแรงเราไม่ต้องการอะไรให้เกิดในกรณีที่มันไม่งามไม่ดีโดยเฉพาะเมื่อมันจะบาดหมางทำลายแตกหัก ที่มันให้เขาทาถ้าเราจะไม่พยายามกระทำและจะพยายามปิดป้องเหตุการณ์รอบๆตัวมันเป็นอย่างนี้เราก็จะต้องสำนึกในสำเนียงกันดูบางคนไม่ได้มีสำเหนียกสังวรอะไรเลยก็ทำอะไรต่ออะไรไปตามอำเภอใจตัวเองคิดเท่านั้นอยากจะทำอะไรก็ทำไม่นึกถึงผลสะท้อนที่ว่าเมื่อเราทำไปแล้วนั่นน่ะจะไปเป็นเหตุเป็นภัยอะไรเพื่อประชาชนเกี่ยวไปเกิดยุ่งอะไรเกิดขึ้นมาอย่างโน้นอย่างนี้อะไรเนี่ยมันเกิดได้เป็นได้ขนาดนี้มันยังไม่มีขนาดนี้ยังมีน่ะดีแล้ว ที่นี่ผมก็เห็นรูปพลอยหรือว่าเห็นอะไรหลายๆอย่างถ้าเผื่อว่าไม่ระมัดระวังกันก็ถึงได้เอาขึ้นมาพูดวันนี้ไม่มีหมู่อยู่กันมากพอสมควรก็ได้เอาขึ้นมาเปล่าซะแล้วขึ้นมากล่าวก็เพื่อจะได้กำชับกัญชากันไว้ให้เราได้สำเนียงสำนึกระมัดระวังสังวรว่าเราจะทำอะไรนั่นน่ะเราควรนึกถึงผลสะท้อนของมันด้วยการที่จะมีผลสะท้อนข้างนอกให้เราระมัดระวังเนี่ยมันเป็นสติปัฏฐานเป็นวิปัสสนาอันดีที่เราจะได้อ่านอะไรก็ตามแต่ระลึกรับรู้อะไรก็ตามแต่ทางทวารตาหูจมูกลิ้นกาย กระทบสัมผัสรับเข้ามาแล้วเราก็จะได้เอามาไตร่ตรองที่ทวารจิตมีการใคร่ครวญวิตกวิจารเพื่อที่จะรู้เพื่อที่จะเข้าใจว่าเราควรจะใช้จิตของเราตอบรับหรือต้อนรับสภาพที่เราได้รับกระทบสัมผัสเข้ามาอย่างไรและเราจะจัดการกับชีวิตจากการกระจายบัญชีมโนของเราออกไปกับสังคมหรือออกไปข้างนอกนี่อย่างไรจิตของเราเป็นตัวสั่งงานทั้งนั้นเราจะไปจะมาจะอยู่จะกินจะนอนจะพูดจะเดินจะทำอะไรก็ตามแต่ที่เป็นกายกรรมวจีกรรมมันออกมาจากจิตของเราทั้งนั้นทั้งหมดจิตของเราได้รับรางวัลและได้จ่ายตรงดีให้เข้าใจสำเนียงถึงว่าไอ้สิ่งนั้นมันงามสิ่งนี้ไม่งาม นัดทุจริตสิ่งที่สุจริตถ้าเราได้สำเนียงนี้นั่นแหละคือเราได้ฝึกตนเราได้ปรับปรุงตนเราได้ระมัดระวังกายอันสุจริตหรือกายอันทุจริตของเรานั้นให้มันเป็นสุจริตเสมอๆกลายเป็นดีวจีก็ดีมโนก็ดีแล้วได้ฝึกสุจริตอยู่เสมอเมื่อเราทำเมื่อเราได้ฝึกเรามีวิชามีญาณญาณคือปัญญาปัญญารู้มีวิชาและมีปัญญาขึ้นมาเราได้ฝึกตนมีโพชฌงค์มีสติปัฏฐานเมื่อมีพ่อชมมีสติปัฏฐานคือมีสติมีสัมมนาวิชาธรรมวิจยะมีวิริยะอะไรอยู่และให้เกิดส่วนดีสติเราก็พยายามระมัดระวังมีปัญหา การประชุมและประชุมนอกประชุมในเราก็ได้หัดดูความประชุมที่เรียกว่ากาโยด้วยเวทนาของเราพระเวทนามันทุกข์มันก็จะผลักดันเป็นธรรมอย่างหนึ่งเวทนามันสุขมันก็จะทำไปอย่างนึงเมื่อเรามีสติเรามีธรรมวิจัยเรามีวิริยะมีความเพียรในการที่จะปฏิบัติอะไรหรือว่ากระทำอะไรให้ดีอยู่เรื่อยๆถ้ามันมีเมื่อมีสติมีธรรมวิจัยออกมารู้ดีรู้ชั่วรู้ถูกรู้ผิดรู้งามแม้เราจะส่งให้เราจะทุกข์เราก็จะทำได้สิ่งที่ดีมีการสำรวมสังวรอินทรีย์ต่างๆมันจะเกิดผลดีกายจะสดชื่นขึ้นเรื่อยๆ มโนก็จะสุจริตขึ้นเพราะโพชฌงค์เพราะสติปัฏฐานเป็นองค์ประกอบที่จะกระทำเพราะกายสุจริตนั่นเทียวสติปัฏฐานที่บริสุทธิ์ได้เหมาะสมยิ่งเพราะสติปัฏฐานบริสุทธิ์เล่มเดียวโคตรช่อง 7 จึงบริบูรณ์ได้เมื่อบริบูรณ์ได้วิชาและวิมุตก็บริบูรณ์งั้นเราก็สะท้อนไปย้อนไปย้อนมาอย่างนี้เพราะการที่พูดขึ้นมาให้สำเร็จระวังนี้เป็นผลทั้งตัวเราเองและเราได้ฝึกและจะเป็นผลทั้งการเผยแพร่สิ่งที่ไม่เกิดยังไม่เกิดก็จะได้ไม่เกิดซึ่งเรา ระวังว่าสิ่งเลวเราจะไม่ให้เกิดเราจะพยายามไม่ให้สิ่งที่มันรุนแรงหรือมันร้ายแรงหรือมันเสียหายที่เกิดขึ้นเพราะพวกเราบางคนที่มีจิตใจมันยังควบคุมไม่อยู่มันหยุดไม่ได้จะให้มันพักนานเกินไปมันก็ดิ้นรนทั้งๆที่ขณะนี้ออกไปเพ่นพ่านได้ยาแล้วจะออกไปทำอะไรต่ออะไรตามที่ใจเราเคยจะออกไปจารึกทุกปีเราก็เคยมีความคิดและก็มีการดำริออกไปจาริกออกไปเดินไปนู่นมานี่ทำไอ้โน่นไอ้นี่อะไรต่ออะไรได้มีการปรับเป็นไปมีการโคจรมากหน่อยตอนนี้เราเกิดโคจรน้อยเราอยู่กับที่คล้ายๆกับถูกขังถูกกัด มันดูเหมือนไม่อิสระตามความเคยและอุปทานของเราแล้วถ้าเกิดว่าเราเองเราเข้าใจสภาพหรือว่าเอาหยุดก็หยุดสิอยู่ก็อยู่ต่อไปก็ไปมาก็มาอะไรโคจรก็โคจรหยุดอยู่ก็หยุดอยู่ถ้าเราเข้าใจสภาพธรรมนั้นแล้วเราก็วางใจเสียเข้าใจแล้วแล้วเราก็ปล่อยไปมีส่วนใดก็ทำส่วนในมันโคจรไม่ออกแล้วก็ไม่โคจรมาจารึกไม่ไปเราก็ต้องมาช้าอีกเราก็ต้องรู้ความเป็นจริงเมื่อมันไม่รู้ความเป็นจริงแล้วมันจะถูกมันเหมือนกับมันล้อเล่นน่ะคนเรานี่คล้ายๆกับว่ามันทำมันอันนี้ห้ามแล้วมันจะทำอันนี้ท่านี้ห้ามแล้วมันจะทำวันนี้แล้วเป็นนิสัยคนที่มันไม่มีปัญญานิสัยของอภิชามันจะเป็นอย่างนั้นแหละมันจะประท้วงหรือประทุออกมา เสมอถ้ายิ่งกดดันสั่งสมไว้ที่จิตก็ไม่ชอบไม่ชอบใจนะถ้ามันเป็นอย่างนี้ไม่ชอบใจแล้วกดดันเขาไว้มากๆแล้วมันก็จะประท้วงแล้วก็กระทู้ออกมาเป็นในรูปอะไรก็ได้เพราะงั้นต้องให้สำเนียงสังวรกันที่มากโดยเฉพาะท่านติดทวีปยุโรปเข้าไปนี่ก็พูดถึงเรื่องเหล่านี้หูฟังบ้างหาว่าผมได้พูดถึงเรื่องของสภาพการณ์ต่างๆและเราก็จะได้ทำประโยชน์ตนด้วยทำประโยชน์ทำด้วยเพราะฉะนั้นการที่จะออกไปจาริกโดยเฉพาะท่านกัมมสุทโธก็ดีท่านปรมาณูพอดีที่คิดอ่านก็จะออกไปจะเพ่งผ่านอะไรจนกระทั่งมีคิดเลยเถิดอะไรไปเล็กๆน้อยๆไปอะไรพอสมเหมาะสม แล้วก็ไม่ว่าอะไรมันเหมือนกับลงมาจากเตียงนอนบ้างเดินซะบ้างขยับแขยงแต่ขยับขยายบิดขี้เกียจซะบ้างอะไรเนี่ยนิดๆหน่อยๆมันก็ต้องทำแต่ทีนี้ถ้าจะอะไรจะมากไปก็พลางๆด้วยนะบอกขาดคำว่าสุโขทัยธรรมาธิราชก็บอกว่าจะออกไปขว้างเกินเขตแล้วเพื่อที่จะมีอะไรเป็นรูปเรื่องที่มันเกิดเป็นรูปเป็นร่างอะไรไปทำให้คนเขาเพ่งเห็นหรือว่าจับสะดุดสะดุดสะดุดสะดุดหูสะดุดตาอะไรมากไปก็อยากให้สิ่งนั้นมันไปเกิดสะดุดหูสะดุดตาเขามากเกินไปนักเรียนนะครับระงับไม่หยุดๆซะก่อนช่วยๆกันระหว่างๆและก็บอกให้คาใจด้วยว่าการที่จะปฏิบัติธรรมนั้นน่ะหาเรา ไปนี่ก็ออกไปเพราะว่าเราติดพวกเราข้างในมันหยุดไม่ได้มันจะต้องดีขึ้นออกไปด้วยแล้วเมื่อบรรจุมันหยุดไม่ได้มันดีดดิ้นออกไปก็ให้ระมัดระวังด้วยและอย่าให้มันมากขึ้นแต่ถ้าเราหยุดได้เรารู้ซะด้วยความจริงซะมันก็หยุดได้เราจะนอนแช่นิ่งอยู่ในนั้นไม่ใช่ว่าเราไม่ได้ขยับกายเราจะเดินจงกรมจะทำอะไรอยู่ในนั้นได้เป็นปีๆก็ได้ให้นึกถึงเจ้าคุณนอให้มากเพราะถ้าคุณนอนไม่ได้เพ่นพ่านอะไรไปไหนเลยท่านอยู่ในกลุ่มตั้งแต่ 30 40 ปีอะไรเนี่ยถ้ายังอยู่ของท่านได้สบายสบายเป็นตัวอย่างของการหยุดอันนึงให้เห็นว่าคนเราน่ะเป็นไปได้ไม่ตายหรอกแล้วก็ไม่บ้าด้วยนอกจากไม่ตายแล้วไม่บ้าด้วยถ้าเป็นไปโดยสงบระงับคนกราบเคารพนับถือได้เหมือนกันมีสติสัมปชัญญะได้เหมือนกันแทงทะลุ ขึ้นไปสูงเหมือนกันไม่ใช่น้อยๆแต่เจ้าคุณนรเป็นต้นก็ขอให้เตือนให้เหตุใช้ปัจจัยด้วยใช้หลักฐานอย่างนี้ช่วยให้ได้รำลึกเพื่อที่จะได้เบาคลายขึ้นไปบ้างลำบากลำบากก็ถูกก็ไม่ว่าอะไรจะไปก็ไม่ว่าอะไรผมเองผมยินดีให้ไปแต่ว่าตอนนี้สถานการณ์มันไม่ใช่สถานการณ์ที่จะทำอะไรโดยไม่ระแวงระวังอะไรผมน่ะมองกว้างท่านมองประโยชน์ตนและประโยชน์ตนผมก็พยายามให้ท่านอยู่ไม่ใช่ไม่ใช่ว่าไม่ให้แล้วท่านก็เอื้อเฟื้อเราสักนิดนึงเพื่อโปรโมทงานการถ้าท่านจะทำตามอำเภอใจท่านไปเรื่อยๆโดยไม่ถือว่าสถานการณ์ต่างๆมันมีเหตุมีปัจจัย ที่จะเกิดผลสะท้อนอะไรไปต่างๆนานาเกิดเรื่องขึ้นมาแล้วมันก็ยากแต่ผมเองก็เหนื่อยท่านบอกว่าจะกรุณาผมจะเห็นใจผมบ้างผมเองผมในฐานะผู้มองการณ์กว้างการกลายมองเห็นแวดล้อมทุกอย่างเพราะมีหน้าที่ดูทั้งหมดผมก็เห็นหนูก็บอกผมก็ว่ามันมีแต่ถ้าจะไม่เอื้อเฟื้อผมจะทำตามใจอำเภอใจก็ทำได้ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวจะหาผมบังคับจิตบังคับใจทำให้เอื้อเฟื้อถ้ามันไม่เกิดผลอะไรมันก็ดีมันก็เป็นบุญครับผมแต่ละบุคคลน่ะแต่ถ้ามันเกิดขึ้นมามันก็ไม่ดีมีหลักการเอาไว้ในฐานะที่ว่าผมเองผมมีตามองกว้างแล้วก็บอกไปแค่นั้นแหละก็เป็นวันธรรมดา หรือจะเอาเทปนี้ไปให้ฉันฟังด้วยก็ได้ผมพูดอย่างนี้มันมีความหมายอย่างนี้ไม่มีเจตนาร้ายผมบอกตรงๆว่าแต่ละคนผมไม่เคยสั่งใครไปโกรธใครแล้วคุณเกลียดใครมีแต่เจตนาดีแต่เพียงบางอันก็ขอร้องบ้างเผื่อแต่ละคนจะเอื้อเฟื้อได้ถ้าไม่เอื้อเฟื้อเราจะทำตามอำเภอใจผมจะไปทำอะไรผมก็ปล่อยแค่นั้นแหละจะทำร้ายจะทำแรงจะทำยังไงมันก็ต้องปล่อยทั้งนั้นแหละแต่นอกจากจะมาเอามีดมาตัดคอผมก็จะมากหน่อยหรือว่าก็จะต้องหาทางกันแรงหน่อยถึงบางทีอาจจะต้องชกสักทีเพื่อให้มีหลุดมือก็อาจจะต้องทำถ้าเผื่อว่าจำเป็นที่สุดนะแต่ผมก็เห็นว่าไม่ควรวันนี้มันเป็นบาปเปล่าๆไม่ค่อยยาอะไรก็อาจจะต้องทำแค่นั้นแหละผมก็จะเลี่ยงที่ 10 แล้วผมจะไม่ทำในชีวิตนี้ว่าจะต้องมาชกใครอีกในโลกผมก็จะไม่ทำเป็นอันขาด จนกว่าจะตายกูถามมึงเพราะว่าการชกดูมันรุนแรงเหลือเกินแม้เขาจะได้แทนผมสักบาทผมก็คิดว่าผมไม่ชกดีกว่าเราเคยทดแทนให้มันถูกแต่เพียงผิวเผินกันแค่เนื้อแขนเบิกอะไรก็จะพอแล้วโดยที่ผมจะชกกันรู้สึกผมจะทำแรงไปกว่าแต่ผมจะถูกแทงแผลหมดผมก็ยังถือว่าจะเบากว่าคนไปชกเขาเพราะว่าผมทำอย่างนั้นมันแรงเกินไปสำหรับฐานะของผมที่เป็น 3 คนแต่คนก็แทงผมเลือดไหลเนี่ยก็ถือว่าเขาเบากว่าผมชกเข้า 1 วันได้เพราะว่ามันจะเขียนอะไรไปฐานะมันไม่เป็นไปได้มันเป็นไปอีกแน่นอนถ้ามันไม่สมควรคนอย่างผมจะไปส่งคนมันไม่สมควรอะไรเลยมันดูร้ายกาจรุนแรงเหลือเกินให้ก็แพงเราก็แพ้มันจะดีกว่าแต่ต้องแพงผมไม่หลงเลยตะกี้หัวใจรถแทน หัวใจผมผมคงไม่ไม่ไม่ปล่อยให้ทำเหมือนแม่เพราะผมคิดว่าผมยังไม่ควรตายเพราะเห็นแค่นั้นควรจะน่าจะอยู่ทำงานที่เป็นประโยชน์พอสมควรอย่างที่ผมไปทำร้ายอะไรกับใครผมไม่ถึงขั้นประหารชีวิตถูกประหารชีวิตหรือเปล่าตอนนี้นะแล้วก็ช่วยช่วยกันเอาไอ้นี่ไปฟังก็ได้เพราะงั้นน่ะประโยชน์ตนที่จะทำได้ผมก็บอกไว้ในนั้นแล้วว่าไม่จำเป็นที่จะต้องออกไปจุดจ่ายอะไรมากนักก็ได้ขออนุญาตให้ไปเดินไปอะไรก็มาผสมแต่นี่เห็นเห็นมากๆนะเข้าหนักเข้าแล้วก็อะไรมีหมดมีเรื่องอะไรมากขึ้นตามที่ฟังข่าวคราวเนี่ยมันก็จะมากไปครับเพราะว่าการที่ผมหมายถึงจะออกลูกมาลุกจากเตียงมามาเดินบ้างแล้ว ทำงานไม่ได้ไปอยู่สงบธรรมดาหรือจะไปจบที่ 7 เล็กน้อยอะไรบางครั้งชั่วคราวอะไรก็ได้แต่นี่เอาไปเราจะตายเป็นเรื่องมากแล้วก็ยาของยาออกคนเดียวมันจะใส่ที่ผมกล่าวไว้นะเดี๋ยวจะเลยเถิดแต่ไม่ดีแต่ทีนี้ก็หันกลับมาแม้หมู่พวกเราบางคนที่จิตใจเมื่อเวลาไปอยู่กับที่แล้วตอนนี้เราก็ยังไม่รู้ได้ว่าแล้วเมื่อไหร่เราจะได้ออกไปอิสระลองไปเหมือนนกน้อยจะเป็นประโยชน์อะไรตอนไหนจะทำอะไรอ่ะแสวงหาสิ่งใดจะหาภิกษุที่จะได้สัมผัสต่อสภาพโรคอย่างโน้นอย่างมีอะไรไปที่นี่สงบที่มีมาจุดจ่ายในทุกๆคนหรือที่นี่เป็นจานแบบถูกคนเราจะไปลองสัมผัสดูทุกๆสภาพตาม เราคิดเห็นควรว่าควรจะไปควรจะเป็นมันยังทำไม่ได้เลยอิสระในขณะนี้อย่างที่ได้รู้ได้เห็นแล้วแล้วก็ขอให้พยายามใช้ปัญญาเอาปัญญานั้นล้านต่อความดีดดิ้นหรือว่าความอยากจะทำตามใจพยายามใช้ปัญญาให้เห็นว่าเราปฏิบัติธรรมอยู่ที่นี่แล้วก็มีผัสสะที่จะใช้เป็นแบบฝึกหัดกระทบสัมผัสและเราก็จะได้รับการปฏิบัติจิตสุดท้ายอยู่ตลอดเวลานั่นแหละแม้จะอยู่ที่นี่มีสภาพนึงที่สันติอโศกเนี่ยหรือว่าเราจะไปอยู่ดินแดนก็มีสภาพหนึ่งที่จะไปสถานที่แต่ละสถานที่นี่เรามุ่งหมายไปตอนนี้เรามีที่พักที่ไปแกไปซื้อสาโทจะไปสาลีอโศกอันนี้จะไปพักที่ประสมก็ยังได้ ประกาศอโศกก็ยังได้เป็นประโยชน์แล้วก็ได้มีสภาพแวดล้อมไม่เหมือนกันเราจะได้รับผลอันนั้นอันนั้นต่อการทำงานของเราจะไปจุ้นจ้านที่อื่นนะอันไม่ไม่ใช่ที่ที่เราจะอ้างได้กับทางการนี่ก็บอกว่าเป็นพระเป็นสถานที่ที่พุทธสถานธรรมสถานที่เราพำนักที่เราเป็นจุดญาติโยมเขาอะไรมาเนี่ยเราอ้างได้แล้วพูดมันไม่มีปัญหาอะไรเหมือนมันอยู่ในบ้านเราเราเป็นคนไม่มีบ้านแต่ก็ในรูปแบบสมมติอันนี้เหมือนกับบ้านเราและทำอะไรทำอยู่ในบ้านเรามันก็เป็นสิทธิเสรีภาพของมนุษยชนธรรมดาซึ่งไม่เป็นเรื่องผิดกฎหมายอะไรแล้วก็ทำอะไรก็ได้พอได้เพราะใครจะทำอะไรอยู่ตอนนี้ก็จะเคลื่อนไหวก็เคลื่อน ไปก็ไปตามทิศตามที่ที่ว่านี้เราจะขึ้นไปจุ้นจ้านปรากฏปักอะไรต่ออะไรทำอะไรชาวบ้านอื่นวัดอื่นพระอื่นเขาก็ทำเขาปักหมุดปักอะไรก็ทำได้เพราะเขาไม่มีเหตุเขาไม่มีเหตุปัจจัยอะไรแต่เราเนี่ยมีเหตุปัจจัยไม่เหมือนเขานะฟังดีๆนะแล้วจะเห็นว่ามีพระอื่นมาปรับเปิดมาอะไรต่ออะไรอยู่ต่างๆนานาเนี่ยแล้วทำไมเราจะทำไม่ได้ที่นี่ดีว่าทำไมเราจะทำไม่ได้นี่แหละตัวนี้มีข้อให้วิจัยดูมันทำไม่ได้ที่มันทำไมทำไม่ได้ก็เพราะว่าเราเองมีเหตุปัจจัยไม่เหมือนเขาเขาก็ไม่ได้เป็นโสดครับทางด้านฝ่ายพระนู้นฝ่ามือใหญ่ก็ไม่ได้มีเหตุปัจจัยอะไรเลยเพราะฉะนั้นทำรถก็ไม่มีไม่มีความคิดอะไรเขา ไม่จำเป็นอะไรก็ยังไม่จบอ่านอะไรไม่ต้องสอดส่องอะไรเธอก็ปล่อยไปแม้แต่เขาจะทำลายศาสนาอย่างไรเขาก็ไม่มีความรู้ว่าพระเหล่านั้นออกมาจารึกมาทำร้ายทำเลวอะไรซึ่งก็ควรจะสอดส่องได้อย่างมากด้วยซ้ำไปเขาก็ไม่หรอกแต่เรานี่ก็ยังไม่ไว้ใจเขายังไม่ไว้ใจเขาอาจจะเพราะกลัวเราอาจจะทำอะไรรุนแรงเกินกว่าเหตุได้ซึ่งก็จริงเพราะว่าเรายังใหม่มากเหตุเพราะเรายังใหม่เหตุเพราะเรายังไม่ได้รับความไว้วางใจเพียงพอเรายังไม่ได้รับความนับถืออย่างทั่วหรือว่ากว้างขวางจนเขารู้จนเขารู้ทั่วเป็นการรู้อย่างสามัญแต่เรายังทำไม่ได้ถึงป่านนั้นก็ต้องรู้ เหตุปัจจัยข้อนี้ให้สำคัญและเราก็จะต้องพยายามเผยแพร่และทำงานเพื่อที่จะให้เราเป็นไปได้นี่แหละที่เราทำงานอยู่ในนี้พยายามทำในจัดการได้ช่วยเหลือกันคนละไม้คนละมือแม้เราทำงานนอกทางด้านกระจายออกนอกไม่ได้และทำในช่วงนี้ก็เพื่อให้ผลมันสะพัดมันกระจายไปสู่ความยอมรับนับถือขบวนชนให้มวลชนรู้ความซื่อสัตย์และจริงใจของเราให้มวลชนรู้ว่าเราปรารถนาดีอย่างไรเราไม่มีปรารถนาร้ายอย่างไรเรากระทำเพื่อประโยชน์เขาที่แท้จริงเพื่อประโยชน์สุขของมวลชนที่แท้จริงเราไม่ได้ทำเพื่อเลวและได้ทำเพราะเลนส์ Play to buy อะไรหรือว่าทำเพื่อที่จะให้เกิดทุจริตอะไรเราพยายามที่จะกระทำให้เกิดสุจริตจริงๆนะเขายังไม่แน่ใจเหมือนพวกคุณคุณเองคุณแน่ใจยากนิด สหายที่ได้มาใกล้ชิดเราได้มาศึกษาเราแน่ใจแล้วก็แน่ใจแต่คนอีกหลายล้านคนนั้นเขายังไม่รู้บางคนยังไม่รู้เรื่องเลยยังไม่ได้ข่าวแล้วเรามีอะไรแปลกๆใหม่ๆที่เขายังไม่เคยรู้ไม่เคยเห็นอีกเยอะเพราะเขาเคยรู้เคยเห็นมาแต่ที่เขาเคยรู้มาแล้วเคยเห็นมาแล้วให้เราที่ทำนี่ก็ถือว่ามันใหม่ที่แท้จริงเราไม่ใช่หมายของเก่าเก่าเก่าเก่าเก่าจนเขาเองเขาจำไม่ได้แล้วเหมือนแฟชั่นเหมือนแฟชั่นเก่าจนเขาจำไม่ได้แล้วเขาก็ขุดเราขุดอันเก่านี่แหละมาที่จริงเป็นของดีของดีเก่าตั้งแต่ของสมัยพระพุทธเจ้าแต่ของใหม่นี่มันเกิดการปลอมแปลงหรือมีการระบายสีมีอะไรก็ได้ไปแล้วเราก็พยายามดึงกลับไปให้เห็นว่านี่ของเก่าเป็นอย่างนี้รูปร่างอย่างนี้สภาพอย่างนี้ของดีเย็นสบายสภาพอย่างนี้กลายเป็นเศรษฐกิจ จะได้เป็นอย่างนี้เขาไม่รู้เขามองไม่ออกเพราะมันเก่าจนกระทั่งเขาลืมเลือนเราก็เอามาปัดฝุ่นใหม่เอามาขัดใหม่เพื่อที่จะให้เขาเห็นสภาพนี้อีกมันอยู่ในสภาพอย่างที่กล่าวนี้แหละแล้วเราก็พยายามช่วยกันขับเจอกับคุณช่วยกันพยายามชี้แนะแม้แต่ของฝากขนมอะไรเขาก็เห็นแปลกตาแปลกใจทำให้เขาไม่แน่ใจทำให้เขาระแวงเพราะงั้นเราต้องพยายามค่อยๆทำไปให้เนียนสนิทอย่าให้เขาตกใจอย่าให้เขาหวาดผวาแล้วก็ทำไปตามระบบตามฐานะที่พอจะเป็นไปได้เออให้อภัยในใจให้มากอย่าไปที่ดีเพลงเขาว่าเขาเองฉันโง่เขาโง่จริงๆ กระดาษสงสารอย่าไปเพ่งเขาว่าเขาจะทำร้ายเราก่อนเราต้องเพ่งเขาว่าเขายังเข้าใจไม่ได้เราจะเมตตาอย่างไรเราถึงจะชี้แจงให้เขาเข้าใจได้ให้เกิดผลรู้แล้วก็เป็นไปได้ดีกันได้เป็นที่สุดก็พยายามพยายามอย่างนั้นอย่าโกรธอย่าแค้นอย่าเคืองอย่าถือสาอะไรมากต้องพยายามมองในใจเป็นกลางดีและอยากดูถูกดูแคลนเขามากเกินไปเหมือนกับเราเองมองดูลูกมองดูหลานด้วยใจเย็นๆและบางทีเราก็อย่าไปดูถูกคนอื่นเขาว่าเขาจะเป็นเด็กเสมอไปเขาอาจจะไม่ใช่เด็กก็อาจจะมีความรู้ยิ่งกว่าเราจากเราไปเข้าใจผิดแต่ปัญญาของเราอย่างไม่ถึงไปดูถูกดูแคลนเขาระวังบาง มันก็จะดูเสียเสียเชิงเพราะว่าเขาดีกว่าเราแล้วเขาสูงกว่าเราเขารู้มากกว่าเราแต่เราไปทำเป็นอวดดีแต่กลับไปอวดดีแล้วแสดงดีออกไปไปเจอเขาย้อนกลับมาเข้าอะไรกลับมากลายเป็นว่าของของเรานั่นแหละหมู่อยู่กลับมาแล้วระวังนะแต่อย่างนั้นแล้วก็เสียไม่ดีไม่งามขาดทุนที่เราน่าอายขายหน้าแต่ก็ต้องรับความจริงถ้าเป็นจริงอย่างนั้นเราก็ต้องพยายามขอโทษขอโทษเขาแล้วก็น้องเขาไว้ที่ยิ่งอ่อนน้อมไว้ไม่เสียหายก็พยายามนี่หว่าโตน้อยพยายามพยายามทำตนคืออ่อนน้องไปก่อนแล้วถึงจะเกิดผล งานนี้ผมเอาเด็กมาเตือนแล้วหยิบขึ้นมานี่เพราะว่าผมรู้สึกว่ามันจะมีทั้งเหตุใดคือพวกเราเองบางคนอาจจะคิดเพราะว่าถูกกลับถูกเก็บหรือว่าถูกหยุดไม่นานไปมันจะเคลื่อนย้ายบางคนจะเคลื่อนย้ายไปที่โน่นที่นี่แล้วก็จะอยู่ที่สติว่ามันจะอึดอัดขัดข้องอะไรไม่ค่อยเรียบเลยจะขอไปตนไปแทนบ้างแต่พักศีรษะอโศกบ้างสาเหตุบ้างขยับขยายไปบ้างก็บอกก็ไม่ได้ไม่ได้หวงห้ามอะไรมากนักนอกจากบางคนว่ามันไม่ไหวหรือบางคนก็สำคัญบางคนก็ให้ช่วยงานอะไรไม่มีบ้างบางคนมีความสามารถพิเศษในด้านนี้เรียกว่าเชิญทางด้านนู้นด้านนี้ครอบครองอยู่แล้วถ้าเผื่อว่า จะไปจะอะไรก็ต้องทักถามดูเผื่อมันไม่นับหนักหนาอะไรก็จะได้ตัดต่อด้วยวิธีอื่นแต่ถ้ามันหนักหนาหรือว่ามันเขาไปก่อนเถอะเรื่องอะไรต่ออะไรก็ไม่มีอะไรก็ไปกันเราไม่ได้บังคับกูเขียนอะไรเกินควรเป็นแต่เพียงอย่างมากก็ขอร้องหรือว่าขอความเห็นใจหรือว่าขอการช่วยเหลือเอื้อเฟื้อเท่านั้นเองอย่างมากนอกจากนั้นก็ใครจะทำอะไรก็ได้ตามใจทั้งนั้นแหละคือฟังพูดดีๆนะไม่ใช่ว่าผมเองผมมานั่งบังคับพวกคุณและกลายเป็นนายแล้วก็บังคับขู่เข็ญพวกคุณเหมือนภาพไม่ใช่นะไอ้นี่มันดูลักษณะเผินๆคล้ายๆกับอย่างนั้นดูลักษณะเหมือนกันแต่โดยจริงแล้วไม่มีไม่มีลักษณะเพราะว่าถ้าพอมีสภาพอย่างนั้นจริงแล้วเราก็ อยากจะเป็นคนเผลออย่างที่ว่ามันก็ไม่ได้พ้นความเป็นทาสมันก็ได้ไม่ได้พ้นความอยู่ใต้อยู่ใต้อานัสอยู่ในสภาพของผู้ที่ถูกควบคุมเมื่อยังอยู่ทั้งโลกมีนายมีเจ้ามีนายมีผู้ที่จะบังคับขู่เข็ญถ้าไม่ทำอย่างนั้นไม่ได้ผิดที่โน่นผิดที่นี่เออนี่มันเกินไอ้นี่แล้วก็บังคับกันอะไรเกินไปแล้วก็ไม่ไม่มีผมก็ไม่ได้บังคับอะไรเกินไปนะครับเผื่อว่าหมดมันมีเด็กมีกฎมีระเบียบเหมือนกันแต่ทีนี้เมื่อคุณไม่พอใจต่อกฎระเบียบที่จะต้องใช้ในขอบเขตของพวกเราเพราะว่าถ้าเกิดว่าเกินขอบเขตนี้ไปก็เหมือนกับศาสนา พุทธขอบเขตก้นขอบเขตของพุทธเราไม่เอื้อมไม่ถึงแล้วเราทำไม่ได้เราก็ต้องปล่อยออกไปโดยไม่ได้โกรธกันคุณจะออกไปแล้วก็ไปอยู่อื่นในกฎข้อระเบียบคนอื่นไปอยู่กับสังคมอื่นอีกหรือหมู่อื่นอีกก็ได้ไม่ได้เป็นอะไรหรอกแต่ว่าก็เหมือนประมาณนี้ก็ต้องเอื้อเฟื้อกฎระเบียบเพื่อวินัยคุณก็จะต้องศึกษาก่อนว่าถ้ากฎระเบียบวินัยอย่างนี้คุณจะมาอยู่ในนี้ดังนี้คุณสบายไหมคุณทำได้ไหมเห็นดีไหมแม้กระทั่งไม่ได้ทีเดียวเห็นดีด้วยผมก็มาทำเพื่อให้มันอยู่ได้ดีมึงไม่ได้อยู่ได้ไม่ดีแล้วเราเข้าใจเพียงพอแล้วกดข้อบังคับหรือระเบียบวินัยอย่างนี้เขาก็ไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไรไม่ลำบากตำบลใจอะไรเราก็อยู่ได้แล้วมีเหตุผลมาแต่ครั้งแต่คราวแต่ละครั้งราคาอย่างนี้เราก็มาพูดกันในขอร้องกันก็ ไม่ได้จะตีไปบ้างก็ดูว่าควรจะทำยังไงดีก็ตกลงกันมันตกลงกันได้แล้วทุกอย่างมันเรียบร้อยทุกอย่างแหละมันไม่มีอะไรเสียหายเป็นแต่เพียงดอกไม้ดีกว่าชีวิตของเราเดินทางไปสู่รู้ความสุขที่เราจะทำอะไรให้ดีที่สุดเท่าที่เป็นไปได้หรือเท่าที่ควรแล้วก็พยายามกระทำช่วยกันกล่าวนี้แล้วนี่มาหมู่มากันเยอะแยะนะมากันพร้อมหน้าในหน้าหลายตาผมก็เลยกำชับกัญชาอันนี้ขึ้นซะทีเดียวจะได้ไม่ต้องพูดอะไรกันหลายทีได้ยินจากปากผมซะได้ยินกันแล้วก็ฟังเอาไปใส่ความคิดแล้วเราจะให้มันเป็นประโยชน์แม้การปฏิบัติธรรมฟังไปแล้วนี่ก็คิดกันดูว่าใครจะช่วยเหลือโปรไฟล์อะไรกันแค่ไหนก็พยายามด้วยตอนนี้มีผู้ที่จะเข้ามากันเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้น เมื่อวานนี้น้องใหม่เข้าไปเมื่
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive