200315-052 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน052-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ008.txt

ยหนังมอมเมาคาหนังโป๊มิจฉาชีพอย่างขนาดหนักๆยังชีวิตขายเฮโรอีนขายฝิ่นหรือแม็กสูงขึ้นมาขายเหล้าเอาละแม่รัฐบาลจะอนุญาตขายเหล้าได้แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องดีเรื่องที่แล้วมันเป็นเรื่องอบายมุขรัฐบาลอนุญาตให้ฉายหนังได้แต่หนังก็ยังเป็นหนังหม่อมๆหนังที่ยังเป็นหนังที่เป็นสุราอยู่เลยอย่างที่เรา หนังที่ฉายอยู่ในโลงทุกวันนี้มันก็ยังเป็นมหรสพเป็นอบายมุขที่มอมเมาจัดชวนกินจัดและเมาติดจัดจนไม่ได้เรื่องได้ราวสาระต่างๆก็ไม่เพราะความรู้เท่าไม่ทันพวกนี้ก็ปลอมปลอมปนจะเอาสาระมาก็ได้อยู่บ้างแต่ว่าน้อยเปอร์เซ็นต์เต็มทีแต่ว่าเป็นยารักษาโรคหรือก็มีน้ำตาลหุ้มซะจนคนที่น้ำตาลหมดคนไม่รู้แม้แต่ยาและยาก็ไม่มีฤทธิ์พอที่จะสู้น้ำตาลเองไม่ไหวเลยอย่างนี้ก็เป็นอาชีพเพราะมันอาชีพแม้แต่คนเจ้าของโรงหนังคนฉายหนังคนสร้างหนังอะไรก็แล้วแต่ทุกวันนี้อิจฉาชีพถ้าจะพูดอีกชั้นนึง สูงขึ้นมาไม่ใช่ว่าพวกใช้หนังโป๊ฉายหนังยั่วยวนให้มีวิธีการฆ่าการโกงการปล้นให้บอกวิธีอะไรต่ออะไรลึกลับซับซ้อนอะไรเป็นเชิงอะไรต่างๆนานาทำให้คนยั่วเย้าให้คนโทรศัพท์แรงโกรธจัดราคะจัดมาจัดเบาๆเบาๆจัดไปอย่างนี้รุนแรงจะเป็นเรื่องของมิจฉาชีพนี่ก็ลองอธิบายลงมาให้ฟังไม่ใช่เลี้ยงชีพโดยสัมมาหรือว่าการเลี้ยงชีพนั้นบริสุทธิ์สะอาดยังไม่สะอาดหรือจะต้องปรับเปลี่ยนอาชีพมาเรื่อยๆเลี้ยงชีพให้สูงขึ้นมาเมื่อไม่มี งานที่เกี่ยวข้องโดยไม่ว่าอะไรตัดรอบเราไม่มีอบายมุขอะไรเราแบบนี้ยังชีพในส่วนที่เกี่ยวข้องกับอบายมุขทั้งหมดเราก็ส่งขึ้นมาแต่เรายังมีอาชีพที่เกี่ยวข้องกับการใช้รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสที่จะปรุงไปหลอกเขาและจิตใจเจตนาหลอกเขาโดยตรงและก็ไม่รู้เปอร์เซ็นที่เราเองทำด้วยมีแต่ใจมั่นหมายว่าถ้าเผื่อว่าเปอร์เซ็นต์ของรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสเนี่ยโอ้ยจัดจ้านดึงดูดคนได้มากปรุงอาหารอร่อยทั้งรูปทั้งรถทั้งกลิ่นทั้งเสียงทั้งสัมผัสชวนยั่วเย้ายั่วยุไอ้คนมันติดมายึดแล้วติดมากเท่าไหร่ยิ่งชอบ หลวงพี่เจตนาอย่างนั้นเลยแล้วก็กระทำอย่างนั้นตรงทำอยู่อย่างนั้นแหละอย่างนี้ก็ยังเป็นผู้มีอาชีพที่ยังเป็นมิจฉาชีพอีกมาอีกละตอนนี้เป็นมิจฉาชีพในคนอีกระดับหนึ่งแต่ก็สัมมาอาชีพแล้วสำหรับระดับต่ำพ้นจากกรรมพ้นจากอาชีพต่ำพอมีอาชีพขั้นนี้ถ้าเรารู้ว่าเราควรเราควรจะยกฐานะให้สูงกว่านี้ยังชีวิตหรือเลี้ยงชีพให้สะอาดและบริสุทธิ์ขึ้นกว่านี้ก็ต้องเปลี่ยนย้ายต้องเปลี่ยนเพราะบางคนที่มาฟังธรรมพวกเราก็เข้าใจได้เขามีอาชีพเสริมสวยอย่างเงี้ยไม่ค่อยสบายใจมีอาชีพปรุงอาหารอร่อยมายั่วเย้าคน ค้าขายอยู่แลกเปลี่ยนอยู่ยังชีพอยู่มีการปรุงกามคุณต่างๆมีการปรุงกามคุณการลดเพื่อที่จะยั่วย้อมขนหนังชีวิตเพราะจิตใจจะเผื่อว่าไม่มีธรรมะมันก็จะยิ่งปรุงยิ่งแต่งยิ่งสร้างยิ่งไกลยิ่งสังขารลงไปเรื่อยๆให้จัดให้ชี้ให้จ่ายให้มากมายนักหนาขึ้นไปและในขั้นอย่างนี้เรากล่าวว่ามันไม่บริสุทธิ์แล้วพูดได้เดินแฟชั่นเนี่ยพวกมอมเมาโรคสร้างสรรเสริญมากพยายามที่จะมอมเมา แข่งขันแม้แต่เป็นครูสอนอย่างยศให้แย่งทรัพย์สมบัติลาภกันเป็นครูอย่างนั้นแต่เป็นครูที่มีมิจฉามิจฉาชีพอย่างนี้เราก็ต้องเข้าไปเข้าใจก็ได้เป็นครูก็สอนนักเรียนให้ลูกศิษย์เนี่ยแย่งลาบแย่งยศมีแร่มีเหรียญยังไงที่จะได้ลาภมากสอนวิชาบัญชีนั้นอย่างนี้จะโกงได้ส่วนนี้จะลบได้เอาเอาชนะอันนี้มีเรื่องครูในการที่จะแย่งชิงสอนวิชามนุษยศาสตร์รัฐศาสตร์เอาเปรียบเขาได้อย่างนี้นะนิติศาสตร์ก็อัปเดตก็ได้อย่างนี้นะอย่างนี้เป็นเหลี่ยมเป็นมุมที่จะเอาเปรียบคนอย่างนี้ส่วนนั้นส่วนนี้ครูอย่างนี้ครูมิจฉาทั้งนั้นแหละ เป็นผู้ที่มีอาชีพมิจฉาด้วยอย่างที่พูดถึงครูเนี่ยเรานี่พวกเราเนี่ยเป็นครูนะเพราะถ้าพวกเราเป็นครูเราก็ต้องรู้ด้วยว่าอันใดที่ให้คนที่เอาเปรียบเขาไม่เอาพวกเรารู้รู้ให้ชัดกว่านี้อย่างนี้แหละเสียแล้วเราก็ให้คนหัดเสียเปรียบหัดเสียเปรียบเสียจนเราหมดตัวแล้วเราก็ไม่ต้องเสียอีกฟังคำว่าเสียเปรียบเนี่ยฟังโดยประสานโลกแล้วน่ากลัวไม่มีใครอยากเป็นเสียเปรียบหรือเสียสละถ้าเราเสียเปรียบหมายความว่าเรามีจิตใจไปเทียบเคียงแล้วเราเสียเราก็จะได้เสียใจ จัดสวนเสียสละนั้นเรารู้ว่าเราเสียไม่ต้องเปลี่ยนก็รู้เสียก็เสียเสียเสียไปโดยไม่เสียดายโดยไม่เสียใจไม่ได้เสียดายไม่ได้เสียใจรู้ว่าเราเสียให้เขารู้ว่าควรให้เขาด้วยควรเสียบางทีเราก็รู้เหมือนกันว่าไม่ควรเพราะฉะนั้นไม่ควรเราก็ไม่เสียหายหรอกบางคนเรารู้ไม่ควรเสียให้คนนี้เสียให้ไม่ดีหรือว่ามีปัญญาเพราะเราเสียในสิ่งที่ควรเสียเสียเลยเสียได้มากๆยิ่งดีถ้าเราเข้าใจแล้วว่าเสียนี่เป็นประโยชน์เสียนี่ไม่ใช่สิ่งที่ผิดออกไปจ่ายไปไม่ได้กำไรมาเราเป็นคนจ่ายเราจึงเป็นผู้ที่ยังชีพอยู่อย่างที่ จ่ายไปให้ไปมากกว่าเราเอามาไว้เป็นของเราเราเปลืองโลกน้อยกว่าเปลืองกำลังเปลืองแรงงานเปลืองผลผลิตเรื่องอะไรก็แล้วแต่เรื่องส่วนที่เราเอามาไว้ยังชีพเรียนที่ส่งที่สวนที่จะเอามาเลี้ยงชีพทรงชีพยังชีพนั้นน้อยวันหนึ่งคือ 1 เราจ่ายแรงงานจ่ายพลังงานก็อะไรก็ตามแต่ก็ทำอะไรก็ตามแต่ขึ้นมาตั้งแต่รูปจนเป็นตั้งแต่นามจนกระทั่งถึงรูปนามธรรมรูปธรรมต่างๆที่ราคาและเขาจ่ายให้มากกว่ายังชีพไว้มีผลให้แก่โลกเขามากกว่าที่เราเอามาเป็นส่วนสัตว์ ที่ส่งไว้เป็นเราวัฒนธรรมใจของเราเราไม่มีอัตตาเลยใจของเราไม่มีอะไรเป็นอัตตะฮียาเป็นของของเราไม่มีเป็นอัตตาก็ไม่มีเป็นตัวเราไม่มีอะไรมาในใจในใจเราไม่ได้มีชีวิตเป็นเราหรือไม่เป็นเราอยู่เป็นของเราหรือไม่เป็นของเราอยู่เราก็ไม่เคยวุ่นวายอันนี้ก็หมดทั้งนามธรรมส่วนทางด้านรูปธรรมเราจะเอาข้าวมาใส่ปากแล้วก็เคี้ยวกลืนเข้าไปไว้เป็นส่วนนี้เป็นของเราหรือเป็นตัวเราโดยลูกรูปธรรมอยู่บ้างที่ราคาไปแล้วแถวนั้นเสื้อผ้าหน้าแพงมันก็ชุดเก่าหลายวันก็ยังชุดเก่าก็เปลืองชุดเก่านี่แหละไม่ได้ไปเอาอื่นๆอีก นอกจากอาหารที่เราจะต้องเปลี่ยนทุกวันเติมทุกวันอื่นน้อยที่เราจะเปลืองอันอื่นน้อยเราใช้จ่ายแล้วจะได้อยู่อย่างของฟุ่มเฟือยจะต้องมี Perfume นิดหน่อยขวดนึงตั้ง 500 700 แม้แต่นิดนึงก็ราคาแพงจะต้องมีโลชั่นนิดหน่อยไม่น้อยแล้วบางคนยิ่งเฟ้อๆแล้วก็ไม่น้อยแล้วบางทีถล่มตัวเลยเดินไปที่ไหนที่ผ่านไปเลยฝ่ายหญิงเก่งนะผู้ชายเดี๋ยวนี้ก็ใช่ย่อยแต่ก่อนนี้ฝ่ายชายใช้แค่นิโคโลเดี๋ยวนี้เหมือนกันเลิกเล่นเพราะภูมิเล่นโลชั่นคือชื่อลักษณะของกลิ่นเหมือนขนาดจีจ๋าขึ้นมา เดี๋ยวนี้เหมือนกันเลยเพราะผู้หญิงจะไม่ใช้น้ำหอมนี่หายากถ้ามีเงินมีทองเพราะอะไรเพราะไอ้เรื่องกามารมณ์กามคุณนี่แหละมันไม่เข้าใจในโลกแล้วถ้ามีชีวิตยังชั่วก็อยู่ตลอดเวลาจะมอมเมายังชั่วอายุให้เขามาฝึกพึงปองร้ายปองร้ายเราเองแล้วก็ยั่วยุไปจนกระทั่งให้มีข่มขืนฆ่ามันมันก็ไม่มีอะไรกับผมผมทะเลาะกันเองทำเองลูกรถกินเสียงสัมผัสให้เขามาสัมผัสมันก็เอาเองผู้ เพลงทำเองนี่เป็นเรื่องสำคัญมากแต่เขาไม่เข้าใจก็ถามกันเพราะฉะนั้นการยางชีวิตอยู่จึงยังชีวิตอยู่ด้วยกันเป็นมิจฉาในระดับนี้เราจะกล่าวมากต่อไปเราจะกล่าวยิ่งขึ้นเราจะเตือนคนยิ่งขึ้นเตือนสังคมเตือนมวลชนยิ่งขึ้นกว่านี้คุณยังทรงชีพอยู่อย่างมิจฉาไม่ใช่ดิบดีคุณจะตัดเสื้อผ้าอีกคนนึงก็ตัดเถอะไม่ต้องหลอกล่อจนเกินไปไม่ต้องยั่วย้อมเยอะเกินไปเน้นเน้นประโยชน์ถ้าตัดเสื้อผ้าแล้วเน้นประโยชน์ก็เอาประโยชน์นี่ไม่ใช่ประโยชน์เท่านั้นเอาสวยเอางามเอาเนื้อกันรับ คุ้มกันฉันดีกว่าฉันสวยสวยเชียวนะเชิงนี้ไปกันแย่งกันมากไปถ้างั้นได้ประโยชน์ใช้สอยและประโยชน์ที่จะได้ในกาลในอะไรก็ตามแต่ก็เอาอาชีพตัดเสื้อผ้าเขาจะตัดได้พ่อเรื่องที่จริงอาชีพตัดเสื้อผ้ามันก็เป็นอาชีพที่ต้องทำเสื้อผ้าก็ตัดเพราะสาเหตุอะไรแข่งกันอายุการคนโง่ก็เป็นธาตุคนฉลาดแกมโกงเอามาเดินแฟชั่นเอามานู่นนี่หนักเข้าแฟชั่นแล้วก็ต้องผสมผสานมีกามารมณ์การลงทุนเดินโป๊เดินเปลือยเดินไปใส่ แต่งเสื้อผ้าหนังโป๊มันเปิดเข้าไปอีกยิ่งตัวอิจฉาชัดๆเลยทีนี้ก็จัดๆไปจนกระทั่งแต่งกับเพื่อนอวดเอาเพชรมาติดเข้าไปเอามาใส่เปิดหลับประดาเอามาติดเข้าไปในผ้าในเสื้อ 100 เมตร 200 เมตรเวลาจะไปเดินก็ให้ตำรวจคุ้มกันตำรวจพวกนั้นอะไรก็ไม่รู้ไปรับจ้างคนไอ้สวนสัตว์มึงอะไรเนี่ยทำไมเงินเดือนมันกินของประชาชนจะเสร็จแล้วก็ไปทำงานส่วนตัวนี่ถือว่าทำงานส่วนตัวซึ่งมันไม่ใช่งานที่จะยกฐานะของสังคมเลยมันเป็นงานที่มันมอมเมาสังคมยั่วยอมสังคมยุคแย่อวดอ้างลาบ ยศชั้นอะไรต่างๆนานานี่เรากล่าวได้ถ้าเราเพียงพอเรามีฐานะเพียงพอมีชื่อเสียงเรียกว่ามีความนับถือเพียงพอเราจะกลับตอนนี้เรากราบเขาก็ไม่ฟังเสียงกล่าวก็ยังไม่ได้แต่เราจะกล่าวในเชิงไล่เข้าไปให้รู้ว่าพวกนี้เขาก็ทำอยู่เดี๋ยวนี้ยังมีตัวอย่างอยู่แล้วก็พยายามดิ้นรนจะทำเพราะเขาหลงจริงๆนะเขาเห็นว่ายอดล่ะเขาได้โชว์ไงก็ปราบปลื้มปรีเปรมแต่ก็ยังชีวิตอยู่อย่างมอมเมาโรคสังคมนี่เรียกว่ายังมีมิจฉาชีพยังเลี้ยงชีพไม่บริสุทธิ์สะอาดให้มีอาชีพอยู่อย่างนี้เขาหลงว่าเขาก็หลงว่าเขาเจริญนักข่าวลงว่าเขายิ่งใหญ่นะแต่ที่จริงแล้วเขาเอาวิชานะ วิชาก็โง่เขาไม่รู้หรอกว่าเขาเองก็ไม่ทำประโยชน์ให้เราเขาผลาญโลกเขาดึงฉุดโลกลงไปในสู่ทางที่เข้าใจต่ำๆแล้วก็สร้างอุปทานให้ยึดถือในส่วนต่ำคนมันมองเผินๆมันบอกโอ้ยโคตรจริงดังจริงหรือลั่นกันจริงมันก็อยากได้เนี่ยมันเป็นสรรเสริญสรรเสริญแล้วเลวซึ่งหลังจากนี้มองดูทีทีเผินๆเหมือนกันดีแต่มองดูให้เป็นสัจธรรมแล้วจะเห็นว่าเลวมันเกินไปมากเกินไปในการยั่วอายุสอนคนเป็นครูคนสอนว่าเอาไปสร้างลาบเยอะๆๆให้เป็น ทีมมหาเศรษฐีถ้าไม่ใช่นักสัจธรรมไม่กล้าพอที่จะพูดว่าอย่าไปทำตัวเองเป็นเศรษฐีไม่กล้าและแม้กระนั้นก็ตามเราจะรู้ชัดเจนอยู่อย่างนี้ก็ตามเราจะไปพูดปั๊บๆๆตามสังคมตามหมู่ชนทั่วไปเลยไปอนุสาวรีย์แล้วก็บอกว่าเศรษฐีของน่าเกลียดนะอย่าไปต้องโทษฆ่าเศรษฐีนำไปพูดสิเดี๋ยวนี้ไม่ได้ในสังคมหลายสังคมไม่ได้นอกจากพูดไม่ได้แล้วบางทีจะถูกจับเป็นคอมด้วยจะบอกให้คนมีคนจนต้องปราบปรามลงมาจากคนที่น่ากินค่าอะไรต่างๆเอาที่ให้หนักๆหน่อยจะเป็นคอมไม่ได้ เราต้องพูดให้เห็นสัจจะที่จริงน่ะมันไม่ใช่หน้ายกย่องสรรเสริญความดีมันไม่ใช่เพราะมีเงินมากอย่างที่เราจะต้องมีนโยบายมีกุศโลบายให้ฟังอย่างที่ผมเคยยกตัวอย่างในกองก็ได้ขอเนี่ยถ้าจะทำตัวให้ร่ำรวยเศรษฐีมีความเก่งเท่ากันและนายกสะสมใหญ่เลยแล้วไม่ได้แนะนำอย่างทุจริตเกิดซ้ำไปสุจริตนี่แหละแล้วเก็บเงินเก็บเงินเก็บเงินมากมายกำไรขอที่ไม่เก็บเงินแต่เอาเงินนั้นมาทำประโยชน์รู้จักเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่เกื้อกูลแจกจ่ายในกอรุ่นใดขออย่าเป็นคนหน้าเชิดชูบูชานับถือที่ผมเคยยกตัวอย่างเราและทำเป็นเหตุปัจจัยหรือว่าทำเป็นตัวอย่างที่จะชักจูงให้คนเขา สัจธรรมคนฟังคิดตามฟังออกมันไม่ใช่ของลึกลับไม่ใช่ของโกหกนี่ไม่ใช่ของโกหกจะรวยเป็นเศรษฐียังไงมันก็สู้ในขอไม่ได้คนต้องนับถือบูชายกย่องได้ขอมากกว่าถ้าไม่ขอเป็นคนที่ไม่หลงเงินทองไม่หลงสะสมหอบหวงแต่รู้จักใช้รู้จักจ่ายรู้จักทำประโยชน์และขอเป็นคนน่านับถือในกรณีเห็นแต่เงินมันจะต้องมีเงินมากเป็นมหาศาลเลยอะไรสะสมกอบโกยแล้วไปเป็นที่นั่งยกย่องไม่น่ายกย่องอย่าชี้ที่สุดสัจธรรมอย่างนี้โลกก็มองเผินก็บอกโอ้มีเงินจ่ายไม่มีอำนาจมีกองทรัพย์สมบัติมหาศาลมากมีอำนาจจะเรียกสรรเสริญเรียกอะไรต่ออะไรก็ได้ต้องการ เขามองเผินๆเป็นอย่างนั้นนะก็จริงเอาเงินไปหว่านอะไรมันก็มีอำนาจจริงๆทุกวันนี้มันพอได้เชียวแต่มันไม่ใช่ความดีนี่มันเป็นอำนาจมันเป็นฤทธิ์แรงอย่างหนึ่งถ้ามันมีฤทธิ์แรงเหมือนกันแต่ฤทธิ์แรงไม่ใช่ความดีฤทธิ์แรงที่แรงเกินไปมอมเมาผลแล้วก็ทำให้คนหลงหลงเสียสิทธิ์อะไรที่แรงเกินไปหรือทางรูปทิศทางรถทิศทางเปลี่ยนทิศทางเสียงฤทธิ์ทางสัมผัสฤทธิ์ทางวัตถุหรือทางนามธรรมบางอย่างแรงเกินไปไอ้ที่เกินไปนั่นน่ะมันเป็นความเกินไปเป็นความสุขโตเป็นความจัดจ้าน ไม่ดีทั้งนั้นแหละไม่ดีทั้งนั้นนี่เราฟังฟังธรรมดูซ้อนอธิบายในทางไปหาสามีอะไรซ้อนเชิงแล้วต้องเข้าใจให้สุขุมเข้าใจให้ประณีตเข้าใจให้ละเอียดลออแล้วการยังชีพก็ตายขึ้นมาอีกจากระดับแค่เลิกแล้วไม่มีส่วนเกี่ยวข้องเลยในอบายมุขทั้งปวงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในรูปเราเป็นเสียงสำคัญและสุดท้ายเราไม่ได้ใช้สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งเลี้ยงชีพอย่างชีวิตเลยเรามีอาชีพที่หมอที่สุดกว่านี้สูงขึ้นไปอีกแม้แต่จะใช้ลาภแหลกลาภแรก ลาบแลกสรรเสริญเอาสรรเสริญแรกลาภสรรเสริญแรกยศสรรเสริญแรกสรรเสริญสรรเสริญแรกสุขไม่มีเราได้สุขโดยธรรมไม่ต้องไปแลกเอาที่ไหนวันศุกร์ที่บริสุทธิ์คือศุกร์ที่ไหนสุขของเราเองไม่ต้องแลกกับใครคุณได้ความสงบของคุณคุณต้องไปแลกใครไหมไม่ต้องที่สุดเพราะคนแสวงสุขของเราไม่ได้ซื้อหาด้วยล่ะไม่ได้ซื้อขายสุขของเราไม่ต้องซื้อหาด้วยกับฉันทีแรกเลยฉันสุขของเราไม่ได้ซื้อหาหรือไม่ต้องแลกให้สรรเสริญได้สรรเสริญก็เฉยๆไม่ได้สุก ไอ้ปูฟองอะไรใครจะมาตั้งยศชั้นไหนคุณเป็นภันเตแล้วนะนี่คุณเป็นผู้ที่เป็นอริยะชั้นสูงอย่างนี้ก็ตามไอ้นี่เรียกว่าฉันเรียกว่าความจริงนะแล้วเขาก็มาตั้งเยอะไม่ต้องตั้งมันก็เป็นจริงกูก็เฉยๆกูจะเป็นโสดาแล้วเป็นสักขีทาแล้วเป็นอนาคาแล้วเป็นอรหันต์แล้วเป็นผู้ที่ได้รับความนับถือยิ่งยิ่งยิ่งยิ่งขึ้นไปอีกและเป็นอรหันต์ก็นับถือเพิ่มขึ้นไปอีกคนพึ่งพาอาศัยได้คุณมีคุณประโยชน์ต่อเขาได้มากขึ้นไปอีกจริงเก่งคนเก่งขึ้นรู้จักในการเผยแพร่รู้จักในการที่จะใช้นิติภาครู้จักอรรถะธรรมะที่ลึกซึ้งขึ้นไปทุกทีทุกทีทำงานได้ผลมากขึ้นมีอำนาจขอบเขตในการทำงานได้เร็ว ขว้างมีปริมาณมากมีคุณภาพสูงขึ้นไปเรื่อยๆสักทีทุกวันทุกวันทุกวันนั่นคือคนมียศโดยจริงมีความเก่งมีอาณาเขตในการทำงานกว้างขวางเพิ่มขึ้นและก็มียศโดยธรรมคุณจะได้รับสรรเสริญโดยธรรมคุณจะมีลาภเหลือเฟืออาทิตย์แรกลาโผล่ขึ้นโดยธรรมมีจริงๆแต่เราก็ไม่ฟูฟ้องอะไรไม่ได้หลงในสิ่งเหล่านั้นแม่มากยิ่งขึ้นมากยิ่งขึ้นก็ไม่ได้ลงมันก็เป็นจริงถึงจะใหญ่โตขึ้นไปเท่าไหร่ก็เท่านี้เรื่องวัสดุประมาณเท่าเก่าสำหรับตัวเราเองแม้ขณะนี้เราจะเปลืองกระดาษเปลืองกระดาษเปลือยของใช้เปลืองอุปกรณ์อะไรอื่นสำหรับ เราเองไม่มีปัญหาเลยเราไม่ได้เคยเสพสุขเพราะสิ่งเหล่านี้สิ่งเหล่านี้เอามาให้เราทำงานมากขึ้นและเหนื่อยเพิ่มขึ้นเราเก่งเพิ่มขึ้นเพราะเราทำมากๆก็มีสิบบาทมีความชำนาญมีวัดศรีมีความแคล่วคล่องมีความเก่งในการใช้สิ่งเหล่านี้เพิ่มขึ้นและเราก็คำนวณอยู่ว่าเราใช้เนี่ยเราใช้เพราะอนุโลมบางคนในฐานนี้ต้องใช้อันนี้บ้างถ้าไม่ใช่อันนี้ซะเลยไม่ติดไม่ตามเขาไม่ติดไม่ตามเพราะสัมผัสไม่ได้มันคนละความถี่คนละความถ่วงคนละความแน่นนมไม่ถึงนมไม่ได้เราก็จะต้องมีอะไรที่ทวงดึงน้องให้ มาสัมผัสให้เข้ามาสัมผัสสัมผัสปิดนะแล้วก็มาทำความสัมพันธ์เพื่อเราจะมีเชื้อมีเนื้ออันนี้ที่จะแซมกลับไปกับเมื่อมีการแตะมีการสำคัญมันก็จะได้ซึมเข้าทราบเข้าไปได้ถ้ามันต่างคนต่างอยู่ต่างคนต่างไม่แลกันไม่มีอะไรเพียงพอมันก็ไม่แตะไม่สัมพันธ์มันก็ไม่ได้เชื่อมโยงเราก็ไม่ได้ให้เนื้อและจะมีเนื้อมากเท่าไหร่เขาก็ไม่มาเอาเนื้อนี้ไม่เอาแก่นสารนี้ไม่เอาสาระนี้มันก็ใช้ไม่ได้เลยเพราะบางอย่างเราอนุโลมลงไปเป็นครั้งคราวปรุงแต่งพอสมควรแต่เราปรุงแต่งสิ่งเหล่านี้ในฐานะเราเป็นผู้ที่สังขารเองวิสังขารสังขารอย่างรู้สังขารด้วยอธิปัญญาสังขารโดยไม่ติด สังขารโดยไม่ติดไม่ได้ติดสิ่งนี้และแม้ไม่ติดแล้วเราก็ไม่ได้สุขเพราะสิ่งนี้เราไม่ได้หลงระเริงเพราะสิ่งนี้และเราก็ไม่ใช่ทุกข์เพราะสิ่งนี้ไม่ทุกข์เพราะว่าเราไม่ได้ทนจนเกินไปเรารู้อยู่ว่าทำงานมันก็เด็ดเหนื่อยมันก็ยากมันก็ลำบากหน่อยแล้วมันก็อยู่สู้อยู่เฉยๆไม่ได้เป็นความจริงแต่เราทำเราก็ทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากไม่ได้รังเกียจอะไรไม่ได้มีความทุกข์ในใจคือไม่มีรังเกียจไม่มีอุปสรรคไม่มีธงมานัดไม่มีทุกข์ไม่ได้มีปฏิทินไม่รู้จักต้องแต่งที่พี่ไลท์ซ้ำแซะ อยู่ยันแล้วแล้วไม่รู้แล้วสักทีก็ไม่ใช่เรามีแล้วในตัวและเราก็รู้ว่ามันอนันตังมันก็แล้วนั่นแหละแล้วมันก็ไม่แล้วเราก็มีรอบรอบที่จบอยู่ในตัวไปจับได้เราก็รู้เวลาครบเวลาหยุดเวลาพอให้นานไปแล้วมันก็นานนั่นแหละนานๆในรูปรอยอื่นแล้วก็ทำไว้นี่เราทำนิทรรศการเนี่ยสิ้นเดือนมีนาคมนี้ว่าจะเก็บจะเก็บสิ้นเดือนมีนาคมเมษายนก็จะมีอะไรไปอีกยังไม่รู้แต่เราก็จบแล้วแต่ที่ไหนได้ไม่จบเลยแล้วทำลายไปแล้วยาวไปอีกเป็นอันนั้นตามแล้วแต่มันจะไปอีกตั้งเท่าไหร่ไม่ถูกเลยว่ามันจะใช้ไปได้อีกเท่าไหร่ ติดฟิล์ม 10 ม้วนจะใช้ไปอีกนานเท่าไหร่ก็ไม่รู้อนันตังต่อไปเรารู้ว่ามันเป็นประโยชน์แล้วเราก็แล้วรู้แล้วไอ้พวกนี้เราก็เก็บไว้อีกแล้วแล้วล่ะแสดงก่อนแล้วเก็บใครจะมาใช้ต่อไปอีกก็ยังได้อีกและอีกนานอาจจะอะไรฟังปริเทวดากาลีและอธิบายเป็นรูปประธรรมประกอบประเภทใดนามธรรมวุ่นวายอยู่ตลอดเวลากับอันนั้นไม่รู้จักแล้วไม่เอากำลังงานนี้ไปเกี่ยวอื่นไปทำอื่นไปทำอะไรได้จดจ่อจดจ้องติดยึดแต่อันนี้แหละมันเร็วกว่าคดีพิไลเรียกว่าไม่รู้แล้วปาร์ตี้เทวดา แสดงถึงความสุขคุณโศกก็มาถึงก็เห็นชัดหน้าตาเหน็ดเหนื่อยเห็นชัดเลยหน้าตานี้เหนื่อยหดหูไม่เบิกบานหนักอึ้งอยู่ในตัวให้เห็นชัดเลยแล้วไปพูดไปพูดมาคนเดียววนมาไอ้ตัวหนักจริงทุกจริงบ่นจริงอยู่นั่นน่ะทางที่ดีที่ได้ทั้งประเทศเทวดาการอย่างนี้แบบนี้ไม่ต้องบอกหรอกว่าทุกข์คือไม่ต้องบอกว่าคนทุกข์หรือคุณสุขบางคนทุกข์แน่ๆถ้าคุณไม่ตัดหรอกพวกนี้ได้คุณก็ทุกข์แค่นั้นแหละที่ออกมาจนกระทั่งถึงสภาพนอกกายมีไว้จีถ้าโทรมานัดกูตายยากมันมีแต่มโนถ้าถึงขั้นตอนการโศกเนี่ย เอาแต่มโนอธิบายมโนโดยเฉพาะลักษณะของนามธรรมก็ได้อย่ามาจนกระทั่งถึงรูปธรรมออกมาข้างนอกเป็นกลายเป็นบัญชีแล้วก็ได้อย่างนี้แหละถ้าผู้ใดจะทำอะไรให้แก่คนอื่นได้โดย Free โดนหมดถูกไปยากโทมนัสทุกประการไม่มีส่งแม้แต่เกิดเราก็รู้เกิดรู้รอบรู้จบอะไรเกิดแล้วก็ทำเกิดเราก็ไม่ได้เสพสุขไม่ได้หลงลาภไม่ได้ลงยศทำอะไรทำไปรู้เพราะว่าส่วนที่เอามาประกอบเอามาให้เราทำงานให้แก่คนอื่นนี่แหละรู้แล้วติดงานงานที่เราทำเราให้เขาเราไม่ได้ทำแรกถูกบอกแล้วอย่าว่าแต่แรก แลกสรรเสริญไม่มีแล้วไม่ได้ทำให้แต่แรกพวกนี้คือผลงานเรายังชีพอยู่โดยชอบด้วยบริสุทธิ์โดยสะอาดก็คิดแล้วเขียนมาช่วยกันทำแล้วช่วยกันอธิบายมาเป็นครูอธิบายอย่างครูเหมือนเข้าห้องเรียนบ้างอธิบายอย่างจริงจังบ้างอธิบายโดยกระปริบกระปรอยมาเป็นครั้งคราวก็เสริมชี้แนะยิ่งใครมาใกล้มาชิดก็มีโอกาสพูดกันหน่อยก็ค่อยเข้าใจซึมค่อยลึกค่อยซึ่งค่อยเข้าใจเหลี่ยมเข้าใจมุมเข้าไปอีกใครมามีเวลาน้อยๆก็เอาเร่งหน่อยพูดมากๆรู้เหรียญที่ จะให้ชัดๆแล้วก็ทำประโยชน์เหล่านั้นอยู่ด้วยวจีกรรมกายกรรมต่างๆจากมโนอันมีมโนมีญาณมีวิมุติหรือมีญาณมีปัญญาที่สามารถที่จะปลดปล่อยทุกข์หรือให้เขารู้ดีรู้ชั่วให้เขาเข้าใจดีเข้าใจชั่วแล้วก็หันมาทางนี้ศรัทธาดีศรัทธาส่วนดีให้เบื่อหน่ายส่วนชั่วให้ได้ชัดแล้วก็ทำงานนี้อยู่มีกรรมมีกิริยามีผลงานเราก็เลี้ยงชีพชอบเลี้ยงชีพบริสุทธิ์ขึ้นมาสูงขึ้นมาเรื่อยๆมันพูดได้ที่จะเข้าใจลาภยศสรรเสริญทรัพย์ก็จะไล่เรียงขึ้นมามียกฐานะของตัวเองมีชีวิตอยู่เพื่อประโยชน์คนอื่นเขามากแสดง ไม่หลงรักเรื่องสรรเสริญได้ชัดแล้วก็เสพสุขโดยที่ไม่ต้องเสพสุขต้องแลกเอาไม่เปลืองสุดท้ายเป็นอันความสงบเป็นสุขที่ไม่เปลืองโลกไม่ต้องแลกด้วยอะไรเมื่อคุณได้ความสุขที่ไม่ต้องไปเปลืองวัสดุไม่ต้องไปเปลืองอะไรของใครสุขเมื่อไหร่แล้วก็เอายุทธสงบระงับไม่ต้องมีกะจิตกะใจทำงานอีกด้วยซ้ำไปเฉยๆจะหยุดเมื่อไหร่ก็หยุดได้แล้วรู้เหมาะสมควรแล้วก็ควรหยุดหรือไม่ควรหยุดมันดูได้เกินไปหรือไม่ถ้ามันดูได้เกินไปมันเห็นแก่ตัวจ่ายเกินไปโอกาสแล้วก็มีเมื่อยก็ไม่เมื่อยแต่เพราะขี้เกียจเท่านั้นเองเราดูได้ไม่เอื้อเฟื้อไม่เกื้อกูลไม่มีกะจิตกะใจ อยากได้คุณรู้มามากๆสิไม่น้อมเข้ามาฉันไม่ให้เธอและฉันก็จะเต๊ะท่าอยู่อย่างนี้แหละอะไรเนี่ยบางทีมันก็เกินไปเลยวันนึงสินค้าขายไม่ออกเลยไม่ได้ทำงานเลยได้แต่กินกันนั่งเป๊ะอยู่เฉยๆทั้งวันกายกรรมก็ไม่มีวิธีกรรมก็ไม่มีมีแต่มโนกรรมยึดตัวเองว่าฉันต้องมานอมนอมอะไรของฉันของราคาแพงนะของข้าสูงนะถ้าน้องลงไปไม่ได้แล้วหลังแข็งน่ะอย่างนี้ก็เลยวันต่อวันก็เราก็กินข้าวเขาทุกวันเหมือนกันแต่เราไม่ได้อะไรให้เขาเลยมันก็ไม่ได้เพราะว่าเราก็ต้องดูสัดส่วนเพราะเราเราก็ต้องรู้ว่าเขาเองน่ะเขาอยากจะขึ้นมาแต่เขาคนหลังแข็งเหมือนเราเหมือนกัน เขาเยอะเหมือนกันนะแล้วก็ต้องรู้ถ้ามีมานะเหมือนกันหรือไม่ให้อ้วนไปเอาก็ได้เว้ยอย่างนี้เหมือนกันเราก็ต้องรู้ว่าเออมันก็เป็นอย่างนั้นเราผู้ใหญ่เราก็ต้องรู้ต้องโน้มให้เขาก่อนน้องไปพอสมควรคราวนี้มันต่ำเกินไปน้องจะเกินเราก็ไม่เอาแล้วลงมาขนาดนี้ก็ยังมีลูกค้าพอสมควรและในวันต่อวันก็มีลูกค้าพอสมควรไม่มากไม่น้อยจะผ่อนมากเราก็ยังทำไหวก็เอาจะค่อนไปมากแล้วก็ยังทำใหม่ก็ยิ่งดีและไม่เป็นไรถ้าเราทำได้มากอยู่เสมอนั่นแหละมันสะอาดบริสุทธิ์ในใจว่าเราเลี้ยงชีพชอบเราได้ทำประโยชน์เราได้ให้มากกว่าที่เราเปลืองโลก อยากทราบเรื่องค่าพระพุทธเจ้าท่านได้อธิบายถึงเรากินข้าวระวังนะกินข้าวแล้วมึงจะกินก้อนทองแดงขาวเพราะเราทำงานแลกเปลี่ยนเขานี่มันเพียงพอไหมพอที่เราใช้จ่ายวัสดุของโลกเขาไหมเราไม่ปลูกเราไม่สร้างเราไม่ขอเราไม่กรอบแล้วนะแม้แต่ข่าวยังไม่รู้เลยแล้วเอาสายเข้าเท่านั้นแหละที่เป็นมนุษยสัมพันธ์เป็นจารีตเป็นแบบอย่างที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสเอาไว้ทำไมถ้าไม่ให้เราหุงข้าวทำไมไม่ไปปลูกข้าวเพราะว่าเราจะต้องรักษางานแบรนด์เค้าทำแล้วเราก็จะพึ่งเขาเขาซึ่งเราเราก็พึ่งเขาเป็นคา 6 เป็นทายก ไทยกาน้องแลกเปลี่ยนกันพึ่งอาศัยซึ่งกันและกันเป็นศาสนาที่มีมนุษยสัมพันธ์สูงสุดอย่าขาดกันและศาสนาที่เจ้าต้องเกื้อกูลกันและกันเราเกื้อกูลญาติโยมญาติโยมเกื้อกูลเราจริงคนเก่งและคนดีแล้วนี่พึ่งตัวเองอัตตาหิอัตโนนาโถผมไม่ง้อใครเลยทุกวันนี้ผมจะออกป่าพับปลูกผักปลูกเผือกกินใครมาทำอะไรผมไม่ได้จริงๆแล้วผมไม่ง้อก็ได้จริงๆด้วยปลูกเผือกปลูกมันปลูกหญ้าของผมกินอยู่ข้างในป่าเล็กๆไม่ต้องคุยกับใครสักวันนึงไม่ต้องทำอะไรประโยชน์กับใครผมอยู่ของผมอย่างนั้นรับรองว่าผมเก่งกว่าหนูตัวหนึ่งเขาเก่งกับอ่า ตัวหนึ่งเก่งกว่าสัตว์ตัวไหนก็แล้วแต่ไม่ต้องยุ่งกับใครไม่เบียดเบียนใครทำเองกินเองใช้เองผมทำได้แหงๆเลยจริงๆไม่ต้องสัมพันธ์กับมนุษย์ไหนก็ได้ในโลกนี้ผมว่าผมเก่งกษัตริย์หลายตัวหากินไม่ต้องเบียดเบียนใครอัตตาหิอัตโนนาโถทำได้แต่ทำไมเราต้องมาพึ่งให้เขาหุงข้าวให้เรากินทำไมแล้วไปเดินมีแต่บาทเหมือนขอเขาทำไมพระพุทธเจ้าโง่นักเหรอที่ออกมามีจารีตประเพณีสอนคนอย่างนี้ให้คนทำอย่างนี้พระพุทธเจ้าโง่เลยเปล่าเลยนี่เป็นการยังชีพเป็นการเลี้ยงชีพอีกพระพุทธเจ้าวางจารีตแบบแผนงามแล้วไม่ใช่โง่เลย เป็นอาชีพสูงเป็นอาชีพที่เป็นมนุษยสัมพันธ์ชั้นลึกซึ้งแล้วผมแจกแจงเรื่องบิณฑบาตหรือว่าเป็นงานชั้นละเอียดแล้วเราต้องทำให้ดีจริงๆด้วยบริสุทธิ์ทั้งผู้ให้ผู้รับจนสุดท้ายการบิณฑบาตนี่คืองานเพราะผู้รับก็ทายกก็ทำถูกปฏิกา 6 ก็ทำถูกไปบิณฑบาต