200409-065 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน065-พ่อท่าน-สันติอโศก-R042.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน 1-202 (ปี 19-20-21)MP3 ถอดเสียงแล้ว รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์177 KB
วันที่แก้ไข3 พฤษภาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

เสาร์ที่ 9 เมษายนพุทธศักราช 2520 ว่าท่านพุทธทาสนำหมู่ธรรมวัดเช้าพระพุทธฐานสันติอโศกในวันนี้ก็ยังคงต่อพระพุทธประวัติจากพระองค์วันนี้เราก็มาทำวัดกันเป็นปกติจนถึงเรื่องของทรงกลมเปล่งเสียงคราวเดียวได้ยินตลอดทุกโลกทุกท่าจะเป็นสมาชิก อธิบายสู่ฟังแล้วสรุปพระพุทธเจ้าต้นไม้ถึงการบรรเลงเสียงบันทึกเสียงขนาดออกไปในการบรรลุเหล่านั้นเสียงหมายถึงอย่างไรมีแสงก่อนแต่ละชนิดไปก่อนแล้วเกิดเสียงเป็นยังไงก็อธิบายถูกฟังแล้วก็ต่อไปก็เป็นเรื่องของทรงปาฏิหาริย์ 3 อย่างแบบทรงปาฏิหาริย์ 3 อย่างแล้วก็พอดีที่เราเองกำลังทำงานกันสำหรับพวกเราโดยเฉพาะตัวของเองเขาก็ทำงานไปตั้งแต่บวชมาตั้งแต่เป็นทางในธรรม ไม่มาได้รับผลประโยชน์จากธรรมะและก็ศึกษาศาสนาอยู่ตรงนี้เพื่อเป็นงานเป็นการเป็นสิ่งที่ควรกระทำและผมก็ได้กระทำอยู่มาจนกระทั่งพวกคุณทั้งหลายถ้าได้มาร่วมมาโดยนายอย่างเดียวกันมีความรู้สึกผมก็ทราบว่าอย่างเดียวกันโดยการที่ถูกยกฐานะของชีวิตให้เป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านตามที่มันจะเป็นไปได้และท่านทั้งหลายที่อยู่เนี่ยก็คงจะได้รู้ว่าได้ประโยชน์ต้นกันอย่างไรขนาดไหน ซึ่งมันเป็นความรู้ที่มันรู้ไม่เหมือนกับชาวโลกมันเป็นปฏิเสธหรือทวนกระแสธรรมประโยชน์ต้นสิงคโปร์แล้วก็ซ้ำซากแล้วก็พูดเพราะว่ามันเป็นทิศทางหรือว่าเป็นหลักเกณฑ์อย่างนี้แหละประโยชน์ตนที่เราเป็นเราเป็นถึงได้แค่นั้นเป็นประโยชน์ในการรบเพื่อการล้างประโยชน์ในการหยุดราชการ เราหมดตัวหมดต้นเราไม่มีเราอยู่แล้วสบายอยู่ระหว่างอยู่ได้ไม่เหมือนกับประโยชน์ตนทางโลกเขาก็จะพยายามกรอบพอสร้างเอามาให้แก่ตนได้มาตั้งแต่วิมานในฝันคือความนึกคิดว่าจะเอานู่นจะเอานี่เป็นนั่นเป็นนี่จนได้นั่นได้นี่เหมาะสมใจก็เป็นสุขไม่ได้ดั่งคิดจนได้ดังที่ตนเองเข้าใจหมายใจเหมือนคนยกเลิกคนที่ 4 ล้าน 4 ล้านคนเกิดมาก

อ่านต่อ

็มีความนึกคิดอย่างนั้นสะสมรากรถสรรเสริญ หาที่เป็นลักษณะกระทบต่างๆหูจมูกลิ้นกายและแม้แต่วาดและจิตใจฝังและจิตใจจะถือว่าเป็นความสุขสุขชีวาเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ธรรมดาหูจมูกลิ้นกายก็เป็นประโยชน์อย่างเงี้ยตรงกับลักษณะของแต่ละคนก็เคยเข้าใจมาแล้วเคยมีสภาพอย่างนี้มาแล้วก็รู้รู้ดีเพราะว่าไอ้สิ่งเหล่านี้เป็นของโลกเราเกิดมาเราก็เป็นคนอย่างพวกโลกเค้าเข้าใจแล้วเราก็นึกว่าเป็น สิ่งที่เราน่าจะทำแล้วนึกว่าชีวิตมึงเท่านี้ละคนแต่มันมีอีกแล้วจะมาจากพระพุทธเจ้าท่านเป็นค้นพบเป็นปฏิเสธสวนทางกันเข้าใจถึงสิ่งที่เคยหลงเหล่านี้ไม่ว่ารูปรถติดหรือสัมผัสฤดูมาในใจแม้กระทั่งกลายเป็นสรรเสริญเป็นยศเป็นลาภอันนี้เป็นสมบัตินอกตัวเป็นสิ่งที่เป็นจริงตามจริงเท่านั้นเองถ้าใจเราไม่ไปผูกจิตไม่ต้องอย่างนั้นก็ได้เป็นมนุษย์อีกความรู้สึก ความรู้สึกมึงแล้วมึงไม่แสวงหาไม่ต้องเดือดร้อนดิ้นรนอะไรมาเป็นของตัวของตนก็มันก็อยู่ได้แข็งแรงมีชีวิตชีวาผ่องใสเบิกบานแจ่มใสรู้อะไรอย่างโลกก็รู้รู้ว่าเขาได้แต่พูดเองอยู่รู้ชัดนี่แหละแต่จิตมันไม่จำเป็นจะต้องว่าแสวงหาเอาของเหล่านั้นมาแจกสมศักดิ์เป็นของเราเอามาเป็นของเราเป็นตัวเราแล้วเราก็ถูกยึดก็ได้แล้วก็เป็นทุกข์แต่เราก็สามารถสร้างได้สามารถรู้รูปรถ เสียงสัมผัสสามารถมีความคิดอ่านสร้างอะไรขึ้นในใจคำนวณรู้ดีรู้ชั่วรู้สูงรู้ต่ำรู้พอเหมาะพอสมรู้มากรู้น้อยรู้ชัดเจนแม้กระทั่งวัตถุอยู่กับวัตถุทุกอย่างอยู่กับยศคือการฐานะที่ว่าเป็นผู้ที่ดูแลเป็นผู้ที่รับผิดชอบการงานและการทำในส่วนลดคือเราจะได้ต้องไปถึงไม่มากก็จะได้รับค่าและได้เงินเดือนสูงขึ้นจะมีอะไรมากคืออะไรไม่ใช่อย่างนั้นถ้าเข้าใจว่าถูกทำแล้วก็ได้อยู่แต่เผินๆก็ได้เราทำดีแล้วใครจะมายกย่องสรรเสริญนับถือก็ได้ แต่เรามีอีกอย่างหนึ่งคือกูใจฟองใจหลงดีจงตื่นหรือเปล่าไม่ให้มันเป็นความสุขเหลือเกินมีคนมาซ้ำเติมถ้าใครไม่สรรเสริญดูพระอภัยมณีทาแล้วเกิดฝ่อใจดวงใจไม่ชอบใจเรามีอาการคิดถึงหรือเปล่าถ้าไม่มียิ่งสบายใจเพราะฉะนั้นก็รู้ตามที่เขาบอกว่าคนทั้งหลายก็เห็นว่าอันนี้ดีนะเพราะว่าคนที่เห็นไม่ดีก็มาชมเชยพอคนนี้เขาไม่เห็นด้วยหรอกเขากลับมีภาวะแล้วคนนี้ก็มีแล้วก็เคยมีสักคนที่เป็นคนที่พาสิ่งที่เราทำสิ่งที่เราเป็นอยู่มันก็คงมีสักคนที่เฉยๆสิ่งที่เราทำเป็นอยู่แล้วเราก็พยายาม โฆษณาหาความจริงคิดระหว่างเราปล่อยให้เรารู้ความจริงอย่างนี้เรารู้ว่าเราไม่ต้องสระแสวงหาสิ่งเหล่านี้มาเป็นของเราแต่เราจะทำสิ่งเหล่านี้อยู่ทำกระจายไปอยู่ถ้ามีฐานะเป็นฆราวาสที่ทำงานอยู่ทางโลกหรือแม้เรารู้แล้วเราไม่เอาหรอกงานทั้งโลกเรามาทางนี้มาทำหน้าที่พุทธบุตรทำงานให้เป็นตัวอย่างวางตัววางกายวาจามโนหมายว่าเราเอางานตรงๆที่งานจะเผยแพร่ความรู้อันนี้แต่งเครื่องแบบประจำอยู่กันอย่างตามกฎตามระเบียบตามแบบอย่างจารีตประเพณีวิธีการของพระพุทธศาสนาพระพุทธเจ้า เห็นถึงความเป็นปลายสุดเป็นสิ่งที่สูงสุดยอดสุดยอดจะเห็นว่ามันยากสำหรับคนที่ไม่แตกมาอยู่อย่างเราอยู่อย่างบริสุทธิ์ผุดผ่องไม่ได้อยู่โดยที่ไม่ต้องยึดกฎหมายว่าอะไรเป็นของเราให้สนิทเขาจะมีสะอาดสะอาดอะไรหนักหนามีปัจจัย 4 บริขาร 8 มีของอะไรน้อยๆจำนวนหนึ่งแล้วก็อยู่ได้มีองค์ประกอบกับชีวิตไม่น้อยเบาๆและเป็นชีวิตที่เบาง่ายสบายจริงๆเป็นได้ทำอย่างนั้นได้จริงๆ และผู้ใดมีความจริงผู้นั้นก็อยู่ในจีนสบายแม้จะทำงานทำการไปตามกติกาที่เราพอทำได้พระพุทธเจ้าท่านห้ามสิ่งที่ไม่ควรทำในฐานะเมืองมาเป็นพุทธว่าเป็นทหารเอกนายเรียกว่าพระเรียกว่าสมณะอยู่ในศีลในวินัยอยู่ในกฎระเบียบกติกาแล้วเราก็ใจว่าทำไมถึงไม่ทำอย่างนี้ทำไมถึงพระพุทธเจ้าทั้ง 5 แล้วก็จ่ายและมีเหตุผลจริงๆมันเป็นประโยชน์สูงแล้วก็ประหยัดสุดอย่างมีเงินสะอาดและจะอนุบาลกับบางส่วนที่มันก็อนุโลมตามฐานะตามเทศกาลของบุคคลทางสถานที่ทำ ถ้าจะลดลงหรือว่าจะหย่อนลงอนุโลมลงบ้างแต่ไม่ได้ถือเป็นตายตัวถ้าเป็นไปได้ตามกฎตามระเบียบเขาจะหมายถึงพระพุทธเจ้าเราจะเอาเข้ามาให้ถึงเสมอว่ายอนก็บางครั้งบางคราวแต่ส่วนใหญ่ไม่ได้ย่อหย่อนส่วนใหญ่ไม่ได้ลดที่จำเป็นก็เพราะว่ามันสุดละที่เราจะอนุโลมจุดนี้ส่วนให้เขาแต่ส่วนอื่นที่มีดีอยู่เราก็จะรู้อย่างชัดเจนอย่างนี้เป็นต้นเราอยู่ได้อย่างรู้ว่าเราสบายเราเป็นสุขถ้าเรียกโดยพรรษาวันศุกร์คือความรู้อย่างสบายแต่เขาปกติในชีวิตมีความบันเทิงร่าเริงสบายใจอะไรต่ออะไรอยู่จริงๆเห็น เข้าใจชีวิตก็อยู่ไปอย่างเราเหมือนคนไม่มีอะไรที่จะต้องกังวลและไม่มีจุดหมายคล้ายๆกับคนสิ้นไร้ไม้ตอกไม่มีจุดหมายอะไรแล้วสำหรับเราเราไม่ต้องใหญ่ไม่ต้องพ่อเพิ่มอีกไม่ต้องมีอะไรเป็นสมบัติของเราเองมีอะไรที่เป็นองค์ประกอบของชีวิตมีปัจจัยมีบริขารก็จะใช้ประจำนิดๆหน่อยๆมีบริการ ซึ่งมันเป็นมันเป็นของที่เรียกว่ามนุษย์สุดจะประหยัดที่สุดแล้วล่ะเธอจะไม่อยากใช้คำว่าสุดจะประหยัดแล้วก็ตะลอนตะลอนใจชีวิตไม่มีที่หมายไม่มีที่อะไรต่ออะไรที่จะยึดหลักเราจะต้องไปตรงนู้นอยู่ตรงนี้ตรงนี้ปลูกฝังลงตรงนี้ไอ้นี่ๆๆแล้วก็ยึดมั่นถือมั่นตรงนี้ไม่ต้องแต่ก็รู้จุดหมายของอนาคตอนาคตควรดีมีคนกรอกของคนมีคนไปเพื่อเพื่อทำประโยชน์แก่มวลมนุษย์ชาติต่างๆรู้เข้าใจแล้วเราก็ทำงานนั้นอยู่ตลอดไปสุดท้ายก็เดินตัวคนเดียวเปลี่ยวๆถ้าเปรียบเทียบแล้วฟังดูแล้ว ถ้าเข้าใจทำมาจะเห็นว่ามันอิสระแล้วจะมาพระพุทธเจ้าได้สร้างชีวิตมีอายุถึง 80 ปีสิ้นพระชนม์พระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีอายุ 80 ปีสิ้นพระชนม์คือตายพูดภาษาชัดๆง่ายๆถ้าเราไม่ใช้ภาษาราชาศัพท์จนเกินไปนะถ้า 80 ปีสิ้นพระชนม์คือตายลงเพราะพระพุทธเจ้าบรรลุสูงสุดในชีวิตรู้จักประสบความสำเร็จสูงสุดสร้างสมบัติไว้สูงสุดสุดไปหาที่นอน สุดท้ายจะนอนตายเดินไปไปหาอะไหล่ไปหาเมืองที่เล็กที่สุดหน่อยเดินไปหาเมืองเล็กๆไปไหนไปในป่าไปหาไปที่ๆสักที่หนึ่งใต้ต้นไม้แล้วก็นอนตายบนที่นอนได้แล้วก็ตายที่ตรงนั้นฉันจะประสบความสำเร็จสูงสุดเลยในชีวิตได้มันเป็นคบแต่ในลักษณะที่เห็นฟังดูดีๆนะฟังสภาพธรรมะยกตัวอย่างให้ฟังสภาพสูงสุดที่ท่านเป็นท่านมีไม่มีอะไรมีกำมือแบรนด์มีแต่บริการติดตัวที่ประหยัดที่มันมีอยู่นั่นแหละไปถึงแล้วก็ไปนอนแทนอะไรเลยไม่มี ไม่มีลาบไม่มียศไม่มีไฟป่าเปลี่ยวแถวๆเยินยอมันอยู่ที่คนที่จะพูดทุกอย่างทีหลังที่ไหนเมื่อไหร่ก็แล้วแต่ท่านก็ยืนยันว่าท่านสุขที่สุดในการปรินิพพานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเป็นการอนุรักษ์สันนิษฐานว่าจบเขายิ่งใหญ่ที่สุดของชีวิตของท่านและก่อนที่ท่านจะปรินิพพานเขาก็บอกว่านอนทุกอย่างทุกสิ่งเหล่าอะไรก็ได้ถูกฟังอายุสังขาราธิษฐาน ใจที่สุดกัปตันตรัสรู้ใหม่ๆพร้อมกับผ่องใสเหมือนกันพอผ่องใสแล้วเสร็จสุดๆนั่นน่ะท่านก็กลับเพื่อที่จะทำงานให้กับพันธมิตรศรัทธาลูกปัดสีสลัดคือเมื่อบรรลุแล้วท่านก็กลับไม่บรรลุเพราะว่าในขณะที่ท่านตรัสรู้ใหม่ตรัสรู้ใหม่ๆนั่นน่ะผ่องใสที่สุดมันออกมามีรังสีมีอะไรมันสบายที่สุดแล้วมันบริบูรณ์ที่สุดในความเป็นครั้งแรกกายจิตใจพอจบจากนั้นแล้วท่านก็เข้าใจและก็ทำงานมันก็ไม่ผ่องใสเข้าเมืองเวลาที่ท่านบรรลุใหม่ๆแต่พอใช้อีกทีก็ลงอายุหมายความว่ามาวางมือทุกอย่างเพราะถ้าตรงอายุท่านบอกว่านนท์เขาก็อานนท์ ตอนที่ท่านรองอายุเสร็จท่านก็จะนอนพอดีขี่รถกะเอาผ้ามาถวาย 3 ผืน 2 ผืนนี้พระพุทธเจ้าก็บอกอ้าวถวายอาจารย์ ที่เขาให้มาเนี่ย Home สินค้าโดยตัวเองก็ไม่ยอมใช้พระพุทธเจ้าให้ถวายยกให้พระอานนท์อีกผืนนึงแล้วก็เอารถก็ไม่เอาเอามาคุมกายให้พระพุทธเจ้าในขณะที่โครงการให้เห็นผบอากาศเป็นพลังบริบูรณ์ผ่องใสที่สุดมันผิดตาอยู่ด้วยกันมาแล้วมันก็ผิดตามันมีความพิเศษจริงๆเพราะพระพุทธเจ้าจะปลดปล่อยวางอะไรขึ้นมาไม่ว่าจะทำยังไงสภาพที่ท่านทำมันเห็นจะเห็นมันมีรูปเป็นนามว่าน้องก็แปลกตาเอ๊ะทำไมเพราะ ฟางบอกว่าเราจะตายภายใน 3 เดือนข้างหน้าอะไรก็ได้ซึ่งก็ได้เพราะว่าอานนท์ก็ได้ทูลทัดทานแล้วตอนก็จะนอนก็นอนได้เห็นประหลาดตาไม่ได้สังเกตชัดๆพอผมพ่อให้ท่านพระพุทธเจ้าวันนั้นทำไมแปลกผ่องใสเหลือเกินแต่มันก็ปรับสายอีกทีมันกลับสงสัยเพราะอะไรพระพุทธเจ้าก็ไม่ได้อธิบายให้ป้านอนฟังมากหรอกเพราะพระองค์เองน่ะไม่เชิญปัญญาถ้ามันเป็นพระเอกเป็นผู้ติดตามได้มากไม่ใช่เพราะเหตุใดพระพุทธศาสนาพระพุทธเจ้ากับครูเป็นหัวข้อเป็นหลักๆเอาไว้ให้ฟังให้เข้าใจว่ามันก็เข้าใจเข้าใจตามขนาดที่ให้รู้จักก็บอกใช่อัน เราผ่องใสพระวรกายเราจะผ่องใสมากที่สุดคือ 2 ครั้งครั้งหนึ่งเขาจะรู้ใหม่ๆพระวรกายเราจะผ่องใสครั้งที่ 2 รับรองอายุสังขารวรกายเราจะผ่องใสแต่บริจาคกันก็ไม่ได้อธิบายอะไรมากเท่านั้นแต่ผมไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเป็นอย่างนั้นเพราะว่ามันวางมันปล่อยจริงๆไม่ต้องเอาอะไรมาแตะไว้อีกไม่ต้องคิดอะไรต่อไม่ต้องมีอะไรมันวางในระยะนั้นช่วงนั้นมันตรงมันปลดปล่อยมันปล่อยเฉยมันอยู่ไม่ต้องไปมีโรคอะไรไม่มีโรค ถ้าไม่มีอะไรไม่มีอะไรจะคำนึงคำนวณเลยสะดวกสบายอยู่โปร่งเพราะฉะนั้นทุกอย่างมันก็มีสภาพเป็นจริงมันก็อิสระอยู่กับตัวเองทุกอย่างรวบรวมไว้ที่ร่างกายเราหมดทั้งความคิดทั้งจิตทั้งกายทั้งวจีมันไม่ต้องไปเปลืองมันไม่ต้องมีปฏิกิริยาอะไรที่ต้องพบต้องคิดต้องกระทำทางกายทางวจีต้องอย่างนู้นอย่างนี้ไม่มีเลยพลังงานทุกอย่างครบอยู่ที่นี่มันก็เป็นพลังงานและดวงอาทิตย์ที่เป็นแสงรังสีหรือพลังงานทั้งหมดอยู่ที่ตัวครบบริบูรณ์ไม่ต้องห่วงไม่ต้องรั่วไม่ต้องไหลไม่ต้องเปลืองไปไหนเลยมันก็อยู่เต็มมันก็เหมือนพระอาทิตย์ที่เต็มแสน เปล่งรัศมีผ่องพังเต็มจริงๆหยุดแล้วไม่ต้องกังวลไม่ต้องก็ทำไอ้โน่นไม่ต้องมีไอ้นี่ไม่ต้องดำเนินอะไรต่อหยุดตอนแรกๆตรัสรู้ใหม่ๆก็รู้จุดนี้จ้าเข้าใจจุดนี้แม่มันสบายมันว่ามันไม่ต้องกังวลอะไรในโลกมันไม่ต้องมีอะไรต่อไม่มีอะไรจะไปคำนึงคำนวนไม่ต้องมีอะไรที่จะต้องรับผิดชอบไม่ต้องดูต้องแลไม่ต้องอะไรเลยกดกดทั้งหมดกดวางในจังหวะนั้นแหละมันก็เห็นชัดมันก็เป็นจริงมันมีมันออกมาทางกายเลยในขณะที่ตรัสรู้ใหม่ๆมันคือจุดที่เป็นอย่างนั้นมันโล่งโปร่งสว่าง บริบูรณ์ผ่องใสเช่นเดียวกันกับตอนที่พระพุทธเจ้าปลงอายุสังขารเอาล่ะทุกอย่างจบพอกันเท่านี้ต่อจากนี้ไปก็คือเป็นแต่เพียงว่าเป็นสุดท้ายโมเมนตัมสุดท้ายหรือจังหวะแรงเฉื่อยสุดท้ายที่จะไปหาการตายเท่านั้นเองส่วนเหล่านั้นไม่รับผิดชอบอะไรอีกแล้วไม่เอาอะไรแล้วจงวางใจอีกทีหนึ่งพบรองอายุสังขารพระวรกายของพระพุทธเจ้าก็เป็นฟังสบายมากที่สุดเพลงฟังผ่องแผ้วอีกครั้งนึงเหมือนกันมันเป็นลักษณะของพรานอย่างที่เรียกว่านิทาน จุดที่สูงจะเป็นสัจจะเป็นปลายชั้นเต่าวิหารเป็นการทรงอยู่ขั้นปลายสันป่าวิหารสงบมากที่สุดในตอน 2 ตอนนี้ตอนกึ่งคือสัตว์ป่าเฉยๆสันนิษฐานได้เมื่อจิตเป็นจังหวะที่ทรงไว้ซึ่งเสาไฟฉายสันนิษฐานได้จริงๆร่างกายยังแข็งแรงยังมีต่อจะต่อแต่ว่าตอนนี้ตัดในช่วงนั้นจริงๆก็นิพพานอยู่ในภาวะนิพพานทรงวางสบายในการกระทำมีความคิดความคิดเกิดความหมายว่าเราจะไม่ยุ่งเกี่ยวอะไรกับเขาคิดดูว่าขึ้นมันก็มีความฉลาดแต่สุดท้ายก็บอกว่าไม่ได้เหมือนกับพระพรหมมหาราชขนาดบอกว่าจะไม่สอนคนจะไม่อะไร ก็ไม่ได้พอไตร่ตรองแล้วเหมือนกับผมและอาราธนาไว้ไม่ได้ต้องสอนมนุษย์ถ้าพระพุทธเจ้าตรัสรู้และไม่สอนมนุษย์โลกเป็นจุดขายหมดเท่านั้นสิแต่ถ้าขืนใจอ่อนจริงถึงแม้ว่าจะเห็นว่าโลกมนุษย์นี้มันเต็มไปด้วยกิเลสตัณหาหนาทั้งนั้นจะสอนมันหมายถึงถ้าเราจะซื้อแรงสาวใช้กำลังน้อยพอเห็นแล้วก็นึกไม่เอาถึงแท้จริงไม่ได้ปฏิภาณก็บอกว่าไม่ได้เมื่อไม่ได้ก็ต้องแสดงธรรมที่จะแสดงว่าเห็นว่ามนุษย์มันไม่ใช่มีแต่คนมีปัญหาอย่างเดียวคนรู้เป็นคำตอบเกี่ยวกับบัว 4 เหล่าแต่พอสอนได้ก็มีอยู่ขั้นสูงสุดก็ยังมีขั้นกลางก็มีขั้นหนักหน่อยก็มี พระพุทธเจ้าจึงหยุดไม่เสวยวิสุทธิ์ไม่เสวยวิมุตติสุขอันนั้นต่อไปแล้วก็วัตถุมงคลสละคืนทำงานทำงานทำให้ความสร้างสร้างสมบัติสร้างชีวิตให้เป็นส่วนสูงก็ดีกว่านั้นอีกเอาดีๆนะถ้าเกิดชีวิตเกษตรกรจะตายก็โกงอีก 2 อายุสังขาร จบบริบูรณ์และทรุดสมบัติสร้างไว้มากที่สุดและสมบัติที่ท่านสร้างไว้ก็คือพุทธศาสนาทั้งแท่งพุทธศาสนต้องแจ้งถ้าไม่ยอมไปด้วยเลยถูกทิ้งไว้ในโลกนี้แล้วท่านก็ตายไปแต่สมบัติของโลกเดินตัวเปล่าเดินตัวปลิวเมื่อกี้นี้ใช้คำว่าเปลี่ยวไม่ดีใช้คำว่าเดินตัวเปล่าตัวปลิวไปหาที่ตายไม่มีอะไรติดไม้ติดมือไม่มีอะไรเป็นสมบัติกลั่นๆวันจันทร์ไปตายตายเป็นอย่างไรถ้าดูดีๆถ้าใครไม่มีธรรมะจะเห็นว่าว้ายอะไรกันน่ะ มีอะไรเลยโดดเดี่ยวเดียวดายเปล่าเปลี่ยวแล้วบอกมีสมบัติอะไรไม่เห็นมีอะไรเป็นขี้ข้าทำให้เขาหมดใช่เป็นผู้ที่สร้างไว้ให้แก่โลกมนุษย์ตัวเองไม่ต้องมีตัวเองหรอกตัวเองไม่ต้องมีตัวเองนั่นแหละทำได้สุดที่ตามแรงตามปัญญาที่มีตามธรรมวินัยตามสิ่งที่เราจะอนุโลมปฏิโลมด้วยปัญญาของเราสูงสุดไม่ให้ละเมิดไม่ให้เป็นไปโดยขัดแย้งหรือว่ายุ่งยากได้พระพุทธเจ้าได้ทำแล้วจนสุดท้ายท่านก็ตายแล้วยังเป็นตัวอย่างในตลอดเวลา 45 พรรษาที่ท่านมีชีวิตอยู่ท่านก็ไม่ได้มีสะสม อะไรเป็นของท่านก็อยู่อย่างนั้นแหละอันนี้เป็นงานอันนี้ซึ่งจะต้องมีอยู่ที่จิตยังไม่ปลงอายุสังขารก็มีการรับรู้ว่าท่านจะรับผิดชอบอะไรท่านจะเป็นผู้นำในศาสนาถ้าจะสร้างพุทธบริษัท 4 ให้มั่นคงแข็งแรงและจะทำไม่ยาวสืบต่อกันไปเป็นกรรมการยากลำบากถ้าจะกระทำไม่มีทายาทให้มันเกิดกลับมาอยู่นี้ให้มันเป็นพันเท่ากับพันธุให้มันเป็นที่พึ่งเราก็อาศัยอันนี้เป็นที่พึ่งตลอดเวลาที่เราจะมีชีวิตจะไม่มันยังไม่ถึงกะอายุตายก็จะตายก็จะปล่อยทุกอย่างเขาก็พึ่งอันนี้ด้วยเรียกว่าระนองและทำเป็นที่พึ่งให้กับคนอื่น พระภิกษุณีทวนยอดดาวพึงบังคับเป็นที่พึ่งเราก็เพิ่งอยู่ด้วยแต่ว่าเราไม่ได้ไปเอาซะหมดหรอกแล้วก็อาศัยความเป็นอยู่อย่างนี้แหละง่ายๆอาศัยอยู่กับโลกเขาอย่างนี้แล้วก็ทำอันนี้ไว้เป็นที่พึ่งของโลกเป็นพระพุทธจักรธรรมจักรสังขจายเป็นที่พึ่งให้แก่โลกเป็นกรณีแต่ก็ทำวันนี้ไว้ขึ้นมาท่านก็ทำจนสำเร็จครบบริบูรณ์เอาล่ะพุทธบริษัทอุบาสกก็มีอุบาสิกาก็มีภิกษุก็มีภิกษุณีก็มีพระอริยวง รู้หมดทั้ง 4 บริษัทมีพระอริยะฟังดีๆนะมีพระอริยะอยู่ชั้น 4 บริษัทคำว่าพระนะทุกคนมีก็มีที่สุนีย์ภิกษุก็มีภิกษุไปอย่างนั้นครูบาสมก็มีอุบาสกอุบาสิกาก็มีอุบาสิกาล้วนแล้วแต่เป็นพุทธสาวกพุทธสาวกมีอยู่ 4 หรือ 8 แยกเป็น 8 4 ก็คือพระโสดาพลาสติกหาพระอนาคามีอรหันต์ที่อยู่ในนี้แหละมีพุทธบริษัท 4 อยู่ในโลกนี้แล้วก็มีพระทั้งนั้นพุทธสาวกทั้งนั้นจะเป็นฆราวาสอยู่เป็นอุบาสกอุบาสิกาอยู่ก็เป็นพุทธสาวกเพราะเป็นพระพระโสดาพระสันติภาพก็มีพระอนาคามีคนยังมี อุบาสกอุบาสิกาลูกศิษย์ฆราวาสเธอจะมาเป็นภิกษุภิกษุณีแน่นอนมีด้วยและเป็นหลักใหญ่เด่นชัดแสดงความสะอาดบริสุทธิ์ให้เด่นชัดทั้งนอกและในเป็นพระที่แสดงความเป็นพระได้ชัดมากบริสุทธิ์ต่อสัปดาห์อยู่หลายอย่างที่จะมองว่าเออทำไมคนยังจะต้องเกาะเกี่ยวห่วงหามีสมบัติมีอะไรต่างๆนานาซึ่งมันทวงสิ่งใดงานมันหยาบก็มีพระอยู่ทั้ง 4 บริษัทจะสร้างไว้ดูแลบริษัทที่ตั้งมั่นอยู่ได้แต่นานอีกหลายพันปีเหมือนเนื้อหนังมังสาของพุทธบริษัททั้งหมดถ้าเรา ลองเทียบไปถึงพระเยซูบ้างนี่ไม่ใช่ว่าไปลบหลู่พระเยซูนะแล้วจะไปลบหลู่ศาสนาคริสต์เขาจะมองเห็นได้ว่าพระพุทธเจ้าบริบูรณ์สร้างพุทธบริษัท 4 วางทั้งจารีตประเพณีคำสอนไว้เป็นช่วงเป็นช่องละเอียดกลางหยาบลึกซึ้งซับซ้อนไว้มากหลายผู้จดจำผู้ที่ชำนาญอะไรก็ได้มีแบบอย่างเหมือนกับทหารเอกมีลักษณะต่างๆวางไว้เป็นระดับเลยคนนั้นคนนี้ชาญฉลาดมุมนั้นเหลี่ยมนี้แล้วก็จนกระทั่งทำงานคนละด้านและจนกระทั่งทหารเอกก็ตายไปบ้างหรือยังอยู่ต่อไปอีกที่จะทำงานต่อไปอีกบ้างมีครบการพร้อมอุบาสกอุบาสิกาปลูกฝังอะไรต่ออะไรไว้ยังยืน มั่นคงเป็นหลักกันเลยพระพุทธเจ้าก็ยังเปรยๆว่าเออมันจะอยู่ในเวลาสัก 5,000 ปีแต่ไม่ใช่พระพุทธเจ้าเคยเจอพระพุทธเจ้าไม่ได้พยากรณ์ 5,000 บาทแต่พระเกจิอาจารย์รุ่นหลังมาพยากรณ์เพราะศาสนาพระพุทธเจ้าจึงยืนยันจะยืนยงไปได้ 5000 ปีพระพุทธเจ้าไม่ได้พยากรณ์แต่ก็เอาล่ะจะเจรจารุ่นที่ท่านพยากรณ์จะเป็นองค์ไหนก็ตามเราจับไม่ได้แต่ก็ไล่ขึ้นมามันก็มีเขามีเขาคือเราดูในลักษณะที่มันผ่านมามันเป็นไปมันก็รู้อยู่ชัดๆเข้าใจได้จนกระทั่งเรารับช่วงมอเตอร์ไซค์เราก็เห็นเราก็รู้สภาพธรรมที่มันเป็น มันเสื่อมมามันเหมือนกับคนอายุโตอายุครรภ์อายุแก่แล้วก็เห็นได้แล้วก็คำนวณมาร้อยกว่าปีแล้วเราก็จะคำนวณต่อไปอีกดูก็คราวที่แล้วก็เขาแต่เราก็ไม่สะใจมันจะไปได้ถึงถึงถ้าเป็นจริงก็ควรจะถึงนั้นถ้าว่ามันเก่งถ้าเราจะสามารถเติมให้มันเลย 5,000 ปีได้อีกก็จะเสียหายอะไรมันเป็นของดีเราก็ไม่ปรับมันยึดมั่นเหมือนพระพุทธเจ้านั่นแหละพระอาจารย์ใหญ่องค์ไหนจะคำนวณว่า 5,000 บาทก็ตามก็ไม่เป็นไรถ้าเราสามารถที่จะเพิ่มมีกรรมกิริยามีความสุขมีสมรรถภาพอะไรที่จะทำลงไปให้ศาสนานี้มีเนื้อมีหามีสาระอะไรลงทุนสร้างเมืองพระพุทธเจ้าสร้างมีชีวิต พระพุทธเจ้ามีชีวิตก็ทำไม่มีสาระเหมือนกันกับพระพุทธเจ้ามีสาระในชีวิตของเราก็เท่านั้นเมื่อเรามีปฏิเสธมีการทวนกระแสเข้าใจชัดอยู่แล้วว่ายังโลกก็ต้องลาภยศสรรเสริญสุขให้แก่ตัวไม่สงสัยเลยนี่จะมีสุขอีกมากก็บวกไปอาจจะมีลาภและมีเศรษฐีเศรษฐีล้านนึงแล้วเราก็อยากได้ 2 ล้านอยากมีได้ 2 ล้านอยากจะได้ 5 ล้านมี 5 ล้านบาทจะได้ 10 ล้านไม่ต้องหอบจนตายต้องออกต้องลงไปเรื่อยๆรู้สึกว่าอยากจะได้ 100 ล้านเป็นชื่อเราเป็นเจ้าของร้อยล้านไม่มีชื่อประกาศโฆษณาเป็นความสุขแม้ว่าเราน่าจะตีราคาลงมาเป็นเครดิต เป็นสมบัติพระราชฐานสิงห์สังหาริมทรัพย์อสังหาริมทรัพย์อะไรก็ตามก็จะพยายามยืนยันให้อยู่นานประกาศให้โลกก้องไปให้เห็นชัดเจนและเป็นเจ้าของอยากยกเลิกแบบนี้ไม่สงสัยไม่สงสัยเลยเพราะฉะนั้นอย่างผมเนี่ยยังไม่หาเงินต่อเพื่อที่จะแสดงความเป็นเจ้าของทรัพย์สมบัติมากๆเป็นเศรษฐีอะไรแต่ผมรู้ทางแล้วก็เศรษฐีไม่ยากและก็ต่อไปผมจะเป็นเศรษฐีได้จริงๆด้วยผมไม่มีปัญหาเพราะผมดูแลชีวิตการกินอยู่หลับนอนชีวิตอันเล็กอันน้อยอะไรได้และจะทำให้ตัวเองเจริญมากด้วยทรัพย์มากเลยสมบัติทางเทียนเอาได้แหงๆผมไม่สงสัยเลยไม่สงสัยเลยเพราะจะมี ภาพทำได้สูงแค่ไหนก็เท่านั้นจริงๆอาจจะไม่ใหญ่ยิ่งเท่ากับคนที่เขาเคยเป็นเศรษฐีในโลกหรือในประเทศขึ้นมาแล้วแต่ก็จะได้พยายามสูงสุดเท่าที่เราจะทำไปถ้าจะพากเพียรถูกอีกชาติแล้วชาติเล่ามันก็จะได้มันก็จะได้สร้างยศสร้างอำนาจให้แก่ตัวเองแบบโลกเข้าใจและทุกชาตินี้มาได้เยอะแค่นี้แหละแถมไม่ได้ยศไม่ได้ไปทำงานรับจ้างแบบยกเลิกก็เลยเป็นข้าราชการมีชั้นมีมั่งมีตำแหน่งอะไรแต่ก็อยู่ในเทียบเท่าฐานะอะไรก็พอเทียบเท่ากับราชการถึงท่านถึงชั้นเชิงขนาดชั้นมีชั้นโทชั้นเอกอะไรนี่ก็เทียบเท่ากันก็ไม่น้อยนักต่อไปอีกในขณะที่ผมจะออกมานั่น ช่วยกอดฉันทีจะตอบไปอีกเป็นชั้นเอกผมก็ว่าผมทำได้อาจจะเป็นชั้นพิเศษเป็นอะไรไปอีกก็ทำได้แต่ตอนที่ออกมาก็เป็นจะเป็นยศเป็นชั้นเป็นสรรเสริญก็พอมีสุขแล้วก็รู้จักสุขในทางตาหูจมูกลิ้นกายใจหรือแม้แต่อะไรที่ไปวาดไปยึดไว้ในนิมมานสวรรค์อะไรก็เข้าใจแล้วก็ไม่ได้สงสัยเลยจึงพอแล้วไม่ต้องสร้างเองหรอกมันได้เข้าใจเท่านี้ก็เข้าใจเท่านี้เพราะพระพุทธเจ้าท่านบอกว่ามันไม่เป็นปัญหาอะไรโลกที่จะสร้างสิ่งนี้ทุกคนกี่ล้านคนเกิดมาในโลกมันก็จะสร้างอย่างนี้เป็นอย่างนี้ไม่เข้าใจได้อย่างถอดถอนอย่างอะไรแล้ว เราจะต้องไปหวงแหนหอบหวงคงทรัพย์สมบัติอันนั้นไว้เพื่อที่จะให้ยืนยันว่าเป็นของเราเพื่อจะแสดงว่าเราเป็นผู้เจริญมันก็จะเลือนแล้วมันก็มีแล้วมีทันทีเดี๋ยวนี้แล้วก็บอกเดี๋ยวนี้แล้วก็โยนให้กับเขาเดี๋ยวนี้ก็ได้นี่เสียสละลงไปยิ่งแสดงว่าเป็นของเราแน่ๆถ้ายิ่งเรามีแล้วก็ประเดี๋ยวก็มันไม่เที่ยงมันอาจจะฉิบหายหมดเมื่อไหร่ก็ได้อาจจะรวยตอนนี้พอเสร็จแล้วก็จะตายกันหมดเราเองถูกเผาผลาญเราเองถูกหลอกลวงให้เราเองเพ้อขายยังไงแต่ไม่รู้แล้วก็ไม่มีก็ได้เพราะมีทุกอย่างแล้วเราก็รู้เข้าใจอย่างชัดแจ้งแล้วจริงๆ ผมเข้าใจแล้วคุณจะไม่มีปัญหาสลับทันทีแล้วก็มาเดินทางอย่างไม่ต้องมาพระพุทธเจ้าสร้างสิ่งที่คนรู้ไม่ได้ง่ายๆนอกจากปรารถนาที่จะรู้ว่าเราสร้างอะไรเรากำลังทำอะไรโดยเฉพาะผมพาพวกคุณทำอะไรทำงานผมเองผมอาจจะรีบจัดการและศักดิ์ศรีผมสลัดคืนผมไม่เอาความเป็นเศรษฐีผมไม่เอาลาภยศสรรเสริญสุขที่ผมเข้าใจแล้วผมสลับคืนจนผมรู้แล้วว่าผมได้ความสบายที่สุดเบาง่ายสบายว่าถ้าจะเทียบความเหมือนกันพระพุทธเจ้าเสวยอาจจะไม่เทียมเท่าพระพุทธเจ้าเต็มๆอาจจะไม่เสวยตั้ง 49 วันหรือจะเสวยมากกว่า 4 วันก็ได้ว่าจะจริงแล้วผมจะสวยมากครับพระพุทธเจ้า 49 วันพระพุทธเจ้าท่าน 49 วันท่านก็พอแล้วสลัดทิ้งแค่นี้แล้วก็จะกลับคืนมาไม่ต้องเสมอที่สุดกลับมาทำงานก็มารับผิดชอบแล้วก็มีการงานมีบทบาทในสิ่งที่จะต้องเป็นไปท่านก็ไม่สงสัยลงไม่ต้องใช้อารมณ์ไม่ต้องใช้ตรงไหนมันก็ต้องทำงานมันก็ต้องทำเก่งหน่อยมีไอ้นี่ก็เป็นธรรมดาจนกว่าจะไปวางมืออีกทีนึงเพราะว่าเราจะตายแล้วตรงอายุสังขารคาราวานนะตอนนี้พวกคุณรับไปกันหมดนะมันก็ต้องใช้เอกสารผมเข้าใจเข้าใจผมไม่สงสัยเลย รู้จักจำกัดพระอานนท์ก็ฟังอย่างพระอานนท์หรือพวกคุณเคยได้อ่านให้ฟังมาเคยได้อ่านทางใช่ไหมแล้วอ่านให้ฟังมาคุณเข้าใจแค่ไหนคุณเข้าใจแค่ไหนตัดผมไม่ยอมเผยถ้าจะทำผมคุณคิดได้อย่างที่ผมเข้าใจอธิบายแล้วหรือยังเข้าใจแล้วผมเคยพูดแล้วหรือว่าเข้าใจตามที่คุณเห็นตอนนี้ผมก็พูดแล้วผมก็เคยอธิบายอันนี้ใช่ไหมอันนี้จำไม่ได้ผมเคยอธิบายหลายเที่ยวแล้วคือมันเป็นสภาพจริงมัน แล้วมันเป็นจริงเราเองก็เหมือนกันเมื่อเราเข้าใจแล้วโล่งๆระวังโลกสบายยังไงเราก็รู้แล้วแต่เราก็กลับคืนมาอยู่กับโลกแต่ทีนี้ชักคะสลัดคืนไปกลับนี่แล้วก็ไม่มีหรือไม่มีแล้วล่ะทีนี้ก็กลับมามีใหม่แต่มีอย่างสภาพอีกอย่างหนึ่งผมไม่มีพอมีบ้านมีบ้านถึงบ้านแล้วก็กลับมามีบ้างแต่มึงก็ยังไม่มีครับไม่ต้องยึดไม่ยึดติดกับกันไปกลับกันมาถ้าเราไม่มีปัญญาที่จะรู้ประสิทธิภาพ คืออย่างนี้เราก็จะไม่รู้แล้วเราจะไม่ถึงจริงไม่มีแล้วก็กลับมามีไม่มีอะไรรู้แล้วแล้วเราก็มีอย่างไม่มีมันก็ยอมยอมกันอยู่อย่างนี้มันเป็นตัวจบแล้วก็จบที่อยู่ระหว่างกลางๆลอยๆมึงก็ไม่มีถ้ามีภาษาอังกฤษแต่เราก็เข้าใจสิ่งสองสิ่งที่เราจะไม่มีก็ติดใจของเราแล้วเราก็บริสุทธิ์ใจของเราเพราะเราไม่มีเราไม่ยึดเอาเป็นของเราอะไรไม่เป็นของเราอะไรหรอกจริงๆแล้วเราก็รู้ว่ามันก็เป็นสิ่งนั้นแหละมันไม่ใช่ตัวตนที่มั่นคงเพียงแค่เราไม่สนใจอะไรมันก็เป็นอนัตตาไม่ได้อัตตาอะไรของอะไร แล้วก็อยู่อย่างสบายใครสังเคราะห์อยู่ไปตามฐานะแม้ที่นี่ยกมาเป็นสันติอโศกเป็นของสงฆ์พระพรหมพระเจ้าของหรือจะเผื่อว่าสังคมและปรากฏว่าใครจะบอกว่าไม่ให้แล้วจะยึดไปเป็นของหลวงจะยึดไปเป็นอะไรต่ออะไรหรือว่าจะไม่ให้เจ้าของเป็นเจ้าของส่วนตัวจะเอาคืนจะไม่ให้ใช้เป็นงานการขนส่งอีกต่อไปผมบอกจริงๆผมไม่เสียใจเลยไม่มีก็ไปไปที่อื่นที่ไหนก็ได้ก็เราไม่ดีจนเขาไม่ชอบใจไม่ศรัทธาด้วยสายติดแก๊สไม่มั่นใจก็บอกเลยแล้วเราก็จะไปให้เรายึดครองเหมือนของเราเราจะคอยดู

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน