200325-058 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน058-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ008.txt

องแม่แล้วมันมารวมกันเป็นกลุ่มเป็นก้อนแล้วมันมารวมแล้วแล้วมันก็กำลังเกิดอยู่เกิดตามอำนาจพลิกแพลงที่มัน วิธีการจับภาพอยู่ในร่างกายเรายังไม่เติมอะไรมันลงไปที่เป็นอาหารน่ะเรายังเติมอาหารเบาอยู่ตลอดเวลาคืออากาศหรือออกซิเจนเป็นสำคัญและอื่นๆด้วยยังเติมอยู่ตลอดเวลามันก็อยู่ใครอย่าว่าแต่เติมอาหารหนักหรือไม่เติมอาหารเบาคือไม่เติมออกซิเจนหรือไม่ให้มันได้รับลมเนี่ยไม่นานหรอกไม่นานตายแหงๆไม่ต้องไปถึงขนาดรอไม่เติมอาหารหนักหรอกไม่เติมอาหารเบาคือลมเนี่ยไม่เห็นลมเข้าไม่นานตายตายง่ายๆ ทำไมมันกำลังเกิดอยู่ตั้งอยู่นี่มันก็กำลังเกิดอยู่โดนมันเติมลมเข้าไปตลอดเวลานี่คือมันกำลังมีปัจจัยแห่งความเกิดอยู่ตลอดเวลาตราบที่เรามีลมหายใจเข้าลมหายใจออกแล้วก็ยังดำเนินความเกิดอยู่ตลอดเวลาผู้มีสติรู้ความเกิดรู้ลมหายใจเข้ามาเป็นความเกิดลมหายใจออกมาเป็นความถ่ายเทหรือความเสื่อมหรือความตายของชีวิตลมหายใจออกก็คือความตายตายส่วนหนึ่งสิ่งที่ถ่ายออกลมหายใจออกคือความตายและเอาลมหายใจเข้าลมหายใจเข้าไปทดแทนแล้วก็ไปสังเคราะห์ปรุงเอาในร่างกายมันมี การปรุงปรุงอารมณ์หายใจเข้านั่นล่ะเอาไปใช้เอาไปก่อความเกิดเอาไปเชื่อมโยงไว้ให้มันเกิดอยู่ลมหายใจออกก็คือความตายของส่วนหนึ่งในร่างกายเนี่ยรู้ความเกิดลูกความตายอยู่อย่างนี้เป็นธรรมดาธรรมดาและนี่เป็นความเกิดความตายที่พิสูจน์ที่สั้นที่สุดก็คือลมหายใจเข้าลมหายใจออกต้องปิดมันเป็นเดี๋ยวทำไมช้าไม่ช้าไม่นานตายแล้วก็เป็นธรรมดาเพราะเรายังเกิดอยู่ตลอดเวลาที่เราเกิดอยู่โดยอัตโนมัติก่อนลมหายใจนี่เป็นอัตโนมัติแล้วก็จะให้ความเกิดให้สิ่งสังเคราะห์ลงไปเป็นของหยาบคือ อาหารให้มันเข้าไปอีกไปต่อถ้าต่อส่วนอะไรจะได้ไปอีกเยอะแยะไปซ่อมสิ่งที่ควรซ่อมมาอีกเยอะแยะในเมื่อเกิดอยู่อ้าวเกิดก็เกิด 3 คนแล้วรู้ว่ามันเกิดเกิดทุกข์นี่มันได้เกิดมาแล้วก็เกิดตามควรถ้าเรายังไม่รู้ทุกข์ถึงที่สุดเราไม่รู้เหตุแห่งทุกข์เหตุแห่งทุกข์ก็คือจิตเป็นตัวสำคัญที่สุดเพราะจิตที่เข้าใจยังไม่แจ้งแทงทะลุถึงที่สุดยังไม่รู้รากเหง้าที่ยังจะต้องหมุนเวียนเปลี่ยนไปเธอจะต้องทำความสุขต่อให้มันเกิดแล้วเกิดเหล้าอยู่เนี่ยหรือว่าเกิดแล้วก็รู้แล้วว่าที่สุด รู้แล้วว่าเอาเข้าใจแล้วว่าเป็นจุดปลายแล้วจิตเข้าใจถ่องแท้แล้วอ๋อไอ้ตัวทุกข์แห่งนี้พามันทุกข์มานานนับกลับกันถ้ามันทุกข์มาไม่รู้กี่ร้อยกี่หมื่นกี่พันกี่แสนกี่ล้านชาติชาติสั้นชาติยาวไม่รู้เท่าไหร่ลูกชัดๆจริงๆรู้แล้วแจ้งเลยแล้วรู้ด้วยว่าเหตุที่ทำให้มันเกิดอยู่คืออะไรโดยจิตและก็รู้ว่าอาการที่จะดับดับแค่นี้แหละดับอย่างนี้แหละดับได้ด้วยรับเหตุแห่งการ เกิดดับเหตุแห่งเชื้อจิตวิญญาณที่ไม่ผสมอยู่ในจิตวิญญาณมันไม่ใช่ตัวจิตวิญญาณที่อยู่ในจิตเราอย่างสะอาดบริสุทธิ์หรอกมันเป็นจิตวิญญาณที่มันเป็นเชื้อแห่งความโง่ช่วยความหลงที่มันพาให้อยากเกิดต่อจนตัวอย่างนี้แรงพอที่จะทำให้เราทุกข์ต่อๆๆไปอีกมันเข้าใจอย่างแท้จริงและทำได้ด้วยดับไปด้วยจริงๆครับด้วยตัวเราเองรู้เห็นชัดเจนจนไม่สงสัยเลยว่าอ๋อดับแค่นี้เองและทุกสิ่งทุกอย่างก็ดับหมดโดยเฉพาะดับไปเป็นธรรมดาเพราะระดับทุกข์นี่แล้วแล้ว อยู่สบายแล้วเราเห็นอาการที่ดับทุกข์นั้นอยู่ในใจของเราด้วยมีทุกข์อยู่กำลังเกิดอยู่แต่เราก็ดับทุกข์อยู่สุขทุกข์นั้นไม่มีอยู่กับเราอยู่ชัดๆแล้วก็เข้าใจในสิ่งที่มันเกิดไปตามธรรมหายใจเข้ามันก็เกิดไปตามธรรมกินข้าวก็ไปเกิดไปตามกรรมแล้วมันก็ทำงานไปมันก็ไปทำๆการทำงานของเราก็คืออาการของเราที่มันแสดงความเกิดต่อไปอื่นอีกเราพูดเราสอนก็เป็นการเกิดการทำงานอะไรหยิบจับทุกวันแต่ตอนนี้ก็เป็นของเรื่องของความเกิด โดนต่อไปอีกแล้วเราก็จัดสรรตามสัญญาของเราอะไรที่จะให้เกิดในโลกขึ้นมานั้นอย่าทารุณโลกเลยทำความเกิดที่ดีทำอะไรที่ดีให้เกิดจากเราไปเท่านั้นแล้วเราก็จะเดินทางไปสู่ความตายสูญสนิทไม่เกิดมาแล้วไม่มีอะไรพ้นความตายมันต้องตายแหงๆแล้วเราก็รู้เหตุแห่งความตายอย่างสุดสนิทแล้วไม่ต้องสงสัยและไม่ต้องคิดอีกไม่ต้องมาใช้ปัญญาไตร่ตรองตรึกตรองอีกไม่ต้องแล้วหมดสงสัยเลยรู้ที่จบไม่มีเรื่องอะไรที่จะต้องคิดต้องอ่านสำหรับเราอีกแล้วตัวไหนจะทำก็ทำ พอก็พอแล้วแต่เพียงก็เพียงตัวนี้จะพักก็พักอย่างดีที่สุดที่เราวางได้ปล่อยได้สำหรับคนอยู่สบายตลอดมันก็เดินทางไปสู่ตายไม่มีใครทนได้ตายแหงๆไม่ต้องไปบีบจมูกไม่ต้องไปที่ได้อุดมมีข้าวพอได้พอกินพอเสริมอารมณ์ข้อหาเอาได้ถ้าอากาศมันไม่มีลมไม่มีเราไม่ได้หายใจเราก็ตายใครกลับเราไปไว้ที่ที่ไม่มีลมไม่มีอากาศไม่มีธาตุเบาที่จะไปเข้าไปสังเคราะห์ร่างกายเราก็ตายถ้าใครจับเราไปไว้ที่ที่ไม่มีอาหารกินหรือเราไม่ได้อาหารมากินก็ตายไม่เป็นธาตุหนักแม่ไม่ได้กินข้าวหนักก็ อีกหลายวันไม่ได้ธาตุเบาคือลมไม่นานสั้นกว่าธาตุหนักเลยเดี๋ยวก็ตายแต่ถ้าเรามีมีโอกาสให้หายใจโดยไม่ต้องไปซื้อหาถูกไม่แพงหาได้ไม่ยากนักก็หายใจไปอาการมันจะบริสุทธิ์บ้างไม่บริสุทธิ์บ้างหายได้เอาเข้าไปรับเลี้ยงเป็นภาพที่เลี้ยงร่างกายบริสุทธิ์มันก็ตามแต่เราได้พอได้พอมีพอเป็นไม่ดิ้นรนเกินไปนะไม่ใช่ว่าอากาศที่นี่บ่อยที่สุดแสวงหาแต่อากาศบริสุทธิ์อากาศที่นั่นไม่บริสุทธิ์ไม่ไปรังเกียจกันก่อนจะไปที่ไหนก็ไปถ้าประโยชน์มีพอและเราก็ไม่ถึงที่ตายได้ง่ายๆแม้จะหายใจออกอากาศอย่างนั้นก็ยังไม่ตาย ชั้นเดียวกันอาหารมีกินอาหารที่กินสังเคราะห์ร่างกายเยอะแยะเหมือนกับอากาศอาจจะหายากก็อากาศบ้างต้องแลกเปลี่ยนแย่งชิงกันหนักน้อยกว่าแต่เราพอมีพอกินพอได้แม้จะเลือกว่าอันไหนที่เป็นสิ่งที่ไม่ควรเพราะอาหารเป็นพิษก็ง่ายเหมือนกันกับอากาศเป็นพิษอากาศเป็นพิษก็ยังไม่ค่อยจะเจอนักนานๆก็กลายเป็นพิษอยู่ทุกวันนี้มันก็ไม่มีพิษร้ายแรงจนกระทั่งหายใจเข้าไปแล้ว 3 วันตาย 4 วันตายต้องพยายามยังไม่ถึงขั้นนั้นอาหารก็เหมือนกันเราก็เลือกบ้างอากาศก็เลือกบ้างแต่ไม่ถึงดิ้นรนเดือดร้อนจนเกินควรมาหาเราก็กินเลือกไอ้ที่มันไม่น่ากินมัน ส่วนและก็เลือกให้รู้ว่าเราสอนเขาเราเลือกไม่ใช่เรื่องเพราะเราชอบไม่ใช่เลือกเพราะเราชอบเราฉันที่สุดเราไม่ได้ชอบแม่ฉันอาหารเนื้อสัตว์เราก็ไม่ได้ถามอาหารเนื้อสัตว์เราก็ไม่ได้ชอบอาหารบางชนิดที่มันเฟ้อมันเกินเราก็ไม่ได้ชังและเราก็ไม่ได้ชอบอาหารที่จัดมาอย่างสวยงามหรูหรางามแงะที่เฟิร์สไปแล้วเราก็ไม่ได้ทำแล้วเราก็ไม่ได้ชอบแต่เราควรจะบอกว่าไอ้อย่างนี้ลองปฏิเสธปฏิเสธด้วยปากไม่ปฏิเสธด้วยปากแต่ทำด้วยอาการทำงานแต่ไม่ได้บอกว่านี่ไงแต่ก็ถามดูนี่นวลสุภาพแต่แท้จริงก็ทำลายรูปทำลาย มีลูกมีรถที่เขาทำมาอย่างงามอย่างประณีตตามใจของคนก็ปรุงมาอย่างเก่งแล้วก็มาทำลายความปรุงนั้นลงไปให้เป็นเชิงสันเลขะเป็นเชิงขัดเป็นเชิงขัดแย้งในที่คุณทำมาอย่างงามฉันเอามาทำอย่างเลอะคุณทำมายังแยกสัตว์แยกส่วนปรุงลูกกรุงศรีมาอย่างจัดสรรมาอย่างรูปแบบรูปแบ่งชมให้คนไม่ให้แตกจะรักษาโรคที่ฉันแต่งมานี่เอาไว้ต่างหากนะรักษารถที่ฉันทำมาเนี่ยหวานอยู่ในชามหวานคราวที่จะแต่งมาเนี่ยจะให้มันอยู่ได้นานแต่จะต้องประคองไว้เอามาให้ไว้ก็จะ อยากให้เห็นศาลที่สุดเท่าที่จะนานได้ไม่รู้มันเข้าไปในกระเพาะมันปนกันแล้วฉันดูไม่ได้ฉันเห็นไม่ได้ก็แล้วไปฉันยังเห็นได้ฉันจะให้รักษาไว้ให้นานไม่เป็นเรื่องของอัตตาทั้งนั้นเรื่องของความยึดไว้ของเขาเรามาถึงเราก็ทำลายอัตตาเรื่อยทำลายความคิดของเขาเรื่อยเป็นสันเลขะเป็นเชิงในทำเป็นอุบายสนที่แยกขายคนฉันตื่นไม่รู้คนชั้นลึกรู้คนชั้นที่มีกุศโลบายแยบคายก็กระทำเขารู้ว่าเราสอนเขาอยู่ในที่เรารู้ว่าเขาทำประโยชน์ให้แก่เขาเสมอได้โอกาสอธิบายให้เห็นจริงลึกซึ้งยังไม่ได้โอกาส เกาะทำไปประเดี๋ยวบางคนอธิบายปั๊บโกรธเลยเคืองเลยไม่ชอบใจเลยก็ได้เพราะเขายังยึดถืออัตราเขายังใหญ่มีรุ่นแรกจะเป็นความลึกซึ้งเพราะเราอยู่โดยคำกริยาที่เราเป็นการเป็นครูเขาพระอาจารย์รีบประเพณีแบบอย่างการกระทำอะไรต่ออะไรเนี่ยครูผู้ใหญ่หรือเปล่าจะวางแผนสร้างแบบรูปสร้างรูปแบบสร้างอาการสร้างกรรมสร้างกิริยาสร้างอะไรต่ออะไรเพื่อเป็นการสอนไม่ใช่ไร้เหตุผลเพราะเป็นแบรนด์ยาที่จะสูงจึงเป็นแนวโน้มที่จะทำให้คนมีสันเลขะในการขัดเกลาไปสู่สัจธรรมไปสู่สันติธรรมไปสู่นิยายนี้ก็ทำ ไปสู่ความพ้นทุกข์เพราะธรรมะของพระพุทธเจ้ามีอาการมีแบบมีรูปมีธรรมะ 4 อย่างสัจธรรมฉันเลยก็ทำนิยายนี้ก็ทำสันติธรรมพร้อมอยู่ตลอดเวลามีพร้อมอยู่ตลอดเวลาช่วยเหลือเขาหยุดด้วยและเราก็ได้ประโยชน์ด้วยเมื่อเราได้ประโยชน์ตนสุดแล้วโดยพ้นทุกข์แล้วเข้าใจยากด้วยปัญญาที่สุดแล้วไม่มีอื่นมีแต่ช่วยเหลือผู้อื่นไปส่วนใหญ่ไปทำให้กินก็กินถ้าอยู่ก็อยู่สุดที่แล้วไม่อยู่ไม่ได้เพราะเขาไม่ให้กินเพราะอากาศเขาก็ไม่ให้หายใจ แต่อากาศมันก็หายใจอากาศอาหารเขาก็ให้กินพอถึงเวลามันสุดมันจะตายมันก็ตายตายแน่ๆไม่ต้องประชดประชันไม่ต้องแดกดันไม่ต้องทำให้ตัวเองดิ้นรนไปหาตายอะไรมันก็ตายเป็นไปโดยอาการธรรมดาอยู่กับทุกข์โดยหมดทุกข์จริงๆแล้วก็รู้ว่าทุกข์เท่านั้นเกิดขึ้นทุกตอนนั้นตั้งอยู่ทุกข์แต่มันดับไปบางทีก็งานมากบางทีก็งานน้อยรู้รู้กรรมกรรมคือการงานรู้กรรมการงานมากการงานน้อยต้องกระทำมากหน่อยต้องกระทำน้อยหน่อยก็ทำไปมากจนเครียดจนเพลียจนเห็นว่าไม่เหมาะควรแล้วหรือบางทีเหมาะคนด้วยซ้ำไปแต่ทำไม่ดีทำไปลำบากมาทำไปแล้วทะเลาะวิวาททำไปแล้วไม่เกิดผลดีมีแต่การทำลายที่ไม่เข้าท่าก็พักก็หยุด รู้อย่างชัดเจนมีปัญญาที่จะนำไปที่จะทำเราที่จะให้มีเรามีกรรมกิริยาที่ดีไปได้กุศลกรรมตลอดเวลานอนกับพระพุทธเจ้าที่ว่าการจะรู้ทุกข์ได้ละเอียดละออนั้นไม่ใช่ของง่ายยากยิ่งกว่ายิ่งลูกศรไปที่รูกุญแจในระยะทางไกลให้ลูกศรเสียบที่รูกุญแจร้อยดอกยากยิ่งกว่านั้นผ่าเส้นผมออกจากเส้นผมออกเป็นร้อยแฉกให้แต่ละแฉกเท่ากันยากท่านเปรียบเทียบให้ฟังว่ายากอย่างนี้ยากยิ่งกว่าการจะรู้ทุกข์ได้ชัดละเอียดละออนั้นน่ะยากยิ่งกว่านั้นไม่ใช่ไม่จริงเลยจริงๆ ฉันพูดอีกเมื่อไหร่เมื่อไหร่ในเรื่องอริยสัจ 4 การจะรู้ทุกข์นั้นก็ได้พูดให้ลึกซึ้งไปอีกดังที่กล่าวนี้มันรู้จริงๆมันมีทุกข์เท่านั้นแล้วก็ช่างหัวมันบ่ได้ถูกแล้วรู้แทงทะลุเลยว่ามันเกิดอยู่เกิดอยู่ด้วยกันโดยสุริยาโดยวาระทุกขนานมันก็เกิดอยู่หายใจเข้าก็ยังเกิดอยู่และลมหายใจมันจะเกิดมันก็เหลือโมเมนตัมเดี๋ยวเด็กแข็งแรงลมที่มันเข้าไปสัมภาษณ์อยู่ในสายเท่านั้นอยู่ในนี้เท่านั้นเองอั้นลมหายใจไม่ช้าไม่นานพิสูจน์ได้เลยเพราะเมื่อไม่มีอารมณ์หายใจเข้าไปเป็นอาหารเบาที่เข้าไปสังเคราะห์ไม่ช้ามันจะตายอยู่ได้ช่วงนึงที่เหลือโมเมนตัมเท่านั้นเองโมเมนตัมของแรง แรงลมพัดลมหายใจเข้าคือความเกิดอัดอัดสติเนี่ยอัสสาสะเนี่ยลมหายใจเข้าคือความเกิดลมหายใจออกคือความตายความตายของชิ้นส่วนของความตายมันออกมาเป็นลมถ้าใครรู้ความเกิดความตายรู้จุดตูปะถึงขั้นอานาปานและรู้มีสติรู้ว่าเราลมหายใจเข้าอยู่ที่เกิดอารมณ์หายใจออกดับทุกข์ความเกิดรู้ความดับรู้อาการเคลื่อนที่พอรู้อาการเครื่องของลมออกลมเข้ารู้อาการเคลื่อนของความเกิดความตายละเอียดละออถึงปานนี้มีสติรู้จนถึงขนาด มีความเข้าใจมีปัญญายานรู้เกิดรู้ตายทั้งป่านนี้รู้จุติรูปอุบัติเหตุก็เป็นคนที่รู้ซึ่งอาสวะหรือรู้ซึ่งสภาพว่านี่เป็นรูปที่ประกอบเห็นได้ง่ายรูปลมลมเป็นรูปอย่างหนึ่งก็เข้าใจลึกเข้าไปจากลมแล้วแม้กระทั่งจิตของเราถึงจิตความเกิดความดับของจิตความเปลี่ยนถ่ายความเคลื่อนของจิตเราจะเคลื่อนให้มีอาการอย่างนี้ขึ้นมาให้เคลื่อนที่เป็นอาการก็คือความเกิดเพื่อนให้เป็นอย่างนี้เคลื่อนที่เป็นอย่างนี้ไม่เป็นอย่างนี้สนิทไม่มีอาการอย่างนี้ไม่เห็นมีความรับรู้อย่างนี้ไม่ได้ไปรับรู้อย่างนี้อยู่ก็รู้ถ่ายเทความเกิดความ ไปที่สุดทุกข์ของจิตโดยเจตสิกกระทู้อยู่ที่นี่ทุกข์ของจิตอยู่ที่รู้การเปลี่ยนจิตเคลื่อนที่ได้และไม่ให้มีอาการที่มันเรียกว่าทุกข์แล้วก็สลัดอาการที่แม้ทุกข์จริงรำคาญจริงอึดอัดจริงทรมานจริงทุกข์ใดๆที่เราเข้าใจว่าอ๋อจิตของเราไปยึดว่าอาการที่มันผูกตายยากภาษาอาการที่ท่านเรียกว่าโทรมานัดอาการที่ท่านเรียกว่าทุกข์ทุกข์ไปยากคือการมันยังนิดๆๆที่มันไม่สบายใจนิดๆอย่างไรก็แล้วแต่ท่านเรียกว่าความคับแค้นขัดเคืองลำบากอยู่ในใจน้อยๆ นับขวดใหญ่ลงมาอีกใหญ่ขึ้นมาอีกย้ายขึ้นมาอีกก็รู้ชัดรู้อาการมีขั้นตอนว่าทุกข์โทมนัสอุปายาสต่างกันอย่างไรรู้อาการบอกปริเทวะนาการแตกต่างกันทุกอย่างไรโศกแตกต่างอย่างไรเอามาอธิบายได้ถ้าอธิบายเทียบเคียงกัน 5 ตัวนี้มีลักษณะอย่างไรโศกยากับเพื่อนปริเทวะนาท่าจะไล่เป็นแบบหยาบความละเอียดไปจนถึง 5 เปราะโศกปริศนาการทุกข์โทมนัสผู้ตายได้จะอธิบายเป็นแบบหมดทุกข์หนักที่สุดคำว่าทุกข์คือใหญ่ที่สุดตอนนี้เทวดาคือเศษทุกอย่าง อยากมีลักษณะอย่างมึงออกมาข้างนอกโทรมานัดก็คือทุกที่อ่อนบางก็หยาบหน่อยแต่ไม่อยากพูดคำว่าทุกข์กับคำว่าทุกข์นี่คือตัวอย่างที่สุดคำว่า Paris เทวดาการก็คือตัวรองลงไปหยาบไม่เท่าทุกข์แต่ก็ยังอยากหน่อยตรวจสอบก็ถ้าจะให้ไปทางที่เห็นชัดที่สุดคืออยากขัดกับปริศนาการมีลักษณะที่มีเชิงมีชื่อว่าการถ้าปล่อยให้เทวดาก็คือมันยังไม่จบสิ้นมีระยะเวลาปฏิบัติต่ออยู่กว่าที่เทวดาและผูกพันในรอบแล้วรอบๆอยู่ยังไม่รู้จบแล้วรำคาญ ดูมีปริมาณมีเวลาก่อนคือลักษณะนี่แหละลักษณะอย่างนี้เรียกว่าโสกะเรียกว่าความเศร้าความเหงาความทุกข์ความร้อนความไม่สนใจความไม่เบิกบานแจ่มใสตรงกันข้ามกับคำว่าไม่เบิกบานแจ่มใสเลยโศกเศร้าหมองหม่นห่อเหี่ยวไม่เบิกไม่บานไม่แจ่มไม่ใส่พระพุทธตัวหม่นหมองโศกเศร้าเหมือนกันแต่มีลักษณะคุณลักษณะชัดเจนเด่นแล้วก็นั่นแหละจบแล้วจบแล้วแล้วรู้สภาพของความเป็นรอบปริเทวะนะจะต่อ ความต่อรูปหล่อแห่งความต่อจะตัดหรือรูปเปราะเป็นความตัดจบก็คือจบแล้วรู้แล้วต่อรู้ต่อสมควรจะต่อต่อไม่สมควรจะตอบตัดมีลักษณะของโสกะปริเทวะอากาศทุกข์สุขกลางทุกข์เกิดอยู่ตั้งไฟและทำอยู่ในนี้พูดอยู่ในนี้ก็คือส่วนนั้นแหละแต่เราไม่ได้ถือสามันแล้วรู้เท่าทันมันอยู่เหนือมันอยู่เหนือทุกคนทุกข์นี้ไปด้านในโทรมานัดก็รู้อาการของจิตสัมผัสให้เห็นลักษณะและคุณภาพปริมาณอันนึงอธิบายด้วยเวลาอีกอันนึงอธิบายด้วยเนื้อสาระ ความสุขเป็นตัวเนื้อโดยคุณภาพอนุปริญญาปริมาณน้ำหรือปริเวลาปริเทวะคือการสืบโยงของอายุกี่บาทจะฟังดูดีๆนี้เป็นภาษาเก่าหลักเก่าคำเก่าแต่อธิบายไปในเชิงให้เห็นชัดขึ้นในเชิงเชิงชั้นที่ควรจะเข้าใจได้อีกโทรมานัดนี่เป็นเรื่องของจิตเลยมีอาการอยู่ในจิตมีกรรมกิริยาอาการนี้โทรมานัดโทรมานัดหยาบกว่าพวกฝ่ายญาติโทรมานัดมันรู้อยู่ที่เรานี่โทรมานัดมนุษย์เป็นสิ่งที่ไม่ดีที่เรา รั่วไม่ดีเปลี่ยนจากไม่ดีเป็นดีเสียก็หมดโทรมานะรู้ว่าจุดจิตที่มันอึดอัดเป็นทุกข์หมองหม่นหรือเป็นยังไงก็แล้วแต่ตบฝ่ายญาติและจิตที่มันไม่มีพอจะมีอาการอย่างนั้นไม่ควรจะมีความรู้สึกอย่างนั้นเธอเป็นความรู้สึกตัวเองนั่นแหละรู้ว่ามันไม่เข้าท่ามันไม่ดีมันอึดอัดคับแค้นขัดเคืองไม่ชอบหม่นหมองผลักดันดิ้นรนทำให้ดีที่ดิ้นอะไรอยู่แล้วแต่มากหรือน้อยก็ตามเราก็สลัดมันออกสีให้ได้ถ้ายังมีอยู่มันก็ยังทุกข์อยู่เข้าใจถึงหมดเข้าใจหมดแล้วแล้วเราก็สลับ มันเป็นทุกข์อยู่ที่ตัวทุกข์ที่เรายอมเป็นทาสมันถ้าเราไม่ยอมเป็นธาตุมันก็ได้แล้วสลับก็ได้แล้วเราก็อยู่เหนือมันหมดมันก็เป็นผู้เบิกบานแจ่มใสรู้ไปถึงอย่างที่พูดนี่แหละอย่างที่อธิบายมันรู้แล้วมันก็ตื่นโพรงอยู่เป็นผู้ที่ไม่หลับไหลเป็นผู้ที่ตื่นก็หมายความว่ามันสว่างไม่ใช่ว่าไม่ใช่ว่าเราพ้นทุกข์โดยที่เราไม่รับรู้อะไรเลยมันตรงกันข้ามกับการหลับตื่นไงเพราะศาสนาพระพุทธเจ้าที่เป็นพุทธะหรือเป็นนิพพานนิพพานของพุทธหรือพุทธพาณิชย์ผ่านที่ผ่านอย่างคนอื่นไม่ใช่นิพพานเนี่ยคนหลับไปไม่รู้เรื่องไม่ใช่มีเชื้ออธิบายว่าตื่นนิพพานอย่างอื่นพ้นทุกข์อย่างอื่นๆไม่ใช่พ้นทุกข์โดย หลับไม่รับรู้สึกรู้อยู่มีสติอยู่เต็มรู้สึกรู้อยู่แล้วก็ไม่ถูกไอ้ตัวที่ว่าไม่ทุกข์นี่ใจเราแน่ชัดทั้งๆที่ปากอีกพูดอีกทีว่าแล้วตัวไหนบอกว่าทุกข์เท่านั้นเกิดขึ้นทุกข์เท่านั้นตั้งอยู่ตรงนั้นดับไปแล้วก็บอกว่าไม่ทุกข์ใช่ตัวนี้เป็นสภาวะสมมติสัจจะมันเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปมันเป็นตัวทุกข์ทั้งๆแต่ใจของเราไม่ทุกข์แล้วไม่มีอุปสรรคไม่มีโทรมานัดไม่มีทุกข์แต่มันยังมีปริมาณมี เทวะวิจิตรที่เป็นเทวะเดินรอบอยู่มันยังเป็นไปโดยที่ยังไม่สูญสิ้นอยู่เท่านั้นเองแล้วมันก็ดำเนินไปเป็นบทบาทของมันไม่มีอะไรเธอร้องเพลงเศร้าหมองไม่เดือดร้อนไม่อะไรเลยมันดำเนินไปแล้วเราก็รู้ด้วยว่านี่เป็นโมเมนตัมเป็นส่วนท้ายเป็นเรื่องสุดท้ายเป็นชิ้นส่วนอันท้ายที่หมดจบอันนี้ก็ไม่มีอะไรอีกแล้วไม่ไปสร้างต่อขึ้นอีกละไม่มีเอาอะไรไปเป็นเขาที่จะไปโยงไปปลูกขึ้นมาอีกละรู้ชิ้นนี้ ชัดเจนไม่สงสัยเลยไม่สบายใจได้ตลอดลูกจะมีการงานมาประสบกับอุปสรรคใดๆก็เจออุปสรรคนั้นก็เจออ๋ออันนี้มาถึงอ้อนี้มีอย่างนี้อันนี้เราคาดไว้ล่วงหน้าแล้วล่ะว่าจะมีรู้ๆมีอนาคตจะมีเออนี่ไม่ได้ขาดเลยไม่ระแวงมาก่อนหรือไม่มีอนันตาสยานเลยไม่คิดว่าจะมาเลยอันนี้ตังค์มาเลยบางทีนะหนักแบบอื่นเลยบางทีแรงๆก็ไม่แปลกใจมันมาได้ไม่เที่ยงไม่แน่เลยว่าเราจะปลอดภัยเราจะเรียกไปอย่างไรเราจะไม่มีอะไรมาประสบไม่มีอะไรที่หนักหนามาถึงไม่เลยไม่แน่เลย ก็รู้ความจริงในปัจจุบันนั้นอ๋ออันนี้เองหนักนี้ยากนิเออจะทำยังไงดีก็ใช้ปัญญาที่จะไปด้วยดีที่สุดเขาเรียกว่าร้ายที่สุดก็ได้มาเจอกับเราเข้าเปรี้ยงเลยอ้อไอ้นี่ร้ายจังเลยทั้งโลกเขาสมมุติว่าไอ้นี่โอ้โหนี่อย่างต่ำอย่างยาอย่างร้ายมาก็ได้แล้วเราจะทำยังไงให้ดีที่สุดจะเลี่ยงออกจะเป็นไปด้วยดียังไงบ้างก็ทำแก้ไขไปโดยปัจจุบันนะไม่โสดไม่โสดเศร้า อ๋ออะไรหนอไม่มีเธอก็อยากแล้วนอนลำบากแล้วนอนทุกข์หนอมาแบ่งไปช่วยน้องไม่มีคร่ำครวญก็รู้ความจริงเออเราช่วยกันให้ได้ก่อนช่วยตัวนี้ได้จริงๆดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ถ้าใครมาช่วยเราถ้าเขาเองเขาก็ไม่ทุกข์ก็ได้เขาเองเขาก็มีเรี่ยวแรงของเราเขาเองเขาก็มีไม่มีเขาก็จะช่วยถ้าเขาไม่ช่วยก็ไม่ไปนึกดูถูกลงแทนเขาไม่ว่าดูสิไม่รู้จักช่วยเลยน้ำใจไม่มีอะไรไม่มีนั่นแหละเรียกว่าจิตมานะหรือจิตอุบายยากถ้าเราดูสิตัวเราเองนั่นเองเกิดอัตราเรานั่นเองเกิด ดูที่ไม่ช่วยเราแล้วฉันเจออุปสรรคอยู่ขนาดนี้ดูสินี่อุปสรรคทั้งทุกอย่างเลยดูที่ทับถมตัวฉันอยู่ทำไมถึงโง่นักคนอื่นเลยทำไมถึงไม่มีเมตตาไม่รู้เลยไม่ช่วยฉันเลยพบเกิดจิตเกิดทั้งนั้นตัวหมุนรอบในตัวเกิดทั้งนั้นเพราะมันยังรักตัวเห็นแก่ตัวจะต้องให้เขามาช่วยตัวเองพระพุทธเจ้าท่านสอนให้ตนช่วยตนตัวช่วยตัวคนอื่นเขาช่วยนั้นเป็นเรื่องของเขาแต่เรื่องเมตตาของเขาไม่ใส่ใจเราใจเราจะให้เกิดเมตตาเท่าไหร่ได้แล้วเราจะช่วยเขาจงทำให้ตัวเองมีเมตตา ไปนิดอะไรหน่อยรู้เท่าทันที่ควรจะช่วยๆเขาสิถ้าเราช่วยได้นั่นเป็นของเราส่วนของคนอื่นก็จะมีเมตตาหรือไม่มีเมตตาเราช่วยก็ไม่ได้เราไปทำไม่ได้มันไม่ใช่ชิ้นของเราไม่ได้อยู่ชิ้นนอกนอกตัวเราขนาดจริงของเราบางทีเราจะทำเมตตากับคนอื่นเรายังไม่ค่อยทำเลยบางทีเขาอาจจะนึกกลับกันก็ได้ว่าเราน่าจะช่วยแต่เราก็ยังไม่ช่วยเนี่ยมันเป็นได้เพราะมันคนละชิ้นคนละส่วนเราจะไปนึกอย่างนั้นไม่ได้แล้วอย่างนั้นก็ทุกข์ทันทีทุกทีไม่ช่วยฉันเลยถูกแหละแต่ตัวทุกข์เห็นทุกข์ไหมเข้าใจถูกไหมดูสิไม่ช่วย มีทุกข์แล้วอัตราตัวเบ่งๆเลยถ้าใครละเอียดจะรู้ชัดเห็นตัวโตเลยโธ่ตัวเราเองแกล้งตัวเราเองแท้ๆก็เป็นห่วงไอ้หาอาวรณ์ให้เขามาช่วยเราทำไมถ้าโหไอ้ 5 วันไม่ช่วยหรอกก็นั่นแหละยังโหยหาอาวรณ์ทุกไม่ต้องโหยหาอาวรณ์ถ้าเราจะช่วยตัวได้เท่าไหร่ก็ช่วยตายก็คือธรรมดามันช่วยไม่ได้ก็ตายตายง่ายๆช่วยได้ก็ช่วยไปทำที่เราจะช่วยตัวเองอัตโนมัติถ้าเขาจะมาช่วยเราเป็นเรื่องของเขาเป็นเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาอยู่ในโลกขออนุโมทนา เท่านั้นไม่มีเลยถ้าสมควรบางทีไม่สมควรด้วยซ้ำไปแล้วก็บอกไม่เป็นไรหรอกอาตมาหรือว่าฉันช่วยตัวเองก็พอได้ก็เอาเถอะเราไม่เห็นสมควรหัวใจเขาช่วยก็ไม่ต้องให้เขามาวุ่นวายเพราะบางทีเขาก็แย่ของเขาอยู่เราก็ยังไม่ช่วยเราอีกอะไรอย่างนี้คุณช่วยคุณเถอะคุณทุกข์กับฉันฉันไม่ถูกหรอกคุณช่วยคุณเถอะหรือเราจะให้เขาช่วยเราเขาจะให้เขาช่วยเราก็เพราะว่าบางทีเราเองเราช่วยตัวเราได้แล้วล่ะแต่จะให้เขาช่วยตัวเราก็เพราะว่าจะการจะช่วยเรานั้นอันนั้นที่เขาทำนั้นเพราะจะได้ขัดเกลาเขาสร้างเมตตายิ่งขึ้นแต่นิสัยเขาหรือว่าเขาสบายแล้วมีศรัทธาเลื่อมใสที่จะช่วยเราดีเขาก็ไม่เสียแรงอะไร ยาที่เกิดขึ้นมาเพราะคนอื่นได้เห็นเป็นตัวอย่างอันดีงามคนมันมีเมตตากันคนมันช่วยคนกันอย่างนี้น้อน่าชื่นใจนะหรือบางคนที่ไม่มีจิตอย่างนี้จะได้เห็นเขาช่วยคนนั้นทำไมต้องไปช่วยคนนั้นช่วยเขาเพราะอะไรสมควรจะช่วยหรือคนก็จะได้เห็นได้สัมผัสได้รู้เป็นครูบาอาจารย์โกศลเป็นกรรมกิริยาอันนึงเกิดขึ้นในโลกเราก็ให้ยอมให้คุณช่วยตามที่เราช่วยตัวเองได้ผมซักผ้าให้แก่ตัวเองได้ผมทราบจีวรทรัพย์สมบัติซักผ้าอะไรของตัวเองได้แต่คุณมาขออย่างไปซักขอเอาไปซักให้คุณซัก เพราะอะไรเพราะผมขี้เกียจหรือไม่เรารู้ตัวเราก็ผมอยากเอาเปรียบคุณหรือไม่ผมรู้ตัวผมเพราะผมก่อให้เกิดกรรมกิริยาอันนี้หรือผมรู้สมควรแก่ได้ผมรู้เนี่ยเราก็ทำตามรอบโกงตัวเองไม่ได้แท้จริงเราโกงตัวเองไม่ได้เรารู้จิตของเราเราอาจจิตของเราให้ชัดพอเราขอให้เกิดกรรมกิริยานี้ว่าเขาจะช่วยเราเนี่ยสมควรหรือเราเองยังมีจิตลามกอยู่หรือหรือหรือหรือหรือว่าไม่มีกิจกรรมของเราเห็นประโยชน์ที่สูงกว่าจึงให้ทำสิ่งนี้จึงให้เกิดกรรมให้เกิดกิริยา เพื่อเป็นอบายกุศลในโลกเราก็ทำหรือบางทีเราช่วยตัวเองเราไม่ได้จริงๆก็ให้เขาช่วยเอาอย่างนั้นมันแน่นอนแล้วล่ะเพราะว่าเราเองเราช่วยตัวไม่ได้แต่ถ้าเราช่วยตัวเราได้อยู่เราก็ยังให้คนอื่นช่วยเราอีกเนี่ยอธิบายซ้อนให้ฟังแล้วทำไมเราถึงให้คนอื่นเขาช่วยเราถ้าเราช่วยตัวเราเองได้เพราะเกิดจากนั้นก็เกิดอย่างนี้อะไรต่างๆนานาคนนี้ยังมีอีกเยอะหรือไงผมจะเดินทางไปแดนอโศกผมไปเองได้จะไปให้เรียกว่าอิสระกว่านี้ไม่ต้องเป็นภาระคุณ ไม่ต้องเอารถไปขนไปผมจะต้องไปตกแต่งใช้ขาเดินไปเองเป็นที่สุดได้ไม่ต้องใช้ขาเดินไปโบกรถไปโบกของอาศัยคนนั้นคนนี้ไปบ้างพอสมควรไม่ถึงกับเบียดเบียนใครเกินไปนะได้มีหลายชั้นหลายต่อหลายรอบที่จะไปแต่ทำไมจึงต้องไม่ช่วยตัวเองให้คุณอำนาจช่วยแต่บางทีก็ดูเหมือนเบียดเบียนเออผมก็ต้องรู้ว่ามันควรจะกล้าอย่างไรมีอุบายโกสนมีกรรมกิริยาอย่างไรเกิดขึ้นมีการเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ช่วยเหลือ Profile ดูเหมาะสมควรไหมถ้ามีงานเกินไปถ้ารู้สึกจะลำบากเกินไป ตัวเองก็ล้มศรัทธาเลื่อมใสแล้วล่ะหรือไม่ศรัทธาเลื่อมใสเพียงพอบางทีไม่ศรัทธาเลื่อมใสเพียงพอยังให้ทำให้ทำเพื่อที่จะเสริมเพื่อที่จะให้ชินเพื่อที่จะใช้ปัญญาให้เกิดการกระทำอันนั้นแล้วก็เราก็จะหาทางที่จะทำให้เขาเข้าใจให้เห็นในกิจกรรมการเสียสละอย่างนี้ว่าเป็นของดีอะไรต่างๆนานาก็แล้วแต่ถ้าเรารู้แล้วว่าอันนี้ไม่ต้องพูดกับคนนี้แล้วไม่ต้องเสริมอะไรอีกแล้วเขาศรัทธาเต็มแล้วล่ะก็ทำยังไงก็ไม่มีปัญหาอ