200320-057 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน057-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ008.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้เป็นเช้าวันอาทิตย์ที่ 20 มีนาคมพุทธศักราช 2520 แต่เดี๋ยวนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้รับมือพวกเราทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกข่าววันนี้เราก็มาทำวัตรต่อแต่ที่ว่าต่อและจุดกาวจุดนี้อีกที่จะขออธิบายซ้ำคือจุดของอริยสัจ 4 มาปฏิปทาอันนี้เราได้อธิบายมาแล้วเคยพูดเคย ถึงและแม้เมื่อวานนี้ก็ได้อธิบายมากับพวกเราหมู่ที่อยู่แล้วก็ได้ฟังกันไปแล้วแต่วันนี้ก็ตั้งใจจะอธิบายอีกแล้วมันก็ยังจะอธิบายอีกผู้ที่ฟังค่อยๆฟังไปเรื่อยๆตั้งใจฟังถึงจุดสำคัญไม่มีเรื่องอื่นหรอกมันเป็นเรื่องสำคัญสูงสุดจะพยายามโยงใยมาเห็นลักษณะที่มันอยากแล้วก็มันก็ค่อยสูงจนกระทั่งมันละเอียดยิบเรื่องเดียวกันภาษาตัวเดียวกันภาษาเดียวกันเลยแล้วก็ ตถาคตกล่าวแล้วว่ามัชฌิมาปฏิปทาไม่เอียงไปหาส่วนสุขทั้งสองที่ตถาคตได้ตรัสรู้แล้วนั้นไม้เอาอะไรเล่านี่หมายเอาอริยมรรคประกอบด้วยองค์ 8 ประการคือสัมมาทิฏฐิสัมมาสังกัปปะสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะสัมมาวายามะสัมมาสติสัมมาสมาธิองค์ 8 ของนักเราจะต้องรู้ความสำคัญของความสำคัญไอ้นี่มันสำคัญที่สุดสำคัญอย่างชัดเจนละออหยาบขนาดไหนก็ตาม เราจะเห็นว่ามันสำคัญยิ่งเราจะรู้ว่ามันเป็นยอดที่เขาเน้นกนกวรรณนี่แหละศาสนาพุทธยืนยันว่าอริยสัจนี่แหละเป็นสิ่งที่ตรัสรู้ยอดเยี่ยมเป็นยอดเป็นปลายที่มันรู้ยอดรู้ปลายก็เพราะมันรู้ส่วนต้นมันรู้ส่วนต้นมันจะรู้ว่ายอดออกหลายว่าไกลไม่ยาวสูงถ้าเรารู้แต่ปลายแล้วเราก็รู้อยู่ใกล้ๆปลายเราจะไม่รู้ว่ามันสูงถ้าเรารู้ว่า LINE แล้วเราก็รู้ส่วนใครปลายและรู้หลักเงาของปลายนี้ด้วยแล้วก็จะรู้ว่ามันสูงรวมยิ่งใหญ่ถ้าเราลูกปลา รอลูกแค่นี้แหละยืดมากกว่านี้เรายืดไม่ออกยืดมาหาต้นที่ยาวๆนี่เราอายุไม่ถึงเรารู้อยู่แค่นี้ถึงแค่นี้มันจะรู้สึกว่าสูงว่าใหญ่ว่ากว้างไม่ได้มันก็นึกว่าสูงแค่นี้มันจะรู้
อ่านต่อ
ว่าสูงจริงๆอย่างนี้ตามความเป็นจริงไม่ได้เพราะมันเข้าใจแค่นี้แค่นี้เพราะทุกอริสาสมุทัยอริยสัจแล้ววันนี้โลดอริยสัจต่างๆมันไม่ใช่ตื่นง่ายๆสั้นๆมันสูงมันยาวมันไกลมันกว้างมันพิสดารมากภาษามันนิดเดียวสรุป ทุกสิ่งทุกอย่างคือทุกข์สั้นทุกสิ่งทุกอย่างคือทุกข์แต่เราก็ไม่เข้าใจเราทุกสิ่งทุกอย่างคือทุกข์คืออะไรแล้วเรารู้สึกว่ามันเป็นทุกข์หรือเปล่าแล้วเข้าใจนะว่าทุกข์นี่คือสิ่งไม่น่าชอบใจคือสิ่งที่น่ามีไม่น่าเป็นไงแต่เราก็ไปทำให้มันมีมันเป็นอยู่เพราะจิตมันหลงผิดศีลมันเข้าใจผิดจริงๆลองผิดจริงๆอาทิตย์นี้จะยกตัวอย่างให้อยากส่งไปให้เห็นชัดๆว่าเราเข้าใจแล้วว่าทุกข์สำหรับผู้ที่เข้าใจแล้วนะจะยกตัวอย่างให้เห็น สิ่งที่ผมไม่เข้าใจก็ไม่เข้าใจแหละแต่ทีนี้พูดจะเข้าใจจะเข้าใจจริงๆทีเดียวลองฟังดูเราจะเห็นได้ว่าเออจริงด้วยเราเห็นแล้วมันเป็นทุกข์ทะเลาะอ่านให้ไปจบซะก่อนก่อนจะอธิบายตัวฟังภิกษุทั้งหลายเมื่อผู้ใดที่เห็นมัชฌิมานี้แล้วนะประโยคเมื่อกี้นี้ไม่เห็นมันสิมาแล้วแล้วผู้นั้นก็เป็นผู้ที่ทำให้หลานได้จริงแล้วเห็นชัดเจนว่าต้องอย่างนี้แหละจะวางก็ไม่วางจะจับก็ไม่จับอยู่อย่างกลางจริงแล้วสุดโต่งไปทั้งโลกสุดตรงไปทางสิ่งที่ละเอียดเร็วอัตราคุณภาพของจิตการศึกษาริกะสภาพความอยากของลูกวัตถุ ขอเรื่องนอกโลกออกมาจากทวารด้านนอกตาหูจมูกลิ้นกายสัมผัสเอาส่วนเข้าไปข้างในก็แบกไปหาภวตัณหาไปหาจิตอาสาข้างในเห็นชัดๆเขาจะชัดๆแล้วไม่สุดโต่งไปทั้งสองข้างไม่ไปหลงเสพสุขอยู่ทางด้านทางด้านอัตราไม่ล้มเศษสุกอยู่ทั้งบ้านกราบไม่มีทั้งคู่เพราะพรุ่งนี้ก็หมายเอาว่าเป็นผู้ที่อริยมรรคองค์ 8 มีมีอริยมรรคองค์ 8 มีสภาพอย่างที่ 1 2 3 4 5 6 7 8 มีสภาพเห็นพิธีจนกระทั่งจิตนั้นทำได้สมาชิกกับสมาชิก ทิฐิเรียกรวมยอดว่าเกิดญาณทัศนะพิเศษสัมมาสมาธิเรียกรวมรวบยอดว่าเกิดมโนมยิทธิก็จบกันที่ญาณทัศนะธรรมมโนมยิทธิเรียกอีกภาษาหนึ่งว่าเกิดปัญญาวิมุติญาณทัศนะวิเศษก็เกิดเจโตวิมุติเขาเรียกว่าสัมมาสมาธิหรือมโนมยิทธิ มันก็จบอริยมรรคองค์ 8 นี่รวมแล้วสัมมาสังกัปปะถึงสัมมาสติเนี่ยเป็นองค์ประกอบที่ร่วมงานอยู่ในเมื่อเรามีลูกคั้นน้ำกันเท่านั้นเองแล้วก็ไม่ได้ทำบุญก็ทำที่จิตแล้วทำเดี๋ยวนี้เรามีจิตที่กายมีลูกค้านำกันอย่างนี้เรามีสภาพเห็นได้รู้ได้แล้วก็ทำได้จริงอย่างนี้องค์ประกอบสัมมาสังกัปปะสัมมาวาจากัมมันตาอาชีวะเราจะพยายามและเราก็จะมีสติอย่างไรเพราะพยายามนิดนึงแล้วก็ทำไม่ได้อันนี้เราก็ยากแต่พอเราจะทำล่ะก็ทำได้เราจะหยุดก็หยุดได้ครอบครองไว้หากเราจะเลิกเราจะหลุดเราจะวางจะฝ่ายก็วางได้อะไรจะทำก็ทำได้ เรียกว่าเก่งทั้งสร้างเก่งทั้งทำลายยอดยิ่งกว่ายอดของพระพุทธเจ้าสุดยอดแห่งความเป็นพระเจ้าเป็นผู้ต้องสั่งสร้างเป็นผู้ต้องคิดสร้างและก็สร้างได้จริงด้วยแล้วเป็นผู้ที่ทำร้ายและทำลายได้จริงด้วยพระเจ้าจริงๆนะไม่เก่งกอดไม่เก่งพอกอดทำลายศาสนาเกิดแล้วทำไมไม่สร้างไม่ฆ่าสัตว์ตายแล้วพระเจ้าไม่ได้สร้างสรรค์อ้าวแล้วทำไมเขาว่าเจ้าเป็นผู้สร้างทุกสิ่งทุกอย่างต้องให้สตางค์เกิดมันยังไงซาตานเลยเกิดมาแข่งกับพระเจ้าเลยถูก [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] โลกคืนนี้เหนือโลกคือเหนือตายาวนานคือกว้างศอกสัญญาในใจของเราเราไม่รับผิดชอบคนอื่นเราไม่ยืนยันว่าเราเหนือโลกขึ้นเหนือคนอื่นซาตานอยู่ที่คุณแล้วผมจะรับผิดชอบว่าผมจะฆ่าซาตานที่ตัวคุณให้ได้ผมไม่ไม่เก่งอย่างนั้นผมไม่ยืนยันแต่ผมก็จะมีวิธีบอกให้คุณทำแล้วของคุณเองคุณก็รับผิดชอบชอบโลกของคุณแล้วคุณก็เหนือโลกของคุณคุณเป็นพระเจ้าผู้สร้างโลกของคุณบรรดาโลกของคุณทำลายโลกของคุณเองคุณค่าซาตานได้เมื่อไหร่คุณก็ทำลายโลกของคุณได้คุณก็สามารถสร้างโลกของคุณให้ดีที่สุดได้ของใครของมันเพราะว่าเจ้ามีข้อแม้อย่างมีแท็บเล็ตไม่ใช่อวดดีว่าจะไปจ่าย บอลโลกสร้างโน่นสร้างนี่ก็ไม่เห็นกินพระพุทธเจ้ามีข้อแม้เราย่อๆโลกลมหายเอากายาคือกว้างศอกพร้อมสัญญาและใจของเราเองเหนือโลกคืออันนี้ทำร้ายก็ทำลายได้จริงๆของเราทำลายของเราโดยเฉพาะไม้เอาที่จิตเราทำลายทำลายกิเลสกิเลสเกิดเรารู้ทันทีเลยแล้วลำดับศูนย์ได้ระดับสูงได้จริงๆเพราะเมื่อเราสูญได้แล้วมีสมาธิมีสัมมาสมาธิแท้เราจะดำริอะไรขึ้นมาก็คือเราจะให้เกิดเราเป็นพระเจ้าควบคุมและจิตเราจะตรวจอะไรสัมมาสังกัปปะจะดำริอะไรขึ้นมาก็ แล้วก็จะกรองเอากุศลลองเอาว่าให้เกิดนี่ต้องเป็นกุศลให้เป็นดีนะพระอรหันต์แล้วต้องให้เกิดดินจะดำริอะไรขึ้นมาต้องดำริเออส่วนดีถ้าไอ้ส่วนไม่ดีมันจะโผล่แซงขึ้นมาปั๊บไม่เอาฆ่าได้ทันทีฆ่ามันหยุดมันเรื่องอะไรมันจะมาตำหนิเรื่องเลวๆไม่ให้มันดีขึ้นเร็วยิ่งจะออกมาเป็นวาจาออกมาเป็นกรรมมันเป็นกายกรรมวจีกรรมก็จะต้องให้มันออกมาที่เป็นดีเสมอเพราะทรัพย์กับป๋าสำราญสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะแม้ชีวิตยังมี Doctor อาชีวะหมายความว่ายังดิ้นอยู่ได้ด๊อกแด๊ก จะดิ้นด๊อกแด๊กอยู่อย่างดีมีสัมมาวายามะมีสัมมาสติควบคุมมีสติควบคุมและรู้ชัดๆด้วยว่าดิ้นร็อคได้อย่างดีน่ะดีอย่างที่เราจะต้องเข้าใจกับโลกเขาอย่างนี้โลกเขาหมายเอาดีไอ้เราน่ะมันมีไม่มีค่าหรอกเราอยู่เมืองไทยนั่งพับเพียบนี่ดีสุภาพเราไปเมืองแขกเมืองแขกเมืองฝรั่งอเมริกานักท่องเที่ยวตายห่านี่สุภาพของอเมริกาเขาถือว่าเท่เลยเก๋ด้วยสุภาพด้วยจะไปนั่งกับต่อหน้าประธานาธิบดีก็ไปห้างก็สุภาพแล้วก็ต้องรู้ความจริงว่านั่นสุภาพเมื่อเราอยู่ในวงชนนี้ เราจะทำความสุภาพเราก็ต้องรับความสุภาพตามที่เขาสมมุติเราต้องรู้ความสมมติอย่างนี้แล้วต้องพยายามทำให้เป็นอย่างนั้นยังไม่เก้อเขินข้าวกล่องมันเร็วกว่าเราเก่งเราจะต้องรู้ความสุภาพของความสุภาพที่เขารักกันถ้ามานั่งไขว่ห้างต่อหน้าผู้ใหญ่ที่ในเมืองไทยไอ้นี่มันไม่สุภาพเลยแล้วเราก็ต้องรู้สมมุติแล้วเราก็จะต้องทำความสมบูรณ์เราต้องทำให้ตรงถ้าทำไม่ตรงมันก็ไม่งามมันก็ไม่ดีเพราะงั้นดีคืออะไรดีขึ้นตรงดีคือถูกแล้วลงตัวแล้วกับสิ่งนี้ไม่ใช่เอาแต่ใจเราใจเราบริสุทธิ์ใจเราบริสุทธิ์แล้วฉันจะพูดพูดอย่างนี้ถ้าจะทำการ ไม่สุภาพไม่สุภาพก็แสดงว่าเราก็โง่เราไม่รู้โลกอื่นอีกในใจเราบริสุทธิ์อย่างนี้เราก็อยู่กับอะไรไม่ได้ก็อยู่ไม่ได้เพราะเราจะเอาตามใจเราเท่านั้นอยู่ไม่ได้ให้คุณวางจิตได้อย่างไรอย่างไรคุณก็อยู่ไม่ได้ทำมันจะบีบคั้นออกไปอย่างอานี่เป็นต้นฉันจะอยู่เฉยๆก็จะทำตามใจแกไม่พยายามที่จะเข้าใจพยายามอยู่บ้างแต่พยายามไม่สำเร็จแล้วแกก็ไม่รู้ความไม่สุภาพของแกอาตมาพยายามบอกว่าคุณอยากถ่ายมันไม่สุภาพอย่างเดียวก็ไม่รู้เรื่องเลยแล้วแกก็ไม่พยายามแก้ไขแกนึกว่า คือความดีที่สุดแล้วสงบแล้วระงับแล้วพวกเราจะเอาแต่พูดกันทำงานกันทำไอ้โน่นไอ้นี่อะไรก็ได้แค่บอกโอ้ยไอ้นี่มันไม่ใช่พระไอ้นี่มันไม่ใช่สภาพที่แกจะต้องการความคิดของใครนะทิฐิของไก่อย่างนั้นแกเห็นอย่างนั้นการปฏิบัติธรรมของแกจะต้องเป็นอย่างเดียวละทีอย่างนั้นมดคุณครูอยู่ไปเลยซึ่งเราเข้าใจเพราะว่าคำสอนที่บอกว่าจะต้องสงบระงับไม่คลุกคลีไม่อะไรต่ออะไรเป็นเบื้องต้นเห็นเบื้องต้นที่ต้องทดสอบที่จริงคำว่าสังสรรค์ที่ไม่โอเคเนี่ยมันไม่ใช่หมายความว่าคลุกคลีตาย รูปปรมัตถ์แล้วมึงกลับหมายความว่าใจเข้าไปคลุกคลีใจเข้าไปเกี่ยวใจก็ไปเกี่ยวพันใจเขาไปติดอยู่ใจก็เป็นห่วงหวงใจก็ไปมึงทำปฏิกิริยาร่วมสังขารแล้วก็เกิดรสชาติด้วยเกิดลูกออกมาไอ้ที่รักคำว่าลูกนั่นแหละคือรสชาติมีรสชาติยินดีหรือไม่ยินดีชอบหรือไม่ชอบเกิดโทสะหรือเกิดโลภะนั่นแหละเรียกว่าลูกพอไปสังขารเขาแล้วร่วมรถกันให้เกิดขึ้นมาเราจะต้องมีปัญญารู้ถึงขนาดนั้นเพราะใจเราเนี่ยเราร่วมกลุ่มด้วยเราร่วมคิดด้วยเราร่วมรู้ด้วยแล้วเราเกิดลูกไหมเราเกิดชอบไม่ชอบไหมถ้าเราเกิดชอบไม่ชอบ ก็ยังมีการเกิดถ้าเราไม่มีการชอบไม่ชอบไม่มีการเกิดไม่มีการฉันไม่มันมีการกินแหนมสบายใจเรารู้ชัดเจนพอเราเข้าสังคมนี้เราก็นั่งไขว่ห้างแล้วก็เฉยๆแล้วก็รู้ว่านี่เขาสมมติกับเขาไม่กินแหนมแทงใจไม่เดือดร้อนไม่อิจฉาละอายใจไม่วุ่นวายอะไรไม่ยากไม่เย็นพอมานั่งรถคนนี้เราก็นั่งพับเพียบนั่งคอยห้ามไม่เอาเราก็รู้ชัดเจนแล้วเราก็ไม่ทำแล้วทำให้เด็กทำได้เด็ดขาดอย่างนี้เขาเรียกว่าเรายิ่งเก่งใหญ่แล้วเข้าสังคมไหนก็ได้เรารู้สังคมนั้นรู้โลกกระทัดกว้างขวางมีความรู้มีทัศนะอันยาวไกลในโลกทุกหย่อมหญ้าทุกมุมแล้วเราก็ทุกข์ก็ อย่างนี้ยังไม่ดีอย่างนี้ยังไม่สุภาพยังไม่งามเราก็จัดแจงหรือว่าประดิดประดอยหรือว่ากระทำกายกรรมวจีกรรมนั้นได้ตามนี้เพราะชีวิตที่ดิ้นด็อกแด็กอยู่เนี่ยมันก็จะต้องมีกายกรรมมีกรรมมันจะมีการงานมีวจีกรรมเธออยู่แน่แล้วเราดับได้ที่จิตจะดำริอะไรขึ้นมาจะซ้ำกับปากจะประกอบไปด้วยการเกิดกับเนี่ยจะเริ่มต้นนับแล้วนะกลับเริ่มต้นแล้วน่าจะเกิดวินาทีนี้จะเกิดอะไรแล้วมีนาทีนี้พอเริ่มวินาทีนึงเกิดก็จะมีรอบขึ้นมานั่นกลับหนึ่งแล้ววินาทีนึงนี่คือกลับ เรียกวินาทีมีบทบาทนึงแล้วมีบทบาทอะไรใจรู้มีว่าจีหรือยังมีกายกรรมหรือยังใจรู้ใจเกิดแล้วกลับรีบกลับกลับของอังกฤษหลายๆหน้าหลายๆดวงหลายๆอย่างที่เรารู้ต่อมาจนกระทั่งมาเป็นบัญชีมาเป็นมโนก็กลับจนนับเป็นชั่วโมงนับเป็นวันเป็นเดือนเป็นปีก็กลับจนกระทั่งแท่งนี้มันจะละลายไปเราก็นับวันนี้สมมุติอายุกลับของเราอายุของร่างกายฉันจะให้ไอ้กลับฝากที่เกิดขึ้นมาจะให้มันมีรอบขึ้น ประกอบไปด้วยรอบขึ้นมานั่นคือให้จิตของเราเกิดรู้จิตของเราเกิดทำงานจิตของเราเกิดที่จะผลักเบนไปยังไงจะสร้างจะก่ออะไรจิตก็จะเกิดกลับผู้ใดรู้ละเอียดก็จะดำริด้วยจิตที่ละเอียดแต่ถ้าเกิดกลับนั้นอย่างละเอียดแล้วมันก็จะไปของมันเองจนกระทั่งมันจะปรุงมาเป็นวาจามาขอเป็นกายกรรมอะไรยังไงก็ออกมาตามที่เรารู้เราจะต้องทำความเข้าใจต้องรู้ตัวเราเองเพราะว่าคำว่าโสดสำคัญรูปสภาพ สภาพจิตกับสภาพวัตถุสภาพจิตกับสภาพเสียงสภาพรูปสภาพสีสภาพกลิ่นสภาพรถสภาพกายกรรมสภาพสัมผัสนอกสภาพในด้วยมี 2 อยู่ข้างในติดรูปผิดรูปผิดรูปผิดกับนามก็ต้องรู้ในรู้สภาพ 2 ที่ร่วมกันปรุงแต่งผลักดันโดยเฉพาะเรานี่แหละให้เกิดมันเอาจริงเอาจริงที่เราเราเองมีจิตให้เกิดโดยที่สิ่งที่เราให้เกิดเรายังไม่รู้เลยเราจะทำขึ้นมาโดยที่เราไปเป็นเวรทำตกปลาหลงมันว่าเป็นสุขแต่เราเอาไปลงมันว่าเป็นสุขกูไม่รู้ว่า สุขนั่นแหละเป็นผู้ที่ยังมีอวิชชาผู้เข้าใจเท่าทันแล้วไม่ใช่สุขมันเป็นบทบาทอันนึงมันเป็นสิ่งหนึ่งเท่านั้นเองพูดนั้นก็จบแต่ทีนี้พูดนั้นไม่รู้ว่าเป็นสุขแต่เห็นแท้มันเป็นทุกข์ทุกข์จะยกแขนนี่ก็ทุกข์จะขยับขาก็ทุกข์หรือจะแช่นิ่งอยู่เฉยๆก็ทุกข์เพราะเห็นทุกข์อย่างนี้คือผู้กำกับกำลังเข้าใจความจริงผู้กำลังอย่างลงพวกกำลังเป็นเสขะบุคคลพวกกำลังเห็นทุกข์อริยสัจ ผู้ปล่อยวางได้ว่ะทุกข์นี่ก็เป็นตัวของทุกข์เองมีแต่ทุกข์ของเราไม่ใช่เราจะมายึดไว้เป็นของเราเรารู้ว่าชีวิตไม่เสพติดไปที่ตัวเราทำไมแล้วก็รู้วิธีว่าโอ้ไม่ใช่ของเราจิตมันรับรู้ว่าไม่ยิ่งจิตเรามันก็ปล่อยทุกข์นี้ไม่ขัดไม่คืนไม่เดือดไม่ร้อนวางโปร่งโล่งไปจริงๆภพก็หมดไปจริงๆความไม่สบายใจความอึดอัดความขัดขืนความอะไรไม่มีปล่อยวางว่างไปเลยจริงๆจะให้กลับตาลปัตรเป็นว่าจะนั่งต่อก็นั่งได้แต่ทำงานต่อก็ทำได้จะมีบทบาทอะไรต่อก็มีได้แล้วไม่ขัดไม่ พื้นไม่เดือดไม่ร้อนไม่มีอะไรที่ลำบากเลยจริงๆทุกข์ก็หมดไปทุกก็หมดไปจริงๆตัวที่ทุกข์หมดไปนั่นแหละคือตัวสูงสุดเป็นวิมุตแพ้เพราะฉะนั้นเราจะอยู่เฉยๆเราจะหยุดเราก็รู้ว่าหยุดหรือว่าอยู่นิ่งๆมันก็อยู่นิ่งๆอันนี้คือทำนี่คือมีบทบาทนี่คือมีการงานแต่ใจของเราก็ไม่มีทุกข์อะไรเป็นไปโดยรู้มีจิตที่จะกำหนดกับมันมีจิตที่จะทำกับมันจะปรุงกับมันจะทำงานกับมันประกอบอะไรต่ออะไรด้วยความสามารถความเข้าใจอย่างนี้ดีแล้วก็พยายาม วันนี้เป็นหนี้ดีดีตามที่สมมุติเขาก็รู้กับโลกเขาแล้วทำให้ดีที่สุดเราจะเอาดำรงเท่านี้เราจะทำให้ดีที่สุดเท่านี้ใครขนาดเท่านี้ตามที่เรากำหนดหมายแล้วให้ได้เท่านี้แล้วก็เอาก็ทำอยู่ไม่ได้มีความทุกข์แม้การงานก็ไม่ทุกข์แม้การหยุดก็ไม่ทุกข์เขาเรียกว่าบริบูรณ์หมดจะอยู่ด้วยซ้ำมันจะมีการงานอยู่เป็นที่สุดก็ไม่ทุกข์และก็สัมมากัมมันตะนั่นแหละเป็นที่สุดเพราะใจมันวางใจมันนิ่งใจมันหยุดพรุ่งนี้หยุดสังขารจุดเทียบเคียงเอามาเป็นเราแต่มันรู้ความจริงก็มีบทบาทกับบทบาทดิ้นร็อคแซ็คก็ดิ้นไปจะหยุดดิ้น [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ถ้าไม่หยุดได้ถึงขนาดนี้ได้หยุดยังขนาดปรุงอยู่เราก็รู้แล้วเราก็สบายลืมตาขึ้นมาเราจะมีบทบาทในการงานอะไรก็มีการงานอย่างนั้นอย่างนั้นไปคิดแล้วก็สบายแล้วรู้ว่ายินดีแล้วเราก็ทำดีนี่ไปจนกว่าจะเป็นกับ 1 วัน 1 คืน 1 วันหนึ่งก็คือกลับ 1 เรียกว่าวันคืนนึงก็เรียกว่ากัดมือเรียกว่าคืนเรารู้ทั้งกลับอย่างนี้เป็นสังข์วัดตะกล่ำรู้ทั้งอาจจะมีเราไม่นับเอาอันนี้เป็นกลับเรียกว่าวัดต่างๆรู้ทั้ง 3 วัดตรรกะวิวัฒนาการรู้แท้ๆมรณะเอาเอาอายุเอาเวลามานับเอาขนาดนั้นเป็นการไม่หลงใหลไม่เข้าใจผิดเพราะเรากำหนดวัน 1 คืน 1 คืนกลับ 1 [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] แล้วแต่สุดท้ายอยู่กับทุกข์เขาอย่างเฉยๆเพราะทุกคณะเกิดขึ้นทุกข์เท่านั้นดับไปกลับมาอยู่กับทุกข์ก็ได้อย่างสบายเพราะรู้เท่าทันทุกข์และอยู่เหนือทุกข์เราเรียกว่าทุกข์เท่านั้นเกิดขึ้นทุกข์เท่านั้นดับไปเพราะเรายังมีจิตรู้ทุกข์วัดป่าตลอดเวลาที่เราเป็นพระอรหันต์แล้วรู้ทุกข์อริยสัจอยู่ตลอดเวลาแล้วลูกสมุทัยอริยสัจอยู่ตลอดเวลาเรารู้นิโรธทุกข์นิโรธอริยสัจอยู่ตลอดเวลาเรามีทุกข์นิโรธสังขารไม่มีปฏิปทาตลอดเวลาอัลเลาะห์อ่านดูอันนี้ก่อนแล้วเดี๋ยวจะอธิบายไล่ลงไปตั้งแต่อยากรู้ทุกข์แล้วเราก็เลิกมาได้จิตขาดเพราะขาดแล้วเราก็อยู่กับมันได้สบายนะจะกลับวนไปวนมาให้สักให้ฟังที่สุดทั้งหลายจาก ญาณปัญญาวิชาแสงสว่างของเราได้เกิดขึ้นแล้วในธรรมะที่เราไม่เคยได้ฟังมาแต่ก่อนพระพุทธเจ้าท่านยืนยันว่าในสมัยพระพุทธเจ้าไม่มีสมาธิองค์ 8 อะไรก็ได้ไม่มีท่านไม่ได้ยินมาก่อนมันเผื่อมันล้างจานกันทั้งหมดถ้าไม่ได้ยินมาก่อน 0 ไม่เหลือหรอกมีแต่อะไรเลอะเทอะไปหมดเช่นเดียวกันก็เดี๋ยวนี้นี่คือเราควักเอาอะไรต่ออะไรทำมาหลายๆคันหลายๆอย่างเราดึงออกมาใช้เดี๋ยวนี้เลยมันไม่มีไม่เคยได้ยินมาก่อนเราไม่เอาละเอียดถึงขนาดว่าพระพุทธเจ้าท่านยืนยันว่าการกล่าวถึงว่าสุดโต่ง 2 ส่วนมัชฌิมาหรือว่าการ กล่าวว่าอริยมรรคองค์ 8 อะไรอย่างนี้หรือแม้ที่สุดกล่าวว่าทุกข์สมุทัยนิโรธมรรคพระพุทธเจ้าท่านยืนยันว่าไม่กล่าวคนอื่นเดี๋ยวนี้ไม่พูดถึงกันแล้วเช่นเดียวกันก็เดี๋ยวนี้ศีลรดน้ำมนต์เนี่ยมันผิดศีลนะปลุกเสกติดสินนะไม่กล่าวกันและไม่กล่าวถ้าเราไม่เกิดคุณเชื่อไหมว่าจะไม่มีใครกล่าวขึ้นมาชี้คุณเชื่อไหมถ้าเราไม่เกิดจะขึ้นมายืนยันกล่าวอันนี้ขึ้นมานำอันนี้อยู่ขึ้นมาจะไม่มีใครมาชี้มีแต่จะทำอย่างนี้เห็นไหมครับทวีทุกวันทุกวันทุกวันก็ต่างกันไปหมดจะต้องเจิมป้ายใหม่หวยอะไร อีกต่อไปก็จะไม่ห้ามแล้วจะเป็นเรื่องธรรมดาจะเจิมป้ายจะใบ้หวยจะลดน้ำมูกน้ำมนต์จะเอาใจคฤหัสถ์ทรงชีวิตยังอยู่ด้วยการกระทำเรือนไฟอย่างนี้เรียกว่าการกระทำเกินไปคือการบูชายันต์การกระทำยันต์สัมปทานอย่างนี้จะทำยันสัมปทานหัวใจพิธีกรรมและก็ไม่รู้เรื่องก็คืออะไรปลุกเสกปลุกเสกอะไรต่อไปมันจะมีแต่อย่างนี้ไม่มีใครมากล่าวเมื่อไม่เข้ามากล่าวก็ไม่เคยได้ยินกันแต่นี่ยังดีมีเชื้ออย่างเดียวไม่ได้ยินกันอยู่แว่วอยู่ว่าอย่างนี้มันผิดอย่างนี้เป็นกุศลใดมีแต่ เราเกิดมานี่เราก็ยังได้ยินสำหรับพระพุทธเจ้าแล้วจะยืนยันเนี่ยหมดเชื้อแล้วไม่กล่าวกันแล้วไม่กล่าวอริยสัจก็ไม่กล่าวอย่าว่าแต่อย่างยกตัวอย่างนี้เลยว่าไม่ลดน้ำมนต์เนี่ยเป็นผิดได้ถูกถูกนะถ้ารดน้ำมนต์นี่ผิดศีลนะมีเป็นต้นหรือว่าจะเจอป้ายนี้ผิดศีลนะต่อไปจะไม่ได้ยินแต่เดี๋ยวนี้ยังได้ยินอยู่บ้างยังได้ดูหลักฐานคนรู้บางคนเขาก็กล่าวบ้างแต่ว่าก็ยังไม่กลับซะหรอกผมเอาผมแน่ใจว่าผมเอามายืนยันอย่างยืนชัดและเอามาอธิบายสาธยายให้เห็นโทษเห็นทายว่าเห็นมันผิดยังไงมันงมงายยังไงมัน มันเป็นการลงอัตตาอัตภาพอย่างไรมันไร้ผลเปล่าๆไม่ได้ยังไงผมว่าผมเอามายืนยันแล้วก็พยายามให้พวกคุณเข้าใจชัดแจ้งด้วยแล้วคุณว่าคุณก็เอามายืนยันด้วยตีแผ่ย้อนออกมาในโลกเพราะโลกมันสูญไปแล้วเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้ยินหรือไม่ได้ยินเราจะว่าไม่ได้ยินก็ได้มันอยู่ในเล่มหนังสือถ้าไม่มีหนังสือไม่มีหลักฐานอะไรพวกนี้บ้างเจ๊งเลยแจ้งผมก็ยังไม่เคยได้ยินกล่าวกันว่ารถน้ำมนต์ไงผิดสีเนื้อและน้ำมนต์ไม่ดีผมมาเจอออกก็ได้หลักฐานที่อยู่ในพระไตรปิฎกอ้อนี่มันยืนยันไอ้นี่แล้วเข้าใจเข้าใจก็แสนที่จะไม่สงสัยเลยแล้วเราก็รู้ซึ้งเข้าไปอีกยิ่งกว่ายิ่งเห็นเหตุปัจจัยอะไรเหตุผล ไม่เข้าใจเราก็แน่ใจเราก็รู้อะไรหลายๆอย่างที่เราเอาขึ้นมานำมากล่าวนี้ทุกวันนี้เราเอาอะไรมาอธิบายอธิบายให้เราเอามายืนยันโต้แย้งกับเขาที่เขายืนยันการกระทำเขากระทำกันแต่เราบอกว่าไอ้นั้นผิดเป็นมิจฉาทิฐิอย่าไปทำสร้างพระเครื่องนี่เป็นการทำลายศาสนาเขายกอ้างส่วนดีในโลกมันมีส่วนดีก็ส่วนชั่วเพราะฉะนั้นจะหาเหตุผลในส่วนดีมันมีมันได้ถ้าเผื่อว่าสร้างขึ้นมาแล้วส่วนดีมีดำเนินบทบาทเป็นจริงถ้าคนดีล่ะแต่ทีนี้มาปั้นเสือจนกระทั่งบทบาทดีมันไม่เดินแล้วสร้างขึ้นมาทำขึ้นมามันมีแต่บทบาทเร็วพอสร้างปุ๊บคนสวยไปใช้ประโยชน์ใช้ในทางเร็วหมดทุกทีรับทราบครับ ถ้าสร้างขึ้นมาแล้วก็เอาไปช่วยถูกไปช่วยไม่ได้บทบาททางดีเราก็ทำพระที่สร้างขึ้นมาแล้วคุณก็เอาไปถวายในบทบาททางเดียวก็เลิกเพราะว่าคนมันหลงผิดกันไปหมดแล้วเอาอันอื่นเอาแบบอื่นรูปอื่นแทนได้เอาสิ่งอื่นขึ้นมากำหนดเกิดขึ้นมาอันนี้เลิกใช้แล้วโดยเฉพาะอันนี้พระพุทธเจ้าไม่เคยบรรยายไม่เคยทำไม่เคยสนับสนุนไม่มีด้วยแล้วเราจะมายืนยันว่าไอ้นี่ต้องมีเขาบอกว่าวัดนี้ไม่เคยมีพระพุทธรูปเขาบอกเราว่ารัฐบาลไม่มีพระพุทธรูปโอ๊ยอีวัดจังใดเป็นวัดได้ยังไงว่ามันมีพระพุทธรูปไม่มีบทเป็นพระได้ยังไงคุณเคยได้ยินมาก่อนหรือว่าวัด ไม่มีโบสถ์วัดนี่แหละไม่มีพระพุทธรูปคุณเคยได้ยินมาก่อนหรือไม่เคยไม่พูดกันหรอกวัดต้องไม่มีโบสถ์วัดต้องไม่มีพระพุทธรูปอย่างเงี้ยเราพูดอย่างนี้นะเขาไม่พูดกันหรอกเขาแน่ใจกับไปยิ่งกว่าแน่ใจเราเข้ามาในสถานที่เกี่ยวข้องว่าเป็นศาสนาเป็นวัดแล้วจะต้องมีพระพุทธรูปมีหมดถ้าไม่มีพระพุทธรูปไม่มีบวชไม่เป็นสัญลักษณ์ไอ้นั่นรูปใบเสมาธรรมจักรที่ว่านั้นมันภาษาเรียนมันพูดผิดก็คือไหว้ มันบานปลายใหญ่หยาบแล้วเรายังไม่พูดถึงอันนั้นแล้วยกตัวอย่างแค่นี้ก่อนไอ้นั่นมันถือกันหนักเกินไปแล้วมันมัวเมาแต่แค่คำว่าวัดต้องมีพระพุทธรูปไม่มีพระพุทธรูปไม่มีโบสถ์ไม่ใช่วัดอันนั้นวัดของรุ่นใหม่สร้างแท้จริงไม่ใช่วัดไม่ได้หมายถึงอย่างนั้นวัดหมายถึงสถานที่ที่เราจะมาอาศัยใช้เป็นประโยชน์รวมกลุ่มกันทำงานจะมีบทหรือไม่เห็นจำเป็นทุกวันก็ไม่มีบอกใครยืนยันได้บ้างเทศบาลตำบลและแน่นอน ที่สุดเขตสะพานมีพระพุทธรูปไหมเวฬุวันมีพระพุทธรูปไหมอัมพวันพระพุทธรูปไหมวัดทุกวัดในสมัยพระพุทธเจ้ามีพระพุทธรูปไหมไม่มีแต่คนไม่เชื่อเพราะฉะนั้นเรากล่าวว่าเราไม่เคยได้ยินไม่เคยได้ฟังมาก่อนเลยคุณก็จะอุทานผมก็จะอุทานผมไม่เคยได้ยินผมไม่เคยได้ฟังมาเลยก็วัดน่ะมันไม่มีโปรหรอกมันไม่เกี่ยวก็โปรดหรอกผมไม่ได้จะฟังแต่ผมรู้ว่าไม่เกี่ยวไม่มีแล้วผมรู้ผมเห็นของผมเข้าใจแต่ผมก็เอามากล่าวคุณก็ไม่ได้ยินสงกรานต์เหมือนพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าเราไม่ได้ยินมา ถ้าไม่ได้ยินมาก่อนเลยอริยสัจมีอย่างนี้ใครกล่าวไว้เดี๋ยวผมอธิบายประโยคไปทุกอย่างนะให้เห็นชัดว่าเหมือนกับเรากำลังยกหลายๆอย่างนี้ว่าเราไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยไม่พูดถึงกันแล้วลบเลือนแล้วสิ่งที่ยืนยันสัจจะอันนี้ครบเดือนแล้วมันมีใหม่มันมีอะไรอีกที่แปลกที่แปลกที่ไปยึดถือกันจนกระทั่งอธิบายปัญญาอธิบายได้เราจะอธิบายพระพุทธรูปเราจะใช้พระพุทธรูปเป็นเหตุนำไปหาคุณงานความมีอะไรเราก็อธิบายได้เราก็ทำได้จริงๆแต่ความเข้าใจของคนเดี๋ยวนี้มันยึดถือพระพุทธ ว่าจะเป็นอย่างนั้นแล้วมันเลอะไปแล้วพอบอกได้พระพุทธรูปไปแล้วโอ้โหหวานเลยหลังยังไงก็กราบกันแล้วอ้อนวอนกันแล้วอ้อนวอนกันอีกองค์นี้ติดใจแล้วไปถึงบ้านตั้ง 30 เที่ยวเลยอ้อนวอนแล้วออกมาอีกหรือบางคนก็บอกหมายชื่นใจลูกทำหีนึกถึงลูกค้าเลยองค์นี้แน่นอนให้ใครมาเห็นผิวเห็นสีเห็นรูปแล้วเนี่ย 200,000 บาทไม่มีต่อสักคำนะมันมี 2 วิธีการใหญ่ๆวิธีการนึงขายเป็นสินค้าเป็นรูปแบบเป็นของสมบัติโลกเป็นวัตถุมีวิธีการนึงก็ไอ้แบบวัตถุนี้เป็นการมีวิธีการนึงอีกแนวหนึ่งของความคิดหรือความคิดของมนุษย์คือเป็นเพราะว่าปัญหาเป็นเพราะเป็นชาติเป็นอัตรา เด็กมีกำลังวังชามีสภาพเป็นพระเจ้าอย่างโน้นอย่างนี้นะจะบรรดาให้เราได้พระพุทธรูปองค์นี้ก็กราบอ้อนวอนกันไปสิส่วนพวกที่ไม่ได้นึกว่าฐานนิยมนี่ก็ไม่กราบมีแต่จะเช็ดปัดถูหรือว่าบางทีสนิมนี้อยากให้หลุดนะรักษาสนิมไว้ให้ดีเลยโอ๊ยราคาจะแพงขึ้นเลยใครไม่เห็นสนิมนี้เพิ่มอีกสัก 5,000 บาทก็ยังได้เลยแสนกับ 5,000 บาทจะไม่ต่ออย่างนี้เป็นต้นผมนี่ก็ขายวัตถุไปยินดีในอย่างตามมาตรฐานเห็นพระพุทธรูปก็เป็นอย่างนี้ส่วนพวกที่ร้องไม่ได้ทางอัดในสภาพของปัญหาภพชาติตัวตนไม่มีแต่มายึดมาเป็นตัวตนแรงไม่มีแต่มันปั้นแรงไม่มี เป็นอำนาจเป็นแรงบันดาลมณฑลได้ก็นึกถึงไม่และจะขัดหรือไม่ขัดจะนึกถึงคนขายคนซื้อราคาไม่เกี่ยวตราบยันเลยสาธุเป็นจันทร์พิธีเลยอ้อนวอนแล้วอ้อนวอนอีกขอให้ดลบันดาลขอให้ส่งอำนาจมาปกป้องคุ้มครองรักษาบันดาลให้ฉันได้นู่นนี่มีพระพุทธรูปเดี๋ยวนี้ใช้กันอยู่ 2 แนวใหญ่ๆก็ตามด้วยกับอัตชีวประวัติต่อไปอีกฝั่งนึงอย่างเงี้ยเข้าใจกันได้ไหมเนี่ยมันตรงไปอยู่เนี่ยมันไม่มาหรอกอธิบายมันก็ไม่ออกแล้วก็ยึดตามรูปรอยว่ามันจะให้ประโยชน์แก่เราอย่างนี้เพราะเราเอง แล้วก็ไม่ต้องมีพระพุทธรูปและเราก็ไม่หลงเป็นเพราะว่าตัณหาแล้วก็ไม่มีรูปไม่ต้องมีสิ่งนี้บรรดาอะไรไม่ต้องมีสิ่งที่มาฆ่ามาขายอะไรยิ่งมีราคาแพงโอ๊ยสนิมแพงราคาแพงเอาไปก่อนออกไปเดี๋ยวก็จะมาปล้นทิ้ง 1-2 สุโขทัยอู่ทองอะไรอยู่ที่นี่ราคาแพงๆไม่ได้คือเอาไว้ที่นี่แล้วก็คุยกับต้องมานั่งเฝ้ายามอยู่นะมันนอนเฝ้ายามหรือไม่ก็ต้องใช้กุญแจใช้อะไรไปปรึกษาไว้ตรงกลางนานาเพราะมันเป็นฉากรูปเป็นชาตะรูปะเป็นของที่มีค่าในโลกโลกก็ตีราคากันแล้วเพราะเรารู้แล้วว่าสิ่งที่แย่งเนี่ยพระพุทธเจ้าบอกว่าอย่าไปสะสมไว้อย่าไปมี นี่มันไม่เกิดประโยชน์ถ้าเราเข้าใจพุทธะแล้วเข้าใจรูปเข้าใจนามเรารู้แล้วพระพุทธเจ้ารูปพระพุทธเจ้าก็อยู่ในใจเรารูปพระพุทธเจ้าเป็นรูปปัญญาที่คุณบริสุทธิคุณกรุณาธิคุณและรูปร่างลักษณะอย่างนั้นแล้วเข้าใจแล้วเราก็พยายามทำให้เกิดอาการที่เป็นปัญญาที่คุณบริสุทธิ์ที่คุณและกรุณาธิคุณที่เกิดจริงเป็นจริงในตัวเราให้ครบบริบูรณ์ให้เห็นเด่นชัดที่เป็นรูปร่างลักษณะแม้เราแสดงลักษณะอาการอย่างนี้ก็เป็นรูปของความกรุณาผมกำลังบรรยายธรรมะให้คุณฟังเนี่ยผมกำลังทำอาการของความกรุณาผมว่าอย่างนั้น
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive