200326-059 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน059-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ008.txt

ึ้นเป็นเหตุสำคัญตัวว่าเราเป็นสมรรถนะเราเป็นพราหมณ์เราดีกว่าเขาเราเสมอกับเขาเราเลวกว่าเขาเป็นแต่ว่าความจริงอันใดมีอยู่ในข้อนั้นครั้นรู้ความจริงนั้นด้วยปัญญาอันยิ่งเองแล้วก็เป็นผู้ปฏิบัติเพื่อนายพบก็คล้ายกับหลักในภพเพื่อดับเพราะเสียเท่านั้น อันนี้เป็นข้อ 3 ปริพาชกทั้งหลายอีกข้อหนึ่งพราหมณ์ได้พูดกันอย่างนี้ว่าเราไม่เป็นเป็นที่กังวลกับสิ่งใดๆแก่ใครๆและความกังวลของเราในสิ่งไหนๆในใครๆก็ไม่มีอาการที่พูดอยู่อย่างนี้ชื่อว่าพูดคำสั่งไม่ใช่กล่าวมุสาและพราหมณ์นั้นก็ไม่ถือเอาการที่พูดคำศัพท์นั้นเป็นขึ้นเป็นเหตุสำคัญตัวว่าเราเป็นสมณะเราเป็นพราหมณ์เราดีกว่าเขาเราเสมอกับเขาเราเลวกว่าเขาเป็นแต่ว่าความจริงอันใดมีอยู่ในข้อนั้น ครั้นรู้ความจริงด้วยปัญญาอันยิ่งเองแล้วก็เป็นผู้ปฏิบัติให้เข้าแนวทางที่ไม่มีกังวลใดๆนั้นไม่มีกังวลใดๆเท่านั้นเองพระราชาโชคทั้งหลายนี่แหละพราหมณ์บริษัท 4 ประการที่เราทำให้แจ้งด้วยปัญญาอันยิ่งเองแล้วประกาศให้รู้ทั่วกันถ้าฟังดีๆผู้ใดเข้าใจภาษาชัดๆอย่างถึงจริงๆแล้วก็จะเห็นได้ว่าธรรมศักดิ์ 4 ข้อนี้มันก็เป็นหลักธรรมะธรรมดาที่ลึกซึ้งเป็นจริงใครถึงจริงก็เป็นผู้บรรลุธรรมที่ศาสนาพระพุทธเจ้าไม่ได้แยกศาสนาออกจากพราหมณ์ศาสนาที่เก่า ศาสนาคริสต์ศาสนาอันเดียวศาสนาคือสัจธรรมสูงสุดอันเดียวแล้วเราก็เอามาเรียนรู้อย่างให้ถึงด้วยปัญญาอันยิ่งทำได้ยิ่งขึ้นเท่าไหร่ยิ่งต้องทำเพราะจะเป็นหลักเกณฑ์ที่เรียนมาตั้งแต่ฤาษีชีไพรขั้นไหนๆก็ตามก็คือความจริงที่เราได้พยายามกระทำขึ้นกระทำขึ้นให้ดียิ่งขึ้นยิ่งขึ้นยิ่งขึ้นดียิ่งไปเท่าไหร่เท่าไหร่เท่าไหร่ก็ดียิ่งขึ้นไปเถอะจุดตีมันมีชิ้นเดียวเท่านั้นแหละจุดที่บริสุทธิ์สูงสุดจุดที่จริงใจที่สุดจุดที่เป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านที่สุดประโยชน์ตนก็คือเบาว่างง่ายไม่ทุกข์ไม่อึดอัดขัดเคืองไม่ลำบากใจอะไรเลยแม้งานจะลำบากที่สุดหนักที่สุด รวยที่สุดกำลังกระทำอะไรที่ทั้งเจ็บแสบเผ็ดแสบทั้งลำบากจัดอยู่ที่สุดแต่คนนั้นก็ใจไม่มีทุกข์เลยไม่เดือดร้อนใจถ้ารู้ว่างานนั้นดีจริงเป็นงานที่เป็นประโยชน์จริงเป็นงานที่ช่วยเหลือเฟืองฝ่ายผู้อื่นจึงเป็นการเสียสละจริงไม่เห็นแก่ตัวจริงแม้งานนะจะหนักหยาบเสร็จแสบเผ็ดลำบากขนาดไหนคนนั้นก็ทำอยู่ด้วยใจอันเบิกบานแจ่มใสรู้ในงานนั้นมันหนักในความต้องต่อสู้กับเผ็ดแสบรู้อยู่อย่างชัดๆเลยไม่ได้ไปมีจิตใจอะไรที่จะมีอุปกิเลสอะไรไม่มี จะไปมีนิดๆหน่อยๆในพยาบาทในโกธะในอุปนายกไม่มีสัดส่วนของจะมีอภิชาวิศวะโลภะจะมีจิตใจเป็นที่เขาอื่นเขาอื่นมาเทียบมาเขียนไม่มีไม่มีว่าที่จะถือว่าเป็นตัวเราขึ้นมาหรือว่าเป็นตัวเขานั้นไม่มีเหมือนกันเห็นอันอื่นก็เห็นเขาไม่ทำก็รู้ว่าเขาไม่ทำเขาดีมากเขารู้ว่าเขาดีมากเราเท่าเขาอยู่ก็รู้ว่าเราเท่าเขาอยู่เราต่ำกว่าเขาก็รู้ว่าตามเราต่ำกว่าเขายังไม่ถึงที่เขาเป็นเขามีเราทำได้มากกว่าเขาทำได้สูงกว่าเขาทำได้อยู่ไม่หยุดหย่อนก็เขาก็รู้ชัดอยู่ว่าเรากำลังทำให้จดจำแต่เขาไม่ทำเขา เขาอยู่เฉยๆก็รู้ชัดๆไม่มีจิตใจห่อเหี่ยวไม่มีการขัดเคืองไม่เพ่งเขาเรารู้เราทำดีก็มีกรรมกรรมดีหรือการกระทำดีบทบาทดีนั้นอยู่จิตใจสบายจิตใจสบายรู้จริงเขาควรทำแล้วเขาไม่ควรทำรู้เขาควรทำแต่ไม่ทำแต่เขาขี้เกียจก็รู้เป็นผู้รู้ชัดเป็นผู้รู้กุศลอกุศลอยู่ชั้นเพราะใครแสดงกุศลอยู่รู้กุศลใครกำลังแสดงอกุศลอยู่รู้ว่าผู้นั้นกำลังมีอกุศลอยู่รู้ว่าบาปก็เป็นของเขาความต่ำความไม่ดีความไม่ควรก็เป็นของเขาเราก็ทำดีอยู่เราก็ดีอยู่เราก็เป็นตัวอย่างอยู่หรือเราก็กระทำอันนี้ไปอยู่ใจเราก็ไม่ อะไรจริงๆไม่มีเพลงของอภิชาวิศวะโลภะไม่มีพยาบาทก็ไม่มีไม่มีเศษก็พยาบาทนิดนึงก็ไม่มีการไม่ชอบใจการขัดเคืองปฏิคไม่มีก็พูดจากคับแค้นใจอะไรต่ออะไรที่เทียบกับคนอื่นสิ่งอื่นไม่มีโกะไม่มีโกรธไม่โกรธไม่มีแค้นอุปมายังมีจิตใจจดจำเอาไว้ผูกเอาไว้ถูกเกี่ยวข้องเอาไว้เทียบเคียงอะไรเอาไว้อีกยึดถือว่าเราเสียเราได้อะไรอยู่ไม่มีไม่มียึดถือเราเสียเราได้ยึดสภาพอากาศที่ชอบที่ทำอะไรก็ไม่มีเงินแม้แต่อื่นๆไปหมดก็ไม่มีจะไป มีสวนสัตว์ที่ร้ายเรียกว่ามัคคะลบหลู่คุณคนอื่นสิเสียก็ไม่มีไม่ได้ลบหลู่คุณใครใครก็มีคุณอยู่ก็รู้คุณอยู่เท่าเก่าคนนี้ขนาดนี้กำลังทำสิ่งที่เลวเป็นอกุศลอยู่ขี้เกียจก็รู้ขี้เกียจแต่คนนี้เคยทำดีก็รู้ว่าทำดีไม่ได้ลบความดีเข้าไปเสียไม่ได้ดูความดีเข้าไปเสียเขาเคยมีดีก็รู้ว่าเขาเคยมีดีแต่ตอนนี้เขายังทำสิ่งที่ไม่ดีก็รู้ว่าเขาทำสิ่งไม่ดีหรือบางคนกำลังทำส่วนดีอยู่ดีน้อยเราทำอยู่พร้อมๆกันนี่เราก็ทำแต่เราทำได้ดีมากมีคุณภาพมากมีความชัดเจนมีปริมาณมากและทำได้อยู่เดี๋ยวนี้ก็รู้ก็ไม่ลบ ถูกคนที่เขาทำไม่สามารถไม่ดีมากก็ทำได้เท่านั้นตามกำลังวังชาตามปัญญาตามแรงงานของเขาเขาก็ทำได้แค่นั้นก็รู้ในคุณของเขาไม่ได้ลบหลู่ไม่ได้ข่มขู่ไม่ได้ดูถูกรู้อยู่ว่าเขาก็ทำแล้วเขาก็พยายามด้วยพยายามน่ะสิเราก็จะเห็นได้ว่าเขามีดีมีกุศลมาจากอกุศลเขาได้พยายามอยู่ด้วยซ้ำไปส่วนคนไม่พยายามก็รู้ว่าเขาไม่พยายามเขากลับให้อื่นให้อกุศลกินตัวก็รู้อย่างนี้ถูกต้องมีไม่มีจิตที่เป็นมรรคไม่มีจิตอิสระไม่เทียบเราดีกว่าเขาเราเด่นกว่าเขาเราเสมอกับเขาเราเลวกับเขาอะไรไม่มีปัญหาไม่เทียบผิดรู้จริงตรงจริงรู้จริงตามจริง เขาทำอยู่เขาดูเขาตำเขาเสมอกับเราเลยพอๆกันก็รู้เขาสูงกว่าเราก็รู้อยู่เป็นจริงใกล้เคียงกันขนาดไหนห่างกันขนาดไหนรู้จริงตามจริงไม่มีกิเลสประหลาดไม่มีการเทียบผิดไม่มีการยกตนไปเสมอเขาโดยที่ไม่เสมอไม่มีการยกตนเหนือเขาโดยที่ตัวเองไม่ได้เหนือสักหน่อยไม่ได้ทำตัวนึกคิดว่าตัวเองหรือว่าทำตัวเองต่ำกว่าเขาทั้งๆที่ตัวเองไม่ต่ำกว่าเขาสักหน่อยไม่มีอะไรไม่ได้ทำอะไรผิดประหลาดจึงเรียกว่าไม่มีอะไรประหลาดสัตว์ไม่มีอะไรประหลาดไม่มีอะไรประหลาดไปแปลกไปผิดเพี้ยนไปเป็นจริงแต่ไม่มีตลาด ไม่มีแม้กระทั่งอิจฉาริษยาเขาทำดีกว่าเราอยู่ก็เหมือนริษยาไม่ก็เหนือกว่าก็เหนือกว่าเห็นชัดๆอยู่ใครจะดีกว่าได้มากกว่าอะไรถึงไม่มีพัชรีไม่ตระหนี่หวงแหนแม้เราจะเก่งก็ไม่หวงความเก่งใดๆแม้เราจะมีสิ่งที่มีมากสิ่งที่มีนั้นเป็นความดีเป็นวัตถุเป็นข้าวของประเสริฐเป็นอะไรก็แล้วแต่ไม่หวงแหนทุกอย่างให้หวงแหนให้เลยเต็มใจและสร้างเพชรได้แก่เพชรและสร้างยอดทองยอดเพชรแต่แจกยอดทองยอดเพชรให้ทำเพื่อให้ผู้อื่น ไม่ใช่เราทำดีได้แล้วหวงเรามีวิชาความรู้เป็นสุดยอดแห่งยอดเพชรซื้อได้วิชาได้ญาณทัศนะและอุตริมนุษยธรรมได้คุณวิเศษได้มักได้ผลนี่เป็นยอดสุดยอดเพชรสุดยอดทองเราได้แล้วเราก็ไม่หวงแหนเปิดเผยแจกจ่ายตามที่ควรผู้ใดควรได้รับขนาดไหนให้ผู้ใดควรรับได้ให้ได้ให้เลยผู้ใดยังรับไม่ได้ให้ไปก็รับไม่ไหวมันหนักมันใหญ่มันยากก็ยังไม่ให้รู้ควรรู้บุคคลกำหนดให้อันนี้เด็กเกินไปอย่าเพิ่งให้เลยอันนี้น่ะใหญ่ไปอันนี้หนักไปมากไปรับไปยังไงก็ใช้ไม่เป็นหรอกพังด้วยหรือรับไปแล้วก็แบบไม่ไหวหรอกหนักลำบาก ก็อย่าเพิ่งให้อย่างจริงไม่หวงแหนถึงเวลาวาระให้ไม่หวงแหนตอนยังไม่ถึงเวลาวาระก็แบ่งให้ปันให้ไปตามชั้นเชิงก่อนเป็นผู้รู้จริงไม่หวงเห็นไม่ตื่นอย่าว่าแต่สมบัติรากต่างๆที่เป็นวัตถุง่ายๆเลยความไม่มีทางนี้ไม่มีแม้กระทั่งธรรมะไม่มีทำเป็นสูงสุดเปิดเผยหมดแจกทำเหมือนกับมือแบนพระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าเราให้เธอหมดแล้วเหมือนกำมือแบเราไม่ได้เหลืออะไรไว้ก็ให้เธอหมดใจทำเหมือนกับมือแบร์ไม่ได้ไปเหมือนอาจารย์ที่จะต้องสงวนสิทธิ์ ไม่ใช่คนโบราณโบราณนี่หวงวิชามีเพชรมีความรู้อย่างจุดสำคัญสำคัญอะไรในหวงไว้เขาเรียกซ่อนเคล็ดไม่ค่อยปล่อยง่ายๆลูกศิษย์ลูกหามาอย่างนี้ไม่ไว้ใจกลัว 10 และ 10 จะล้างครูก็จำเอาไอ้สิ่งสำคัญไม่ให้หมดนะให้ไปไม่เก่งเหมือนกันแต่ถ้าให้หมดขวดเดียวกลัวจะมาล้างถุงนี้ยังเหลือตัวตนมีเหลือตัวตนเป็นของโลกเรื่องของโลกเป็นอย่างนั้นน่ะไม่ให้หมดถ้า 10 เท่ากันกับเราแล้วก็ได้ก็กลัวแบบนี้ไม่มีความเจริญมีแต่ต่ำลงเพราะว่าถ้าผู้ที่เกิดมาก่อนสูงขนาดนี้แล้วผู้ที่เกิดวันหลังมีแต่ต่ำลง ทำไมไม่ถึงผู้ที่เกิดมาก่อนแล้วผู้ที่เกิดมาก่อนได้สิ่งที่สูงแล้วก็ตายไปมันก็เกมกันก็ไม่ได้สูงขึ้นมันไม่ใช่เมืองพัฒนาไม่ใช่คนพัฒนาคนพัฒนาเราได้ขนาดไหนได้ขนาดนี้คนอื่นต้องเก่งเป็นอภิชาติต้องเก่งกว่ายิ่งขึ้นสูงก็ไปทำให้ได้เปิดเผยให้หมดแล้วก็มีกับเมียไว้ทำไมขายดีก็อนุโมทนานั่นมันถึงจะเป็นการพัฒนามนุษย์ชาติในการพัฒนาบุคคลได้อะไรรู้อะไรแล้วก็ต้องบอกกันให้หมดแล้วเราไม่มีตำหนิที่เหนียวกันถึงป่านนี้ไม่มีเศษกิเลสไม่มีเศษจิตนั้นเราก็รู้นี่มายามายาเป็นสิ่งที่สร้างออกมาเป็นสมมติที่จะรู้เท่าทันมายาไม่เป็นภาพมายาไม่มีมาร แล้วทำอะไรทำออกมาให้ตรงทำอะไรต่อก็ตายทั้งกายและจิตใจกลับมากี่กำมีอะไรอยู่ทำอะไรอยู่ให้รู้ว่าทำอันนี้หมายอะไรที่ดีที่สุดไม่มีอะไรซ่อนเชิงไม่มีอะไรเป็นเล่ห์เหลี่ยมมีแต่ความจริงใจอยากให้รู้มันจะไม่มีมายาเป็นผู้ที่กระทำแม้กระทั่งตนเป็นแบบกระทำตนเป็นมาตากระทำตนเป็นแม่แม่แบบแม่พิมพ์จะทำตนเป็นตัวอย่างก็ไม่รู้ว่าเรากำลังจะเป็นตัวอย่างที่เราเจตนาจริงใจกำลังทำดีมีเปอร์เซ็นตัวอย่างไม่ใช่ทำอวดถ้าจิตใจมีอวดอ้างแล้วก็เป็นสาธารณรัฐ ฟังดีๆมีอุปกิเลสไล่ฟังไม่มีไม่มีมันต่อรองมันมันไล่เรียงกันเพราะแม้แต่แสดงธรรมนี่ก็แสดงตรงๆไม่หวงทำไม่ต้องรีบทำแล้วก็กำลังแสดงธรรมกำลังแสดงทั้งกายกรรมเป็นกายกรรมแสดงว่าจีทำเป็นว่าวิธีทำพูดไม่ใช่พูดโอ้อวดพูดคุยเคืองพูดว่าสบายใจดีสุขดีเพราะว่าได้คุยก็ไม่ใช่แต่พูดเพื่อยกเปรียบเทียบเผื่อยกอ้างอิงอย่างบางทีผมยกตัวเองประกอบถึงกับพวกคุณเนี่ยมันจะพูดเพื่ออวดแต่พูดพูดเข้าใจจริงแล้วบอกกำชับเมื่อเช้าวันนี้มีสติรู้นะรู้ว่าไม่ได้เสพสุขไม่ได้อวดแล้วก็อร่อยดีไม่ใช่ไม่มีจิตใจอันนั้นมีแต่พูด ข่าวเป็นหลักฐานอ้างอิงเพื่อเห็นเป็นชัดๆอะไรอย่างที่ผมเคยทำเสมอกับพวกคุณหรือกับใครก็ตามผมก็รู้ว่าผมทำอะไรไม่ใช่มายาไม่ใช่มีอะไรซ่อนแฝงอยู่ในจิตพูดออกไปนี่จะแสดงอันนี้ใหญ่แล้วตัวเองก็ซ่อนแสงเสพแม้กระทั่งศพว่าเราได้อ้วนใหญ่ก็ไม่มีหาเราจะพูดก็เป็นเลขล่อก็ไม่มีเป็นเลขเพื่อหลอกก็ไม่มีไม่ใช่มายาแต่เป็นมาตาเป็นแม่พิมพ์เป็นแบบอย่างแม้กระทั่งอยู่ในกายจะทำโดยไม่พูดไม่จาก็รู้ว่านี่เราไม่ทำแต่ถ้าเธออ้วนอดใจอวดเก่งไปเดินมาสำรวมเป๊ะปวดแล้วก็อยู่ในใจมีภูมิมีฟองอยู่ก็ให้รู้ว่าใจมีผู้มีส่วนลดลงปรับสังขยา ลงแต่มีจิตมันมีอะไรสังขารแล้วนะลดลงหน่อยคลายลงที่ราคาลงวิราคะลงจางอยู่จะให้อาการจิตฟูฟ่องอย่างนั้นถ้ามีจิตใจสาถือยักษ์ยังมีโอ้โอ้อวดอวดอยู่เรียกว่าสาไทยแกรู้ได้มายาหรือมาตาเรารู้ในมายาเรารู้ในมาตายแล้วไม่มีมายาเรามีแต่ความเป็นมาตาเป็นสิริมหามายายอดแม่ยอดมารดาเป็นมหามารดาไม่ใช่มารดาฟังดีๆคำนี้ถ้าเข้าใจแล้วจะซึ้งมันอันเดียวกันแต่ว่ามันไม่ผิดกันโดยสัจจะเท่านั้นมีสัจจะอะไรจริงถ้าสัจจะอันนั้นสิ่งที่จิตกล่าวแล้วก็ไม่มีปัญหาตรงนี้จ่ายเราเป็นแม่ เป็นแม่แบบถ้าเป็นตัวอย่างและเป็นที่พึ่งแล้วก็ทำเพื่อประโยชน์ผู้อื่นไม่ใช่เราทำเพื่อเสพไม่ใช่เราทำเพื่อลาภยศสรรเสริญธรรมแล้วเป็นล่อหลอกลากแล้วหลอกให้เขาเสริมยศทำให้เขามาสรรเสริญเยินยอเล่นแล้วชื่นใจชอบใจไม่ใช่เขาจะสรรเสริญหรือไม่สรรเสริญก็ไม่เป็นไรไม่เขาจะสรรเสริญสุขมันดีอร่อยดีก็ไม่มีจิตใจก็รู้ว่าเราทำดีอยู่จึงเรียกว่ามันมีมายาไม่มีสาธารณะไม่มีมายาไม่มีสาธุและก็ไม่ยื่นได้จนกระทั่งว่าจะต้องทำยึดมั่นถือมั่นตามนี้เอาอย่างนี้ไม่เปลี่ยนแปลงไม่ย่อหย่อน ไม่อนุโลมปฏิโลมไม่ยืดหยุ่นไม่ใช่บางครั้งเราก็เห็นว่าเออนี่มากไปแล้วแข็งไปแล้วมีปัญญารู้ว่าไม่ดีสูงไปแรงไปจัดไปครับไม่ได้หรือว่ามันหน้ามันใช่แล้วรู้ใน Action reaction ดูในเอฟเฟครู้ในผลที่สะท้อนมาพอแสดงออกไปแล้วมีผลสะท้อนมันดีเอ้าก็เข้าใจดีรู้เสียง 2 แล้วก็แสดงตอบทวนสอบอยู่ถ้าไม่ดีก็รู้ว่าไม่ดีรู้ว่าอ๋อนี่มีผลเสียแล้วลดลงจริงๆไม่ปากมันไม่แข็งขืนไม่ดื้อด้านไม่มีทำพระไม่มีทำพระไม่มีการดื้อด้านมีการยืดหยุ่นมีการอนุโลมปฏิโลมมีไหวพริบมีปฏิภาณรู้สิ่งที่เกิด ที่ดับหรือสิ่งที่ยืดยุ่นหรือสิ่งที่เป็นที่ไปอยู่ตลอดเวลาชัดเจนมีรายละเอียดอย่างนี้เราก็มีแต่นับวันเจริญไม่มีทำพระไม่มีสาระไม่อวดหยิ่งมีแต่ประสานไม่อวดยิงถือตัวถือตนสารพัดนี่ไม่อวดหญิงไม่อ้วนทำตนก็ว่าจะเอาเป็นตนเธอไม่เอาก็ช่างฉันไม่แคร์อะไรไม่มีมีแต่พยายามมีปฏิสันถารมีกะจิตกะใจมีใจเผื่อแผ่ไม่แข็งกระด้างและก็ไม่ยกยิงยอดผยองจึงไม่ได้เกิดนะไม่เกิด มานะจึงไม่มีสภาพเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าผู้ใดยังมีเศษอะไรอีกอยู่ในจิตเราเรียกออกมานะอยากทั้งหมดที่ไล่มาในเรื่องของมานะเรื่องการถือตัวถือตนยกตัวยกตนมาเรื่อยตั้งแต่ผิดลบหลู่คุณท่านลงมาส่วนใหญ่ถือตัวมาทั้งนั้นตั้งแต่มรรคผลลาสักนายกผิดปลาร้าสับก็ผิดผิดถูกถูกทั้งแมะอิจฉาทั้งแม่มัจฉริยะมายาสาทรก็เป็นจิตเลวๆร้ายๆขึ้นมาเรื่อยมาจนกระทั่งทำพระสารัมภ์ส่วนเหล่านี้ก็มานะทั้งนั้นเป็นกิจของเราทั้งนั้นแหละเราปรับปรุงปรับเปลี่ยนทั้งนั้นแหละเป็นตัวยึดตัวยึดตน แน่นจัดหรือว่าไม่มีปัญญาแล้วถ้ามีปัญญาก็ไม่ใช่มานะถ้ามีการลดหย่อนยืดหยุ่นได้ไม่ยึดมั่นถือมั่นก็ไม่มีมานะถ้าเกิดกระทำอย่างที่มีทั้งข้างบนที่ว่ามาทั้งหมดแล้วเป็นอยู่มันก็มีมานะแวะมานะขนาดนี้หรือมานะอื่นที่จะละเอียดอ่อนเป็นสิ่งที่บางเบาเป็นอรูปราคะลงไปอีกเป็นสิ่งที่ละเอียดมันเป็นรูปแต่ว่ารู้ยากรู้เย็นเป็นอโศกกับวิรชายังมีเศษมีส่วนอะไรอีกก็จะต้องรู้มานะหลังนั้นให้ได้อติมานะเรียกว่ายิ่งขึ้นไปอีกมันมีตัวมีตนอะไรอยู่ที่จิตอีกไหมนอกจากถือยึดถือตัวตนแล้วตัวตนจริงยิ่งไปกว่านั้นอีก ประติมานวิทยา ย้อนอับเฉาและก็เดียวดายหรือดีจนตัวคนเดียวได้เดียวดายคนอื่นไม่เห็นจะทำขึ้นมาให้ดีอย่างนี้เลยชั้นดีอยู่คนเดียวได้เลยเพราะอะไรเพราะเราไม่รู้จักอยู่ๆไม่มีปฏิภาณไม่มีความเห็นไม่ใช่จะต้องค่อยๆเออน่าสืบสานออกมาให้ติดเขานิดหน่อยหรือแม้แต่ว่าเราจะทำได้เก่งเยี่ยมเคร่งสุดยอดได้อะไรก็ตามก็ลดลงมาก่อนลดลงมาพอประสานแล้วก็ดึงขึ้นไปอีกมันก็ถึงจะเรียกว่าอยู่ศาลต่อกันไปได้ตลอดดีๆอยู่คนเดียวเดี๋ยวก็ขาดลอยโดดเดี่ยวอ้างว่าไม่มีหมู่ไม่มีกลุ่มไม่มีคณะเรียกว่าสร้างไม่เกิด ไม่สร้างไม่เป็นไม่เป็นยอดแม่ไม่เป็นผู้ผลิตไม่เป็นยอดผู้ผู้สร้างไม่เป็นยอดพระเจ้าไม่เป็นยอดพระพรหมไม่เป็นผู้ที่จะเก่งในการสร้างแม่เพราะไม่รู้จักการยืดหยุ่นไม่รู้จักว่าเราจะดีเนี่ยมีดีที่เราจะดีเรามาสักนิดนึงหย่อนลงมาอนุโลมให้เขาหน่อยนึงและเราก็รู้อยู่ว่าเราหย่อนลงมาอย่างฉลาดไม่ใช่เขาดึงเราแต่เราดึงเขาไม่ยอมมาจนกระทั่งเราลอยแต่เราเองเรามีที่เกาะอย่างแท้จริงเรามีการได้รู้ว่าหย่อนลงมาเนี่ยเราดึงก็ขึ้นมาได้ถ้าเกิดขึ้นมาได้ไม่ใช่เราหย่อนลงไปแล้วเราก็ถูกก็ดึงรูปลงไปเลยไม่ใช่รู้ตัวเราเองว่าเรามีแรงพอไหมถ้าไม่แรงไม่พอ ไว้ก่อนเพราะบางคนรู้ว่าตัวเองหย่อนกับเขาไม่ได้ถ้าหย่อนไปแล้วตัวเองตกหล่นแสดงว่าเรายังไม่มีฐานะเป็นผู้สอนคนอื่นได้เมื่อเรารู้ว่าฐานะเราเป็นผู้สอนคนอื่นยังไม่ได้อย่างนี้เราก็อย่าเพิ่งกลับไปหย่อนลงไปเขาดึงเราลงเลยว่าเราต้องทำให้ฐานแข็งให้ตั้งมั่นก็มีอีกเพื่อจะได้หย่อนลงไปหาเขาได้แล้วเราก็จะได้ดึงเขาขึ้นมาได้ผู้ที่กระทำอย่างนี้อยู่จริงมีจริงพวกนี้ก็จะเป็นครูเขาได้เพราะปกติเป็นนักบวชหรือเป็นนักปฏิบัติหรือเป็นผู้ที่ได้ผลได้มักได้ผลแล้วแต่สอนคนไม่ได้หาหมู่กลุ่มก็ไม่ได้แต่ยืดหยุ่นที่จะกระทำอนุโลมปฏิโลมกับคนให้มีหมู่มีกลุ่มขึ้นมาให้มีพรรคมีพวกขึ้นมาให้มีคนที่ตายขึ้นมาสูงเท่าเราแล้วก็มีผลมีอะไรเหมือน ขึ้นมาอีกได้ไม่ได้ก็แสดงว่าคนนั้นไม่รู้จักอุปกิเลสไม่รู้จักมานะไม่รู้จักอติมานะถือดีอยู่ไม่รู้นะไม่รู้ก็ถือตนไม่รู้ว่าถือดีแล้วกูก็ทำเละเทะๆไปอย่างนั้นหรือไม่ก็ย่อหย่อนจนเกินไปไม่รู้จักว่าเราหย่อนลงมานี่ต้องประมาณนี้หย่อนลงไปเขาดึงเราลงไปเลยแล้วก็ไม่ได้ขึ้นไม่ได้ขึ้นน่ะก็อยู่อย่างนั้นเพราะมันเมื่อมันลงไปอีกตัวนึงมันเมามันเข้าใจผิดกับหัวเป็นทางกลับหาเป็นหัวแล้วนึกว่าเราหย่อนไปให้เขาเปล่าเขากินเหล้าอยู่เลยนึกว่าเราอยากให้เขาเปล่าไม่ได้หย่อนเลยเคร่งอยู่อย่างเก่า รออยู่นี่ระวังเมาไม่รู้ว่าเราทำอะไรเป็นอะไรเราหย่อนก็ไม่ยอมก็ไม่รู้เราช่วยเขาหรือไม่ได้ช่วยก็ไม่รู้ไม่ได้รู้เลยช่วยกันหรือไม่ได้ช่วยกันก็ไม่รู้เพราะเมื่อมันไม่รู้อย่างนี้มันก็ไม่ได้ช่วยใครมันก็ไม่มีผลอะไรตามมามันอาจารย์บางคนนึกว่าเราช่วยคนอื่นอยู่เปล่าไม่ได้ช่วยสอนเขาแทบตายไม่มีมั่งมีผลเขาไม่ได้เลยตัวเองได้จริงแต่ตัวเองสอนก็อยู่ไม่ติดเลยไม่มีผลนึกว่าตัวอักษรก็จะตายได้ผลเพราะไม่รู้ผลชัดและไม่รู้การย่อหย่อนไม่รู้สิทธิวิธีไม่รู้วิธีที่ฉลาดที่จะทำอย่างไรอาจารย์บางคนย่อหย่อนไปจนตัวเองพูดเลยถูกลูกศิษย์ลูกหาหรือว่าจะย่อหย่อนจะหาแต่ลูกศิษย์หย่อนไปหย่อนไปเขาดึงเราจมูกไปเลย พลเอกอุตส่าห์ขึ้นมาได้สูงถูกก็ดึงลงไปเลยตามเลยเยอะไปเยอะไปแล้วศาสนาก็เสื่อมและธรรมะที่เราเป็นก็เสื่อมหลักที่เราได้หลักก็หลุดลักรถแล้วก็ตกต่ำเยอะเพราะไม่เข้าใจไม่เข้าใจอีกที่วิธีไม่มีโสดที่ไม่มีเจอโตปริญญาไม่มีไม่มีบุพเพสันนิวาสไม่มีอภิญญาต่างๆไม่มีอาสาฬหบูชายานแท้และไม่มีปฏิสัมพันธ์ได้เนื้อได้ตัวได้สาระไม่จริงนี่เป็นชัดเจน เพราะสุดท้ายก็ประมาทพระหรือประมาทนอกจากเมามัวผิดแล้วหลงผิดเป็นถูกหลงถูกเป็นผิดหลงหย่อนเป็นหย่อนลงทำนึกว่าทำแต่ที่ยังไม่ได้ทำนึกว่าไม่ได้ทำแต่ที่จริงไปทำนึกว่าเราไม่ได้ทำชั่วหรอกแต่แท้จริงทำชั่วหรือว่าเราไม่ได้ทำผิดหรอกแต่แท้จริงทำผิดมาทะเลาะกันเมาประมาททำทั้งๆที่รู้อยู่เลยว่าผิดประโยชน์ไม่ดีแล้วไม่พยายามเคร่งขึ้นประมาทเสี่ยงก็ไม่เสี่ยงรู้อยู่เลยว่านี่ไม่ดีแต่ทำแดกดันประชดประชันอยู่ในทีมหมดเลยอยู่ในประมาทไม่หมด ทำแดกดันประชดประชันประชันแม่งทำมันอย่างนี้ก็ไปซะก็ได้นี่ประมาททั้งนั้นรู้ทั้งรู้อยู่แล้วยังเสี่ยงอ่านี่จะเสียใหม่มีเสียงเหลือเกินนะรู้เสียงนี่ก็หมายความว่าไม่แน่ใจถึง 50% ถ้าเอาให้แน่ใจอย่าว่าแต่ 60 เลย 70 เลยแน่ใจ 70 มันมีทางรอดแน่มีทางดีกว่าแน่ชัดๆ 70 นั่นเรียกว่าไม่ประมาทไม่เสี่ยงแต่นี่ 50 50 แหมยังไม่ค่อยชัดเลยเสียงนะเสียมากก็ได้เห็นอยู่เลยไม่เอาถ้าอย่างนั้นเราไม่เอาอย่างนั้นเราไม่เอาเสียงเรียกว่าประมาทรู้ทั้งรู้อยู่นะนึกออกไหม อีกอย่างนึงประชดประชันแดกดันรู้อยู่ดีว่ามันออกมาจากกิเลสก็ปล่อยให้กิเลสออกมามีแล้วก็ประมาณรู้อยู่แล้วก็ปล่อยมันออกมามันก็พังอ่ะดิมันก็มีแต่เสื่อมอะดิให้มันออกมาทำไมล่ะอย่าประมาทแม้กิเลสมีโทษมีภัยอันมีประมาณน้อยอย่าประมาทแม้โทษภัยอันมีประมาณน้อยมีคำกราบพระพุทธเจ้าสอนกันชักรำคาญเราขนาดไหนแม่ขอโทษใครอ่ะมีประมาณน้อยก็อย่าประมาทไอ้หมามันเกิดมาจากน้อยไอ้มากมันจะเกิดมาจากมากเองไม่มีครับมันมีมาจากน้อยนั่นแหละ มันมาจากน้อยแล้วมันก็จะมีคำว่าเหมือนเราอย่าประมาทประมาทจึงเป็นทางแห่งความฉิบหายอย่าไปบอกว่าเพราะความประมาทเป็นทางแห่งความตายเลยประมาณ 30 ผายแปลภาษาชิบหายนี่ฉันก็ตายให้ตายบางคนไม่กลัวตายอร่อยดีตายดีด้วยบางคนทุกข์จะจัดที่บอกก็ดีๆจะได้จะตายไปน่ะชอบใจไปซะอีกไม่ได้เราไม่อยากตายหรือเราไม่ตายคนที่อยากตายคนมีทุกข์และคนก็ไม่ชนะทุกข์ก็คือคนอยากตายแล้วคนที่เข้าใจชัดแท้แล้วไม่เอาอยากตายไม่เอาไม่อยากตายแล้วก็ไม่อยากตายก็ไม่เอาไม่อยากตายก็ไม่เอามันไม่อยากทั้งตายหรือไม่ตายจะอยากตายก็ไม่มี ทางซ้ายก็ไม่มีทั้งนั้นเพราะเป็นไปตามความจริงไม่ได้ไปตามความจริงมันถึงเหตุปัจจัยที่จะตายมันก็ตายถึงเหตุปัจจัยครบพร้อมบริบูรณ์ที่ไม่ตายมันก็ไม่ตายไม่ต้องหยาบหรือไม่อยากจิตที่หมดอยากและหมดไม่อยากให้มันลึกซึ้งเหลือเกินต้องทำให้ถึงทำให้ได้อาจจะไม่ยอมลงมาอธิบายอุปกิเลส 16 ไร่เรียนให้ฟังชัดๆเราไม่มี Message อะไรงี้แล้วก็เป็นสูงสุดเราก็เป็นสมณะเราก็เป็นพราหมณ์เราก็เป็นพระเรียกสมัยนี้เขาเรียกว่าพระสมัยพระพุทธเจ้าท่านก็เรียกว่าพราหมณ์หรือสมณะพราหมณ์หรือเรียกว่าสมณะเฉยๆหรือเรียกภาษาอื่นอะไรก็ตาม แต่ที่เรียกว่านักบวชเรียกว่าฤาษีก็เหมือนกันสมัยก่อนพระพุทธเจ้าเรียกว่าฤาษีเรียกว่ามุนีเรียกว่าอะไรก็แล้วแต่เรียกว่านักพรตหรือว่าอ่านักศึกษาเรียกว่าสัตว์ทุกเรียกว่าทิศทางเรียกว่าอะไรก็ได้ภาษาบาลีคือความหมายของผู้ที่บวชและผู้ที่ปฏิบัติธรรมแล้วก็ได้รับผลของธรรมะและจริงมันก็เป็นจริงเป็นศาสนาอันเดียวเท่านั้นในโลกสูงหรือไม่สูงเท่านั้นถ้าสูงสุดแล้วก็เป็นสมณะเป็นพราหมณ์พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าสัจจะท่านรู้สัจจะอันนั้นพระมหากษัตริย์ 4 ที่ท่าน แล้วท่านก็บอกว่ามันเป็นปัญหาธรรมวินัยนี้พราหมณ์ได้พูดกันอย่างนี้ว่าพระก็พูดกันสัตว์ทั้งตัวไม่ควรค่าตัวไม่ควรค่าความที่พูดอยู่อย่างนี้ชื่อว่าพูดคำสั่งไม่ใช่คำไม่ใช่กล่าวมุสาพร้อมที่จะพูดว่าสัตว์ถ้ากลัวไม่ควรฆ่าพ่อถูกแล้วดีแล้วหน้าถูกแล้วดีแล้วพ่อสาธุภาษาบาลีว่าสาธุตรงพูดคำศัพท์สัตว์ทั้งตัวไม่ควรพลาดก็จะไปฆ่ามันทำไม สัจจะข้อที่ 1 และพรานนั้นไม่ถือเอาการที่พูดคำศัพท์นั้นเป็นเหตุสำคัญตัวว่าเราเป็นสมรรถนะเราเป็นพราหมณ์เราดีกว่าเขาเราเสมอกับเขาเราเลวกว่าเขาแม้จะพูดคำศัพท์อย่างนี้ก็ไม่ใช่ว่าพูดว่าเราสัตว์ทั้งตัวไม่ควรฆ่าเราพูดได้อันนี้เราเป็นสมณะเราพูดได้อย่างนี้เราเป็นพราหมณ์เราพูดได้อย่างนี้เราดีกว่าเขาเราพูดได้อย่างนี้เราเสมอกับเขาหรือเราพูดได้อย่างนี้เราเลวกว่าเขาไม่มีไม่ใช่ว่าเอามาพูดมากล่าวคำสั่งนี้แล้วก็แม้แต่แค่กล่าวแล้วก็ถือว่าเรา เป็นธรรมดาแล้วเป็นพราหมณ์แล้วดีกับเขาแล้วเสมอเขาแล้วหรือเลวกับเขาแล้วไม่ได้ยึดอย่างนั้นเลยเป็นแต่ว่าความจริงอันใดมีอยู่ในข้อนั้นความจริงที่ว่าตัดทั้งตัวไม่ควรฆ่าเป็นยังไงอยู่ในสภาพยังไงถ้ากลัวไม่ควรค่าสภาพจริงของภาษาที่บอกอันนี้คืออะไรฉันรู้ความจริงนั้นด้วยปัญญาอันยิ่งเองแล้วก็เป็นผู้ปฏิบัติเพื่อเอ็นดูสงสารสัตว์ทั้งหลายเท่านั้นเองไม่รู้ความจริงและบรรยายยิ่งลักษณ์ก็ทำไม่ได้ทำให้แลๆก็แล้วไปแค่นั้นเองทำให้เป็นอย่างนั้นเป็นแล้วก็เป็นสัจจะถ้าเราเป็นอย่างนั้นจริง แล้วก็เป็นสัจจะจริงแล้วเราจะดีกับเขาหรือไม่ก็เป็นจริงคนไหนทำไม่เอ็นดูฆ่าสัตว์ทั้งปวงอยู่เขาก็เป็นคนฆ่าสัตว์ทั้งปวงอยู่ใครจะอธิบายด้วยภาษาคำว่าเขาเลวกว่าหรือไม่ควรกว่าในโลกไม่ดีกว่าด้วยความเป็นสมณะความเป็นธรรมไม่ควรพลาดก็ถูกแล้วถ้าจะเรียกว่าดีกว่าก็ต้องดีกว่าโดยลักษณะต้องเป็นความเป็นสมณะความเป็นพราหมณ์ด้วยความเป็นนักพรตความเป็นมุนีความเป็นสิทธาความเป็นฤาษีความเป็นนักบวชก็ไม่ควรฆ่าสัตว์ทั้งปวงไม่ควรไปฆ่าพราหมณ์กล่าวมาแต่ไหนแต่ไหนเป็นพราหมณ์กษัตริย์ทุกคำกล่าวนี้ไม่ใช่มุสา พระพุทธเจ้าในขณะที่พระพุทธเจ้าตรัสนี้อย่าลืมว่าในพระพุทธเจ้าตรัสเมื่อศาสนาคำว่าพุทธยังไม่เกิดนะรู้จักจัดอันนี้ตั้งแต่คำว่าศาสนาพุทธยังไม่มีนะพระพุทธเจ้าก็เหมือนกับเราเดี๋ยวนี้พูดคำว่าพุทธถ้าสมมุติว่าศาสนาอโศกจะเป็นศาสนาเบื้องหน้าถ้าสมมติว่าคำว่าทรงยังไม่มีศาสนาศาส