200314-051 พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน051-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ008.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - พุทธประวัติจากพระโอษฐ์ ตอน 1-202 (ปี 19-20-21)MP3 ถอดเสียงแล้ว รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์204 KB
วันที่แก้ไข7 พฤษภาคม 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันนี้เป็นเช้าวันจันทร์ที่ 14 มีนาคมพุทธศักราช 2520 ไปรษณีย์ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พวกเราทำวัตรเช้าที่พุทธสถานสันติอโศกงามวงศ์วานนี้เราได้บรรยายไปจนกระทั่งถึงเรื่องเมถุนสังโยคครบ 7 เทพพระพุทธเจ้าจึงตรัสถือว่าความบริสุทธิ์ของสิ่งที่ควรจะได้รับรู้ถึงความบริสุทธิ์แต่เขาไม่มีทุนเป็นสิ่งที่เรียกว่ายังมีสภาพความเป็นไปด้วยความเป็นคู่ ไม่มีสภาพแยกเดี่ยวยังมีความสัมพันธ์ยังมีความไม่หมดสิ้นท่านอธิบายถึงเมถุนอย่างละเอียดแต่ว่าเป็นหัวข้อซึ่งไม่ใช่แค่ว่ารักพรหมจรรย์เราจะไม่มีเมถุนแต่แค่ว่าไม่ยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงผู้ชายไม่สมสู่กันทั้งนั้นจบถือว่านั่นแหละคือเมถุนแค่นั้นไม่จ่ายเงินอย่างน้อยนักแค่นั้นมันยังเป็นขั้นต้นกับหยาบไม่ได้ใหญ่โตอะไรเลยก็มารู้ลำดับจนกระทั่งถึง 7 ระดับที่จะเห็นได้ชัดมากกว่ามากนัก ที่เราจะมาตรังมาไตร่ตรองมาพิจารณาแล้วก็มาพยายามเอามาเป็นสภาพที่คอยดักดูสภาพจิตสภาวะและกิริยากรรมต่างๆทางกายทั้งสภาพที่ท่านบอกไว้เป็นคู่ครองง่ายๆเราจะสังเกตได้ชัดๆคิดว่าแม้ว่าเราไม่ได้มีการเสพเมถุนไม่ได้เกี่ยวข้องกันแล้วในเรื่องผู้หญิงผู้ชายแต่เรายังยินดีในเรื่องการสัมผัสลูกพลัมงวดเป็นอะไรพรุ่งนี้ท่านยังเรียกแบบนี้ ระยองยินดีในการสัมผัสนวดเส้นลูบคลำอะไรต่างๆได้ก็ยังอย่างนั้นก็ยังเรียกก็ยังอยากขั้นสัมผัสใดยังมีอารมณ์ยังมีความปลื้มเปรมมีรถมีชาติมีจริงกับสภาพที่เป็นอย่างนั้นต้องพิจารณาให้ดีไม่ใช่หรือไม่เรายังมีอารมณ์จิตที่ยังคงอยากอยู่นะถ้าเราจะปฏิบัติธรรมะเพื่อนิพพานเป็นขั้นสุดแล้วก็เธอชอบนวดเป็นรูปความสัมพันธ์หรือไม่มันชอบ พูดจากระซิกกระซี้พูดจามีความสุขปราบปลื้มยินดีอยู่กับการพูดจาได้พูดจาที่ยังมีอารมณ์เป็นคู่ไม่ใช่เรื่องผู้หญิงผู้ชายที่จะจีบกันโดยตรงเพื่อที่จะไปเป็นเศษเมถุนทำทีเดียวแต่มัน

อ่านต่อ

ก็จะไม่บริสุทธิ์มันจะเป็นครั้งแรกสืบต่อหรือว่าพวกพี่โตใหญ่ไปหาจุดหยาบคายได้แล้วแม้แต่ผู้ชายยั่วเย้าอะไรที่มันมีรสชาติมันก็ยัง เปลี่ยนเป็นจะเป็นสภาพของเมถุนธรรมแก่แล้วชักจะเห็นว่ามันชัดละเอียดขึ้นมาละเอียดขึ้นมาแล้วจากนวดเป็นสัมผัสโดยตรงลูบคลำพอพูดจาเล่นหัวสัพยอกพูดจากอธิบายอารมณ์รสชาติมีจิตกลุ่มเปรมยินดีสังโยคได้ 2 ข้อต้นข้อต่อจากข้อต่อมา นอกจากสัมผัสนอกจากสัมผัสแล้วก็การใช้เสียง LINE มาได้เลยว่าสัมผัสเสียงรูปรถกลิ่นอะไรต่างๆนี่แหละและโดยเฉพาะเมื่อเวลามันละเอียดขึ้นมาแล้วที่ทำให้พิจารณาไม่จำเป็นจะต้องไปรถไปกลิ่นแม้แต่เสียงกับสัมผัสปลาต่างๆทางเสียงนี่แหละสัมผัสแท้ๆเลยเพราะฉะนั้นเมื่อสัมผัสลูบคลำนวดแผนหรือว่าแตะต้องสัมผัสทางกายสัมผัสทั้งลิ้นเนี่ยมันก็ชัดเจนหรือไม่อังกฤษนี่ก็ยังไม่เท่าไหร่ทางตาทางหู ถ้าอธิบายให้เห็นความละเอียดละออไปอย่างข้อที่ 3 ยังชอบสบตาด้วยตาของมาถูกทางเขายังชอบสบตาด้วยตาของมาทุกคำยังถ่ายทอดแล้วก็เกิดอารมณ์ปลื้มปลื้มเปรมยินดีเป็นเมถุนมองเรียกเป็นเมถุนสังโยคยังมีความยาวเขาก็ฟังแล้วเนี่ยเราก็จะได้คิดเราก็จะได้เอาไประมัดระวังเพราะเรายังมีอารมณ์อยู่ขนาดไหนเรายังมีความอยากอยู่ขนาดไหนเราจะได้เอาไปประพฤติไม่ใช่ฟังเปล่าแต่เราจะต้องเจียรลงไปละเอียดละออ แม้แต่ยังชอบสบตาด้วยตาเขาหมดทุกคำมีที่จริงยังหยาบมากเลยชอบสบตาด้วยตาก็มาถูกทางยาวนึกข้อที่ 4 ลงไปอีกเราไม่ได้ไปถึงกับขนาดก็สัมผัสเสียดสีลูกคล้ำลวดเป็นอะไรแล้วไม่ไปจะไปใช้ปากคอหรือว่าใช้เสียงพูดสัพยอกเล่นหัวอะไรแล้วตาสบตาก็ไม่แล้วจนถึงขั้นเขายังชอบฟังเสียงของมาตุคามที่หัวเราะอยู่ก็ดีพูดจาอยู่พอดีขับร้องอยู่ก็ดีร้องไห้อยู่ก็ดีไม่ได้ใช้เสียงที่น่าตื่นเต้นน่า อะไรไม่ขนาดร้องไห้อยู่พอดีข้างนอกขวาก็ตามนอกกำแพงก็ตามตอนนี้ขั้นแล้วด้วยซ้ำบังแล้วด้วยซ้ำแต่ยังชอบแอบฟังไม่รู้มันจะไม่เคยมีเพลงอะไรก็ลองแอบฟังอยู่หลังบ้านอะไรไม่ใช่เพลงของสุนทราภรณ์เก่าๆเพลงแอบฟังอย่าอยู่หลังบ้านอะไรเนี่ยแล้วก็ยังชื่นใจอะไรของเขานี่มันจะมีเนี่ยมันเป็นจริงๆนะไม่ต้องถึงขนาดต่อตัวต่อตัวได้พบปะสบกันหรอกเพียงได้แค่ได้แอบฟังได้ยินได้อะไรชื่นใจเกิดรสชาติเกิดเมถุนแล้ว เกิดเมถุนสังโยคและก็แค่นี้แล้วมันก็สั่งสมและเป็นจริงด้วยจิตมันทำงานละเอียดลออแล้วมันก็จะเห็นได้ชัดของจิตที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสเป็นชั้นๆเนี่ยท่านสอนไว้หมดแล้วจะหยาบมาละเอียดแล้วก็มีบทปฏิบัติทั้งนั้นนี่คือสิ่งที่เราจะรู้แม้แต่อาการอาการต่างๆของเราเป็นอยู่อย่างไรแล้วเราก็มีการสั่งสมจิตรกิเลสตัณหาลงไปใส่จิตอย่างไรถ้าเราไม่รู้ข้อคำสอนเป็นช่วงเป็นตอนพรุ่งนี้เราก็จะไม่เข้าใจในการปฏิบัติคันละเอียดเพราะมันแม้แต่เราเป็นอยู่อย่างนี้ยิ่งเรามีทั้งผู้หญิงผู้ชาย คุยอะไรกันอยู่เนี่ยโอ้เป็นบทปฏิบัติอย่างดีระวังเป็นบทปฏิบัติอย่างดีเพราะท่านหยาบหยาบเราได้แล้วอย่าประมาทนะแล้วท่านละเอียดเรายังมีอารมณ์อย่างไรจริงหรือเปล่าตัวจิตตนเองไม่แล้วยังลูบคำว่ารูปคำนวดเฟ้นแม้แต่เอาละไม่ผู้หญิงผู้ชายเนี่ยเรามีกฎวินัยศีลตัดไปแล้วไม่รู้พลัมแม้แต่การลูบคลำได้อธิบายซ้อนให้ฟังแล้วแม้แต่ผู้หญิงกับผู้หญิงผู้ชายกับผู้ชายเห็นชอบสัมผัสที่อธิบายให้ฟังแม้แต่ภาษาคำพูดที่เราพูดกันอยู่สัพยอกกันอย่างโน้นอย่างนี้ 7 ช่องจีบแต่เธอยังมีทรัพยากรผู้หญิงกับผู้หญิงเองก็ตามผู้ชายกับผู้ชายเก่งก็ตามนั้นมีรถของกลางได้และชอบสบตามองตาแล้วก็มีรถเน้นหนักอยู่ในใจอย่างไรหรือแม้แต่ชอบฟังอยู่อย่างนี้เป็นอาการอย่างนี้มีไหมมีจริงไหมมีที่กำบังมีนอกป่านอกกำแพงได้ยินเสียงถ้ายังได้ยินว่าเสียงนี้เป็นคู่เสียงนี้เป็นบวกเป็นลบแม้แต่อย่างนี้ก็ละเอียดเข้าไปอีกหรืออย่างข้อที่ 5 เขาชอบตามระลึกถึงเรื่องเก่าที่เคยหัวเราะเล้าโลมเล่นหัวกันกลับมาทุกคำชอบตามระลึกถึงเรื่องเก่าที่เคยไม่ต้องไปเรื่องเก่าที่หยาบ ไปถึงขนาดว่าเรื่องเคยมีคู่รักคู่ใครอย่างโน้นอย่างนี้ไม่ต้องหรอกแค่ที่เคยหัวเราะเล้าโลมเล่นหัวกันกลับมาทุกครั้งแต่แค่ระลึกขึ้นย้อนขึ้นมาอย่างขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องจริงแล้วไม่ใช่เรื่องปัจจุบันน่ะทำแล้วเอามาสร้างพฤติกรรมและปั้นขึ้นมาระลึกย้อนเอาเรื่องนั้นมาเติมใส่จิตลงไปอีกเอารสชาติอันเก่านั้นยิ่งรสชาติอันเก่าอย่างหยาบมันก็ยิ่งมีผลอย่างรสชาติอันเก่าอย่างละเอียดแล้วแม้แต่แค่เอาระลึกถึงสิ่งที่ผ่านมาได้ว่าเป็นรถเป็นชาติแล้วเราก็มารักษาจิตใหม่สังคมเปรมยินดี กระดึ๊บกันอยู่ทั้งโลกก็ไม่ได้คิดถึงหรอกทั้งโลกเขายังห่างไกลมากทั้งโลกเขานั้นไม่ลืมกันจะค่ำครวญเอาเป็นบทเพลงให้ระลึกถึงย้อนนึกถึงฉันบ้างนะไม่นึกถึงฉันนะโกรธกันตายอะไรต่างๆนานาไม่ได้เรื่องความผูกพันของโลกและทางธรรมเราตัดความผูกพันผูกพันยิ่งไปในทางเป็นรสชาติทางกามคุณเป็นความสุขสมหวังอำเภอมีเปรมเป็นรสชาติทางโลกทั้งโลกขี่ยาลดยิ่งจะต้องเข้าใจให้ฉันถ้าเราเอาแค่มาถูกทางกับผู้ชายมันก็แค่นั้นถ้าเราละเอียดลงไปอีกเรามีจิตปัญญา ไม่ต้องแค่มาทุกครั้งกับผู้ชายหรอกผู้หญิงกับผู้หญิงที่รับผิดชอบผูกพันกันมากผู้ชายกับผู้ชายที่รักผูกพันชอบกันมากหรือเพื่อนหรือสหธรรมิกที่รักผูกพันชอบกันมากคิดถึงห่วงหาอาวรณ์กันอยู่เฉยๆโดยที่มันไม่ไม่ใช่ประโยชน์อะไรห่วงหาอาวรณ์ด้วยอะไรพยายามพิจารณาซ้อลงไประลึกถึงกันเราระลึกถึงกันอย่างไรแต่ในข้อนี้ตามระลึกถึงเรื่องเก่าระลึกถึงการระลึกถึงด้วยอย่างไรระลึกถึงเพราะว่าอ๋อเธอได้ช่วยให้ฉันได้เกิดรสชาติอย่างนั้นอย่างนี้ถ้าเธออยู่เธอพูดให้ฉันหัวเราะกระซิบกระซิบถ้าเธออยู่เธอทำให้ฉันได้เห็นเธอแล้วก็ชื่นใจมันมีรสชาติทางศพทางเห็นทางตาเป็นรูป โฉมเป็นอะไรหรือว่าถ้าเห็นเธอแล้วหรือถ้ามีเธอเธอก็เคยได้แสดงอย่างโน้นอย่างนี้ให้ฉันได้รับความสุขระลึกถึงอะไรถ้าระลึกถึงกันเพราะว่าถ้าระลึกถึงเธอและเธอเป็นเพื่อนสาวทำให้ที่ดีจะช่วยฉันขาดเราขาดเราแม้กระทั่งมีทุนสังโยชน์ขัดเกลาอย่าว่าแต่เรื่องหยาบๆเลยใครต่อแม้กระทั่งละเอียดออกมามีทุนสังโยชน์ต่างๆและช่วยเตือนสติจะช่วยขายของคิดจะช่วยเราด้วยคนและวิธีต่างๆนานาชาติระลึกถึงกันอย่างนี้ก็เป็นการระลึกถึงคุณระลึกถึงประโยชน์และเพื่อนคนนี้น่าบูชาหรือว่าระลึกถึง แมนยูกตเวทีอย่างนี้ก็ไม่ใช่ระลึกแบบเมถุนไม่ใช่ระลึกแบบเมถุนธรรมหรือแบบระลึกคุณระลึกอันนี้ต้องมีเช่นเราระลึกถึงพระพุทธเจ้าระลึกถึงพระธรรมระลึกถึงพระสงฆ์ระลึกถึงครูบาอาจารย์อย่างนี้เป็นกุศลจิตไม่ใช่เมย์ถึงสังโยคฟังดีๆนะตกลงว่าเดี๋ยวจะเอาแล้วนึกถึงใครก็ไม่ได้แล้วก็เดี๋ยวก็บ้าเลยต้องตีกลับต้องอธิบายให้ฟังหลายๆเหลี่ยมหลายๆมุมแล้วก็ไปกันใหญ่เพราะการระลึกถึงเนี่ยเราระลึกถึงแม้แต่ที่สุดเราจะระลึกถึงคู่รักของเราเราจะระลึกถึงผู้รักของเรามั่นใจเราสะอาดใช้แล้วตัด เมถุนสังโยคไม่ระลึกถึงรสชาติเก่าๆแก่ๆไม่แล้วตัดขาดได้ด้วยอารมณ์เราแล้วไม่มีแต่เราก็ยังระลึกถึงได้ว่าเราเคยทำประโยชน์แก่กันและกันทำประโยชน์ในทางเกื้อกูลในทางธรรมในทางที่ช่วยกันทำความเจริญในทางที่จะช่วยแม้แต่เราเคยช่วยว่าเราจะให้ปฏิบัติธรรมอย่างโน้นอย่างนี้ละกิเลสอันโน้นอันนี้มาคนเก่านั่นแหละคนนี้อาจจะเป็นคู่เสพสมสุขสมมตเลยก็ได้ซึ่งเป็นเมถุนชัดๆมาโดยก็ได้แต่บัตรนี้เราอาจสามารถถึงได้เพราะมีทุนสังโยคพวกเราขาดละเอียดไปแล้วเราเจริญลึกถึงโดยการระลึกถึงคนเก่านั่นแหละก็ไม่ใช่หน้า ขยะแขยงอะไรเราจะต้องมีจิตของเราสะอาดจิตของเราละเอียดพอเราจะรู้ว่าเราระลึกถึงแล้วเราเกิดธรรมารมณ์เกิดอารมณ์ว่ามลึกถึงแล้วยังมีเศษเชื้อของเมถุนหรือเปล่าอยากฟังดีๆมาจนกระทั่งถึงขั้นนี้แหละถึงขั้นนึกถึงเรื่องเก่าหรือคนเก่าแล้วยังมีอารมณ์เป็นไปในรูปเพราะกลิ่นเสียงสัมผัสและพึ่งเปรมยินดีเป็นโลกียยาลดเป็นโลกียสุข ถ้าช่วยเกื้อกูลกันแล้วก็ทดสอบแล้วก็ดูเราเคยระลึกเราอยู่เรามีคนที่เราระลึกถึงนี้เป็นผู้ที่เป็นคู่เคยเสพสมสุขสมเป็นเมถุนด้วยซ้ำไปเช่นถูกหัวตัวเมียคู่รักคู่กายที่เคยเป็นความสุขกันเสร็จแล้วเรารู้ถึงมันไม่ได้ระลึกถึงอย่างคู่รักคู่ใครไม่ได้ระลึกถึงอย่างเป็นการเกิดรถถึงคนเก่าคู่เก่าไม่ได้มีรสชาติเป็นเมดเลย์ เป็นเทพในชั้นกามาวจรอย่างใดอย่างหนึ่งระลึกถึงเสียงก็มีเกิดความสุขใจระลึกถึง 10 รูปเกิดความสุขใจระลึกถึงรสสัมผัสก็เกิดความสุขใจไม่มีไม่มีทั้งรูปทั้งเสียงทั้งรถสัมผัสใดๆแล้วก็ไม่ได้ระลึกเราก็ไม่ได้เกิดรถอะไรไม่มีแม้แต่เป็นสมมติเทพเทพเจ้าอย่างนี้ก็ไม่มีก็แสดงว่าเรารู้เรื่องเมถุนอย่างเรื่องกามราคะจากหมดในขั้นนี้ตัดตอน 6 ข้อข้อสุดท้ายก็ยังอีกข้อนึงข้อที่ 5 เมื่อกี้เป็นข้อที่ 5 ข้อที่ 6 เขาเพียงแต่เห็นพวกคฤหบดี รูปคฤหบดีอิ่มเอิบด้วยกามคุณได้รับบำเรออยู่ด้วยกามคุณก็ปราบรุ่นยินดีด้วยการได้เห็นการกระทำเช่นนั้นข้อที่ 6 แล้วข้อที่ 5 เราไม่ใช่ที่ข้อที่ 6 อันนี้ไม่ใช่ว่านั่งระลึกแล้วไม่มีที่เราเกิดอุบัติเหตุย้อนหลังระลึกถึงความเก่าเท่านั้นและก็ยังเกิดก็เกิดชาติไม่ไม่มีแล้วแม้ไม่มีแล้วก็ไม่เผลอไปขนาดที่เราเองที่ปัจจุบันมาทำเห็นพวกจากโยมเห็นพวกเขาพอดีลูกก็หาบอดี้ต่างๆสวยดีจริงน่าชื่นใจจริงสดชื่นดีจริง หอมดีจริงก็เพราะดีจริงอร่อยดีจริงสัมผัสเสียดสีแล้วสุขสบายชื่นชมรื่นรมอะไรต่างๆนานาเขาแสดงอาการอย่างนี้ต่อหน้าต่อตาก็มีสติรู้เท่าทันละเอียดพอหายมีเขาแต่เขายังมีเมถุนอย่างนี้เนาะเขายังมีกามคุณอย่างน้อยแต่เราไม่ได้ปราบกลุ่มที่เรียกว่าเราพ้นถ้าเรายังปราบปลื้มอยู่พอเขาเห็นน่ากินจริงแล้วก็คล้อยตามใจเราลอยไปตามเลยเผลอแป๊บไปด้วยเขาบอกแม่นี่สวยน่าจับน่าจะเห็นโอ้นี่เพราะน่าฟัง อันนี้อร่อยน่าชิมหน้าลิ้มใจเราวาบไปกับเขาพฤหัสบดีหรือคนอื่นที่เขายังเต็มไปด้วยสภาพเมถุนอย่างนี้กามคุณอย่างนี้เราเองไม่กับเขาแล้วเพราะมีสติรู้เท่าทันจนกระทั่งแม้สตินั้นก็เป็นอัตโนมัติพอได้ยินปั๊บรู้เลยไม่เผลอไม่มีว่าไม่มีแฟ๊บไปร้อยนึงคอยดูตัวใหม่ถ้ายิ่งเพราะพฤหัสบดีลูกคฤหบดีสวยจริงๆด้วยกับเขาไปเลยนั่นน่ะไม่ใช่น้อยแล้วนะโอ๊ยจริงๆด้วยแหมหน้า กินจริงนะจริงๆด้วยกับเขาไปเลยแล้วเราไม่ใช่น้อยแล้วนะเนี่ยความละเอียดเราออกของธรรมะไม่ใช่เรื่องเล่นไม่ใช่เรื่องเล่นเพราะเรามาพิจารณากินอาหารในบาตรทุกคนปนเปโหอย่างตื่นๆนะยังตื่นๆยังไม่ได้รถอาหารแม่ลูกแม่ชมแม่อะไรต่ออะไรต่างๆนานาและยังได้ยินคฤหาสน์พอดีเขาชมเชยต่อการพูดยินดีอยู่เราก็ยังไปคล้อยตามจิตใจจะเป็นโน้มไปกับเขาจิตใจของเรายังวูบวาบไปกับเขาอย่าปลื้มเปรมยินดีกับเขาเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องเล่นไม่ใช่เรื่องเงินเนี่ยเราต้อง ตรวจสอบดูจิตใจของเรามีสภาพเหล่านี้หรือไม่อันนี้ข้อที่ 6 เมถุนต่ำข้อที่ 7 เขาประพฤติพรหมจรรย์โดยตั้งความปรารถนาเพื่อไปเป็นเทพยดาพวกใดเรายังมีจิตวิทยาตั้งจิตเอาไว้แล้วก็สุขสมด้วยความได้รับรถเป็นเทพพญานาครู้จิตหลายๆจับจิตเป็นได้รับสมใจส่วนผู้ใหญ่หยาบมันก็ไม่เคยรู้หรอกนี่เราพูดเพราะเราเข้าใจแล้วเราจะรู้ลึกลึกลึกซึ้งไปคิดและยังเสพสมสุขสมเป็นสมมติเทพเสด็จอร่อยสมใจก็สบายใจเป็นสุข เห็นว่ามันเป็นความสุขนี่หยาบเป็นเทพเจ้าชั้นสมมติเทพงามแท้ๆเพราะยังได้กินสุขใจเรื่องอะไรจะต้องไปอดอยากไปกินไม่กินลูกรสกลิ่นเสียงอะไรเรื่องอะไรก็ไม่ฟังเพราะๆเรื่องอะไรจะไม่พวกนี้พวกนี้พวกอยู่ในโลกตามอยู่ในเมถุนโดยตรงเพราะเขาจะเอาแค่นี้ชาตินี้ขอให้สุขสมใจแค่นี้ลดกว่านี้ไม่เอาไม่ได้เขาก็ไม่ขึ้นถ้าผู้ใดได้แค่สมมติเทพก็ตายเปล่าอยู่ก็แค่สมมติเทพเราจะต้องสูงกว่านั้นอีกเป็นอุบัติเหตุสูงขึ้นมาสูงขึ้นมาจนกระทั่งว่ารูปรถที่เสียสัมผัสอย่างหยาบเราไม่แล้วแล้วเราก็ไม่ตั้งความหวังตั้งจิตเอา เราจะได้แค่นี้แหละเราจะเอาสูงขึ้นไปเรื่อยๆเพราะแม่รสชาติทางเศรษฐกิจสมสุขสมเด็จไม่มีระลึกย้อนไม่มีเมื่อกี้อธิบายไปจนกระทั่งถึงว่าแม้แต่เศษสมสุขสมเด็จคู่เก่าๆระลึกย้อนตามไม่มีอารมณ์ของไม่มีอารมณ์ของกามแล้วแบบเป็นอุบัติเหตุเป็นเทพชั้นสูงนั่นแหละจิตของเรานี่แหละละเอียดฟังให้ดีนะเทพเนี่ยมันจะอื่นแล้วนะอย่ามาซ้ำแซะกันอีกจนกระทั่งเข้าใจผิดๆแล้วก็ฟังธรรมะตีลังกาหมดเทพก็คือจิตของเรานี่แหละเป็นเทวดาและจิตอุบาทสูงขึ้นมาแล้วไอ้เก่าๆอยากๆคล้ายๆแค่สมมติเทพไม่มีแล้วเหตุสมผลสำเร็จนี้ไม่มีจริงจน เราจะช่วยเหลือโปรไฟล์คนนั้นคนนี้เคยช่วยคนโน้นคนนี้ให้ได้ดีก็ฟังต่อแล้วเราก็ชื่นใจระลึกถึงเขานี่เราเคยช่วยแม้กระทั่งเราเคยช่วยคู่ที่เคยเสพสมสุขสมแต่ว่าตอนนี้เราหมดรสชาติของกามคุณนะเราระลึกถึงว่าเราได้ช่วยเขานอนแล้วก็จะอิ่มเอมเปรมฟังดีๆเป็นพระพรหมพระพรหมในระลึกถึงความดีของตนจิตดีจิตคิดดีได้สอนเขาได้บอกเขาได้ช่วยเขาหรือว่าได้เกิดคุณกันเขาเคยช่วยเราให้ได้ดีก็ระลึกถึง ของเขาเอาอย่างนี้เราเรียกว่ากตัญญูกตเวทีแล้วก็ยังระลึกถึงพระเผื่อมีโอกาสเป็นความสัมพันธ์เป็นมนุษยสัมพันธ์ถ้ามีโอกาสเราจะไปช่วยเหลือเกินไปหรือไปตอบแทนบุญคุณอันนี้แก่เขาบ้างอันนี้ก็เป็นการระลึกดีแต่การระลึกอีกอันนึงก็คือระลึกถึงว่าเราเคยได้ช่วยเขาช่วยเขาดีขึ้นช่วยเขามีธรรมะช่วยกอบกู้เขาอย่าว่าแต่ช่วยในเรื่องของว่าระลึกถึงเป็นรสชาติแม้แต่ระลึกอย่างนี้เป็นการสูงขึ้นแล้วนะชั้น 7 ชั้นจิตสูงขึ้นและระลึกถึงว่าเราเคยช่วยเหลือโปรไฟล์ก็ไม่มีธรรมะให้เขาได้ดิบที่ดีขึ้นไม่เคยสอนเขาบอกเขา ไม่ใช่ว่าได้แค่ให้สตางค์เขาให้เงินทองเขาไปช่วยเหลือโปรไฟล์เขาได้กินอยู่ไม่ใช่อย่างนั้นให้ธรรมะด้วยซ้ำไปเนี่ยเป็นความดีแต่เรื่องอย่างนี้เป็นระลึกถึงบุญคุณของตนที่เคยได้ทำถ้าเรียกว่าระลึกถึงจากพระบารมีหรือระลึกถึงเทวตานุสสติวิชาข้ารู้สติแล้วรู้สึกถึงสิ่งที่เราได้ให้เพราะว่าถ้าได้ให้แค่วัตถุโลกมันก็แค่นั้นแหละมันก็ถูกใจเป็นพิธีให้ฟังนะปิติยังไม่ละเอียดปิติยังมีเมถุนยังเป็นเทพเจ้านะยังไม่หมดเมถุนนะพี่ เจ้าชนิดหนึ่งแล้วยังสุขใจปลื้มเปรมยินดีเพราะระลึกถึงจากการระลึกถึงสิ่งที่เราได้เคยให้แก่เขาบอกแล้วว่าไม่จำเป็นจะต้องนึกถึงแม้กระทั่งขั้นหยาบๆแค่เคยให้เงินให้ทองให้เข้าให้ของให้อะไรอย่างนี้นี่ร้องไห้ถึงขนาดเราเคยสอนเราเคยอุ้มชูเราเคยบอกกล่าวเราเคยให้เขาได้รับเข้าใจธรรมะจงดึงขึ้นมาถึงขั้นนี้ยังเป็นการระลึกถึงบุญคุณแล้วทุกความดียังเป็นเมถุนอย่างละเอียดจะเป็นจาคานุสสติที่ระลึกถึงสาขานิติถ้าเราเองไม่มีกำลังจิตที่จะทำงานทำการที่จะมีอะไรระลึกถึงได้ส่วนดีมีเป็นขั้น ฐานะฐานจิตของคนยังไม่สูงพระจันทร์หรือเทวตานุสสติเนี่ยมียังมีขั้นตอนขั้นตอนของก้านหยาบก็ให้เค้าระลึกสำหรับคนบางคนขี้เกียจไม่มีกะจิตกะใจจะทำงานหรือว่าจะทำทานหรือว่าจะทำอะไรที่ช่วยเหลือโปรไฟล์คนอื่นได้อีกก็ให้ระลึกถึงจากข่าวในสติสิ่งที่เคยให้แต่มันน่ายินดีมันมีสภาพอย่างไรช่วยเหลือเขาแล้วเขายิ้มย่องผ่องใสเขาระลึกถึงบุญคุณเขาทำท่าโน้นท่านี้เขากล่าวว่ามันจะต้องเอารสชาติของการสรรเสริญเยินยออะไรต่ออะไรของเราเนี่ยอย่างไรขึ้นมาเลี้ยงตัวเป็นปิติมันก็ยังจะมีกระจายที่จะหัดทานต่อ ผัดจาคะตอบหรืออุเทวตานุสสติระลึกถึงว่าจิตของเราเป็นอย่างโน้นอย่างโน้นจิตของเราดีแล้วนะตอนนั้นเราเหมือนกับเป็นพระเจ้าแล้วมันก็เป็นครูอาจารย์เป็นผู้ที่ได้โอบอุ้มสอนเขาช่วยเขาบอกเขาเป็นเหมือนเทวดาเทพเจ้าเป็นเหมือนที่พูดดีแต่อุ้มชูเขาฉันสูงขึ้นมาถึงขั้นสอนธรรมะเราก็สูงเป็นอุบัติเหตุเราเคยเป็นเทพเจ้าอย่างนี้แล้วเราก็ปิติยินดีต่อไปเราก็ควรจะทำเองมันเป็นของดีเลี้ยงกับเลี้ยงขึ้นมาก็เอาแต่ถ้าเผื่อว่าเราเองเราก็เป็นแล้วล่ะทุกวันนี้เราก็ไม่มีกะจิตกะใจขี้เกียจสันหลังยาวเราเข้าใจดีแล้วแล้วเราก็พากเพียรแล้ว จำเป็นจะต้องใช้จานขาวหรือสติไม่จำเป็นจะต้องใช้เทวตานุสสติแล้วก็ไม่ต้องระลึกย้อนถึงความเก่าแล้วก็ไม่ปรารถนาเป็นแต่แค่นี้เราควรจะเป็นเทวดาสูงกว่านี้เทวดาถึงแค่ช่วยเหลือเขาแค่นี้มันยังตามเทวดาที่ละเอียดกว่าจะเป็นยินดีไม่จำเป็นจะต้องมีปิติใจอะไรแหมได้ช่วยเขาก็ช่วยเขาเฉยๆว่างๆให้สูงขึ้นไปอีกแต่เทพเจ้าขั้นวิสุทธิเทพไม่ใช่แค่อุบัติเหตุเพราะได้ช่วยเขาเพราะเรานึกถึงความเก่าคนนี้เราเคยช่วยมาก็สุขใจยังมีสุขใจนะยังมี เสพสมสุขสมในจิตฟังดีดีนะเนี่ยละเอียดยิบแล้วนะเมถุนสังโยคขนาดขั้นนี้ถ้าไม่มีสภาวะถ้าไม่มีความเป็นจริงนะไม่ผมกล้าท้าได้ว่าไม่มีใครอธิบายออกมีทุนสังโยคท่านยังพระพุทธพระอาจารย์ไปตั้งความปรารถนาเพื่อเป็นเทพยดาพวกใดพวกหนึ่งถ้าไม่มีความจริงอธิบายไม่ออกอะไรกันมีทุนอะไรกันนักหนาละเอียดยิบแล้วอีกชั้นสูงสุดและสุดจนกระทั่งพระพุทธเจ้าท่านสรุปจบเลยว่าเมื่อเป็นอย่างนี้นี่แหละเราไม่มองเห็นการเกี่ยวพันด้วยเหตุผลอย่างใดอย่างหนึ่งใน 7 อย่างที่เรายังรักมันไม่ได้ เมื่อนั้นเรายังเราย่อมปฏิญาณตนเองว่าเป็นผู้ตรัสรู้อนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณในโลกพร้อมตั้งเทวดามารพรหมพร้อมรับสมณะพราหมณ์และเทวดามนุษย์เท้าถ้าเผื่อว่าท่านไม่ละเอียดละออถึงขนาดนี้ท่านจะไม่เป็นพระพุทธเจ้าจนกว่าท่านเกลี้ยงสัดส่วนทุกอย่างแล้วท่านที่จะปฏิญาณตนเป็นพระพุทธเจ้าญาณและทัศนะได้เกิดขึ้นแก่เราแล้วอย่างนี้ถ้าจะที่จะนึกว่าท่านหมดแล้วท่านหมดแล้วยาทัศนะก็เกิดขึ้นแก่ท่านและความหลุดพ้นของเราไม่กลับคำเริ่มจากนี้ท่านเรียกว่าความหลุดฉากนี้เป็นฉากสุดท้ายบัดนี้การเกิดใหม่ไม่มีอีกต่อไปจบเป็นอรหันต์แต่สัมมาสัมพุทธะถ้าไม่ได้คันนี้ถ้าไม่ได้ทุกอย่างนี้ท่านไม่ปฏิญาณตนเป็นสมาชิก สัมมาสัมพุทธะเลยนะฟังให้ดีไม่ต้องทำ 7 ข้อนี้สัมมาสัมพุทธะนะไม่ใช่เรื่องเล่นๆเพราะที่อธิบายให้ฟังนี่ไม่ใช่ว่าอธิบายเกินเลยนะพระพุทธเจ้าท่านตรัสว่าท่านเนี่ยจะพยายามตนเป็นสัมมาสัมพุทธะเพราะท่านตรวจสอบทุกอย่างแล้วแม้แต่เมถุนสังโยคขั้นละเอียดขนาดไหนฉันต้องหมดแล้วหมดอย่างนี้ท่านก็เรียกว่านี่แหละชาติหน้าไม่กลับกำเริบเป็นอรหันต์สัตว์เป็นอาหารนะหมดเมถุนอรหันต์เพราะฉะนั้นจะบอกจะหมดกามราคะหยาบๆนี่ตื้นๆนี่แล้วเป็นพระอรหันต์เรียกได้ยังไงเรื่องไม่ได้เพราะจะต้องไปหมดเลยแม้แต่จิตละเอียดเป็นรูปเป็นจิตเอารูปไปจิตเป็นเทพยดาชั้นละเอียดขั้นมานะพุทธเจ้ามานะ มันถึงจะเป็นอรหันต์จึงจะชาติสิ้นแล้วจบพรหมจรรย์เพื่อที่จะเป็นอย่างนั้นเพราะดาราอธิบายตื้นๆก็ไม่จบเดี๋ยวจะต้องอธิบายละเอียดให้ฟังเป็นชั้นตอนหยาบๆมาแล้วนะคงเข้าใจดีทีเดียวพอมาถึงขั้นละเอียดนี้ต้องเข้าใจดีให้ได้ด้วยแล้วก็มีสภาวะของเราเราปฏิบัติแล้วเราก็รู้ว่าออกจริงเรายังจะต้องมีอาการอย่างนี้มีอารมณ์อย่างนี้มีจิตอย่างนี้ต้องจับจิตของตัวเองได้เพราะแม้แต่สมมติเทพต่ำๆอุบัติเหตุสูงขึ้นมาก็ต้องรู้ว่าต่างกันอย่างไรจิตของเราออกอย่างนี้เป็นสมมติเทพอย่างระลึกถึงเรื่องเก่าเรื่องหลังยังระลึกถึงสภาพ จิตของเราอย่างโน้นอย่างนี้แล้วก็ยังสุขใจอยู่ระลึกถึงแม้ไม่ได้สัมผัสเสียดสีอย่างนี้ได้มีอย่างนี้ยังเป็นสุขใจมันแบบเทพยดาแบบสมมติเทพแบบนี้เองชั้นต่ำมากแม้เป็นอุบัติเหตุไม่เกี่ยวกับสภาพเสียดสีไม่เกี่ยวกับรูปรถเป็นเสียงแล้วแต่ยังเป็นคุณงามความดีไม่เคยนึกถึงความดีของเราแล้วเราก็สุขใจเพลินใจปลื้มเปรมใจปิติใจอย่างนี้ก็ยังเป็นอุบัติเหตุไม่เอายังไม่จนกระทั่งไม่เหลือเศษเลยไม่ต้องปลื้มเปรมยินดีระลึกถึงเออเราเคยได้ช่วยเหลือเกื้อกูลหรือคนช่วยคนนั้นคนนี้มาช่วยท่าน ตึกทวีวัฒน์ช่วยคุณที่ช่วยคุณจินดาได้ช่วยคุณนั่นคุณนี่อะไรช่วยคุณแอ๊ดไปช่วยคุณต้อยน่ะได้ช่วยมาแล้ววาระนั้นบารมีและเราก็ช่วยอย่างไรอยู่เนี่ยมันนึกง่ายจะตายไปในจิตมันวาดภาพเผลอคนเดียวกับบ้านเรื่องบาดเท้าไปง่ายมันไม่มีอะไรขั้นแล้วก็ปลื้มเปรมยินดีมีรสชาติผสมพิเศษเป็นธรรมารมณ์เป็นอารมณ์ปลื้มปิติยินดีอย่างนี้ก็ยังเป็นเมถุนสังโยคที่จริงดีแล้วนะมันไม่เป็นตามอารมณ์ต่ำๆน่ะไม่ใช่เรื่องตามแล้วนะไม่ใช่เรื่องชู้สาวไม่ใช่เรื่องผู้หญิงผู้ชาย แต่ยังเป็นเทพเจ้าต่อเทพเจ้ายังสัมพันธ์ยังมีการเสพเมถุนคือจิตนั่นเองจิตของเรานี่แหละยังเสพเมถุนอยู่จิตของเรายังมีรสชาติจิตของเรายังเผด็จอร่อยเพลิดเพลินยินดีจึงขั้นนี้ถ้าไปอธิบายกับอนุพันธ์ตายเลยมนุษย์สัมพันธ์ทนไม่ได้หรอกปลาเราจะปฏิบัติยังไงขนาดนี้ยังไม่ได้ไม่ได้ต้องให้ฐานพรรคเขาอย่างเมื่อกี้เนี่ยอธิบายและสาขาด้วยสติเทวดาด้วยสตินี้เป็นฐานทัพของคนชั้น 1 ถึงไม่งั้นเขาไม่มีเรี่ยวแรงที่จะทำทานเขายังไม่หมดเลยวัตถุก็ยังไม่หมดไม่ก็ระลึกถึงความดีของเขาเหรอเขาทำบุญแม่แล้วนึกถึงบุญคุณเขาบ้างเหรอ ก็ต้องทานไม่ให้เขาทานเขาบ้างเหรอไม่ได้หรอกทำไมเขาทำทำไมเขาถึงขนาดนี้เขาก็ไม่มีกำลังจะทำต่อเพราะเขายังไม่สูงจิตก็ยังไม่สูงเพราะต้องเอาขั้นนี้แล้วถึงแม้คุณจะระลึกแบบนี้คุณยังฉันต่ำคุณต้องระลึกใจอย่างนี้ไม่ได้หรอกผู้อื่นเขาเข้าใจด้วยมันอยากได้ที่เป็นมันอยากฝึกฟังไปแต่อย่าเพิ่งไปเห่อเห่อเหมือนตัวเองเป็นอย่างนี้แล้วทั้งหมดวัตถุได้จริงๆแล้วก็ไม่ได้ดื่มยินดีปรีดาวัตถุหรือรูปเราขึ้นเสียงสัมผัสลาบเลือดสรรเสริญได้ง่ายหมดอายุจริงๆจึงจะขึ้นมาถึงชั้นสูงแม้แต่เรานั่งอยู่นี่ปัจจุบันขาปัญญาสิกขาอะไรต้องให้เรารู้เงี้ยดูคอยดูจิตใจของเรา ว่างๆมันก็ระลึกถึงเอยและเรายังพูดอย่างนี้มีฉันมีอยู่หรือเปล่าคิดพุทธเกิดในจิตอย่างนี้หรือเปล่านี่แหละโอปปาติกะพระอนาคามีจะต้องรู้จิตอย่างนี้มันผุดเกิดมันยังมีนี่รสชาติอย่างนี้มีหรือเปล่าแล้วนึกถึงคุณงามความดีระลึกถึงที่เราได้ทำดีแล้วก็ปลื้มเปรมไปลอยแล้วอย่างนี้ยังเป็นการเพ้อฝันยังมีการมีวิมานระเริงเรียกว่ายังมีวิมานระเริงยังมีเมียถึงสังโยชน์ชั้นสูงแม้เทพเจ้าท่านผู้ปฏิบัติอย่างนี้เราก็ไม่เอาให้เป็นวิสุทธิเทพฟังชั้นสุดให้เป็นเทพเจ้าขั้นวิสุทธิ เป็นเทวดาขั้นสุทธิเรียกว่าวิสุทธิเทพเทวดาขั้นสุดที่คือแม้แต่อารมณ์อันนี้ท่านเจ้าคุณนอเคยพูดแต่ท่านเองท่านไม่เข้าใจท่านพูดเนี่ยผมรู้ชัดว่าท่านไม่เข้าใจแล้วผมก็รู้จักรู้ในภูมิท่านได้ง่ายๆแค่นี้ผมก็จับปูดำนะท่านเคยอธิบายเคยพูดว่าไอ้ฉันพรมนี่นะถ้าใช้บัญญัติคำว่าฉันพรมอันนี้มันเรื่องของผมอนาคามีหรือว่าเทพเจ้ารูปพระจิตมันเรื่องของอนาคามีเรื่องของฉันสูงมันจะมีทุนไม่ใช่ไม่ใช่กามคุณไอ้เรื่องพวกนี้ก็จะตามมาคุณท่านบอกว่ารสชาติของพวกพรมนี่นะ พรหมเขายังมีสภาพที่เสพสมสุขสมกันนี่แบบแบบผู้หญิงเฟิร์สๆท่านใช้ภาษาอังกฤษแบบผู้หญิงที่สุดเลยมันยังมีชีวิตอยู่ไม่ได้ถึงนี้หรอกถ้าไม่ถึงชั้นนี้หรอกถ้าถึงฉันจะแก้แล้วนึกถึงความเก่าที่เคยหัวเราะเล้าโลมกลับมาดูข่าวแค่เนี้ยไม่ละเอียดแต่ถ้ารู้และอ๋อนี่มันรสชาติมันจะเปิดผู้หญิงที่ประเสริฐและอารมณ์อย่างไรยังไม่มีจ๋าแบบจะต้องฟังเสียง รอดม่านฟังเสียงรอบกำแพงหรือว่าสัมผัสเสียดสีไม่ใช่หรอกไอ้น้ำยาท่านพ้นอันนี้แต่ว่ายังเป็นเฟิร์สๆอย่างนี้เล้าโลมอย่างหัวเราะเล้าโลมยังนึกถึงเรื่องเก่าเรื่องอะไรก็ได้อย่าไปอารมณ์ไม่ใช่ตัวตนแต่เป็นสภาพบางเบาและเป็นรูปพิจิตรรูปพิจิตรเป็นรูปพระจิตฐานจิตของท่านคือคุณหนอนหาจิตถึงอนาคตได้เพราะโดยลำพังโดยรูปลักษณ์ของท่านท่านพิสูจน์อย่างแน่นอนรูปรถที่เสียสตางค์ของท่านทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากก็ต้องทนไม่เห็นจะเดินทางต่างๆจะต้องทนหรือไม่ต้องทนเราไม่ต้อ

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน