210829-265 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ016.txt

รู้ผลมากมายจำก็แม่นของคนดีเข้าใจก็เข้าใจเกิดปัญญารู้เหมือนกันแต่แท้จริงมันไม่มีลักษณะจริงเสียงไร้ผลจาคะไม่มีแท้จริงจะเข้าไม่เกินไม่ได้เป็นเทวดาจึงเป็นเทวดาเจ๊เป็นอย่างไรอะไรที่ต้องทบทวนตรวจสอบให้รู้จริงเป็นจริงเห็นจริงสัมผัสจริงเกิดจริงอย่าหลงหลายอย่าหลงแต่คารมอย่าหลงแต่ว่าพระโวหารภาษิตภาษิตก็ปรัชญาดีวาทะมีจำแม่นทองได้เข้าใจเหตุผลวิเคราะห์แต่ภาษาสู่ภาษาอังกฤษ และเรามากด้วยปริยัติของพวกเรากับพระคุณโลกบัญญัติเฉพาะบนโลกสัจธรรมโลกแม้จะรู้จักกราบขอบพระคุณมากอยู่ทุกอันเรามากทั้งการกดคิดเรามากทั้งการสาธยายเรามากทั้งการที่กำหนดอะไรขึ้นมาบ้างเป็นบัญญัติเรามากทั้งปริยัติต่างๆภาษาหลักเกณฑ์อะไรเอามาเรียนมาท่องมาดูมาพยายามขยายกระจายคำกระจายความผู้กันอยู่กลายเป็นอยู่มากแต่ส่วนมากเหล่านี้มันมากเปล่าหรือว่ามากด้วยและมีผลจริงด้วยมีสภาวะรอรับความเป็นจริงนั้นด้วยพม่าก็น่าภูมิใจ ปริยัติธรรมมากบัญญัติก็มากศรัทธาเราก็มาวิตถารเราก็มากแต่ไม่ใช่มากแต่ส่วนนี้เฉยๆมากนี้มีภาวะมีสภาวะรองรับอยู่ทั้งสิ้นอย่างนั้นก็น่าภูมิใจและก็ดีจริงแล้วก็ขอให้เราตรวจสอบกันจริงๆแต่ละคนของตัวคุณเองตัวผู้ปฏิบัติเองก็จะได้ไม่เป็นโมฆะไม่กล่าวได้แต่ส่วนเปลือกแล้วก็ไม่ถึงการไม่ถึงเนื้อไม่มีจริงกับกลายเป็นผิวผิวเผินๆส่วนระยะตรงตนไปชั่วชาติหนึ่งชาติหนึ่งอย่างนี้ไม่สมควรแล้วการที่จะเตือนทุกครั้ง ก็ตามไม่รู้ว่าพุทธคืออะไรเป็นยังไงธรรมะคืออะไรเป็นยังไงสังขละคืออะไรเป็นยังไงเรายังอยู่ในสัดส่วนนั้นได้หรือไม่เราเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันหรือไม่เรามีพุทธเรามีธรรมเรามีความเป็นสงฆ์นักร้องจากนั้นเราก็มีศีลต้องมีจาคะเรามีเทวดาและเราก็เข้าใจลึกซึ้งก็ไปจนกระทั่งถึงมรณสติกายก็ตามสติอานาปานสติคือบวชเป็นหมวด 3 3 อันนี้เป็นสติสติทั้งนั้นหมายความตายหยาบๆไปพิจารณาเห็นความตายเป็นเรื่องธรรมดากายก็ตายไม้เอาตัวที่ทรงอยู่คือกายคือความประชุมพิจารณาไปตั้งถึงเนื้อหนังร่างกายก็ตาม ร่างกายไม่เปลี่ยนแปลงร่างกายนี้เป็นเพียงคุมกันอยู่ไม่อยากไปหลงบริการมันมากแค่ไหนก็ได้เป็นความหมายตรงๆถ้าดอกไม้ที่เป็นธรรมชั้นธรรมไม่ได้หมายเอาเนื้อหนังไม่ได้หมายความว่ากายก็ป่านนี้เป็นนามธรรมเป็นธรรมในธรรมก็หมายความว่าเป็นความประชุมนี่แหละเป็นไปในโลกก็พิจารณาความเป็นชุมชนมันเป็นไปอยู่อย่างไรแล้วเราก็จะอยู่บนโลกนี้ไปอย่างไรและก็คือให้รอบด้านทั้งนอกและในส่วนหนึ่งที่เรียกว่ากายเขาด้วยชีวิตของเรามีกรรมต่างๆก็เป็นความสุขของชีวิตเกี่ยวข้องสัมพันธ์อยู่กับเป็นความจริงของชีวิตเป็นกุศลหรืออกุศลต่างๆมันจะเป็นไปด้วยดีไม่ได้ด้วย จัดสรรมีคำว่าวิจัยต่อกรรมทุกกรรมมีใจต่อกิริยาต่อกรรมกิริยาทุกอย่างต่อความเกี่ยวข้องประชุมอยู่ทุกอย่างแม้ที่สุดแม้แต่ในใจในจิตก็เป็นความประชุมเป็นกายก็ตามสติเหมือนกันแต่เราจะต้องมีสติและพิจารณาได้ลึกซึ้งแทงทะลุรอบต่อไปในกายในกายจิตในจิตนั่นแหละเป็นกายในกายมันเป็นความประชุมอยู่ในนั้นแล้วก็มีลักษณะแตกต่างกันต่างๆอะไรดีอะไรเป็นขี้ไข่ขางอะไรเป็นตัวดีเอาไว้อะไรเป็นของทุกคนเขี่ยออกก็เคลียร์ไข่ขาวออกอะไรต่างๆตรงนี้เราก็จะต้องรู้ชัดและก็ทำเสริมให้เกิดประโยชน์จริง คำว่าดับคำว่าตั้งอยู่มรณะก็หมายเอาดับตายก็ตายกันมาตั้งอยู่อานาปานสติกฎหมายออกเกิดมาเรามีลมหายใจอยู่มีลมหายใจออกลมหายใจเข้านั้นถือว่าเกิดและตายถ้าเข้าใจอานาปานสติอย่างละเอียดละออแล้วก็ต้องอยู่อย่างที่มีระบบเกิดดีที่สุดเราต้องทำความสวยให้กับตนอย่างที่มีประโยชน์สูงสุดมีลมหายใจเข้าก็เข้าไปดีตั้งแต่กายของลมหายใจเข้ามีสำนึกรู้จักรู้ยาวรู้ขนาดปัญญาอันยิ่งเป็นตัวปัญญาสุดท้ายเราจะเกิดดีเกิดเป็นตัวต่อวันตายการตาย คณะของโลกนั้นก็เป็นแค่มรณะเพราะฉะนั้นก็ต้องพิจารณากันตั้งแต่ว่ามีสติให้ระลึกถึงความตายมันจะได้ไม่ประมาทตายเมื่อไหร่ก็ได้จะได้ขยันหมั่นเพียรแล้วก็พิจารณาต่อไปเป็นใครเซ็นชื่อง่ายๆส่วนเรานั้นก็รู้ความสุขซึ่งเป็นธรรมดาแม้จะตายเดี๋ยวนี้ก็ไม่ต้องเสียดายชีวิตอะไรและเราก็รู้ความตายเป็นเรื่องธรรมดาจริงๆมรณะอะไรจะศึกษาอะไรจนกระทั่งถึงการตายอย่างทำเป็นสาธารณะเป็นการตายเป็นสิ่งหนึ่งตายแล้วเราก็ตายตั้งแต่ยังไม่ตายหมดความเป็นมรณะเพราะว่าเรารู้แล้วมรณะจะเกิดหรือไม่เกิดเราก็เฉยๆมันจะมีการตายด้วยลมหายใจหมดหรือว่าร่างกายชีวิตนี้จะขาดตอนออกไปเกิดเมื่อไหร่เราก็ไม่มีทุกข์ไม่มีเดือดร้อนไม่มีหวั่นไหวเพราะความตาย มาถึงก็เรียกว่าเราเองไม่ต้องห่วงมีสติในมรณะนั้นดีกายก็ตายก็รู้ความเป็นจริงที่มันประชุมอยู่ทั้งหมดทั้งมวลดีแล้วก็เป็นอยู่กับมันได้อย่างดีอานาปานสติแล้วก็จะเป็นผู้ที่มีจิตอยู่กับจิตไม่เพ้อจิตและมีตัวควบคุมการเกิดอะไรจะเกิดมีแต่กุศลเท่านั้นจะเกิดเป็นอย่างดีและเราก็จะไม่ติดความเกิดความเกิดจะไม่ทำให้เราทุกข์ทุกประตูเพราะเราเองสามารถที่จะควบคุมความเกิดเป็นแต่เพียงเครื่องรังสรรค์เครื่องเกิดประโยชน์ให้แก่ผู้อื่นเราไม่ยึดถือเป็นตัวเป็นตนเราไม่ยึดนั้นไม่ใช่ภาษาพูดแต่เราทำได้เป็นได้ว่าเราสร้างอะไรขึ้นมาแม้แต่จะสร้างดีที่สุดแล้วก็มายึดวันดีเป็นของเราส่วนที่จะสร้างตัวนั้นเราไม่สร้างแน่ สั่งอะไรยังไม่ดีเราก็จะรู้ว่ามันไม่ดีแล้วเราจะปรับปรุงให้ดีที่สุดไปเสมอสุดท้ายแม้จะดีที่สุดเราก็มีสิทธิ์เป็นของเราดังกล่าวแล้วแล้วก็จะเป็นผู้ที่มีอานาปานสติเป็นผู้ที่ไม่เผลอใจไม่ห่างใจรู้ทุกระบบหายใจของเรายังเข้ายังออกไม่มีได้นี่เรียกว่าเป็นผู้มีสติอย่างบริบูรณ์มีสติรู้กายก็ไม่กลัวรู้อยู่ก็ไม่กลัวลูกเกิดก็ไม่กลัวเป็นที่สุดเราจึงได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่มีจุดสูงสุดสำหรับขึ้นงานด้วยสติต่างๆเข้าใจความหมายก็ไม่ใช่รู้แต่ภาษารู้แต่บางอย่างความอธิบายเท่านั้นเราจะต้องเทียบเคียงกับความเป็นจริงที่ได้ฝึกฝน ตรงกันลงกันหมดทุกอย่างดังกล่าวแล้วนี้ทั้งที่ได้เข้าใจความหมายต่างๆนี้เราจึงจะเป็นผู้ที่มีพร้อมทั้งปริยัติมีพร้อมทั้งปฏิบัติและมีพร้อมทั้งผลที่เรียกว่าแทงทะลุรอบและก็ทำให้เจริญได้จริงตัวจริงเป็นปฏิเวธธรรมทุกคนขอให้สมหวังและขอให้สำเร็จปฏิบัติเป็นผู้ที่มีคืนวันแห่งการศึกษาเป็นผู้ที่มีคืนวันแห่งการปลูก