210725-259 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt

ถ้าเกิดว่าผลมามันก็สบายมันปล่อยมันได้มันว่างมันไม่ต้องมีอารมณ์อย่างนั้นไม่ต้องเป็นอย่างนั้นก็ไปเสพก็เป็นสุขแบบสมมติสัจจะเป็นสมมติเทพก็เสมออารมณ์ว่าพักอย่างนั้นต้องการอย่างนั้นสุขแล้วเราก็ทำใจมันก็จะเสริมดวงเดียวกันอยู่อย่างนี้ถ้าใครจับได้แล้วก็พยายามเห็นอ่าในชาติทุกทีแล้วก็ปรับเปลี่ยนทุกทีปรับเปลี่ยนทุกทีทำเสมอๆจะรู้สึกว่าเราเองทำได้ดีขึ้นแล้วก็จะปล่อยไม่ได้ดีขึ้นเพราะปัญญามันก็จะแจ้งเข้าใจเห็น ไอ้การไม่ต้องไปมีอารมณ์ทุกข์อย่างนั้นมันดีกว่าและการไปสั่งสมให้เสพติดซ้ำๆเดิมๆก็เป็นตัวจริงที่จะเสร็จคุณหรือเราจะเพิ่มเติมอารมณ์กิเลสนั้นลงไปมากๆขึ้นเพราะผู้ใดจับจิตชัดอารมณ์อย่างนี้ชัดก็ต้องพยายามดูทุกขณะทุกเวลาที่ปล่อยหนีแล้วมันก็จะถูกดึงดึงเข้าไปหรือว่าเผลอไม่ได้เพ้อมันก็จะเข้าไปเสพอันนี้ก็เลยเป็นอันนี้เราแก้ได้เอดีบทต่างๆก็เป็นแต่เพียงแต่คุณในการไม่ให้เกิดการหลับการนอนมันเป็นสมถะก็ช่วยแต่คุณเป็นอุปการะแต่ว่าปัญญาตัวปัญญาแท้มันไม่เห็นจริงมันไม่แจ้งมันไม่รู้เป็นปัจจุบันน่ะทำมันไม่เข้าใจทุกอริยสัจมันไม่ประหารประหารด้วยอะไรประหารด้วยปัญญาวุฒิสารด้วย อำนาจของปัญญาประหารไปด้วยเครื่องมือที่เรียกว่าตัวปัญญาแล้วมันก็สลับได้ตัดปล่อยได้เลิกได้เมื่อปัญญามันเห็นจริงมันไม่ยอมโน้มน้อมไม่เห็นเป็นสุขกว่าได้ด้วยว่าเราไม่ต้องมีอารมณ์ทุกอย่างนั้นและแม้จะเป็นเศษสุขที่หลังมันก็ได้จะพักแต่หลับหยุดอยู่เฉยๆแต่เราโปร่งใสนี่เป็นสุขอย่างเบิกบานแจ่มใสเป็นผู้รู้เป็นผู้ตื่นมันมันเป็นสุขยิ่งกว่าสุขอย่างที่ไปเสพรถนั้นนะมันยิ่งกว่าหลายประตูมันยิ่งกว่าตรงที่ว่ามันถูกต้องตามธรรมเมื่อเราไม่ใช่เวลาพักเราก็ไม่พักแล้วเราก็เพียรมันก็ได้ค่ามันก็ได้คุณก็ได้ประโยชน์ขึ้นและเราก็ทำอะไรดีจิตใจเราไม่หดหู่จิตใจเราไม่หมองหม่นจิตใจเราไม่มีอะไรที่มาขีดมาขวางมาบังแล้วก็เป็นผู้ที่มีสติเต็มเอามาทำงานได้เต็ม เต็มรูปมันดีมันยิ่งกว่าสุขหลายประการจะบอกว่าอารมณ์สบายสบายไหมมันก็สบายดีมันก็ไม่แตกต่างอะไรกันแล้วมันก็ไม่ได้กำไรอะไรกันกว่าจะไปนั่งเสพสุขอารมณ์ที่จะเกิดขึ้นเพราะว่าไปแล้วมันใสกว่ามันโปร่งกว่ามันเข้าใจว่าอร่อยอร่อยกว่าได้เพราะว่ามันตรงสายมันไม่มีตัวทุกข์ตัวนั้นมันไม่มีตัวได้เป็นอย่างนั้นแล้วก็ไม่ได้เสพสุขอย่างนั้นรถอย่างนั้นแต่รถอย่างนี้ถ้าจิตเราเห็นยิ่งกว่าจิตของเราชัดเจนยิ่งกว่าว่าอ๋ออย่างนี้มันดีกว่าถูกกาละเทศะถูกของจริงนอกจากว่าเราเพลียเราเตี้ยเราควรจะได้พักผ่อนจริงๆแล้วเราก็เปลี่ยนก็เปลี่ยนแล้วมันก็จะดึงบ่อยแล้วก็พักผ่อนและเป็นความจริงด้วยไม่ใช่เราเสพติดไม่ใช่ว่าเราพอเหมาะแล้วพัก กวนแล้วแต่ก็ยังไม่พอยังจะให้มันอีกนั่นเป็นการเข้าข้างแต่ถ้าเราพักก็พอแล้วเราเป็นแต่เพียงว่ามันอยากเท่านั้นเองมันต้องการมันเผลอไม่ได้หาโอกาสให้มันไม่ได้เราก็จะต้องใช้ปัญญาเนี่ยลบล้างด้วยแล้วก็ใช้ทั้งหมดสมถะมาแจกคุณในการที่มีการมีงานมีอะไรขัดแก้เครียดด้วยเปลี่ยนไปทั้งหมดสมถะระดับปัญญาก็พิจารณาอ่านให้ชัดด้วยจริงเขาเคลียร์สัญญาเขาเคลียร์เศษให้รู้กำหนดไว้ชัดว่ามันเป็นตัวทุกข์อันแท้และประหารซะเมื่อรู้แล้วก็ละเหตุแห่งทุกข์ก็คือจิตหลงจิตไปติดจิตพิเศษจิตไปคุ้นเคยเปลี่ยนมันได้ปัญญาให้เห็นแจ้งชัดๆๆแล้วก็เห็นซ้ำอีกวิญญาณทัศนะเป็นปัญญาอันใหม่ ดีกว่าดีกว่าตัวที่ดีกว่าคือตัวที่ไม่ติดง่วงไปติดหลักมันเองมีรายละเอียดของมันน่ะใช้ภาษาพูดแล้วคุณก็จะต้องอ่านเอาเองเห็นเอาเองพยายามเข้าใจชัดและปรับเปลี่ยนตลอดเวลาอารมณ์ดีอารมณ์อย่างนั้นจับให้มันทันทีอ๋อเป็นอย่างนี้ถ้าสลัดก็เป็นอย่างนี้สลัดออกสว่างเป็นอย่างนี้เบิกบานเป็นดีกว่าได้กำไรกิริยาได้การงานได้ความแจ่มใสได้ปัญญามาทุกอย่างดีมันไม่ใช่เวลาไม่ใช่กาละของมันไม่ใช่การราชภัฏมันก็ชัดเจนเราเห็นจริงเข้าใจจริงมีสภาพจริงยืนยันชัดความฉลาดก็เกิดจริงและความเป็นจริงก็เป็นได้ด้วยไม่ใช่เป็นราชธานีไม่เกิดปัญญาแจ้งแล้วมันจะโน้มน้าวไม่มีทางที่ถูกที่ดีเสมอสิ่งเก่าที่เป็นอนุสัยอาสวะ เป็นบ้างเล็กน้อยเราก็แก้ไปแก้มาถ้าไม่มีอะไรต้องไปเป็นคนดื้อด้านจนเกินไปไม่ช้าไม่นานมันก็ตัดได้ปัญญามันถึงรอบยิ่งมันก็ตัดได้เห็นชัดเบนซ์ไม่มีสงสัยอะไรจริงแล้วก็แน่ใจจริงสิ่งที่เคยบ้างบทบาทบทบาทนิดๆหน่อยๆก็จะเป็นได้บ้างแล้วก็จะหายเมื่อเวลาแล้วไม่ประมาทแม้โทษภัยเล็กน้อยและปรับปรุงมามันก็จะสะอาดบริบูรณ์ได้จริงๆนี่เป็นเรื่องของทีนั้นมีพระในเรื่องของการง่วงพยายามอ่านพยายามจับให้ชัดๆแน่นๆเราจะได้แก้ไขได้