สื่อธรรมะพ่อครู(พิธีกรรม) ตอน สวดมนต์มีกี่แบบ.docx

หมาะ ต้องเข้าใจ แต่ถ้าไปลากเสียงอันยาวท่านปรับอาบัติเลย ทุกกฏ ทุกวันนี้ นามัวตัสสะะะะ เป็นอาบัติทุกคำ นั่นคือสวดสรภัญญะ

ต่อมาสวดสังคหะ คือการสวดอย่างย่อ การช่วยเหลือ การได้ สังคหะคืออันย่อเข้าแล้ว แต่เขาก็สวดกันยาวๆ ยานคางไป เป็นความผิดเพี้ยนไปไกลจากศาสนาพุทธ สวดสังคหะคือการเติมให้ช่วยเหลือ ทำให้พอเหมาะพอดี เป็นการได้ซึ่งท่านก็แปลตามบาลี หมายความว่าอันนั้นแหละ อันใด คำว่า นะโม เป็นต้น ก็คำว่านะโมก็อย่าสวด นาาาามัว…. ไม่ใช่ คำว่านะโมก็คือย่อมาแล้ว สังเขปเข้ามาแล้ว สวดสังคหะหมายถึงเช่นนั้น แต่ทุกวันนี้สวดสังคหะ เป็นอย่างไร บางที เอิงเอยโหยหวนไปใหญ่ เหมือนกับประชดแดกดัน สวดยืดไป เป็นการบอกความจริงว่าไม่เข้าใจศาสนา กลับตาลปัตรไปหมด ที่ถูกเป็นผิด ที่ผิดเป็นถูก ให้สั้นดันยาว แต่ให้ยาวดันสั้น

การสวดสังคีติ ..เป็นข้อศึกษา ต่างจากการสวดสังคายนา แม้แต่พจนานุกรมก็แปลว่าสวดพร้อมกัน เป็นหมู่ เหมือนสวดสังคายนา สวดสังคีติคือสวดเป็นหมู่ แต่สวดสังคายนาคือสวดรูปเดียว อย่างลงปาติโมกข์ก็สวดคนเดียว หมู่ก็คอยตรวจสอบ ให้ว่าผิดหรือถูก ถ้าคนสวดคนเดียวนี้ สวดผิด คนถูกก็ท้วงหรือมีใครท้วงมาว่า ผิด ก็ตรวจสอบกันหรือของคนท้วงผิด หมู่ต้องช่วยกันจำ แต่ก่อนไม่มีบันทึกก็ต้องจำไว้ หมู่ส่วนใหญ่ถือว่าอย่างนี้ถูก ก็ต้องเอาตามส่วนใหญ่ เยภุยสิกา หรือท้วงมาคนเดียวแต่หมู่เขาถูกหมดคุณก็หน้าแหกคนเดียว

สังคีติท่านจะสวดเป็นหมู่ โดยไม่สวดให้ฆราวาสได้ยิน ไม่สวดในที่สาธารณะ สวดมนต์ท่องสูตรคูณอาขยานไปด้วยกันได้ สวดในที่ลับตาลับหู ไม่ให้ฆราวาสไม่ให้ใครได้ยินมีแต่พระภิกษุต้องรักษาคำสวดคำสอนเอาไว้ ตามธรรมบทของพระพุทธเจ้า ส่วนประณามคาถาคือคำที่คนรุ่นใหม่แต่ง ยกตัวอย่าง ยะถาสัพพี ยะถาสัพพี ผู้รู้สมัยโบราณก็สวดถูกต้อง ยะถาวาริวะหาปูราปะริปูเรนติสาคะรังเอวะเมวะอิโตทินนัง... คุณสวดคนเดียวถูกแล้วแม้จะสวดต่อหน้าสาธารณะก็ไม่ผิด แต่ถ้า สัพพีติโยวิวัชชันตุฯ นี้สวดพร้อมกันเป็นหมู่ได้ เพราะว่าเป็นคำสวดที่คนรุ่นใหม่แต่งขึ้น เอาของพระพุทธเจ้ามาปะหน้าไว้ แต่ถ้าสวดพร้อมกันต่อหน้าประชาชน ตั้งแต่ ยะถาวาริวะหาฯก็ผิดแน่ แต่ถ้าตั้งแต่ สัพพีติโยฯก็ได้ แต่ถ้าสวดยานคางก็ผิดอีก สังคีติ คือสวดเพื่อจดจำ ไม่ใช่สวดเพื่อการอวดอ้าง เดี๋ยวนี้เขาสวดมนต์กันเป็นล้านเที่ยวเพื่อให้เกิดบันดาลอะไรได้ เป็นเรื่องฉิบหายผิดเพี้ยนไปหมด สังคายนานี้ ต้องสวดคนเดียว ไม่ใช่สวดหลายคนที่เป็นสังคีติ สวดสังคีติ สวดเพื่อท่องจำไว้ ไม่ใช่สวดต่อหน้าอนุปสัมบัน ไม่ได้ นี่แค่สวดประณามคาถา ก็เข้าใจไม่ได้ อีกคำคือสวดสังสาธยาย คือ เอามาอธิบาย ก็ต้องคนเดียว อธิบายพร้อมกันสองคนจะไปได้อย่างไร อธิบายพร้อมกันต่างคนต่างจำมา มันเป็นคำแต่งขึ้นใหม่ เอาคำของพระพุทธเจ้ามาสวดพร้อมกันตรงกันเป๊ะๆเลยนี่ไม่ได้ ต่อหน้าฆราวาส แต่ถ้าสังสาธยายอย่างอาตมากำลังทำตอนนี้ก็ได้ สังวัธยาย อีกคำหนึ่ง จะท่องบ่นดังๆ เพื่อให้เข้าหูตนอีกทีหนึ่ง ก็ต้องคนเดียวนั่นแหละ จะได้จำได้ จะได้เสริมความจำ ท่องไปแล้วมันก็สะท้อนมาเข้าตัวเอง แต่เสียงมันเร็วๆนะ ท่องติดปากมันก็ได้ยินที่หูเลย

สรุปก็คือการสวดท่องทุกวันนี้มันผิดเพี้ยนไปจนไม่รู้เรื่องแล้ว การสวดพร้อมกันนั้น อาบัติทั้งนั้น ต่อหน้าฆราวาส ต่อหน้าอนุปสัมบัน การสวดทุกวันนี้เป็นการสวดมนต์ด้วยสวดทำอะไรก็แล้วแต่ นอกจากสวดประณามคาถา คือคำที่แต่งขึ้นใหม่ แม้แต่ พุทธังสะระณังคัจฉามิ ธัมมังสะระณังคัจฉามิ ก็เป็นคำที่แต่งขึ้นมา สวดมหาการุณิโกนาโถ สวดพาหุง สวดเจ็ดตำนานสิบสองตำนาน อาตมาไม่ได้ทำอย่างเขาเลย ได้แค่พาหุง กับมหากาฯ และภวตุสัพฯก็ดีแล้ว เราก็เลยใช้ของเราแค่นี้เป็นประณามคาถามาตั้งแต่ต้น การสวดประณามคาถาก็มีแค่นั้นของเรา สัพพีติโยฯ เขาถือว่าเป็นคำให้พร เป็นของพระพุทธเจ้า สวดสองคนพร้อมกันก็อาบัติ ส่วนสัพพีติโย เป็นคำประณามคาถาก็ท่องพร้อมกันได้ เขาก็ทำได้ถูกอยู่ นี่คือการขยายความเรื่องสวดมนต์

610124_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ การสวดมนต์มีกี่แบบ