สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน จนอย่างสุขสำราญต้องมีศีล 5 เป็นปกติ.docx

งเรือนชาน เพราะอนาคามีแปลว่า ผู้ที่ไม่มีแล้วในบ้านเรือนชานช่องทรัพย์สิน ยิ่งเป็นพระอรหันต์แล้วก็ย่อมจะไม่มีความติดยึดในบ้านช่องทรัพย์สินเรือนชาน แม้แต่ความยึดถือในตัวตนก็หมดด้วย คนที่เป็นได้ด้วยตัวเองจริงเป็นสันทิฏฐิโก คนชนิดนี้มีได้ ไม่จำกัด ยุคกาล อกาลิโก การเป็นได้เช่นนี้เป็นของสูง เป็นความเจริญของมนุษยชาติที่ควรจะเอื้อมมาให้แก่ตนให้ได้ให้แก่สังคม โอปนยิโก และเป็นเรื่องที่เป็นได้แล้วเป็นสิ่งที่ควรจะชวนให้คนมาดู เอหิปัสสิโก เพราะว่าเป็นสิ่งที่ประเสริฐที่ยอดเยี่ยม อาตมาพาคนมาเป็นคนจนได้สำเร็จ ชีวิตนี้อาตมาประสบความสำเร็จมาก แต่ไม่มีคนริษยาอาตมา จริง ถ้ามันไม่เป็นโลกธรรมไม่เป็นโลกียะมันเป็นโลกุตระ ไม่มีใครริษยาหรอกนะอาตมาทำได้เช่นนี้ มีแต่คนที่มีปัญญาจะเห็นว่าน่ายกย่องชื่นชม ส่วนคนไม่มีปัญญาจะไม่รู้ค่าว่าอาตมาได้ทำสิ่งประเสริฐ จะหาว่าพระโพธิรักษ์มาทำอะไร พาคนมาบ้าบอสุดโต่ง เขาไม่มีปัญญาเข้าใจ ว่า อาตมาทำคนให้หลุดพ้นจากฐานโลกียะมาเป็นคนโลกุตระ ที่พระพุทธเจ้าค้นพบแล้วเอามาประกาศในโลก ในยุคของพระพุทธองค์นั้นมีเยอะที่เป็น อเสขบุคคล ในยุคนี้อาตมาเอามาประกาศก็มีคนที่เป็นอเสขบุคคลเป็นเสขบุคคลได้ ทั้งที่ศาสนาพุทธเสื่อมมาก กระแสหลักไม่เอาถ่าน และกระทำผิดทฤษฎีของพระพุทธเจ้าด้วย เช่นศีลก็ออกไปนอก สมาธิก็ออกนอกทาง ปัญญาจะเป็นไปได้อย่างไร ปัญญาเกิดจากการปฏิบัติศีล ศีลอยู่ที่ไหนปัญญาอยู่ที่นั่น ศีลอยู่ที่ใดปัญญาอยู่ที่นั้น เหมือนล้างมือด้วยมือ เหมือนล้างเท้าด้วยเท้า คนที่มีปัญญาแล้วจะมีสมาธิ ได้ระดับต้นเป็นพระโสดาบันก็มีศีล 5 แล้วก็บรรลุจิตใจสูงขึ้น มีปัญญารู้ตลอดว่าจิตใจเจริญขึ้น โดยมีศีลกำหนด เรามีความเจริญเราก็รู้จริงๆว่าเราเจริญด้วยความบริสุทธิ์ขึ้น ไม่ใช่บริสุทธิ์เพียงแค่บัญญัติคือข้างนอก แต่บริสุทธิ์เข้าไปถึงภายใน ปฏิบัติศีลจนกิเลสตาย หนึ่งไม่ฆ่าสัตว์ เห็นสัตว์อย่างไรก็ไม่ฆ่า แม้ว่าสัตว์จะมาทำร้ายเรา เราก็หลบเลี่ยงอย่าให้สัตว์มาทำร้ายเรา ไม่ทำร้ายสัตว์ไม่เบียดเบียนสัตว์ เราต้องเป็นผู้ที่หลบเลี่ยงไม่ให้สัตว์มาทำร้ายเรา ไม่ใช่สัตว์มาทำร้ายเราแต่เราก็ทำร้ายตอบว่าป้องกันตัวเอง ไม่เอาเพราะเราเป็นคน ชีวิตไม่ทำร้ายทำลายชีวิตใดเลย สอง ศีลข้อที่ 2 ของที่ไม่ใช่ของๆเรา อย่าไปเบียดเบียนเขา อย่าเอาของเขามาเป็นของเรา แม้แต่ของๆใครๆก็อย่าไปคิดอ่านที่จะไปใช้เล่ห์ ใช้ความฉลาดเอาเปรียบมาให้แก่ตน ไม่ต้องไปพูดถึงการโกงกินทุจริตเลย เราอย่าไปเอาเปรียบใคร เราควรจะสร้างสรรให้มีให้มาขึ้นแล้วเผื่อแผ่ผู้อื่น นั่นต่างหากเป็นสิ่งประเสริฐ ศีลข้อที่ 3 เรื่องของการสัมผัสกามคุณ 5 ตาหูจมูกลิ้นกายใจแล้วก็ไปติดสวรรค์ ไปติดในรสสุข ไปสนใจอยากได้ทางตา มีความสุขเป็นอุปาทาน แล้วอยากไปสัมผัสตาหูจมูกลิ้นกาย แม้แต่อัตตา ได้สมใจตามที่ตั้งเป้าเป็นอุปาทานไว้ลึกๆ ต้องลดละตั้งแต่ภายนอกก่อนที่หยาบจากภายนอก ส่วนอัตตาเป็นภายใน แม้ภายนอกเราควบคุมได้แล้ว ไม่ไปละเมิด ไม่ไปทำร้ายสัตว์ ไม่เอาของๆใคร สัมผัสแตะต้อง ทวารทั้ง 5 ก็จะต้องรู้จักรู้เท่าทัน ลดละ ไม่ติดในรส เป็นสกิทาคามี จนไม่มีภายนอกแล้วเหลือแต่ภายใน ภวภพ รูปภพอรูปภพ เราก็ลดละไปตามลำดับ 3 ข้อนี้และปฏิบัติใจให้เป็นพระอรหันต์ จากสามข้อนี้กาย วาจา ใจ ข้อ 4 ไปเน้นวาจา จิต ข้อที่ 5 ขั้นต่ำสุดเรียกว่าอบาย หยาบที่สุดแม้มีอาชีวะ กุหนา ลปนา เป็นอาชีพที่ขี้โกงทุจริตแม้จะรู้ทั้งรู้ว่าทุจริต ผู้ที่มีศีล 5 ก็จะเลิกมิจฉาชีพ 5 โดยเฉพาะข้อที่1 กุหนานี่แหละหยาบสุด 601110_พุทธศาสนาตามภูมิ สันติอโศก สภาวะความฝัน 3 ประการ