สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน เวทนาเป็นกรรมฐานของนักปฏิบัติธรรม _.docx

สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน เวทนาเป็นกรรมฐานของนักปฏิบัติธรรม 2.ที่พ่อครูบอกว่า Keyword ของศาสนาพุทธคือ อุเบกขากับเนกขัมมะนั้น เข้าใจว่า เมื่อเริ่มต้นปฏิบัติได้ผลและได้ผลไปเรื่อยๆ เรียกว่า “เนกขัมมะ” จนกระทั่งได้ผลสมบูรณ์ในเรื่องนั้นๆ จึงเรียกว่า “อุเบกขา” ถูกต้องหรือไม่ ? พ่อครูว่า….ถูกต้องเข้าใจดีมากเลย เคหสิตะก็มี 18 เนกขัมมะก็มี 18 ต้องอ่านพฤติของจิตให้ดี 18 นี้มาจาก ตาหูจมูกลิ้นกายใจ 6 ทวาร เมื่อสัมผัสก็จะเกิดอาการ สุข ทุกข์ ไม่สุขไม่ทุกข์ สามนัยนี้ เป็น 18 เวทนา นี่แหละคือคีย์เวิร์ด หรือว่าตัวบ่งชี้ความรู้ในศาสนาพุทธ เรียกว่าเวทนาเป็นกรรมฐานของนักปฏิบัติธรรม แต่เดี๋ยวนี้ไม่เข้าใจแล้ว เข้าใจกรรมฐานเป็นกรรมฐาน 40 ไปยึดเป็นที่พึ่ง แล้วทำจิตจดจ่อกับสิ่งนั้น ได้แต่สมถะจดจ่อเท่านั้น เขาถือว่าเป็นอย่างนี้เป็นของแท้ แม้ในตำราวิสุทธิมรรคของท่านพุทธโฆษาจารย์ก็เป็นเช่นนี้ หลงกสิณสมถะแบบนี้ ซึ่งพุทธไม่ใช่เลย ไม่ต้องไปสะกดจิตอย่างนั้น เรียนรู้ตามลำดับตั้งแต่ศีล 5 แล้วปฏิบัติให้สัมมาทิฏฐิ จิตเป็นอธิจิต ปัญญาก็ต้องรู้ว่าเราสัมผัสกับสัตว์ก็ไม่เกิดอกุศล หรือมีอกุศลจิตเป็นกาม พยาบาทก็ต้องจัดการ สัมผัสกับข้าวของ อทินนาทาน จิตเราเกิดโลภหรือโทสะไหม ก็ต้องทำให้เป็นเนกขัมมะ หากเข้าใจความแตกต่างระหว่างเนกขัมมะกับเคหสิตะ ถ้าจิตโน้มไปโลกีย์ก็เป็นเคหสิตะ ส่วนหากจิตโน้มไปทางอธิมุติ อธิโมกข์ ก็เป็นเนกขัมมะ แต่หากไม่เข้าใจที่ตั้งของจิต ที่โน้มไปทิศทางใด ผู้ใดสามารถพิจารณากรรมฐานคือเวทนาให้ครบ 108 ได้ คือ 18 +18 เป็น 36 รู้พฤติกรรมจิตคือวิจาร แล้วเริ่มต้นเรียกตั้งแต่ตักกะ เริ่มดำริแล้วมาต่อเป็นวิตักกะ เป็นสังกัปปะ มันมีกามหรือพยาบาท หรือวิหิงสามาร่วมหรือไม่ วิหิงสาเป็นขั้นปลาย แต่ตอน