240827-510 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ026.txt
เนื้อหาในไฟล์
พ่อท่านประจวบประจำวันที่ 27 สิงหาคมพุทธศักราช 2524 อำเภอเราได้ปฏิบัติธรรมกันมารายเรียงกันขึ้นมาถึงชั้นขยับขึ้นมาเรื่อยๆมันก็สูงขึ้นมาเรื่อยๆแต่เมื่อเรียนสูงแล้วผู้ที่มีฐานจริงก็ใส่ใจแล้วก็พยายามปลูกปัญญาติดถ้าติดฐานไม่พยายามเลื่อนฐานะอีกในพยายามที่จะแยกคลายพิจารณาซับซ้อนในลึกซึ้งแล้วอย่าไปกลัวกลัวว่าเราจะไม่จบไม่ต้องกลัวไม่ต้องกลัวว่าเราจะไม่จบพยายามอ่านพยายามละเอียดละออดูจิตดูใจดูเอารูปดูรูปที่มันสามารถ แทรกซ้อนดูอาการอาการต่างๆในรูปอาการเล็งคละนิมิตอุเทศดูอาการของจิตของใจดูอาการของสิ่งที่มาสัมผัสต่างๆละเอียดละออมากเราจะได้จับรายละเอียดของมันต่างๆได้เพิ่มเติมแล้วมันก็จะได้เป็นจริงจะได้รู้น่ารู้ตามแล้วก็จะได้กลับจับเก็บออกได้จริงๆถ้าเราไปหลงคิดว่าเราเองเราบรรลุซะแล้วแล้วเราก็เลยไม่อ่านออกไม่อ่านไม่ตรวจไม่ดูจิตดูใจอีกเราก็เลยจบเหตุกันพอดีเพราะว่าในสิ่งที่ละเอียดซับซ้อนมันมีอยู่อีกเยอะนะไม่ว่าเราเรียนเราก็บอกแยกแยะบอกมุมบอกเหลี่ยมไปถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้รู้เรียนรู้มุมด้วยภาษาแต่เราก็สามารถ ยังค้นคว้าวิจัยวิจารณ์ดูเองใช้สูตรเก่าๆทฤษฎีเก่าๆนั่นแหละไปอ่านอะไรได้บ้างแต่มันเป็นรูปที่ละเอียดลึกซึ้งเข้าไปอีกเท่านั้นหรือยิ่งได้รับการแนะนำก็ยิ่งจะมีอุทาหรณ์มีแบบอย่างมีสิ่งที่จะชี้แนะชี้นำให้เราได้รู้ง่ายขึ้นเราก็จะได้จับสภาวะธรรมนั้นได้ง่ายขึ้นก็พยายามทำแต่พร้อมกันนั้นก็อย่าไปคิดว่าเราเองเราจะไม่ทบทวนสิ่งที่กลางหยาบต่ำลงไปอีกแล้วทบทวนก็จะได้เห็นความที่เสด็จหรือไม่เสด็จจะมีเศษมีเหลือที่มันเป็นของตกของหล่นเป็นสิ่งที่เรานึกว่ามันเปลี่ยนมันหมดมันก็ยังมีเศษมีส่วนเป็น อาการเมื่อต้องสัมผัสเมื่อกระทบเมื่อเป็นเราจะปล่อยปลาร่าเริงได้แล้วแล้วเราก็เปิดฝาได้เลยมันทนได้ที่จริงเนี่ยมันทนได้เราก็ต้องสัมผ
อ่านต่อ
ัสสิ่งที่เราได้วางใดๆมาในขนาดประมาณ 1 กิโลเมตรเป็นกามราคะไม่เป็นปฏิฆะพอสมควรแล้วนี่อยู่ในฐานของสูงขึ้นมาตรฐานจิตของมันละเอียดเป็นหลักฐานธนาคารมีจริงมันกระทบสัมผัสมันทนได้อนาคามีจิตเนี่ยมันจะธนาคารมีบุคคลนะฟังให้ดีธนาคารวิจิตรคือจิตที่มันเป็นจิตเป็นภาวะพบแล้วจิตที่มันข้างนอกนี่กระทบสัมผัสมันก็ไม่ลำบากยากเย็นอะไรห้ามได้กันได้ความชอบก็ไม่มีความชังก็ไม่มีแต่มันยังมีอาการของจิตที่กระทบและก็เพื่อหวัง อยู่ในสัญญามันยังมีอาการมีอารมณ์แล้วก็ปรุงเป็นเชื้อหมักเชื้อดองแล้วเรียกว่าอาสวะมันเป็นอยู่โดยเราเองเราไม่รู้ตัวแล้วเราก็ปล่อยปละละเลยว่าเอ้ยเราทนได้การทนได้นะไม่ได้หมายความว่าหมดอาสวะอนุสัยอ่าไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นการทนได้ก็ไม่ทุกข์ไม่ร้อนอะไรแต่มันก็ยังมีอนุสัยอาสวะอยู่ได้อีกเหมือนกันเพราะการที่หมดพบกามก็ไม่เพียงพอเราจะต้องอ่านภพที่เป็นเพราะว่าภพอีกด้วยแล้วเราจึงจะสามารถที่จะชนะนอกชนะในกวาดเกลี้ยงเก็บไม่มีการเวียนวนเป็นจิตที่วิมุติอย่างไม่กลับกำเริบแท้จริงถ้าเกิดว่าเราเองเรามีการประมาทดังกล่าวแล้ว ลาวกระทบสัมผัสด้านนอกปัจจัยยังหยาบหยาบต่ำๆที่เรานึกว่าเราได้แล้วนึกว่าเราสบายแล้วมันยังไม่กินอย่างนี้ก็พยายามพิจารณาซ้ำซ้อนลงไปให้แน่นอนมั่นคงเพราะฉะนั้นการที่อยู่กับโลกสัมผัสสัมผัสอะไรไปตามครั้งตามข่าวเราอย่าประมาทมีสติสัมปชัญญะรู้สิ่งนั้นสิ่งนี้ที่มาเกี่ยวข้องกับอายตนะทั้ง 6 ของเราเสมออยู่เรื่อยๆเราจึงจะเห็นความดับสนิทกับความที่มันยังมีส่วนที่เหลือมันเกิดมันอะไรต่ออะไรและเราก็จะได้จัดการปราบปรามหรือวันละล้านกันให้ยังขาวสะอาดผุดผ่องไม่เหลือแม้แต่อยากครางละเอียดได้อย่างถูกต้องแท้จริงไม่ใช่ต้นดาวไม่ใช่ว่าเราเองเราเผลอไผว่ามันทนได้และจะกลายเป็นว่าทนได้นั่นคือหมดกิเลส หมดอาสวะยังไม่ถูกต้องต้องเข้าใจให้ชัดเชิงนี้แล้วเราก็ทำไปจริงๆมีทุกอิริยาบถที่เราจะปฏิบัติอายตนะทั้ง 6 หรือมีสัมผัสทั้ง 6 มีอินทรีย์ทั้ง 6 ซึ่งเป็นสภาพที่เราจะต้องเรียนรู้อยู่ไปเรื่อยๆแล้วจะเห็นตัวที่ตั้งมั่นตัวที่เจริญสูงสุดตัวที่สงบระงับสนิทแล้วมันก็จะบอกเราเมื่อเราปฏิบัติมีมากๆเขาเราก็จะเห็นยิ่งเด่นยิ่งชัดยิ่งเป็นสีดำยืนยันลักษณะที่มันละเอียดคือมันหมดเกลี้ยงสนิทมั่นคงเป็นเณรชาเป็นสภาพที่แนบแน่นอย่างเด็ดขาดสมุดเขตกับไอ้สิ่งที่ยังวกเวียนบ้างยังมีอาการน้อยๆยังมีอะไรต่างๆ เราจึงจะมีจิตแยกขายที่เทียบได้มันใกล้เคียงกันแล้วมันยิ่งแย่กันออกยากเพราะว่ามันเหมือนกันแท้จริงมันต่างกันนิดๆหน่อยๆนะพวกนี้เป็นเรื่องของความละเอียดสุขุมประณีตเพราะงั้นถ้าไม่มีจิตแยกคลายเราจะเห็นความประณีตที่มันคล้ายๆกันแต่มันแต่มันยังมีสภาพที่สูงกว่ากันได้นี่ไม่ได้ง่ายๆเพราะว่าเราจะต้องพักเรียนรู้จริงๆใช้จิตละเอียดจริงๆเพราะผู้ที่บรรลุธรรมเป็นพระอริยเจ้าไปสูงสูงสูงขึ้นเราจะเป็นผู้ยิ่งไม่ประมาทจึงจะเป็นผู้ที่ละเอียดสุดคุ้มประณีทดสอบอ่านไปเสมอเสมอเสมอเสมอแม้สิ่งที่เราไว้ใจได้แล้วมันก็ยังทำให้เราสับซ้ำมันยังทรงอยู่ได้นะมันยังสามารถระงับได้ มันยังไม่กระเทือนอยู่ได้มันก็จะยืนยันเหมือนกับเรารู้ตัวอยู่เสมอว่าเราเองไม่เวียนไม่วนมั่นคงหาแน่วแน่อะไรอยู่มันก็เท่ากับรู้ว่าตัวเองมีของรองมีของซักซ้อมอยู่เสมอแต่เราเองก็คงหมั้นได้อยู่เสมอไม่ใช่ว่าเราหลงตัวเราคงมั่นแต่ไม่มีอะไรมาซักซ้อมเกิดมันมีอนุสัยอาสวะข้างในมันปรุงมันสร้างมันเป็นหนอนบ่อนไส้จนกระทั่งที่แท้แล้วเกิดรวนเรแล้วพอมากระทบสัมผัสทีหลังโครมลงมาแล้วมีบทบาทตัวใหญ่แล้วเราไม่รู้ตัวมันกลายเป็นเสือกระโชกออกมาทีหลังระเบิดออกมาทีหลังแล้วจะขายขี้หน้าตายถ้าเกิดว่าเราทำประมาทประมาทเผลอไปโดยให้ข้างในห้องนอนให้มันเกิดก่อเกิดโดยไม่รู้ตัวเพราะฉะนั้นเราควรจะดูอ่านตรวจ อย่าประมาทมันจึงจะได้เห็นความไม่แปรปรวนจึงจะได้เห็นความแน่นอย่างแน่แท้นานวันนานวันเข้าเราก็จะรู้เองว่าสิ่งที่นั่นแน่นอนมั่นคงนั้นมันแน่นอนมั่นคงอย่างนั้นอย่างนั้นซึ่งก็ได้บอกแต่ว่าอย่างนั้นอย่างนั้นก็ของใครก็ของมันไอ้สิ่งไม่แน่นอนไม่มั่นคงเราก็จะรู้ว่าไอ้สิ่งนี้เราประมาทไม่ได้นี่ตัวนี้นึกว่าเป็นความเรียบร้อยแล้วนึกว่าได้สนิทแล้วแต่แท้จริงมันยังเกิดสภาวะมันยังมีอะไรใดๆเป็นเศษเป็นเหลืออยู่เราก็จะได้จัดการกับมันไปเสมอเสมอเพราะอันใดที่เป็นตัวอย่างตัวใหญ่ตัวที่จะทำก็ทำไปก็ได้ที่เก็บละเอียดซับซ้อนไปเรื่อยๆก็ต้องทำไปเสมอเสมอจนแม้ที่สุดตัวที่เราว่าวิมุติเราก็ยังไม่ได้หมายความว่าปล่อยปละละเลยเราก็จะต้อง วิมุตแต่เห็นวิมุติอย่างย้ำยืนยันกับพี่บุตรนั้นอยู่เสมอๆจึงเป็นผู้ที่ทรงทำหรือเห็นธรรมไม่ว่าจะเป็นวิมุตติธรรมไม่ว่าจะเป็นธรรมที่ยังจะต้องเป็นเสขะหรือเป็นสิ่งที่เป็นสาวสวะอยู่เราก็จะต้องรู้ทั้งที่เป็นสาระและเป็นอาสวะอยู่เรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยเรื่อยไปจึงเป็นผู้ที่ไม่ประมาทและรู้อยู่เห็นอยู่ปรากฏอยู่ตลอดกาลนานจึงจะถือว่าเป็นผู้ที่บรรลุธรรมอย่างอื่นๆเห็นๆรู้ๆเรียกว่าจับครูมาปรินิพพานขอให้ทุกคนได้พยายามสังวรระวังและพิสูจน์ให้รอบทวนดังกล่าวแล้วให้ทุกๆคนเทอญ