240707-505 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ026.txt

ไรก็ได้ก็หยุดจนเหนื่อยจนไม่เกิดปัญญาจะไม่เกิดการไตร่ตรองพิจารณาว่าอะไรควรเป็นไปอะไรควรหยุดมันก็ไม่ได้เรื่องมันก็กลายเป็นลูกหยุดพาซื่ออะไรๆก็ตัดจะหยุดหมดหยุดไปดื้อๆหยุดไปไม่เข้าเรื่องราวมันก็หนักไปในทางหยุดจึงเฉื่อยแล้วก็จึงไม่ฉลาดหยุดได้แต่ว่าไม่สร้างสรรค์โง่เง่าแหนงหน่ายเบื่อไม่ไม่สัมพันธ์กับอะไรเพราะว่าอะไรก็เห็นเป็นทุกข์ไปหมดอะไรก็เห็นเป็นยากไปหมดอะไรก็เห็นลำบากไปหมดไม่เป็นนักสร้างสรรค์ เป็นนักก่อเกิดที่มีประสิทธิภาพเพราะฉะนั้นอยู่ในโลกจึงไม่มีคุณค่าเพียงเธอไปในด้านที่ด้อยพัฒนาส่วนผู้ใดหยุดด้วยปัญญารู้และหยุดได้จริงด้วยหยุดด้วยปัญญารู้นี่ควรไม่ต้องหยุดอันนี้เป็นไปด้วยดีเพราะเหมาะสมอยู่ให้เป็นไปอันใดไม่เหมาะไม่สมไม่ดีแล้วหยุดและหยุดได้มีอำนาจมีเจริญเติบโตมีความกําหนดดับหยุดได้จริงๆไม่ว่าจะเป็นกายกรรมไม่ว่าจะเป็นวจีกรรมไม่ว่าจะเป็นมโนกรรมหยุดได้จริงๆผู้นั้นแหละเป็นความบริบูรณ์เป็นผู้ที่เก่งของศาสนาพุทธและก็จะสร้างสรรค์มีจิตมีอิทธิบาทเป็นไปได้ฉันทำวิริยะจิตตะวิมังสาพัฒนาอยู่เป็น ช่วยเหลือเฟืองไฟล์โลกอุ้มชูโลกรู้โลกรู้เท่าทันโลกพอเป็นไปได้ดีทำไปขยันหมั่นเพียรเราไม่พักเราไม่เพี้ยนเป็นจุดปลายถึงซึ่งจุดปลายของพระพุทธเจ้าได้แท้ก็เป็นผู้ที่จะสร้างสรรค์เป็นผู้ที่มีประโยชน์ตามทฤษฎีตามแนวโน้มของพระพุทธเจ้าที่จะชี้ในวันนี้คือจะชี้ลงไปตรงตัวหยุดว่าเราเองเอาแต่ทำงานเอาแต่ปรุงเอาแต่พยายามจับจิตเพื่อกันรู้อยู่ว่าไม่ดีแต่เสร็จแล้วก็หยุดไม่ได้ก็จะต้องหัดหยุดให้ได้ไม่ว่ากายกรรมไม่ว่าพูดนี่แหละให้ฝึกไปอะไรให้รู้ว่าเราพูดนี่ไม่ดีแล้วนะเนี่ยมันไม่เข้าท่าแล้วนะต้องรีลงและต้องหยุดซะเลยหยุดให้ได้อย่ามั่นเขี้ยวใหญ่อยากอยู่อำนาจ ผลกิเลสทั้งสิ้นอย่าๆหยุดไม่ได้ไม่ว่าพูดไม่ว่าการกระทำงานโดยเฉพาะก็คือจิตนั่นแหละเราได้ฝึกจิตไปพร้อมกายกรรมวจีกรรมก็เกิดมาแต่จิตจิตเป็นประธานรู้ตัวให้ได้เป็นสัมมาทิฏฐิเมื่อรู้แล้วก็ทำสัมมาวายามะสัมมาสติรู้ตัวพร้อมเป็นทุกเหตุการณ์คำพูดก็ดีการกระทำทางกายก็ดีความนึกคิดดำริอยู่ปรารภออกมาคนดีก็รู้ว่ามันเกินไปแล้วนะเกินหยุดมันน้อยไปเพิ่มเป็นการควบคุมดูแลลุงกันอยู่อย่างรู้ทุกๆขนาดทุกๆขณะเด็ดขาดตรงที่หยุดได้และให้เกิดไปต่อไปได้ด้วยความสามารถเราจะให้เกิดก็เกิดไม่ได้ไม่มีใครมาต่อต้าน ใครมาต่อร้านไม่มีใครมาห้ามกันได้เราทำไปได้อยู่เรื่อยๆลุกหน้าเดินไปด้วยอันใดควรหยุดเราก็ต้องหยุดเรานี่แหละเป็นคนที่จะกำหนดจุดการหยุดนั้นต้องเด็ดขาดต้องได้แท้ๆเราจะต้องฝึกโดยรู้โดยเข้าใจอย่างว่านี้ให้ชัดเจนจะนั่งหัดทำจิตให้หยุดให้สงบให้นิ่งให้อะไรก็ต้องหัดใครจะรู้ตัวฟุ้งซ่านมากๆต้องนั่งสมถะให้มากๆฟุ้งซ่านออกมาแล้วต้องกำหนดจิตหยุดดับต้องควบคุมไม่หยุดจริงๆไม่ใช่นั่งหลับฝึกใจโตสมถะอย่านั่งหลับต้องนั่งรถจริงๆแล้วก็รีจิตชะลอจิตให้เป็นไปตามอำนาจที่เราต้องการเท่านี้ขนาดนี้เป็นสมาธิสักการะเป็นสมาธิสักโคจร ให้ได้จริงๆหัดไปทำไปเราจึงจะเป็นผู้เก่งทางจิตและเป็นไปได้จริงไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้แม้แต่กำลังสัมผัสอยู่ก็ต้องรู้เท่าทันทั้งกายทั้งเวทนาทั้งจิตทั้งอารมณ์แล้วเราก็ยึดในขณะที่ทำไปปฏิบัติธรรมไปโดยสบายดีนะองค์ 8 นี่แหละปฏิบัติไปมันก็จะสั่งสมลงไปเป็นสัมมาสมาธิอย่างแท้จริงฝึกหัดฝึกจุดมันขี้เกียจให้มันทำถ้ามันทำแล้วเนี่ยมันก็จะเอาชนะคะคานมันเท่านั้นที่มันไม่ถูกเรื่องแล้วรู้ก็แสนรู้แล้วว่าไม่ดีหยุดหยุดจริงๆหัดฝึกนี่แหละคือการปฏิบัติธรรมหยุดให้ได้อย่าโง่รู้แล้วก็ต้องให้มันได้เจโตมันไม่มีมดมันกลับกำเริบอยู่กับเพราะเราไม่มีอำนาจ มีอำนาจเราต้องมีฤทธิ์แรงหยุดมันได้จริงๆให้มันตายดิ้นตรงนั้นน่ะสิให้มันหยุดน่ะก็รู้อยู่แล้วว่ามันเป็นอกุศลมันเป็นตัวทุจริตมันเป็นตัวที่เกินเลยแล้วไม่สมควรแล้วน่าจะยับยั้งได้แล้วหยุดให้มันได้จริงๆเข้าใจความหมายอย่างนี้ให้ชัดเจนและทำจริงๆไม่ใช่น่าอับอายขายหน้าไม่ใช่ว่ากลัวจะเสียหน้าเสียหน้าก็รู้ทั้งรู้ด้วยปัญญาของเราอยู่ว่ามันไม่ดีจะดันทุรังไปทำไมมันโง่มันโง่ทำดีนะมันไม่ใช่ความโง่ทำเลวมันความโง่เลยไปแล้วล้นไปแล้วไม่เข้าท่าแล้วแสดงความโกรธแสดงความโลภแล้วไม่ดีแล้วแสดงออกไปทำไมหยุดหยุดให้ได้นี่เข้าใจชัดๆอย่างนี้แล้วปรับปรุงจริงๆฝึกปรือไปจริงๆเราจะเข้าใจสัมมาอริยมรรคองค์ 8 ได้ชัดเจนที่สุด มันจะเข้าใจแล้วเราจะฝึกปรือโดยฉันมาดีมักองค์ 8 อย่างนี้แหละทุกวันทุกคืนทุกวันทุกคืนมีแต่ได้ดีแล้วสบายดีมักองค์ 8 ก็จะสูงแนบเนียนเป็นชั้นเป็นตอนเป็นระบบเป็นระเบียบจริงๆเราจะเห็นว่าสมาธิอันนี้เป็นของแน่เป็นของลืมตาเป็นของที่รู้เท่าทันกายเท่าทันเวทนาเท่าทันจิตเท่าทันอารมณ์มีหลักเกณฑ์มีเหตุมีผลสังวรมีสังวรมีประหารแล้วก็รักษาแล้วก็พยายามที่จะทำให้มันสำเร็จผลแล้วก็รักษามันไปได้เท่าที่จะรักษาไอ้ส่วนที่ดีที่พอจะอนุโลมปฏิโลมอะไรก็โดยใจจริงอันนี้ไม่ใช่เผือกต้นไม่ใช่โลกเพื่อตนเด็ดขาดแต่ว่าก็ต้องรู้การป้องกันคนว่ามันจะไปเกี่ยวข้องโยงใยอันนั้น อธิปัญญาจะเกิดการรู้ลึกลึกซึ้งถึงความสัมพันธ์ถึงความตัดเราจะรู้ความตัดเราจะรู้ความต่อที่ควรต่อตัดควรตัดทั้งกาลเทศะมงคลหมู่กลุ่มบุคคลเราจะรู้และเราก็จะเป็นผู้ที่มีศักดิ์บริสุทธิ์ธรรม 7 ประการอย่างแน่แท้แล้วก็ขอให้พวกเราได้สำนึกหรือได้เข้าใจว่าตัวเองได้ฝึกตัวหยุดหยุดจริงๆก็ทำอยู่ก็หยุดในกระทำหยุดในส่วนนั้นส่วนนี้อันสำคัญกับจุดหมายเป้าหมายประเด็นแท้ให้ได้แล้วก็หัดหยุดถัดข่าวส่วนนั้นหยุดหยุดในส่วนนั้นทั้งๆที่อีกส่วนหนึ่งยังไม่ต้องหยุดเพราะมันเป็นไปด้วยดีแล้วก็เจียนก็เจียดให้มันถูกต้องว่าอันนี้ไม่ต้องหยุดหยุดอันนั้นแค่นั้นก็พออันนี้เป็นไปได้มันเป็นสร้างสรรค์ไม่ต้องหยุด อันใดที่จะหยุดถ้าจะหยุดสนิทหมดแล้วก็จะรู้ว่าไอ้จืดสนิทหมดไปเกิดอะไรเลยนะก็ไม่รู้แต่โดยทำแล้วโดยชีวิตมนุษย์แล้วมันไม่หยุดอะไรทั้งหมดพระพุทธเจ้าแม้แต่นอนหลับพักผ่อนก็ยังไม่หยุดหมดยังสอนเทวดาตอบปัญหาเทวดาดังนี้เป็นต้นเพราะฉะนั้นก็หยุดส่วนที่จำเป็นหรือว่าสมควรที่จะหยุดจะพักส่วนใดไม่จำเป็นไม่ต้องหยุดไม่ต้องพักก็ไม่ต้องหยุดเลยได้น่าจะยกตัวอย่างพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้ฟังนี่แหละซึ่งเป็นหลักฐานยืนยันจงเข้าใจความมุ่งหมายและเนื้อหาสาระของศาสนาพุทธให้ชัดแล้วเราจะเป็นคนที่มีประโยชน์มีค่าสูงสุดที่รู้จักตัวสร้างตัวสั่นที่รู้ตัวหยุดตัวสงบตัวระงับและทำความหยุดความสงบความ นั้นๆได้อย่างเด็ดเดี่ยวได้อย่างจริงจังไม่กลับกำเริบเลยเป็นความจริงไม่ใช่มีแต่ปากไม่ใช่มีแต่คิดไม่ใช่มีแต่รู้แต่ทำได้ถูกตรงถูกตรงดังนี้เป็นผลสำเร็จสูงสุดของศาสนาพุทธแล่