200929-140 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ009.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้เป็นวันพฤหัสบดีที่ 29 กันยายนพุทธศักราช 2520 ปัจจุบันพ่อท่านพระโพธิรักษ์ด้วยนะโมปฏิเวธปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกประเด็นเน้นเรื่องการงานหรือการทำงานสำหรับเรามาหลายครั้งหลายคราวนานแล้วเมื่อวานนี้ได้เน้นถึงเรื่องการศึกษาคือการเรียนเพิ่มขึ้นวันนี้ก็จะขอเน้นเรื่องการศึกษาเพิ่มขึ้นอีกทีนึงถ้าเราศึกษานั้นศึกษาเพื่อจะรู้ความ แท้เพื่อจะรู้ถึงสัจธรรมชั้นสูงรู้ไปจนกระทั่งถึงลาภยศสรรเสริญสุขรู้จนกระทั่งถึงจิตที่มันเป็นตัวรู้แสนรู้ที่มันไปเกี่ยวข้องกับสิ่งต่างๆจนมันโง่ไปเป็นทาสสิ่งเหล่านั้นแม้ที่สุดเป็นทาสความสุขอย่าไปที่สุดแม้เราจะไปยึดถือเอาความสุขขึ้นอย่างหยาบจนกระทั่งถึงเป็นทาสกล้าทาบเงินทองข้าวของวัตถุจนกระทั่งเป็นทาสยศชั้นสรรเสริญสุดท้ายไปเป็นทาสของความสุขสุขอย่างโลกีย์รสและที่สุดมาเป็นทาสของความสุขอย่างวิมุติในรถก็ตามแม้เราได้วิตซีรถแล้วเราก็ไม่ใช่ได้มาเพื่อให้มันเป็นนาย แล้วเราจะเป็นทาสมันไม่ใช่เพราะการศึกษาที่เราจะรู้ทั้งปริยัติรู้ทั้งการปฏิบัติเพื่อเข้าไปรู้เป็นปัจจัยสว่างรู้ด้วยจิตที่เห็นอย่างเป็นความเห็นที่ไม่สามารถจะมาฉีดให้ใครดูได้ชี้ให้ใครดูได้หยิบให้ใครดูได้แต่มันเป็นตัวที่รู้ชัดรู้อย่างสว่างรู้อย่างแจ่มแจ้งทะลุพูดไม่ได้ก็ยังเป็นตัวรู้ที่แท้อยู่นั้นเองอธิบายไม่ออกมันก็เป็นตัวรู้ที่แท้อยู่นั่นเองเกิดรู้จริงจังเราจะศึกษาให้ได้รู้แจ้งถึงป่านนี้แล้วก็มีตัวรู้อย่างนี้การศึกษาที่จะรู้โดยภาษาโดยปริยัติ ฟังมาจากฟังมาจากอ่านมาจากเห็นมาจากสัมผัสด้วยวิญญาณต่างๆตาหูจมูกลิ้นกายรู้จักใจต่อใจมันสามารถรู้ได้มาทุกทวารก็ตามเราจะต้องพากเพียรศึกษาพยายามศึกษาให้รู้อย่างจริงจังเมื่อรู้ได้ประโยชน์ตนอันนี้แล้วแล้วเราก็จะถือว่านี่เป็นความสำเร็จของชีวิตมนุษย์การรู้ในทางธรรมและเป็นการรู้เพื่อถ
อ่านต่อ
อดถอนตัวเองจะปล่อยปลาตัวเองจะหลุดตัวเองจะสูญตัวเองจะหมดความเป็นทาสจะไม่มีอะไรมาข้องเกี่ยวไม่มีอะไรที่จะทำให้เราจะต้องกังวลห่วงหาอาวรณ์มันมีแต่ความอิสระเสรี บาปบริสุทธิ์สุดยอดที่สุดเราได้รู้เป็นขั้นตอนมาว่าเราจะหลุดจากสิ่งอย่างที่เป็นศักยะต่ำๆมาตั้งแต่เป็นได้ทันโสดาสกิทาอนาคามีสุดอรหันต์ก็ตามเราก็ยังจะต้องยังมีการศึกษาอยู่อีกนั่นเองเรามีการทำงานเพราะเรายังไม่ตายและเราก็จะมีการศึกษาเพราะมันเป็นความดีเราได้สิ่งที่ได้แล้วได้สิ่งที่หลุดพ้นได้สิ่งที่สูงสุดได้สูญญากาศได้สูญญตาธรรมเราได้ความวางความปล่อยความจริงไม่เป็นทาสแล้วมันได้มันก็ต้องได้แล้วได้แล้วเราก็มีเวลาอยู่อีกยังไม่ตายเวลาก็ไม่ใช่เป็นเวลาที่ร่องรอยไป จึงเป็นเวลาที่จะต้องทำงาน 1 และก็ต่อไปก็เป็นเวลาที่จะต้องศึกษาและศึกษารู้โลกของเขาอีกสิ่งที่เรารู้ของเราเรารู้หมดแล้วเราก็จะรู้เขาผู้อื่นต่อไปอีกเราจะรู้ทุกสิ่งทุกอย่างที่พอจะรู้ได้ที่จะเข้าใจได้หรือแม้แต่ในตัวเราเองบางอย่างเรารู้แต่ว่าไม่ละเอียดแยกไม่ออกบอกไม่ได้คนอื่นจะรับช่วงบางเราก็ไม่สามารถแจกแจงทำให้ตื้นทำให้เขารู้ได้เราก็ต้องศึกษาอันนั้นของเราอีกด้วยแม้เรามีอยู่แต่เราออกหยิบให้คนอื่นไม่ได้มันก็เท่ากับเรามีอยู่อย่างเดียวแล้วไม่มีประโยชน์มีแต่ประโยชน์ตนอย่างเดียวเพราะเรามีแล้วเราก็หยิบให้คนอื่นได้ จะเรียกว่าประโยชน์ตนก็ได้ประโยชน์ท่านก็ได้เราจึงจะต้องรู้สิ่งนั้นให้ลึกซึ้งขึ้นไปอีกปีเดียวกับการศึกษาของตนนี่แหละที่ให้มันให้มันแจ้งสว่างขึ้นมาอีกให้มันชัดเจนจนสามารถหยิบจับเป็นตัวเป็นตนขึ้นมาได้แต่มันก็ไม่ใช่ตัวมันไม่ใช่ตนหรอกสิ่งที่ละเอียดแล้วตอนนั้นก็ตามเราก็สามารถหยิบสมมติขึ้นมาเป็นตัวตนได้แก่ผู้อื่นก็ได้อย่างเก่งนี่เราจะต้องศึกษาอย่างนี้ด้วยแล้วจะศึกษาของผู้อื่นด้วยมันเป็นโอกาสเพราะเรามีเวลาของเราหมดหน้าที่หมดภาระสิ้นสุดการศึกษาของเราเฉพาะตัวของเราเราก็จะต้องศึกษาของคนอื่นที่ไม่พูดเป็นขั้นตอนแบบหยาบๆถ้าขั้นตอนเรียกว่ามันมันซ้อนมันมีเชิงซ้อน แม่พูดที่รถยโสด่าก็ศึกษาอื่นบ้างได้โซดาของคนอื่นเป็นอย่างไรเราหลุดสะกิดทางเราก็ศึกษาสกิทาของคนอื่นได้ด้วยแล้วก็ศึกษาสกิทาของเราหรือว่าโสดาของเราหรือสิ่งที่เราหลุดของเรานั้นมีรายละเอียดอย่างไรซ้อนกันอีกได้เราหลุดแอนนาเราก็ศึกษาอนาถาของเราให้ละเอียดแตกฉานขึ้นมาอีกเพื่อหยิบให้คนอื่นได้เรารู้สุดท้ายเป็นอรหันต์คือเราหลุดอรหันต์แล้วเราก็ศึกษาอรหันต์ของเราและเราจะศึกษาคนอื่นไปพลางบ้างเล็กน้อยแต่ไม่ใช่แกนหลักใหญ่พระพุทธเจ้าให้ศึกษาตนให้รู้ของตนให้ชัดก่อนเป็นเอกของคนอื่นเป็นเพียงส่วนเคียงไม่ได้เพียงส่วนประกอบไม่ใช่ส่วนใหญ่ไม่ใช่ส่วนเน้น เราจะเน้นของเราเป็นเอดส์ก่อนจนกระทั่งเราหมดภาระหมดจิตของเราแล้วเราก็มีหน้าที่จะศึกษาของผู้อื่นได้อย่างเต็มที่เราก็จะมีประโยชน์อย่างสูงเราจะมีสิ่งอื่นที่ควรจะรู้อีกต่อไปเกี่ยวโยงขยายออกมาซึ่งเราจะแบ่งแยกออกเป็นการทำงานการศึกษาการบันเทิงการออกกำลังและการพักผ่อน 5 อย่างนี้ในวันหน้าเราจะได้ขยายความพยายามบอกกันให้รู้ว่าเรามีความบันเทิงหรือไม่เรามีการออกกำลังหรือไม่และเรามีการพักผ่อนหรือไม่นอกจากมีการทำงานนอกจากมีการศึกษาแล้ว ซึ่งขอยืนยันว่ามันมีแต่มีเป็นเชิงชั้นของผู้ที่สูงแล้วมีจิตอันดีงามแล้วก็มีไปตามหน้าที่ของผู้มีจิตอันดีงามและเป็นผู้ที่ไม่หลงใหลเป็นผู้ที่ไม่เปิดไปอย่างชาวโลกที่เขาจะต้องหลงสภาพหยาบเราเป็นผู้ละเอียดแล้วเรามีบันเทิงให้ละเอียดเรามีสภาพออกกำลังกายเรารู้ออกกำลังกายที่ถูกตรงและก็พอสมเหมาะสมควรสำหรับชีวิตที่เราจะยังกลายเป็นอยู่เรามีการพักผ่อนและเราก็รู้พักผ่อนที่ถูกตรงและเราก็จะพักผ่อนพอสมควรตามฐานะด้วยตามเวลาที่เราจะเป็นไปเราจะมีทั้งพรรคและเราจะมีทั้งประโยชน์มีทั้งเพียรเราจึงจะเป็นผู้ที่รู้ที่สุดถึงที่สุด นี่เราก็จะต้องศึกษาเพิ่มเติมและพรุ่งนี้เราก็จะศึกษากันเอง