200819-127 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ009.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้เป็นวันที่ 19 สิงหาคมพุทธศักราช 2520 แต่ที่นี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พวกเราเพชรเวชปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกอริยสัจคือความฉลาดที่จะยังนึกถึงความเป็นจริงความแท้จริงนั้นน่ะมันไม่ใช่ความง่ายมันเป็นความยากอย่างที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านใดแหล่งโบราณตรัสรู้แล้วท่านก็บอกว่าเป็นการยากหนอเป็นการลำบากเนาะที่ท่านได้ตรัสรู้ธรรมะอันนี้มันเป็นหนี้เป็นสังคมมนุษย์ซึ่งมันเป็นของสูงของละเอียดพุทธชนที่ได้ถูกบดบังไปด้วยกิเลสตัณหาราคะต่างๆ จะมาเข้าใจได้อย่างไรเพราะว่าจิตเขาไม่ใสปัญญาเขาไม่สว่างก็ถูกพ่อถูกหุ้มถูกหมดถูกบังถูกปิดถูกกั้นอยู่ด้วยอะไรก็ไม่รู้เยอะแยะที่เป็นโลกียะที่เป็นโรคๆเพราะฉะนั้นมันจะผ่านเข้าไปรู้แทงทะลุมารู้นี้ได้ยากเหลือเกินพระพุทธเจ้าท่านเห็นจุดนี้ชัดท่านจึงได้อธิษฐานอย่างท้อแท้ถ้าจะสอนคนมันก็คงจะเป็นความลำบากแก่เราซะเปล่าๆคนมันเต็มไปด้วยอะไรเต็มไปด้วยสิ่งที่เขายึดถือนั้นเองแล้วมันจะเป็นล้างสิ่งที่เขายึดถือต่างๆที่เขาติดเพราะพ่อข่มไว้ต่างๆพวกนี้ได้อย่างไรมันเป็นความเหน็ดเหนื่อยเหลือเกินและเต็มไปทั้งโลกเราเห็นอย่างนั้นจริงๆบริจาคทั้งได้อุทาน อย่างนี้ออกมาขนาดคนคั่นพระพุทธเจ้ายังต้องอุทานอย่างนี้แล้วท่านก็เลยเกิดความขวนขวายน้อยขึ้นมาเกิดความไม่อยากทำนี่เป็นอารมณ์ของจิตแต่เสร็จแล้วท่านก็ได้สำนึกทันทีมีจิตพรมมีสหกิจสหบดีพรหมคือมีการร่วมขึ้นมาอย่างยิ่งพอดีหรือปฏิกิริยาแปลว่ายอดยิ่งแปลว่าใหญ่พอดีคณะบดีอธิบายที่สุดจุดที่สูงที่สุดตัวบอดีอันนี้หรือปฏิบัติมันได้รวมกันขึ้นมาเป็นสห 3 มิติเกิดรวมกันขึ้นมาให้แสดงตัวออกมาเป็นผลว่าไม่ได้ เอาไปคิดอย่างนั้นเป็นความเห็นแก่ตัวหรืออัตตาเหลือตัวตนปรับตัวไปเดี่ยวไม่มีการช่วยเหลือเกื้อคนอื่นจะคิดอย่างนั้นไม่ได้ความเร็วของความคิดไหวผิดของคว
อ่านต่อ
ามคิดของพระพุทธองค์ความเฉลียวความเฉลียวสุดยอดของคนฉลาดเกิดขึ้นทันทีก็คืออธิบายว่าสามีพรหมเสด็จปุ๊บมาเร็วเท่ากับการเหยียดแขนคู่แขนอธิบายไปปลุกเวลาที่ 3 เข้ามาปรากฏตัวและอธิบายเป็นรูปร่างไปเลยว่านั่งชั้นเข่าข้างหนึ่งผมเนี่ยรูปร่างของเขาเขาได้รูปแบบสมัยโบราณเราจะนึกได้ว่าสมัยพระพุทธเจ้านี้เคารพกันเคารพในการนั่งชันเข่าขึ้นข้างหนึ่งข้าง วางเท้าอยู่ข้างล่างแล้วก็เคารพจับพนมมือกับพนมมือเดี๋ยวถ้าทันข่าวมันเป็นรูปร่างของชาวอินเดียเขาลบแล้วก็ต้องพูดเป็นอุปราชที่ฐานว่า 3 พอดีพรหมต่อว่าหรือว่าเตือนสติว่าโรคชิบหายแน่ถ้าพระพุทธเจ้าเริ่มพูดที่รู้ธรรมะอันสูงแล้วเก็บซะไม่กระจายต่อซะคนรู้ไม่ได้ง่ายและคนรู้ได้แล้วกลับเอาไปเก็บซะอีกแล้วก็ปล่อยให้คนไม่รู้อยู่ก็เป็นตายอย่างนั้นโลกก็อิจฉาโรคก็ชิบหายใหญ่ที่น่าจะเป็นความสูญเสียที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไม่มีความสูญเสียใดจะเท่าพระพุทธเจ้ามีความเฉลียวมีความมีไหวพริบอันประเสริฐ เงียบฉลาดไม่รู้เท่าทันทันทีฝันถึงได้คิดว่าเออไม่ได้หรอกอย่างนี้มันเป็นความเห็นแก่ตัวไม่มีเมตตาไม่มีน้ำใจจะต้องมีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาเราอาศัยอุเบกขาเป็นฐานสบายเป็นฐานอาศัยและเราก็จะต้องมีอุตสาหะวิริยะมีเมตตากรุณามุทิตาด้วยเป็นฐานประคองโลกเมตตาธรรมจึงค้ำจุนโลกมันเป็นเรื่องจริงถ้าไม่มีน้ำใจตัวนี้แล้วบ้านเมืองก้าวหน้าไปไม่ได้บ้านเมืองมีแต่จะล้มจมมนุษย์ชาติก็มีที่จะล่มจมนี่เป็นสัจธรรมที่แท้จริงพระพุทธเจ้าจึงได้เปรียบเทียบมนุษย์ถ้าอย่างนั้นยังไงมนุษย์เป็นยังไงท่านก็ได้พิจารณาต่อมนุษย์ที่ว่ากันไปจริงแล้ว ก็มีหรอกจะไปดูถูกเขาซะทีเดียวก็ไม่ได้บางคนก็ได้พยายามที่จะเสี้ยมที่จะพัฒนาตัวเองให้แหลมให้คมให้สูงขึ้นมาบ้างก็มีเหมือนบัวพ้นน้ำแล้วเรารับแสงนิดหน่อยก็จะรู้ได้บางคนก็พูดขยายความนิดหน่อยก็รู้บางคนก็ต้องเข็นกันหน่อยมากๆจึงจะรู้ได้ส่วนบางคนนั้นน่ะไม่ได้เลยให้ตายให้เป็นยังไงก็ไม่ได้ต้องปล่อยทิ้งตัดทิ้งอย่างนี้เป็นต้นมันย่อมมีอยู่ในกลุ่มมนุษย์ชาติพระพุทธเจ้าเราไปถือตัวถือตนขึ้นไปไปยกดีแต่ว่าเราดีคนอื่นดีบ้างก็ไม่ให้โอกาสเขาและเราดีแล้วเราไม่ช่วยเขาแล้วมันจะมีเชื้อสืบต่อกันได้ยังไงมันก็มีแต่สูญสิ้นท่านจึงเรียน และกลับใจทันทีแล้วมันก็เท่านั้นแหละมนุษย์ได้แล้วไม่จ่ายอะไรมันก็รอวันตายเปล่าถ้าได้แล้วจ่ายเขามันก็ไอ้จ่ายมันเมื่อยมันก็พักไม่เมื่อยแล้วก็ทำทำให้อุตสาหกรรมวิริยะได้เท่าใดมันก็เป็นผลประโยชน์เป็นค่าของชีวิตให้แก่มนุษย์โลกเกิดมาแล้วก็ตายตายแล้วก็ทำค่าอันนี้ทำประโยชน์อันนี้เอาไว้ในโลกมันก็สูงที่สุดพระพุทธเจ้าจึงจบความรู้นี้รู้จักตรัสรู้แล้วยังจะต้องมามีแถมนะฟังให้ดีตรัสรู้แล้วนะต้องมามีแถมอันนี้จึงจะเป็นจบแต่พระพุทธเจ้าก็ลงมือทำงานปกติกลับตีกลับเลยทำงานในการทำงานจนกระทั่งตายก่อนอายุนะครับงานหนักตายก่อนอายุซึ่ง ทำเป็นของแท้จริงเนี่ยเป็นพระกรุณาธิคุณล้นเป็นพระกรุณาธิคุณของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าถ้าท่านไม่ทำซะอย่างนั้นถ้าท่านไม่สอนไม่เอาสัจธรรมพวกนี้เผยแผ่ออกไว้กระจายออกไว้เป็นสมมุตทายาทให้เหลือเอาไว้เราจะมีโอกาสได้รู้ยังไงเราไม่มีโอกาสได้รู้นี่เป็นเพราะคุณนั้นทนเพราะเราก็เป็นผู้ที่กตัญญูกตเวทีพระพุทธเจ้าได้เป็นตัวอย่างให้เราสำนึกอย่างนั้นแล้วเรามีจิตตัวนี้เราจะมีผมก็เคยมีแต่เสร็จแล้วผมก็ต้องแก้กลับผมจะไปเป็นคนเลวอย่างนั้นไม่ได้พระพุทธเจ้าเราสูงกว่าเราท่านยังต้องแก้กลับเราก็ต้องแก้กลับแล้วเราก็มากระทำสิ่งนี้เสีย ฐานใดที่เป็นอาศัยฐานพักฐานอุเบกขาฐานที่เราใช้แล้วก็ใช้อุเบกขานั้นเป็นฐานพักของเราเรามีเพียงเรามีพักเราไม่พักเราไม่เพี้ยนเราจึงฆ่าลูกก็สงสารได้ประโยคนี้จึงลึกซึ้งยิ่งนักคุณฟังให้ดีเถอะมันจะต้องอาศัยองค์ประกอบอีกมากที่จะอธิบายประโยคนี้คุณฟังวันนี้คุณจะระลึกถึงไปตั้งแต่เมื่อก่อนนี้คุณได้ฟังประโยคนี้แต่ก่อนนี้คุณจะไม่รู้สึกว่ามันมีความลึกซึ้งอะไรมีความสำคัญขนาดไหนฟังก็ไอ้แค่นั้นแต่ยิ่งคุณมีสาระคุณมีสภาวะธรรมมีปัญญาอันลึกยิ่งนักคุณจะยิ่งฟังประโยคนี้ยิ่งลึกซึ้งลึกซึ้งจริงๆผมเห็นประโยคนี้สำคัญมากในศาสนาสำหรับผู้ที่จะเรียนรู้เพื่อตนประโยชน์สูงประหยัด เราไม่ทักเราไม่เพี้ยนรอบข้างสงสารได้เราจะเข้าใจอย่างซาบซึ้งอย่างรู้ตัวเองว่าถ้าวางตัวอยู่ในรถอยู่ในอย่างที่ท่านว่าเราไม่พักเราไม่เพี้ยนนั่นแหละก็เราเป็นผู้ที่สุดยอดแล้วข้าพระองค์ก็สงสารถึงฟังแล้วบริบูรณ์แล้วเป็นไปได้ดีแล้วขอให้เราได้พยายามสำนึกแล้วก็มีฐานพักยาเข้าใจสิ่งที่เราได้เข้าใจแล้วหรือยังตัดสิ่งที่เราได้แล้วทิ้งไปเสียเราต้องรู้ฐานพักเราต้องรู้ส่วนที่เราได้นะครับเราอาศัยอันนั้นแหละด้วยจึงจะมีสิ่งที่ได้และจะมีประโยชน์นั่นแหละเป็นของตนและพร้อมกันนั้นเราก็มีประโยชน์ท่านไปพร้อมๆกันเลยมีทั้งตนและท่านมันแยกกันไม่ออก อธิบายได้เราจะเสียสละเราก็รู้ว่าเราเสียสละเราจะทำประโยชน์เราก็รู้ว่าเราทำประโยชน์เราจะมีที่พักเราก็รู้ว่าจิตของเรานี่มันตัดมันวางมันปล่อยแล้วมันหมดถือสาแล้วมันเป็นฐานทัพจริงๆมันอุเบกขาจริงๆพร้อมกันเร็วเหลือเกินจิตที่เกิดที่ดับเร็วมากแล้วเราทำได้เราก็จะรู้สึกว่ามันสบายใจอย่างนี้มันไม่ต้องไปถือสาอะไรมันก็เป็นบริบูรณ์อยู่ในตัวถ้าคุณได้จริงในสภาวะที่ผมกล่าวนี้ถ้าเข้าใจแล้วก็จะทำได้จริงหรือแม้คุณเข้าใจอยู่แถวนี้ก็พูดอย่างนี้กูจะซาบซึ้งมากคุณจะเห็นจริงมากทีเดียวเพราะมนุษย์อยู่ก็มีอยู่เท่านั้นขอให้ทำไม่ได้ถ้าจะได้เป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านและจะได้พิสูจน์ว่าคนชนะนิตยาปฏิปันโนโหดที่พระองค์ชนะสุดท้ายยะพระพุทธศาสนา ปิดตาได้เป็นความจริงเป็นสัจธรรมที่แท้ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า