220422-2-079 ทางเอกภาค2-ตอน079(หน้า194)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

ายิ่งได้เข้าใจพระพุทธศาสนาแท้เป็นเกาะติดกับพุทธศาสนาไปจึงเป็นบุญมากบุญเป็นมหากุศลเศรษฐกิจซึ่งได้รับธรรมะเป็นธรรมในธรรมไม่ใช่ได้แต่ผิวผิวได้เป็นชื่อพระยี่ห้ออะไรเกิดขึ้นแต่แท้จึงได้ชื่อว่าเป็นพุทธเป็นยี่ห้อไม่ไปทำลายพุทธคือไม่ไปทำอะไรเสื่อม ติดเป็นยี่ห้อไปเฉยๆชาติหนึ่งชาติหนึ่งยังเป็นบุญนะยังเป็นบุญนะแต่ก็อย่าไปหลงดีใจว่าเป็นบุญที่แล้วแล้วพอแล้วมันยังไม่พออะไรหรอกมันได้แล้วมันพบพระพุทธศาสนาที่แท้ไม่เข้าใจได้อย่างจับผิดอย่างนี้แล้วก็มันยิ่งเป็นบุญมหาศาลเป็นบุญมหากฐิน ของญาติอย่างหนึ่งไม่ใช่เป็นของง่ายนะศาสนาพุทธจอนมานะจะเข้าใจว่าศาสนาพุทธครองโลกศาสนาพุทธไม่ได้ครองโลกศาสนาพุทธจอนมาศาสนาพุทธจะมาเก็บกวาดเอาผู้ที่ถึงขั้นถึงฐานะที่จะมาช่วยโลกที่มันมันไม่เป็นไปโดยธรรมถ้าโลกมันเป็นไปโดยทำอยู่เหมือนก้อนอิฐก้อนดินฟ้าอากาศมันยังเกิดอยู่ของมันมันไม่มีทุกข์มีร้อนอะไรในโลกตั้งใหม่ๆแต่พอมาจากดวงอาทิตย์ใหม่ๆและโลกมันตั้งอยู่ของมันยังไม่ต้องมีศาสนาหรอกแต่ยังไม่ทันถึงขั้นมีมนุษย์ พัฒนามาจนมีดินมีน้ำมีลมมีไฟมีอะไรรวมกลุ่มรวมอะไรต่อกันจนกระทั่งแตกตัวจนกระทั่งมีพืชแม้มีสัตว์โลกแล้วก็ยังไม่ต้องมีศาสนาพระศาสนาสอนสัตว์ไม่ได้ยังไม่มีศาสนาจนมีมนุษย์แล้วมนุษย์อยู่เย็นเป็นสุขกันยังไม่เดือดร้อนก็ยังไม่ต้องมีพุทธศาสนามนุษย์อยู่กันอยู่เย็นเป็นสุขยังไม่เป็นเลยมากมายอะไรจนกระทั่งลำบากลำบนพุทธศาสนาพระพุทธศาสนาในโลกจะเป็นพระศรีอารย์อยู่โลกจะเป็นโรคที่มีคนมีสิทธิ์มีอะไรต่ออะไรใกล้เคียงกันไม่เกิด ว่างห่างกันจนเกินไปไม่เหยียดกันเกินไปมนุษย์เองก็ไม่เอาจิตวิญญาณเนี่ยจิตวิญญาณของมนุษย์หมดเร็วต่ำจนกระทั่งเบียดๆฉันแบ่งชั้นวรรณะแบ่งอะไรต่ออะไรกันเอาเปรียบเอารักกันจนห่างมากเกินไปเพราะฉะนั้นคุณไม่ต้องเกิดเพราะเป็นไปอยู่สุขอยู่แล้วศาสนาพุทธนั้นจะดูแลเมื่อความสุขของมนุษย์เกิดตกต่ำเกิดเดือดร้อนเกิดลำบากขึ้นมาศาสนาพุทธจึงจะเกิดถึงจะเกิดถ้าไม่เช่นนั้นแล้วศาสนาพุทธก็ไม่ต้องเกิดก็เป็นไปอยู่ดีอยู่แล้วเพราะฉะนั้นที่อธิบายกันมาในพระไตรปิฎกว่า โลกตั้งพระพรหมลงมาก็คือจิตวิญญาณจิตวิญญาณพระพรหมก็คือจิตวิญญาณที่ยังมีความเมตตาเกื้อกูลเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ไม่ดุร้ายมนุษย์ก็ยังเป็นอย่างนั้นอยู่มนุษย์เป็นไปอยู่อายุ 14 ปีตายมนุษย์ก็ไม่เป็นไรจนกว่ามนุษย์จะเสื่อมต่ำเข้าจนไม่ได้เหลือเชื้อพระพรหมไปสักเท่าไหร่เลยลดลงมาอายุประมาณ 80,000 ปีตายพระพุทธศาสนาจึงค่อยเกิดวันนี้เป็นต้นแล้วค่อยมีพระพุทธศาสนาหรือว่ามีพระอริยเจ้าชั้นใหญ่ที่จะมีภูมิธรรมเข้ามา ขาตั้งลงไปก่อนแล้วก็ให้น้ำหนักของคุณธรรมนั้นรักษาชีวิตพวกนี้ไปช่วงนึงแล้วก็เสือกอีกหมดน้ำยาอีกก็ต้องมีพระพุทธเจ้าลงมาจากพระพุทธศาสนาขึ้นอีกเป็นอย่างนี้อยู่แล้วแล้วเราเติมกันไปเติมกันมาอยู่อย่างนี้สม่ำเสมอสม่ำเสมอคำนี้ก็ไม่ได้หมายความว่ามันเสมอเที่ยงหรือจะเกินไปก็ไม่ใช่เป็นจังหวะจังหวะจะแทรกซ้อนอยู่อย่างนี้เพราะคนที่เกิดมาอยู่ในยุคเก่าแต่ละยุคกับจึงไม่ได้หมายความว่าเกิดเมื่อไหร่จะได้เราก็รอเมื่อไหร่ก็ค่อยศึกษาพุทธศาสนาเกิดมาแล้ว เจอพระพุทธศาสนาไปอย่าไปคิดอย่างนั้นเป็นอันขาดไม่เช่นนั้นท่านจะไม่ตรัสเอาไว้เลยว่าการได้พบพระพุทธศาสนานั้นเป็นของยากชนิดหนึ่งถ้ายังไม่ตราดจะพบพระพุทธศาสนานั้นไม่ใช่ของง่ายเป็นของยากของยากนะไม่ใช่ของง่ายมันจะคำว่าง่ายนะเพราะเมื่อได้พบแล้วมันพอดีกับเราเองเกิดมาในเมืองเมืองไทยก็เกิดในเมืองนอกมันยังจะเจอก็พูดแต่ไม่รู้จะพูดที่ไหนเกิดตามประเทศน่ะใครเคยไปต่างประเทศไม่รู้เรื่องพูดอะไรง่ายๆมันมีคนกลุ่มหนึ่งกลุ่มหนึ่งที่เขารู้ว่าพุทธคืออะไรนอกนั้นไม่ได้ยินแม้แต่คำพูดไม่ได้ใส่ใจเหมือนเราไม่รู้ภาษาของอะไรบางภาษา เราไม่เคยได้ยินน่ะเราเมืองไทยเราไม่เคยได้ยินบางภาษาของเขาเราไม่เคยได้ยินเขาก็เหมือนกันคนๆนั้นรู้เรื่องอะไรพุทธพจน์คืออะไรเขาก็ไม่รู้เรื่องอย่านึกว่าคนนี่คือเมืองไทยนะคุณจะมีความคิดกับใครบางคนคือเมืองไทยมนุษย์คือเมืองไทยไม่ใช่มนุษย์นี่คือทั่วโลกเลยไม่รู้กี่พันล้านมนุษย์แต่มนุษย์ที่เป็นรู้จักคำว่าพุทธอย่างนี้อีกโอ้โหส่วนน้อยๆที่มนุษย์ที่รู้จักพระพุทธเป็นคนดีมันมาเกิดเป็นคนไทยศาสนาพุทธมันยังอยู่เมืองไทยมันก็เลยดูแบบเมืองไทยมันเกิดเป็นคนไทยเท่านั้นเองมันก็เลยง่าย แต่ไปเกิดเป็นคนอีกตั้งเท่าไหร่กี่ล้านพันล้านมันอยู่ในโลกไม่เคยได้ยินแล้วคำว่าพุทธไม่เคยได้แตะได้ใกล้แล้วคำว่าพูดแม้แต่อยู่ในยุคเดียวกันคุณคิดดูสิยกนี้ขณะนี้วันนี้คนที่ยังไม่รู้จักคำว่าพุทธในวันนี้มีอีกกี่พันล้านคนที่ไม่ได้พบคำพูดไม่รู้เรื่อง 4 พันล้านอย่าคิดกันเหลืองๆว่าเราเองเนี่ยจะพบพุทธจะได้พุทธจะมีพุทธคุณจะได้ศึกษาปุ๊บจะได้ไปไม่ทันกันง่ายๆอย่าลืมจ่ายเงินน่ะเราได้ชื่อในยี่ห้อพระพุทธแล้วอยู่ในศาสนาพุทธแล้วแต่ ไม่รู้เรื่องเลยเกือบๆพริ้วๆดีไม่ดีทำลายพุทธเอาด้วยแล้วก็เวรมหาเวทบาปมหาบาปแต่ไม่ทำลายพุทธก็ยังพอหรือว่ายังพอยังก็ยังดีมันยิ่งได้ครบแล้วก็อย่าช้าได้พบพระพุทธเจ้าขนคอที่ท่านเชื่อเอาไว้จะเห็นได้ว่าไม่ใช่เรื่องไม่จริงพูดจะบรรลุธรรมความเป็นมนุษย์เป็นยิ่งกว่าขนคอในเขา เท่านั้นเองที่กูจะบรรลุลงไปได้อาทิตย์นี้ผู้ที่ได้ถูกศาสนาที่ไม่ติดคุกคืนหรือเปลี่ยนไปทุกๆๆสมัยแต่เป็นสมาบัติก็ดีไปเป็นการรู้ทางจิตวิญญาณทางอะไรต่ออะไรเพี้ยนเปลี่ยนไปกันดีมันมีอยู่ทุกยุคทุกสมัยจริงๆแม้แต่เดี๋ยวนี้ก็กำลังเพี้ยนเปลี่ยนไปแต่หลงความสุขสุขทั้งการฝึกทำอะไรก็เป็นสิ่งของโลกเนี่ยก็หลงเดี๋ยวนี้ก็หลงไม่ได้บอกมังคุดเมืองไทยเมืองพุทธก็หลงตามหลงกิเลสอะไรแบบโลกีย์โลกีย์ลาภยศสรรเสริญโรงเรียนสุขศึกษาจนสุดท้ายแม้แต่มาศึกษาจิตใจจิตก็ยังเป็นหลงสภาพจิตในจิต เป็นเพราะว่าตัณหาเป็นภพเป็นชาติอะไรแล้วก็ไปหลงสมาบัติแบบแปลกๆปลอมๆแปลงแปลงเพี้ยนๆร้องเป็นตุรกีจะสุขอยู่ในจิตแม้ที่สุดได้ภูมิธรรมเลื่อนชั้นขึ้นมาแม้ในจิตมันถูกต้องขึ้นมาบ้างก็ยังมีชั้นเชิงที่ยังไปหลงผิดว่าเป็นสุขเป็นสมาบัติกลายเป็นจนกระทั่งจิตสงบไปติดจิตสงบเป็นสมาบัติแต่เป็นสิ่งที่จะต้องสั่งสมเอาให้เกิดในต่อเนื่องต่อเนื่องกันเป็นอย่างนั้นอย่างนั้นก็ไปก็ไปก็ไปจนกลายเป็นสิบๆเยอะหลงไหลแล้วก็กลายเป็นอัตภาพกลายเป็นอัตราอย่างนั้นมีอยู่มากมายจึงแวะแยกวิเคราะห์ ต้องพยายามตั้งใจฟังให้ดีไม่ชัดเจนจับให้แม่นจับให้ถูกควรจะมีสภาวะธรรมรองรับมีปัญญาหรือแหลมจะเข้าใจแยกแยะได้ชัดเจนดีถ้าเผื่อว่ายังไม่มีปัญญาเล็กแหลมหรือว่ายังมีสภาวะรองรับด้วยบ้างจะเป็นยากหน่อยแต่จะลำบากหน่อยแต่ก็น่าจะเข้าใจได้เพราะว่ามันก็ไม่มีทางอื่นมันก็จะพยายามแต่ความเข้าใจหรือแยกความเข้าใจวิเคราะห์ถูกกันฟังให้ชัดๆอย่างนี้แหละเมื่อไรเมื่อไหร่ก็วิเคราะห์เพื่อที่จะเห็นความแตกต่างและมีสภาพที่จะสามารถพูดหรือแสดงบัญญัติอะไรก็แล้ว อุทาหรณ์อะไรก็ตามเทียบเคียงบ้างเพื่อที่จะให้ไปเข้าใจจริงๆอันนั้นเป็นอารมณ์อย่างไรกิริยาอย่างไรอาการอย่างไรของจิตดังนั้นจึงขอเตือนอย่างซ้ำแซะยิ่งอีกสำหรับผู้ฝ่ายนิพพานทำโดยแท้จริงนั้นขอให้สังวรให้มากๆเถิดนิโรธอริยสัจแท้ๆที่พระอนาคามีท่านมีผลและคิดบ้างแล้วนั้นเช่นการปฏิเสธต่างๆที่ท่านดับในวงเล็บนิโรธได้เด็ดขาดมาแล้วเป็นต้นท่านก็มีนิโรจน์ถาวรของท่านในวงเล็บตลอดเวลาไม่ว่าลืมตาหรอกตาและท่านก็ติดใจเหมือนกัน แต่ไม่ได้ติดใจเพื่อเสพหากแต่ติดใจที่ได้เลิกได้จากได้หลุดเป็นวิมุตติญาณทัสสนะในเว็บปัญญาเป็นอธิษฐานในจุดนี้ทำความเข้าใจกันอีกครั้งหนึ่งก่อนเพราะอนาคตแท้เป็นพระอนาคามีหมายความว่าเป็นผู้กำกับจิตวิญญาณกับโอปปาติกถึงจิตใจจริงจับจิตจริงๆพระนาคามีนั้นละกิเลสได้จริงละกามราคะปฏิฆะสังโยชน์ร่างกายเราอะไรก็ได้ถ้ามีแล้วก็ติดใจดีใจในภูมิ ดีใจในจิตภพภูมิที่มันล้างขี้เหล็กมันออกสะอาดสะอ้านออกไปมันจริงก็ต้องพอใจแหละคนก็ต้องเห็นจริงน่ะต้องแน่แน่นอนมีกิตติมีการติดใจแต่ไม่ใช่จิตใจพืชแต่ไม่ใช่จิตใจเพื่อเสพเหมือนอย่างกับไปได้คนติดตามเนี่ยไม่ได้รถอร่อยไม่ได้กินของอร่อยแล้วก็ติดใจแหมอยากจะไปกินจิตใจเราก็ต้องหยุดนะไอ้แบบนั้นไม่ถาวรได้สิทธิ์ที่ว่ามันได้กินอร่อยให้สภาพอร่อยนั่นแหละเป็นของจรต้องไปเอาไปเอามาเสพไปหามาเสพแล้วก็ได้อร่อยจิตใจชื่นใจแล้วก็ต้องหยุดมันไม่ได้ตลอดเวลาหรอกคุณไม่ได้กินอร่อยอยู่ตลอด จิตใจผูกใจไว้เป็นกลอนเป็นของจรเสร็จแล้วผมก็หายก็โหยมันติดใจไว้แล้วมันก็ถึงเวลามันก็โหยต้องการหาพอถึงเวลามากๆแรงๆก็ถึงที่ก็ต้องไปแสวงหามาให้มันเจอหาอะไรมาให้แต่มันอีกพอได้อร่อยที่สุดสุขใจจิตใจดีใจอีกเป็นอยู่อย่างนี้ลูกไม่ดูแล้วไม่รู้เราเป็นอย่างนี้ตลอดไปไม่มีหยุดกินเป็นงานที่จะต้องบริการมันหามาบริการมันแต่ส่วนธนาคารมีนั้นไม่ได้ติดใจอย่างนั้นจิตใจที่จะหยุดแต่ก่อน เป็นงานที่จะต้องคอยบริการสร้างให้ตนแต่พระอนาคามีนั้นไปตามตรงนี้เลิกหยุดเฉยว่าไม่ต้องไปเที่ยวหลายเที่ยวคือไม่ต้องไปสร้างขึ้นมาให้แก่จิตอีกมันเบามันง่ายมันตรงภาระมันเลิกเรื่องสบายมันโปร่งมันว่ามันอิสระแล้วไม่ต้องไปเป็นคอยล์บริการ เศษใส่ผิดไปทำอันนั้นปฏิกิริยาอันนั้นให้แก่อร่อยสุดๆไม่ใช่ไม่ใช่เพื่อเสพอย่างนั้นไม่ได้จิตใจเพื่อเสพหาแต่จิตใจที่ได้เลิกได้จากได้หลุดเป็นวิมุตติญาณทัสสนะเป็นปัญญาที่ต้องรู้ให้ชัดเห็นได้ชัดว่ามันต่างกันนะมันไม่ต้องมาเสิร์ฟใส่ใจมันหมดสิ้นความอยากหมดความอยากสิ้นความเจ็บปวดอีกแล้วไม่ต้องเสวยไม่ต้องกินไม่ต้องเอาให้ต้นไม่ต้องเสวยไม่ต้องเอามาประเคนไม่ต้องเอามาร่วมสังขารอีกแล้วไม่ต้องเอามาร่วมสังขารไม่ต้องเอามาร่วมปรุงรสปรุงชาติเป็นสิ่งที่ ฉันต้องพยายามเข้าใจฟังดูดีๆอย่างนี้แหละวันนี้รอดถาวรนิโรธถาวรคือดับดับสนิทหยุด 7 หยุดการหยุดแสวงหามาเสพติดภารกิจนิโรธดับภาระเลิกถ้าได้สนิทในเรื่องดับตามจุดใดๆของคุณคุณจะหยุดสนิทจริงๆนิพพานไม่รอดนิพพานไม่จำเป็นอีกไม่ต้องไปก็ได้บริการอีกแน่ใจว่าหลงผิดปรารถนาจะสร้างไม่ถูกก็หลอกมาตั้งนานฟังดีๆผู้ที่มีศรัทธาว่ารองรับในกิจการและทราบถึงจะฟังให้เห็นจริงชัดเจนแหม่ถูกหลอกมาเหลือกำลังวัน ให้มันหลอกมาหาหลอกจริงๆเป็นไงล่ะจะผัดขนมเห็นจิตตัวเองหรือเปล่าเห็นไอ้สภาพตัวอร่อยรสอร่อยๆมันยังไม่ทันแกะลิ้นเลยมันอร่อยแล้วอยากจะหม่อมเจ้าขนมกินมากแล้วเหรอถึงจะพิจารณาเป็นรูปแบบที่ดีเหมือนกัน ของไอ้น้องนุ่งดูพิจารณาธรรมเห็นแบบนี้หน่อยจะคันนี้อันไหนที่เราเองเราไม่ต้องไปวุ่นวายอะไรมันมากก็ไม่ต้องพิจารณานานสักหน่อยไปอันไหนที่เราเห็นชัดไหมอันนี้ต้องดูมันนานๆหน่อยดูซิจิตใจมันเป็นยังไงสัมผัสอันนี้แล้วเป็นยังไงขนมตาลนี้หรือว่าอะไรอาหารชนิดนี้มาหาเรามันจำได้อยู่มันจะจำได้เราสัมผัสมาแล้วมาแล้วมาแล้วตอนนี้มาแล้วเจอเก่ามาแล้วพิจารณาจะเห็นจิตมันจะพิจารณาดูมันเฉยๆเป็นยังไงตอนนี้เห็นไหมเห็นไหมเนี่ยเห็นไหมในปัจจุบันแล้วก็ดูอาการของจิตของเรา ยังมีอาการมีอารมณ์มีความชอบความชังนะเพราะบางอย่างไม่ชอบก็พิจารณาไม่หายใจไม่ชอบนี่เป็นพยาบาลเป็นโทสะใจชอบก็เป็นราคะพิจารณามันแล้วก็เล่นกับจิตสัมผัสดูดีๆเราจะตัดสินใจจะลองกินมันดูหรือว่าจะไม่ร้องจะไม่เอาตัดใจไม่เอาดูบ้างก็ได้บางครั้งเราต้องไม่เอาบางครั้งก็ลองลองมันแต่ถ้าไม่รู้ว่ามันกำลังจะเล่นงานอะไรสู้กันที่ไอ้เสือนี่เสือกับเราใครมันจะกัดใครมันกัดเราเรากลับมันควันมันดูซิบางครั้งเราก็ต้องลองบางครั้งเราก็ต้องตัดใจไม่เอาอย่าเป็นการฝึกเป็นการปฏิบัติปรับปรุงปรับเปลี่ยนไปเราจะเห็นได้ชัดว่าปฏิบัติโฆษณา มานั่งเล่นๆมันนั่งทำง่ายๆจะระณะในการบรรจุเรื่องแปลกันด้วยว่าเรื่องกินอาหารกินอาหารปฏิบัติทำอะไรกันมันตัวปฏิบัติธรรมอย่างสำคัญจะบอกให้นะเพราะงั้นถ้าเราพูดอะไรไม่รู้จริงไม่รู้การปฏิบัติประพฤติอย่างเข้าถึงจิตจึงไม่สามารถที่จะทำนิโรธหรือว่าทำวิราคะทำการจามคลายความทำการดับเราจะต้องเห็นเลยว่าจิตใจของเรามันตื่นไปมันไม่มีของเที่ยงหรอกจิตวิญญาณก็ไม่ใช่ของเพื่อนแต่ก่อนนี้จะกินยาพวกเรานึกว่ามันเป็นจิตวิญญาณแทนหลงมันทำงานจิตแท้ๆมันใสสะอาดและจิตเดิมแท้มันไม่ได้มีที่เลยงั้นก็กินเดิม อัตราต่างๆนานาชาติจนกระทั่งมันจะเหลือจิตที่สุดธาตุรู้ไม่ใช่ธาตุลงที่มันมีมายาพ่อมันธาตุหลวงอร่อยหลงผิดหลงยึดเป็นธาตุลงเราล้างรถด้วยก็คือการเห็นความไม่เที่ยงแต่ก่อนนึกว่ามันเที่ยงนอกจะไม่เคลียร์แล้วยังจะต้องชอบให้มันหลงมากๆก็หนักเข้าหนักเข้าไปก่อนอันตรายไม่ออก หลายคนมาปฏิบัติธรรมพอมาเจออย่างนี้จะไปล้างออกได้ยังไงคนนั้นกำลังพูดถึงนี้จังเพราะอย่างนี้ผมเป็นไปไม่ได้หรอกคนนั้นกำลังยอมให้แก่นิดจังไม่ยังไม่เห็นอนิจจังเลยยังไม่เห็นอนิจจังเลยยังไม่ผ่านพระพุทธเจ้าจะบอกว่าผู้ที่จะพ้นมิจฉาทิฏฐิได้จะต้องมีสภาพอนิจจังเห็นว่าอ๋อไอ้เหี้ยอย่างนี้ก็พอมีทางหรอก 2 ล้านบาทเข้าใจแล้วจุดเกิดเหตุอ๋ออย่างนี้อย่างนี้มีทางแน่ไทยไม่มีทางเข้าใจแล้วมีทางที่จะล้าง 11 ตัวนี้ออกแน่แหมแต่ผมยังไม่ค่อยไหวยากเหลือเกินหนังเหลือเกินอย่างนี้เรียกว่าคนที่อิจฉาจริงๆเชื่อแน่เลยเห็นชัดเลยผมล้างออกไปก็อย่างนี้ไม่ใช่ของเรารู้แล้วเข้าใจแล้วเกิดปัญญาแล้วคนมิจฉาทิฐิคือเห็นแจ้งเลยเห็นอย่างจริงเลยเห็นทางเลยเข้ามาเลยเข้ามาทำวิถีเข้ามาเข้าทางเห็นแล้วอ๋ออย่างนี้ถ้าอย่างนี้ได้แน่นอนถ้าทำอย่างนี้มีหลายคนที่ศึกษาของกระจอกพอฟังแล้วบอกโอ้ยอย่างนี้ถ้าอธิบายไม่ได้ทำแน่ๆทำแล้วมันต้องออกแรงๆมันทำได้ไงแต่ผมยังทำไม่ได้เขาเกิดละหมาดที่ 4 นั่นแหละแต่ยังไม่พ้นจากกายะยังไม่ได้ทำให้อันนั้นบางควายออกยังไม่ได้ แต่ยังไม่มีสัมมาวายามะยังไม่มีสัมมาสติที่จะไปฝึกปฏิบัติยังไม่มีสัมมาทั้งกัปปะสัมมาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะใดจึงจะรักษายากออกเลยพรุ่งนี้ยังไม่เอากับตายันต์ยุ่งใหญ่มันน่าสงสารทุกคนที่เห็นหน้าแล้วไม่ทำอย่างนี้ก็มีผู้ใดเห็นแล้วจึงไม่น่าประมาทเกิดสมาธิแล้วลองพิสูจน์เห็นความไม่เที่ยงเห็นอนิจจังแล้วเห็นความไม่เที่ยง ปัญญารู้เท่านั้นเห็นจิตจริงๆแล้วอ๋อทำรถได้ไม่คงทนไม่แน่นอนอยู่อย่างเก่าไม่ใช่จะต้องมาติดรถวิ่งอยู่อย่างเก่าจางคลายจางคลายจางคลายจางกลายเป็นเวลาครับเป็นอนิจจังอุปสรรคคือจนที่สุดนิโรธารามศักดิ์ศรีจางกลายมาเป็นกระทั้งมันต้องเห็นเป็นเงินมีสภาวะธรรมจริงๆและอธิบายอย่างสโลโมชั่น Slow Motion อย่าง Slowly เลยมันไม่รู้จะ slow ยังไงแล้วนี่มันยืดยากอธิบาย ถ้าเข้าใจอย่างนี้ไม่ได้อะไรก็ไม่รู้จะพูดยังไงถ้าจะป้อนอาหารก็หมายความว่าเอามาค่อยๆจูงมือมาเอานางแล้วก็นั่งอ้าปากก็ขอให้อ้าปากก่อนถ้าไม่อาบก็จับปากอ้าแล้วก็ค่อยๆช้อนตักทหารอย่าเพิ่งนับนะนับซะแล้วเอาปลาออกลูกใหม่สาวอีกไม้กลับไปเอาปลาลงมาเอาปากอ่ะทำไว้ให้ปากอ้าไว้อย่างเก่าแล้วค่อยมาตัดอาหารสัตว์เคี้ยวไม่เคี้ยวอีก เฟี้ยวจับขากรรไกรงับเขียวอีกเคี้ยวแล้วก็บอกกลืนกลืนไม่กลืนจะแตกเลยตอนนี้น้อยนิดเดียวก็แคบลงไปอีกให้ลงไปในท้องอธิบายทำไมทุกวันนี้อธิบายอย่างนี้เหมือนอย่างนี้อธิบายอย่างสบายซ้ำแล้วซ้ำอีกเนี่ยอย่างที่ว่านี่อ้าปากไม่อ้าหรอกต้องคอยอ้าให้แล้วกลับมาจะตักข้าวไปใส่บาตรอีกแล้วก็หาไม้ไปทำปากไว้อย่าเพิ่งเห็นรับลงมาแล้วต้องมาตักข้าวใส่เอออย่างนี้แน่ใจว่าไม่รับปากผมมาตัดใจให้แล้วก็ถอดไม้ค้ำออกไป บท Skin ก็ไม่เกินอีกเยอะแล้วไม่เกินต้องใช้อะไรกระแทกเข้าไปหลวงพ่อไปถึงจะเป็นการกลืนอธิบายธรรมะให้ฟังทุกวันนี้เหมือนอย่างนี้วกไปวนมาทำอย่างนั้นแล้วหมดแล้วหมดแล้วพยายามทำมันไม่เสร็จไม่ช่วยตัวเองสักเท่าไหร่ไม่ช่วยตัวเองสักเท่าไหร่แต่แบบนี้แหละถึงบอกว่าครอบครัวที่รักก็ผอมลงผอมลงสุดท้ายผอมลงอ่ะแห้งลงแห้งลงมันมันแรงมันต้องใช้มากๆดูไม่ต้องใช้อะไรก็ได้ช่วยเยอะอยู่เพราะกลุ่มใดที่คิดว่าจะสงสารอาตมา ตัวเองมั่งพยายามขวนขวายหากินเองช่วยตนเองให้มากหน่อยไม่งั้นก็จะคอยคอยมาเที่ยวตรวจดูแล้วก็คอยเห็นไม่เห็นก็เห็นแกก็ต้องหากรรมวิธีเอาคนนี้ไม่ได้ก็เหมือนหาไม้มาค้ำฝากไว้แล้วก็ต้องพยายามจับขากรรไกรให้เคี้ยวอะไรเนี่ยไม่ต้องคอยมันไม่ใช่คนเดียวนะมันหลายๆมันยกตัวอย่างอุราพรไว้แค่ป้อนข้าวไอ้นี่ก็แหม่แต่ก่อนคราวนี้แหละไอ้คำว่าป้อนข้าวคำเดียวนี่แหละมันก็ต้องหาวิธีให้คนนี้คนนี้คนนี้คนนี้คนนี้คนนี้คนนี้ยังไม่มีผสมกระแสคนนี้จะต้องเอาเงินให้กินตัวนี้จะต้องทำอย่างนี้เหมือนแม่ครัวอยู่ในภัตตาคารใหญ่ไอ้คน คนนี้มาถึงมาตั้งนั่งคอยที่ร้านแล้วก็สั่งเอาอาหารมาถึงได้ยินชื่อก็บอกแล้วไอ้ชื่อนี้มาจากไหนเอาอาหารแบบนี้ยังไม่รู้เรื่องเลยยังไม่เคยทำเลยทหารโรคไหนเนี่ยชื่อนี้มันต้องมาฟังไม่ต้องมาคิดแล้วก็ทำเป็นยังไงก็ศึกษาอีกแล้วกุ๊กใหญ่ในภัตตาหารภัตตาคารใหญ่เนี่ยมันเหมือนอย่างเงี้ยโอ้โหศิลปินมาทั้งนั้นจะกินอาหารแต่ละอย่างนี่เหลือกำลังเลยเออทุ่งใหญ่เป็นอย่างนี้นอกจากจะฟังได้ชื่อกับตลาดแล้วก็ต้องไปหาวิธีได้พอทำได้กิน ยังไม่ค่อยเข้าท่าเลยไม่ยากไม่ยากยากยิ่งจะยากสักครั้งไม่มีงานอื่นนี่ยกตัวอย่างแบบนั้นไม่เอางานอย่างนั้นน่ะให้ราคาค่าจ้างเป็นกุ๊กแบบนั้นเดือนละ 5 ล้านก็ไม่เอาไม่เอาจะมาทำอย่างนี้ดีกว่าแต่ยากเหมือนกันอัตราเหมือนเดิมราคาเป็นกุ้งอย่างนั้นอัตราค่าจ้างเดือนละ 5 ล้านเหมือนกันทำยากพอกันยากเหมือนกันแต่ทำฟรีดีกว่าเพราะว่าถ้าซื้อได้เอา 5 ล้านบาทจะได้ไม่ต้องเอาเงินมาจ้างแล้วจะได้ไม่หมดเงินก็คือจะเอา มาทำงานเดี๋ยวนี้ไปทำงานแถวนี้ยากแต่ที่พูดอุตส่าห์หออะไรต่ออะไรไปอย่างนี้ก็เปรียบเทียบให้ฟังขึ้นมาเรื่อยๆการเรียนธรรมะนี่มันเรียนก็ต้องเรียนกันอย่างนี้แหละยากพอเวลามันใกล้ปลายุคเข้ามาอย่างนี้ทุกทีแล้วก็ต้องยืดยาวช่วยมากได้น้อยคนที่จะได้ก็น้อยมีชีวิตอ่อนลงมามันก็อย่างนั้นน่ะเหมือนกับเวลาไปคันเราจะคิดน้ำหางแล้วก็พยายามนะและเรียกเข้าท่าไหนมันถึงจะได้คิดเรื่องน้ำกะทิออกมา มันยังไงมันถึงไม่ได้เลยนะถ้าสังหารไปแล้วเป็นยังไงมันหากะทิยากได้แล้วต้องเป็นการปกครองกะทิหรือต้องไปเที่ยวกว่าจะได้กะทิมานี่ต้องไปเที่ยวหลายชั้นเพราะว่าเราทุกวันนี้ทำมันก็เอากะทิมาเด็ดขาดกากมะพร้าวแล้วเอามาผัดหัวกะทิพระพุทธเจ้ากำลังกินหมดแล้วหัวๆอ่ะพระพุทธเจ้าท่านให้หมดแล้วฉันทำไปหมดแล้วปั๊บเจอหน้ากันพูด 2 ประโยคเป็นพระอรหันต์ไปแล้วไปแล้วตอนกลับไปเดี๋ยวก็เป็นเพราะอาหารไปแล้วไปกันหมดแล้วผ่านไปหมดแล้ว ตอนนี้กับมะพร้าวกะทิมาชั้น 1 ไม่ได้ขันมันนวดเลยนวดเลยก็จะได้แตกออกมาเป็นกะทิมั่งโอ้โหยากแสนยากมหายานแต่ก็ต้องทำยังไงยังไงก็ต้องทำเพราะต้องสำนึกตัวเองเลยว่าเราเองเหมือนกันกากมะพร้าวหางกะทิก็ช่วยเอาตัวไหนมันรู้สึกว่าตัวเองมันมีเอาตรงนั้นมารับมารับไม่จะมองนวดหน่อยมันจะได้แตกเร็วๆมันจะไปแตกออกมาเร็วๆเอาจริงๆหน่อยมันจะได้เดินทางไวอาทิตย์นี้ก็กลับเข้ามาหาความมุ่งหมายที่เราจะรู้ว่า นิโรธก็คือเราจะต้องกระทำให้เกิดการเข้าใจตั้งแต่พ้นมิจฉาทิฏฐิแล้วก็เข้าใจกับกายะเข้าใจเรื่องของเรามันติดอะไรเราเป็นกิเลสอะไรในประวัติศาสตร์กายะคิดอะไรเรื่องอะไรของเราศักยะจับได้แล้วก็เอามาปฏิบัติจนเห็นว่าหมอมาเป็นทุกข์ทำให้มันทนได้โดยไม่ยากลงไปเรื่อยๆพ้นทุกข์ลงไปเรื่อยๆทนได้โดยไม่ยากนี่เป็นความเห็นเป็นทุกข์เมื่อเห็นสัปดาห์นี้คือตัวเขตแห่งทุกข์ตัวเป็นทุกข์แน่ๆแล้วเราก็พยายามทำให้มันทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากขึ้นเรื่อยๆหรือไม่เที่ยงความทุกข์คือความคนไม่ยากที่ไม่ ตอนนี้มีราคาลูกปัดสีไม่เที่ยงยิ่งกว่าอนิจจาตรงที่มันเออไอ้ตัวอัตตาตัวนี้ไอ้ตัวทุกข์ตัวนี้มันเบาลงด้วยนะมันชักบักเบาคลายลงได้แล้วนะจางคลายทุกข์น้อยลงแล้วหรือเหตุแห่งทุกข์ไปจริงๆแล้วแต่ก่อนนี้มันมีเหตุแห่งทุกข์หรือตัวทุกข์ก่อนเลยเดี๋ยวนี้เหตุแห่งทุกข์ด้วยตัวจิตหยาบ 10 กิเลสติดอะไรต่อไปบางออกไปกลางออกไปคราวไปชักง่ายขึ้นแล้วชักหิวน้อยลงชักโครกน้อยลงสัก 10 ชุดน้อยลงเรียกว่าวิราคาหรือศักดิ์ศรีเห็นความจริงของจิตของเรานี่มัน จางออกไลน์ออกได้จริงจนจางๆเบาๆจนกระทั่งน้อยจนกระทั่งแต่ก่อนตัวใหญ่ๆจนกระทั่งตัวนี้ลดลดลดลดลดจนกระทั่งเห็นเด่นชัดเป็นอนัตตาไม่เหลือตัวแล้วนิโรธแล้วนะเป็นเพราะอัตตานุทิฏฐิเห็นชัดๆว่าตัวอัตราสภาพอากาศต่างๆกับภาพรถของกิเลสต่างๆสภาพอะไรต่างๆเมื่อเรากระทบสัมผัสสิ่งนี้อีกแล้วตอนนี้ก็พิจารณาเห็นชัดว่าไม่หวั่นไหวไม่มีอารมณ์กินเลยไม่มีอารมณ์จิตเสพไม่มีอารมณ์ยึดไม่มีอารมณ์โหยหาไม่มีทั้งทางก็ไม่เป็นไรสัมผัสก็ไม่เป็นไรไม่ทั้งโหยหาก็ไม่มีสัมผัสก็ไม่หวั่นไหวห่างกันก็ได้ติดกันชนกันอยู่ กันตลอดเวลาก็ได้ไม่สามารถทำปฏิกิริยากับเราเลยเรียกว่าเป็นผู้คิดค้นอัตตานุทิฏฐิเพราะอัตตาทุกอย่างไม่มีเชื้อไม่มีเหลือเยื่อของกิเลสนั้นแม้น้อยตามรู้ตามเห็นกับตานั้นได้ตามรู้ตามเห็นด้วยปัญญาอันจริงว่ามันหมดแล้วอนัตตาแล้วสภาพอากาศศูนย์ไม่มีแล้วหมดเรื่องแล้วก็เป็นสำคัญของนิโรธของอนาคต จิตใจมึงดีใจที่จะเป็นกิเลสใหม่ราคารถแต่สังโยชน์ใหม่มันจะเสริมหรือเชื้อของกามราคะวิเศษอยู่ก็ต้องเก็บให้หลงให้เหลือไม่ได้มีรูปราคะอรูปราคะแขกให้หมดอีกแล้วแต่บางเศษอะไรประมาทไม่ได้ทดแทนมีประมาณน้อยเจ็บทั่วไทยมีประมาณน้อยด้วยอย่าให้กิเลสมานะพุทธเจ้าเกิดใหม่ด้วยจึงจะต้องจัดไปอีกในฐานของพระอนาคามีจึงจะถือว่าเป็นพระอรหันต์ของพระพุทธเจ้าสั่งแล้วท่านจะฟังอีกทีนึงออกมามีเงินเลยมันชักไม่อยากจะถึงอรหันต์ซะแล้วรู้สึกมันละเอียดละออเหลือเกิน อยู่ที่มันๆอยู่ตรงเก่ากลายเป็นอัตราเสถียรภาพตั้งมั่นเป็นเจ้าภาพจะอยู่อย่างนี้อีกได้แค่นี้ก็อยู่อย่างนี้นี่ใจมันมากมายตัวละจิตโตมันเกิดมันจะขี่รถสิบโตน่าจะต้องยึดฐานไม่ได้ถือติดผีกะอยู่ที่เก่านะถือเป็นพิธีกรรมศีรษะเนี่ยเราแข็งแล้วก็สร้างมันตั้งหลายแข็งแรงที่จริงแข็งแรงและทีนี้มันจะแข็งแรงแล้วล่ะมันจะมันจะแข็งซะเลยอะไรตอนนี้มันจะตกผลึกเลยตอนนี้ยาใช่ไหมสมมติฐาน หมายความว่าจิตกำลังเป็นคิดนะหมายความว่ากำลังตกผลึกคิตะหมายความว่าเอาเข้าแล้วแข็งเข้าแล้วเพราะฉะนั้นอย่าให้มันสาครมันเป็นหินนะมันก็กำลังเป็นขึ้นมาเรื่อยๆเรื่อยๆเพราะถ้าเป็นนฤดีมันกำลังเป็นลักษณะเป็นลักษณะนั้นเห็นเด่นชัดเห็นง่ายเห็นตัวตนนั้นน่ะตั้งอยู่เห็นตัวนั้นตั้งโซ่ทีเดียวเห็นสภาพแล้วเด่นชัดมันยังตั้งอยู่เห็นชัดแต่อยากให้ตั้งยืนหยัดตั้งเป็นยึดมั่น ถือมั่นตั้งเป็นของเที่ยงตั้งเป็นของไม่สลายไม่ได้จะต้องเปลี่ยนแต่อย่าเปลี่ยนลงนะเออตั้งมั่นดีๆแล้วเปลี่ยนซะอย่าไปงั้นมันมันเป็นนิยายเปลี่ยนเปลี่ยนให้มันเลวลงในนี้ก็ไม่ต้องพูดกันพระพุทธเจ้าไม่ได้เคยเป็นสรรเสริญกายแม้จะทรงอยู่ที่รักสุนัขแม้แต่ตังค์อยู่ท่านก็ไม่สรรเสริญท่านสรรเสริญการเจริญยิ่งยิ่งขึ้นเพราะฉะนั้นอย่าให้มันเที่ยงอย่าให้มันเที่ยงแบบเกาะก็ไม่เที่ยงแบบเจริญขึ้นก้าวหน้าขึ้นพัฒนาวัตถุจะเป็น แม่ชักจะอยู่ตรงนี้ซะแล้วมันก็พอไปพอมามันก็พอสบายนะแบบนี้มันกลายเป็นหลายมัน 40 แสนน่ะสงสัยกลับ 80 แสนน่ะสงสัยกลับมาเออมันมันจะไม่พอดีเลยเธอต้องเข้าใจว่าเราควรจะพัฒนาอะไรจะต้องตั้งขึ้นเมื่อเราพัฒนาเมื่อเราเข้าใจเห็นแล้วว่ามันจะต้องละ