220414-2-072 ทางเอกภาค2-ตอน072(หน้า178)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

็นพระอนาคามีที่สูงขึ้นเราก็ยิ่งจะมีสิทธิ์ที่ละเอียดสุดๆจนที่สุดในจิตอุเบกขาได้สิทธิทางฐานนิพพานแล้วเรายังหลงติดจิตที่ทานหรือจิตฐานไม่ใช่สิ่งที่สำคัญในนิทานก็ได้สูงสุดแล้วก็หลงผิดมีอยู่เป็นของเรามันคือจิตที่หมดตระหนี่ที่สุดแล้วมีทางไปจนกระทั่งหมดแล้วอภัยทาน ไม่อภัยทานแล้วเรายังเป็นผู้ที่เป็นโพธิสัตว์สอนพระธรรมทานเผื่อแผ่ธรรมทานเราก็ยิ่งเป็นคนดีอย่างเป็นพระโพธิสัตว์เป็นเพราะอรหันต์สอนนิพพานสอนฐานวางปล่อยได้แล้วเราจะไปติดสภาพนั้นอีกเป็นของเราเองเป็นผู้ชายทานหรือว่าไม่มีในกรณีได้ยิ่งยิ่งขึ้นแล้วแต่เรายังเป็นหนี้ในความไม่สงบแห่งความไม่สงบสะอาดก็ยังไม่อาจ ไม่สวยเอาไว้แล้วแต่เราไม่ใช่อย่างนั้นสิเรากลับยังปริศนาฉวยเอาไว้ไม่ฉวยเอาไว้มันก็จะมีการมะมะมะก็เราก็ยังเป็นตัวจริงตัวตนอัตราส่วนจำนวนไม่แล้วไม่สวยเอาไว้กินสภาพจิตนั้นพูดไม่มีแต่สภาพจิตถ้าเราฟังก็จะเป็นภาษาบัญญัติถึงไม่หวงแหน ไม่เป็นทุกข์เพราะไม่ทุกข์ละหมดทุกข์กันตรงนี้มันกาลไม่มีอาการของมะมะยังมีสิทธิ์สวยจิตจะมีจิตติดๆยังมีจิตเป็นวิญญาณมีเศษธุลีนี่ไม่รู้จะบรรยายเป็นยังไงแล้วบัญญัติก็มันหมดแล้วนี่มันหายไปบอกให้ฟังธรรมจะคิดแล้วยังไม่พร้อมกันหลงอะไรเป็น 70 ตัวมันก็เหมือนกันเหลือเกินมันไม่มีจะใช้ภาษาอื่นก็ต่างกันเพราะฉะนั้น อาการของมะเร็งมันจะยึดกันเหลือเกินแม้จะเป็นตะเกียงอาการกิริยากรรมใช้จิตสำนึกใช้อะไรก็แล้วแต่มันก็เป็นได้เพียงกรรมกรรมนี้ไม่มันก็ไม่ได้เสี่ยงแท้แน่นอนมันก็อนิจจังมันเป็นอนัตตามันก็เป็นอย่างนั้นแหละมันไม่ใช่ตัวตนของใครของเขาทำดีกับกิจกรรมดีทำชั่วก็ทำชั่วถ้าใครเห็นไม่ชัดแล้วก็รู้อาการของตัวเองรู้การวางปล่อยก็จะไม่มีแล้วอะมะโมโมะพวกนี้ก็เป็นการทำด้วยสิแม้เราจะมีเราก็ทำได้แม้เราจะไม่มีทีนี้เราจะทำก็ทำได้แล้วจึงหยุดทำก็หยุดได้เด็ดขาดหยุดทั้งกายทั้งวจีหยุดทั้ง เราก็สามารถที่จะระงับขนมไม่ต้องคิดไม่ต้องดำริตายก็ไม่ดีไม่ต้องทำก็ได้แม้แต่จิตก็ไม่ทำอะไรเลยก็ได้เราจึงได้ชื่อว่าเราเป็นผู้เหนืออายุเป็นผู้ที่ทำอายุไม่เกิดก็ได้ไม่เกิดก็ได้ถ้าเราได้พูดถึงเรื่องอัตตามานะผมไม่หวงแหนไม่ปราณีพอมาถึงหน้า 178 นี่คือเราจะมีภูมิสูงขึ้นนี่แหละมันควรจะเผลอไปหลงยึดภูมิใหม่อย่างกับอย่างแรงกว่าเคยยึดภูมิเก่าที่เราเพิ่งจะสูงพ้นขึ้นมานั้นไม่ได้อันนี้บรรยายอย่างอย่างไม่ละเอียดสุดแล้วนี่ยังไม่ มันเป็นอัตตาใหม่มันเป็นมานะใหม่ที่ยิ่งใหญ่ในวงเล็บที่จริงมันยิ่งเล็กกว่าเก่านี่แหละคือ Assistant ต้องให้ออกนะมันเป็นมานะใหม่ที่ยิ่งใหญ่คือมันไปกินแบบที่ใหญ่ขึ้นเพราะมันเป็นโรคจิตผู้หญิงเล็กลงที่นี่เป็นการพาณิชย์เราก็จะกลับหัวกลับหางมันไม่เจอถ้าเราอ่านพบอาจจะจับหัวจับ ครับต้องหัดต้องฝึกรู้ด้วยบัญญัติภาษาความหมายแล้วอย่างนี้ต้องหัดต้องฝึกไม่ให้มันละเอียดซับซ้อนหลีกเล่นเก่งซ่อนหาเก่งเป็นไปได้โดยที่เราไม่ได้เผลอหลับไปเอาเชียวเล็ดรอดเก่งเพราะว่าละเอียดสุดคุ้มมากคืออะไรครับติดมานะมันก็มันจะตระหนี่ในความไม่เป็นของตนยิ่งยิ่งขึ้นไปเรื่อยๆอันเป็นคุณธรรมหรือเป็นคุณงามความดีที่เป็นจริงนั้นๆมันจึงทั้งหลงแต่หลงภูมิใจเป็นความจริงเป็นความอร่อยความปราบซึ่งอยู่แต่ในตนไม่เกินคลายกันง่ายๆละและและและและและ เก็บรู้ในวงเล็บแต่ยังไม่รู้แจ้งแทงทะลุนะไม่ใช่ตัวแรกรู้จักเก็บรู้คือมันรู้ว่าดีแล้วก็เกิดดีอะไรและเก็บรู้นั้นไว้คนเดียวด้วยรู้ในอารมณ์พรหมขั้นเทพยิ่งสูงเท่าใดยิ่งหวงเท่านั้นเหมือนเรามีเพชรเม็ดดีเพชรไหนยิ่งหายยิ่งหัวมากใช่ไหมแล้วก็ยิ่งนานเท่าไรมากที่สุดฉัน อันนี้มันเป็นความความรู้ที่จะต้องปลดปล่อยให้ดีเราจะไม่หวงดียิ่งเราก็ไม่หวงดียิ่งเท่าไรแต่ไม่ใช่ว่าจะหลงผิดแม้เรามีของดีจะเอาแต่ของดียิ่งมาแจกตัวเดียวคนนี้ก็ยังไม่ถึงท่านี้เลยถ้ายังไม่มีภูมิจะรับไปเลยเอาแต่เรื่องย่อมาพูดเรื่องเดียวเลยอาจจะเรื่องใหญ่ๆมาพูดกิเลสอย่างนี้แล้วมันทำให้ศาสนาฉิบหายเพราะตัวเองมีภูมิเป็นโสดาสกิทาเป็นผู้อนาถาพูดง่ายๆชัดๆแล้วมันเป็นอย่างนั้นด้วยเพราะตัวเองชอบครูมันอังคารหน่อยก็รอดได้สอนคนอื่นแจกกับอนาคตอนาคต กลัวเป็นของสูงเพราะมันมีกิเลสมานะอยู่มันอยากอวดตัวสาธารณะมันก็มีมันอยากโชว์ให้กินเลยตัวนี้ไอ้ของฉันมีนะยอดเพชรที่จริงแล้วมันยอดสุดนะตอนนี้ยังไม่ยอดสุดอ่ะมันได้ยอดน่ะมันได้สูงหรอกมันได้เพชรชั้น 1 ตัวนี้ตัวเองก็เลยไม่ได้มีเพชรทั้งหลายเพราะตัวเองหลงตัวเองในปลายเป็นอธิบายธรรมะอธิบายเป็นตัวย่อย่อย่อย่อย่อย่อย่อย่อย่อตัวต้นตัวกลางปล่อยปล่อยหายศาสนาพุทธทุกวันนี้จึงไม่มีใครพูดโสดาคุณคืออะไรสันนิษฐานคืออะไรแต่บอกว่าอรหันต์โอ้อธิบายอะไร บัตรผู้เป็นอรหันต์พูดกันถึงตัวย่อตัววิมุตสืบค้นเป็นคำสั้นๆคำเดียวๆที่มุดตัวปลายโดยไม่มีบันไดเลยบอกแต่ตัวย่อพอเริ่มต้นจะเดินปั๊บเอาเลยจอดพอเริ่มต้นจากเดิมก็เอาเรื่องย่อแม้แต่กรรมวิธีก็เลยจะเอากำมือถือของพระอนาคามีเอาแต่เอากรรมวิธีของท่านสุขุมวิท 81 ตั้งแต่ต้นแต่กลางอะไรก็ไม่พูดถึงกันนี่เป็นเรื่องบกพร่องนี่เป็นเรื่องขาดลอยเป็นเรื่องที่ไม่งามในเบื้องต้นท่ามกลางบั้นปลายตามที่พระพุทธเจ้าสำคัญจริงๆรู้จักตั้งแต่ ถ้าเธอไปไปสู่เขตทางไปสอนผู้มีธุลีในดวงตาน้อยยังมีอยู่สอนเขาให้งามด้วยเบื้องต้นท่ามกลางบั้นปลายนะบอกกับชาวต่างชาติพระอรหันต์เจ้าปรมัตถ์สว่างเพราะท่านเป็นพระอรหันต์ก็จะรู้จริงถ้าไม่ใช่อรหันต์นะก็หลงเพราะฉะนั้นพระอาจารย์เกจิอาจารย์ทุกวันนี้ที่ยังหลงอยู่เนี่ยมากกว่ามากท่านสอนสิ่งสูงจริงเมื่อถามก็มีแต่มีบารมีท่านมาเรียนรู้จะได้สัมผัสสูงแต่ท่านเองท่านลืมเรื่องฐานกลางฐานต้นท่านลืมไปแล้วเพราะ จึงสอนแต่ผู้ที่ปลายสาธยายแต่ภูมิพลและไม่มีตัวหลงดีหลวงภูมิภาคภูมินี้แล้วอะไรแล้วก็เลยพูดแต่เรื่องเนื้อสบู่ว่างอร่อยสูงคนมีปัญญาพวกนี้รับได้คนมีปัญญาฟังแล้วคำนวนตามคดีสูงกิเลสในตัวมนุษย์คนนั้นก็อยากจะได้ภูมิสูงทุกคนศาสนาจึงผูกไว้กับพวกมีปัญญาก็ไปกองอยู่เป็นข้าราชการพวกค่าคะแนนด้วยดาวใช้แต่ปัญญาอ่อน ในเรื่องการปฏิบัติภาคต้นกลางศีลจึงหายศีลจึงหายไปกองจิตปัญญาไปหมดศาสนาทุกวันนี้มีแต่ปัญญาค่าธรรมเนียมพูดกันถึงปรมัตถ์พูดกันได้อภิธรรมก็พูดกันได้ประเภทศึกษาบรรยายเชิงเอาทางอภิธรรมเชิญที่ไม่ต้องไปยึดหลักของภาษาแบบสมัยใหม่พวกนี้ไม่ทั่วประเทศไม่จำเป็นจะต้องพูดตามประสาสูตรไม่จำเป็นจะต้องพูดตามประสาของโบราณพวกนี้พวกสมัยใหม่หัวใหม่พูดภาษาอะไรก็ได้แต่มันมีความหมายของสิทธิมนุษย์คิดว่าผิดสัญญา อย่างโน้นอย่างนี้ว่ากันไปจนกระทั่งของเก่าต้องผูกกันไว้เป็นกองๆถ้าเสร็จแล้วก็รู้แล้วแต่บรรยายถึงสภาพผิวหมดลืมดูสภาพร่างกายเริ่มศีลสมาธิก็เลยกลับไปอีกไม่ได้เรียนฐานศีลให้ขัดร. 10 แต่เป็นสมาชิกกรณีแปลเป็นสมาชิกแบบโลกจะเป็นสมาชิกเราจะมาที่ง่ายๆนึกว่าจิตที่จะต้องพยายามไม่ให้มีชีวิตหลับตาทำเป็นรับรองแพทย์ซึ่งเป็นระบบของฤาษีมาแต่ไหนแต่ไหน เข้าใจง่ายอย่างนี้เข้าใจง่ายเสร็จแล้วกำลังจิตของเราขนาดนี้ไม่ต้องเปิดตาหูจมูกลิ้นกายมันก็เลยไม่มีทุกข์ก็ใช่น่ะสิก็ต่างหูจมูกลิ้นกลางคนติดหมดแล้วทวารดูที่มันจะเข้ามาก็พยายามคิดตั้งนานไม่ได้นะช่วงระยะนี้คุณก็มานั่งดับจิตมันก็ไม่มีอะไรเข้ามากวนมากมันก็ว่างก็สบายดีอยู่ก็จริงแต่พอลืมตาขึ้นมาแล้วคุณก็ไม่รู้กินเลยมันทอดต่างๆผมก็จะมองลิ้นกายมันไม่ทันมันเยอะเพราะมันก็ถูกมันมองๆอยู่นั่นแหละเป็นคนลดลงต่อไปก็กลายเป็นสภาพไม่ได้เรียนเพราะการบรรยายธรรมะทุกวันนี้หรือว่าธรรมะที่มันสาธยายธรรมะที่มันแตกต่าง วันนี้จนกลายเป็นธรรมะที่วิ่งไปในทางไปในทางปัญญาเรียนเป็นสมาธิไม่เข้าหาหลักเกณฑ์ไม่เข้าหาศีลไม่เข้าหาหลักประพฤติเมื่อไม่มีหลักประพฤติที่จะกระทำไปตามขั้นตอนดังปลายมันจึงไม่งามเพราะไม่ตรงกลางปลายอย่างแท้จริงทีนี้เมื่อแมวว่าผู้ใดทำได้จริงแล้วก็ตามขัดต่อเป็นต้นมหาลาภมันก็ยังจะมีสิทธิ์ตัวไม่ได้มันจะไปพักก่อนความดีที่เราได้กินแล้วมันมีความดีจริงไปด้วยแล้วก็มาโพสต์ที่จะเกาะติดไม่ได้เนี่ยเป็นตัวที่กำลังพูดอยู่มันก็มีในความไม่สงบ เราวางได้คือไม่เป็นปล่อยได้แล้วเราก็จะไปติดตัววางได้คือมันไม่ใช่ผิดอะไรผิดๆตัวเองคือความดีที่ตัวได้หลงตัวเองนั้นเพราะเรามันจะรู้ว่าคนเดียวเพราะว่าไอ้สิ่งเหล่านี้มันเป็นเรื่องของอารมณ์จิตมันเป็นธรรมารมณ์มันไม่คิดไม่คิดแล้วแล้วมันก็เสพติดของตัวเองยิ่งสุขุมยิ่งลึกซึ้งเท่าใดก็ยิ่งยึดไว้แต่เฉพาะตนเท่านั้นเวลาเปิดสำหรับผู้ไม่เรียนตามแนวต้นไม้คือสติปัฏฐานไม่มีทางจะรู้สึกไม่มีทางจะรู้จริงๆถ้าไม่เดินตามตามแนวต้นไม้อริยมรรค กามราคะมีภวราคะไล่เรียงกันอยู่อย่างนี้ถ้าไม่เรียนอย่างตื่นชงตาหูจมูกลิ้นกายใจมีสภาพสติปัฏฐานสัมผัสรู้ได้ตาหูจมูกลิ้นกายรู้หยาบละเอียดไล่ลงไปถ้าไม่เรียนอยากจะติดสถานการณ์มาวาจาสัมมากัมมันตะสัมมาอาชีวะมีสัมมาวายามะสัมมาสติท่านล้อมทำงานด้วยองค์สมเด็จสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่มีทางเลยแต่หลงนั่งหลับตาสมาธิไม่ได้รู้อะไรเลยจริงๆมันไหวมันแบบมันเกิดเหตุปัจจัยต้องแรงก่อนที่จะไหวถ้าเรา เราไปนั่งนึกว่าจะให้มันไหวมันไม่ไหวหรอกมันไม่มีอะไรกระทบแต่พอเรามากระทบแรงๆกระทบเป็นตาหูจมูกลิ้นกายเป็นสภาวะแน่บางทีต้องอาศัยประสบการณ์เพราะมันไม่แรงมันไม่ไหวหรอกสิ่งของเราก็พอได้แล้วมีฐานเก่งพอสมควรนะถ้ากระทบไม่แรงก็ไม่ไหวเพราะฉะนั้นเราจะรู้ว่าเรายังหวั่นไหวอยู่ก็ต้องเปิดหูเปิดตามารับกระทบต่อระบบแล้วถึงขนาดแรงอย่างนี้เราก็มีสติสัมปชัญญะรู้ตัวรู้ตัวแล้วยังอ่านผิดเค้าตัวเองทำมาลงของตัวเองว่าจะมีอารมณ์มั่นคงยังมีอารมณ์ไม่หวั่นไหวเราจึงจะรู้ว่าอารมณ์ก็ไม่หวั่นไหวก็ต่อเมื่อซักผ้านี่มัน กูไปนั่งหลับตาซิปิดสวายไม่ให้สัมผัสอะไรเลยแล้วคุณก็ไม่หวั่นไหวขี้หมาถึงอย่างนั้นมึงจะไปก็ไม่มีอะไรกระทบแล้วมันจะเป็นกระเทือนอะไรล่ะมันไม่มีอะไรกระทบแล้วจะให้มันกระเทือนยังไงมันก็ไม่กระเทือนกันพบอยากกระแทกด้วยมันก็ไม่สะเทือนแม้จะกระทบอย่างกระแทกเรายังไม่สะเทือนมันจึงจะเป็นของสิ่งแวดล้อมแล้วเรารู้จริงด้วยรู้อารมณ์ของเรารู้ธรรมารมณ์ของเราทุกอารมณ์เราก็ไม่สะเทือนได้น้อยเราก็จะได้รู้ว่าเราเป็นผู้มั่นคงถ้าไม่ปฏิบัติสติปัฏฐานลืมตามีการกระทบต่อตาหูจมูกลิ้นกายในทวารทั้ง 6 จำนวน อินทรีย์ทั้ง 6 รับได้กลายเป็นสุจริตวจีก็สุจริตมโนก็สุจริตทรงผมคล้ายกันว่างเบามั่นคงพุทธสโรกะทะมีจิตตังยักสะนะสัมปะติไม่มีเศษอโศกตรูวีรกรรมก็รู้ไม่มีธุลีหมอไม่มีทุเรียนจึงจะเป็นพูดถึงกระแสฟังดูดีๆมันทำยากแล้วท่านจะต้องเข้าใจสภาวะฉันขอยืนยันว่าถ้าไม่ปฏิบัติสติปัฏฐานของพระพุทธเจ้าไม่มีศาสนาไหนหรอกที่จะบริบูรณ์บริสุทธิ์ส่งเสียงดังผีทั้งหลายพระพุทธเจ้าจึงไม่รับรองแม้แต่การไม่เก่งนะเป็นปัจจัยสำคัญแต่ว่าเอาไปเอา ยอมรับปัจจัยกับพุทธะยอมรับไปโดยปริยายไปอย่างที่บอกว่าต้องใช้เวลานานทนนานนานมากพยายามพลาดเพียงมีทางได้ตั้งแต่ถึงแม้ได้ก็เป็นได้แบบชัดเจนกับพุทธะคือไม่รู้แจ้งเห็นจริงหรอกมันก็ไปแม้สุดท้ายไปแล้วก็ไม่รู้แจ้งเห็นผลถึงสภาพจริงๆสุดผลอย่างกระจ่างชัดไม่อ่ะเหตุผลก็ไม่ครบพร้อมมันทำได้ก็ทำได้ดีๆไปอย่างนั้นแหละบอกให้ชัดเจนมีสัมผัสสภาวะอารมณ์ แต่จะรู้แจ้งแทงทะลุในอารมณ์พรหมชั้นต่ำต่ำกว่าแล้วก็นำความรู้ในพรหมชั้นต่ำต่ำกว่าที่ตนเคยมีแล้วและได้เข้าใจมันแล้วเลิกหวงแหนแล้วหยุดเสพแล้วเท่านั้นมาแจกให้แก่ผู้อื่นก่อนอันนี้หมายถึงผู้ที่มันไม่ขึ้นสู่ที่สูงไม่ได้แต่ว่าก็ยังจะรู้ที่ต่ำกว่าอยู่เหมือนกันแหละซึ่งส่วนที่สูงที่สุดที่ตัวเองไม่รู้ตัวนอกจากไม่รู้ตัวแล้วพรุ่งนี้เมื่อนานเขาก็จะสามารถรู้ทันตามเวลาเอาไปสอนจึงเอาไปฐานต่ำไม่ได้สอนเขาฐานที่ตัวเองผิดหรือฐานสูงนี้จะเอาไปสอนก็ไม่ได้ก็เพราะตัวเองก็ไม่ ตัวจะเป็นมานะก็ยังเป็นตัวของตัวที่ตัวติดจะเป็นกิเลสหรือเป็นสังโยชน์เพราะสิ่งที่ไม่รู้จะเอาสิ่งไม่รู้ไปสอนมันไม่ได้หรอกโดยสัจจะเลยก็ตัวเองยังไม่รู้ตัวแล้วตัวเขาจะเอาอะไรไปสอนได้สอนไม่ได้เพราะฉะนั้นพวกนี้ก็จะต้องสอนแกเป็นสิ่งที่มันเป็นของต่ำอยู่มันเองตลอดเวลาแม้แต่ของสูงที่ตัวเองผิดก็ยังสอนเขาไม่ได้ด้วยนอกจากสอนก็ไม่ได้มันก็เป็นปัจจัยหลักของตัวเองไม่รู้จะไปสอนเขายังไงตัวเองกับตัวเองยังไม่รู้แม้พรุ่งนี้รู้แล้วสอนเขามันก็ไม่สะอาดคนเดียวเขาจะทำให้ตัวเองบริสุทธิ์บริบูรณ์ การแจกการแจกเป็นคุณงามความดีเป็นสภาวะที่เรียกว่าพรมปุโรหิตตาไอ้นี่เรากำลังทำความเข้าใจอยู่ 2 ประเด็นคือประเด็นที่ 1 คือปริศนามีประเด็นที่ 2 ที่เรากำลังอธิบายมาจนถึงขนาดนี้เลยล่วงไปจนกระทั่งถึงพรมปลายเด็กขาจนกระทั่งวางมานะท่านบริบูรณ์สถานะ นั่นแหละผู้นั้นยังไม่เป็นสุริยาถ้าผู้ใดเป็นผู้โดยสารมีอะไรที่มีมาหน้าขึ้นมาอีกฉันเป็นครูเขาจึงเป็นยิ่งหลงต่อการแจกเป็นคุณงามความดีเป็นสภาวะที่นี่กรมศุลแต่การหวงการยึดติดไว้เป็นความไม่ดีเป็นสภาวะที่เรียกลมปริศนา แก้ไขอีกหน่อยนึงพอได้ศรัทธาพรหมเราก็ต้องเป็นแต่เป็นแล้วจะเป็นพาณิชย์ประชาชนอยู่ไม่ได้ไม่ดีคิดว่าต้องเป็นคืออะไรที่ว่าต้องเป็นก็คือปริญญาผมนี่ก็คือต้องพยายามฉวยเอาคว้าเอาความดีกว่าขึ้นไม่ได้แล้วต้องช่วยเอาความดียิ่งขึ้นกว่าให้ได้เมื่อเราสวยได้นั่นแหละเป็นปริศนาพรหมแปลว่าผู้ที่ทำตนให้ทวีขึ้นทำตนให้ดีขึ้นก็จะทำได้มันก็ต้องทำจะเป็นมันก็ต้องเป็นไม่ได้จะเอามันก็ต้องสวยไม่สวยเอาได้แล้วเป็นปริศนาธรรมผมเอาได้แล้วไม่วางนั่นแหละกลายเป็นผู้ที่ติดภารกิจต้องมีธรรมะกัน ทำลายมีธรรมะทำลายสามารถทำร้ายก็คือปุโรหิตต่ำทำลายได้แล้วแต่คุณได้แล้วไม่เอาเอาแล้วไม่เอามีแล้วไม่มีนิผ่านแล้วไม่นิพพานเรียกว่าประสิทธิภาพเป็นสภาพสวรรค์ย้อนปฏิทินมิตรภาพแปลว่าเอาไม่เอาไม่สวรรค์แต่เราก็ได้สวรรค์ชั้นยอดสุดชนะมันก็ได้เราต้องเอาให้ได้เราต้องเป็นสุดยอดต้องเป็นแต่เป็นแล้วอย่าคิดเป็นมีแล้วเด็ก 10 ปี มีนิพพานแล้วอย่าหลงนิพพานได้นิพพานแล้วอย่าเอานิทานคุณไม่รู้จะพูดยังไงแล้วมันก็เป็นอย่างนั้นนี่เรียกว่าตัวสุดท้ายกับชีวิตนะครับนิโรธแล้วนิโรธารามศักดิ์ศรีต้องทำกับพื้นที่ศรัทธาในศักดิ์ศรีสลับคืนปล่อยกลับมีแล้วก็ต้องรู้ว่าเออมีได้ก็ดีแล้ววาระใดจะมีทรัพย์สมบัติไม่มีแล้วก็ว่ามีแล้วก็วางมีแล้วก็ไม่ยึดมั่นถือมั่นคง สิ่งที่เป็นเหตุปัจจัยถึงวาระมีเหตุปัจจัยก็ต้องเป็นเพราะต้องเข้าใจคำว่าปุโรหิตตากับปริศนาให้ชัดที่สุดที่ชื่นชมก็มีอยู่ 2 กลมถ้าเป็นหลงพรมไหนก็กลายเป็นอัตราเท่านั้นหลงปริศนาพรหมมาก็เป็นปริศนามหาพรหมถ้าไปหลงปุโรหิตตาทรงพระเจริญ เข้าไปถามต้นต้องเอาให้ได้ก่อนไม่เอาได้แล้วก็ต้องปล่อยถือปลดปล่อยเป็นตัวปลายเราไม่ถือตัวเอาเป็นตัวร้ายเราถึงจะปล่อยเป็นตัวร้ายเพราะฉะนั้นตัวโลหิตขาดจึงเป็นตัวสูงกว่าฟ้าหรือศรัทธาใครจะใหญ่กว่าใครเพราะฉะนั้นจะเป็นมหาพรหมถ้าเป็นปริศนามหาพรหมคือหมายความว่ามีคุณธรรมแบบปรสิตสามารถมาหาผมไม่ดีถ้าเป็นปุโรหิตสะสมโดยตามผมจึงได้ฐานะของความเป็นครูของมหากรผู้โดยสารตำแหน่งเป็นครูเค้ามาหาผมแต่เวลา ถ้าคุณไม่เข้าใจสภาวะธรรมคุณงงแน่ๆวงเมาเลยเคยได้ยินบ้างไหมล่ะเป็นครูเป็นครูก็มาหาผมเป็นที่ปรึกษาของมหาพรหมเป็นครูเขามาหาผมท้าวมหาสมปองเองและให้มหาสมปองนำหน้ามันหมายความว่า นำหน้าหรือเป็นตัวเปล่าอย่าไปเกาะอยู่ที่ประดิษฐานถ้ายังไม่ได้เราต้องได้ได้แล้วเราต้องวางให้ตัววาไปตกปลาเสมอไปเพราะฉะนั้นเป็นและแม้นิโรธแล้วก็ต้องปฏิเสธนิโรธแล้วก็ต้องปล่อยนิโรธไม่ติดเชื้อโรคกลับมีแล้วก็ต้องไม่มีถึงจะเป็นความสุขถ้าเรารู้สภาวะธรรมอย่างนี้ว่าจบมาเป็นสภาพอย่างไรเป็นยังไงก็ต้องผ่านต้องเป็นตรงที่คิดทำไม่ลงตัวลงจนลงช่องไม่ได้ก็ทำไม่ได้มันไม่รู้จะว่าไงอธิบายถึงคุณบางคนนี้คนสุดคือต้องฝึกคือเอาใครเข้าใจที่สุดที่จบในสภาพนี้ได้คุณก็ไปฝึกหัด ที่จุดที่จบวันนี้ให้เข้าตัวการยึดติดหรือการเป็นปริศนาผมใหม่มาฟังดีๆก็ดูในตัวหนังสือตัวใหญ่การเป็นปริศนาพรหมใหม่นี้มันเป็นอารมณ์พรมใหม่ที่ละเอียดเบาบางสูงกว่าเก่าแต่มันก็เป็นความยึดติดวนไปวนมากันอยู่ระหว่างพรหมฤทธิ์ศรัทธาคือยึดแล้วก็วางก็เป็นความอุดมการณ์แล้วก็ไปติดเชื้อความเป็นปุโรหิตตาคมในวงเล็บที่พึ่งได้ใหม่เขาให้อีกยิ่งว่างก็ยิ่งมีสภาวะดียิ่งขึ้นเบายิ่งขึ้น ก็เลยยิ่งติดใจยิ่งขึ้นในเวลามันวนเห็นไหมมันยึดติดใจมึงก็ยิ่งเป็นปริศนาเขาว่าเอาวางไว้อย่างดียิ่งดีก็ยิ่งได้ยิ่งดีก็ยิ่งติดใจปฏิบัติมาใหม่แหมมันโกหกคนอื่นอยู่อย่างเงี้ยฟังดูดีๆนะมันเล่นจะรอเธอดีเหลือเกินคำนวนให้ดีนะเราไปอ่านผิดตัวเองให้ดีเลยยิ่งพูดแล้วยิ่งใหญ่ยิ่งพวกเรานี่แหละเหมือนเดิม ตกใจและภาคภูมิลงตัวในตัวเลยหลงตัวในตัวยึดเข้าแล้วแค่นี้ก็เยอะพอแล้วเป็นปริศนาอ้าวต้องรู้ตัวอย่างแกอย่าไปทำอย่างนั้นซะอีกเมื่อไหร่จะเป็นคนอีสานปล่อยตัวก็ทำตัวเป็นครูเขาแม้จะแสดงกายกรรมก็เป็นครูก็ได้แต่ก่อนยกตัวอย่างพอรู้ตัวไม่ได้ทำตัวเป็นตัวน้อยแต่ครูเค้าแล้วทำตัวที่ชอบที่ชอบนอนลงมาเป็นครูเค้าแล้วนะเพราะถ้าไม่กลัวเขาแล้วคนก็กลับยินดีเขาก็แสดงยินดีกับผลกระทบทางด้านมันไม่มีตัวนะคือมันจ่ายมันเอาอีกแล้วแหมเราจะไม่ทำดีมีเขาชมเชยเลยเขาสรรเสริญเลยเขาชอบใจเลย ถ้าไม่รู้ตัวอีกมันก็หมุนเวียนๆติดอีกก็ยิ่งดียิ่งทำยิ่งชอบยิ่งชอบยิ่งชอบยิ่งซ้อนเพราะฉะนั้นเราก็รู้ว่าเรารู้แล้วตัววนเป็นอย่างนี้เองแล้วก็รู้จักวางรู้จักปล่อยให้พอเหมาะพอสมในฐานะเพราะตอนนี้เราจะต้องอยู่ในฐานะอย่างผมเนี่ยเป็นฐานะที่ว่าผมจะต้องเป็นตัวปลายเป็นตัวย่อเป็นตัวหัวหน้าเป็นตัวประธานไม่สมฐานะผมก็ทำให้สมฐานะในวาระที่จะต้องเป๊ะหน่อยต้องเตะในวาระที่จะต้องสมพิธีสงฆ์พิธีในวาระจึงต้องมีการให้เหตุผลประกอบการตามงานเราก็ต้องประกอบตามเหตุปัจจัยที่เหมาะสมกับกาลเทศะ จัดซื้อสัตบุรุษตาม 7 ประการอีกประมาณนี้ดีที่สุดแล้วเมื่อเราตัดสินประมาณนี้แล้วแล้วก็ไม่ต้องหวั่นไหวไม่ต้องประดับประดาไม่ต้องพูดชัดๆไม่ต้องเก้อไม่ต้องเขินไม่ต้องเหนียวไม่ต้องอายยายก็ต้องรู้ใหญ่นี่ไม่ต้องไปอายทำไมเล็กก็ต้องนอกน้องให้ถูกถามนะว่าเล็กตามสมมติฐานนี้บางคนอาจจะมีคุณธรรมมากกว่าคนบางคนที่บวชก่อนแต่ว่าเราโดยสมมติที่สัจจะยืนยันแล้วว่าเราเองเป็นผู้หมวดหลังต้องมาทำหน้าที่รองผู้บวชก่อนผู้ปกครองท่านให้โอกาสแล้วเราจึงต้องทำเช่นว่าผู้ที่บวชก่อนแล้วแต่ถ้านั่งต้องนั่งหัวแถวก็นั่งหัวแถวแต่พอเวลาทำพิธีก็แล้วผู้ป่วยก่อนไม่ นอบน้อมรับโอกาสขั้นเทพผมไม่ใช่แข่งเหมือนกันแต่ผมเช็คกับเทวดาท่านเคยขับอย่างนี้เรียกว่าคำพูดนี้ให้โอกาสแล้วอย่างนี้นี่เป็นลักษณะคุณธรรมของศาสนาเลยพระท่านนี้ถ้าผู้ใหญ่จะให้โอกาสคุณน้อยก็นอนให้โอกาสก็แสดงว่าในปีต้องเคารพกันเพราะฉะนั้นมันจะดับไปเลยไม่มีที่จบระบบรู้เจ้าได้วางไว้งานพร้อมเรียบร้อยไม่ขาดผลสลากกินแบ่งรัฐบาล ทำหน้าที่แทนเพราะท่านผู้นี้ท่านรู้ท่านบวชก่อนจึงตามหลักท่านก็ใหญ่กว่าแต่ว่าท่านคุณธรรมไม่พร้อมความสามารถไม่เท่าท่านก็เปิดโอกาสให้คนที่ทำหรือแม้แต่ความสามารถท่านจะมากกว่าก็ตามแต่ถ้าจะปรึกษาต่อมานี่ทำบ้างแล้วก็เปิดโอกาสให้โอกาสคุณทำก็ได้เราก็ยิ่งนอกนอกก็เรารู้จริงว่าเราไม่เท่ากันหรอกแต่สำคัญท่านจะฝึกคือเราถ้าจะให้หาทางเราตามแต่ไม่เหมาะสมแล้วเราก็จะต้องทำควรทำกระทำมันจึงจะลงลอยลงร่องมันถึงจะอยู่เป็นอย่างสงบเสงี่ยมอยู่เป็นอย่างมีระบบที่เรียบร้อยถูกต้องเต็มที่เพราะเมื่อถึงวาระ ปัจจัยอย่างไรเราก็ต้องรับมันจะรับสมอ้างแต่ว่าต้องรับสมมุติจะจับรับความจริงที่มันเป็นอยู่แล้วทุกตัวทุกตนลงร่องลงช่องโดยเฉพาะกิจของเราจะต้องรู้ว่าตอนนี้เราทำประโยชน์นั่นประโยชน์เนื่องจากคนนั้นคนนี้ตัวเราเองเราไม่มีอะไรหรอกมีแต่ความสามารถมันมีแต่ความเป็นไปได้ถ้าเป็นไปได้เท่านี้เท่านี้เราก็เป็นไปได้แถวนี้ตรงนี้เป็นไปไม่ได้เราก็ต้องรู้ความจริงของเราไม่ได้ว่าเรากว่านี้เป็นไปไม่ได้เราได้เท่านี้แล้วก็ไปติดยึดจะไปติดยึดก็เป็นปัญหาในชีวิตหมุนวนเวียนกันอยู่ไม่โปโลกับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะมีอะไรมากก็เป็นมาหาผมอย่างนั้นมันหลงภาคภูมิในความยิ่งยิ่ง มันยิ่งๆขึ้นไปเรื่อยๆอย่างเงี้ยมันหลวงพ่อพรหมในความยิ่งยิ่งนั้นหนักขึ้นนั่นเองที่ชื่อว่าความเป็นพรหมมันวนเวียนสลับซับซ้อนดั่งนี้แหละเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนหนึ่งและคำพิลาว่าพาโชคที่สำคัญยิ่งชมทั้งหลายจึงจะรู้แจ้งแทงทะลุอารมณ์ของอุเบกขาพรมหรือนิพพานทรงโดยแท้จริงไม่ได้ง่ายฟังดูดีๆเราจะเห็นจริงๆแล้วมันไม่ใช่ส่วนจะรู้อารมณ์ของที่เป็นเศรษฐกิจที่ผ่านไปเกิดเป็นอารมณ์อะไรพวกนี้มันจะไปรู้ได้ยังไงไม่ได้เลยเขาจะเป็นเพียงรู้เพื่อติดเพื่อเสพ อยู่โดยนัยนี้เสมออารมณ์ชั้นที่สูงขึ้นสูงขึ้นนั้นมันก็ยิ่งละเอียดสุขุมยิ่งรู้ได้ยากมันจะยังเต็มไปด้วยโมหะและอวิชชาของเขาอยู่โดยแท้ๆผู้รู้แจ้งแทงทะลุได้จนเลิกติดเลิกหวงและนำอุเบกขาธรรมในวงเล็บตัวจริงที่บริสุทธิ์ซึ่งนำนิพพานทำออกจากได้จึงจะถือว่าเป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดเป็นการหลุดร่อนหมดเกลี้ยงในตนแท้ๆจึงเรียกว่าชนะคือผู้เลิกยอดผู้มีคนงานความดีชนะ เป็นที่สุดจริงๆเป็นพรหมชนิดที่เรียกว่าพุทธเรียกว่าพรหมชนิดที่เรียกว่าพุทธมีใช้ภาษาสอนภาษาไปนั่นเองพรหมจะได้บอกพุทธอย่างน้อยที่สุดก็ชื่อว่าสุตะพุทธะสูงขึ้นไปก็เป็นหนุมานแล้วก็เป็นปัจจัยสำคัญสูงสู่สัมมาสัมพุทธเจ้าส่วนผู้จะเป็นสุดยอดแห่งยอดสุดนั้นก็ต้องเป็นอนุรักษ์สัมมาสัมพุทธเจ้าท่านจริงๆซึ่งจะมีได้สักคนจะกล่าวนั้นแสนยากไม่ได้ฟังดู พระนี้แยกออกไปถึง 5 คันชั้น 18 พุทธะ 1 ต่ำที่สุดชั้นอนุพุทธรองสูงขึ้นไปหน่อยแล้วก็ปัจจัยกับพุทธะสูงขึ้นไปอีกสัมมาสัมพุทธะผมก็เป็นอีกเป็นชั้นที่ 4 สุดยอดแห่งยอดสุดยกไว้เหนืออะไรหมดเรียกว่าอนุรักษ์สัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นยศเลยเป็นภาษาสเปนเยอะคือเป็นเจ้าแห่งสัมมาสัมพุทธะเหนือกว่าสัมมาสัมพุทธเจ้าองค์ไหนก็ตามที่เรียกสมาธิอธิบายพระบรมศาสดา เราไม่พูดถึงก็ถือว่าเป็นพุทธพิสัยก็เลิกไปทีนี้คำว่าสัมมาสัมพุทธะที่จะอธิบายนี้อธิบายให้เราเห็นว่าแตกต่างกับปัจเจกพระพุทธะอย่างไรสัมมาสัมพุทธะนี่มันไม่ได้เป็นผู้ที่มีน้อยล่ะมันแน่ล่ะมันสูงกว่า 13 พุทธสูงกว่าอนุพุทธะแน่ปัจจัยพุทธะนั้นคือสภาพของพุทธคุณที่ชักจะมีเกณฑ์เกิดมาในโลกนี้กับเขายังไม่ได้ยินมาก่อนเลยยังไม่ได้ฟังมาก่อนเลยจากประเทศไทยเราก็สามารถจะรู้ได้เองทั้งๆที่เขาพูดกันนั้นอย่างหนึ่งเขาเห็นกันเขารู้กันนั้นอย่างหนึ่ง แต่เราก็อาจสามารถรู้สามารถเห็นได้สิ่งที่เขาไม่รู้ไม่เห็นแต่ความรู้ใหม่เป็นความรู้แปลกจากเขาแต่เป็นสัจจะเป็นของจริงแต่ของที่รู้ได้เพราะผู้นี้มีของตนเองเป็นบารมีมาเก่าเริ่มจากพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าท่านเองท่านเป็นผู้จัดจะรู้ชอบด้วยตนเองก็ถ้าเกิดเรียนมากับพระพุทธเจ้าองค์ประกอบสำเร็จพระพุทธเจ้าโดยไม่มีเชื้อพระพุทธเจ้าไม่ได้บริจาคสะสมมาไม่รู้ ไม่รู้กี่อสงไขยกลับสั่งสมมาสะสมมาสะสมมาก็มาเป็นพระพุทธเจ้าท่านก็บอกว่าฉันจะรู้ได้เองเองคือเกิดเป็นปัจเจกพุทธเจ้ามาแล้วปัจจัยพระพุทธเจ้ามาหลายชาติไม่ใช่ปัจจัยกัมพูชานอกสายสัมมาสัมพุทธะด้วยไม่ใช่ปัจจัยก