240602-482 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ026.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันอังคารที่ 2 มิถุนายนพุทธศักราช 2524 พ่อท่านพระโพธิรักษ์นำพิจารณาธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกเมื่อกรรมการงานธุรกิจการงานของเรากระแสข่าวบุคคลผู้ปฏิบัติให้แก่ตนแล้วรู้ฐานะของเราส่วนนี้ได้ส่วนนี้ดีตั้งมั่นยืนยันได้แล้วเราก็ทำเสริมที่จริงเราไม่ได้ไปทำเป็นตัวตัวขาดตอนไปหรอกมันศาลอยู่มันเป็นสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนมันเป็นสภาพที่เงาซ้อนเงามาเป็นสภาพสารอันนี้ได้แล้วเก่งขึ้นบ้างแล้วก็เอาเรื่องใหม่ สถานะใหม่เอาสิ่งใหม่กิเลสตัวใหม่เรื่องใหม่เสริมขึ้นมาเรื่องเก่าก็ทำไปด้วยเก็บกวาดของเก่าที่เหลือของกลางๆพอเป็นไปของใหม่เริ่มเริ่มต้นขึ้นเพราะเริ่มต้นของใหม่ของใหม่จะได้เพิ่มขึ้นของเก่าที่เหลือเศษจะหมดไปของกลางก็จะอ่อนลงแล้วก็จะเริ่มของใหม่ที่ใหม่อีกศาลสอดอยู่อย่างนี้ได้เรื่อยๆเรื่อยๆในการที่จะปฏิบัติธรรมพระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญคนหยุดอยู่ทรงอยู่แช่อิ่มอยู่ทุกอย่างเจริญได้เป็นอนันตังเป็นอนันตังอนันตังและก็การสูงเรียกว่าการเพิ่มพูนเพิ่มฐานมันไม่มีที่สิ้นไม่ดีที่สุดดังที่ได้อธิบายฟังแล้วแม้แต่เป็นพระอรหันต์แล้วท่านยัง ความเจริญท่านยังมีความก้าวหน้าเพราะฉะนั้นการปฏิบัติธรรมเป็นความประเสริฐหรือเป็นคนประเสริฐของพระพุทธเจ้านั้นจึงประเสริฐอย่างไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆแม้เราจะมีทฤษฎีที่จะสลายตัวเป็นอรหันต์จบเราก็จบได้จริงหมดสงสัยเรารู้เลยว่าจะคืออะไรทำเดี๋ยวนี้เราก็รู้เดี๋ยวนี้เมื่อเวลาเลิกเราก็เลิกแล้วก็รู้ชีวิตนี้เราจะสูญก็อยู่ที่เราชีวิตนี้เราจะต่อก็อยู่ที่เราเราจะสะสมเพิ่มขึ้นอาจจะบำเพ็ญเพิ่มขึ้นตามโพธิญาณแล้วก็ทำได้ไม่บำเพ็ญโพธิญาณเพราะได้โพธิแล้วตรัสรู้แล้วสามารถตรัสรู้สุดยอดเป็นอรหัตผลเป็นพระอรหันต์ระดับที่ 4 ระดับสูงสุดแล้วแม้แต่นามรูป ท่านี้เราอยู่เหนืออย่างแท้จริงเป็นโลกุตระอันไม่ต้องเวีย
อ่านต่อ
นวนกลับมาเกิดอีกเลยเราก็เห็นแจ้งเห็นจริงหมดวิธีอิจฉาแน่ชัดว่าเราจะไม่กลับมาเกิดอีกแล้วก็ทำได้เพราะฉะนั้นผู้ที่เป็นพระอรหันต์แล้วแม้ท่านทำได้แล้วท่านจะไม่กลับมาเกิดอีกท่านก็รู้ว่ากรรมอะไรควรทำผิดอะไรควรทำในภาวะที่ยังไม่ทิ้งรูปนามขันธ์ 5 ไปยังเป็นสัตว์อุบาทที่ใช้สันนิษฐานท่านจะทำอะไรแค่ใดมันจะเป็นจริงดังที่กล่าวแล้วลักษณะขี้เกียจมันไม่มีมันมีหิริโอตัปปะลักษณะที่ยังมีนู่นมีนี่ติดติดอยู่มุมนั้นมุมนี้อย่างนั้นอย่างนี้มันไม่มีมันรูปภาพรูปผีหรือมันไม่พักไม่เพี้ยนนั่นแหละเป็นเรื่องข้ามโลกก็สงสารเป็นการตัดสินนิพพานเราจะเป็นผู้รู้พรรครู้เพียงจริงๆ ไม่ได้พยายามที่จะหาเรื่องให้กับตัวเองเพราะมันเห็นอยู่รู้อยู่ว่าเราเองแอบเสพแอบกินเป็นจอมโจรบัณฑิตอย่างนั้นอย่างนี้แล้วมันจะเข้าใจมันจะรู้เลยว่าควรจะสร้างสรรค์ควรจะเป็นไปแล้วจะเข้าใจสัมมากัมมันตะไม่ใช่เข้าใจการงานอันเป็นที่สุดจะเข้าใจจริงๆคุณจะซาบซึ้งคำว่ากัมมันตะหรือสัมมากัมมันตะดังที่เคยยกคำยกบัญญัติภาษาและแม้แต่ความหมายไม่ฟังชี้เห็นแล้วว่าเรายังมีอาชีวะเราก็มีสัมมาอาชีวะและเราจึงจะมีกรรมมันตัดเป็นสัมมากัมมันตะอยู่เพราะชีวิตยังอยู่ชีวิตยังเป็นปัจจัยเมื่อชีวิตเป็นปัจจัยเราก็มีกรรมมันตะกรรมมันสะใจเล่าที่ดี กายกรรมวจีกรรมใดดีกว่านี้ยังมีอีกพระพุทธเจ้าฝ่ายทฤษฎีไว้เราก็จะทำกายกรรมวจีกรรมจิตของเราหมดห่วงแล้วจิตของเราไม่ต้องทุกข์ต้องร้อนที่ของเราไม่ต้องลำบากไม่ต้องไปตัดสินไม่ต้องไปศึกษาอีกพ้นผิดสิ้นภาระก็เหลือแต่ว่าขณะนี้เรากำลังทำอะไรอยู่เวลาล่วงเลยไปกายกรรมวจีกรรมอะไรดีกว่านี้มีอีกไหมที่เราจะเป็นไปถึงเป็นไปชีวิตเราต่างจากฆราวาสเพจเขาแล้วเขาทำเพื่อแลกกับอามิสเราไม่มีอามิสแต่เราก็ยังทำงานได้ไม่ได้น้อยมากกว่าฆราวาสสร้างสรรค์เหมือนหรือยิ่งกว่าจึงเรียกว่าประเสริฐกว่าเราทำงานเหนือกว่าไปเปิดฝาได้มากกว่าแต่เราไม่เอาสลักมากกว่าเราก็เป็นคุณค่าซึ่งเป็นที่จบเป็นความหมาย เราเข้าใจดีว่าเป็นคนเสียสละเป็นคนไม่เห็นแก่ตัวนั้นเป็นความสูงสุดประเสริฐแล้วเห็นไหมในความหมายนี้เข้าใจไหมในความประเสริฐนี้ว่าจริงแลและเราก็มีพฤติกรรมนั้นไม่ใช่มีแต่ทฤษฎีไม่ใช่มีแต่ปากว่าแต่ของจริงเป็นจริงมีจริงใจจริงก็ไม่ทุกข์ไม่ร้อนจริงเป็นไปได้อยู่นี่คือความเจริญที่เราจะเดินให้ถึงเราจะรู้ว่ามันหมดสนิทความขี้เกียจไม่มีจริงๆเรามีแต่ความขยันเป็นสถานะสัมปทาเป็นอาราธนาสัมปทากัลยาณมิตตตาเป็นสมาชิกตาเพราะเราเชื่อมั่นในศรัทธาสัมปทาพร้อมเดี๋ยวนี้มีศีลและสัมปทานดำเนินไปตามกฎตามระเบียบของพระศาสดาตามทฤษฎีตามวินัยของพระศาสดาถึงเดี๋ยวนี้มี สัมปทาพร้อมพลังมีจาคะสัมปทานั้นแน่เพราะว่าเกิดจากการคือการเสียสละสละอยู่ศาลาอยู่ถึงพร้อมความสละอยู่ให้มากวินาทีที่สุดสละไปสลักใจเวลาจ่ายแรงงานจ่ายทุนรอนจ่ายสิ่งที่เราจะผลิตให้แก่โลกได้อะไรก็จ่ายทำไปเป็นพูดถึงซึ่งปัญญาสัมปทาเป็นปัจจุบันนี้ไม่ต้องรอคราวหน้าเมื่อหน้าวินาทีหน้าเดี๋ยวนี้เราถึงหมดประโยชน์ปรมัตถ์คือตัวองค์ประโยชน์ที่จะทำให้เกิดประโยชน์กับสัมปรายิกัตถประโยชน์รวมเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันเรียกว่า 2 ภาคเรียกว่าอุปกรณ์ภาคนี้แลเป็นตัววิมุติเป็นตัวเนื้ออยู่รู้และอยู่เหนือกระทำสร้างสรรค์ประโยชน์อย่างแท้จริง สถานใดของใครก็ดีที่ยังทำอยู่ก็ทำไปแล้วก็น้อมน้อมไปถ้าเผื่อว่าเข้าใจสัมมารีมักองค์ 8 แล้วปฏิบัติธรรมไปพร้อมพร้อมกันเป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านทั้งที่เคยยกตัวอย่างให้ฟังเสมอให้ทำให้ดูเสมอว่าเราคว่ำมือเราก็หงายมืออันเดียวกันพระพุทธพระธรรมพระสงฆ์แยกกันไม่ออกศีลสมาธิปัญญาแยกกันไม่ออกฉันใดมันก็เป็นการปฏิบัติธรรมเป็นประโยชน์ตนกับประโยชน์อันอันแรกไม่ออกด้วยกันพร้อมๆกันฉันนั้นเหมือนกันถ้าเราทำพิสูจน์เถอะเราจึงจะทำได้ประโยชน์สูงเพราะตนก็ได้ผู้อื่นก็ได้ไปในตัวมีการแย่งกันเสร็จสรรพเลยอันนี้เป็นของประหยัดที่สุดและเป็นประโยชน์ที่สุดเราจะศึกษาเราจะเห็นแจ้งแล้วเราจะทำเพิ่มฐานะทุกขณะ นาทีไม่ให้หยุดอยู่ไม่ให้ทรงอยู่กับที่แต่จะเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญเจริญไปจนกระทั่งนิรันดรหรือสุดที่สุดเมื่อมันจะถึงที่สุดแห่งแต่ละบุคคล