240427-473 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ025.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันจันทร์ที่ 27 เมษายนพุทธศักราช 2524 ต่อจากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำปัจจะเวกปัจจัยที่พุทธสถานสันติอโศกอาการการมาเรียนรู้การมาทำความพ้นทุกข์แท้จริงนั้นก็คือการมาปรับปรุงตนให้เป็นมนุษย์ประเสริฐให้เป็นมนุษย์ผู้ที่ไม่เป็นภาพโลกไม่เป็นทาสสิ่งที่โลกเขาใช้เอามาหลอกล่อเป็นอามิสแล้วก็ไม่หลงเป็นนายแม้จะอามิสทางด้านภวตัณหาด้านกามาตัณหาที่เป็น น้ำไฟลมเป็นรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสเป็นวัตถุแท่งก้อนข้างนอกเรารู้เท่าทันแม้แต่จะปั้นเป็นรูปแบบอะไรต่ออะไรต่างๆนานาที่ไม่ใช่เป็นวัตถุแท่งก้อนเราสามารถสัมผัสได้เราก็จะเรียนรู้ถึงอาการอารมณ์จิตใจที่เรายังโง่หลงเป็นทาสสิ่งเหล่านั้นแม้เราไม่เป็นธาตุแล้วเป็นไทยแก่ตัวในกามภพเราก็ยังมีภาวะพบมีภาวะตัณหาที่เราเองหลงใหลในจิตนิยมในลักษณะของการสั่งสมการทั้งคิดนึกฟุ้งซ่านเป็นความรู้เรียกว่ามานะสังโยชน์ทั้งสภาพที่มันเป็นความสงบที่เป็นหลงความสงบก็เป็นมานะสังโยชน์อีก สิ่งที่ด้อยควายเป็นสิ่งที่พาเสื่อมไปหยุดมากไปเราทำดีได้ดีไม่มีปัญหาเราขยันมากๆไม่มีปัญหาแต่ถ้าเรามีจิตไปยึดในความขยันมากๆแล้วก็เอาไปดึงไปรั้งไปตีรันฟันแทงไปลงโทษคนที่เขาขยันยังไม่ถึงเรามันเป็นมานะมันเป็นสภาพที่เรายึดแรงและเราเองเราก็ไม่เข้าใจความจริงตามความเป็นจริงที่เราจะช่วยเหลือคือไฟล์ก็ให้ขึ้นมานั้นน่ะเขามีขอบเขตมีขอบเขตความสามารถมีความเป็นไปไม่ได้อยู่ในระดับนั้นอย่างนั้นอย่างนี้อยู่เหมือนกันซึ่งเราไม่เข้าใจเราก็ได้ปัญญาเราไม่มีวิชาเราก็ทำให้เกิดแต่พระทะเลาะ เหตุแห่งทุกข์ได้และสิ่งเหล่านี้ซับซ้อนแล้วก็ลึกซึ้งขึ้นไปอีกเป็นเพราะว่าพบเป็นภาวะตัณหาถ้าเราเอาเราเข้าใจเราเอาชนะได้อีกหมดมันก็ไม่มีไม่มีการติดหยุดไม่มีการเซื่องซึมไม่มีการด้อยมีแต่การเจริญมีแต่การพัฒนาคนก็จะกลับมาเป็นคนที่มีคุณค่าอยู่เหนืออ
อ่านต่อ
ย่างแท้จริงเราก็จะต้องเรียนการพัฒนาทางโลกที่เราจะช่วยโลกไปด้วยกรรมวิธีของทางธรรมเราก็จะทำงานอยู่กับโลกพัฒนาช่วยเหลืออุ้มชูโลกมีพหูชนะให้ตายยากเพราะผมชนะสุดท้ายเป็นแก่นแกนอย่างที่เป็น พระพุทธเจ้าได้สัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงรู้แล้วก็ทรงสอนทรงวางแบบแผนทฤษฎีแล้วพระองค์ท่านก็ได้พัฒนามนุษย์นั้นเป็นตัวอย่างมาก่อนภาษาวงต่างๆพระมหาสาวกต่างๆก็ได้ถ่ายทอดจะทำสืบต่อเป็นธรรมดาเป็นพุทธทายาทต่อต่อมาอีกจนกระทั่งถึงรุ่นเหล่านี้ห่างไกลและก็เสื่อมกร่อนจนกระทั่งเกือบจะไม่เหลือรอยกลายเป็นทำงานศาสนาก็เป็นทำงานต่อทอดมาแบบแอบแฝง จอมโจรบัณฑิตตีกินต่างกันนามาเราก็จะเรียนรู้ถึงความที่ไม่พ้นไม่บริสุทธิ์ไม่สะอาดต่างๆจริงๆจนเราจะอยู่กับโลกไม่เป็นทาสสิ่งภายนอกไม่เป็นธาตุสิ่งภายในและเราก็จะเป็นคนขยันเป็นคนมีสมรรถภาพมีความสามารถสร้างสรรค์และกระทำผิดทำการรู้พรรครู้เพียงเราไม่พักเราไม่เพี้ยนหรือว่าเราเองเราเป็นผู้ที่ถูกการหมุนเวียนที่สอดคล้องกันหมุนเวียนที่จะเกิดการทรงอยู่ที่ดีและทำการที่สร้างสรรค์ที่ดีตามความเป็นจริงที่เรายังเหลือลูกสาวขันธ์ 5 ถ้าแม้ว่าเราจะเป็นผู้คิดถึงนิ เราก็เป็นผู้ที่เสียให้ผ่านที่มีอุปาทิเป็นส่วนเหลืออยู่จริงเราก็จะเป็นคนประเสริฐเป็นคนมีทั้งความพ้นทุกข์หรือกลายเป็นอิสระเสรีภาพวันสมบูรณ์เราไม่ตกเป็นทาสอะไรเราพ้นทุกข์ได้จริงรู้จักสภาวะดับสภาวะหยุดและทำได้ทำการหยุดทำการปล่อยทำการปลงทำการไม่ยึดไม่ติดไม่หลงเป็นตัวเป็นตนเป็นของตัวของตนอย่างแท้จริงได้ด้วยความชนะเด็ดขาดซึ่งความสามารถเด็ดขาดและเราก็เป็นอยู่อย่างที่มีประสิทธิภาพสามารถสร้างสรรค์อันนี้เป็นลักษณะที่สำคัญของพระพุทธเจ้าได้เป็นศาสนาเอก รู้แล้วเอามาพัฒนาคนมาลองฝึกอบรมคนให้เป็นคนอย่างนี้ดูท่านได้แล้วท่านเห็นว่าเลิกยอดแล้วพระองค์ท่านก็ยังเป็นอยู่จนกระทั่งตลอดพระชนม์ชีพท่านสอนท่านอบรมท่านทำให้ผู้อื่นได้เป็นตามกันบ้างแม้จะไม่ได้เก่งเท่าท่านทุกคนก็มีครรลองหรือมีแนวทางมีรูปรอยเหมือนอย่างท่านพอเป็นพอไปตามความสามารถที่แท้จริงลักษณะทิศทางที่เป็นอย่างนี้เป็นทิศทางที่อุ้มชูโร่เป็นทิศทางที่เกื้อกูลโลกเราเองก็สบายเพราะเรารู้จุดดับจุดวางปล่อยจุดที่ไม่ยึดมั่นถือมั่นเป็นที่สุดซึ่งเป็นปัจจัยของตัวเองจริงๆเรารู้จุดสร้างสรรค์ เรารู้สัจจะที่เป็นชั้นเชิงละเอียดลอออีกซึ่งเราจะพัฒนาความจำเป็นอะไรต่างๆที่จะพัฒนาอยู่ในโลกมนุษย์ได้อย่างขยันหมั่นเพียรแล้วจึงเป็นเรื่องได้เป็นเรื่องทั้งเราเองก็เป็นคนได้เราได้ทำงานเราได้เป็นประโยชน์เราได้เป็นคุณค่าเราได้เป็นคนพ้นทุกข์เราเป็นผู้ที่สบายทั้งสิ้นเจริญดีทั้งสิ้นไม่ค้านแย่งกันกับโลกเราได้ทั้งนั้นและโลกก็ได้ในการแยกกันอีกนอกจากเราได้แล้วโลกก็ได้เราได้ความไม่โลภเขายังมีโลกอยู่เขาก็ได้สิ่งที่เราสละนั้นไม่ค้านแย้งกันอย่างมีเป็นต้นเหตุผลง่ายๆตัวอย่างง่ายๆเรื่องอื่นๆก็สอนร้อยกันสอดคล้องกันดังกล่าวนี้ เราจะต้องเรียนรู้ให้เห็นชัดแจ้งพิจารณาแล้วก็ปฏิบัติให้ลงตัวเป็นไปจริงๆอย่าประมาทคุณจะเข้าใจถึงระบบสติปัฏฐาน 4 ก็ดีระบบของสัมมาอริยมรรคองค์ 8 คดีมันก็ปฏิบัติไปด้วยการด้วยงานด้วยการกระทำอะไรก็ได้ไปด้วยในตัวสร้างสมาธิสร้างปัญญาโดยตั้งหลักเกณฑ์เป็นชั้นเป็นตอนเรียกว่าศีลเรียกว่าทำเรื่องวินัยอะไรก็ได้ถ้าเราจะกระทำได้ลงตัวเราจะกระทำได้ถึงที่สุดก็ขอให้จับเป้าจับแกนหรือว่าจับตัวอย่างแม้จะเป็นตัวอย่างเห็นในเหตุปัจจัยเล็กๆน้อยๆก่อนให้ได้ชัดเจนแล้วก็ค่อยขยายทำเป็นเรื่องสูงขึ้นเรื่อยๆเราจะได้เป็นจริงก็ขอทบทวนแล้วก็ขอย้ำกับพวกเราว่าเราปฏิบัติ นั้นเราได้ประโยชน์ตนพ้นทุกข์แท้สบายพอใจยินดีและพร้อมกันทั้งโลกก็ได้ประโยชน์จากเราด้วยอย่างมากด้วยเพราะว่าเราเป็นคนเก็บกวาดเอาสิ่งที่สูญเสียเปล่าไม่เข้าเรื่องเข้าราวเอามาใช้เป็นงานหมดวันเวลา 24 ชั่วโมงเราจึงเป็นผู้ที่มีกิจการมีงานมีสิ่งที่จะได้กระทำให้แก่โลกเขาได้มากกว่าคนที่เขายังติดยึดอยู่ในสิ่งที่เขาต้องไปบริการตนเองเขาต้องไปเสพสมสุขสมอย่างแท้จริงอันนี้ก็เป็นการสรุปเพื่อให้เราพิจารณาเพื่อให้เราไปได้รู้อะไรเพิ่มขึ้นอีกเท่าที่สามารถที่จะเข้าได้เข้าใจได้แล้วเราก็ขอให้พัฒนาพระพุทธเจ้าสอนบอกแล้วว่าเป็นการพัฒนามนุษย์ มาเป็นมนุษย์ที่เป็นมนุษย์ประเสริฐอย่างแท้จริงดังกล่าวแล้ว