230501 ปริยัติ-ปฏิบัติ-ปฏิเวธอย่างพิสดาร-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ023.txt

กตัวแรกนี่เราพูดกันมากเราอ่านกันมากเราทำความเข้าใจกันเยอะแล้วแล้วอีกอีกอีกอีกอีกแล้วแล้วทำไมไม่ปฏิยัติทำไมไปปฏิบัติไปทำไมไปปฏิวัติตัวโน้นแหละต้องปฏิให้สำคัญต้องทวนแล้วทวนอีกซ้ำแล้วซ้ำอีกให้เกิดทำแล้วทำอีกทำแล้วทำอีกให้เห็นแล้วเห็นอีกถึงผลให้ยืนยันผลแล้วยืนยันผลอีกปฏิวัติแทงทะลุแล้วแทงทะลุอีกที่จริงเวทะแปลว่าการแทงเจาะแต่ว่าการแทงหรือการเจาะทะลุเจาะทะลุแล้วทะลุจริงไม่ใช่ทะลุแล้วก็ไม่เคารพเขาลอยแล้วก็ไม่ใช่ว่าไม่ทะลุอย่างแท้จริง เพราะเหตุว่าคนเรามันไม่ทำ 2 อันท้ายกันมันไม่ถึง 2 อันท้ายอันกลางแล้วมันไม่เป็นอันท้ายก็ยังได้ปฏิเวธปฏิเวธถ้ามันไม่ถึงก็ได้จึงจำเป็นต้องกำกับด้วยภาษาทวนซ้ำแซะซ้ำซากทวนไปทวนมาตรวจทวนด้วยทำซ้ำด้วยซ้ำแล้วซ้ำอีกจนซ้ำแล้วจนคุณไม่ทุกข์จนซ้ำแล้วคุณก็เห็นว่าเป็นของดีด้วยซ้ำเพราะฉะนั้นผู้ใดนั่งฟังธรรมเนี่ยฟังซ้ำแล้วซ้ำอีกซ้ำแล้วซ้ำอีกซ้ำแล้วซ้ำอีกแสดงว่าคุณปริฟังแล้วทีนี้อาจจะมาอธิบายก่อนแสดงว่าคุณรอบแรกจบชนแปลว่า จะทำยังไงก็ชื่นใจจะซ่อมยังไงก็ไม่มีทุกข์ไม่มีเบื่อหน่ายไม่มีวิ่งหนีไม่มีเหมือนชาวโลกชาวโลกนี้ซ้ำแล้วเบื่อทวนแล้วขี้เกียจเพราะฉะนั้นจึงไปบอกให้ทวนแล้วเบื่อทวนแล้วขี้เกียจซ้ำแล้วมันมีมานะมันมีตัวกิเลสเพราะฉะนั้นท่านถึงแก้กิเลสคนและภาษาก็ให้ทำตามนั้นแหละเป็นอย่างนั้นทฤษฎีต่างๆภาษาก็บอกทฤษฎีถ้าทำอย่างนั้นน่ะกูไม่ทำจริงอย่างนั้นมึงก็เกมไม่ได้เพราะฉะนั้นพอคุณทำแล้วทำอีกทำแล้วทำอีกซ้ำแล้วซ้ำอีกจนแทงแล้วแทงอีกทะลุแล้วทะลุอีกถ้าดูแลไปถึงที่สุดแล้วมันมีที่สุดอยู่อันเดียวรู้ตื่นเบิกบานเมื่อไหร่ก็เบิกบานรู้ตื่นยืนยัน ยิ่งซ้ำยิ่งแซะยิ่งซ้ำยิ่งศักดิ์ยิ่งเฉยเพราะโลกนี้มันซ้ำซากถ้าเราเองเราไม่มีกิเลสเราก็จะซ้ำซากอยู่ถ้าเรามีกิเลสเราก็จะเบื่อแล้วเราก็จะปรุงปรุงเป็นสำคัญให้ใหม่ให้แปลให้ใหม่ให้แปลกแปลกไม่มีที่จบที่สิ้นนี่มันสัจจะอันนี้เป็นสัจจะไอ้ของจริงคุณนึกดูดีๆที่พูดนี่พูดความจริงเพราะคุณมีความเข้าใจอย่างโล่งๆคุณก็เห็นดีอย่างลูกโลกมันกลมกันดีกว่ามาทำของใหม่ดีกว่ามันทำผมแปลกๆไปหลอกกันหลอกกันดีกว่าให้หล่อแล้วเป็นเจ้าของชื่อว่าฉันหลอกของเก่ง เข้ามาเอาตามของฉันเข้ามาเอาอย่างฉันทำของฉันเลยเป็นเจ้าของชื่อว่านักสร้างนัดก่อที่เรียกว่าศิลปินผู้กระทำของที่ให้คนอื่นเขานิยมให้คนอื่นเขาชอบได้ถือว่าเป็นคนเก่งเป็นศิลปินเป็นช่างช่างประดิษฐ์ศิลปะศิลปินเป็นศิลปินเลยกลายเป็นช่างประดิษฐ์มีชื่อมีเสียงเด่นมากโชว์อย่าให้คนอื่นรู้เท่าทันอย่าให้คนอื่นหนีไปทิ้งไปก่อนอย่าให้คนอื่นเบื่อเพราะฉะนั้นสิ่งใดที่ทำให้คนไหนไม่เบื่อง่ายๆถือว่าเป็นของอมตะที่กินข้าวสัจจะแล้วแต่คนไม่เบื่อเพราะอวิชชาเพราะซ่อนแฝงไว้คนอย่าไปรู้ของจริงที่จริงของเราเลยถ้าลูกของจริงที่ แล้วเขาเกิดเบื่อแล้วเขาก็จะไม่นิยมนักศิลปินจึงประเภทซ่อมแซมเอาไว้มีเยอะแล้วหลอกกันเป็นสิ่งที่ไม่ให้รู้ง่ายๆพอรู้แล้วมันก็เซ็งเพราะฉะนั้นอะไรหนอให้คิดไปคิดไปคิดไปไม่รู้ไม่รู้จึงเอาเรื่องที่มันแฝงไว้ด้วยเอาวิชาคือความไม่รู้ซ่อนอวิชชาไว้ได้มากเท่าไหร่เป็นศิลปะศิลปะอะไรไม่ให้คนรู้ได้เท่าไหร่คนก็จะตามคิดอยู่นั่นแล้วก็คิดออกเก่งเลยศิลปะก็เลยไปกลายเป็นศิลปะออกรอบเป็นศิลปินเยอะเพราะศิลปะที่แท้อีกล่ะให้ลูกของจริงเลยแล้วไม่ต้องเบื่อด้วย ให้รู้รอบทวดเปิดเผยแล้วไม่เบื่อถ้าคุณจะแม้แต่คุณจะเป็นอยู่คุณก็แต่งตัวอย่างนี้ซ้ำซากซ้ำซากไม่เบื่อคนจะหลอกลวงยังไงคุณก็ไม่เบื่อคุณไม่อยากเอาอย่างเขาก็มันเหน็ดเหนื่อยนักหนาก็เรารู้สาระแล้วก็แต่งตัวเพื่อกันร้อนกันหนาวกันแมลงสัตว์กัดต่อยกันอ้วนจับแค่นี้สะอาดเพียงพอพอแล้วกินอาหารซ้ำซากก็ได้มันเป็นภาพตัวเก่าที่เราต้องการสารัตถะอยู่ที่ 5 รักษาร่างกายนอนนอนซ้ำซากอย่างนี้ก็ได้ไม่จำเป็นจะต้องพลิกแพลงเป็นเดี๋ยวต้องใช้วันนี้ใช้สีฟ้าปูนที่นอนพรุ่งนี้ต้องใช้สีชมพูพรุ่งนี้ใช้สีเหลืองพรุ่งนี้ใช้สีโน้นสีนี้ชอบเนื้อแบบไหนต้องเอาเนื้ออย่าง หมากเนื้ออย่างนี้เปลี่ยนไปหน่อยเนื้ออย่างนี้นานๆเขาก็เซ็งอีกเปลี่ยนเนื้อใหม่ใครโฆษณาแบบใหม่หน่อยไปหลงเชื่อเขาเอามาลองดูอุปทานตามเขาก็เห็นดีไปพักนึงว้าไม่จริงเบื่ออีกแล้วเปลี่ยนไม่ว่าอะไรจะผัดฉ่าทางตาหูจมูกลิ้นกายเราก็ซ๊อกซ๊อกซ่อนๆเปลี่ยนเปลี่ยนเปลี่ยนเปลี่ยนเปลี่ยนเปลี่ยนเปลี่ยนไปคุณก็เปลี่ยนตลอดนิรันดรแล้วก็มีพวกที่หลอกค้าหลอกขายหลอกทำลายวัตถุดิบก็ผลาญไปดิเสร็จแล้วก็แข่งกันขวางยิ่งมีเงินมากก็ยิ่งผลาญยับเลยแล้วมันจะไม่พังไงลูกเป็นอย่างนี้ในโลกเราต้องมาแก้จุดนี้ขึ้นไปให้รู้แก่นสารของชีวิตและโลกมันก็ซ้อนกันอยู่นี่แหละ เอามาช่วยนัดหลานมันก็จะเป็นคนฆ่านักบำรุงหรือว่านักไม่ไม่ผ่านนี่เองมันเป็นสภาพการแย่งกันอย่างนี้ในโลกทีนี้ความสุขมันก็ยึดถือความหลงเมื่อมันหลงปลงมันก็จะเอาปรุงเป็นสุขมันก็ปรุงกันไปหลอกกันไปเรื่อยๆถูกๆทีนี้คนที่เป็นนักปราชญ์เอกก็บอกว่ามันไม่ใช่ความสุขมันหรอกก็การแยงเข้ามาหาแก่นสารไม่ต้องหลงสุขใจไม่ต้องหลงสุขเพราะฉะนั้นเราก็หยุดเราหยุดแล้วเรารู้แก่นสารแล้วเราพอแล้วเรามีชีวิตอยู่ได้ด้วยสาระปัจจัย 4 และบริขารพออาศัยเล็กน้อยไม่สระไม่สม มีมากว่ะมีสิ่งนั้นมากเป็นสารัตถะของชีวิตเขาก็ไปสะสมกอบโกยกันเราไม่ไปสะสมเราไม่ไปกอบโกยไม่แย่งชิงมีเท่านี้เราก็ไม่น้อยไม่ใช่ปมด้อยปมด้อยอะไรไม่ใช่เป็นคนน่าอายหน้าต่ำหน้าต้อยอะไรพิสูจน์ได้แล้วพิสูจน์ได้ว่าเราจนเนี่ยเราไม่มีอะไรมากมายเนี่ยไม่ใช่ต่ำต้อยคนนับถือได้กราบไหว้ด้วยบูชาด้วยแล้วพิสูจน์กันว่าคนที่ร่ำรวยแล้วคนไปกล่าวไหว้เศรษฐีที่มีเงินมากๆมียศสูงและใช้ยศเป็นอำนาจใช้เงินเป็นอำนาจกับคนที่ไม่ใช้เงินเป็นอำนาจไม่ใช้ยศเป็นอำนาจแล้วคนกล่าวไหว้บูชาโดยคุณธรรมส่วนดีสิ่งดีจริงใครมันจะไหว้คงทนกันใครมันจะเชิดชูคงทนกันภัยมันจะ ชูใจถวายชีวิตมันมีอะไรลึกซึ้งกันไหมไปพิจารณาดูเขาพิสูจน์กันมาแล้วนานนานแล้วโลกนี้เกิดมานานแล้วคนนี้ฉลาดรู้สัจธรรมอันนี้คนฉลาดรู้สัจธรรมเขาได้ทำมาแล้วคนแข่งขันกันรวยนั่นน่ะเป็นเรื่องธรรมดาธรรมชาติใครสามารถกอบโกยรวยมาได้มากๆมีวัตถุมากมียศสูงๆก็เก่งเก่งเก่งเก่งเก่งเก่งแต่เก่งกว่านี้นั่นน่ะไม่ต้องมีเงินมากเราจะหาเงินแข่งเขาเราก็เข้าใจแล้วก็เป็นอย่างนี้เราจะเสริมยศเราก็เข้าใจแล้วจะแจ้งตอนนั้นไม่ต้องเอายศไม่ต้องเอาสรรเสริญ ทำให้เขาฟรีไม่ต้องแลกเป็นเงินเป็นลาภมาแล้วก็มาผนึกไว้ตีราคาสะสมไว้ฉันมี 5 ล้านฉันมีสิทธิ์แล้วนะฉันมี 20 แล้วนะหาวิธีโฆษณาให้เขารู้ด้วยการโดยวิธีแปลกๆที่จริงซ่อนนะคัมภีร์สั้นแต่เปล่าหาวิธีโฆษณาแสงส่อนและก็จะเอาเครื่องสิ่งเหล่านี้เป็นเครื่องชี้ว่าเป็นผลสำเร็จของชีวิตได้คันนึงในธรรมชาติคนใครๆเขาก็รู้คนนี้หาเงินได้เยอะๆโดยสุจริตก็เก่งสั่งยศสร้างหลักฐานสร้างอำนาจขึ้นมาได้มากๆก็เก่งแต่เก่งกว่านั้นคือไม่อำนาจโดยใช้อำนาจไปขู่ไปข่มไปแบ่งใครแต่คนยอมให้ใช้อำนาจอย่างศิโรราบไม่ต้องแบ่ง แต่เขายอมพอพูดนิดเดียวก็เชื่อแล้วไม่ต้องบังคับเลยถึงเรียกว่าไม่ต้องใช้อ่านยาไม่ต้องใช้อำนาจอย่างนี้มีได้ไม่ต้องใช้อำนาจเงินไม่ต้องใช้อำนาจวัตถุร้องไม่โดนวัตถุมากมายเลยเอาวัตถุนี้มาเป็นดัชนีชี้ข้าว่าเป็นเครื่องแสดงว่านี่ฉันเก่งไม่ต้องเพราะฉะนั้นผู้ที่ไม่ต้องสะสมเอาเครื่องนี้มาใช้แต่มีอะไรอีกอันหนึ่งสิ่งหนึ่งเป็นความซื่อสัตย์เป็นความจริงใจเป็นความเสียสละเป็นความรู้ค่าที่สำคัญของมนุษย์โลกเป็นนักเศรษฐศาสตร์ชั้นสูงถึงขั้นน้ำมาทำเป็นพูดจริงใจและเป็นผู้ไม่หลงหลงสุขหลงทุกข์แบบทุกโรค จับไล่แย่งกันไม่ใช่เลยไม่ต้องไม่ต้องเสียเวลาไปเสพสุขทำอะไรอยู่ก็สุขที่เป็นการสร้างสรรค์ทางไปสุขมันถึงเวลาควรพักมันเมื่อยก็พักพักพอสมควรแล้วก็ตื่นมาเพียรเป็นสุขทั้งพรรคเป็นสุขทั้งเพียรถ้าจะใช้ภาษาเรียนทำงานให้เขาไม่ต้องแลกอะไรเลยก็เป็นสุขแล้วก็ขาดเลือดแล้วก็ใช้ปัญญาได้ไปงานนี้สมควรไหมแม่ทำอยู่ทุกวันนี้ควรเปลี่ยนไปได้หรือยังทันสมัยเกิดและตลาดเต็มแล้วไม่ควรละทำใหม่เปลี่ยนแต่ไม่ได้แลกขายแลกซื้อไม่ได้ทำเพื่ออวดก็อวด ไม่ได้อยากเด่นอยากดังอะไรแต่มันเป็นของความจำเป็นของโลกสิ่งอย่างนี้ทำอย่างนี้เป็นอย่างนี้อย่างไรคนจะเห็นจริงอย่างไรคนจะเชื่อถือทำให้เขาเห็นจริงเชื่อถือพูดหรือว่าแสดงหรือว่าทำอะไรก็ตามแต่ให้ชัดเด่นชัดเจนจริงใจเพราะลักษณะที่ยืนยันความจริงเหล่านี้ถ้าสามารถทำได้สำเร็จแล้วโดยคนไม่ต้องหมั่นไส้เหมือนพระพุทธเจ้าผอมออกมาตั้งแต่ตรัสรู้ใหม่ๆมาถึงพบอุปกรณ์ชีวกยืนยันกับอุปกรณ์ครบค่ะโอ้ท่านทำไมผ่องใสนัดท่าน ผ่องใสนะท่านปฏิบัติธรรมของผู้ใดชอบธรรมะของผู้ใดพอถามเท่านั้นเป็นช่องแล้วพระพุทธเจ้าเป็นช่องให้พระพุทธเจ้าคุยตัวแล้วเธอถามว่าเราปฏิบัติธรรมะของผู้ใดนอกอาตมาต้องพูดภาษาให้มันทันสมัยซะหน่อย No ไม่เราไม่ได้ปฏิบัติธรรมะของผู้ใดเราไม่ได้เลื่อมใสธรรมะของผู้ใดเราเป็นสยามภูมิเราเริ่มใช้ธรรมะของเราเองเรารู้ตรัสรู้ชอบด้วยตนเองเราเห็นดีในธรรมะของเราพบผมต้องการชีวิตให้เท่านั้นเองมันใส่คุยตัว นี่มันเป็นเรื่องจริงพระพุทธเจ้าไม่ได้คุยตัวมีบรรลือกำกับแล้วพระพุทธเจ้านี่เป็นภาวะที่ท่านแสดงให้เป็นเรื่องของสภาพของยถาภูตังอัตตานังอะวิกตาภาษาบาลีกำกับยืนยันไว้ว่ามันเป็นความจริงตามความเป็นจริงยถาภูฏานแปลความง่ายๆว่าตนเองเปิดเผยสิ่งนี้เองตนเองเปิดเผยสิ่งนี้เองตามความเป็นจริงตามยถากรรมแปลว่าเปิดเผยอัตราการแปลว่าตนทำโดยตนอัตรานะ อัตราหนังแปลว่าตนทำโดยตนทำอะไรทำการเปิดเผยอลิตาแปลว่าเปิดเผยแปลว่าทำให้ทำให้ทำให้เห็นได้ทำให้ทำให้แจ้งออกทำสิทธิ์ทำสิ่งที่ปิดบังให้เปิดออกอาริกาแปลว่างั้นแล้วท่านทำด้วยตัวท่านเองคนเค้าถือว่าอุปทานคำว่าคนในโลกนี้ถ้าเผื่อว่าพูดเปิดเผยตัวเองแล้วหาว่าขี้อวดตัวเป็นกิเลสเขาไม่เชื่อว่าคนอย่างพระพุทธเจ้านั้นจะไม่มีกิเลสถ้าไม่เชื่อเพราะฉะนั้นการเปิดเผยตัวเองโดยความจริงใจเรารู้ว่าเราไม่มีเศษกิเลสอะไรเลยไม่ได้อยากอดทนอดทนอะไรแต่ยืนยันจะบอกความจริงอย่าช้าพูดต่างๆ คนไม่เชื่อเมื่อไม่เมื่อคนนั้นไม่เข้าใจสัจธรรมอันลึกซึ้งแต่พระพุทธเจ้าท่านก็ยืนยันอยู่ตลอดเวลาว่าท่านเองท่านเป็นผู้ที่ตรัสรู้โดยชอบด้วยตนเองเป็นผู้ที่เก่งที่สุดที่สอนใครไม่มีใครช่วยไม่มีใครเทียมเท่าท่านสอนสักเทวดามารพรหมไม่เก่งไม่มีใครเยี่ยมยอดเท่าท่านพูดหน้าตาเฉยๆท่านยืนยันความจริงยืนยันว่าความจริงที่พูดความจริงอันนี้เป็นสิ่งจริงที่อาตมาเห็นว่าเป็นความจริงอันหนึ่งที่ตรงใจอาตมาอาตมาพูดอาตมาก็ทำอยู่และอาตมาก็ได้รับการแลกลิ้นกันยาวออกมา 8 กว่าร้อยกว่าคนตระกูล ปากกาที่ว่าการได้แลบลิ้นให้อาตมามาตั้ง 100 กว่าแล้วมันแลบกันยาวจนกระทั่งลิ้นมีแต่ขี้เสลดด้วยนั่นมันแลบลิ้นให้อาตมาเยอะแต่อาตมาก็ยังขอยืนยันว่าอาตมาพูดหรืออาตมายืนยันสิ่งนี้ว่าเป็นสิ่งจริงแล้วก็จะขอยืนยันว่าเป็นสิ่งที่จะต้องยืนยันที่สุดโลกทุกวันนี้มันเพี้ยนไปจนกระทั่งถูกมารผู้ลามกได้อำพรางมานานแล้วแล้วก็ใช้อันนี้แหละกรรมวิธีอันนี้เป็นเลขๆให้คนหลอกกันมาจนกระทั่งเดี๋ยวนี้และพวกที่หลอกจริงๆก็อาศัยอันนี้เป็นเครื่องมือคือตัวเองไม่มีจริงเพราะฉะนั้นก็เลยช่วยกันบอกว่าอย่าพูดนะพูดไม่ได้นะ พูดคุยตัวแล้วมันจะน่าอายถ้าเราพูดความจริงไม่อายตาเหมาะตามควรแล้วก็ไม่ใช่ว่าอยู่ดีๆก็อยากจะมาอวดอย่ามาคุยเลยก็ไม่ใช่แล้วเราข้อสำคัญคือเราต้องดูใจตัวจริงของเราก็อยากอวดจริงหรือเปล่าก็อยากอวดจริงหรือเปล่าอวดแล้วคุณน่ะมันดีใจซาบๆตื่นเต้นจริงหรือเปล่าแล้วมันสมควรจะอวดหรือยังถ้าไม่สมควรเราก็ไม่ควรอวดจริงๆนั่นแหละแต่ถ้าสมควรแล้วก็พูดกันบ้างจะบอกว่าอวดก็อวดกันบ้างถ้าวงกลมได้เพราะอวดได้ไม่ใช่เรื่องลำบากลำบนอะไรศรัทธาเลื่อมใสกันดีก็อ้วนกันบ้างพอสมควรถึงขนาดนั้นก็ไม่ใช่อวดอย่างฝีปากไปมันก็ไม่เข้าท่าอะไร เมื่อก่อนที่จะทำให้ทำตามความเหมาะควรเอามาเปิดเผยก็ไม่ใช่มาเปิดตัวเปิดพระได้ที่ทีเดียวเมื่อไหร่ไม่ได้ปวดมากๆโอ๊ยฉันมีดอกไม้งามตั้ง 100 ชนิดชนิดนี้งามดูแล้วขนาดนี้คุณดูแล้วชื่นใจชนิดนี้งามยิ่งกว่าแล้วนะโอ้โหยิ่งหวานชื่นเสียบแหลมขึ้นไปอีกชนิดนี้ยิ่งแหลมหวานชื่นเสียบขึ้นไปอีกชนิดที่สูงขึ้นไปยังหวานชื่อเสียบเข้าไปอีกคุณเปิดประมูลไปถึงโน่นเป็นลมตายแล้วมันหวานเกินไปตายคนทนไม่ได้ต่อความหวานชื่นพิเศษแหลมนั้นตายเพราะฉะนั้นเปิดไม่ได้ด้วยความจริงก็เปิดไม่ได้ใครรู้สัจจะแล้วเปิดไม่ได้สิ่งสิ่งที่ลึกซึ้งก็เปิดเผยไปตามขั้นตอนแล้วคนที่เปิดเผยจริงเขาไม่เปิดเผยว่าๆคนรู้ความจริงไม่ใช่ยาอวดจากโอ ไม่ใช่อยากออกจากคอแต่ต้องเปิดถึงกาละถึงเวลามันก็พูดได้กระทำจึงมีจริงเป็นจริงแล้วเห็นจริงแล้วทวนจนกระทั่งรู้รอบแล้วคนนั้นก็มาพูดกับคนอื่นฟังให้คนอื่นได้รับคนนั้นพอใจที่จะพูดซ้ำซากด้วยแม่พูดซ้ำซากคนนั้นก็จะพยายามมีปฏิภาณที่จะรู้ว่ากิเลสของคนนี้ไม่ชอบซ้ำซากก็จะขอของใหม่หาของใหม่มาปรุงมาทำอะไรให้คนที่รับเนี่ยให้มีใหม่บ้างเพราะเขามีกิเลสอันนี้มันย้อนแย้งแต่แท้จริงแล้วถ้ายิ่งพูดซ้ำซากๆๆได้มีแต่ความกล่าวคำกล่าวคุณก็นั่งฟังซ้ำซากนี้ได้แล้วก็นั่งยิ้มแผ่ รู้ผู้ตื่นผู้เบิกบานผู้พูดก็พูดกล่าวผู้นั่งฟังก็ฟังเก่ายิ้มเพลงเก่าไม่ได้นิรันดรแล้วเจริญขึ้นด้วยของเก่านี่แหละไม่ต้องฝากส่งไม้ไม่ต้องปรุงกันอย่างหวือหวาอะไรเติมนิดนึงก็พอใจแล้วคุณก็ทะลุไปกันเยอะเติมนิดนึงมันก็ยิ่งดีมีประสิทธิภาพมากพลิกแพลงนิดเดียวคุณรู้เยอะรู้ลึกขึ้นไปอีกตั้งเยอะแล้วคุณก็นั่งฟังสิ่งเก่าไม่ได้มีสิ่งใหม่แต่เติมนิดๆทั้งนั้นมันก็ยิ่งยืนยันถึงความสามารถสามารถทำให้คุณเจริญได้โดยการลงทุนน้อยแต่คุณก็ได้อะไรอื่นที่มันเจริญมากขึ้นอย่างนี้ยิ่งเก่งจะย้อนแย้งกลับไปมันจะพูดได้ปริในวันเต็มแล้วนะ จะทำอะไรอยู่ซ้ำซากซ้ำซากอะไรก็ไม่เป็นไรมันเป็นลักษณะเดียวกันกับปัจจุบันแต่มันคนละความหมายคุณต้องไปทำปฏิคุณต้องไปพยายามแทงให้ปฏิเมื่อคุณรอดแล้วคุณมานั่งไม่ต้องแทงเพราะคุณรอบแล้วแต่คนอื่นแทงมาคุณก็ซ้ำอยู่ตรงนี้คุณก็เฉยๆเฉยๆเฉยเฉยไม่เบื่อไม่ทุกข์ไม่ทรมานยังยืนยันว่าโลกนี้มันก็มีเท่านี้เรื่องย่อลงมาก็ได้เดี๋ยวคุณก็จะแตกฉานเมื่อเขาเอาอะไรอะไรมาซ้ำซากคุณก็รวมๆที่เก่าเพราะคุณไม่เบื่อสิ่งเก่าๆคนฟังธรรมะอีกตั้งมากมายคุณก็รวมๆที่เก่าได้คุณจะรู้โลกอันนี้จิตพิศาลเพิ่มขึ้น คนอื่นก็เอามาให้แม่เราเองร้องไห้คนอื่นเขาไม่ได้เพราะเรามีแต่สิ่งเก่าๆซ้ำๆแต่คุณก็จะได้จากคนอื่นมาเพราะคุณมีปัญญาเข้าใจที่จะพิจารณารวมลงเป็นหนึ่งรวมลงเป็นของเก่าฟังดีๆนะวนไปวนมาอาตมาใช้คำว่าปริยัติปฏิบัติปฏิเวธ 3 คำเท่านั้นบรรยายธรรมะที่จริงไม่ใช่เรื่องใหญ่ด้วยเป็นเรื่องเก่าเรื่องเล็กๆนิดเดียวแต่อาตมาทำให้พิสดารยิ่งขึ้นกับหมุนๆๆขึ้นไปใครฟังไม่ดีพูดอะไรไม่รู้บนจังเลยคนรู้เรื่องเลยแต่ถ้าใครฟังดีๆบอกเออมันซับซ้อนแต่ไม่ใช่ของใหม่แต่จะมีมุมใหม่เชียงใหม่ ไม่ต้องมานั่งฟังธรรมเนี่ยหรือเรามาเรียนธรรมะเนี่ยถ้าผู้ใดทำให้เกิดผลทั้ง 3 สิ่งนี้ปริยัติก็เกิดปฏิบัติก็เกิดปฏิเวธก็เกิดเกิดในเชิงของมันด้วยความรู้ทางด้านภาษาความรู้ทางด้านสมมติที่จะบัญญัติทั้งหลายแหล่ถิ่นแทนสิ่งแทนความรู้และสิ่งที่มันเชื่อมโยงออกไปออกไปคุณรู้ไปได้เรื่อยๆแล้วคุณก็สรุปลงมาอ๋อนี่ไม่มีอะไรอันนี้มีแต่ความเกิดแก่เจ็บตายอันนี้มีแต่สิ่งที่เขาเอาไปปรุงออกไปแบบนี้เอามันไปจากอันนี้แย่เชิงแตกออกจากรูปรถเป็นเสียงสัมผัสอายตนะทั้ง 5 ทั้ง 6 และก็ไปปรุงเป็นรสของโลกอย่างนั้นอย่างนี้อ๋อคนนี้เขาเอาอันนี้ไปปรุงอันนี้เขาเอาอันนี้เขามาผสมวันนี้เขาอันนี้วันนี้ เป็นโลภะโทสะโมหะอยู่แค่นั้นเองไม่มีอะไรอื่นคุณก็จะเห็นชัดรู้ชัดรู้ชัดรู้ชัดขึ้นเรื่อยๆคนก็กว้างขวางในความรู้แต่คุณก็มั่นคงด้วยความจริงจะกว้างขวางด้วยความรู้ไปด้วยตัวเองแต่คุณก็มั่นคงในความจริงสัจจะที่คุณได้แล้วโลกก็มีเท่านี้รากฐานมันก็มีเท่านี้โลกเพราะเราก็ไม่ไปแย่งใครอีกไม่พอแล้วโลกนี้ไม่ดิ้นรนในดินน่ะสบายแต่เราก็ทำงานเราก็จะอนุโลมปฏิญาณไปตามขั้นตอนจะช่วยคนอื่นทำงานเพื่อให้คนอื่นเนี่ยถ้าไม่ใส่ใจก็ต้องทำให้เขาใส่ใจเขาไม่เห็นจริงทำให้เขาเห็นจริงเมื่อเขาเห็นจริงด้วยความหมายของปริยัติของบัญญัติ สื่อความจริงที่พอเขาตามรู้ได้จนเชื่อมั่นเห็นจริงเขาก็จะเริ่มปฏิบัติเมื่อเขาเริ่มปฏิบัติเราก็พิสูจน์ไปเป็นขั้นๆตอนๆง่ายก่อนแล้วเขาก็จะแทงปฏิเวธเมื่อได้ปฏิเวธแล้วก็เติมใหม่อีกเป็นปฏิบัติไปอีกปฏิเวธไปอีกเติมไปเติมไปเขาก็จะเป็นผู้ได้พูดจริงพูดถึงจริงสัจจะมันก็เป็นเรื่องยืนยันของที่สุดมันสัจจะของพระพุทธเจ้าที่เราร่อนเราเรียนกันอยู่เนี่ยมันไม่ใช่การสานใหม่แต่เป็นการเก็บกวาดโลกมากมายนั้นรวมก็มาหาของเก่าและรากเน่าเมื่อยิ่งรู้รหัสอ้าวจริงแล้วว่าชีวิตนี้เกิดมามันไม่มีอะไรมันเกิดมา ก็มันไล่อ่ะมันไล่เงาไล่ไอ้ตัวเรียกว่าไล่จับเงาเข้าใช้ภาษาพวกนี้เหมือนกันถ้ามีคนอธิบายว่าอะไรมันไล่จับเงามันไม่ใช่มีของจริงอะไรของจริงถ้าดินน้ำลมไฟแค่นี้จ๊ะถ้าบอกว่าคนเราจะเกิดมาทำไมเกิดมาเป็นประโยชน์ให้แก่โลกเกิดมาทำความดีงามให้แก่เขาเพราะฉะนั้นเราจะทำอะไรอะไรที่กำลังขาดแคลนในโลกโลกไหนๆไหนๆมันก็ไม่มีอะไรขาดแคลนมากเท่าความรู้ทางสัจธรรมหรือว่าทำให้คนลดความโลภความโกรธความหลงไม่มีโรคร้ายๆถ้าเจ้าประจำพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าท่านก็ตรัสว่าโลกพระศรีอารย์ ห้องสอนอะไรอ่ะเพราะว่าโรคนั้นไม่จำเป็นจะต้องมีพระพุทธเจ้ามาเกิดเพราะพระศรีอารย์มีอยู่แล้วเกิดอยู่แล้วทุกคนเหมือนกันทุกคนเป็นสุขหมดทุกคนไม่มีใครทุบหน้าตาเบิกบานเหมือนจะบอกอธิบายเป็นภาษาบุคลิกฐานเป็นอย่างนั้นแต่ในธรรมแล้วทุกคนเนี่ยอิ่มเต็มพอทุกคนไม่มีพร่องทุกคนไม่มีกระหายหิวทุกคนไม่เหมือนกันหมดพอเต็มทุกคนไม่มีขาดเพราะทุกคนมีปัญญาทุกคนสร้างสรรค์อยู่ถ้าโลกอย่างนั้นไม่ต้องมีพระพุทธเจ้าโลกอย่างนั้นไม่มีไม่มีการสอนเพราะโลกเป็นพุทธะเองเพราะการอธิบายว่า ศาสนายุคพระศรีอารย์แล้วทุกคนเป็นสุขหมดทุกคนไม่ต้องเดือดร้อนเดินลงไปอุดมสมบูรณ์พอเพียงหน้าตาเหมือนกันไม่มีใครอีกอย่างไม่มีใครชิงจริงตลกนะนี่พระพุทธเจ้าเป็นยังไงโอ้พระพุทธเจ้ายิ่งใหญ่พระพุทธเจ้ายิ่งใหญ่กว่าเพราะโคดมก็ทำไมจะพูดอาจจะไม่ยิ่งใหญ่แล้วก็พระพุทธเจ้าไม่มีตัวตนเลยสิ่งที่ไม่มีตัวตนยิ่งใหญ่ที่สุดกว่าเจ้าชายสิทธัตถะพอเจ้าชายสิทธัตถะยังมาสร้างสิ่งที่ไม่มีตัวตนให้แก่ตนเนื้อไม่ใช่เราหนังไม่ใช่เราต้องตายไปแล้วท่านก็บอกว่าไม่เป็นไรตายไปแล้วมันก็ยังมีพุทธะอยู่นั่นเองวัน ที่ว่านี้จะเป็นเรื่องที่เข้าใจยากสำหรับทุกคนถ้าผู้เข้าใจสัจธรรมแล้วจะไม่แย่งกันเป็นพระศรีอารย์เพราะพระศรีอารย์เป็นนามธรรมพระศรีอารย์เป็นความจริงที่ไม่มีตัวตนภาษีอากรคืออนัตตาธรรมพระศรีอารย์คือสุญญตาธรรมพระศรีอารย์คือนิพพานเพราะคนที่มีนิพพานกันอยู่ทั่วไปหมดเลยก็คือคนที่มีส่วนความเป็นพระพุทธเจ้าเอาส่วนของความเป็นพระพุทธเจ้ามารวมกันเข้าที่มันไม่ใหญ่ยังไงพระพุทธเจ้าไม่มีตัวตนน่ะแต่มีสิ่งที่แสดงความเป็นพระพุทธเจ้าหรือแสดงความเป็นคุณธรรมหรือธรรมะอันเป็นพุทธธรรมใครเห็นธรรมะยอดธรรมะเริ่มยอดอยู่มากนักแสดงถึงพระพุทธเจ้าองค์ใหญ่ถูกใจแปลกตรงไหนมันก็จะแย่งชิงความเป็น ซีอานแย่งกันไปเถอะอย่างพระศรีอารย์ตัวตนและอาจเป็นตัวภาษาคนที่แย่งคนนั้นเป็นคนไม่รู้เรื่องธรรมะไม่รู้เรื่องพระศรีอารย์แล้วใครยังเข้าใจว่าพี่อ่านเป็นตัวเป็นตนเองภาษีอากรเป็นพุทธาวตารเธอเป็นภาษาเรียกความข้างหน้าโดยพยัญชนะกระบอกสีอริยะอารยธรรมแปลว่าฉลามสีกับประวัติศาสตร์และเป็นความเกื้อกูลเมตตาเกื้อหนุนมีแต่แสดงถึงคุณธรรมที่มันค้ำจุนค้ำจุนโลกเมตตานี่เป็นสิ่งสำคัญคือโลกของใครเกิดมาและเป็นผู้ที่ค้ำ โลกได้อย่างแท้จริงผู้นั้นก็เป็นเนื้อเป็นเนื้อพุทธคุณเป็นเนื้อพุทธคุณแท้ๆเป็นส่วนของพุทธะแม่สมัยนี้แม้แต่บัดนี้เราเองเราก็ทำสิ่งนี้เป็นสิ่งนี้ถ้าเข้าใจแล้วเราก็มีชีวิตรู้ว่าเราไม่ทุกข์แล้วสบายเบิกบานแจ่มใสรู้จักปัจจัยมีชีวิตอยู่มีค่าสนับสนุนกันอยู่เป็นเมืองเป็นกลุ่มเป็นผู้ผลิตผลผลิตผลผลิตที่ใช้ภาษาใหม่ภาษาสมัยนี้ถ้าจะใช้ภาษาอีกอันนึงสร้างธรรมะในภาษากล่าวเป็นคนที่ช่วยกันสร้างธรรมะ สร้างในรูปประธรรมสร้างในนามธรรมสร้างตั้งตนเองก็สร้างให้แก่ตนอยู่สำหรับผู้ที่ยังไม่เต็มผู้ที่เต็มแล้วสร้างให้ตนก็คือสร้างกันเป็นอรหัตตผลสูงสุดหรือสร้างความเป็นที่มันยังเหลือเศษที่ยังไม่ทะลุรอบยังไม่สูงสุดจนหมดสงสัยไม่ต้องรับภาระจนหมดเป็นพระโสดาก็จะมีภาระเหลืออีกมิใช่น้อยเป็นพลาสติกจะทาก็ลดลงไปอีกภาระลดลงเป็นภาระต้องไปอีกยังเหลือนิดเดียวก็มีประโยชน์ต่อคนได้เยอะแล้วไม่ยากไม่จริงผมก็ทรัพย์สมบัติบ้านช่องเดือนชาญให้ใครได้แจกจ่ายมีชีวิตมักน้อยสันโดษเยอะแล้วมีเวลา เหลือวันหนึ่ง 24 ชั่วโมงเท่ากันเองพระอนาคามีในมีเวลาท่านแบ่งมาเท่ากันนะพระเจ้านี่แบ่งวันหนึ่ง 24 ชั่วโมงไม่เท่ากันแต่ทุกคนใช้เวลาต่างกันถ้าเป็นผู้ที่มีคุณธรรมจริงๆใช้เวลา 24 ชั่วโมงเป็นประโยชน์ให้คนอื่นตั้งเยอะ 77 จะสร้างจะซ้ำจะทำจิตทำกรรมทำการทำงานทำส่วนไหนส่วนไหนก็ทำให้เขาได้เยอะกว่าตัวเองมันหยุดเสพแล้วเป็นทหารแล้วไม่แสบเลยทีนี้ถ้าเป็นพระอนาคามีมีเศษอยู่บ้างแต่ทีนี้มันไม่กิเลสอย่างวัตถุกิเลสจังภพชาติเพราะโซดาสกิทาเป็นเรทที่จะต้องเสพวัตถุเยอะ ก็ไม่เปลืองวัตถุจะเห็นเดี๋ยวๆชัดๆพอเป็นพระอนาคามีไม่เสพวัตถุโลกล่ะแต่เสพพบชาติเป็นอัตตาอัตภาพเป็นตัวจิตนิยมเด่นชัดเสกให้ตนยังเรียกว่ายังยังไม่สิ้นความเสพติดอารมณ์ยิ่งไม่แย่งใครหรอกมีสวรรค์มีวิมานมีพบแล้วแต่บางคนก็ปั้นสวรรค์วิเศษเลยบางคนก็เอาแต่ความสงบก็แล้วแต่แล้วยังมีรายละเอียดกว่านั้นอีกบางคนก็เสพความฟุ้งซ่านบางคนเศรษฐีบางคนตัดขาดตัดไอ้แบบรกๆกลุ่มคนจากโลกโลกเลยไปได้อีกเยอะ มันยังละเอียดจะต้องใช้ชั้นเชิงของตาทิพย์ที่จะตรวจจึงจะเจอถ้าจิตไม่แยบคายไม่ละเอียดค่ารูปราคะอรูปราคะนั้นไม่ได้ผู้นั้นไม่มีบอกไม่มีหวังจะเป็นปริญญาเจ้าฉันอรหันต์จะได้เศษส่วนงบประมาณไม่ได้เลยในการที่จะพยายามทำความแยบคายของจิตเพื่อที่จะอ่านกิเลสสูงสุดขึ้นไปเรื่อยๆประมาทไม่ได้งั้นถ้าพูดใดยิ่งทำถูกต้องตามสัมมาอะระหัง 8 มีชั้นมีเชิงมีเบื้องต้นทำกลางบ้านปลายพระพุทธเจ้าซึ่งกำชับนักหนาเพราะอรหันต์จะเอาไปสอนคณะพระอรหันต์เจ้ายังต้องกำชับเลยอ้าวเธอไปไปสอนเขาอรหันต์ 60 รูปแรก ส่งไปสอนเขาต้องไปทำไปสอนเขาทำให้งานได้เบื้องต้นท่ามกลางบั้นปลายให้ดีๆท่านกำชับกำชับกำชับให้งามได้เบื้องต้นทำกลางวันตายพวกเราก็ได้มาปฏิบัติตามทำได้พิสูจน์ศีลตั้งแต่ต้นศาสนาพระพุทธเจ้าเนี่ยสร้างขึ้นมาด้วยพระธรรมนูญเรียกว่าพุทธธรรมมนูญอย่าไปเรียกว่ารัฐธรรมนูญนะไม่ใช่รัฐธรรมนูญพุทธรรมมนูญมันกว้างกว่ากว้างกว่ารัฐไม่ใช่รัฐธรรมนูญอันนี้ใช้เฉพาะรัฐธรรมนูญอันนี้ใช้ได้ทั่วโลกเลยถ้าจะเรียกก็ต้องเรียกเอกภพธรรมนูญถ้าจะเรียกเป็นภาษาเป็น เหมือนกันอาณาเขตต้องเรียกเอกภพธรรมนูญพระพุทธเจ้าวางพระธรรมนูญขึ้นไว้เป็นบทบัญญัติที่จะให้เทียบค่าของมนุษย์และจะรู้