230426 เป็นอยู่อย่างดอกหญ้า-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ022.txt

แล้วเราก็รู้แล้วว่าเราใช้งานแล้วมันทรุดโทรมไปแค่ไหนจะต้องใช้แรงงานได้อีกเท่าไรอาตมาก็ได้ประมาณแล้วเราจะทำอย่างเก่าไม่ได้และแม้แต่ทำอย่างเก่าจะทำอย่างประเภท ยาคือเราจะเดินเครื่อง 3 ชั่วโมง 4 ชั่วโมงเนี่ยอาตมาจะใช้ปัญญาในการเดินเครื่องให้ได้ก็ได้แล้วเราจะใช้อย่างนั้นหรือไม่จะให้ได้เวลาประมาณนั้นหรือว่าไม่ต้องเวลาประมาณนั้นแต่ใช้อย่างเก่าเร่งเครื่องให้ได้อุณหภูมิยังเก่าแต่ว่าต้องใช้รถเวลาลงอะไรอย่างนี้ก็ต้องทำเพราะว่าแน่นอนอาตมาไม่ได้เท่าเก่าแล้วจะเร่งเครื่องให้ได้เท่าเก่าก็ทำได้อยู่แต่ว่าเวลาไม่ทนเวลาไม่ทนนานเท่าจะทำให้เวลาเท่าเก่าก็ทำได้แต่เร่งเครื่องไม่ถึงถ้าเร่งเครื่องถึงเวลาไม่ถึงมันเป็นอย่างนี้เพราะแก่แล้วแก่จริงๆอันนี้ต้องยอมรับอาตมามีกิจตัวนึงที่จับตัวเองไม่ได้ตอนที่ ก็คือว่าเราไม่ยอมแก่เราจะเอาอันเก่าก็มันก็มันก็คลานแย้งหลายทีแล้วนี่สุดท้ายเราก็ต้องมาจนมันเกิดปัญญาจนมันเห็นหน้าไม่ได้หรอกความจริงอันนี้เราจะมีแต่เลือดโพธิสัตว์เลือดเดียวโดยที่เราไม่รู้จักความจริงแล้วก็ไม่อนุโลมให้ความจริงนี้ไม่ยอมแก่จะเอาเลือดหนุ่มมาใส่อยู่ตลอดไปเล่นซุปเปอร์ซุปเปอร์รถยิ่งแก่ก็ยังจะเหยียบอยู่อย่างเก่าพังในเครื่องเดียวหลุดเป็นชิ้นๆง่ายๆไม่ช้าไม่นานเลยอันนี้อุปมาอุปไมยนะอาตมาพูดให้ฟังก็คงเข้าใจกันได้ง่ายไม่ยากเย็นอะไรมันแต่อาตมาก็จะทำล่ะถึงยังไงก็เดินเครื่องแต่ว่าจะทำอย่างประมาณที่รู้อยากจะอธิบายให้ฟังเขาก็จะถามในวันอาทิตย์อาตมา คิดว่าจะเริ่มต้นพรุ่งนี้ก็จะวอร์มวอร์มไปก่อนอาทิตย์หน้าไปอีกก็อาจจะทำอาทิตย์หน้าไม่อยู่มันก็อาทิตย์หน้าเดี๋ยวมันจะไปประชุมใช่ไหมไปประชุมไปสัมมนาสัมมนาปากช่องอาทิตย์หน้าไม่อยู่เพราะอาทิตย์ต่อไปก็จะมีจับประกาศเป็นกิจจะลักษณะอีกทีหรือไม่ดูก่อนถ้าแม้ว่าไม่ต้องประกาศกันลักษณะอะไรให้อาตมาต้องมีภาระต้องขึ้นป้ายต้องอะไรต่ออะไรเหมือนแต่ก่อนเพราะแต่ก่อนมันต้องอาศัยการรอประกันได้เพราะว่าเราเองยังเล็กยังน้อยสินค้าใหม่ต้องถมโฆษณาโอ้โหทีวีมีกี่ช่องวัดวิทยุมีกี่ช่องก็ต้องประคองอย่างนี้มันเป็นเรื่องของสินค้าใหม่เป็นเรื่องของธรรมดาเป็นสัจจะ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ต้องถึงขนาดจะต้องประคองอย่างนั้นแต่จะพอไหวไหมแกกำลังที่จะทำและจะมีมีสัดส่วนที่เราจะทำได้ประโยชน์สูงประหยัดสุดไหมถ้าได้ประโยชน์สูงแล้วเราจะประหยัดลงอีกโดยไม่ต้องเสียแรงงานไปทำป้ายโฆษณาไม่ต้องไปเสียแรงงานนั้นเพราะงั้นก็จะว่ากันไปเรื่อยๆในหมู่กลุ่มนี้แหละก็ให้เป็นที่รู้กันภายในภายในจะชวนกันมาหรือคนข้างนอกจะมาสมทบเองโดยไม่ได้รับรู้รับเห็นอะไรแล้วก็มากันเองมันลืมไปเองได้ยินกระแสไปเองจิระดังมันก็ดังไปเองก็แล้วแต่ถ้ายังพอเป็นไปขนาดนี้เราก็ศาลาประชาคมของเรามีเท่านี้มันก็จะได้สักขนาดประมาณนี้แล้วก็มันไม่เกินการนัดเต็มที่อาตมากรุงเทพฯไปตลอดปีตลอดปีมานั่ง ฟังเต็มๆอยู่ในศาลานี้มันมีความเจริญยิ่งยอดตลอดปีตลอดปีและมีผู้มานั่งฟังอาทิตย์นึงอาทิตย์นึงเต็มศาลานี้ทุกอาทิตย์อาตมาไม่เชื่อมือนะว่าอาตมาจะทำได้แต่ว่าไม่เชื่อมือขนาดนี้ทุกอาทิตย์ทุกเสาร์ทุกอาทิตย์ที่พอเป็นไปได้อาตมาก็แน่ใจว่าคุณเองคุณเป็นคนเก่านะถ้าคนเก่าเนี่ยก็ยังมาประจำประจำอยู่ได้ทุกอาทิตย์ทุกอาทิตย์นี่ไม่ได้โดยคุณไม่เซ็งโดยคุณไม่เบื่อแล้วคุณก็ได้ฟังติดใจมีศรัทธาเลื่อมใสและมีความเพียรที่จะมากันได้อยู่มีปริมาณเท่านี้อาตมาก็เห็นว่าดีแล้วที่อาตมาเองทำศรัทธานี้ไม่ตกหล่นถ้ายิ่งจะมีมากขึ้นกว่านี้มากขึ้นกว่านี้มากขึ้นไปจนกระทั่งขนาดหนึ่งเราก็จะต้องขัด โดยการสถานที่ที่ไม่ขยายให้มันก็จะคัดคนเองอย่างนี้มันก็เป็นมาตรการในโลกอยู่แล้วไม่ขยายจะมานั่งอัดมานั่งแน่นอะไรก็ช่างคุณไม่ขยายให้คุณเพราะไอ้คนที่จะต้องได้รับความสะดวกหรือว่ามีองค์ประกอบที่พอเหมาะสมเขาเขาถึงรับคนไหนที่เห็นว่าถ้ามาอย่างนี้มันต้องพากเพียรเกินไปต้องอุตสาหะเสียสละหลายอย่างไม่คุ้มค่าเราไม่มาเขาก็เรื่องของเขาเองตัดสินเขาเองมันก็เป็นมาตรการในการคัดเลือกเพราะฉะนั้นอาตมาว่าในขณะนี้ประมาณนี้พอแล้วพอสมควรอาตมาจะทำไปแล้วก็จะให้มีพระอื่นขึ้นมาอีกบ้างเพราะแต่ก่อนนี้อาตมาตะลุยคนเดียวมันนานตอนนี้พระอื่นที่จะช่วยแต่แทนช่วย ชวดช่วยสร้างสื่อสารช่วยเป็นไปช่วยเป็นจริงขึ้นมาแทนก็จะมีด้วยอาตมาด้วยเป็นไปกันพอสมควรก็ขอให้รู้กันว่าวันอาทิตย์อาตมาจะเทศยังไม่แน่ไม่นอนว่าจะเป็นเวลานั้นเวลานี้อะไรต่ออะไรไม่เอาละ information ไม่ๆๆไม่ตายตัวละ Abstract อ่ะเรียกว่าไม่หยุดตัวเป๊ะรูปแบบวิธีการอะไรกันเต็มที่เต็มทางก่อนแล้วมันจะดูซิว่ามันจะเข้าฟอร์มมันเองไหมมันจะเข้าคอมมิชชั่นเองไหมเพราะว่ามันจะเข้ามันจะเป็นรูปตัวจริงเองโดย ไม่เพิ่มไม่เติมไม่นอกเหนือไปได้ยังไงก็ต้องลองว่ากันไปอันนั้นเรื่องของการแสดงธรรมเพราะว่าอาตมาหยุดมานานแล้วก็มาหยุดเอาอีกมากๆหลายช่วงหลายตอนตอนนี้ก็คงจะมีผู้ที่ประสงค์จะฟังทั้งใหม่และเก่าที่ได้พักได้อยู่กันไปซึ่งเราก็ควรถึงเวลาควรอาตมาก็แข็งแรงพอสมควรแล้วตอนนี้ก็คงคิดว่ามันโครงสร้างคงจะพอไปแล้วเพราะว่ามันได้รูปแบบมันก็ถึงขนาดปากก็ซ่อมหูก็ซ่อมแล้วก็ใช้กันแล้วตอนนี้มันถึงขั้นรูปก็ซ่อมปากซ่อมหูแล้วนี่ทำไงอ่ะ รูปมันก็ลงตัวแล้วซ่อมแล้วแต่มันก็คงไม่มีอะไรมันก็มีอะไรไปตามความเสื่อมนั่นแหละปากมันก็ดีแล้วหูมันก็ดีขึ้นแล้ววันจันทร์ไปให้เขาตรวจอีกหน่อยเราจะขอดูมันจะยังไงมันก็เอาละนะแล้วทีนี้ก็มาพูดถึงเรื่องผู้กล่าวผู้ใหม่ก็ตามที่มาฟังธรรมที่ใส่ใจเพียรไปเพียรมาอย่างน้อยที่สุดที่คุณเองคุณเอาตัวเองมาเอาตัวตนมาทิ้งโถ่ไว้ตรงนี้นะมาทุกทีมาเกี่ยวข้องมาอยู่ตรงนี้ไม่เอาไปทิ้งไว้ที่อื่นถ้าคุณเอาไปทิ้งไว้ที่บ้านเท่านั้นแต่แค่ว่าคุณไม่มาที่นี่คุณอยู่ที่บ้านคุณลองคิดดูซิว่าคุณจะตามใจตัวเองยิ่งกว่าอยู่ที่นี่เท่าไหร่ คำว่าตามใจนี่ขอบอกให้ฟังว่าใจของคุณนั้นน่ะมันไม่มีตัวใจตัวเดียวมันมีกิเลสบังคับควบคุมและผสมอยู่ในนั้นตั้งเยอะคุณพอจะฟังเข้าใจคือใครจะเห็นจริงด้วยไหมมันมีกิเลสตัวอยู่ในนั้นตั้งเยอะแล้วมันก็คอยที่จะบังคับควบคุมคุณแม้จะอยู่ในบ้านของเราเองยังไม่ได้ออกไปที่อื่นนะแทนที่คุณจะมาวัดคุณอยู่ที่บ้านคุณก็ได้ย่อยคุณก็ได้ละเมิดคุณก็ได้เสพคุณขอบคุณคุณไม่ได้ถูกออกไม่ได้ถูกรอมแต่คุณถูกฉาบคุณถูกพ่อคุณถูกเสริมถูกเติมให้แก่กิเลสกิเลสได้เหยื่อมากกว่าแม้คุณอยู่บ้านลองคิดดูว่าคุณเชื่อไหมว่าเอาตัว ทั้งตัวนี่ทั้งกายและใจของคุณทิ้งโทรศัพท์ไว้ที่บ้านมันก็จะยังได้รับเชื้อมีได้รับเชื้อพ่อเพิ่มกิเลสไปมากกว่ามาอยู่ที่วัดเพราะฉะนั้นการมาวัดอย่างน้อยในวันธรรมะสวนะจึงเป็นอานิสงส์อย่างนี้เป็นอย่างน้อยไม่มีอะไรก็มาแล้วก็เราก็พยายามที่จะใช้ความอุตสาหะวิริยะให้รู้ที่เหมาะที่ควรว่าอย่ามาทำบาปเพิ่มก็แล้วกันเพราะว่ามาที่วัดน่ะมันมีทางทำบาปได้ง่ายอย่างน้อยที่สุดแค่ประเทศขัดขวางเขาไม่ให้เขาดำเนินการดีการบุญอะไรต่างๆนานานู้นก็เป็นบาปอะไรงี้เราไม่ต้องไปขัดขวางเขาก็จะดำเนินไปดีๆเราไม่สนับสนุนเขาไม่เป็นไม้เป็นมือร่วมด้วยก็ยังไม่ขาดเขา ถ้ายังเป็นไม้เป็นมือด้วยเราจะยิงเป็นวุ้นเราไม่ชอบเป็นทางจะได้ทำบุญมากขึ้นช่วยคนนั้นคนนี้ใครเขาเจริญเขากำลังจะทำดีเขากำลังจะประพฤติธรรมเขากำลังจะไปโน่นไอ้นี่แล้วเราจะได้อุดไอ้หนุนได้ช่วยได้เหลือเขามึงก็ยิ่งดีใหญ่เป็นบุญใหญ่เราเองนี่แหละสำคัญอาตมากำลังจะเน้นข้อหาเราเองนี่แหละสำคัญต้องการเอาตัวไว้ที่บ้านเท่านั้นป่วยการกล่าวบรรยายกับไม่อยู่แล้วบ้านไปออกไปสนามเลยมีเยอะเลยสนามล่อสนามรองวัวกระทิงเยอะเลยออกไปบ้านดินเดือดกันอีกข้างนอกยิ่งวันหยุดวันหยุดวันนักขัตฤกษ์วันที่ไม่มีล้อมีพายอะไรมันยิ่งโอ้โหโดนๆคนใบลาก็เพิ่มปรุงแต่งเพิ่มประกาศโฆษณาเพิ่มยั่วยุให้คุณไปคุณไปไปจริงๆ ไปถูกสมใจเลี้ยงกิเลสให้ได้อาหารอ้วนขึ้นอ้วนขึ้นอีกนี่เป็นของแน่เพราะงั้นเราไม่ฟังเสียงเราวันหยุดยังศาสนาคริสต์ก็เลยบอกวันอาทิตย์เป็นวันไปหมดไม่รู้ถูกบังคับเขาหรือว่าเป็นประเพณีนิยมอะไรมากๆเขาก็ไปเหมือนกันนะรีบๆกลับเหมือนกันไอ้คนที่มันอยากจะไปเที่ยวมันกิเลสแรงก็รีบไปเหมือนกันเขาบอกอะไรเรียบร้อยแล้วก็รีบออกหนีจากบทเอาเวลาเหล่านั้นไปแล้วแต่ไอ้คนที่มีปัญญาเห็นดีเห็นชอบก็เอาอันนี้ก็เสียสละให้วันแก่ศาสนาไปโบสถ์ไปนั่งอยู่กับพระเจ้าอยู่ในโบสถ์แม้จะสงบแม้จะช่วยงานช่วยการแม้จะไม่ออกจากวัดไม่ออกจากเขตอารามถ้าคนมีปัญญาเขาก็เข้าใจเขาก็ไม่ไปเขาก็ไม่ออกนะ นอกจากความจำเป็นเพราะการมาอยู่ในวัดนั้นอย่างน้อยที่สุดอย่างน้อยที่สุดคุณได้ถูกอกถูกลมยังเพิ่มขึ้นคุณได้ช่วยงานช่วยการเพราะว่าการการที่จะช่วยในวัดนี้เป็นวัดเป็นสถานที่ที่จะทำงานโดยไม่ได้ค้าได้ขายไม่มีทุนไม่มีรอนต้องการแรงงานฟรีต้องการแรงงานฟรีมิใช่น้อยเลยคุณจะมาหัดทำฟรีรหัสเสียสละที่ว่าทำฟรีเป็นไว้ในโลกนี้แล้วเรามาทำฟรีให้แก่วัดนี่วัดก็ไม่ได้ทำงานอะไรอื่นที่จะไปมอมเมาใครไม่ใช่เสริมสร้างผลผลิตที่จะไปเป็นของร้ายให้แก่สังคมเพราะฉะนั้นคนมาอุทิศแรงงานให้แก่วัดซึ่งเป็นสถานที่เราแน่ใจเราว่าเป็น ร้านที่ไม่ผลิตสิ่งมอมเมาแน่ไม่ผลิตสิ่งที่มันเป็นพิษเป็นภัยไม่ใช่พอรู้ทันแน่ไม่ใช่มลพิษของไปของโลกหรือว่าไม่ไม่ใช่ตัวเชื้อโรคร้ายอะไรของโลกเนี่ยคุณก็มาช่วยให้แรงงานนี้ดูซิว่าคุณจะสามารถทนได้ไหมที่มาให้แรงงานฟรีมาให้โดยไม่ต้องการความแลกเปลี่ยนอะไรขึ้นมาเลยเนี่ยพออยู่ทางโน้นจะออกแรงงานจะจ่ายอะไรต่ออะไรมันต้องคิดแล้วอัตราคุ้มใหม่ถ้าฉันไปเรียนมาสูงๆอ่ะปลาปริญญาโทปริญญาเอกก็ต้องไม่ได้นะอย่างน้อยจะต้องฆ่าชั่วโมงต้องเท่านั้นเท่านี้นะอะไรอย่างเงี้ยมันก็อย่างนั้นแหละในโลกหรือหมายความว่าบางคนฉันชำนาญนะฉันมีความเก่ง มีความสามารถอัตราค่าแรงงานของฉันต้องเท่านี้เท่านี้มันตีราคาไปเสียหมดตีราคาไปโดยต้องการแลกเปลี่ยนคืนมาให้เท่าเทียมหรือยิ่งกำไรไม่พูดสักอย่างถ้ามันไม่กำไรจะต่อว่าจะต่อรองเพื่อที่จะให้ได้กำไรขึ้นมาอาจจะขาดทุนแล้วบอกว่าแพ้ยินดีจริงๆต่อรองเพื่อขาดทุนหาที่ไหนนอกจากคนทางธรรมที่แท้จริงต่อรองเพื่อที่จะเราจะเอาน้อยเนี่ยมันไม่มีความพิสดารอย่างนี้ได้ในทางอื่นนอกจากทางธรรมมนุษย์ในทางธรรมตอนนั้นจะมีความพิสดารกลับกับโลกเขาอย่างนี้ยิ่งทุกวันนี้โลกยังวันทุกวันนี้ยิ่งจะพิสดารกลับไปวันนี้วันนี้หายากและมันจะมีคนที่ถึงทำจริงๆทำด้วยเสียสละจริงจะมีที่ไหนกันนักหนา เราจะมาฝึกมาฝึกจนกระทั่งเราเห็นรู้แล้วว่างานทิศทางนี้เรามีปัญญาเพิ่มขึ้นได้อดได้อารมณ์เพิ่มขึ้นเกิดปัญญาเกิดรู้ว่างานอื่นที่คล้ายคลึงกันแม้ไม่อยู่ในวัดอยู่นอกวัดแต่งานที่มีลักษณะเสียสละและก็สร้างผลผลิตที่ดีสร้างผลผลิตที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมแม้จะไม่ทันเพียวไม่ขั้นบริสุทธิ์เหมือนอย่างวัดรองลงไปบ้างเรามีโอกาสเราก็ทำขั้นรองนั้นอยู่ใกล้อยู่ที่ช่วงนั้นช่วงนี้เราก็จะได้มีภูมิมีปัญญาไปทำเป็นคนมีแรงงานที่ให้ค่าที่มันมีมีค่าต่อมนุษย์อย่างแท้จริงไม่ใช่ไม่ใช่มีค่าทำลายแต่เป็นมีค่าสร้างสรรค์อย่างนี้เราจะเกิดปัญญาเกิดความรู้เกิดความกล้าเสียสละแม้จะมาเสียที่วัดลองดูว่าวัดเนี่ยมันเป็นตัวบุญ ผมออกไปข้างนอกไม่กล้าเราก็จะได้รู้มาอบรมแล้วเราก็จะได้เข้าใจว่ามันมีปัญญารู้มันก็อันเดียวกันหรือคล้ายกันนี่มันเป็นการเสียสละเหมือนกันเราก็จะได้ไปทำในบรรยากาศหรือในอาณาเขตที่กว้างขึ้นไม่ใช่มาทำจากวัดนอกวัดแล้วก็ทำได้งานนี้มีลักษณะคุณลักษณะอย่างเดียวกันหรือคล้ายคลึงกันเราควรทำเราก็จะรู้ในโลกว่ามีงานตัวเดียวกันงานตัวเหมือนกันไม่ได้ไปคิดว่าจะต้องเป็นของคนนั้นของคนนี้แต่ลักษณะสัญลักษณ์ของมันลักษณะของมันเห็นแล้วว่าอันนี้เป็นคุณธรรมเป็นค่าของงานที่มันเป็นคุณธรรมค่าที่เป็นคุณไม่ใช่ค่าที่เป็นโทษค่าของมันเป็นคุณแก่มนุษย์แต่ชาติเราก็จะมีปัญญาเพิ่มขึ้นแล้วจะได้ทำงานนั้นเพิ่มขึ้นเวลาเราได้ปัญญาสูงขึ้นหรือเวลาเราได้ เราได้เมื่อเราได้คุณธรรมปัญญาเพิ่มขึ้นเราก็จะเข้าใจว่าโอ้สุดท้ายแม้แต่การเสียสละก็กล้าแล้วเราจะไม่ต้องการเห็นเงินเป็นเครื่องหมายในการที่จะมาตีราคาที่จะต้องแลกต้องเปลี่ยนเราจะเน้นไปหาตัวงานเพราะงานนี้มีค่านี่สำคัญกว่าแม้จะให้เงินน้อยกว่าหรือไม่มีเงินแลกมันเลยก็เพราะเราได้มาลองอัดเสียงในวัดซะแล้วแม่ไม่แลกมาเลยแล้วก็ทำฟรียังได้เลยหรือเราลงทุนซ้ำไปอีกด้วยซ้ำอย่าว่าแต่ฟรีเลยบางทีต้องจ่ายเงินเองจ่ายทุนรอนเองก็ยังควักกระเป๋าสามารถที่จะควักแลกไม่ใช่แลกให้สามารถที่จะควักให้ทำอันนี้ขึ้นเพราะมันเป็นงานที่ดีเป็นผลผลิตที่ดีแม้เราจะลงทั้งแรงงาน ลงต้นทุนก็ควักทุนให้ได้อย่างนี้เราก็จะทำทีเดียวเพราะคนรู้ถึงสารัตถะของผลผลิตจะผลิตอะไรขึ้นมาให้เป็นตัวของผลผลิตที่มีค่าสร้างสรรค์คนนั้นก็จะคิดเห็นตัวความจริงของค่าที่มันเป็นค่าสร้างสรรค์นะไม่ใช่ค่าทำลายมนุษย์นะผลผลิตอันนี้เป็นของที่มีสัจจะอย่างนี้นะจะพอใจทำถ้ายิ่งเราเป็นคนเตรียมตัวฝึกตนกินน้อยใช้น้อยไม่ฟุ้งเฟ้อไม่ฟุ่มเฟือยไม่เปลืองเลี้ยงมันไว้ยิ่งก็ดอกหญ้าทุกวันนี้เราพูดภาษาธรรมดาดอกหญ้าเราก็จะทราบนี่เหมือนดอกหญ้าในดอกหญ้ามัน รู้สึกว่ามันจริงนะไม่ใช่ดอกฟ้าไอ้คนดอกฟ้าน่ะมันเห่อกันมานานแล้วโลกก็เหอะดอกฟ้าแต่เราจะเห็นว่าดอกหญ้านี่แหละมันน่าเป็นยิ่งกว่าไปเป็นดอกฟ้าเป็นทำไมดอกฟ้าภาษาแบบนี้ถ้าเรารู้ความหมายเราก็จะเข้าใจเออจริงนะดอกหญ้าในสัตว์ซึ่งมันจะเกิดอรรถรสเพราะเราซาบซึ้งในความรู้ความเห็นความเข้าใจในการเทียบเคียงเราก็อย่ามาเป็นดอกหญ้าแล้วเราเป็นดอกหญ้าได้จริงตามความหมายไหมความหมายของดอกหญ้าหมายความว่าเรามาเป็นดอกไม้เล็กๆข้างทางนี่แหละใครมองก็เห็นไม่เห็นค่าบางทีเหยียบไปเหยียบมาด้วยแต่เราก็อยู่ได้เราก็สดชื่นเบิกบานออกรับน้ำค้างรับแสงแดดรับลม ชูโตช่วยตัวไปตามสภาพของเราใครจะเหยียบก็ไม่ว่าใครจะว่าไม่ว่าบ่นน้ำลายรดเยี่ยวรดฉันไม่ว่าเลยเป็นดอกหญ้าที่ไม่ถือตัวแต่เราก็รู้ว่าดอกหญ้านี่จะกินขนาดไหนจะใช้น้ำมันเลี้ยงให้มันเป็นสภาพเบิกบานดอกบานดอกหญ้าที่มีความสดใสสดชื่นของมันเอง 2 ตัวไม่หลอกไม่หลอกใครเกินไปนักไม่ใช่ดอกที่เป็นดอกงามดอกก็ดอกรู้อยู่ในที่สูงไม่ใช่ก็อยู่ปนเปกันไปคละเคล้าดอกหญ้ามี 1 มีมากมีเกลื่อนกลาดไม่ได้รับความยกย่องเป็นของเฉพาะอะไรอย่างนี้เราก็อยู่ได้แล้วเราก็รู้ในฐานะที่เราจะเอาอาหาร เรียงไม่มากเลยเลี้ยงไว้น้อยเดียวก็อยู่แล้วบ้านได้แล้วได้รับน้ำค้างนิดนึงได้รับแสงแดดหน่อยได้รับอาหารจากพื้นดินเป็นธาตุอีกบ้างบ้างแม้จะดินแข็งดินอะไรก็พอได้ก็ยังอยู่ได้ในดินแข็งดินหยาบก็อยู่ได้ก็พอเลี้ยงตัวเลี้ยงตนถ้าเรายิ่งทำตนน้อยทำตนไม่ลำบากทำจนง่ายกินน้อยใช้น้อยอยู่ที่ไหนก็ได้อยู่โน่นอยู่นี่ก็ได้เหมือนดอกหญ้าดังกล่าวนี้เราก็ยิ่งจะทำอาชีพอะไรก็ได้ได้สิ่งแรกเปลี่ยนมาเล็กๆน้อยๆหรือไม่ต้องได้เล็กน้อยหรือได้โดยคุณธรรมไม่ต้องมีอะไรมาแลกเปลี่ยนใครอยากเลี้ยงเพราะเห็นเราว่ามีดีไม่ใช่เศษสังคมแต่เป็นค่าของสังคมและท่านไม่ใช่คนดูได้เป็น ขยันเห็นอยู่ว่าเราขยันเห็นอยู่ว่าเราเป็นคนควรเลี้ยงไว้เพราะท่านดียิ่งกว่าเราเหมือนกันนะชาวบ้านเห็นว่าตัวเองตัวชาวบ้านเองนี่ยังไม่ดีเท่าท่านหรอกท่านดีกว่าแม้ว่าเรามีอาหารเนี่ยถ้าเผื่อว่าจะอาหารนี้จะให้กินควรให้ท่านกินก่อนด้วยซ้ำว่าท่านไม่ควรตายก่อนเราที่ไม่มีค่าเราควรตายก่อนนี่เป็นความเห็นถ้าผู้ที่มีปัญญาเขาจะเห็นนะและที่จริงมันก็ไม่ถึงขนาดนั้นชาวบ้านเขามีกินมีเหลือเหลือไปแล้วเธอก็ยังเหลือได้ให้หมูให้หมากินก็ยังได้เลยท่านต้องแบ่งให้ท่านกินท่านปฏิญญาแล้วท่านจะบอกท้าทายกับสังคมว่าท่านจะไม่สะสมนักข่าวน้ำอาหารอะไรท่านไม่สะสมถ้าจะมีนโยบายนิดหน่อยถ้ามีรูปแบบเล็กน้อยมีจารีตประเพณีเล็กน้อยว่าถึงเช้าแล้วก็เดินถือบาตรมาใครมีทุกข์มีร้อนอะไร ใครมีเรื่องราวอะไรใครมีอะไรแต่จะโปรดส่วนคุณจะมีอะไรตอบแทนท่านบ้างจะมีข้าวมีน้ำอะไรใส่บาตรไหมจะกินเล็กๆน้อยๆใหม่ๆใหม่ๆท่านก็ซื้อติดมือมากินไม่ให้ท่านก็ไม่ว่าจะเปิดฟรีๆๆได้ถ้าทำงานฟรีจริงๆท่านปลดฟรีได้ว่างั้นนะจะเป็นจริงไปอย่างนี้เป็นจารีตเป็นรูปแบบที่พระพุทธเจ้าท่านวางไว้แล้วเป็นระบบแล้วก็เมื่อเราก็มายืนยันว่าเราจะอยู่ตรงนี้ให้ธรรมะเลี้ยงตนมีบาปใบนึงไม่อยากได้ไม่แสดงแย่งชิงไม่แสดงความโลภถือบาตรเดินไปใครมาขอใส่บอกเจ้าประคุณขอใส่ยกมือไหว้แล้วขอใส่ของดีก็เอาใส่ของไม่ดีคืนด้วยมันเป็นการรับเป็นการรับของให้โดยมีเกียรตินะไม่ใช่ขอทานนะผู้ให้ รับประทานให้ด้วยนะอย่าเพิ่งตายท่านต้องกินกินให้ได้นะกินของดิฉันด้วยกินของผมด้วยนะเลี้ยงขันท่านไว้เพราะท่านอยู่นี่ไม่หนักแผ่นดินท่านอยู่นี่มีคุณค่าให้แก่โลกอย่างน้อยเป็นตัวอย่างให้แก่โลกเป็นคนตัวอย่างคนตัวอย่างอย่างนี้ควรมีในโลกเรามีคุณค่าถึงขนาดที่จะเป็นคนตัวอย่างอย่างนั้นไหมหรือว่าแหมไอ้คนนี้ตายเลยกับดินหนักแผ่นดินเป็นในโลกใครเห็นใครก็แช่งใครจะด่าใครก็คนอื่นเห็นอย่างเอางี้เอาอย่างตามแบบนี้ชิบหายไอ้สังคมถ้าคนอย่างนั้นล่ะหนักแผ่นดินแน่แต่ถ้าคนนี้ถ้าคนที่มีค่าอยู่เป็นตัวอย่างอันดีมีทั้งกายกรรมมีทั้งวจีกรรมอันดี กายกรรมที่ท่านทรงอยู่กิริยากับอิริยาบถอยู่ท่านก็ทำโน่นทำงานสร้างสรรค์ได้นี่ที่มีค่าสูงด้วยท่านเข้าใจฉลาดในการทำงานเลือกเฟ้นทำงานที่มีค่าด้วยความพากเพียรอุตสาหะแม้ยากท่านก็ยังทำคนอื่นเขาไม่สู้ถอยไปหมดแล้วเหลือท่านนี้บุกหน้าตะลุยทำอยู่ต่อไปด้วยความขวนขวายแม้จะดีขึ้นมากระทืบทีละนิดทีละนิดก็เอาทรงกับเจ้าแม่มันไม่สุดท่านก็ยังเอาแล้วจะไม่ให้ทรุดแต่ถึงจะส่งก็ทรุดมันยังไงก็ตามถ้าเข้าใจแล้วแน่ใจว่าสิ่งนี้ดีจริงนะทำแล้วมันมีแต่ทรงกับทรุดอาตมาบอกตรงๆว่าอาตมาก็เลือกเพราะว่าได้แน่ใจแล้วว่างานนี้เป็นงานดี สุดแล้วแม่จะส่งกับชุดมันไม่สามารถเป็นไปได้เราก็จะว่าเราไม่เก่งทำไมเราเอาก้าวหน้าไม่ได้ทำไมมันให้สุดอยู่เพราะฉะนั้นเราจะให้ส่งกับก้าวหน้าขึ้นไปให้ได้เราต้องพยายามพยายามจริงๆจนกว่าจะตายเพราะไม่มีอะไรดีกว่านี้ไม่มีอะไรดีกว่านี้อาตมาเห็นแล้วว่างานอะไรไม่มีงานดีกว่านี้อย่างน้อยที่สุดเราส่งรูปแบบเราส่งความเป็นคนที่มีพฤติกรรมมีอิริยาบถมีการกระทำไม่ไปเบียดเบียนใครไม่ไปเอาเปรียบเอารักใครมีแต่เสียสละไม่แสดงอากับกิริยาที่โลภโมโทสันหรือว่าโกรธแค้นเคืองพยาบาทอะไรใครและแสดงความไม่หลงไม่เลอะเทอะเป็นคนแสดงความฉลาดอยู่เนืองๆไม่โมหะไม่หลงผิดมีแต่ คิดถูกต้องความคิดดีงามยืนยันอยู่เสมอเราจะทำเราจะมีมีสิ่งนี้เป็นผลผลิตเราจะมีกายกรรมที่เป็นสุจริตกรรมเป็นกุศลกรรมเป็นผลผลิตเราจะมีวจีกรรมที่เป็นสุจริตเป็นกุศลกรรมเป็นผลผลิตเราจะมีมโนกรรมที่เป็นกุศลที่เป็นสุจริตเป็นผลิตภัณฑ์ให้ได้เสมอมากที่สุดเท่าที่เราจะสามารถพยายามพยายามเป็นซ้ำมาวายามะในสัมมาวายามะพยายามใช้ความเห็นให้ถูกต้องใช้สัมมาสังกัปปะดำริไม่ใช่จะอยู่แค่เฉยๆตำรวจริเริ่มมีสัมมาสังกัปปะดำริคิดอ่านที่จะทำอะไรกิน ขณะนี้ไม่มีอะไรจะทำแล้วเราก็ไม่เมื่อยไม่ต้องพักมีอะไรดีที่เราจะควรทำคิดหามีให้ทำไม่จนแต้มหรอกในโลกนี้ไม่จนแต้มเรามีสัมมาสังกัปปะเรามีสัมมาวาจาทำได้แต่คิดแล้วก็ให้ออกมาสูงขึ้นทำได้แต่พูดเมื่อไม่พูดจะทำลงมือทำเป็นกายกรรมก็ทำเลยรวมเป็นสัมมากัมมันตะสัมมากัมมันตะหมายคำว่ามีทั้งสมานฉันกัปปะมีทั้งสัมมาวาจาและสัมมาถ้ามีกายก็มีทันสมัยกายาแปลว่าท่านสมการกายาท่านไม่กล่าวท่านเอารวมไว้ในสัมมากัมมันตะเป็นการกระทำทุกสิ่งเรียกว่ากัมมะบอกอันตะเป็นการกระทำทุกสิ่งเป็นการกระทำครบพร้อมที่สุดอันตรายกระทำทุกอย่าง เพราะฉะนั้นการกระทำทุกอย่างทั้งคิดคดีวาจาก็ดีและการกระทำทางกายก็ดีรวมแล้วอยู่ในสัมมากัมมันตะเป็นการกระทำชั้นสูงสุดทำเลยและทำจนกระทั่งมีสัมมากัมมันตะมีการกระทำที่เห็นพร้อมว่ามีมากมีมากในชีวิตชีวิต 1 วัน 1 คืน 1 ท่านก็ทำแต่เรื่องที่มีสารัตถะแก่นสารอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้พรุ่งนี้ก็มีอาชีพอันนี้เป็นสัมมาอาชีวะมีอาชีพอะไรอาชีพธรรมะผลิตธรรมะผลิตในรูปด้วยนามต่างๆอยู่มีรูปธรรมะแล้วก็เป็นผู้มีอาชีพทางธรรมทำอะไรทำงานศาสนาแล้วก็มีอาชีพทางศาสนาอะไรอย่างนี้เรียกว่าสัมมาอาชีวะในสิ่งที่ทำมากเป็นสิ่งที่ทำเป็นแก่นสารของเราหรือให้ เราทำเราถือว่าเป็นของเราก็โดยสมมุติว่าเป็นของเราแต่โดยจริงแล้วมันไม่มีอะไรเป็นของใครมีแต่สิ่งที่จะต้องอาศัยอาศัยเป็นประโยชน์ไปประโยชน์มาในโลกเหมือนเราเองเราได้ธรรมะอันเป็นเองมีเองของตัวเองอยู่แล้วอาศัยได้แล้วเราก็ไม่ต้องไปเอาของใครเป็นอัตตาหิอัตโนนาโถแล้วสบายๆแล้วตนพึ่งตนได้จริงเราสร้างเราเป็นที่พึ่งให้กับคนอื่นสร้างให้แก่คนอื่นตนเองสบายแล้วไม่มีอื่นเลยขวนขวายสร้างให้คนอื่นไปเท่าที่เราจะพากเพียรได้ไม่ท้อแท้ไม่ท้อถอยองอาจแก้วกล้ายืนหยัดไม่ถอยไปในที่ที่ควรไม่ควรถอยถอยถอยมาทำไมลุกหน้ามันท่าเดียวตายเมื่อไหร่ก็เลิก มันยังไม่ตายเราก็ทำเท่าที่มีแรงของเรามีไม่ทำให้มันเป็นพิษเป็นภัยจนเกินการทรมานตนแรงกันเกินไปอะไรจนกระทั่งทุกข์จนทนไม่ได้เราก็ไม่แต่ถึงแม้ว่าเราจะทำเพื่อผู้อื่นเนี่ยเราทุกข์จนร่างกายทรุดโทรมอะไรเนี่ยนะมันน่าเห็นใจด้วยซ้ำว่ากันจริงแล้วมันน่าเห็นใจแต่มันก็ดูเสื่อมลงไวมันก็ตายเร็วเท่านั้นแหละมันก็เรื่องสัจจะเพราะฉะนั้นถ้าเราเองเราประมาณดีมันก็จะอยู่ได้นานมันจะอยู่ไปได้สมส่วนเวลาก่อนนานอะไรอะไรก็เป็นไปได้เยอะอย่างนี้เป็นต้นมันจะเป็นจริงเพราะงั้นพูดใดได้เรียนรู้ธรรมะแล้วจนกระทั่งทำได้ดังกล่าวนี้มี ลาวายามะแล้วก็มีการทำมันจะทำได้สูงเป็นสัมมาอาชีวะยอดเยี่ยมจริงๆก็เพราะว่าเรามีสัมมาสมาธิมีจิตที่แกงจืดเนี่ยเป็นตัวขับเคลื่อนทุกอย่างเป็นประธานมโนปุพพังคมาธัมมามโนเสฏฐามโนมยามีมโนเป็นประธานมีจิตวิญญาณเป็นประธานในกายาวันนั้นคือกว้าง 2 เมตรเราจะทำอะไรให้มันเจริญยิ่งขึ้นในว่าเสพติดจนกระทั่งไปเป็นมะยาอันเป็นสิ่งที่เราบันดาลอันเป็นสิ่งที่เราทำอันเป็นตัวเราออกไปจากเราเราก็ทำได้ถ้าทำไปจนกระทั่งเลยเถิดไปอีกมันก็จะเป็นมายามโนเสฏฐามโนมยานะไม่ใช่มายานะเพราะไม่ญาณีสมควรดีแล้วท่านเลย ผีกลายเป็นมายาเลยนี่เล่นภาษาให้ฟังแล้วจริงด้วยทำภาษานี่มันไปตามความหมายและตามความประสงค์ที่เอาไปใช้มาใช้เป็นตัวบทเป็นตัวอะไรเป็นตัวหลักฐานในการบอกความหมายเพราะเราไม่ให้ถึงขั้นมายาร้ายถึงท่านไม่ยาถ้าจะเป็นมายาโดยภาษาเรียกก็ต้องมีปัญหาปัญญาสูงขึ้นเป็นมายาชั้นมาตราไอ้นี่พูดไปไปเดี๋ยวก็สูงไปอีกไปเดี๋ยวก็วนเป็นขั้นผู้ให้กำเนิดในสิ่งดีอย่างรู้แม้ตัวจะตายก็ต้องกำเนิดสิ่งที่ดีที่สุดเอาไว้แล้วตายนี่เป็นขั้นสุดแล้วเช่นแม่พระพุทธเจ้านี้เพราะว่าโอ้โหทนทานเหลือเกินในการที่จะต้องให้ความเกิดอันนี้ เกิดแล้วแม่ก็ต้องตายต้องตายก็ตายกันน่ะมันจะถึงขั้นสุดท้ายสูงสุดแล้วให้กำเนิดอันนี้ได้แม้แม่ตายไปแต่สิ่งที่กำเนิดนี่เป็นอภิชาตบุตรเป็นสิ่งที่เหลืออยู่อย่างยิ่งดีเป็นการกำเนิดใหม่ที่เจริญเหลือเกินเป็นเชื้อใหม่ที่ดีก็ควรเสียสละงานนี่เรียกว่ามายาสิริมหามายาวันนี้พูดว่าอาศัยผ้ายันต์ชนะอธิบายสูตรฟังเพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องลึกซึ้งที่เ